Dy ditë më parë, më 18 shtator 2026, intelektuali i shquar nacionalist, Skënder Kapiti, kishte botuar në internet analizën me titull: “Vlerat dhe Vepra e UÇK-së janë Liria, Pavarësia dhe Shteti i Kosovës”.

E përshëndes përzemërsisht dhe i shtrëngoj dorën fort këtij intelektuali të shquar nacionalist dhe gjithë komunitetit Kapiti, të cilët patën luajtur një rol të jashtëzakonshëm për pritjen në Durrës dhe përcjelljen e trimave të Diasporës për në radhët e UÇK-së, e cila përbën nderin dhe krenarinë e historisë së kombit shqiptar.

UÇK-ja lindi nga radhët e popullit dardan, si një domosdoshmëri urgjente për shporrjen përfundimtare të fëlliqësirave kriminale serbe nga territori i Dardanisë. Si një ushtri heroike, e dalë nga gjiri i popullit dardan, ajo krijoi bindjen e patundur te Shtetet e Bashkuara të Amerikës, me Presidentin Klinton në krye, për fillimin e bombardimeve nga ana e NATO-s kundër Serbisë fashiste, e cila sot rri si një qen i rrahur në gadishullin ilirian.

Për sa i përket Hashim Thaçit, të cilin Gjykata e Hagës e dënoi me 25 vjet burg, duhet thënë me zë të lartë se ky ka qenë një vendim  shumë i drejtë, sepse kështu e meritonte një kryetradhtar i popullit dardan, një kryekriminel, i cili, si agjent në shërbim të Serbisë fashiste, ka vrarë edhe vetë luftëtarë trima në radhët e UÇK-së. Dëshminë më të plotë për krimet e Hashim Thaçit, e ka dhënë Naim Miftari, ish-shefi i ZKZ e që ishte prezent në sigurimin e Thaçit atë ditë, kur ky i fundit shkoi në Mitrovicë.

Miftari ka shkruar në profilin e tij në Facebook se gjithçka çfarë ka thënë Thaçi, është gënjeshtër.

Postimi i plotë:

“President, pse jeni kështu kaq gënjeshtar i lig!”.

Ish-drejtuesi politik i UÇK-së ka thënë se kishte shkuar në Mitrovicë me Kadri Veselin dhe Rrahman Ramën që ishin figura të respektuara nga Mitrovica dhe Vushtrria për të ulur gjakrat.

“Synimi ynë ishte të evitohen konfliktet ndëretnike dhe të kthehen njerëzit në pronat e veta dhe t’i jepej hapësirë procesit të paqes”, tha ai në Dukagjin.

Ai, thotë se ndihet mirë që me një fjalim emocionues ka evituar një konflikt të armatosur mes palëve e që do të çonte një luftë civile.

“Të dy palët ishin të armatosura. Definitivisht ka qenë punë sekondash shpërthimi i konfliktit. Unë bashkë me zotin Veseli, Rama e Demelio ishim mes zjarrit. Por falënderoj qytetarët që kanë besuar në angazhimin tonë”.

Ju, president, jeni duke gënjyer. Unë isha prezent në sigurimin tuaj, atë ditë ju ka sjellë në Mitrovicë juve dhe Kadri Veselin shërbimi sekret Francezë DGSE për t’i ndaluar shqiptarët që të kthehen nëpër prona të veta dhe në punë ku kishin punuar para luftës, ju atë ditë keni gënjyer, siç gënjeni tani sa i butë je për shefat e juaj Francez te cilët në koordinim me Serbinë dhe me ju, e ndan Mitrovicën që ju tani po doni me nda me letra me marrëveshje. Nuk shpjeguat rolin tuaj në 2 dhe 3 shkurt 2000 kur e pastruat veriun e Kosovës nga shqiptarët në koordinim me shefin tuaj Francez, Denjear Arnaud dhe me republikën e Serbisë që kishte sjellë me autobusë paramilitarë, mercenarë dhe MUP-ovca (ishin vendos si pacient kinse në spitalin e Mitrovicës) disa ditë më herët kur edhe ishte bërë plani për dëbimin vrasjen, plaçkitjen, rrahjen e mbi 14.500 shqiptarëve që jetonin në Mitrovicën e Veriut. Nuk tregove se si luanit koqe me neve UÇK/TMK dhe si luajshe koqe me Rrahman Ramën bashkë me neve. S’tregove president se kur kishe ti nevojë me ju paraqit Bernard Kushnerit dhe ndërkombëtarëve si i rëndësishëm, njeri që vendos. Pastaj na thonit t’i fillojmë demonstratat masive në Mitrovicë pastaj ju si një PISMAKER ke dhënë urdhër t’i ndanim ato demonstrata se të kanë lutur Amerika e shtetet mike që të ndalojnë demonstratat e drejta. Pse president gënjeni, gënjeni për luftën duke i ikur t’i cekni lidhjet e juaj me UDB përmes vëllaut tuaj Ganisë, nuk tregove si ju sillnin PETRIT e FLAMUR MEMA ortaku i ARKANIT e Ceces nga Dibra, ju merrte në kufi me Shqipërinë pastaj përmes Maqedonisë në Han Elezit – Kaqanik pastaj ju vinit në Drenicë e reklamonit se keni shkelë kufirin Shqipëri-Kosovë, çka nuk ishte fare e vërtet. Nëse s’ke harru në atë kohë shtypi serb i urdhëruar nga shefi i UDB (Buzpremi) ju thurte lavdi juve me artikujt kinse “ZMIJU NEMA GRANICE KOJ MOŹE DA ZAUSTAVI”.

Nuk tregove si e pritët në tradhti Adem Jasharin, Zahir Pajazitin, Ahmet Krasniqin, Behahdin Hallaqin, Komandant Kumanovën, Mujë Krasniqin, apo se kishe cek inskenimin e arrestimit të vëllaut tuaj Ganisë dhe si u hodhën në pritën serbe shokët e Adem Jasharit, Besim Rama me shok u hodh në prit mu në mes Drenicës në Galicë në duart e UDB 1997, nuk fole fare apo me shpjeguar si ranë në dorë të UDB ranë në burg grupi i Nait Hasanit grupi i Drenicës e grupi i Llapit, kujtohu pak mos i kalo gjërat. Sa për sa ushtarë apo polic serb që ju keni vrarë kinse apo plagosur në luftë, sillmi kufomat e tyre unë do t’i ha me pirun ato kufoma nëse ju keni vrarë apo plagosur ndonjë serb, e sa për shqiptarë ua pranoj keni vrarë boll shumë shqiptarë e komandantë të luftës (Citohet sipas: “Demantohet Thaçi, personi që ishte prezent në sigurimin e tij, zbulon gjithçka se çfarë ndodhi në Mitrovicë”. Faqja e internetit “Bota Sot”. 09 qershor 2019).

Partia socialiste, si lavire neokomuniste, kryetradhtare e Shqipërisë dhe e Dardanisë dhe agjenturë e Serbisë fashiste, ashtu si edhe nëna e saj – Partia e Punës së Shqipërisë – nga foltorja e Kuvendit, përmes Elisa Spiropalit, të kësaj deputeteje bythëlëpirëse me damkë të Ramës, protestoi kundër vendimit të Gjykatës së Hagës. Po ku ishte kjo partia socialiste, pse nuk pati reaguar absolutisht, kur kryetradhtari Hashim Thaçi, në bashkëpunim të ngushtë me shefin e SHIK-ut, Fatos Klosin, në mes të Tiranës, pati organizuar vrasjen e ministrit të mbrojtjes të Dardanisë, kolonelit Ahmet Krasniqi, kurse në kufi me Dardaninë vrau trimin luftëtar të UÇK-së, Ilir Konushevcin. Kjo partia tradhtare socialiste, me gojën sa një kamare të elisaspiropalëve, pse nuk e tha, qoftë edhe një fjalë të vetme, se cila ishte arsyeja që Republika e Shqipërisë, si atdheu amë, nuk i dha as ndihmën më të vogël UÇK-së në vitin 1999, ndërkohë që në veriun e vendit kishte të instaluar 400 tanke. Asokohe ishte kryeministër Fatos Nano, pasardhës i Enver Hoxhës, i njohur si agjent serbogrek.

Përfundimisht, duhet theksuar se Hashim Thaçi nuk ka kurrfarë lidhjeje me veprën heoike të UÇK-së. Si tradhtar i asaj ushtrie, si spiun francez dhe serb, dënimin me 25 vjet burg e ka mëse të merituar. Domosdo, sepse atëherë kur UÇK-ja përleshej me bishat fashiste serbe, Hashim Thaçi argalisej në mjediset e Hotel Rognerit në Tiranë dhe të hotelit turistik në Sarandë, kurse Jakup Krasniqi jepte intervista në Radiotelevizionin e Tiranës.

Gjykata e apelit edhe mund ta lirojë Hashim Thaçin, por damkën e tradhtisë ndaj popullit dardan dhe të shërbimit agjenturor, si argat i Serbisë fashiste, nuk ia heq dot kurrën e kurrës.

Kaliforni, 20 shtator 2026

(Më 15 shkurt, 2019 e pata publikuar këtë analizë lidhur më njërin prej skandaleve më të mëdha të Hashim Thaçit. Këto ditë ndodhi ajo që pritej; Komunikata famëkeqe numër 59 u bë kryetemë në Gjykatën Speciale. Po e ripublikoj për shkak të aktualitetit)

Televizioni publik është në rrugë të sigurt për t’i ngjarë si veja vesë televizionit verikorean. Pushtetarët tanë, sa herë kanë problem me atë që Jungu e quan domosdoja e kompensimit, i gjuhen RTK-së. Sepse aty kalirojnë mbarë e mbrapshtë pa dro se dikush ju shtron pyetje të pakëndshme. Në intervista të tilla shihet qartas parapërgatitja skenike dhe pyetjet e porositura. Kur ai që luan rolin e gazetarit tejkalon la mis en scène, atëherë mjafton një rrudhje syri ose një mërrolje vetullash e shefit të shefit të shefave që ai të tërhiqet me grimasën e fajësisë.

Kjo u pa edhe në intervistën e Hashim Thaçit dhënë, nga zyra e tij, RTK-së, më 12 shkurt 2019. Ishte një vjellje publike e shëmtuar e injorancës dhe hipokrizisë. Çuditem se si këshilltarët e tij e lejojnë të bëjë gafa të tillë. Por, fundja edhe ata janë banorë të të njëjtës kënetë morale.

Meqë taksa ndaj Serbisë tashmë është bërë këngë për lahutë, Thaçi e drodhi zërin deri në shterrje, duke folur 30 minuta për diçka që do të mjaftonin tri fraza me vetëm një kryefjalë. Jam krejt i sigurt se Amerikës i dhëmbin veshët nga serenatat e mujsharëve që e dijnë zezëditën që po i pret.

Por, të merremi vesh, qëllimi i intervistës nuk ishin taksat. Ishte një hall tjetër i kahershëm që lidhet me luftën dhe rolin destruktiv të Hashim Thaçit në të. Ishte halli i komunikatës famëkeqe numër 59 që mbante firmën e të ashtuquajturit Shtab i përgjithshëm i UÇK-së. Kjo komunikatë, si duket është objekt i Gjykatës speciale dhe, si shumë të tjera, edhe kjo fletërrufe e shëmtuar i atribuohet Hashim Thaçit, këtij përçarësi të paskrupull të Lëvizjes Kombëtare të Kosovës.

Për çka është fjala?

Në një konflikt mes Gani Gecit dhe Abedin Rexhës, Sandokanit, të nxitur sipas të gjitha gjasave nga Hashim Thaçi, më 7 tetor vritet Abedin Rexha. Si Geci, si Sandokani, nga ato që dihen deri tash, kanë qenë luftëtarë të vendosur për çlirimin e Kosovës. Mirëpo Gani Geci, aktivist i LDK-së, me disa mbështetës të tij, disa vite më parë, kishin bërë një ‘gabim’: e kishin penguar Hashim Thaçin që, përmes një komploti të tejdukshëm, të bëhet kryetar i Forumit rinor të LDK-së për komunën e Skënderajit, kështu që personi i njohur me nofkën Gjarpni, nuk e kishte harruar këtë disfatë, prandaj edhe ishte përpjekur gjatë luftës dhe pas saj ta eliminonte fizikisht Gani Gecin.

Ishte kjo një hakmarrje primitive që u kushtoj me jetë disa personave.

Komunikata numër 59, e botuar më 31 tetor 1998 në gazetën “Bota e Re“, të cilën, asokohe, e redaktonte i biri i njërit prej agjentëve më të rrezikshëm të KOS-it (Shërbimi sekret ushtarak serb) në komunën e Istogut, demonizonte Gani Gecin, duke e shpallur atë dhe familjen e tij si njerëz të Serbisë, ndërsa Ganiun edhe si bashkëpjesëmarrës në ekspeditat ndëshkimore të policisë serbe kundër shqiptarëve. Ishte ky një kafshim i pabesë prej gjarpni që i hapte rrugën një lufte vëllavrasëse në orët më të liga të Kosovës.

Por ajo që nuk e priste Thaçi ishte se kundër kësaj komunikate shpifëse, më 5 nëntor 1998, dolën të gjithë bashkëluftëtarët e Adem Jasharit (11 veta), disa prej të cilëve, njerëz shumë të afërt të Thaçit, duke nënvizuar se Geci, një luftëtar aktiv që prej ditëve të para të kryengritjes së armatosur, e kishte vrarë Sandokanin në rrethana të vetëmbrojtjes së domosdoshme.

Familja Geci, një familje e madhe dhe e njohur gjithandej në Drenicë, e prekur padrejtësisht në nder e në sedër, nuk kërkonte asgjë më shumë veçse të korrigjohej kjo shpifje denigruese me kërkim falje publike.

Iu desht të durojë e të presë mbi 20 vjet për këtë akt të thjeshtë dhe detyrues për çdo njeri me minimumin e skrupujve moral. Sepse atë që Hashim Thaçi ka mundur dhe e ka pasur për detyrë ta bëjë me mijëra herë e bëri vetëm atëherë, kur i trokiti në derë rreziku real i Gjykatës speciale.

Thaçi në RTK, me atë fjalorin dhe sidomos sintaksën e tij fukaré, përtypte dhe përsëriste me vështirësi fjalët e mësuara përmendsh:

“… Gjatë luftës kanë ndodhur abuzime të individëve të caktuar… me luftën e UÇK-s, me emrin e UÇK-së me emra të individëve të caktuar nga Ushtria Çlirimtare… janë lëshuar komunikata apo deklarata edhe nga bahnofa jashtë vendit për të përçarë UÇK-në, për të përçarë ushtarët e UÇK-së, për të krijuar konfuzion në opinionin publik por edhe për të cënuar njerëzit…, ka pasur deklarata e komunika që kanë qenë krejtësisht në kundërshtim me vullnetin e Ushtrisë Çlirimtare të Kosovës…

Por për të përmendur rastin konkret, komunikatën 59 që përmendet në opinion është një komunikatë abuzuese që nuk i takon UÇK-së është nxjerrur nga individë keqbërës dhe pa dijeninë e Shtabit të përgjithshëm… është lënduar luftëtari i orëve të para të Ushtrisë Çlirimtare të Kosovës në kuptimin moral dhe kombëtar Gani Geci dhe familja e tij, prandaj shprehi ndjesë dhe keqardhje pse kjo gjë nuk është sqaruar deri me tani se ajo deklaratë dhe disa të tjera, e ka pasur deklarata apo komunikata që janë nxjerrë me lista të tëra të njerëzve të politikës së Kosovës duke filluar nga Ibrahim Rugova duke i rrrezikuar, duke i kërcënuar që kanë qenë vërtetë deklarata abuzuese të njerëzve keqbërës… “

Disa trabantë të Thaçit këtë mea culpa u përpoqën t’ia shesin opinionit të traumatizuar si burrëri. Por ky pranim i stërvonuar dhe i nxjerrë me një kërcënim serioz penal mund të jetë çdo gjë, por burrëri kurrsesi jo.

Llogaritë e Hashim Thaçit ishin të kalkuluara mirë, ai me këtë gjoja kërkimfalje shpresonte të evitojë disi që Gani Gecin, një njohës të mirë të rrethanave dhe të luftës në Drenicë të mos e ketë si dëshmitar në Gjykatën speciale.

Por t’i kthehemi komunikatës së ‘famshme’:

të gjithë njohësit e rrethanave e dijnë se kjo komunikatë dhe përplot të tjera që turpërojnë çdo Lëvizje Atdhetare ose janë shkruar ose janë diktuar nga Hashim Thaçi, alias Gjarpni. Personalisht.

Shpejt opinioni publik, përmes Gjykatës speciale do të mësojë edhe gjëra të tjera të ngjashme poaq të neveritshme.

Vlen të përmendet gjithashtu se, bashkëluftëtarët e Thaçit, Jakup Krasniqi e Bardhyl Mahmuti, intervistën e tij në RTK e komentuan si një përpjekje për të shfajësuar vetën.

Jakup Krasniqi pohoi se:

“Hashim Thaçi si udhëheqës politik i UÇK-së e di shumë mirë se asnjë komunikatë e UÇK-së nuk është lëshuar “nga banhofat me qëllim që të përçajë UÇK-në”. Sikur të kishte ndodhur një gjë e tillë ne do të kishim reaguar që në atë kohë kundër çfarëdo tendence të tillë…“

Ndërkaq, Bardhyl Mahmutit, pas intervistës në fjalë, kishte pasur një bisedë me Gani Gecin.

Në thelb edhe Mahmuti mohon çdo autorësi të kësaj komunakte dhe për intervistën e Thaçit thotë se :

“Në këtë rast kemi të bëjmë jo vetëm me praktikën e hedhjes së gurit dhe fshehjes së dorës, por edhe drejtimin e gishtit për nxitje konflikti.“

Për këtë çështje të mprehtë, para dy vitesh dha detaje edhe një njohës tjetër i mirë i rrethanave të luftës në Drenicë, gazetari e deputeti Milaim Zeka.

Familja Geci, duke iu referuar Zekës ka pohuar publikisht se tre dëshmitarë: Jakup Krasniqi, Rexhep Selimi dhe Fatmir Limaj konfirmojnë se komunikatën numër 59 e ka shkruar Hashim Thaçi.

Sipas Milaim Zekës, Hashim Thaçi ia ka lexuar Rexhep Selimit në telefon satelitor komunikatën nr. 59 dhe Rexhep Selimi i ka thënë Thaçit se këto shpifje unë nuk i përkrah ndërsa Hashimi ia ka kthyer „e di por po du me ja futë“.

Meqë po flasim për komunikata, nuk duhet harruar edhe një gjë. Përcjellësit e procesit të montuar politik që po mbahet tash disa muaj në Prishtinë kundër Murat Jasharit, Sadri Ramabajës etj., si pjesëtarë të të ashtuquajturit grup “Syri i popullit“ kanë vërejtur të përvijohet një tendencë diabolike e Prontomafisë që autorësia e komunikatave të pakëndshme, përfshi edhe këtë me numër 59, t’i faturohen Sadri Ramabajës.

Para dy vitesh, Hashim Thaçi, u përpoq ta davarisë edhe një dyshim tjetër poaq të rrezikshëm në një procedurë penale. Fillimisht ai u zotua se ishte i gatshëm, sipas kanunit, të bënte be me 124 pleq për të dëshmuar pafajsinë lidhur me vrasjen mizore të Haki Imerit, të cilin, më 2 nëntor 1999, duke u kthyer nga shkolla ku punonte e arrestuan tre ‘ushtarë’ të UÇK-së.

Atë e dërguan në mal e torturuan mizorisht dhe në fund e vranë dhe e dogjën. I vetmi faj i Haki Imerit ishte se ai ishte aderues dhe aktivist i LDK-së.

Familja e tij vite me radhë ka drejtuar gishtin drejt Hashim Thaçit si nxitës të këtij krimi.

Vëllai i Hakiut, Imeri, gjatë luftës është arrestuar nga Sabit Geci në Shqipëri dhe është mbajtur atje disa muaj nëpër burgje të improvizuara ku edhe është torturuar mizorisht nga Sabiti dhe banditët e tij. Imeri, një burrë i zgjuar e i guximshëm ka bërë të pamundurën për të zbardhur vrasjen e të vëllait dhe kur e pa se kjo është e pamundur, sepse drejtësia në Kosovë është kryesisht vullnet i Prontomafisë, përdori zgjuarsisht frikën e Thaçit nga ‘Specialja’, i mori një dekoratë të detyruar “Hero i Kombit“ për vëllain e vrarë dhe, çka është më e rëndësishmja, edhe një skenë të emetuar në televizion, kur Thaçi shkoi vetë, gjoja për nderime, te varri i Haki Imerit.

Ishte një pamje e paharrueshme që të përkujtonte filmat e Hiçkokut, sidomos momentin kur vrasësi kthehet në vendin e krimit.

Xhafer Shatri

Vëllezër dhe motra shqiptaro-amerikanë! 

Një retrospektivë e pluralizmit shqiptar!

Ardhja e pluralizmit politikë në 90, ishte një gëzim i padiskutushëm për ne antikomunistët që kishim një bilanc tragjik përndjekje politike dhe qëndrese ndaj diktaturës komuniste, nga më të mëdhenjtë në Europë për numrin e popullsisë. 

Ne antikomunistët besuam se më në fund shqiptarët do të fitonin lirinë që e paguan shum shtrejtë me humbje jete, dhe me burgime politike tragjike, me Kampe përqendrimi të sundimit stalinist –enveriste të tipit Gulakët e Rusisë sovjetike. 

Mbi 6000 shqiptarë të vrarë dhe të zhdukur kufomat që nga fëmitë e uritur në kampin famkeq të Tepelenës, që ju shkaktonin vdekjen me uri, dhe kufomat i hidhnin në lumi Vjosa!

Malet e veriut u mbushen me trupat e luftëtarve antikomunistë të tradhtuar nga loja e Kim Filbit i cili kishte shërbyer nëshërbimet sekrete anglo –amerikane dhe informonte diktaturën komuniste të Shqipërisë. Qytetet e Shqipërisë mbusheshin me ekzekutimet e trupave të intelektualëve që kishin kontribua në dhënjen e pamvarsisë dhe në ndërtimin e shtetit të parë shqiptar! Këta shqiptar sot mbas 35 vitesh nuk kan një varr në tokën e tyre. Të burgosurit politikë që kryen mbi 917.000 vite burg politikë kundra diktaturës , gjatë këtij tranzicjoni politikë komunistë, shumica ikën në botën e amshuar të përçmuar, vetëm me fitimin e lirisë së fjalës. Se establishmenti politik komunist i krijuar në 90 nuk i dënoi krimet e komunizmit stalinist të Enver Hoxhës. Ka 35 vite që parlamenti shqiptar nuk mban një minute heshtje për të zhdukurit e komunizmit. Nuk ka një muze për krimet e komunizmit. Asnjë parti politike shqiptare që u krijua në 90 nuk ju kërkoi falje shqiptarve për krimet e komunizmit. Shteti shqiptar hesht ndaj këtyre krimeve duke ndërtuar ca institucjone politike që të kalojnë këto krime në harresë, e kundërta ndodhi me Europën komuniste ajo e dënoi ideologjinë staliniste në vitin 1956, Shqipëria ndoqi stalinizmit, deri në vitin 90 me ligj diktatorial. Partia e parë opozitare nuk e dënoi ideologjinë staliniste dhe nuk kërkoi në pluralizëm të dënohej kjo ideologji kriminale. Përkundrazi partia staliniste e Enver Hoxhës, ndrroi emrin dhe u vetemruarParti socialiste, e cila u bë pjesmarrse në pluralizëm dhe arriti mbrenda 5 vitesh të mertet pushtet me anën e armëve në 97. Kurse partia demokratike, jo vetëm që nuk kërkoi vënjenpërpara ligjit krimet që i kishin kryer komunistat por vazhdonte me parulla bolshevike “Poshtë komunizmi,” dhe komunizmin nuk e dënoi me ligj.

Sot situata në Shqipëri është kaotike, pasardhësit e stalinizmittë djeshëm, nuk kan mundësi të burgosin, apo të pushkatojnë, por sundimin e tyre e kan kthyer me ligj duke aprovuar ligje me mbajt pushtet dhe duke nxjerrë jasht politikbërjesantikomunistët që e paguan me gjak lirinë.

Sot politikanët shqiptar bijtë e stalinistëve të djeshëm e kankthyer shtetin shqiptar në një pronë dy partiake si shtet fitimprurës për veten e tyre. Në vitin 2008 ata e kthyen votën në një monopol partiak dhe aspak të lënë popullit të votojë i lirë. Ashtu siç bëri diktatura në vitin 1976 që e kthej partinë në shtet, kështu u veprua dhe në 2008. Dhe këtu mori goditjen fatale demokracia e brishtë shqiptare. Pronën e kthyen nga pronarët e ligjshëm në shërbim të pushtetit stalinistë dhe pushtetarve më të korruptuar në kontinentin Europian.

Ju vëllezërit shqiptar të Amerikës, ikët nga diktatura komuniste me synimin që të mbroni Shqipërinë. Ju e paguat me gjak ikjen, dhe u vendoset në Amerikën e lirisë e vlerave demokratike botërore. Familjet tuaja dhe gjithë rrethi i juaj familjar që ngeli në Shqipëri provoi gjenocidin komuniste, dhe ju u njohët me krimet e kryera në familjet tuaj mbas vitetve 90 kur Shqipëria u hap, dhe patë me sytë tuaj, se çfarkrimesh çnjerzore ju kishte shkaktuar partia komuniste, familjeve tuaja, dhe mbarë antikomunistave shqiptarë.

Ju shqiptarët e Amerikës ndërtuat jetët tuaj  në lirinë amerikane, u batë bisnesmen, intelektual të fushave të ndryshme, gazetar, deri tek Zëri i Amerikës, që për ne në Shqipëri ishte Zëri i lirisë të shum pritur.

Ne të mbijetuarit e komunizmit që kërkojmë varret për mbi 6000 të zhdukurit, pa pasur asnjë ndihmë nga financiare ligjore nga shtetit i ashtuquajtur “demokratik” ne nuk zgjodhëm kanunin “Gjaku lahet me gjak,”për këta të pushkatuar e të ngelur pa varr nga pasuesit e politikës staliniste shqiptare që mori peng lirinë dhe demokracinë.Zgjodhëm drejtsin për ti denuar krimet. Kjo ishte fitorja morale ligjore e jona. Pamvarsishte se drejtsinë e kan në dorë të djeshmit dhe të sotshmit staliniste të politikës shqiptare.. Ne antikomunistët të burgosur dhe të përndjekur politikë pritshim si drita diellin që Shqiptarët e Amerikës të ndërgjegjësuar për krimet e komunizmit që u kishin ndodhur familjeve të tyre, dhe mbar antikomunistave shqiptarë do të ishin mbrojtësit e lirisë tonë që e paguam me gjak në shtetin e lirisë Amerikë.

Ne pritshim që ata bisnesmen, intelektual, gazetar, shqiptar-amerikan, do të lobonin në adminstratën amerikan që diktatura enveriste të dënohej me ligj. Por kjo për tre dekada nuk ndodhi. Ne bashkombasit tuaj në Shqipëri nuk kishim as mundësi ekonomike, as mundësi ligjore,  që të i bënim prezencë në Kongresin amerikan dhe në Departamentin e shtetit që Shqipëria të nxirrte para ligjit krimet e komunizmit që kishin vepruar në tre breza në Shqipëri. Vëllezër shqiptar të Amerikës,sot konstatojmë me keqardhje të madhe se Shqiptarët e Amerikës nuk u banë zëdhënës të lirisë së familjeve të tyre, që provuan krimet dhe të antikomunistëve që i përballuan këto krime në Shqipërin nënë. Ju u besuat retorikave politike mashtruese  të stalinistëve të rinj, që muarën pushtet pa votë dhe e kthyen me paret e drogës të mbjellur në Shqipëri, duke blerë dhe individë të administratës amerikane europiane vetëm për të sunduar Shqipërinë me një demokraci fallco qesharake, dhe synimi i tyre i vetëm ishte është që klasa antikomuniste mos të drejtoi Shqipërinë. Ju me ndenjën e shqiptarit që po i shërbenin Shtetit shqiptar, lobuatnë Kongres dhe në Departamentin e shtetit, duke përkrahur këta politikan urrejtës të antikomunizmit shqiptar. Nuk ju fajsoi por duhet e pakta të pyetnit “A po funksion demokracia, a nuk ju a kan shkelur të dretat juve që përballuat diktaturën.”

Asnjë lobing të dashur bashkatdhetar nuk keni bërë në Kongresin amerikan, në Departamentin e shtetit për të vënë përball përgjegjësive pushtetin”Demokratik komunist,” që nuk ju bashkua Europës për te denuar krimet e komunizmit. I vetmi vend në Europë është Shqipëria që nuk i ka denuarkrimet e komunizmit.  Lobimin tuaj të dashur vëllezër e pritshim ta banit Ju, por ju u kënaqët me lirinë e hapjes, dhe heshtët. Mbas 35 vitesh shohim me trishtim se si Shqiptarët amerikan lobojnë në Kongres për jetgjatsinë e udhëheqësve komuniste, dhe nuk lobojnë për krimet e komunizmit. Hargjonjë miljona dollarë për Edi Ramën që ta paraqesin si udhëheqës të Shqipërisë, dhe nuk dërgoni në Kongresin amerikan “Thirrjen që u bëri e burgosura politike Lavdie Nelabashkëshortja e poetit martir Havzi Nela në protestën 100 ditore të rinisë shqiptare, dhe që e botuan dhe gazetat angleze “A kan ndonjë Kryeministër në botë, bir ekzekutori që të drejtoj një shtet demokratik përveç në Shqipëri!” Asnjë reagim nga bashkombasit tonë në Amerikë për protestën madhështore të rinisë shqiptare për largimin nga politika të establishementit politik stalinist që u instaluar në Shqipëri gjatë 35 viteteve të pluralizmit. Vëllezer shqiptar të Malit Zi ju keni vuajtur nën pushtimin serb, dhe ju jeni organizuar sëbashku me shqiptarët e Shqipnisë të pritnin në Miçigan diktatorin e fundit staliniste, birin e ekzekutorit të Havzi Nelëspoetit të varun në litar në kohen e shembjes së murit të Berlinit Edi Ramën.

Vëllezër shqiptar të Malit të Zi, ju sjellim në vëmendje se  partia e këtij Kryeministri ka mbytur në burgun e Burrelit shqiptarin e madh të Malit të Zi, Ministrin e Arsimit të shtetit shqiptar të viteve 30, Atdhetarin e madh rilindasin shqiptar,Mirash Ivanajn. Si mundeni vëllezër, të pritin një diktator që për 15 vite Kryeministër, ka shpopulluar Shqipërinë me 1.200.000 shqiptarë nëpër botë! Si mund të prisni e të loboninjë përfaqësues të forcës diktatoriale komuniste që vrau Mirash Ivanajn që nderon shqiptarinë në çdo kohë dhe ju bankrenar Ju!

Apeli i jonë kombëtare për ju është mos e turpëroni Shqipërinë nënë, duke pritur diktatorë. Mirash Ivanaj nga përjetsia u ban thirrje mos i turpëroni shqiptarët e Malit të Zi se historia do të ju përçmojë për këto veprime antikombëtare. Vëllezër Shqiptar të Amerikës,  Loboni që Shqipëria të denojëkëtë klasë politike antikombëtare komuniste që mban peng lirinë e shqiptarve të Shqipërisë! 

Bojkotoni takimet me këta politikan që mbajnë peng demokracinë, janë puthadorë të Vuçiçit kundra Kosovës martire.. Lobimi i juaj për të denuar këtë klasë politike dhe për të denuar krimet e komunizmit në Uashington do të ishte një shërbim atdhetar për nënën Shqipëri dhe për shqiptarinë në ballkan. 

Ndiqni fjalën e Presidentit Amerikan , Antikomunistit të madh botëror Donald Tramp që ka thënë “komunizmi është e keqja e njerzimit dhe rreziku i Amerikës”.

Loboni në Kongresin amerikan dhe Departamentin e Shtetit, dhe jepni përkrahje Rinisë shqiptare që proteston mbi 100 ditë për një  Shqipëri të re –PA KOMUNIZËM.

Këto lobinge ja keni borgj familjeve tuaja që vuajtën nën diktaturën komuniste ja keni Shqipërisë që të jetë një zonjë e rëndë në Europë pa ideologjinë çfaruese të komunizmit.

Le të ushtoi vargu i rilindësve tonë: Shqipëri mos ke frikë, se ke djemtë në Amerikë!

   Presidenti 

Besim Ndregjoni

Titulli i këtij shkrimi tregon zgjedhjen e detyruar dhe fatkeqe për ne shqiptarët në 81 vitet e fundit. Ndaj nuk ka pse të habitemi nga pankartat, parrullat dhe thirjet e fuqishme  në Protestën qytetare që vijon prej gati 4 muajsh në Tiranë, në qytetet e Shqipërisë dhe nga diaspora kudo në botë. Kjo sepse  edhe 36 vitet e fundit janë aq zhgënjyese sa  pothuajse  i barazojnë dhe bashkojnë me 45 vitet e monizmit. Edhe pse pa mohuar arritjet, veçanërisht ato  në fushën  e integrimit ndërkombëtar, ky konstatim qëndron, sidomos sa i takon 13 viteve të fundit.

Themi kështu, sepse ndryshe nga periudha 1991 – 2013 kur paraardhësit e Kryeministrit  Edi Rama, si ata të PD-së edhe ata të PS-së qeverisën me të mirat dhe të metat e tyre jo më shumë se 8 vite rresht dhe në koalicione partiake me goxha telashe. Ndërsa PS-ja dhe Rama  po hyjnë në vitin e 14-t rradhazi të qeverisjes, me ”pothuajse aspak qar dhe shumë zarar” për vendin. Edhe pse si asnjëherë më parë  për 10 vite rresht të vetëm në qeveri ,Rama është i vetmi Kryeministër dhe PS-ja e vetmja parti në Europë që i kanë të gjitha pushtetet; ama jo me  zgjedhje  të lira dhe të ndershme; sepse ato mbeten  vetëm dëshirë e mirë!

Në fakt, krahasim i mësipërm do të ishte i pavend nëse gjërat do të kishin ecur ashtu siç u mendua dhe u shpresua shumë  në atë Dhjetor 1990. Sepse shoqëria jonë në përgjithësi u distancua nga monizmi dhe të këqiat e tij, ndonëse me gabimin e madh që nuk  ruajtëm ato aspekte pozitive që ishin kontribute të gjithë popullit shqiptar. Ndaj,  është koha të nxjerrim mësime nga pësimet. Se kështu korrigjojmë  gabimet e rrugëtimit tonë  të gjatë. Pa përsëritur përvojat negative të kaluara. Sepse, siç thotë edhe Edmund Burke  ”ai që nuk njeh të kaluarën është i dënuar ta përsërisë atë”.

Ndonëse periudhën e sotme disa e  quajnë tranzicion i stërzgjatur, në fakt, shumica e treguesve kryesorë sintetikë dëshmojnë  se kemi rënë, siç i thonë fjalës, ” nga shiu në breshër” dmth  nga diktatura në demokraturë, ose demokraci me fjalë dhe diktaturë në praktikë. Autori i këtyre radhëve i ka përjetuar gjatë dhe aktivisht këto dy periudha. Ndaj, më poshtë po ndalemi në disa prej ngjashmërive, dallimeve dhe eskremiteteve kryesore që vërtetojnë pohimin e mësipërm, i trishtë siç është.

Njihet tashmë mirë propaganda e madhe deri në vitet 90 në të gjitha fushat; ajo i bënte jehonë arritjeve madhështore të sistemit tonë socialist nën udhëheqjen e PPSH dhe liderit të saj. Gjithsesi, do pranuar se pavarësisht nga tepërimet, propagandoheshin fakte, dukuri dhe vepra konkrete. Me një fjalë, këngët, filmat, poezitë, shfaqjet e teatrit të politizuara dhe hera herës butaforike u bënin jehonë  uzinave, kombinateve, shkollave, spitaleve dhe rrugëve të reja të ndërtuara kudo.

Ndërsa sidomos në këto 13 vitet e fundit kur na u premtuan vërtet qiejt, kemi kryesisht një superpropagandë me mjete të shumëfishuara, me rrjetet sociale, me podcaste, por që në më të shumtën e rasteve ajo ” shet” asgjënë, fjalë boshe dhe premtime që shkelen si pa gjë të keq. Madje edhe ato rrugë që ndërtohen, inaugurohen disa herë, sidomos  në prag fushatash zgjedhore me pompë dhe bujë por prapë shembën në rastin më të parë në kontrast të thellë me veprat pse të mos e themi pa hile të asaj kohe  që me riparimet e rastit janë aty edhe sot e kësaj dite.

Atëhere gazeta, radioja dhe televizori hapej me traktorë dhe kombajna arave, me planet e grurit e të misrit që tejkaloheshin dhe kongrese partie që na kishin mbirë vërtet në sy. Por prapë ajo ”ishte lule” kur e krahason me propagandën e sotme që vërtet ta shpif. Tani të gjitha  lajmet ditë e natë hapen dhe mbyllen me drogë, vjedhje, kronikën e zezë dhe fjalime pambarim të liderëve që flasin pa thënë asgjë.

Në vitin 1986 në Tiranë  u hodhën plot fishekzjarre se Meksika na akordoi demek Çmimin Botëror të Ushqimit; në fakt ishte një certifikatë nga një shoqatë e panjohur ushqimore në Meksikën e largët që nisur nga fakti se ne plotësonim vetë nevojat tona për drithra e kishte paraqitur atë në një ekspozitë lokale atje dhe autoritetet tona e frynë dhe e kthyen në tollumbace butaforike. Sepse diheshin mungesat e tmerrshme në ato vite për artikujt bazë ushqimorë dhe kur gdhiheshim te radha e qumështit dhe djathit.  M’u kujtua ky episod kur një muaj më parë, një institut në Estoninë e largët na akordoi çmoi si vendi më i mirë për kibernetikën, madje duke lënë pas SHBA-të dhe Gjermaninë. Çfarë ironie kur dihet se te ne nuk ka mbetur e dhënë personale pa dalë në treg dhe skandalin e madh që tronditi AKSH-në pikërisht në këtë fushë, ku gjendja është vërtet shumë më e rëndë se tullonat tona ushqimore atëhere! Se sido të vinte puna, prapë pa gjë nuk mbeteshe.

Në fund të viteve 80 ekonomia jonë po lëngonte me mungesa të llahtarshme. Dhe prapë na thuhej se gjendja nuk është  aq e keqe, se demek fajin e ka organizimi i punës, administrata e nivelit të mesëm, propaganda joefikase dhe sqarimi i pamjaftueshëm i popullsisë. Dhe o burra në terren si edhe sot. Pastaj, nga fundi i viteve 80 propaganda shpiku terma të rinj joshës si ” mekanizmi i ri ekonomik,  tregtia me kompensim, privatizimi me bono, etj.

Mirëpo, edhe sot po bëhet e njëjta gjë, fajet i hidhen të gjitha administratës, edhe pse ajo është dyfishuar dhe internetizuar, por me shumë patronazhistë. Me terma të reja të kopjuar dhe të përshtatur nga periudha e atëhershme. Rama flet  me bollëk për Besë, Besnikëri dhe Prani besnike; tamam si dikur kur e kishin në majë të gjuhës  ” besnikërinë ndaj partisë, vijës së saj të drejtë” ndërsa sot besa dhe besnikëria ndaj PS-së dhe Edi Ramës. Ja shihni, a nuk ”ngjajnë si dy pika uji” sloganet “Me Enverin, me Partinë“ me “Me Edin, me PS-në! Edhe Pasqyra sot është kopje, ajo na kujton këshillën e  Partisë  që ta shihnim vehten çdo ditë në pasqyrën e ndërgjegjes; si atëhere edhe tani kërkohen takime javore  ”gju më gju“ me popullin për ta njohur atë me të vërtetën dhe algoritmet sipas saj fajtore edhe për protestat

Më tej, si atëhere kur në komandë ishte Partia kështu ndodh edhe sot, vetëm se sot nuk është e shkruar në Kushtetutë por e ndesh në çdo hap të jetës. Kështu, bie fjala, vetë Rama e thotë me mburrje se ishte PS-ja ajo që bëri reformën në drejtësi, kur dihet se ajo pati dhe ka konsensusin e të gjitha partive politike. Në fakt, PS-ja dhe sidomos Rama vetëm se po vjel(l)in përfitimet prej saj. Sot shumë më tepër se para viteve 90, nëse do të ecësh në karrierë, të fitosh tendera dhe pasuri futu në PS, bëhu patronazhist, ndryshe dil nga rreshti ose mbathja jashtë vendit!!

Edhe demokracia në PPSH atëhere ishte më e zhvilluar se sa në PS e sotme, natyrisht brenda linjave ideologjike. Atëhere, por edhe pas asaj periudhe deri në vitin 2013, si te PS-ja edhe te PD-ja kishte diskutime, propozime dhe kundërshtime me guxim, madje deri në atë pikë sa largoheshe apo edhe  dënoheshe nga Partia; ndërsa sot PS-ja, nëse mund të quhet ende kështu i ngjan një  garnizoni ushtarak  me disiplinë të hekurt, ku askush nuk bën dot ”as gëk as mëk”, por vetëm ngre dorën për miratim, ndryshe hap krahun! E pamë këtë ditët e fundit kur në takimin me socialistët në Berat,  Rama u tha ”qepeni gojën dhe dilni përjashta”, diçka që deri tani nuk kishte ndodhur përderisa ishe brenda vijës së Partisë!

Për pasojë, dje kishim atë që njihej si Parti Shtet, ndërsa sot kemi “binjakun“ e tij, Uni ose “Rama Shtetin“. Praktikisht Rama ka po ato pushtete se Enveri dje; madje ai jep edhe dekorata, që i pari atëhere nuk e bënte, se ato janë kudo në botë kompetenca të Kryetarit të Shtetit. Gjithashtu, ndryshe nga atëhere, edhe pse dihej që gjithçka ishte vendosur nga Partia, por të paktën formalisht procedurat respektoheshin dhe priteshin vendimet gjyqësore; ndërsa sot shkatërrohen biznese dhe godina dhe pastaj ti shkon në gjykatë; kjo e fundit, e ndodhur përpara faktit të kryer të thotë se tani është tepër vonë dhe se e ”ka marrë ferra uratën!”

Më tej, shumë e rëndësishme, atëhere ishte vërtet diktaturë, kishte politizim dhe ieologjizim sa të duash; por prapë ndryshe nga sot kishte seriozitet, përgjegjësi dhe qeverisje në të gjitha nivelet. Funksiononin natyrisht me difektet e tyre qeveria, rrethet, institucionet shtetërore në të gjitha drejtimet dhe kishte shumë profesionalizëm. Nuk ishte nevoja  të takoje deputetin dhe as për ” Prani besnike” javore për të zgjidhur halle; po, mund të ankoheshe  te Partia për vonesa dhe moszgjidhje të tyre, por shtetin/pushtetin  e kishe te shtëpia, te lagja  dhe te fshati.

Ndërsa sot, sidomos në nivelet vendore nuk ka pothuajse fare qeverisje dhe as ekspertizë të vërtetë profesionale. Ja, shihni bashkitë, nuk riparojnë dot një rrugë 200 metra dhe nuk zgjidhin dot hallin e një familjeje në nevojë, sepse ka përplasje ligjesh, kompetencash dhe mungesë fondesh. Dhe në vend që të riparohen difektet dhe të zgjidhen problemet, ato thjesht ”paketohen me amballazh”  dhe me terma të reja moderne.  Tani Bashkitë janë bërë si dikur komitetet ekzekutive të rretheve; ato i kontrollon në çdo hap qeveria dhe Kryeministri që i mbledh drejtuesit e tyre sa herë t’i dojë qejfi, sikur ata të ishin punonjës të ministrive dhe Kryeministrisë dhe jo të zgjedhur nga populli!! Për pasojë, autonomia e pushtetit vendor, kusht i rëndësishëm i anëtarësimit në BE ka mbetur në letër dhe as që  kujtohet njeri!

Më tej, nëse dje përgjegjësia politike, morale dhe institucionale shtrihej në mënyrë ekstreme dhe fatkeqe deri në rrënjët e familjes biologjike, sot ajo ka kaluar në ekstremin tjetër, duk u  reduktuar thjesht në përgjegjësinë personale. Ndërsa përgjegjësia penale pengohet me lloj lloj sofizmash ligjore, loja me prezumimin e pafajësisë dhe ndërhyrjet e shumta te pushteti gjyqësor që vepron me dy standarde, si në rastin e dosjes Balluku, shembulli më i keq por as i vetmi dhe as i fundit!

Atëhere ishte lufta e  klasave me pasojat e saj të llahtarshme dhe të papërsëritshme me përndjekje, burgime dhe pushkatime të kundërshtarëve politikë që konsiderohesin ” armiq të popullit”. Për fat të mirë, sistemi demokratik nuk lejon më linçime dhe tragjedi të tilla njerëzore. Megjithatë, pa harruar  shembjen e shtetit më 1997 dhe ngjarje të tjera të njohura tragjike, sot vendin e tyre e kanë zenë dy të këqia të tjera me pasoja jo më të vogla tashmë  për gjithë shoqërinë –  krimi dhe korrupsioni galopant  që  kanë depërtuar në qelizat e shtetit dhe pushtetit. Mirë, mirë, do të thotë dikush, por tani nuk dënohet kush për propagandë dhe agjitacion si atëhere. Por, por  as këtu nuk jemi të imunizuar, sepse së shpejti mund të rivendoset Neni famëkeq 55 për agjitacion dhe propagandë, tani me një emër më të bukur alla ”rilindshe” është çështje kohe.

Atëhere ishim vend autarkik, me ekonomi të mbyllur, kur toka as blihej dhe as shitej; kur nuk pranonim asnjë borxh, hua dhe kredi, gjithçka vetëm me forcat tona.  Ndërsa sot jemi kthyer në të kundërtën, jemi mbytur me borxhe, me hua dhe kredi me emra të gjthfarëllojshëm, me ekonomi  të shqyer nga të gjitha anët, ku kanë hyrë derri dhe dosa bashkë! Po të vazhdojnë edhe pak kështu marifetet socialiste, vështirë se do të mbetet tokë shqiptare!  Përpara viteve 90 ishte bërë  shtetëzimi total me pasojat e tij të njohura. Mirëpo, pas dështimit të privatizimit me gjithëfarë emrash dhe koncesioneve famëkeqe, qeveria Rama po kalon drejt supershtetëzimit total; vetëm se ndryshe nga ai i monizmit, këtu vetëm emrin ka të tillë, se shteti jep të gjitha fondet, ndonëse ka pakicën e aksioneve,  por ligjin e bëjnë kompanitë e maskuara ose guackat private të cilat marrin edhe fitimet e majme; dhe prapë efektiviteti dhe performanca e tyre është vërtet për tokë dhe  as që mund të krahasohet me atë të 50 viteve më parë; për të mos përmendur  korrupsionin dhe plaçitjet e pronës shtetërore që po bëjnë kërdinë çdo ditë!

Së fundi, në planin e jashtëm, si fanar ndriçues i socializmit dikur i jepnin mend botës, lëvizjes marksiste-leniste, krenoheshim  si vendi i parë ateist në botë, pa taksa dhe tatime! Mirëpo edhe sot  po bëjmë të njëjtën gjë. Edhe pse kemi mbi 30 vjet që presim te paradhoma e BE-së, ngutemi dhe nuk lemë forum kudo në botë pa u dhënë mend, pa u rrahur gjoksin dhe pa treguar rekorde gjithandej, kur punët në shtëpinë tonë i kemi lesh e li; kur shumica e njerëzve me shumë vështirësi sigurojnë artikujt bazë të jetës, me pensione qesharake, me çmime që veç rriten  dhe mbrojtje sociale mjerane. Deri kur nisi Protesta qytetare paqësore në Tiranë e cila ia çorri maskën ”liderit global”, Rama  ishte bërë “një Pasha në Misir por shtëpia s’ka hair“! Duke e kthyer edhe avionin në taksi  e duke mos lënë forum provincial pa shkuar dhe pa dëfryer njerëzit me gallatë dhe batuta, si magjistar i vëmendjes publike dhe duke u thënë homologëve të vet “hajt baba të të tregoj arat“! Vetëm se harronte që  ndonëse  qëndron në një tryezë me të mëdhenjtë e botës, Rama prapë është  peshë pupël  në gjeopolitikë.

Më duket e turpshme që tash dilni me listat kush e ka votuar dhe kush nuk e ka votuar Gjykatën Speciale.

Hashim Thaçi ka vepruar si duhet, edhe ata deputetët që e kanë votuar. Edhe pse thonë se Thaçit ia kishin mbushur mendjen se drejtësia do ta anashkalonte. Drejtësia është e barabartë për të gjithë.

E pashë reagimin e Glauk Konjufcës nga Haga, deri tek kryetari de facto i PDK bashkë me Vlora Çitakun, plus koret populiste me maska të zeza deri tek koret e bretkosave të rrjeteve sociale gjoja në mbrojtje të vlerave të UÇK që i bashkangjiten “marres” së Edvin Ramës kundër Gjykatës Speciale, i cili është një nga dy autorët përmes shkëmbimit të territoreve që e përfshiu dhe e çoi Thaçin në Hagë.

Të ndalet menjëherë kjo fushatë kundër Gjykatës Speciale dhe t’ju vihet veshi këshillave nga aleatja ekzistenciale përmes DASH dhe vendeve aleate deri tek Kroacia Mike.

Jam kritike e zonjës Marta Kos, por jo kësaj here. Ajo tha se duhet pajtim.

Duke njohur dhe vlerësuar Gjykatën Speciale. Me pajtim dhe liri.

Kështu do t’i ndihmojmë Katër të gjykuarit nga Gjykata Speciale, që i ka të gjithë kryeprokurorët Amerikane, kryegjykatësin Amerikan, prokurorët dhe gjykatësit e tjerë nga BE, Anglia dhe Zvicra, financim direkt nga këto vende që Kosova të ketë drejtësi me standarte Perëndimore me qëllim që të funksionojë shteti i së drejtës.

Hiqni dorë nga idetë e çmendura për të mbyllur Gjykatën Speciale – kjo shkon në dëm të Katërshes dhe Kosovës!

Hiqni dorë nga një sharllatan amerikan antiamerikan si Richard Grenell – se mbështetja e tij shkon në dëm të Katërshes dhe Kosovës!

Hiqni dorë nga Edi Rama, që e quajti ish Kryeprokurorin e Gjykatës Speciale “sikar” dhe dje “marre” Gjykatën Speciale!

Hiqni dorë nga marrja peng e institucioneve të Kosovës, duke kaluar në tre palë zgjedhje se kjo është në dëm të Kosovës dhe Katërshes.

Hiqni dorë nga mbulimi me heshtje i krimeve dhe mohimi i drejtësisë ndaj viktimave duke nisur nga Ministri Mbrojtjes Ahmet Krasniqi nga FARK i vrarë në mes të Tiranës dhe të gjitha viktimave, emra të shquar, veprimtarë e komandantë, aktivistë, deputetë e gazetarë, kjo në interes të Kosovës e Katërshes;

Hiqni dorë nga manipulimi dhe shpërdorimi i fjalës së lirë me klientë të politikës, që janë mbrojtës të rrejshëm të Katërshes sepse i pasqyrojnë të vërtetat të coptuara, jo të plota.

Hiqni dorë nga lufta kundër Republikës së Kosovës me ngërçin institucional dy vjeçar, turpi i kësaj klase politike se kjo shkon në dëm Kosovës të Katërshes dhe në favor të Serbisë së Vuçiqit.

Ka ardhur Momentumi për pajtim, që përjashton çdo bllokim dhe shantazh nga aktorët politikë kundër Republikës së Kosovës dhe rrjedhojë edhe kundër Katërshes!

Pajtim mbi themelet e drejtësisë.

Ndofta gaboj, më ndje o Zot, kur mendoj se 24 vjet paraburgosje do të mjaftonte për seicilën viktimë, por duhet të mbahet përgjegjshmëri, të pranohet faji, të lypet ndjesë dhe të hapet një kapitull i ri për Kosovën që do t’a çlironte moralisht Katërshen.

Duke kujtuar mesazhin e James Rubin nga Kosova përpara se të dëshmonte në Hagë, se “ka ardhur koha pas kontributit të njohur dhe misionit të përmbushur, që Krahu i Luftës të largohet nga skena politike”. Po koha ka ardhur.

Asgjë nuk mund t’i hiqet apo t’i shtohet historisë së Kosovës. Asnjë meritë e meritorëve apo fajet e çakejve.

Republika e Kosovës dhe Katërshja prej sot mbrohet, duke respektuar drejtësinë me standart Perëndimor të Gjykatës Speciale, sipas shkallëve, duke angazhuar institucionet e shtetit, diplomacinë, në bashkërendim me Aleatët e provuar të shqiptarëve, ata që e shpëtuan Kosovën nga genocidi dhe spastrimi etnik i shtetit kriminal të kryekasapit të Ballkanit!

Kjo nuk mund të arrihet duke ua mbyllur gojën dëshmitarëve,

kjo nuk arrihet duke i mbajtur të pluhurosura Dosjet e viktimave,

kjo nuk arrihet duke kërcënuar Republikën e Kosovës me banda personash që SHBA i ka futur në Blacklist.

Kjo politikë e metodologji e deri tashme kinse pro Katërshes, e konfrontomit, bllokimit, marrjes peng të shtetit e ka dëmtuar skajshmërisht Republikën e Kosovës dhe sidomos Katërshen.

Mos krahasoni Katërshen me Ante Gatovinën, ju lutem, por punoni për Pajtim, duke njohur Gjykatën Speciale, në interes të Republikës së Kosovës, stabilitetit dhe paqes në Ballkan dhe çlirimin e Katërshes.

24 vjet a janë mjaft për seicilën pabesi?

Me ndjesë ka falje, ka pajtim dhe kurrë më vëllavrasje.

Çdo gazetar kur shkruan futet edhe në lëkurën e viktimave, edhe në lëkurën e fajtorëve, edhe të familjarëve të të dyja palëve, edhe në interesës së shtetit të së drejtës, që do të thotë në interes të të gjithë qytetarëve, pa përjashtim që jeta e seicilit të jetohet me dinjitet në paqe.

PS. Një nga gabimet e Hashim Thaçit kur nuk u takua në Shkup më 5 Mars 1999 me Senatorin Bobe Dole, se nuk pati mundësi, por më 7 Mars 1999 në Tiranë me Paskal Milon.

1. Aktgjykimi dënues ndaj katër ish-drejtuesve të UÇK-së — Hashim Thaçit, Jakup Krasniqit, Kadri Veselit dhe Rexhep Selimit — nuk është ende i formës së prerë. Ankimi në shkallën e dytë do të kërkojë punë serioze juridike, të mbështetur në analizën dhe kundërshtimin e aktgjykimit të plotë, jo në emocione. Fajësia apo pafajësia eventuale, sikurse edhe kohëzgjatja përfundimtare e dënimeve, nuk do të varen nga protestat, rrjetet sociale apo deklarimet politike. Ato do të jenë produkt i një procesi juridik të vazhduar dhe racional.

2. Aktgjykimi i 16 shtatorit ka bërë një dallim thelbësor duke mos pranuar akuzën e Prokurorisë për krime kundër njerëzimit. Gjykata konstatoi se veprimet kriminale përbënin një sulm të përhapur dhe sistematik, por se Prokuroria nuk kishte provuar se ky sulm ishte drejtuar kundër një popullsie civile si të tillë. Sipas Gjykatës, viktimat ishin përzgjedhur kryesisht mbi baza individuale.

3. Katër ish-drejtuesit e dënuar të UÇK-së dallojnë kështu edhe juridikisht nga të dënuarit në rastet Šainović et al. dhe Vlastimir Gjorgjeviq para Tribunalit për ish-Jugosllavinë. Në ato raste u vërtetua një fushatë shtetërore e drejtuar kundër popullsisë civile shqiptare dhe të akuzuarit u dënuan edhe për krime kundër njerëzimit.

4. Megjithatë, dënimet e shkallës së parë në rastin Shainoviq et al. shkonin nga 15 deri në 22 vjet burgim, ndërsa dy nga ish-drejtuesit e UÇK-së u dënuan me nga 25 vjet. Edhe duke pasur parasysh dallimet ndërmjet rasteve, përgjegjësinë individuale dhe praktikat e ndryshme të dënimit, kjo ngre një pyetje serioze për proporcionalitetin.

5. Shpallja e tyre të pafajshëm për gjashtë pikat e krimeve kundër njerëzimit e vendos aktgjykimin në një kontekst më të drejtë historik. Përderisa fushata e forcave serbe kundër popullsisë shqiptare të Kosovës është përcaktuar juridikisht si krim kundër njerëzimit, në rastin e katër ish-drejtuesve të UÇK-së nuk u provua ekzistenca e një sulmi kriminal të drejtuar kundër një popullsie civile si të tillë. Ky përfundim e vendos aktgjykimin në kontekstin e përgjegjësisë individuale për krime lufte. As UÇK-ja e as Kosova nuk mund ta marrin mbi vete këtë barrë fajësie. Aktgjykimi nuk e trajton si kriminal synimin për pavarësinë e Kosovës dhe thekson se ky proces nuk gjykon legjitimitetin e UÇK-së apo të luftës për pavarësi.

6. Aktgjykimi është mbështetur në parimin e rëndësishëm, se drejtësia e kauzës çlirimtare nuk e bën automatikisht të drejtë çdo veprim të kryer në emër të saj. Por, po kështu, dënimi i individëve për veprime kriminale nuk mund t’i atribuohet UÇK-së në tërësi, të ndryshojë rolin e saj historik në çlirimin e vendit apo të njollosë pavarësinë e Kosovës.

7. Kosova nuk duhet të bjerë në kurthin e ligjërimit se aktgjykimi i Hagës e dënon UÇK-në apo Kosovën e pavarur. Në aktgjykim nuk ekziston asnjë përfundim me të cilin përgjegjësia individuale për krime i bartet UÇK-së si organizatë ose përpjekjes së Kosovës për pavarësi.

8. Bellum iustum — lufta e drejtë e UÇK-së, e sendërtuar mbi lëvizjen popullore kundër okupimit të Serbisë dhe për pavarësinë e Kosovës — nuk është zhbërë nga ky aktgjykim si e vërtetë historike dhe morale.

9. Aktgjykimi, në fund, i ka individualizuar edhe viktimat. Edhe viktimat janë pjesë e kësaj historie, për to do të mësojmë më shumë nga teksti i plotë i aktgjykimit, në formën e vet të prerë.

Zoti President i Republikës!

Ju e dini që jeni trashëgimtar direkt i Gjergj Kastriotit Skënderbeut. Sigurisht, në rrafshin institucional, por dhe në atë praktik. Ju jeni Komandant i Përgjithshëm i Forcave të Armatosura Shqiptare. Ju jeni drejtues dhe përfaqësues i shtetit shqiptar. Ju jeni Nr. 1 që duhet të mbrojë interesat e kombit shqiptar. Pra, Presidenti i Republikës së Sotme të Shqipërisë është asgjë më pak dhe asgjë më shumë se ajo që ishte dhe detyra, roli i Heroit tonë Kombëtar, Gjergj Kastriotit Skënderbeut. Ndaj, Zoti President, roli Juaj është shumë i rëndësishëm, është jashtëzakonisht jetik sot për Shqipërinë. Ju e dini që jeni përfaqësues i një populli jo të vogël, pasi Ju përfaqësoni një popull jashtëzakonisht të madh. Ju përfaqësoni popullin e gjenezës. Populli shqiptar është themeluesi i kontinentit tonë të vjetër. Ne flasim gjuhën bazë të kontinentit europian. Pra, Ju përfaqësoni një komb që ka dhënë me dhjetra perandorë perandorisë romako-ilire. Ju përfaqësoni një komb që ka dhënë papë Vatikanit. Ju përfaqësoni një komb që ka dhënë muzikantë, kompozitorë, skulptorë, filozofë pa fund Europës dhe gjithë botës. Pra, Ju përfaqësoni një komb gjenial, një komb që duhet të jetë në pjedestalin më të lartë të kombeve të nderuara në të gjithë botën. Prandaj duhet një përfaqësim dinjitoz, një përfaqësim i sinqertë, një përfaqësim prej një dashnori të vërtetë të atdheut tonë. Unë Ju krahasova me Heroin tonë Kombëtar, Gjergj Gjon Kastriotin  Skënderbeun, në aspektin  institucional, por mbetet te Ju dëshira për t’u ngritur në rolin e Tij dhe si përfaqësues i vërtetë i popullit, si mbrojtës i interesave të tij.

Zoti President!

Unë Ju bëj këtë apel Juve sot, që të ngriheni në lartësinë e detyrës Suaj, në lartësinë e asaj që Ju përfaqësoni dhe mishëroni për kombin  shqiptar. Unë nuk Ju njoh personalisht, nuk i di dëshirat, pasionet tuaja personale, por di që Ju keni qenë ushtarak dhe, si ushtarak, duhet t’i ngjani edhe më shumë Heroit tonë Kombëtar, Gjergj Kastriotit. Ju keni bërë një betim mbi flamurin e tij, Ju keni bërë një betim mbi shkabën dykrenare, të njëjtin, me të cilin luftonte Heroi ynë Kombëtar dhe mbronte kombin tonë. Ndaj, Zoti President, unë i bëj thirrje pozicionit Tuaj, institucionit Tuaj, asaj që Ju mishëroni për kombin shqiptar. Mos i firmosni ato ligje që po aprovon sot parlamenti shqiptar, ato ligje që dëmtojnë rëndë, rëndë, integritetin kombëtar shqiptar, ligjin për shitjen e pronave bujqësore, e tokave bujqësore. Është një rrezik i madh për kombin tonë. Shitja e këtyre tokave të huajve, do të sillte mbase një kolonizim të Shqipërisë, e cila ka mbetur pa shqiptarë, pasi ka një tendencë prej njëzet e ca viteve, tridhjetë viteve të shtyrjes së shqiptarëve për të ikur, për të gjetur arratinë dhe për t’u strehuar në vende të tjera, për të lënë vend të lirë. Dhe tani që Shqipëria po çlirohet nga shqiptarët, pikërisht tani duan të miratojnë një ligj që të shitet toka, dhe jo bujqësore, te të huajt.

Zoti President!

Nuk duhet asnjë inteligjencë e madhe për ta kuptuar që këtu ka diçka që nuk shkon. Ka diçka që nuk shkon, pasi është një ligj tjetër i tmerrshëm, që është ai i Paketës së Maleve, i cili nuk duhet dekretuar, i cili duhet kthyer mbrapsht, pasi është i rrezikshëm, pasi po shitet përtej bregdetit, përtej tokave bujqësore, pasi po tentohet të shiten edhe malet.

Zoti President!

Keni mbetur mbase figura e fundit që mund të vihet kundër, kundër kësaj masakre që po i bëhet kombit tonë. Përmenda më parë Heroin tonë Kombëtar. Por janë me dhjetra dhe me qindra shqiptarë që kanë dhënë jetën, që e kanë larë me gjak tokën tonë, ndaj Ju lutem pafundësisht, në emër të të gjithë shqiptarëve të ndershëm, të të gjithë atyre shqiptarëve që e duan kombin  e tyre, pash bukën që ha, President, pash gjakun e të parëve, mos lejo që të shitet kombi ynë. Do të mbetemi si kurdët, pa atdhe. Në këtë mënyrë, do të shuhemi si komb. Është Thirrja e Gjergj Kastriotit, është Thirrja e martirëve tanë, është Thirrja e të parëve tanë, është Thirrja e gjakut të atyre që e kanë bërë pa u trembur, që ne sot e gëzojmë një atdhe. Ndaj, President, Ju përgjëroj, dilni hapur. Ka njerëz që mendojnë që nuk dihet se ku jemi. Unë e di që Ju po mendoni, po reflektoni, e imagjinoj, sepse Jeni Presidenti i shtetit shqiptar, nuk mund të heshtni. Dilni aty ku duhet, Zoti President, dhe i thoni “jo”, i thoni “jo” shitjes së kombit tonë. Unë e di shumë mirë pozicionin  Tuaj të vështirë, unë e di shumë mirë që Ju nuk jeni President i zgjedhur nga populli, që t’i kundërviheni institucionit që Ju ka zgjedhur, që është parlamenti, por Ju garantoj, Ju them me siguri të plotë: do të keni mbështetjen e të gjithë popullit nëse Ju bëni një veprim të tillë, nëse ju do e mbroni me nder, me shpirt, me zemër të drejtën e mbijetesës së kombit tonë.

————————

Koment i autorit në youtube:

Motra e vëllezër shqiptarë! Unë jam i bindur që, jo larg në kohë, vendi ynë do të udhëhiqet nga atdhetarë të sprovuar. Ndaj, kushdo që ka shitur, shet apo do të shesë interesat e Atdheut, do të përgjigjet para ligjit për tradhti kombëtare… Por sot është detyra jonë që të apelojmë cilindo që mban detyra të larta shtetërore, që të bëjë të penduarin dhe të distancohet hapur e pa mëdyshje nga klasa politike antishqiptare, e cila prej, të paktën, 35 viteve pa ndërprerje dhe pa përjashtim asnjëri, ka marrë në qafë popullin tonë… Kushdo që hesht në këtë situatë kaq të rrezikshme për mbijetesën e Shqipërisë, duhet konsideruar bashkëpunëtor në shitjen e territorit dhe të pasurive të vendit tonë… Unë e dua pafundësisht historinë e Kombit tonë dhe ky është misioni im, por, pa Atdhe, asgjë tjetër nuk vlen… Paçim të gjithë bashkë ne, ithtarët e shqiptarisë, sot e mot, bekimin e Atdheut.

———————————

    Shënim i Eshref Ymerit: Prof. Alban Kraja, si një intelektual i shquar i formatit nacionalist, ka dhënë dhe vazhdon të japë një kontribut të jashtëzakonshëm në mbrojtje të identitetit tonë kombëtar. Me veprat e botuara për vite me radhë, ai ka krijuar shkollën e edukimit atdhetar, një pasuri e çmuar kjo për brezat e rinj të atdheut tonë.

Reagimi im në X në përgjigje të statusit të @RichardGrenell – rreth pretendimit të tij se Kongresi Amerikan ka mbajtur një qendrim bipartizan në mbështetje të ish kryeministrit dhe ish presidentit të Republikës së Kosovës Hashim Thaçi i cili bashkë me tri figura zyrtarësh të lartë publik, ish eksponentë të UÇK Jakup Krasniqi, Kadri Veseli e Rexhep Selimi po përballen prej 6 vitesh në paraburgim me Gjykatën Speciale në Hagë dhe kur më 16 Shtator pritet të jepet verdikti i drejtësisë.

Pretendimi i Grenell se ka një qendrim bipartisan të Kongresit të SHBA nuk është i bazuar.

Kongresi që përfaqëson pushtetin ligjbërës nuk mund të ndërhyjë në sistemin e drejtësisë. Kur ka indicie, përdor mekanizma konform Kushtetutës Amerikane.

Në rastin në fjalë nuk kemi asnjë dëshmi.

Statusi i Richard Grenell në X u amplifikua në mediat dhe ky lloj manipulimi i fakteve bie ndesh stabilitetit dhe është nxitës.

Disa ditë më parë ish Sekretari i Përgjithshëm i NATO-s Lordi Robertson në një intervistë tek Koha TV i bëri thirrje faktorit politik në Kosovë të konstituojë sa më shpejt institucionet e shtetit, përfshi zgjedhjen e Presidentit dhe të pranojnë sido që të jetë verdikti i Gjykatës Speciale në Hagë.

Dje në Kosovë pati një marsh masiv në mbështetje të UÇK, sepse rëndom konfondohet UÇK me katër të ndaluarit.

Ndërkohë Fazlli Hajdaraj, vëllai i Smajl Hajdarit, deputet i Kuvendit të Kosovës dhe luftëtar i UÇK i vrarë pas lufte në Kosovë vinte re se Familja e Adem Jasharit, simbolit të UÇK nuk merrte pjesë në marshin e djeshëm dhe bënte dhe apel, duke qenë vetë 37 vjet aktivist i LDK, se përse kjo forcë politike nuk organizon marshe të tilla për zbardhjen e shumë vrasjeve të personaliteteve e figurave të shquara, shumë prej tyre luftëtarë të UÇK, që vinin nga ky krah politik.

Elida Buçpapaj: “Keni zgjedhur një metodë të turpëshme të mbroni Z.Thaci, duke gënjyer. Tregoni për qendrimin bipartizan të Kongresit të SHBA! Jeni duke sulmuar sistemin e drejtësisë dhe qendrimi juaj është antiAmerikan. Jam duke pritur që FBI të kujdeset për ju.”

——

Ish-sekretari i Përgjithshëm i NATO-s, Lordi George Robertson: Formojini institucionet, pranojeni cilido që të jetë verdikti i Gjykatës Speciale

PO ADEM JASHARI, A ISHTE UÇK?! Mos ma përmendni LDK-në nëse nuk e kujtoni gjakun e njerëzve që dhanë jetën për të! Nga Fazli Hajdaraj