VOAL

VOAL

Please Wait ...
0%

12 vjet njohje ndërkombëtare, 12 vjet izolim! – Nga Florim Zeqa

Edhe pse me qeveri të re, Republika e Kosovës 12 vjetorin e njohjes ndërkombëtare është duke e pritur më e katandisur si asnjëherë më parë; me fusnotë*, me pozicion inferior dhe me status të hapur në arenën ndërkombëtare, me tkurrje njohjesh, mes takses 100 % dhe reciprocitetit me Serbinë, mes idesë së korrigjimit dhe ndryshimit të kufijve, mes minishëngenit ballkanik dhe makroshëngenit kombëtar.
Pas rihapjes së statusit të Kosovës, jo vëtëm që më nuk po bëhet më fjalë për njohje të reja, sfiduese për qeverinë e re mbetët mbrojtja e 17 shkurtit 2008-të, gjegjësisht mbrojtja e njohjeve ndërkombëtare, sovranitetit dhe integritetit territorial të vendit kundrejt invazionit politik të Serbisë.
Si rezultat i personalitetit të dyfisht të liderëve shtetëror, që 12 vjet Kosova vendnumëron dhe rrotullohet rreth boshtit të ri-shpalljes së pavarësisë së 17 shkurtit 2008-të, duke i kaluar 12 vite izolim me njohje ndërkombëtare, pa mirëqënje qytetare dhe pa asnjë përspektivë zhvillimore.
Rihapja e statusit të Kosovës në dialogun e Brukselit, Kosovës i kushtoj me tërheqjën e 18 njohjeve ndërkombëtare.

17 shkurti 2008, akt i njohjes formale të shtetit të Kosovës

17 shkurti 2008 nuk e solli pavarësinë dhe as Republikën e Kosovës, por ishte vetëm një akt i njohjes formale ndërkombëtare të shtetit të Kosovës. Dëshmi e kësaj që themë është protektorati 21 vjeçar mbi Kosovën dhe varësia e plotë e lirisë sonë nga forcat paqeruajtëse ndërkombëtare (KFOR).
Presidenti historik Ibrahim Rugova asnjëherë nuk kërkonte rishpallje të pavarësisë, por vetëm njohje formale dhe përmbyllje të protektoratit ndërkombëtar, formimin e Forcave të Armatosura të Republikës së Kosovës (FARK) dhe forcimin e shtetit ligjor.
Arsyeja pse Rugova kërkonte vetëm njohje e jo rishpallje të pavarësisë, është fakti, se ai ishte i vetëdijshëm se, në historinë e krijimit të shteteve ekziston vetëm një datë dhe një ditë e shpalljës së pavarësisë, jo dy apo tri sosh!
Edhe pse me vetëm një njohje (nga Shqipëria), Kosova një herë ka shpallë pavarësinë e saj më 2 korrik 1990-të, edhe pse në rrethana të okupimit klasik, e ka historinë e funksionimit të shtetësisë së saj, ka edhe kushtetutën e shpallur dhe miratuar nga deputetët shqiptar më 7 shtator 1990 në Kaçanik.

Pse nuk ndodhi njohja ndërkombëtare e Republikës së Kosovës para 17 shkurtit 2008!?

Nuk ndodhi më heret për arsye se presidenti historik, arkitetkti i shtetit të Kosovës, Ibrahim Rugova nuk ishte i gatshëm të pranonte kompromiset e dhimbshme e as ndryshimin e përmbajtjes së elementeve shtetërore që solli 17 shkurti; duke filluar nga simbolet antikombëtare, përmajtjen multietnike të shtetit e deri të një kushtetutë e hartuar jo mbi vullnetin dhe nevojat e popullit, por në bazë të një pakoje që avancon pakicat (serbe) në dëm të popullatës shumicë (shqiptare) në vend.
Atë që e solli 17 shkurti 2008, është në kundërshtim të plotë më vullnetin plebishitar të popullit të Kosovës të shprehur në referendumin popullor të 26-30 shtator 1991.
Rikonfirmim i referendumit gjithëpopullor, 2 korrikut e 7 shtatorit 1990, ishte lufta çlirimtare, gjaku i derdhur për liri dhe sakrificat e panumërta të popullit të Kosovës.
Ikja nga këto data, është ikje nga themelet e shtetit të Kosovës.
Republika e Kosovës pas 17 shkurtit 2008, erdhi si rezultat i një lidershipi të papërgjegjëshëm, që pranoj të tjetërsohet vullneti i popullatës shumicë të Kosovës për hatër të atyre ndërkombëtarëve që nuk e duan një shtet të dytë shqiptar në Ballkan.
Tashmë të gjithë e kanë kuptuar se Kosova “multietnike”, jo vetëm që nuk është vullnet i popullatës shumicë, është shkelje e gjakut të dëshmorëve dhe martirëve, mohim i sakrificave të panumërta të popullit shqiptar të Kosovës ndër dekada e shekuj.

Levizja e lirë për kosovarët, e drejtë e privuar nga Brukseli

Edhe pse Kosova është i vetmi vend në rajon me prezencën më të madhe ndërkombëtare, shtetasit kosovar kanë mbetur të vetmit të getoizuar në rajon, pa të drejtën e levizjes së lirë drejt vendeve të Bashkimit Evropian!
Kushtet dhe kriteret e njëpasnjëshme të vëna padrejtësisht ndaj qeverive të Kosovës për liberalizim të vizave nga Bashkimi Evropian, na kushtuan me humbje territori, thyerje shpresash për qytetarët dhe mungese të përspektivës zhvillimore të vendit.
Akoma më të paparashikueshëm liberalizimin e vizave për qytetarët kosovar e bënë dialogu me Serbinë, i kushtëzuar me gjithçka dhe çdo gjë që e favorizon dhe fuqizon shtetin serb karrshi shtetit të Kosovës
Pra, edhe në këtë përvjetor të 12-të të njohjes ndërkombëtare të Republikës së Kosovës, po vazhdon getoizimi i padrejtë i shtetasve kosovar dhe privilegjet për shtetin serb nga bashkësia ndërkombëtare.
12 vjet pas njohjes së shtetit tonë nga bashkësia ndërkombëtare, është e kundërta e asaj çka kanë pritur e dëshiruar qytetarët e Kosovës: mungesë sovraniteti, mungesë territori, mungesë lirie, mungesë zhvillimi ekonomik, mungesë demokracie dhe barazie qytetare në vendin tonë.
Si do që të jetë, Kosova ka nevojë për një qeveri që realizon Republikën e 2 Korrikut dhe Kushtetutën e 7 Shtatorit 1990, për të hapë rrugën e realizimit të idealit të shumë brezave për një shtet të përbashkët shqiptar në Ballkan.
Urimi më i mirë në 12 vjetorin e njohjes ndërkombëtare të shtetit tonë, do të ishte që Kosova të jetë e liruar nga strukturat kriminale në veri, si dhe e liruar nga uzurpatorët e shtetit në brendi të vendit, përkatësisht nga kusarët politik të “Cosa Nostra”-s apo mafias kosovare të shekullit 21 në të dyja nivelet e qeverisjes, si kusht i domosdoshëm për rritën dhe zhvillimin e shtetit tonë-Republikës së Kosovës.

83 mijë veta nga Shqipëria dhe 53 700 nga Kosova azilkërkues në vitet 2015-2017 në Gjermani

Në 1 mars në Gjermani hyn në fuqi ligji për emigrantët e kualifikuar, që parashtron rregulla më të lehta për personat që duan të punojnë në vend me një diplomë profesionale.

OECD-ja thotë se mijëra azilkërkues hasin vështirësi në vend për këtë shkak, përfshirë shtetasit nga Shqipëria që ndër vite numërohen në dhjetëra mijëra.

Gjermania është një destinacion i dëshiruar për refugjatët dhe azilkërkuesit shqiptarë, por edhe një vend i vështirë për të gjetur punë për ata që nuk kanë njohuri të gjuhës dhe arsimin përkatës.

Në këtë konkluzion arrin Organizata për Bashkëpunim Ekonomik dhe Zhvillim në një studim mbi pengesat që hasin në vend të ardhurit e huaj.

Sipas analizës, aplikantët nga Kosova dhe Shqipëria pesë vite më parë përbënin grupet më të mëdha të azilkërkuesve në vend.

Zyra federale për emigrantët dhe refugjatët mësohet se në vitet 2015-2017 trajtoi 83,200 kërkesa për azil në rastin e Shqipërisë dhe 53,700 të tilla nga Kosova.

Për Tiranën, norma e njohjes së azilit ishte më pak se 0,5 për qind, 81 për qind e aplikimeve u refuzuan dhe 19 për qind u cilësuan të papranueshme.

Sipas OECD-së, nga ata pak aplikantë që arritën të fitonin azilin, pak shqiptarë por edhe të huaj kanë mundur të avancojnë me sukses në shkollimet profesionale për të siguruar një vend pune.

Deficite paraqesin edhe rrjetet e kufizuara shoqërore, apo punëdhënësit që nuk marrin refugjatët në punë, jo detyrimisht prej racizmit apo diskriminimit, por prej keqkuptimeve, thekson studimi i financuar nga Ministria gjermane e Arsimit.

Rregulla të reja po përpilohen në favor të refugjatëve të cilëve u është refuzuar azili, dhe që tani mund ta përfundojnë pa problem kontratën e shkollimit profesional dhe të punojnë për dy vite.

Rregullat janë pjesë e Ligjit për Emigracionin Profesional që do hyn në fuqi më 1 mars./ora

Zëri i Amerikës: Kosova shënon përvjetorin e pavarësisë (video)

Kosova po shënon 12 vjetorin e shpalljes së pavarësisë, në një periudhë të trysnisë së ripërtërirë ndërkombëtare për një marrëveshje përfundimtare për normalizimin e marrëdhënieve me Serbinë dhe më nje skenë politike ndryshe nga 12 vjetet e shkuara.

Udhëheqës të institucioneve ngritën flamurin shtetëror, vunë kurora tek shtatoret e ish udhëheqësve politikë e ushtarakë të vendit dhe nderuan të rënët e të zhdukurit gjatë luftës së fundit.

Forca e Sigurisë së Kosovës parakaloi në qendrën e Prishtinës të stolisur me flamujt e Kosovës dhe aleatëve të saj.

Parlamenti i Kosovës u mblodh në seancë solemne për të shënuar këtë përvjetor, në të cilën kryetarja e parlamentit, Vjosa Osmani, theksoi mirënjohjen ndaj aleatëve të vendit.

“Këtë rrugëtim e bëmë bashkë me shumë miq, të cilëve do t’u jemi përjetëissht mirënjohës. Ata jo vetëm u rreshtuan krahas popullit të Kosovës në synimin për liri e pavarësi por qëndruan krah nesh edhe në ndërtimin e shtetit të Kosovës që nga dita e parë e çlirimit. Ne sot i lusim ata që të qëndrojnë krah nesh dhe në synimet tona të përbashkëta edhe tash e tutje. I lusim që të qëndrojnë krah nesh në jetësimin e vullnetit të qytetarëve tanë për integrim të shpejt në struktura euro-atlantike, për zhvillim ekonomik dhe prosperim të përgjithshëm të vendit. U jemi mirënjohës vendeve dhe popujve evropianë me të cilët ne i ndajmë të njëjta hapësira gjeografike por po ashtu të njëjta vlera. Në veçanti u jemi mirënjohës Shteteve të Bashkuara të Amerikës, popullit të lirë amerikan me të cilët ne ruajmë miqësi të hershme e të përhershme”.

Ajo tha se pavarësia e Kosovës e ka vulosur edhe fatin edhe lirinë e popujve në Ballkan dhe ishte hapi vendimtar në konsolidimin e marrëdhënieve mes popujve në Evropën Juglindore të cilët duan të jetojnë të lirë e të pavarur dhe në paqe me njëri tjetrin.

Kryeministri i Kosovës, Albin Kurti, tha në një fjalim para Forcës së Sigurisë së Kosovës se vendi duhet të jetë i bashkuar në politikën e jashtme.

“Dallimet e brendshme duhet të mbeten brenda. Ne duhet ta forcojmë vendin edhe nga brenda edhe nga jashtë, prandaj investimet në ushtri janë të nevojshme. Përderisa forcojmë ushtrinë do të forcojmë edhe ekonominë. Pasuria nuk duhet të pasurojë politikanët po popullin”, tha mes tjerash ai.

Përvjetori i po përshkohet me thirrjet për të hequr tarifat e vendosura nga qeveria ndaj mallrave serbe, që t’i hapet rrugë procesit të bisedimeve për një marrëveshje përfundimtare me Serbinë. Diplomacia amerikane njëkohësisht i ka bërë thirrje Serbisë që të heq dorë nga përpjekjet për të tërhequr njohjet për Kosovën. Shtetet e Bashkuara kanë ritheksuar edhe në urimet me rastin e përvjetorit të pavarësisë së Kosovës se një marrëveshje me Serbinë duhet ta ketë në thelb, njohjen e ndërsjellë.

Kosova shpalli pavarësinë e saj më 17 shkurt të vitit 2008, nëntë vjet pasi ndërhyrja e NATO-s i dha fund luftës gati dyvjeçare që la pas vetes mbi dhjetë mijë të vrarë dhe mijëra të zhdukur.

Pavarësia e saj është njohur nga më shumë se 100 vende të botës, ndërsa vazhdon të kundërshtohet nga Serbia. Procesi i bisedimeve për normalizimin e marrëdhënieve mes të dyja palëve mbetet i pezulluar për shkak të refuzimit të Serbisë për të vazhduar bisedimet pa heqjen e tarifave nga qeveria e Kosovës të vendosura në nëntor të vitit 2018.

Por edhe përvjetori i 12-të i pavarësisë e gjen Kosovën të fundit në rajon në proceset integruese dhe qytetarët e saj janë të vetmit në Evropën Juglindore që nuk mund të udhëtojnë pa viza në vendet e zonës Shëngen.

Ligji për betimin e gjyqtarëve, Meta: Atentat ndaj Kushtetutës, përpjekje për grusht shteti

I ashpër ka qenë në reagimin e tij presidenti Ilir Meta sa i takon ligjit të ri për betimin e gjyqtarëve, që Kuvendi miratoi të mërkurën, ndërsa e ka cilësuar këtë hap të maxhorancës një atentat ndaj Kushtetutës.

Në konferencën e jashtëzakonshme për mediat kreu i shtetit përsëriti qëndrimin e tij se qeveria po tenton që të bëjë grusht shteti, ndërsa theksoi po tentohet kontrolli mafioz për të pasur në dorë Gjykatën Kushtetuese.

“Bazuar në kërkesën e Kuvendit dhe më pas të presidentit, Komisioni i Venecias i konfirmoi Kuvendit se në 13-14 shkurt do të vinte një delegacion. Kuvendi i Shqipërisë në mënyrë të pabesë, të pamoralshme, ndërkohë që anëtarët e Venecias mbërritën në Tiranë, në 12 shkurt votuan në seancën plenare, në errësirë të plotë ligjit për disa ndryshime mbi emërimin e gjyqtarëve, duke ia hequr të drejtën e betimit para Presidentit.

Dhunohet neni 129 i Kushtetutës dhe parimet themelore të Kushtetutës. Votimi i këtij ligji është atentat i rëndë i mazhorancës ndaj Kushtetues, me qëllimin e vetëm kontrollin mafioz të qeverisë në Gjykatën Kushtetuese. Ky proces kërkon të nxi integritetin e punonjësve të gjykatës
Kjo s’do të pranohet kurrë nga presidenti. Ky nxitim, është fyerje që i bëhet organizmave, Komisionit të Venecias, ambasadave, ambasadorëve, që dolën në krah të mazhorancës, për të kërkuar thirrjen e Komisionit të Venecias, për këtë çështje aq e thjesht sa dhe vet abetarja. Me këtë krim, mazhoranca ka zhvleftësuar rëndësinë e tyre (Komisionit të Venecias). I kërkoj ndjesë Komisionit të Venecias që u keqpërdor nga mazhoranca në funksion të fillimit të realizimit të grushtit të shtetit.
Republika po përjeton gjendjen e rëndë të kapjes së shtetit. Unë konfirmoj se do të marr pjesë në seancën plenare të komisionit të Venecias ku do t’i njoh të gjithë të pranishmit me fakte dhe më të rënda të përpjekjes për të realizuar një grusht shteti në këtë vend. Rilindja është teatri dhe estrada nr. 1 e këtij shteti dhe e këtij populli.”, tha Meta.
(BalkanWeb)

12 vjet pavarësi, Bushati: Gjenerata e re e udhëheqësve të çojë para ëndrrën e atyre që dhanë gjithçka për Kosovën shtet

TIRANE

Ish ministri i Jashtëm Ditmir Bushati ka uruar 12-vjetorin e pavarësisë së Kosovës duke theksuar se gjenerata e re e udhëheqësve në Kosovë duhet të çojë me vendosmëri para ëndrrën e atyre që dhanë gjithçka për Kosovën shtet, pa vendosur në diskutimet arritjet e mëdha historike.

Në një urim në rrjetet sociale, Bushati thotë se “nuk duhet ta harrojmë për asnjë çast se Kosova shtet është produkt i sakrificës për liri dhe rendit ndërkombëtar të bazuar mbi respektin për të drejtat e njeriut”, duke u shprehur se 17 shkurti 2008 shënoi realizimin e dëshirës së hershme për një Kosovë të lirë dhe të pavarur. Gjenerata e re e udhëheqësve të Kosovës dhe qytetarët e saj duhet të çojnë me vendosmëri përpara ëndrrën e atyre që dhanë gjithçka për Kosovën shtet, pa vendosur në diskutim arritjet e mëdha historike”.

Postimi i plotë:

Kosova si shtet i pavarur lindi nga sakrificat, mundi dhe mençuria e disa gjeneratave. Ajo u ngrit në këmbë nga gjaku i dëshmorëve dhe dhimbja e popullit, i cili e pati në krahë mbështetjen e SHBA-ve dhe të aleatëve tanë në NATO. 17 shkurti i vitit 2008 shënon realizimin e dëshirës së hershme për një Kosovë të lirë, të pavarur dhe të drejtë që respekton dinjitetin e qytetarëve të saj, që garanton barazinë, që synon mirëqenien dhe që është e hapur për marrëdhënie të mira e bashkëpunuese me të gjitha shtetet, sidomos në rajon.

Në këto 12 vite rrugëtimi jo të lehtë, Kosova ka shënuar hapa përpara në procesin e shtetndërtimit demokratik. Këtë e treguan edhe zgjedhjet e mirëorganizuara parlamentare të 6 tetorit, të cilat u vlerësuan edhe nga organizatat ndërkombëtare. Gjenerata e re e udhëheqësve të Kosovës dhe qytetarët e saj duhet të çojnë me vendosmëri përpara ëndrrën e atyre që dhanë gjithçka për Kosovën shtet, pa vendosur në diskutim arritjet e mëdha historike.

Ne shqiptarët nuk duhet ta harrojmë për asnjë çast se shteti i Kosovës është rezultat i sakrificës për liri dhe rendit ndërkombëtar të bazuar mbi respektimin e të drejtave të njeriut. Ndaj, sot është dita gjithashtu që të shprehim mirënjohjen për SHBA-të dhe aleatët tanë në NATO!
Gëzuar jetë e mot Pavarësinë Kosovë!

(BalkanWeb)

Analiza nga ish-gjyqtari i Strasburgut Ledi Bianku: Merreni seriozisht reformën sepse Drejtësia rrezikon të jetë e vdekur pa mbërritur mirë!

Analiza nga ish-gjyqtari i Strasburgut/ “Pse duhet marrë seriozisht Reforma në Drejtësi. Vendimet për pronat dhe ndërhyrjet nga zv.kryeministri e ministri, e ca denarë që donin të influenconin…”

MERRENI SERIOZISHT REFORMËN

Një analizë fillestare dhe empirike e reformës në drejtësi në Shqipëri, nën këndvështrimin e vendimeve të Gjykatës së Strasburgut

Titulli i këtij artikulli kujton padyshim atë të një prej kontributeve më me ndikim në filozofinë e së drejtës në shekullin e XX, “Take rights seriosly” nga Ronald Dworkin. Megjithatë Dworkin është shumë larg realitetit shqiptar. Artikulli ka për qëllim të ngrejë probleme që për mua janë konceptuale dhe sistemike të pushtetit gjyqësor, si dhe të gjithë sistemit tonë shtet-formues dhe kushtetues. Ndaj titulli lidhet me mesazhin që synohet të jepet në lidhje me këto probleme. Ky artikull, që nga titulli dhe deri në përfundimet e tij iu drejtohet në mënyrë të veçantë kumbarëve të reformës në drejtësi – të huajve – sa në Tiranë edhe gjetiu. Termin “të huaj” nuk po e përdor thjesht në kuptimin juridik, të shtetësisë së tyre, pasi kjo për mua ka rëndësi tejet relative. Unë po e përdor termin “të huaj” në kuptimin figurativ, duke pasur parasysh personazhin e Camus-ë, Meursault-in. Në fakt evokimi i këtij të fundit mund të jetë i mjaftueshëm për ata që e njohin shumë më mirë se unë letërsinë për të shpjeguar rolin e “të huajve” në Shqipëri në raport me sistemin e drejtësisë dhe sistemin kushtetues në Shqipëri dhe me problemet konceptuale dhe sistemike që ky i fundit ngërthen. Ky evokim është edhe më i vlefshëm kur analizon pasojat, qoftë edhe të përkohshme, të reformës në drejtësi. Megjithatë, metaforat letrare ua lë atyre që iu takon kjo punë, studiuesve të letërsisë. Unë kam për detyrë intelektuale të bëj analizën juridike, sidomos atë nën këndvështrimin e njërës prej fushave të së drejtës që pretendoj se e njoh mjaftueshëm – sistemin e Konventës Evropiane të të Drejtave të Njeriut.

Kjo e fundit duke qenë kushtetuta e kushtetutave në Evropë dhe në Shqipëri (shih përkatësisht nenet 6 TFBE dhe nenin 17 § 2 të Kushtetutës Shqiptare), standardet e saj janë themelore për të vlerësuar problemet konceptuale që sistemi i drejtësisë ka, dhe për pasojë që çdo reformë apo kumbar i reformës duhet të ketë përgjegjësinë që, së pari, të kuptojë, të pranojë dhe pastaj të trajtojë. Analizën po e bëj thjeshtë dhe tepër shkurtër, të ndarë në dy momente duke i kursyer sa më tepër që të mundem, për arsye lehtësie leximi, referencat dhe analizat jurisprudenciale. Po përpiqem të mos analizoj reformën që po bëhet[1], por atë që po ç’bëhet dhe nuk po bëhet. Këto të fundit janë përcaktuese për suksesin e reformës në vazhdim e sipër dhe për fatin e çdo sistemi drejtësie, në Shqipëri dhe kudo.

  1. Tek porta e Ligjit

Prej më shumë se 20 vjetësh, herë në këndvështrimin akademik, herë në atë gjyqësor, jam marrë me çështje të ankuesve që kërkonin në Shqipëri apo në Strasburg ekzekutimin e vendimeve të gjykatave shqiptare që iu njihnin të drejta të caktuara, që nga prona e deri te kthimi në punë. Shihja se si vendimet gjyqësore përfundimtare mund të mos kishin askurrfarë vlere juridike në Shqipëri. Një sërë prej tyre gjetën përgjigje vetëm në Strasburg, që në 2004 e në vijim. Mund të thuhet se arsyet e pamundësisë për të ekzekutuar një vendim gjyqësor në Shqipëri kanë qenë zvarritja, vonesa, vështirësitë financiare, ose administrata shqiptare. Megjithatë problemi është më i thellë. Shkon në zemrën e reformës në drejtësi.

Vendimi i Gjykatës së Strasburgut në çështjen Ramadhi k. Shqipërisë, i 13 nëntorit 2007 gjen shkelje për mos-ekzekutimin e një vendimi administrativ përfundimtar. Vlera e tij, thuajse unike në gjithë jurisprudencën e Strasburgut, qëndron në një moment tjetër. Ai konstaton se në Shqipëri nuk ka gjykatë që të jetë mjet efektiv për zgjidhje mosmarrëveshjesh, prandaj një vendim administrativ mund të ankohet direkt në Strasburg pa pasur nevojën e shterimit të mjeteve gjyqësore, sipas nenit 35 të Konventës. Ky konstatim i ra në fakt alarmit për problemin sistemik dhe strukturor të  gjyqësorit Shqiptar, por askush nuk e dëgjoi. Ai vendim, e konfirmuar edhe më vonë nga një sërë vendimesh të tjera nuk thonë asgjë tjetër veçse që gjyqësori – në kuptimin evropian, pra si mjet efektiv për zgjidhjen e mosmarrëveshjeve – në Shqipëri praktikisht nuk ekziston. Sipas filozofisë së vendimit Ramadhi, i vetmi organ që të zgjidh hallin në Shqipëri është ekzekutivi.

Ligji 133/2015 i miratuar nga Kuvendi në nëntor 2015, ndryshon formulën e kompensimit të pronave. Mënyra se si kompensimi bëhet tani, ku në raste të caktuara për një pronë konkrete pronari merr edhe zero vlerë, në fakt nuk është asgjë tjetër veçse një prishje në themel e qindra e mijëra vendimeve gjyqësore përfundimtare me një akt legjislativ të mëvonshëm. Ky ligj konfirmon në fakt alarmin që ngrinte Gjykata në vendimin Ramadhi që në vitin 2007. Por ndërsa më parë i zvarrisnim vendimet e gjykatave tani efektet e tyre i fshijmë me ligj. Kjo ndërhyrje nga ligjvënësi, që në jurisprudencë quhet validation législative është ndërhyrja më flagrante e legjislativit, në rastin shqiptar praktikisht e ekzekutivit, ndaj pushtetit gjyqësor. Gjykata e Strasburgut e ka konsideruar me dhjetëra herë të papajtueshme me nocionin e procesit të rregullt dhe të shtetit ligjor këtë praktikë (shih Rafineritë greke Stran dhe Strasis Andreadis k. Greqisë, Pressos Compania Naviera k. Belgjikës, Zielinski dhe Pradal dhe Gonzalez dhe të tjerë k. Francës, Scordino (I) k. Italisë, etj, etj) ku, ndër të tjera, Gjykata thotë:

“Gjykata konsideron se rreziku financiar i pretenduar nga Qeveria…, nuk mund të lejojë që ligjvënësi të zëvendësojë … gjyqtarët për zgjidhjen e mosmarrëveshjes.”

Ndërhyrje të tilla të ligjvënësit ndaj vendimeve gjyqësore përfundimtare janë konsideruar si shkelje e nenit 16 të Deklaratës të të Drejtave të Njeriut dhe të Qytetarit, të 1789 që garanton ndarjen e pushteteve (shih Këshillin Kushtetues Francez, Déc. n° 80-119 DC, 22.07.1980, Déc. n° 99-422 DC, 21.12.1999, etj. Shih gjithashtu Gjykatën Kushtetuese italiane me vendimet binjake nr. 348 dhe 349 të 22.10.2007 ku vetëm për masën e dëmshpërblimit u konsideruan antikushtetuese disa dispozita të dekret-ligjit nr. 333 të 11.07.1992, të ligjit nr. 662  të 1996 dhe të dekretit të Presidentit të Republikës nr. 327 të 8.06.2001. Shih Gjykatën Kushtetuese Federale Gjermane, BVerfGE, vëll.45, fq. 142 [167]; vëll. 72, fq, 200 [242], vëll. 80, fq. 89 [109s.], Gjykatën Kushtetuese Spanjolle, vendimi 234/2001, BOE nr. 14 i 16.01.2002, e shumë të tjera. E drejta e BE e konsideron “pjesë të rendit juridik komunitar”, që në Topfer k. Komisionit, 3.5.1978 dhe si “parim themelor të Komunitetit”, që në Dürbeck k. Hauptzollampt Frankfurt a.M. apo me sagën e vendimeve Mulder dhe Spagl.

Megjithatë ne ende nuk e kemi kuptuar, ose bëjmë sikur nuk e kuptojmë. Këtë element konceptual thelbësor nuk e kanë kapur ose i janë shmangur edhe Gjykata jonë Kushtetuese, në vendimin nr. 1, datë 16.01.2017 edhe Kolegji Civil i Gjykatës së Lartë, me vendimin 00-2018-611. Ndërkohë që ligji nr. 133/2015, në një sërë situatash, duket sikur po ekzekuton vendimin Manushaqe Puto, në fakt nuk bën asgjë tjetër veçse kason dhe rivlerëson në themel atë që kanë vendosur në mënyrë përfundimtare gjykatat shqiptare dhe administrata shqiptare e kthimit të pronës me një mori vendimesh që në fillim të viteve 1990. Të huajt e reformës nuk thanë gjë për këtë. A thua se ajo nuk ka të bëjë me drejtësinë!!! Të shohim a do ta “kuptojë” Gjykata e Strasburgut.

Kjo situatë kur qindra shqiptarë kanë pritur dhe ende presin me vite që vendimet gjyqësore që kanë fituar, të ekzekutohen, më kujtonte shpesh pasazhin vijues të përfshirë në Kreun 9 të kryeveprës së Franz Kafka, “Procesi”:

“Tek porta e Ligjit qëndronte një rojë. Një njeri nga rrethinat arrin para tij dhe i lutet ta lejojë të hyjë tek Ligji. Por roja i thotë që nuk mund ta lejojë të hyjë në atë moment.

Njeriu nuk kishte pritur vështirësi të tilla, ai kishte menduar se Ligji duhet të ishte i arritshëm për të gjithë dhe në çdo kohë, por tani, duke vëzhguar më mirë rojën, pallton e tij prej leshi…, ai vendos të presë gjithsesi derisa të lejohet të hyjë.

… porta e ligjit qëndron e hapur, si gjithmonë, dhe roja del nga njëra anë e saj, kështu njeriu përkulet për të parë brenda përmes portës. Kur roja e sheh, qesh dhe i thotë ‘Nëse të tërheq aq shumë, atëherë përpiqu të hysh, ndërkohë që unë të ndaloj. Por ki kujdes: Unë jam i fuqishëm…”

Në Shqipëri vlera formale apo edhe substanciale e një vendimi gjyqësor është zero nëse nuk do ekzekutivi. Nuk po ju lodh me shembuj, që nga vendimet e gjykatave të brendshme, përfshirë kushtetuese, të Gjykatës së Strasburgut, të arbitrazheve ndërkombëtare, ose duke u kthyer në kohë, te vendimi i Gjykatës Ndërkombëtare të Drejtësisë mbi Kanalin e Korfuzit që e ekzekutuam pas 40 vjetësh. Juridikisht thelbi është i njëjtë me atë periudhë të historisë sonë që të gjithë duket se rreken zellshëm ta anatemojnë. Ndaj problemi në Shqipëri është Roja, pavarësisht se e imagjinojmë me pallto apo me poture, të veshur si shqiptar, si sovjet apo si evropian. Për këtë u binda përfundimisht nga një çështje tjetër në Strasburg. Kësaj radhe krahasimin po e bëj më poshtë me një shembull amerikan.

  1. “Turn that plain around”

Ky ishte urdhri që gjyqtari Emmet Sullivan, i gjykatës së rrethit në Washington, u dha më 9 gusht 2018 autoriteteve amerikane, për një avion në të cilin po udhëtonin drejt El Salvadorit, Carmen dhe e bija e saj, ndërkohë që gjyqtari Sullivan po shqyrtonte ankimin e tyre për azil në SHBA. Gjyqtari Sullivan u shpreh:

“Dikush … kërkon drejtësi para një gjykate të Shteteve të Bashkuara dhe dëbohet jashtë ndërkohë që avokatët e saj po pretendojnë dhënien e drejtësisë për të? Kjo është mizore. Kthejeni mbrapsht atë avion dhe sillini ata njerëz përsëri në Shtetet e Bashkuara.”

Sullivan ishte aq i prerë me urdhrin e tij të ndërmjetëm, sa ai u shpreh se Jeff Sessions, Ministri i Drejtësisë në SHBA në atë kohë, dhe çdo zyrtar tjetër që mund të pengonte kthimin e Carmen dhe të bijës në SHBA do të akuzohej prej tij për contempt to court – cenim i autoritetit të gjykatës. Në fakt avioni u ul në San Salvador, por pas urdhrit të gjyqtarit Sullivan, as Carmen dhe as e bija nuk zbritën prej tij. Me të njëjtin avion ato u kthyen ne SHBA në pritje të vendimit të gjyqtarit Sullivan. Mesazhi i këtij shembulli nuk është e drejta e Carmen dhe së bijës për të migruar në SH.B.A. por autoriteti i një gjyqtari amerikan dhe kuptimi i vendimit që ai do të merrte në lidhje me çështjen e tyre. Ndryshe e drejta për t’u ankuar dhe as funksioni i gjyqtarit dhe i vetë sistemit amerikan të drejtësisë në vetvete nuk do kishte asnjë kuptim.

Ç’lidhje ka ky shembull që solla me situatën shqiptare? Më 5 tetor 2012, në kuadrin e presidencës shqiptare të Komitetit të Ministrave të KE isha ftuar të mbaja një fjalë në një konferencë të organizuar në Tiranë. Ndër të tjera, solla si shembull vendimin e Gjykatës së Strasburgut në çështjen Rrapo ku Republika e Shqipërisë u dënua vetëm sepse kishte refuzuar t’i bindej një urdhri të ndërmjetëm të Gjykatës së Strasburgut, që të mos e ekstradonte Almir Rrapon drejt SHBA derisa Gjykata të shprehej mbi themelin e çështjes. Gjatë referimit, përveçse përmenda faktin se vendimet gjyqësore të ndërmjetme janë të detyrueshme,  theksova se neni 320 i Kodit Penal Shqiptar, i cili penalizon pengimin për ekzekutimin e vendimeve të gjykatës mund dhe duhej të interpretohej fare kollaj në mënyrë të tillë që të siguronte efektivitetin edhe të vendimeve të ndërmjetme ndërkombëtare. Ndryshe edhe vendimi përfundimtar mund të bëhej i paekzekutueshëm. Vetëm kështu mund të sigurohej autoriteti i pushtetit dhe procesit gjyqësor dhe logjika e funksionit të gjykatave. Në atë kohë mendoja ende se problemi qëndronte tek paqartësia dhe tek vlera e vendimeve të gjykatave ndërkombëtare në sistemin ligjor shqiptar.

Çështja që më bëri ta rishikoj në themel këtë mendim u vendos në 2018. Vendimi Sharxhi dhe të tjerë k. Shqipërisë, i 11 janarit 2018, shpalosi tërësisht problemin më endemik të sistemit kushtetues në Shqipëri. Në atë çështje një gjykatë administrative e shkallës së parë vendosi që autoritetet shqiptare mos merrnin asnjë masë derisa të vendosej në themel nëse ishte e ligjshme apo jo një ndërtesa që synohej të prishej (nenet 207 e vijues të Kodit Procedurës Civile). Pa kaluar një muaj nga ky vendim i gjykatës administrative ndërtesa u prish, në kundërshtim të hapur me urdhrin e gjykatës. Themeli i vendimit, pra nëse ndërtesa ishte e ligjshme apo e paligjshme, nuk kishte më asnjë kuptim.

Megjithatë saga e absurdit juridik vazhdoi. Dy gjykata administrative, edhe e shkallës së parë edhe e apelit vendosën, si pasojë, mbi masën e kompensimit ndaj ankuesve për të gjitha dëmet që vinin nga prishja e ndërtesës – në kundërshtim me urdhrin gjyqësor. Përsëri ekzekutivi do ndërhynte. Jo vetëm që nuk do respektonte vendimet e gjykatave mbi masën e dëmshpërblimit, por i prishte vendimet gjyqësore në themel dhe vendoste një masë tjetër!!! Ndërkohë që ankuesit ankoheshin në gjykata, pala kundërshtare, Qeveria, ankohej…tek Qeveria. Dhe kjo e fundit vendoste. Në këtë vend Gjykata e Lartë nuk është ajo që ishte, atëherë kur ishte, e që drejtohej nga Zaganjori. Në këtë vend Gjykata e Lartë është Ajo, që sot drejtohet nga Rama. Po vendosi kjo e fundit, vendimet e kësaj janë në fuqi dhe prishin çdo vendim tjetër. Nuk ka gjykatë që guxon t’i dalë kundra?! Dhe si?! Roja është i fuqishëm, madje i plotfuqishëm.

Në vendimin R(Unison) k. Lordit Kancelar, (2017) UKSC 51, Gjykata Supreme Britanike, me anë të penës brilante të Kryetarit të saj të sapo zgjedhur, Lord Reed, shprehet:

“Në zemër të konceptit të shtetit të së drejtës është ideja që shoqëria qeveriset nga ligji. Parlamenti ekziston kryesisht për të bërë ligje për shoqërinë në këtë vend. Gjykatat ekzistojnë për të siguruar që ligjet e bëra nga Parlamenti,…, të zbatohen dhe ekzekutohen. Ky rol përfshin garantimin që dega ekzekutive e qeverisë kryen funksionet e saj në përputhje me ligjin. Në mënyrë që gjykatat ta kryejnë këtë rol, njerëzit në parim duhet të kenë mos pengohen të kenë akses në to. Pa një akses të tillë, ligjet bëhen një letër e vdekur, puna e bërë nga Parlamenti bëhet e kotë, dhe zgjedhja demokratike e deputetëve mund të bëhet një farsë e pakuptimtë.”

Duke mos respektuar vendimin e ndërmjetëm të një gjykate në çështjen Sharxhi ekzekutivi shqiptar nuk prishi vetëm ndërtesën përkatëse. Mbi të gjitha ai rrënoi vetë qëllimin e procesit gjyqësor në lidhje me ligjshmërinë apo jo të saj, që është vetë arsyeja e ekzistencës së gjykatës. Nuk kishte më asnjë kuptim as procesi, as gjyqtari, as palët, as avokati, as vetingu dhe, siç thotë Lord Reed në vendimin Unisson të sapo përmendur, nuk kanë më kuptim as ligjet. Dhe ju flisni për reformë?!

Natyrisht që në Strasburg, në Dhomë dhe pastaj Paneli i Dhomës së Madhe vendosën njëzëri se ndërhyrja në çështjen Sharxhi ishte shkelje e procesit të rregullt – flagrante madje. Nga afro 30 mijë çështje që kam vendosur në Gjykatën e Strasburgut, dhe nga ca mijëra të tjera që kam lexuar, vetëm në një tjetër ma ka zënë syri një ndërhyrje thuajse kaq flagrante të ekzekutivit ndaj gjyqësorit – në Bursa Barosu dhe të tjerë k. Turqisë[2].

Ndërkohë që në maj 2017 qeveria shqiptare përpiqej të justifikonte në Strasburg mosrespektimin e një vendimi gjyqësor të ndërmjetëm, në shtator 2017 Komisioni i së Drejtës Ndërkombëtare e konsideronte një shkelje të tillë si shkelje të parimeve të përgjithshme të së drejtës të kombeve të qytetëruara (shih 3 RES FINAL FR, 8.9.2017). Meursault-ë – a doni ta pranoni se sa i thellë ku është problemi me sistemin ligjor në këtë vend apo jo? Se nuk e besoj dot se nuk arrini ta kuptoni.

Çfarë reforme duhet bërë për këtë situatë? Në këtë vend Roja vendos se kur dhe si individët mund të drejtohen gjykatave, dhe jua bën të qartë, edhe me deklarata publike, atyre në çështjen Sharxhi, dhe të tjerëve tek Astiri e gjetiu, të mos lodhen të shkojnë në gjykata. Është vetëm ai që vendos nëse ju takon kompensim apo jo, atyre dhe të tjerëve që kanë fituar në gjykata prej afro 30 vjetësh. Është Roja që vendos se ç’është apo s’është e drejtë në këtë vend. Çështja Sharxhi pret ende ekzekutimin, me pasojat juridike dhe institucionale që ka. Qeveria Shqiptare dhe sidomos Ministrja e Drejtësisë e di mirë për çfarë po flas[3]. Prokurori i ri i Përgjithshëm apo SPAK duhet të bëjnë fare PAK – të zbatojnë ligjin shqiptar në fuqi. Shkeljet i kanë të konfirmuara nga 12 gjyqtarë të Strasburgut. Me këtë vendim kanë në dorë një rast ku mund të tregojnë, por edhe detyrimin institucional që të konfirmojnë, se sa u intereson drejtësia, pavarësia e gjyqësorit dhe, si pasojë, reforma. Të shohim a do të kenë qartësinë dhe guximin profesional që pati një gjyqtar “i thjeshtë” rrethi në Washingon DC që ishte gati të niste procedurat për cenim të funksionit të gjykatës edhe ndaj ministrit të drejtësisë në SH.B.A. Këto janë themelet e reformës sipas shembullit amerikan, evropian, anglez, francez, italian, etj, dhe jo filmat vizatimorë që shihen në televizor për reformën. Megjithatë “të huajt” nuk folën në lidhje me këto hedhje në erë të themeleve të çdo arsyeje të ekzistencës të funksionimit të gjyqësorit. Ndërkohë që ekzekutivi dhe ligjvënësi de(re)formonin dhe de(re)formojnë dhjetëra vendime gjyqësore përfundimtare, dhe bën pa kuptim që në nisje dhjetëra ankesa gjyqësore, në Shqipëri flitej dhe vazhdohet të flitet për reformë në drejtësi!!! Atë që e konsideroni si problematike tani në lidhje me mungesën e gjykatave apo me ligjin për mediat elektronike, aksesin në gjykatë, e keni qëndrim konsekuent në lidhje me shumë të drejta që po jua kalojnë nën rrogoz duke i mbuluar me nga një reformë. Prandaj mos u habisni shumë. Është një çështje koncepti themelor mbi funksionimin e shtetit të së drejtës në lojë, dhe jo e këtij apo e atij ligji.

Një përfundim…i ndërmjetëm

Alexis de Tocqueville, në atë që mbetet edhe prej afro 200 vjetësh një nga analizat më brilante të sistemit politik amerikan, “Mbi Demokracinë në Amerikë”, thotë se “është e rrallë që ndonjë çështje politike në Shtetet e Bashkuara të mos zgjidhet, herët ose vonë, si një çështje gjyqësore”. Kurse në Shqipëri, është e pamundur që një çështje gjyqësore, kur i intereson politikës, të mos zgjidhet apo të mos ndikohet nga kjo e fundit. Ka nevojë për të tjerë shembuj? Po ju jap dy të fundit, të shkruar dhe të provuar. Në nivel kombëtar ndryshimet e neneve 118 dhe 119 të Rregullores së Kuvendit me vendimin 85/2019 që i japin të drejtë Kuvendit – organ politik – të vendosë se çfarë përbën provë në rast akuzash ndaj një deputeti!!! Në nivel ndërkombëtar, përveç vendimeve të Strasburgut që përmenda mund të kujtoj edhe disa ‘trena’ me Zv. Kryeministër,  Ministra dhe ca denarë të tjerë që përpiqeshin të influenconin Kryetarin dhe gjyqtarë të Gjykatës së Strasburgut për zgjidhje në favor të Qeverisë në çështjet e ekzekutimit të vendimeve gjyqësore. Ndërhyrje si kjo, në dijeninë time, ka pasur vetëm një rast tjetër në historinë e Gjykatës së Strasburgut që, natyrisht, i përket një vendi tjetër ish-komunist. Ky është mentaliteti që ushqen mënyrën e (mos)funksionimit dhe të (mos)ekzistencës të gjyqësorit në Shqipëri.

Problemi i sistemit të drejtësisë në Shqipëri nuk është vetëm korruptiv apo cilësor. Madje unë mendoj se problemi nuk është as vetëm funksional. Problemi themelor i gjyqësorit tonë është ekzistencial. Mospasja e Gjykatës Kushtetuese dhe të Lartë gjatë dy vjetëve të fundit nuk është asnjë tjetër vetëm se konkretizimi dhe materializimi më i prekshëm i një fenomeni konceptual që e ka shoqëruar gjyqësorin tonë në vite. Shembujt e lartpërmendur, dhe sa të doni të tjerë, tregojnë hapur se e drejta në këtë vend nuk vendoset nga gjykatat, të mira apo të këqija qofshin ato dhe gjyqtarët dhe prokurorët që i përbëjnë. Gjyqësori jonë ka pasur dhe ka një marrëdhënie vasaliteti, herë më shumë e herë më pak, me pushtetin politik dhe këtë, herë e ka bërë në mënyrë të vullnetshme, herë e ka bërë për mungesë fuqie sistemike. Disa gjyqtarëve iu intereson ky vasalitet, sepse nxirrnin frytet e veta, korruptive apo karrieriste, për aq sa nuk preknin interesat e suzerenit. Ca gjyqtarëve të tjerë iu mungon guximi, qartësia apo aftësia e duhur profesionale si dhe instrumentet dhe mekanizmat, për tu vetë-analizuar dhe vetë-korrigjuar. Kurse një kategorie të tretë, gjyqtarëve që guxonin, kur jepnin shenja për shkëputje nga ky vasalitet, Roja u tregonte dhe tregon reforma dhe elemente thellësisht politikë ndërhyrjeje, ose vendimet e tyre i kason me ligj. Këto ndërhyrje janë konfirmim i kësaj marrëdhënie, të cilës gjyqësori edhe një herë, me dashje, me detyrim, për mungesë karakteri, për meskinitet apo karrierë individuale, apo për mospasje organizimi ose mekanizmash profesionalë të kontrollit, iu nënshtrua edhe një herë[4]. Ndaj shumë prej gjyqtarëve dhe prokurorëve tani po gëlltisin lugë nga ajo çorba që e kanë përzier edhe vetë ndër vite. Kjo marrëdhënie është burimi i çdo papërgjegjshmërie në gjyqësor. Korrupsioni financiar është pasojë dhe ana tjetër e medaljes e korrupsionit ose vasalitetit politik. Këtu drejtësia vendoset nga qeveria, marrë kjo e fundit në kuptimin e ngushtë të termit. Këtu madje edhe drejtësia ndaj gjyqtarëve vendoset nga qeveria. Problemi i drejtësisë në këtë vend nuk është në nivel mikro, ky apo ai gjyqtar apo prokuror, këtu problemi është në nivel makro – ky apo ai sistem. Problemi themelor në Shqipëri nuk është qeveria e gjyqtarëve, por gjyqtarët e qeverisë. Një hap i ndan këta të fundit që të bëhen pastaj gjyqtarë të lekut. Pavarësia është një koncept që kur gjyqtari e ka, e mbron dhe e përdor ndaj cilitdo pushtet të tretë, politik, financiar apo tjetër, që kërkon të ndërhyjë në përmbushjen e funksionit gjyqësor.

Ndaj përpara se të merreni vetëm me gjyqtarët dhe prokurorët merruni me problemin themelor që ka gjyqësori dhe i gjithë sistemi ligjor shqiptar. Merruni me burimin e papërgjegjshmërisë dhe të varësisë së tyre nga pushteti – politik ose financiar, i dyti rrjedh nga i pari. Merruni me Rojën, si koncept, që kontrollon gjithë parabolën Kafkiane të Ligjit në Shqipëri. Është ai që kontrollon çdo portë të Ligjit. Është ai që kontrollon nëse, kur dhe si mund të ankohemi përpara gjykatave. Me anë të projekt-ligjit mbi betimin e gjyqtarëve kushtetues që u miratua këtë javë në Kuvend, ai po kontrollon edhe funksionin e gjykimit kushtetues – zgjidhjen e mosmarrëveshjeve mbi interpretimin e Kushtetutës. Është ai që kontrollon gjithashtu, tek porta e daljes nga Ligji, nëse dhe si vendimet e gjykatave mund të ekzekutohen apo jo, përfshirë edhe vendimet e Strasburgut, si edhe ato të Hagës. Mos bëni Meursault-in e gjyqësorit! Po hiqni dhe po lini fotografi gjyqtarësh dhe prokurorësh në muret e një kështjelle prej rëre. Kur të kuptoni dhe të zgjidhni problemin e themeleve atëherë merruni me detajet. Atëherë detajet duken edhe më mirë. Sepse kriteri themelor për të ngritur sistemin e drejtësisë është ai i profesionistëve të pavarur që, së pari kanë përgjegjësinë, qartësinë dhe pavarësinë që të mund t’i imponohen edhe vetë Rojës. Ndryshe ata do korruptohen sa nga Roja pastaj edhe nga paraja dhe kjo reformë nuk do jetë asgjë më shumë sesa një ‘reformatio in peius’.

Të huaj, ata që nuk i pëlqejnë këto që shkruaj do vijnë t’u thonë se unë jam kundër reformës. Unë jam për drejtësinë. Nëse reforma juaj është në shërbim të drejtësisë atëherë unë jam padyshim për të, por nëse ajo shuan letrën e parë të alfabetit të sistemit drejtësisë – aksesin në gjykata, dhe nuk garanton letrën e fundit të qëllimit të funksionimit të tyre – ekzekutimin e vendimeve, atëherë ajo rrënon në themel vetë arsyen e ekzistencës së gjyqësorit. Nuk është kjo drejtësia që jepet në Evropë dhe në Amerikën veriore. Por askush nuk po flet për këtë – as reformatorët.

Përsa i përket reformës unë jam për një më të fortë se kjo që po bëhet, por edhe më të drejtë. Unë jam që gjyqtarët dhe prokurorët që kanë shitur drejtësinë jo thjesht të largohen nga puna. Ky është thjesht dënim plotësues sipas Kodit Penal, madje këtë zgjidhje e konsideroj si amnistim të të korruptuarve. Largimi nga puna, i vetëm, është një ndëshkim që populli ia jep me votë politikanëve të paaftë ose se ju ka ardhur koha të ikin, ose që shefat u japin funksionarëve publikë për shkelje në detyrë. Të korruptuarve, drejtësia ju jep dënime të tjera, me gjykata të krijuara me ligj, siç kërkon neni 6 § 1 KEDNJ[5]. Një reformë e tillë do ta bënte gjyqësorin të pavarur, të përgjegjshëm dhe të pakorruptuar në të njëjtën kohë.

Për reformë në gjyqësor kishte dhe ka shumë nevojë. Madje është domosdoshmëri. Por ama duhet marrë seriozisht kjo reformë dhe të trajtojë themelet, jo të çojë në rrënimin total të funksionit gjyqësor në të gjithë vendin. Duhet marrë së pari seriozisht nocioni, funksioni dhe institucioni i drejtësisë, që të merret seriozisht reforma. Kam pasur rast të shoh në shumë raste, edhe në vende të zhvilluara, sisteme gjyqësore dhe gjykata, përfshirë edhe Gjykatën e Strasburgut dhe të Luksemburgut, që kishin dhe kanë nevojë për reforma, por reforma gjyqësore që fshijnë gjykata, është realisht hera e parë që shoh!!!  Ndaj kjo situatë më kujton atë shprehjen e famshme që Lewis Carroll vë në gojën e Lizës në Botën e Çudirave “…Kam parë shpesh mace që nuk zgërdhihen,… por zgërdheshje pa një mace! Është gjëja më e çuditshme që kam parë ndonjëherë në jetë”. Që ne jemi vendi i çudirave, këtë e kanë thënë të tjerë përpara meje. Mesa duket reforma në drejtësi po ofron një shembull modern të këtij konstatimi të kahershëm!

Strasburg, 10 shkurt 2020

Ledi Bianku

Profesor i Asociuar në Universitetin e Strasburgut

Ish-gjyqtar në GJ.E.D.NJ.

*****************************************************************

[1] Reformën që po bëhet do kem rast ta komentoj në detaje më vete, duke pasur parasysh edhe problemet që ngrihen nga disa ankesa të regjistruara ndërkaq përpara Gjykatës së Strasburgut.

[2] Krahaso edhe me Molla k. Shqipërisë, vendim komiteti i GJEDNJ, 2016.

[3] Për kujtesë Ambasadorëve të vendeve të Këshilllit të Evropës në Tiranë – kur Greqia refuzonte të ekzekutonte plotësisht vendimin e lartpërmendur të Rafinerive Greke, Komiteti i Ministrave, në maj 1996, ngrinte fort zërin duke i kujtuar Greqisë edhe mundësinë e përjashtimit nga Këshilli i Evropës.

[4] Aspekte të këtij problemi i kam ngritur në artikullin “Kush i gjykon gjyqtarët”, të botuar në Reforma Gjyqësore si një ndër prioritetet e sfidës së integrimit të Shqipërisë në BE – 4 maj 2012.

[5] Këtë element, që është një nga kërkesat e Bundestagut për hapjen e negociatave për aderim në BE, do duhet që më vonë, ta analizoj më vete.

THAÇI THIKË PAS SHPINE QEVERISË KURTI – Nga BINAK MAXHARRAJ

Hashim Thaçi i cili njihët edhe me nofkën ”gjarpër pa zile” qe lëvizë pahetueshëm, pa u ndegju, por kur ti jipet rasti te kafshonë ne pabesi. Këtë ai e tregoi edhe këto dite kur po mbahej Konferenca për Siguri ne Mynih të Gjermanisë,ku midis tjerash do te nenshkruheshin edhe dy Mareveshje midis Kosovës dhe Serbisë,ajo ajror dhe hekurudhorë të pregatitura diku ne erresirë pa dijën e kryeministrit Albin Kurti,por me dijën e Presidentit Hashim Thaçi.

Një ditë më parë kryeministri A.Kurti ia shkroi një leter Presidentit para së te shkojnë në Mynih duhet te akordohën mes vedi,por letra nuk e gjeti Thaçin ne Presidencë kur ajo njoftoi së Presidenti veç ka udhetuar për Mynih.

E qartë por dhe e çuditëshme,nguti i jo mahi?!

Në praninë e Ambasadorit Richard Genell,Aleksander Vuçiq dhe Hashim Thaçi u nenshkruan këto dy Mareveshje,por aty nuk ishte i pranishëm edhe Kryeministri Albin Kurti, anipse qeveria ishte formuar ditë me pare para së te neshkruhej mareveshja kryesishtë nga administrator te Minstris së infrastrukturës.

Kryeministri u gjetë i habitur th hapas se nuk ishte i njohtuar për këto dy mareveshje,as qe i kishte pas në dorë e as lexuar.Mareveshjet e këtilla duheshin te kalojnë përmes duarve të Kryeministrit.Por si pa dukëtë këtë kurthe qe ia kishte pergatit Presidenti Hashim Thaçi sepse ky ishte në plotëni i informuar për rrjedhat e këtyre dy varëveshjeve por qe nuk e kishte pa te aresyeshme,apo nuk ka deshtë të njohtoi Kryeministrin.
Rreth këtyre dy mareveshjeve,siç deklaroi nuk ishte e informuar as Kryeparlamentarja Vjosa Osmani,kur e pyeten mediat ajo tha se unë nuk di asgje për këto mareveshje nuk më ka lajmeruar askush.
Kjo është thikë pas shpine e Presidentit Hashim Thaçit qeverisë se Kurtit.Keshtu nuk krijohet paterniteti midis inastitucioneve te Kosovës.
Albini,duhet te këtë kujdes nga sjelljet e “gjarprit pa zile”sepse ai te pickon edhe kur nuk e paramendon,ai e shikon vetem intersin e vetë përsonal e jo ate shtetoror.

Albin besimin ndaj Thaçit duhesh ta marrish me shumë rezerve dhe më shumë kujdesë.

Vuçiç: Nuk dua ta gënjej popullin tim se Kosova do të jetë e jona

Presidenti serb Aleksander Vuçiç tha se Serbia po lufton për çdo njeri [serb] në Kosovë, por se ai nuk do të gënjejë popullin e tij lidhur me situatën e vërtetë.

Siç shkruan ‘B2’, Vuçiç është shprehur pesimist për çështjen e Kosovës. “Nëse mendoni se ka shumëçka lidhur me Kosovën që ne e kemi në duar, ju lutem njerëz, ne nuk jemi fëmijë, nuk jemi naivë. Po luftojmë për çdo person në Kosovë, por nuk dua ta gënjej popullin dhe të them se gjithçka do të jetë e jona në 300 milionë vitet e ardhshme”, tha Vuçiç.

Ai gjithashtu tha nga viti 2012 i ka dëgjuar tregimet se “ai është tradhtar, sepse gjasme u premtoi amerikanëve se do ta dorëzojë Kosovën, prandaj SHBA dhe BE nuk e mbështesin bojkotimin e opozitës për zgjedhjet e ardhshme’.

 

“Mirëpo, njerëzit [serbët] në Kosovë nuk janë të çmendur dhe e dinë saktësisht se kush i mbështet ata dhe kush punon për ta”.

 

Presidenti serb, i cili po merr pjesë në Konferencën e Sigurisë në Mynih, të premtën në një panel të liderëve të Ballkanit Perëndimor, pati një ballafaqim me kryeministrin e Kosovës, Albin Kurti.

Mungesë konstruktiviteti apo fillim i një anarkie të re!? – Nga Florim Zeqa

 

Vendimi i pjesshëm i qeverisë Kurti për shfuqizimin e rritjes 100 për qind të pagave që kishte bërë për vete qeveria Haradinaj, i cili duhej të ndodhte në mbledhjen e parë të qeverisë Kurti, është mirë që ndodhi në fund të javës së parë. Vendim ky që ka ngjallë shpresat e qytetarëve për vendime tjera akoma më të guximshme dhe më përmbajtësore.
Ashtu siq e mbështeta vendimin e parë të mirë të kryeministrit Kurti, do t’i mbështes në vijimësi të gjitha vendimet e tjera për të mirën e shtetit dhe qytetarëve, sikurse që do të kundërshtojë çdo vonesë dhe neglizhencë në përmbushjen e çdo premtimi elektoral të kryeministrit Kurti dhe jo vetëm.
I kuptoj pengesat, vështirësitë dhe obstruksionet që i behen nga brenda dhe jashtë për marrjen e veprimeve dhe vendimeve të guximshme, por kapacitetet intelektuale nuk e lejojnë zotin Kurti të përserisë gabimet e kryeministrave paraprak.

Shfrenimi i orkestruar dhe loja me fotografi në Kuvendin e Kosovës

Pas Seancës së Kuvendit të 3 shkurtit 2020, gjegjësisht pas shfryerjes së orkestruar të deputetëve të PDK-së ndaj Albin Kurtit, me një tekst të shkruar nga e njëjta dorë, e përshtatur sipas profilit të deputetëve, e pasuar me bojkot të votimit të kryeministrit dhe kryeparlamentares, ishte paralajmërim i një opozitarizmi të shfrenuar, e jo konstruktiv çfarë i duhet Kosovës.
Mirëpo e gjitha nuk përfundoj me kaq. PDK-ja duke e marrë si shkas heqjen e fotografisë së presidentit Thaçi nga Vjosa Osmani në zyrën e saj, është duke e vazhduar bojkotin e mbledhjeve të kryesisë së Kuvendit dhe lojën me fotografi në Kuvendin e Kosovës, lojë e cila për qëllim të fundit e ka ngatërrimin dhe pengimin e punës së Qeverisë Kurti.
Loja me fotografi nuk është se ka filluar tani, sikurse që edhe mos respektimi i institucionit të presidentit, zanafillen e kanë nga përfundimi i luftës në Kosovë. Fillimisht PDK-ja si parti opozitare nuk e ka njohtë dhe respektu institucionin e presidentit të vendit, duke e vazhduar të njëjtin avaz me mos respektim të figurës së presidentit edhe pas ardhjes në pushtet.
Vetëm tani, pas humbjes së pushtetit e kanë kuptuar se çfarë do të thotë respekti ndaj figurës së presidentit.
Dihet mirëfilli se asnjëri nga ministrat e PDK-së në bashkëqeverisje me LDK-në asokohe nuk e kanë mbajtur fotografinë e presidentit në zyrat e tyre. Është për keqardhje, por asnjëherë partneri në koalicion (LDK) nuk ju kishte kërkuar llogari ministrave të PDK-së për mos respektim të figurës së presidentit, siq po e bëjnë tani zyrtarët e PDK-së ndaj Vjosa Osmanit dhe të tjerëve të cilët nuk po e respektojnë fotografinë e presiedentit aktual.
Edhe pse në dukje të parë janë veprime të kundërta, heqja e fotos së presidentit Thaçi në zyrën e kryeparlamentares dhe vendosja e të njëjtit në Seancë të Kuvendit, mund të jenë veprime të sinkronizuara për zhvendosje të vëmendjes së opinionit publik dhe për përfitime personale për ngritjen e imazhit tek elektorati, si parapërgatitje për zgjedhje të radhës.
Loja me fotografi, në radhë të parë është shprehje e papjekurisë politike, është mungesë respekti ndaj institucioneve të shtetit dhe ligjeve që burojnë nga Kushtetuta e vendit.
Në të gjitha vendet e BE-së është e rregulluar me ligj çështja e përdorimit të simboleve dhe fotografive nëpër institucione. Bie fjala në Itali, çështja e fotografisë së presidentit është e rregulluar me ligj. Të gjitha institucionet, filluar nga ato shtetërore dhe publike janë të obliguara të mbajnë fotografinë e preseidentit aktual, pavarësisht dallimeve dhe pikëpamjeve politike në të dyja nivelet e qeverisjes.
Qëllimi i bojkotimit të PDK-së në mbledhjet e Kryesisë së Kuvendit të Kosovës nuk është pengesë fotografia e Thaçit, por shkak, pasi qëllimi primar i tyre është ngatërrues për të penguar punën e Qeverisë së re.

Ndryshimi të fillojë nga brenda, pastaj nga jashtë

Me këtë u dëshmua se, me largimin e PAN-it nga pushteti me 6 tetor 2019, nuk ka ndodhur ndryshimi epokal siq po paraqitet në disa medie të shkruara dhe vizuele, por ka ndodhur vetëm një ndryshim i vogël dhe sipërfaqësor, për shkak se brenda këtyre dy subjekteve politike (LVV dhe LDK) janë të instaluara strukturat e SHIK-ut famëkeq që i dirigjojnë dhe mbajnë nën kontrollë të plotë këto dy subjekte politike. Poashtu brenda këtyre dy subjekteve politike ka politikan të koruptuar, njerëz shantazhues dhe të shantazhuar, veteranë të rrejshëm, matrapaz politik dhe karrierist të sëmurë për pushtet.
Është i mirëseardhur çdo vendim i kryeministrit Kurti për ndryshime në në këtë vend. Megjithatë, për të qenë bindës para qytetarëve të vendit, Albin Kurti ndryshimet duhet t’i fillojë brenda subjektit të tij politik.
E njëjta gjë vlenë edhe për Vjosa Osmanin. Në vend që të shpenzojë kohë duke u marrë me zhvendosje dhe vendosje të fotografive në zyrën e saj, duhet të merret më tepër me luftimin e korrupsionit dhe krimit të organizuar, vënjen në binarë të shëndoshë të sistemit të drejtësisë, si dhe përmbushjen e premtimeve tjera, përmes të cilave ua rrëmbeu votën elektoratit besnik rugovian.
Për dallim nga Albin Kurti që është i ngarkuar me obligime dhe që do të përballet me shumë sfida, Vjosa Osmani i ka duart më të lira për të vepruar edhe në dy rrafshe tjera, në konsolidimin e demokracisë parlamentare, gjegjësisht krijimit të raporteve demokratike pozitë-opozitë në Kuvendin e Kosovës, si dhe marrjen e një iniciative për mbajtjen e zgjedhjeve të jashtëzakonshme në partinë e saj, për çkapjen e LDK-së nga grupet e interesit dhe konsolidimin demokratik të kësaj parite.
Pra, Albin Kurti dhe Vjosa Osmani e kanë në dorë rastin historik, për të përmbyllur një kapitull të errët të politi-kbërjes kosovare, për ç’rrënjosjen e urrejtjes dhe armiqësive partiake, për ta kthyer rivalitetin e shëndoshë në skenën politike kosovare, si të vetmen mundësi prosepruese për vendin dhe të ardhmen e qytetarëve.
Nëse nisemi prej thënjes popullore “Dita e mirë shihet në mëngjes”, atëherë fillimi i punës së legjislaturës së shtatë të Kuvendit të Kosovës lenë pak për të shpresuar, për shkak të mungesës së konstruktivitetit të opozitës, i cili nga çasti në çast mund ta shndërrojë kuvendin në arenë gladiatorësh dhe Kosovën në anarki totale, ku askush nuk e njehë askend dhe të gjithë luftojnë kundër njëri-tjetrit.


83 mijë veta nga Shqipëria dhe 53 700 nga Kosova azilkërkues në vitet 2015-2017 në Gjermani

Në 1 mars në Gjermani hyn në fuqi ligji për emigrantët e kualifikuar, që parashtron rregulla më të lehta për personat që duan të punojnë në vend me një diplomë profesionale.

OECD-ja thotë se mijëra azilkërkues hasin vështirësi në vend për këtë shkak, përfshirë shtetasit nga Shqipëria që ndër vite numërohen në dhjetëra mijëra.

Gjermania është një destinacion i dëshiruar për refugjatët dhe azilkërkuesit shqiptarë, por edhe një vend i vështirë për të gjetur punë për ata që nuk kanë njohuri të gjuhës dhe arsimin përkatës.

Në këtë konkluzion arrin Organizata për Bashkëpunim Ekonomik dhe Zhvillim në një studim mbi pengesat që hasin në vend të ardhurit e huaj.

Sipas analizës, aplikantët nga Kosova dhe Shqipëria pesë vite më parë përbënin grupet më të mëdha të azilkërkuesve në vend.

Zyra federale për emigrantët dhe refugjatët mësohet se në vitet 2015-2017 trajtoi 83,200 kërkesa për azil në rastin e Shqipërisë dhe 53,700 të tilla nga Kosova.

Për Tiranën, norma e njohjes së azilit ishte më pak se 0,5 për qind, 81 për qind e aplikimeve u refuzuan dhe 19 për qind u cilësuan të papranueshme.

Sipas OECD-së, nga ata pak aplikantë që arritën të fitonin azilin, pak shqiptarë por edhe të huaj kanë mundur të avancojnë me sukses në shkollimet profesionale për të siguruar një vend pune.

Deficite paraqesin edhe rrjetet e kufizuara shoqërore, apo punëdhënësit që nuk marrin refugjatët në punë, jo detyrimisht prej racizmit apo diskriminimit, por prej keqkuptimeve, thekson studimi i financuar nga Ministria gjermane e Arsimit.

Rregulla të reja po përpilohen në favor të refugjatëve të cilëve u është refuzuar azili, dhe që tani mund ta përfundojnë pa problem kontratën e shkollimit profesional dhe të punojnë për dy vite.

Rregullat janë pjesë e Ligjit për Emigracionin Profesional që do hyn në fuqi më 1 mars./ora

Ligji për betimin e gjyqtarëve, Meta: Atentat ndaj Kushtetutës, përpjekje për grusht shteti

I ashpër ka qenë në reagimin e tij presidenti Ilir Meta sa i takon ligjit të ri për betimin e gjyqtarëve, që Kuvendi miratoi të mërkurën, ndërsa e ka cilësuar këtë hap të maxhorancës një atentat ndaj Kushtetutës.

Në konferencën e jashtëzakonshme për mediat kreu i shtetit përsëriti qëndrimin e tij se qeveria po tenton që të bëjë grusht shteti, ndërsa theksoi po tentohet kontrolli mafioz për të pasur në dorë Gjykatën Kushtetuese.

“Bazuar në kërkesën e Kuvendit dhe më pas të presidentit, Komisioni i Venecias i konfirmoi Kuvendit se në 13-14 shkurt do të vinte një delegacion. Kuvendi i Shqipërisë në mënyrë të pabesë, të pamoralshme, ndërkohë që anëtarët e Venecias mbërritën në Tiranë, në 12 shkurt votuan në seancën plenare, në errësirë të plotë ligjit për disa ndryshime mbi emërimin e gjyqtarëve, duke ia hequr të drejtën e betimit para Presidentit.

Dhunohet neni 129 i Kushtetutës dhe parimet themelore të Kushtetutës. Votimi i këtij ligji është atentat i rëndë i mazhorancës ndaj Kushtetues, me qëllimin e vetëm kontrollin mafioz të qeverisë në Gjykatën Kushtetuese. Ky proces kërkon të nxi integritetin e punonjësve të gjykatës
Kjo s’do të pranohet kurrë nga presidenti. Ky nxitim, është fyerje që i bëhet organizmave, Komisionit të Venecias, ambasadave, ambasadorëve, që dolën në krah të mazhorancës, për të kërkuar thirrjen e Komisionit të Venecias, për këtë çështje aq e thjesht sa dhe vet abetarja. Me këtë krim, mazhoranca ka zhvleftësuar rëndësinë e tyre (Komisionit të Venecias). I kërkoj ndjesë Komisionit të Venecias që u keqpërdor nga mazhoranca në funksion të fillimit të realizimit të grushtit të shtetit.
Republika po përjeton gjendjen e rëndë të kapjes së shtetit. Unë konfirmoj se do të marr pjesë në seancën plenare të komisionit të Venecias ku do t’i njoh të gjithë të pranishmit me fakte dhe më të rënda të përpjekjes për të realizuar një grusht shteti në këtë vend. Rilindja është teatri dhe estrada nr. 1 e këtij shteti dhe e këtij populli.”, tha Meta.
(BalkanWeb)

12 vjet pavarësi, Bushati: Gjenerata e re e udhëheqësve të çojë para ëndrrën e atyre që dhanë gjithçka për Kosovën shtet

TIRANE

Ish ministri i Jashtëm Ditmir Bushati ka uruar 12-vjetorin e pavarësisë së Kosovës duke theksuar se gjenerata e re e udhëheqësve në Kosovë duhet të çojë me vendosmëri para ëndrrën e atyre që dhanë gjithçka për Kosovën shtet, pa vendosur në diskutimet arritjet e mëdha historike.

Në një urim në rrjetet sociale, Bushati thotë se “nuk duhet ta harrojmë për asnjë çast se Kosova shtet është produkt i sakrificës për liri dhe rendit ndërkombëtar të bazuar mbi respektin për të drejtat e njeriut”, duke u shprehur se 17 shkurti 2008 shënoi realizimin e dëshirës së hershme për një Kosovë të lirë dhe të pavarur. Gjenerata e re e udhëheqësve të Kosovës dhe qytetarët e saj duhet të çojnë me vendosmëri përpara ëndrrën e atyre që dhanë gjithçka për Kosovën shtet, pa vendosur në diskutim arritjet e mëdha historike”.

Postimi i plotë:

Kosova si shtet i pavarur lindi nga sakrificat, mundi dhe mençuria e disa gjeneratave. Ajo u ngrit në këmbë nga gjaku i dëshmorëve dhe dhimbja e popullit, i cili e pati në krahë mbështetjen e SHBA-ve dhe të aleatëve tanë në NATO. 17 shkurti i vitit 2008 shënon realizimin e dëshirës së hershme për një Kosovë të lirë, të pavarur dhe të drejtë që respekton dinjitetin e qytetarëve të saj, që garanton barazinë, që synon mirëqenien dhe që është e hapur për marrëdhënie të mira e bashkëpunuese me të gjitha shtetet, sidomos në rajon.

Në këto 12 vite rrugëtimi jo të lehtë, Kosova ka shënuar hapa përpara në procesin e shtetndërtimit demokratik. Këtë e treguan edhe zgjedhjet e mirëorganizuara parlamentare të 6 tetorit, të cilat u vlerësuan edhe nga organizatat ndërkombëtare. Gjenerata e re e udhëheqësve të Kosovës dhe qytetarët e saj duhet të çojnë me vendosmëri përpara ëndrrën e atyre që dhanë gjithçka për Kosovën shtet, pa vendosur në diskutim arritjet e mëdha historike.

Ne shqiptarët nuk duhet ta harrojmë për asnjë çast se shteti i Kosovës është rezultat i sakrificës për liri dhe rendit ndërkombëtar të bazuar mbi respektimin e të drejtave të njeriut. Ndaj, sot është dita gjithashtu që të shprehim mirënjohjen për SHBA-të dhe aleatët tanë në NATO!
Gëzuar jetë e mot Pavarësinë Kosovë!

(BalkanWeb)

Analiza nga ish-gjyqtari i Strasburgut Ledi Bianku: Merreni seriozisht reformën sepse Drejtësia rrezikon të jetë e vdekur pa mbërritur mirë!

Analiza nga ish-gjyqtari i Strasburgut/ “Pse duhet marrë seriozisht Reforma në Drejtësi. Vendimet për pronat dhe ndërhyrjet nga zv.kryeministri e ministri, e ca denarë që donin të influenconin…”

MERRENI SERIOZISHT REFORMËN

Një analizë fillestare dhe empirike e reformës në drejtësi në Shqipëri, nën këndvështrimin e vendimeve të Gjykatës së Strasburgut

Titulli i këtij artikulli kujton padyshim atë të një prej kontributeve më me ndikim në filozofinë e së drejtës në shekullin e XX, “Take rights seriosly” nga Ronald Dworkin. Megjithatë Dworkin është shumë larg realitetit shqiptar. Artikulli ka për qëllim të ngrejë probleme që për mua janë konceptuale dhe sistemike të pushtetit gjyqësor, si dhe të gjithë sistemit tonë shtet-formues dhe kushtetues. Ndaj titulli lidhet me mesazhin që synohet të jepet në lidhje me këto probleme. Ky artikull, që nga titulli dhe deri në përfundimet e tij iu drejtohet në mënyrë të veçantë kumbarëve të reformës në drejtësi – të huajve – sa në Tiranë edhe gjetiu. Termin “të huaj” nuk po e përdor thjesht në kuptimin juridik, të shtetësisë së tyre, pasi kjo për mua ka rëndësi tejet relative. Unë po e përdor termin “të huaj” në kuptimin figurativ, duke pasur parasysh personazhin e Camus-ë, Meursault-in. Në fakt evokimi i këtij të fundit mund të jetë i mjaftueshëm për ata që e njohin shumë më mirë se unë letërsinë për të shpjeguar rolin e “të huajve” në Shqipëri në raport me sistemin e drejtësisë dhe sistemin kushtetues në Shqipëri dhe me problemet konceptuale dhe sistemike që ky i fundit ngërthen. Ky evokim është edhe më i vlefshëm kur analizon pasojat, qoftë edhe të përkohshme, të reformës në drejtësi. Megjithatë, metaforat letrare ua lë atyre që iu takon kjo punë, studiuesve të letërsisë. Unë kam për detyrë intelektuale të bëj analizën juridike, sidomos atë nën këndvështrimin e njërës prej fushave të së drejtës që pretendoj se e njoh mjaftueshëm – sistemin e Konventës Evropiane të të Drejtave të Njeriut.

Kjo e fundit duke qenë kushtetuta e kushtetutave në Evropë dhe në Shqipëri (shih përkatësisht nenet 6 TFBE dhe nenin 17 § 2 të Kushtetutës Shqiptare), standardet e saj janë themelore për të vlerësuar problemet konceptuale që sistemi i drejtësisë ka, dhe për pasojë që çdo reformë apo kumbar i reformës duhet të ketë përgjegjësinë që, së pari, të kuptojë, të pranojë dhe pastaj të trajtojë. Analizën po e bëj thjeshtë dhe tepër shkurtër, të ndarë në dy momente duke i kursyer sa më tepër që të mundem, për arsye lehtësie leximi, referencat dhe analizat jurisprudenciale. Po përpiqem të mos analizoj reformën që po bëhet[1], por atë që po ç’bëhet dhe nuk po bëhet. Këto të fundit janë përcaktuese për suksesin e reformës në vazhdim e sipër dhe për fatin e çdo sistemi drejtësie, në Shqipëri dhe kudo.

  1. Tek porta e Ligjit

Prej më shumë se 20 vjetësh, herë në këndvështrimin akademik, herë në atë gjyqësor, jam marrë me çështje të ankuesve që kërkonin në Shqipëri apo në Strasburg ekzekutimin e vendimeve të gjykatave shqiptare që iu njihnin të drejta të caktuara, që nga prona e deri te kthimi në punë. Shihja se si vendimet gjyqësore përfundimtare mund të mos kishin askurrfarë vlere juridike në Shqipëri. Një sërë prej tyre gjetën përgjigje vetëm në Strasburg, që në 2004 e në vijim. Mund të thuhet se arsyet e pamundësisë për të ekzekutuar një vendim gjyqësor në Shqipëri kanë qenë zvarritja, vonesa, vështirësitë financiare, ose administrata shqiptare. Megjithatë problemi është më i thellë. Shkon në zemrën e reformës në drejtësi.

Vendimi i Gjykatës së Strasburgut në çështjen Ramadhi k. Shqipërisë, i 13 nëntorit 2007 gjen shkelje për mos-ekzekutimin e një vendimi administrativ përfundimtar. Vlera e tij, thuajse unike në gjithë jurisprudencën e Strasburgut, qëndron në një moment tjetër. Ai konstaton se në Shqipëri nuk ka gjykatë që të jetë mjet efektiv për zgjidhje mosmarrëveshjesh, prandaj një vendim administrativ mund të ankohet direkt në Strasburg pa pasur nevojën e shterimit të mjeteve gjyqësore, sipas nenit 35 të Konventës. Ky konstatim i ra në fakt alarmit për problemin sistemik dhe strukturor të  gjyqësorit Shqiptar, por askush nuk e dëgjoi. Ai vendim, e konfirmuar edhe më vonë nga një sërë vendimesh të tjera nuk thonë asgjë tjetër veçse që gjyqësori – në kuptimin evropian, pra si mjet efektiv për zgjidhjen e mosmarrëveshjeve – në Shqipëri praktikisht nuk ekziston. Sipas filozofisë së vendimit Ramadhi, i vetmi organ që të zgjidh hallin në Shqipëri është ekzekutivi.

Ligji 133/2015 i miratuar nga Kuvendi në nëntor 2015, ndryshon formulën e kompensimit të pronave. Mënyra se si kompensimi bëhet tani, ku në raste të caktuara për një pronë konkrete pronari merr edhe zero vlerë, në fakt nuk është asgjë tjetër veçse një prishje në themel e qindra e mijëra vendimeve gjyqësore përfundimtare me një akt legjislativ të mëvonshëm. Ky ligj konfirmon në fakt alarmin që ngrinte Gjykata në vendimin Ramadhi që në vitin 2007. Por ndërsa më parë i zvarrisnim vendimet e gjykatave tani efektet e tyre i fshijmë me ligj. Kjo ndërhyrje nga ligjvënësi, që në jurisprudencë quhet validation législative është ndërhyrja më flagrante e legjislativit, në rastin shqiptar praktikisht e ekzekutivit, ndaj pushtetit gjyqësor. Gjykata e Strasburgut e ka konsideruar me dhjetëra herë të papajtueshme me nocionin e procesit të rregullt dhe të shtetit ligjor këtë praktikë (shih Rafineritë greke Stran dhe Strasis Andreadis k. Greqisë, Pressos Compania Naviera k. Belgjikës, Zielinski dhe Pradal dhe Gonzalez dhe të tjerë k. Francës, Scordino (I) k. Italisë, etj, etj) ku, ndër të tjera, Gjykata thotë:

“Gjykata konsideron se rreziku financiar i pretenduar nga Qeveria…, nuk mund të lejojë që ligjvënësi të zëvendësojë … gjyqtarët për zgjidhjen e mosmarrëveshjes.”

Ndërhyrje të tilla të ligjvënësit ndaj vendimeve gjyqësore përfundimtare janë konsideruar si shkelje e nenit 16 të Deklaratës të të Drejtave të Njeriut dhe të Qytetarit, të 1789 që garanton ndarjen e pushteteve (shih Këshillin Kushtetues Francez, Déc. n° 80-119 DC, 22.07.1980, Déc. n° 99-422 DC, 21.12.1999, etj. Shih gjithashtu Gjykatën Kushtetuese italiane me vendimet binjake nr. 348 dhe 349 të 22.10.2007 ku vetëm për masën e dëmshpërblimit u konsideruan antikushtetuese disa dispozita të dekret-ligjit nr. 333 të 11.07.1992, të ligjit nr. 662  të 1996 dhe të dekretit të Presidentit të Republikës nr. 327 të 8.06.2001. Shih Gjykatën Kushtetuese Federale Gjermane, BVerfGE, vëll.45, fq. 142 [167]; vëll. 72, fq, 200 [242], vëll. 80, fq. 89 [109s.], Gjykatën Kushtetuese Spanjolle, vendimi 234/2001, BOE nr. 14 i 16.01.2002, e shumë të tjera. E drejta e BE e konsideron “pjesë të rendit juridik komunitar”, që në Topfer k. Komisionit, 3.5.1978 dhe si “parim themelor të Komunitetit”, që në Dürbeck k. Hauptzollampt Frankfurt a.M. apo me sagën e vendimeve Mulder dhe Spagl.

Megjithatë ne ende nuk e kemi kuptuar, ose bëjmë sikur nuk e kuptojmë. Këtë element konceptual thelbësor nuk e kanë kapur ose i janë shmangur edhe Gjykata jonë Kushtetuese, në vendimin nr. 1, datë 16.01.2017 edhe Kolegji Civil i Gjykatës së Lartë, me vendimin 00-2018-611. Ndërkohë që ligji nr. 133/2015, në një sërë situatash, duket sikur po ekzekuton vendimin Manushaqe Puto, në fakt nuk bën asgjë tjetër veçse kason dhe rivlerëson në themel atë që kanë vendosur në mënyrë përfundimtare gjykatat shqiptare dhe administrata shqiptare e kthimit të pronës me një mori vendimesh që në fillim të viteve 1990. Të huajt e reformës nuk thanë gjë për këtë. A thua se ajo nuk ka të bëjë me drejtësinë!!! Të shohim a do ta “kuptojë” Gjykata e Strasburgut.

Kjo situatë kur qindra shqiptarë kanë pritur dhe ende presin me vite që vendimet gjyqësore që kanë fituar, të ekzekutohen, më kujtonte shpesh pasazhin vijues të përfshirë në Kreun 9 të kryeveprës së Franz Kafka, “Procesi”:

“Tek porta e Ligjit qëndronte një rojë. Një njeri nga rrethinat arrin para tij dhe i lutet ta lejojë të hyjë tek Ligji. Por roja i thotë që nuk mund ta lejojë të hyjë në atë moment.

Njeriu nuk kishte pritur vështirësi të tilla, ai kishte menduar se Ligji duhet të ishte i arritshëm për të gjithë dhe në çdo kohë, por tani, duke vëzhguar më mirë rojën, pallton e tij prej leshi…, ai vendos të presë gjithsesi derisa të lejohet të hyjë.

… porta e ligjit qëndron e hapur, si gjithmonë, dhe roja del nga njëra anë e saj, kështu njeriu përkulet për të parë brenda përmes portës. Kur roja e sheh, qesh dhe i thotë ‘Nëse të tërheq aq shumë, atëherë përpiqu të hysh, ndërkohë që unë të ndaloj. Por ki kujdes: Unë jam i fuqishëm…”

Në Shqipëri vlera formale apo edhe substanciale e një vendimi gjyqësor është zero nëse nuk do ekzekutivi. Nuk po ju lodh me shembuj, që nga vendimet e gjykatave të brendshme, përfshirë kushtetuese, të Gjykatës së Strasburgut, të arbitrazheve ndërkombëtare, ose duke u kthyer në kohë, te vendimi i Gjykatës Ndërkombëtare të Drejtësisë mbi Kanalin e Korfuzit që e ekzekutuam pas 40 vjetësh. Juridikisht thelbi është i njëjtë me atë periudhë të historisë sonë që të gjithë duket se rreken zellshëm ta anatemojnë. Ndaj problemi në Shqipëri është Roja, pavarësisht se e imagjinojmë me pallto apo me poture, të veshur si shqiptar, si sovjet apo si evropian. Për këtë u binda përfundimisht nga një çështje tjetër në Strasburg. Kësaj radhe krahasimin po e bëj më poshtë me një shembull amerikan.

  1. “Turn that plain around”

Ky ishte urdhri që gjyqtari Emmet Sullivan, i gjykatës së rrethit në Washington, u dha më 9 gusht 2018 autoriteteve amerikane, për një avion në të cilin po udhëtonin drejt El Salvadorit, Carmen dhe e bija e saj, ndërkohë që gjyqtari Sullivan po shqyrtonte ankimin e tyre për azil në SHBA. Gjyqtari Sullivan u shpreh:

“Dikush … kërkon drejtësi para një gjykate të Shteteve të Bashkuara dhe dëbohet jashtë ndërkohë që avokatët e saj po pretendojnë dhënien e drejtësisë për të? Kjo është mizore. Kthejeni mbrapsht atë avion dhe sillini ata njerëz përsëri në Shtetet e Bashkuara.”

Sullivan ishte aq i prerë me urdhrin e tij të ndërmjetëm, sa ai u shpreh se Jeff Sessions, Ministri i Drejtësisë në SHBA në atë kohë, dhe çdo zyrtar tjetër që mund të pengonte kthimin e Carmen dhe të bijës në SHBA do të akuzohej prej tij për contempt to court – cenim i autoritetit të gjykatës. Në fakt avioni u ul në San Salvador, por pas urdhrit të gjyqtarit Sullivan, as Carmen dhe as e bija nuk zbritën prej tij. Me të njëjtin avion ato u kthyen ne SHBA në pritje të vendimit të gjyqtarit Sullivan. Mesazhi i këtij shembulli nuk është e drejta e Carmen dhe së bijës për të migruar në SH.B.A. por autoriteti i një gjyqtari amerikan dhe kuptimi i vendimit që ai do të merrte në lidhje me çështjen e tyre. Ndryshe e drejta për t’u ankuar dhe as funksioni i gjyqtarit dhe i vetë sistemit amerikan të drejtësisë në vetvete nuk do kishte asnjë kuptim.

Ç’lidhje ka ky shembull që solla me situatën shqiptare? Më 5 tetor 2012, në kuadrin e presidencës shqiptare të Komitetit të Ministrave të KE isha ftuar të mbaja një fjalë në një konferencë të organizuar në Tiranë. Ndër të tjera, solla si shembull vendimin e Gjykatës së Strasburgut në çështjen Rrapo ku Republika e Shqipërisë u dënua vetëm sepse kishte refuzuar t’i bindej një urdhri të ndërmjetëm të Gjykatës së Strasburgut, që të mos e ekstradonte Almir Rrapon drejt SHBA derisa Gjykata të shprehej mbi themelin e çështjes. Gjatë referimit, përveçse përmenda faktin se vendimet gjyqësore të ndërmjetme janë të detyrueshme,  theksova se neni 320 i Kodit Penal Shqiptar, i cili penalizon pengimin për ekzekutimin e vendimeve të gjykatës mund dhe duhej të interpretohej fare kollaj në mënyrë të tillë që të siguronte efektivitetin edhe të vendimeve të ndërmjetme ndërkombëtare. Ndryshe edhe vendimi përfundimtar mund të bëhej i paekzekutueshëm. Vetëm kështu mund të sigurohej autoriteti i pushtetit dhe procesit gjyqësor dhe logjika e funksionit të gjykatave. Në atë kohë mendoja ende se problemi qëndronte tek paqartësia dhe tek vlera e vendimeve të gjykatave ndërkombëtare në sistemin ligjor shqiptar.

Çështja që më bëri ta rishikoj në themel këtë mendim u vendos në 2018. Vendimi Sharxhi dhe të tjerë k. Shqipërisë, i 11 janarit 2018, shpalosi tërësisht problemin më endemik të sistemit kushtetues në Shqipëri. Në atë çështje një gjykatë administrative e shkallës së parë vendosi që autoritetet shqiptare mos merrnin asnjë masë derisa të vendosej në themel nëse ishte e ligjshme apo jo një ndërtesa që synohej të prishej (nenet 207 e vijues të Kodit Procedurës Civile). Pa kaluar një muaj nga ky vendim i gjykatës administrative ndërtesa u prish, në kundërshtim të hapur me urdhrin e gjykatës. Themeli i vendimit, pra nëse ndërtesa ishte e ligjshme apo e paligjshme, nuk kishte më asnjë kuptim.

Megjithatë saga e absurdit juridik vazhdoi. Dy gjykata administrative, edhe e shkallës së parë edhe e apelit vendosën, si pasojë, mbi masën e kompensimit ndaj ankuesve për të gjitha dëmet që vinin nga prishja e ndërtesës – në kundërshtim me urdhrin gjyqësor. Përsëri ekzekutivi do ndërhynte. Jo vetëm që nuk do respektonte vendimet e gjykatave mbi masën e dëmshpërblimit, por i prishte vendimet gjyqësore në themel dhe vendoste një masë tjetër!!! Ndërkohë që ankuesit ankoheshin në gjykata, pala kundërshtare, Qeveria, ankohej…tek Qeveria. Dhe kjo e fundit vendoste. Në këtë vend Gjykata e Lartë nuk është ajo që ishte, atëherë kur ishte, e që drejtohej nga Zaganjori. Në këtë vend Gjykata e Lartë është Ajo, që sot drejtohet nga Rama. Po vendosi kjo e fundit, vendimet e kësaj janë në fuqi dhe prishin çdo vendim tjetër. Nuk ka gjykatë që guxon t’i dalë kundra?! Dhe si?! Roja është i fuqishëm, madje i plotfuqishëm.

Në vendimin R(Unison) k. Lordit Kancelar, (2017) UKSC 51, Gjykata Supreme Britanike, me anë të penës brilante të Kryetarit të saj të sapo zgjedhur, Lord Reed, shprehet:

“Në zemër të konceptit të shtetit të së drejtës është ideja që shoqëria qeveriset nga ligji. Parlamenti ekziston kryesisht për të bërë ligje për shoqërinë në këtë vend. Gjykatat ekzistojnë për të siguruar që ligjet e bëra nga Parlamenti,…, të zbatohen dhe ekzekutohen. Ky rol përfshin garantimin që dega ekzekutive e qeverisë kryen funksionet e saj në përputhje me ligjin. Në mënyrë që gjykatat ta kryejnë këtë rol, njerëzit në parim duhet të kenë mos pengohen të kenë akses në to. Pa një akses të tillë, ligjet bëhen një letër e vdekur, puna e bërë nga Parlamenti bëhet e kotë, dhe zgjedhja demokratike e deputetëve mund të bëhet një farsë e pakuptimtë.”

Duke mos respektuar vendimin e ndërmjetëm të një gjykate në çështjen Sharxhi ekzekutivi shqiptar nuk prishi vetëm ndërtesën përkatëse. Mbi të gjitha ai rrënoi vetë qëllimin e procesit gjyqësor në lidhje me ligjshmërinë apo jo të saj, që është vetë arsyeja e ekzistencës së gjykatës. Nuk kishte më asnjë kuptim as procesi, as gjyqtari, as palët, as avokati, as vetingu dhe, siç thotë Lord Reed në vendimin Unisson të sapo përmendur, nuk kanë më kuptim as ligjet. Dhe ju flisni për reformë?!

Natyrisht që në Strasburg, në Dhomë dhe pastaj Paneli i Dhomës së Madhe vendosën njëzëri se ndërhyrja në çështjen Sharxhi ishte shkelje e procesit të rregullt – flagrante madje. Nga afro 30 mijë çështje që kam vendosur në Gjykatën e Strasburgut, dhe nga ca mijëra të tjera që kam lexuar, vetëm në një tjetër ma ka zënë syri një ndërhyrje thuajse kaq flagrante të ekzekutivit ndaj gjyqësorit – në Bursa Barosu dhe të tjerë k. Turqisë[2].

Ndërkohë që në maj 2017 qeveria shqiptare përpiqej të justifikonte në Strasburg mosrespektimin e një vendimi gjyqësor të ndërmjetëm, në shtator 2017 Komisioni i së Drejtës Ndërkombëtare e konsideronte një shkelje të tillë si shkelje të parimeve të përgjithshme të së drejtës të kombeve të qytetëruara (shih 3 RES FINAL FR, 8.9.2017). Meursault-ë – a doni ta pranoni se sa i thellë ku është problemi me sistemin ligjor në këtë vend apo jo? Se nuk e besoj dot se nuk arrini ta kuptoni.

Çfarë reforme duhet bërë për këtë situatë? Në këtë vend Roja vendos se kur dhe si individët mund të drejtohen gjykatave, dhe jua bën të qartë, edhe me deklarata publike, atyre në çështjen Sharxhi, dhe të tjerëve tek Astiri e gjetiu, të mos lodhen të shkojnë në gjykata. Është vetëm ai që vendos nëse ju takon kompensim apo jo, atyre dhe të tjerëve që kanë fituar në gjykata prej afro 30 vjetësh. Është Roja që vendos se ç’është apo s’është e drejtë në këtë vend. Çështja Sharxhi pret ende ekzekutimin, me pasojat juridike dhe institucionale që ka. Qeveria Shqiptare dhe sidomos Ministrja e Drejtësisë e di mirë për çfarë po flas[3]. Prokurori i ri i Përgjithshëm apo SPAK duhet të bëjnë fare PAK – të zbatojnë ligjin shqiptar në fuqi. Shkeljet i kanë të konfirmuara nga 12 gjyqtarë të Strasburgut. Me këtë vendim kanë në dorë një rast ku mund të tregojnë, por edhe detyrimin institucional që të konfirmojnë, se sa u intereson drejtësia, pavarësia e gjyqësorit dhe, si pasojë, reforma. Të shohim a do të kenë qartësinë dhe guximin profesional që pati një gjyqtar “i thjeshtë” rrethi në Washingon DC që ishte gati të niste procedurat për cenim të funksionit të gjykatës edhe ndaj ministrit të drejtësisë në SH.B.A. Këto janë themelet e reformës sipas shembullit amerikan, evropian, anglez, francez, italian, etj, dhe jo filmat vizatimorë që shihen në televizor për reformën. Megjithatë “të huajt” nuk folën në lidhje me këto hedhje në erë të themeleve të çdo arsyeje të ekzistencës të funksionimit të gjyqësorit. Ndërkohë që ekzekutivi dhe ligjvënësi de(re)formonin dhe de(re)formojnë dhjetëra vendime gjyqësore përfundimtare, dhe bën pa kuptim që në nisje dhjetëra ankesa gjyqësore, në Shqipëri flitej dhe vazhdohet të flitet për reformë në drejtësi!!! Atë që e konsideroni si problematike tani në lidhje me mungesën e gjykatave apo me ligjin për mediat elektronike, aksesin në gjykatë, e keni qëndrim konsekuent në lidhje me shumë të drejta që po jua kalojnë nën rrogoz duke i mbuluar me nga një reformë. Prandaj mos u habisni shumë. Është një çështje koncepti themelor mbi funksionimin e shtetit të së drejtës në lojë, dhe jo e këtij apo e atij ligji.

Një përfundim…i ndërmjetëm

Alexis de Tocqueville, në atë që mbetet edhe prej afro 200 vjetësh një nga analizat më brilante të sistemit politik amerikan, “Mbi Demokracinë në Amerikë”, thotë se “është e rrallë që ndonjë çështje politike në Shtetet e Bashkuara të mos zgjidhet, herët ose vonë, si një çështje gjyqësore”. Kurse në Shqipëri, është e pamundur që një çështje gjyqësore, kur i intereson politikës, të mos zgjidhet apo të mos ndikohet nga kjo e fundit. Ka nevojë për të tjerë shembuj? Po ju jap dy të fundit, të shkruar dhe të provuar. Në nivel kombëtar ndryshimet e neneve 118 dhe 119 të Rregullores së Kuvendit me vendimin 85/2019 që i japin të drejtë Kuvendit – organ politik – të vendosë se çfarë përbën provë në rast akuzash ndaj një deputeti!!! Në nivel ndërkombëtar, përveç vendimeve të Strasburgut që përmenda mund të kujtoj edhe disa ‘trena’ me Zv. Kryeministër,  Ministra dhe ca denarë të tjerë që përpiqeshin të influenconin Kryetarin dhe gjyqtarë të Gjykatës së Strasburgut për zgjidhje në favor të Qeverisë në çështjet e ekzekutimit të vendimeve gjyqësore. Ndërhyrje si kjo, në dijeninë time, ka pasur vetëm një rast tjetër në historinë e Gjykatës së Strasburgut që, natyrisht, i përket një vendi tjetër ish-komunist. Ky është mentaliteti që ushqen mënyrën e (mos)funksionimit dhe të (mos)ekzistencës të gjyqësorit në Shqipëri.

Problemi i sistemit të drejtësisë në Shqipëri nuk është vetëm korruptiv apo cilësor. Madje unë mendoj se problemi nuk është as vetëm funksional. Problemi themelor i gjyqësorit tonë është ekzistencial. Mospasja e Gjykatës Kushtetuese dhe të Lartë gjatë dy vjetëve të fundit nuk është asnjë tjetër vetëm se konkretizimi dhe materializimi më i prekshëm i një fenomeni konceptual që e ka shoqëruar gjyqësorin tonë në vite. Shembujt e lartpërmendur, dhe sa të doni të tjerë, tregojnë hapur se e drejta në këtë vend nuk vendoset nga gjykatat, të mira apo të këqija qofshin ato dhe gjyqtarët dhe prokurorët që i përbëjnë. Gjyqësori jonë ka pasur dhe ka një marrëdhënie vasaliteti, herë më shumë e herë më pak, me pushtetin politik dhe këtë, herë e ka bërë në mënyrë të vullnetshme, herë e ka bërë për mungesë fuqie sistemike. Disa gjyqtarëve iu intereson ky vasalitet, sepse nxirrnin frytet e veta, korruptive apo karrieriste, për aq sa nuk preknin interesat e suzerenit. Ca gjyqtarëve të tjerë iu mungon guximi, qartësia apo aftësia e duhur profesionale si dhe instrumentet dhe mekanizmat, për tu vetë-analizuar dhe vetë-korrigjuar. Kurse një kategorie të tretë, gjyqtarëve që guxonin, kur jepnin shenja për shkëputje nga ky vasalitet, Roja u tregonte dhe tregon reforma dhe elemente thellësisht politikë ndërhyrjeje, ose vendimet e tyre i kason me ligj. Këto ndërhyrje janë konfirmim i kësaj marrëdhënie, të cilës gjyqësori edhe një herë, me dashje, me detyrim, për mungesë karakteri, për meskinitet apo karrierë individuale, apo për mospasje organizimi ose mekanizmash profesionalë të kontrollit, iu nënshtrua edhe një herë[4]. Ndaj shumë prej gjyqtarëve dhe prokurorëve tani po gëlltisin lugë nga ajo çorba që e kanë përzier edhe vetë ndër vite. Kjo marrëdhënie është burimi i çdo papërgjegjshmërie në gjyqësor. Korrupsioni financiar është pasojë dhe ana tjetër e medaljes e korrupsionit ose vasalitetit politik. Këtu drejtësia vendoset nga qeveria, marrë kjo e fundit në kuptimin e ngushtë të termit. Këtu madje edhe drejtësia ndaj gjyqtarëve vendoset nga qeveria. Problemi i drejtësisë në këtë vend nuk është në nivel mikro, ky apo ai gjyqtar apo prokuror, këtu problemi është në nivel makro – ky apo ai sistem. Problemi themelor në Shqipëri nuk është qeveria e gjyqtarëve, por gjyqtarët e qeverisë. Një hap i ndan këta të fundit që të bëhen pastaj gjyqtarë të lekut. Pavarësia është një koncept që kur gjyqtari e ka, e mbron dhe e përdor ndaj cilitdo pushtet të tretë, politik, financiar apo tjetër, që kërkon të ndërhyjë në përmbushjen e funksionit gjyqësor.

Ndaj përpara se të merreni vetëm me gjyqtarët dhe prokurorët merruni me problemin themelor që ka gjyqësori dhe i gjithë sistemi ligjor shqiptar. Merruni me burimin e papërgjegjshmërisë dhe të varësisë së tyre nga pushteti – politik ose financiar, i dyti rrjedh nga i pari. Merruni me Rojën, si koncept, që kontrollon gjithë parabolën Kafkiane të Ligjit në Shqipëri. Është ai që kontrollon çdo portë të Ligjit. Është ai që kontrollon nëse, kur dhe si mund të ankohemi përpara gjykatave. Me anë të projekt-ligjit mbi betimin e gjyqtarëve kushtetues që u miratua këtë javë në Kuvend, ai po kontrollon edhe funksionin e gjykimit kushtetues – zgjidhjen e mosmarrëveshjeve mbi interpretimin e Kushtetutës. Është ai që kontrollon gjithashtu, tek porta e daljes nga Ligji, nëse dhe si vendimet e gjykatave mund të ekzekutohen apo jo, përfshirë edhe vendimet e Strasburgut, si edhe ato të Hagës. Mos bëni Meursault-in e gjyqësorit! Po hiqni dhe po lini fotografi gjyqtarësh dhe prokurorësh në muret e një kështjelle prej rëre. Kur të kuptoni dhe të zgjidhni problemin e themeleve atëherë merruni me detajet. Atëherë detajet duken edhe më mirë. Sepse kriteri themelor për të ngritur sistemin e drejtësisë është ai i profesionistëve të pavarur që, së pari kanë përgjegjësinë, qartësinë dhe pavarësinë që të mund t’i imponohen edhe vetë Rojës. Ndryshe ata do korruptohen sa nga Roja pastaj edhe nga paraja dhe kjo reformë nuk do jetë asgjë më shumë sesa një ‘reformatio in peius’.

Të huaj, ata që nuk i pëlqejnë këto që shkruaj do vijnë t’u thonë se unë jam kundër reformës. Unë jam për drejtësinë. Nëse reforma juaj është në shërbim të drejtësisë atëherë unë jam padyshim për të, por nëse ajo shuan letrën e parë të alfabetit të sistemit drejtësisë – aksesin në gjykata, dhe nuk garanton letrën e fundit të qëllimit të funksionimit të tyre – ekzekutimin e vendimeve, atëherë ajo rrënon në themel vetë arsyen e ekzistencës së gjyqësorit. Nuk është kjo drejtësia që jepet në Evropë dhe në Amerikën veriore. Por askush nuk po flet për këtë – as reformatorët.

Përsa i përket reformës unë jam për një më të fortë se kjo që po bëhet, por edhe më të drejtë. Unë jam që gjyqtarët dhe prokurorët që kanë shitur drejtësinë jo thjesht të largohen nga puna. Ky është thjesht dënim plotësues sipas Kodit Penal, madje këtë zgjidhje e konsideroj si amnistim të të korruptuarve. Largimi nga puna, i vetëm, është një ndëshkim që populli ia jep me votë politikanëve të paaftë ose se ju ka ardhur koha të ikin, ose që shefat u japin funksionarëve publikë për shkelje në detyrë. Të korruptuarve, drejtësia ju jep dënime të tjera, me gjykata të krijuara me ligj, siç kërkon neni 6 § 1 KEDNJ[5]. Një reformë e tillë do ta bënte gjyqësorin të pavarur, të përgjegjshëm dhe të pakorruptuar në të njëjtën kohë.

Për reformë në gjyqësor kishte dhe ka shumë nevojë. Madje është domosdoshmëri. Por ama duhet marrë seriozisht kjo reformë dhe të trajtojë themelet, jo të çojë në rrënimin total të funksionit gjyqësor në të gjithë vendin. Duhet marrë së pari seriozisht nocioni, funksioni dhe institucioni i drejtësisë, që të merret seriozisht reforma. Kam pasur rast të shoh në shumë raste, edhe në vende të zhvilluara, sisteme gjyqësore dhe gjykata, përfshirë edhe Gjykatën e Strasburgut dhe të Luksemburgut, që kishin dhe kanë nevojë për reforma, por reforma gjyqësore që fshijnë gjykata, është realisht hera e parë që shoh!!!  Ndaj kjo situatë më kujton atë shprehjen e famshme që Lewis Carroll vë në gojën e Lizës në Botën e Çudirave “…Kam parë shpesh mace që nuk zgërdhihen,… por zgërdheshje pa një mace! Është gjëja më e çuditshme që kam parë ndonjëherë në jetë”. Që ne jemi vendi i çudirave, këtë e kanë thënë të tjerë përpara meje. Mesa duket reforma në drejtësi po ofron një shembull modern të këtij konstatimi të kahershëm!

Strasburg, 10 shkurt 2020

Ledi Bianku

Profesor i Asociuar në Universitetin e Strasburgut

Ish-gjyqtar në GJ.E.D.NJ.

*****************************************************************

[1] Reformën që po bëhet do kem rast ta komentoj në detaje më vete, duke pasur parasysh edhe problemet që ngrihen nga disa ankesa të regjistruara ndërkaq përpara Gjykatës së Strasburgut.

[2] Krahaso edhe me Molla k. Shqipërisë, vendim komiteti i GJEDNJ, 2016.

[3] Për kujtesë Ambasadorëve të vendeve të Këshilllit të Evropës në Tiranë – kur Greqia refuzonte të ekzekutonte plotësisht vendimin e lartpërmendur të Rafinerive Greke, Komiteti i Ministrave, në maj 1996, ngrinte fort zërin duke i kujtuar Greqisë edhe mundësinë e përjashtimit nga Këshilli i Evropës.

[4] Aspekte të këtij problemi i kam ngritur në artikullin “Kush i gjykon gjyqtarët”, të botuar në Reforma Gjyqësore si një ndër prioritetet e sfidës së integrimit të Shqipërisë në BE – 4 maj 2012.

[5] Këtë element, që është një nga kërkesat e Bundestagut për hapjen e negociatave për aderim në BE, do duhet që më vonë, ta analizoj më vete.

Studiuesja e suksesshme Shqiptaro-Kanadeze Florida Doci i drejton Letër të Hapur kryeministrit të Kanadasë, Justin Trudeau: Ndihem besimthyer që Ju përqafoni dhe lavdëroni Edi Ramën!

Emri i saj është Florida Doci. Ajo është një studiuese shqiptaro-kanadeze e suksesëshme në Universitetin e Otavës. Ka mbi 10 vjet që jeton në Kanada dhe ndihet me fat që jeton në këtë vend plot shanse dhe mundësitë e jashtëzakonshme që i ka dhën. Florida i është mirënjohëse Kanadasë ku sot ndihet në shtëpinë e vet, por nuk ndihet me besim të thyer dhe i vjen turp kur kryeministri i Kanadasë Justin Trudeau, e përqafon dhe e lavdëron Edi Ramën.

Për të shprehur qëndrimin e saj Florida Doci vendos që t’i drejtohet me një Letër të Hapur kryeministrit të Kanadasë, të cilën po ia përcjellim lexuesit.

 

Florida Doci gjatë fushatë zgjedhore duke mbështetur kryeministrin aktual të Kanadasë Justin Trudeau.

Ja letra:

 

I dashur i nderuar kryeministër Justin Trudeau, besimi im në udhëheqjen tuaj është thyer, dhe më vjen turp që ju vendosët të përqafoheni dhe të lavdëroni një njeri si zoti Edi Rama.

Emri im është Florida Doci, dhe jam studiuese në Universitetin e Otavës. Kam jetuar në Kanada për me shumë se 10 vjet, dhe e konsideroj veten me fat për mundësitë e jashtëzakonshme që më ka dhënë ky vend. Unë jam vërtet mirënjohës që e quaj Kanada shtëpinë time sot.

Unë kam qenë një mbështetëse e fortë e udhëheqjes suaj për shumë vite. Unë kam dhënë kohën time si vullnetarr gjatë fushatave elektorale duke trokitur në dyer dhe duke ju përgjigjur telefonave, kam ndihmuar në zyrën elektorale të zonës time, dhe kam qenë një mbështetëse e zëshme në qarqet e mia si në internet ashtu edhe ne jetën e përditshme. Nuk ka qenë gjithmonë e lehtë të bindësh njerëzit se ju jeni një zgjedhje e mirë për Kanadane, por pavarësisht të gjithave unë kam mbetur një mbështetëse e palëkundur.

Sidoqoftë, sot u zhgënjeva kur pashë që u takuat me Kryeministrin e Shqipërisë Edi Rama në Konferencën e Sigurisë së Mynihut. Pas një përqafimi shumë miqësor dhe një foto-op, ju e quajtët zotin Rama një mik. Siç e tha edhe vet zoti Rama gjatë përgjigjes së tij, ju keni një ndikim të fortë në botë, dhe përqafimi dhe lavdërimi juaj kanë vlerë shume te madhe për zotin Rama dhe qeverinë e tij. Ndaj, unë u befasova nga veprimet tuaja dhe zgjedhja e fjalëve, të cilat për mendimin tim pasqyrojnë një mungesë shqetësuese të njohurive në lidhje me veprimet dhe stilin e qeverisjes së Z. Rama.

A ishit në dijeni që zoti Rama kontrollon të gjitha nivelet e qeverisë në Shqipëri, Parlamentin dhe sistemin gjyqësor, duke drejtuar efektivisht një shtet autokratik me një parti? Kur opozita shqiptare doli nga Parlamenti në protestë ndaj anashkalimit që z. Rama ju ka bërë sistemeve ligjvënës dhe gjyqësor, zoti Rama mori kontrollin mbi Parlamentin duke mbushur vendet me mbështetësit e tij [1]. Z. Rama çmontoi gjykatën më të lartë të Shqipërisë (Gjykatën Kushtetuese) vetëm për ta rikthyer më vonë nën drejtimin e dy mbështetësve të zgjedhur posaçërisht prej tij, në kundërshtim me Kushtetutën shqiptare [2]. Vitin e kaluar, zoti Rama mbajti zgjedhje jodemokratike një-partiake në shkelje të ashpër të dekreteve Presidenciale [3]. Kandidatët nga partia e Z. Rama kandiduan të pankonkuruar dhe tani kanë nën kontroll qeverinë lokale në të gjithë vendin. Z. Rama ka krijuar gjithashtu forcën e tij policore për të kontrolluar dhe frikësuar kundërshtarët e tij [4].

A ishit në dijeni që zoti Rama ka miratuar një ligj që në mënyrë efektive ka nënshtruar mediat në Shqipëri? [5] Në të vërtetë, zoti Rama ka qenë shumë i zëshëm në lidhje me mosrespektin e tij ndaj shtypit të lirë [6], dhe ka revokuar hyrjen ose dëbuar anëtarët e mediave nga shumë ngjarje publike, ai ka kërcënuar të burgosë gazetarë që flasin kundër tij, ai ka arrestuar anëtarët e mediave dhe ka mbyllur padrejtësisht ato media që jane përpjekur të ruajnë fjalën e lirë [7].

A ishit në dijeni se artistët dhe qytetarët në Shqipëri protestojnë çdo ditë për më shumë se 24 muaj kundër prishjes së Teatrit Kombëtar të Shqipërisë? Teatri Kombëtar është një ndërtesë trashëgimie e vendosur në një zonë të lakmuar në qëndër në kryeqytetit Tiranë. Z. Rama ka vendosur të privatizojë tokën e teatrit përmes praktikave korruptive [8, 9]. Ai ka shkuar aq larg sa të kërcënoje dhe arrestoni shumë protestues herë pas here.

A keni qenë në dijeni që zoti Rama ka emëruar kryetarin e Parlamentit shqiptar Z. Gramoz Ruci, një ish-anëtar i Partisë së Punës së Shqipërisë dhe ish Ministër i Brendshëm gjatë regjimit diktatorial? Z. Ruci është personalisht përgjegjës për veprimet e dhunshme të kryera nga regjimi kundër protestuesve të rinj që kërkuan një regjim demokratik përmes demonstrimeve dhe grevave paqësore në vitet 1990-1992. Para rënies së regjimit komuniste, ai urdhëroi gjithashtu djegien e mijëra dokumenteve inkriminuese të shërbimit sekret, duke mbuluar kështu në mënyrë aktive krimet e rënda të kryera nga regjimi komunist në Shqipëri. Në të vërtetë, Muzeu i Mbikëqyrjes Sekrete në Tiranë ka një shfaqje kushtuar Z. Ruci dhe e thekson atë si një nga figurat më të errëta në historinë shqiptare për përfshirjen e tij kundër lëvizjes studentore në vitet ’90. A ishit në dijeni se zoti Rama ka emëruar gjithashtu edhe Z. Skënder Gjinushi si drejtues të Akademisë së Shkencave të Shqipërisë? Z. Gjinushi eshte gjithashtu një ish anëtar i Partisë së Punës së Shqipërisë, ish-Ministër i Arsimit gjatë regjimit diktatorial dhe bashkëpunëtor i njohur i Policisë së Sigurisë gjatë komunizmit.

Mund të vazhdoja më tej, por besoj se është e qartë tanimë që Z. Rama nuk është lloji i njeriut që duhet të përqafosh, lavdërosh ose ta quash mik. Që pas ardhjes së tij në pushtet, qeveria e z. Rama ka qenë në qendër të skandaleve të shumta që kanë nxjerrë zbuluar lidhje të forta me krimin e organizuar dhe mafian. Të paktën dy ministra të qeverisë së tij dhe shumë anëtarë të partisë së Z. Rama kanë dhënë dorëheqjen për shkak të përfshirjes së tyre në trafikun e drogës, korrupsionin e shfrenuar dhe format e tjera të krimit të organizuar [10].

Jo më larg se dje Z. Rama, deklaroi publikisht se ai do të vazhdojë të mbetet mik dhe të mbështesë Z. Vangjush Dako [11], ish-kryetarin e bashkisë së Durrësit i cili ishte ndaluar publikisht nga Departamenti Amerikan i Shtetit për përfshirjen e tij në korrupsion madhor [12]. Në mënyrë të ngjashme Z. Rama ka mbështetur qëndruar të gjithë anëtarët e tjerë në partinë apo qeverinë e tij që janë përfshirë në krime të ngjashme, duke u bërë efektivisht një mbështetës dhe bashkëpunëtor në veprimtaritë kriminale dhe shpërdorimin e pushtetit. 60% e shqiptarëve kërkojnë të largohen nga vendi si rezultat i sistemit që zoti Rama ka instaluar në vend [13], dhe numri i emigrantëve rritet çdo vit. Mbi 30,000 shqiptarë jetojnë sot në Kanada – shumë prej tyre janë larguar nga Shqipëria si rezultat i dhunës, pasigurisë ekonomike dhe varfërisë, shkeljes së të drejtave të njeriut dhe paqëndrueshmërisë sociale dhe politike të kryera nga regjime si ai që Z. Rama po rikthen në Shqipëri që nga 2013. Si një shqiptaro-kanadez, unë jam tejet e entuziazmuar kur shoh Kanadane të mbështesë njerëzit e Shqipërisë në raste nevoje. Në të vërtetë, unë vetë udhëtoj shpesh në Shqipëri për të dhënë leksione, për të kryer hulumtime shkencore, për të mbështetur OJQ-të dhe organizata bamirësie dhe për të shkëmbyer vlerat kanadeze në një vend aq shumë në nevojë për aleatë dhe demokraci të vërtetë. Do doja shume që të ishit ngritur për të mbeshtetur të drejtat dhe nevojat e këtyre njerëzve, të cilët aktualisht po shkelen nga personi që ju zgjodhët të përqafoni. Në këto kushte nuk mundem të mbështes me vetëdije këdo që e konsideron zotin Rama mik ose mbështet regjimin e z. Rama. Unë dua të jem krenar për veprimet e qeverisë time, dhe sot nuk jam! Besimi im në udhëheqjen tuaj është thyer, dhe më vjen turp që keni zgjedhur të përqafoheni dhe lavdëroni një bully si zoti Rama. I dashur Kryeministër, me gjithë respektin e duhur besoj se ju i detyroheni një falje të vertete dhe të sinqertë shqiptaro-kanadezëve që japin një kontribut të jashtëzakonshëm për vendin tonë, dhe besimin e të cilëve, ashtu si timin, ju e thyet sot. Ju i detyroheni një ndjesë të sinqertë edhe shqiptarëve në Shqipëri, shpresat e të cilëve i keni shtypur sot duke përqafuar një njeri që nuk meriton të quhet udhëheqës. Shpresoj që ju të shfrytëzoni rastin të reflektoni mbi këtë ngjarje dhe të zgjidhni fjalët tuaja me mençuri për të përfaqësuar Kanadezët dhe vlerat tona në të ardhmen.

 

Sinqerisht,

Florida Doci PhD(c), MSc, BSc, BA

 

Dear Honourable Prime Minister Justin Trudeau, my trust in your leadership has been broken, and I am ashamed that you chose to hug and praise a bully like Mr. Edi Rama.

———

My name is Florida Doci, and I am a researcher at the University of Ottawa. I have lived in Canada for over 10 years, and consider myself lucky for the incredible opportunities that this country has given me. I am truly grateful to call Canada my home today.

I have been a strong supporter of your leadership for many years. I have volunteered my time during electoral campaigns knocking on doors and picking up calls, I have helped out at the constituency office of my riding, and I have been a vocal supporter in my circles both online and offline. It has not always been easy to convince people that you are a good choice for Canada, but through it all I have remained a strong advocate.
Today however, I was disappointed when I saw you meeting with Prime Minister Edi Rama of Albania at the Munich Security Conference. Following a very friendly hug and a photo-op, you called Mr. Rama a friend. As Mr Rama also recognized during his response, you have a strong influence in the world, and your hug and praise go a long way for Mr. Rama and his government. Hence, I was surprised by your actions and choice of words, which in my opinion reflect a troubling lack of knowledge with regards to Mr. Rama’s actions and governing style.

Were you aware that Mr. Rama controls all levels of the government in Albania, the Parliament and the judicial system, effectively running a one-party autocratic state? When the Albanian opposition walked out from the Parliament in protest of Mr. Rama sidestepping lawmakers and the judicial system, Mr. Rama took control over the Parliament by filling up the seats with his own supporters [1]. Mr. Rama dismantled Albania’s highest court (Constitutional Court) only to have it later reinstated and lead by two handpicked supporters, in violation of the Albanian Constitution [2]. Last year, Mr. Rama went on to hold an undemocratic one-party election in blatant violation of Presidential decrees [3]. Candidates from Mr. Rama’s party ran unopposed and are now in control of local governments across the country. Mr. Rama has also created his own police force to control and intimidate his opponents [4].

Were you aware that Mr Rama has passed a law effectively muzzling the media in Albania? [5] Indeed, Mr. Rama has been very vocal about his dislike of free press [6], and has revoked access or expelled media members from many public events, he has threatened to imprison journalists who speak up against him, he has arrested media members and has unfairly shut-down any media that has tried to preserve free speech [7].

Were you aware that artists and citizens in Albania have been protesting daily for over 24 months against the demolition of Albania’s National Theatre? The National Theatre is a heritage building sitting in a prime location in the capital city, Tirana. Mr. Rama has decided to privatize the land through corrupt practices [8, 9]. He has gone so far as to intimidate and
arrest many protesters time after time.

Were you aware that Mr. Rama has appointed as speaker of the Albanian Parliament Mr. Gramoz Ruci, a former member of the Party of Labour of Albania and former Interior Minister during the dictatorial regime? Mr. Ruci is single-handedly responsible for the violent acts perpetrated by the regime against young protesters who sought a democratic regime through non-violent demonstrations in 1990-1992. Prior to the fall of the communist government, he also ordered the burning of thousands of incriminating secret service documents thus actively covering up heinous crimes perpetrated by the communist regime in Albania. Indeed, the Museum of Secret Surveillance in Tirana has a display dedicated to Mr. Ruci and highlights him as one of the darkest figures in Albanian history for his involvement against the student movement in the 90s. Were you aware that Mr. Rama has also appointed Mr. Skender Gjinushi as head of the Albanian Academy of Science? Mr. Gjinushi was also a former member of the Party of Labour of Albania, former Minister of Education during the dictatorial regime and a known collaborator of the Security Police during communism.

I could go on, but I believe it is clear by now that Mr. Rama is not the kind of man you should hug, praise or call a friend. Since Mr. Rama came to power, his government has been at the centre of multiple scandals revealing strong ties to organized crime and mafia. At least two ministers of his government, and multiple members of Mr. Rama’s party have resigned due to their involvement in drug trafficking, rampant corruption, and other forms of organized crime [10]. Just yesterday Mr. Rama, publicly stated that he will continue to remain friends and support Mr. Vangjush Dako [11], former mayor of Durres who was publicly designated by the US Department of State for his involvement in significant corruption [12]. Mr. Rama has similarly stood by all other members in his party or government who have been involved in similar crimes, effectively becoming a supporter and accomplice in criminal activity and abuse of power. 60% of Albanians seek to leave the country as a result of the system that Mr. Rama has installed in the country [13], and the number of emigrants grows every year. Over 30,000 Albanians live in Canada today – many of them have left Albania as a result of violence, economic insecurity and poverty, violation of human rights, and social and political instability perpetrated by regimes like the one Mr. Rama has reinstated in Albania since 2013. As an Albanian-Canadian, I am thrilled to see Canada support the people of Albania in times of need. Indeed, I myself travel frequently to Albania to give lectures, conduct research, support NGOs and charity organizations and share the Canadian values in a country so desperately in need of allies and true democracy. I wish you had stood up for the rights and needs of these people, which are currently being violated by the person you chose to hug.

I cannot in good conscious support anyone who considers Mr. Rama a friend or supports Mr. Rama’s regime. I want to be proud of my government’s actions, and today I am not! My trust in your leadership has been broken, and I am ashamed that you chose to hug and praise a bully like Mr. Rama.

Dear Prime Minister, with all due respect I believe that you owe a genuine and sincere apology to Albanian-Canadians who make a tremendous contribution to our country, and whose trust, like mine, you broke today. You also owe a sincere apology to Albanians in Albania, whose hopes you have quashed today by embracing a man that doesn’t deserve to be called a leader.

I hope you will take the opportunity to reflect on this event and choose your words wisely to represent Canadians and our values in the future.

Sincerely,
Florida Doci PhD(c), MSc, BSc, BA

SOURCES FOR REFERENCE:
[1] No compromise in sight for Albania’s deadlocked politicians
[2] Constitutional Court Members Elected in Total Violation of Constitution
[3] A disputed election leaves Albania’s democracy in tatters
[4] Albanian ‘Anti-KÇK’ Laws Create Private Police and Intelligence Services to Serve Prime
Minister
[5] Albania passes anti-slander law despite media protest calling it censorship
[6] Rama Attacks the Media: Anti-Government, Parasites, Lazy and Hypocrites
[7] How Albania’s government shut down an entire TV station that dared to criticise it
[8] Albania: the civic duty of protecting the National Theatre
[9] How one theatre tells the unfolding story of Albania’s political crisis
[10] The Inside Story of Europe’s First Narco-State
[11] Rama e thote hapur: Vangjush Dako do te mbetet miku im edhe sikur te shkoje ne burg
[12] Public Designation Due to Involvement in Significant Corruption of Albanian Mayor of
Durres Vangjush Dako
[13] Young and restless: Albanian youth see a future elsewhere

—–

 

Artan Hoxha publikon foton e Edi Ramës, me të akuzuarin për vrasje Ardian Çapja, Edi rama takohet me mafiozin në hotelin e mafiozit

Gazetari Artan Hoxha tha se operacioni Forca e Ligjit është e vështirë të besohet. Ai publikoi në emisionin Opinion një foto të kryeministrit Edi Rama me personin që është përmendur në listën e OFL-së, Ardian Çapja. 

Hoxha tha se ky person është përfolur se ka mbështetu Partinë Demokratike, ndërsa nga ana tjetër ai ka një foto me kryeministrin në periudhë fushate. Nga ana tjetër shtoi Hoxha, kryeministri ka denoncuar lirimin e nipit të Ardian Çapes, Florenc Çapja me vendim gjykate dhe OFL i ka kërkuar atij të deklarojë pasurinë.

“Jemi para fushatës së zgjedhjeve, personi është i listuar në listën që ka publikuar OFL. Ky këtu është Ardian Çapja, ky është kryeministri. Në ndryshimet e ligjit, pika 14 thotë se çdo gjyqtar apo prokuror që shoqërohet me persona nën hetim do të penalizohet.

Zakonisht Edi Rama akuzohet se ka lidhje me Çelat, dhe që i ka favorizuar. Çapjat janë akuzuar se kanë marrëdhënie me PD. Kur kryeministri Rama prezantonte KÇK, tha se gjyqtarë të caktuar nxjerrin nga burgu kriminelë. Ngjarja që ai iu referua ishte nxjerrja e nipit të Çapes nga paraburgimi me vendim të gjyqtarit Kullolli.

Në kohën kur kemi në burg një të penduar që ka patur lidhje me vrasjen që ai akuzohet, gjyqtari vete e liron këtë person. Sapo del lista ky person i është lexuar emri dhe është thënë që në bashkëpunim ka marrë pjesë në një sërë vrasjesh. Një foto tjetër të këtij personi e ke vetëm kur i kanë bërë atentat ose kur e kanë arrestuar. Tani si ta besoj unë këtë?”, tha Hoxha.

Në gjithë Elbasanin tha Artan Hoxha, dihet se çfarë është hoteli i Çapes, unë nuk shkel në atë hotel, si lejohet të shkelë aty kryeministri i vendit!
/opinion.al/

Vilën Linda, makinën Lincoln Olsi, Lindën grua Sorosi, Delinën ia dha Cuçit, Gjushin mik për kokë edhe në burg….. Nga Adriatik Dosti

Mbushur tani fb me pohimet se…Rama u çmend fare sot ne Opinionin e faqeziut Blendi…

Jo ore milet joooo Rama i çmendur ka qene qekurse ka lindur…te cmendur jeni ju qe vazhdoni ta degjoni, qe e shikoni e qe i vini nga pas…

Kush shkon pas te marrit- marroset…kush shkon pas budallait – budallallepset…kush shkon pas te cmendurit-cmendet…

E ndersa Driteroi shkruante vite me pare vargjet brilante se ..

Ne vendin tim e ne vendin tend
…nje i cmendur -cmend krejt nje vend

Une sot pasi e pashe Ramen ne Opinion perballe gazetareve …natyrisht te Riperseritur e jo LIVE pasi nuk jam aq trap e debil sa gjate kohes qe luhej ndeshja Milan – Juventus te shihja nje skizofren te dale pa lejen e Doktoreve prej Spitalit nr.5 e prej Pavionit 17…u ula e shkrova keto vargje si kunder -peshe ndaj vargjeve te Driteroit…

Kur ne krye ke zgjedhur nje te çmendur
…e budallait i vete pas…
Po te le ne fatin tend o popull…
…ndaj me nuk te ngas…

Vilen ne Surrel ja beri Linda…..makinen Lincoln ja dhuroi i vellai Olsi…Linden per grua ja beri Sorrosi…Dalinen ja dha Cucit… Gjushin tha se do ta kete mik per koke edhe sikur ne burg te shkoje….del ne fotografi me nje bandit e kriminel dhe thote qe se njoh fare personin….Shqiperine e ka dhene me qira tek Vucici …..

Turpi ka turp …Rama s’ka turp !

Perpara budallait mos thuaj kurre gjera te mencura ….thote nje proverb i egjiptianeve te hershem ….budallai hedh nje Gure ne Lume e 100 te mencur se nxjerrin dot…pergjigjen shqiptaret…

Prandaj une i qendroj fort bindjes sime se budallait kurre mos i hap rruge ,madje mos e lere fare te dale e te ece ne rruge …se te merr perpara e te ben Gjemen….

Ja …te gjitha keto coja ndermend mbreme teksa shihja nje Budalla te Gjate ne nje studio TV shqipfolese….

….Ndaj te keqen e koronavirusit kinez …krahasuar me semundjen e te semurin ekstrem qe ke ti ne krye -tend o populli im …

VIDEO – “Ndryshimi i kufijve nuk është kurrë zgjidhje”! Meta: Është koha të zgjidhet problemi mes Kosovës dhe Serbisë!

Presidenti i Republikës, Ilir Meta, mbajti një fjalë përshëndetëse në ceremoninë e organizuar nga ambasada e Kosovës në Tiranë, me rastin e 12-vjetorit të Pavarësisë së Kosovës.

Kreu i Shtetit Shqiptar tha se në Ballkan çdo popull e çdo komb është shumicë në një shtet dhe pakicë në një shtet tjetër, por sipas tij, zgjidhja nuk është kurrë ndryshimi i kufijve, por vetëm respektimi i njëjtë i standardeve evropiane të çdo pakice. Sipas tij, nuk ka popull të keq e të mirë, por ka politikë të mençur dhe politikë vrastare.

“Nuk ka popull të keq dhe popull të mirë, por ka politikë të mençur, vizionare, dhe politikë vrastare e shkatërruese. Kjo është e vlefshme për të gjithë vendet e të gjithë popujt. Në Ballkan, çdo popull e çdo komb është shumicë në një shtet dhe është pakicë në një shtet tjetër dhe zgjidhja kurrë nuk mund të jetë ndryshimi i kufijve, por respektimi i njëjtë i standardeve evropiane të çdo pakice në çdo vend.

Na mbetet ta bëjmë rajonin tonë më të fortë, më të besueshëm, e mbi të gjitha më atraktiv, në Shqipëri, Kosovë, Serbi, Mal të Zi. Është koha të zgjidhet problemi mes Kosovës dhe Serbisë, ashtu siç u zgjidh mes Maqedonisë së Veriut dhe Greqisë. Në zemër të një marrëveshjeje dhe normalizimi mes Kosovës dhe Serbisë duhet të jetë njohja e ndërsjellë mes dy vendeve. Kjo do bënte një çlirim të jashtëzakonshëm të energjive pozitive në gjithë rajonin tonë”, tha Meta.

Komisioni i Venecias shqyrton përplasjen president-parlament

Në Shqipëri ndodhet një tjetër mision i Komisionit të Venecias, të cilit i është kërkuar të japë një opinion lidhur me përplasjen mes Presidentit Ilir Meta dhe Parlamentit për emërimet e anëtarëve të Gjykatës Kushtetuese.

FIllimisht kërkesa drejtuar Komisionit të Venecias u bë nga parlamenti, me vendim të komisionit hetimor të ngritur për shkarkimin e Kreut të Shtetit.

Në muajin dhjetor Komisioni miratoi zgjerimin e hetimit edhe rreth konfliktit të lindur me mos dekretimin nga ana e Presidentit të kandidates Arta Vorpsi, brenda periudhës 30 ditore që parashikon ligji.

Ndonëse shumica e konsideroi atë, të emëruar automatikisht, zoti Meta dekretoi megjithatë kandidaten tjetër Marsida Xhaferllari, të cilën e ftoi të bënte betimin.

Vendimit të Komisionit hetimor, presidenti ju kundërpërgjigj me një kërkesë të bërë dhe prej tij. Janë të paktën 38 pyetje që Kreu i Shtetit ka shtruar për ekspertët e Venecias, në një material 40 faqesh.

Ndërsa palët kanë kërkuar si arbitër Komisionin e Venecias, shumica mbrëmë miratoi një ndryshim në ligjin për organizimin e Gjykatës Kushtetuese i cili synon të shmangë betimin e anëtarëve të kësaj gjykate vetëm te presidenti i Republikës.

Vendimi i shumicës lë vend për pikëpyetje, duke qenë se Kushtetuta parashikon “betimin para presidentit”.

Zoti Meta nga ana e tij e ka cilësuar paraprakisht nismën, si shenjë mungese të respektit për shtetin ligjor dhe vetë kushtetutën. zëri i amerikës

12 vjet njohje ndërkombëtare, 12 vjet izolim! – Nga Florim Zeqa

Edhe pse me qeveri të re, Republika e Kosovës 12 vjetorin e njohjes ndërkombëtare është duke e pritur më e katandisur si asnjëherë më parë; me fusnotë*, me pozicion inferior dhe me status të hapur në arenën ndërkombëtare, me tkurrje njohjesh, mes takses 100 % dhe reciprocitetit me Serbinë, mes idesë së korrigjimit dhe ndryshimit të kufijve, mes minishëngenit ballkanik dhe makroshëngenit kombëtar.
Pas rihapjes së statusit të Kosovës, jo vëtëm që më nuk po bëhet më fjalë për njohje të reja, sfiduese për qeverinë e re mbetët mbrojtja e 17 shkurtit 2008-të, gjegjësisht mbrojtja e njohjeve ndërkombëtare, sovranitetit dhe integritetit territorial të vendit kundrejt invazionit politik të Serbisë.
Si rezultat i personalitetit të dyfisht të liderëve shtetëror, që 12 vjet Kosova vendnumëron dhe rrotullohet rreth boshtit të ri-shpalljes së pavarësisë së 17 shkurtit 2008-të, duke i kaluar 12 vite izolim me njohje ndërkombëtare, pa mirëqënje qytetare dhe pa asnjë përspektivë zhvillimore.
Rihapja e statusit të Kosovës në dialogun e Brukselit, Kosovës i kushtoj me tërheqjën e 18 njohjeve ndërkombëtare.

17 shkurti 2008, akt i njohjes formale të shtetit të Kosovës

17 shkurti 2008 nuk e solli pavarësinë dhe as Republikën e Kosovës, por ishte vetëm një akt i njohjes formale ndërkombëtare të shtetit të Kosovës. Dëshmi e kësaj që themë është protektorati 21 vjeçar mbi Kosovën dhe varësia e plotë e lirisë sonë nga forcat paqeruajtëse ndërkombëtare (KFOR).
Presidenti historik Ibrahim Rugova asnjëherë nuk kërkonte rishpallje të pavarësisë, por vetëm njohje formale dhe përmbyllje të protektoratit ndërkombëtar, formimin e Forcave të Armatosura të Republikës së Kosovës (FARK) dhe forcimin e shtetit ligjor.
Arsyeja pse Rugova kërkonte vetëm njohje e jo rishpallje të pavarësisë, është fakti, se ai ishte i vetëdijshëm se, në historinë e krijimit të shteteve ekziston vetëm një datë dhe një ditë e shpalljës së pavarësisë, jo dy apo tri sosh!
Edhe pse me vetëm një njohje (nga Shqipëria), Kosova një herë ka shpallë pavarësinë e saj më 2 korrik 1990-të, edhe pse në rrethana të okupimit klasik, e ka historinë e funksionimit të shtetësisë së saj, ka edhe kushtetutën e shpallur dhe miratuar nga deputetët shqiptar më 7 shtator 1990 në Kaçanik.

Pse nuk ndodhi njohja ndërkombëtare e Republikës së Kosovës para 17 shkurtit 2008!?

Nuk ndodhi më heret për arsye se presidenti historik, arkitetkti i shtetit të Kosovës, Ibrahim Rugova nuk ishte i gatshëm të pranonte kompromiset e dhimbshme e as ndryshimin e përmbajtjes së elementeve shtetërore që solli 17 shkurti; duke filluar nga simbolet antikombëtare, përmajtjen multietnike të shtetit e deri të një kushtetutë e hartuar jo mbi vullnetin dhe nevojat e popullit, por në bazë të një pakoje që avancon pakicat (serbe) në dëm të popullatës shumicë (shqiptare) në vend.
Atë që e solli 17 shkurti 2008, është në kundërshtim të plotë më vullnetin plebishitar të popullit të Kosovës të shprehur në referendumin popullor të 26-30 shtator 1991.
Rikonfirmim i referendumit gjithëpopullor, 2 korrikut e 7 shtatorit 1990, ishte lufta çlirimtare, gjaku i derdhur për liri dhe sakrificat e panumërta të popullit të Kosovës.
Ikja nga këto data, është ikje nga themelet e shtetit të Kosovës.
Republika e Kosovës pas 17 shkurtit 2008, erdhi si rezultat i një lidershipi të papërgjegjëshëm, që pranoj të tjetërsohet vullneti i popullatës shumicë të Kosovës për hatër të atyre ndërkombëtarëve që nuk e duan një shtet të dytë shqiptar në Ballkan.
Tashmë të gjithë e kanë kuptuar se Kosova “multietnike”, jo vetëm që nuk është vullnet i popullatës shumicë, është shkelje e gjakut të dëshmorëve dhe martirëve, mohim i sakrificave të panumërta të popullit shqiptar të Kosovës ndër dekada e shekuj.

Levizja e lirë për kosovarët, e drejtë e privuar nga Brukseli

Edhe pse Kosova është i vetmi vend në rajon me prezencën më të madhe ndërkombëtare, shtetasit kosovar kanë mbetur të vetmit të getoizuar në rajon, pa të drejtën e levizjes së lirë drejt vendeve të Bashkimit Evropian!
Kushtet dhe kriteret e njëpasnjëshme të vëna padrejtësisht ndaj qeverive të Kosovës për liberalizim të vizave nga Bashkimi Evropian, na kushtuan me humbje territori, thyerje shpresash për qytetarët dhe mungese të përspektivës zhvillimore të vendit.
Akoma më të paparashikueshëm liberalizimin e vizave për qytetarët kosovar e bënë dialogu me Serbinë, i kushtëzuar me gjithçka dhe çdo gjë që e favorizon dhe fuqizon shtetin serb karrshi shtetit të Kosovës
Pra, edhe në këtë përvjetor të 12-të të njohjes ndërkombëtare të Republikës së Kosovës, po vazhdon getoizimi i padrejtë i shtetasve kosovar dhe privilegjet për shtetin serb nga bashkësia ndërkombëtare.
12 vjet pas njohjes së shtetit tonë nga bashkësia ndërkombëtare, është e kundërta e asaj çka kanë pritur e dëshiruar qytetarët e Kosovës: mungesë sovraniteti, mungesë territori, mungesë lirie, mungesë zhvillimi ekonomik, mungesë demokracie dhe barazie qytetare në vendin tonë.
Si do që të jetë, Kosova ka nevojë për një qeveri që realizon Republikën e 2 Korrikut dhe Kushtetutën e 7 Shtatorit 1990, për të hapë rrugën e realizimit të idealit të shumë brezave për një shtet të përbashkët shqiptar në Ballkan.
Urimi më i mirë në 12 vjetorin e njohjes ndërkombëtare të shtetit tonë, do të ishte që Kosova të jetë e liruar nga strukturat kriminale në veri, si dhe e liruar nga uzurpatorët e shtetit në brendi të vendit, përkatësisht nga kusarët politik të “Cosa Nostra”-s apo mafias kosovare të shekullit 21 në të dyja nivelet e qeverisjes, si kusht i domosdoshëm për rritën dhe zhvillimin e shtetit tonë-Republikës së Kosovës.

Zëri i Amerikës: Kosova shënon përvjetorin e pavarësisë (video)

Kosova po shënon 12 vjetorin e shpalljes së pavarësisë, në një periudhë të trysnisë së ripërtërirë ndërkombëtare për një marrëveshje përfundimtare për normalizimin e marrëdhënieve me Serbinë dhe më nje skenë politike ndryshe nga 12 vjetet e shkuara.

Udhëheqës të institucioneve ngritën flamurin shtetëror, vunë kurora tek shtatoret e ish udhëheqësve politikë e ushtarakë të vendit dhe nderuan të rënët e të zhdukurit gjatë luftës së fundit.

Forca e Sigurisë së Kosovës parakaloi në qendrën e Prishtinës të stolisur me flamujt e Kosovës dhe aleatëve të saj.

Parlamenti i Kosovës u mblodh në seancë solemne për të shënuar këtë përvjetor, në të cilën kryetarja e parlamentit, Vjosa Osmani, theksoi mirënjohjen ndaj aleatëve të vendit.

“Këtë rrugëtim e bëmë bashkë me shumë miq, të cilëve do t’u jemi përjetëissht mirënjohës. Ata jo vetëm u rreshtuan krahas popullit të Kosovës në synimin për liri e pavarësi por qëndruan krah nesh edhe në ndërtimin e shtetit të Kosovës që nga dita e parë e çlirimit. Ne sot i lusim ata që të qëndrojnë krah nesh dhe në synimet tona të përbashkëta edhe tash e tutje. I lusim që të qëndrojnë krah nesh në jetësimin e vullnetit të qytetarëve tanë për integrim të shpejt në struktura euro-atlantike, për zhvillim ekonomik dhe prosperim të përgjithshëm të vendit. U jemi mirënjohës vendeve dhe popujve evropianë me të cilët ne i ndajmë të njëjta hapësira gjeografike por po ashtu të njëjta vlera. Në veçanti u jemi mirënjohës Shteteve të Bashkuara të Amerikës, popullit të lirë amerikan me të cilët ne ruajmë miqësi të hershme e të përhershme”.

Ajo tha se pavarësia e Kosovës e ka vulosur edhe fatin edhe lirinë e popujve në Ballkan dhe ishte hapi vendimtar në konsolidimin e marrëdhënieve mes popujve në Evropën Juglindore të cilët duan të jetojnë të lirë e të pavarur dhe në paqe me njëri tjetrin.

Kryeministri i Kosovës, Albin Kurti, tha në një fjalim para Forcës së Sigurisë së Kosovës se vendi duhet të jetë i bashkuar në politikën e jashtme.

“Dallimet e brendshme duhet të mbeten brenda. Ne duhet ta forcojmë vendin edhe nga brenda edhe nga jashtë, prandaj investimet në ushtri janë të nevojshme. Përderisa forcojmë ushtrinë do të forcojmë edhe ekonominë. Pasuria nuk duhet të pasurojë politikanët po popullin”, tha mes tjerash ai.

Përvjetori i po përshkohet me thirrjet për të hequr tarifat e vendosura nga qeveria ndaj mallrave serbe, që t’i hapet rrugë procesit të bisedimeve për një marrëveshje përfundimtare me Serbinë. Diplomacia amerikane njëkohësisht i ka bërë thirrje Serbisë që të heq dorë nga përpjekjet për të tërhequr njohjet për Kosovën. Shtetet e Bashkuara kanë ritheksuar edhe në urimet me rastin e përvjetorit të pavarësisë së Kosovës se një marrëveshje me Serbinë duhet ta ketë në thelb, njohjen e ndërsjellë.

Kosova shpalli pavarësinë e saj më 17 shkurt të vitit 2008, nëntë vjet pasi ndërhyrja e NATO-s i dha fund luftës gati dyvjeçare që la pas vetes mbi dhjetë mijë të vrarë dhe mijëra të zhdukur.

Pavarësia e saj është njohur nga më shumë se 100 vende të botës, ndërsa vazhdon të kundërshtohet nga Serbia. Procesi i bisedimeve për normalizimin e marrëdhënieve mes të dyja palëve mbetet i pezulluar për shkak të refuzimit të Serbisë për të vazhduar bisedimet pa heqjen e tarifave nga qeveria e Kosovës të vendosura në nëntor të vitit 2018.

Por edhe përvjetori i 12-të i pavarësisë e gjen Kosovën të fundit në rajon në proceset integruese dhe qytetarët e saj janë të vetmit në Evropën Juglindore që nuk mund të udhëtojnë pa viza në vendet e zonës Shëngen.

THAÇI THIKË PAS SHPINE QEVERISË KURTI – Nga BINAK MAXHARRAJ

Hashim Thaçi i cili njihët edhe me nofkën ”gjarpër pa zile” qe lëvizë pahetueshëm, pa u ndegju, por kur ti jipet rasti te kafshonë ne pabesi. Këtë ai e tregoi edhe këto dite kur po mbahej Konferenca për Siguri ne Mynih të Gjermanisë,ku midis tjerash do te nenshkruheshin edhe dy Mareveshje midis Kosovës dhe Serbisë,ajo ajror dhe hekurudhorë të pregatitura diku ne erresirë pa dijën e kryeministrit Albin Kurti,por me dijën e Presidentit Hashim Thaçi.

Një ditë më parë kryeministri A.Kurti ia shkroi një leter Presidentit para së te shkojnë në Mynih duhet te akordohën mes vedi,por letra nuk e gjeti Thaçin ne Presidencë kur ajo njoftoi së Presidenti veç ka udhetuar për Mynih.

E qartë por dhe e çuditëshme,nguti i jo mahi?!

Në praninë e Ambasadorit Richard Genell,Aleksander Vuçiq dhe Hashim Thaçi u nenshkruan këto dy Mareveshje,por aty nuk ishte i pranishëm edhe Kryeministri Albin Kurti, anipse qeveria ishte formuar ditë me pare para së te neshkruhej mareveshja kryesishtë nga administrator te Minstris së infrastrukturës.

Kryeministri u gjetë i habitur th hapas se nuk ishte i njohtuar për këto dy mareveshje,as qe i kishte pas në dorë e as lexuar.Mareveshjet e këtilla duheshin te kalojnë përmes duarve të Kryeministrit.Por si pa dukëtë këtë kurthe qe ia kishte pergatit Presidenti Hashim Thaçi sepse ky ishte në plotëni i informuar për rrjedhat e këtyre dy varëveshjeve por qe nuk e kishte pa te aresyeshme,apo nuk ka deshtë të njohtoi Kryeministrin.
Rreth këtyre dy mareveshjeve,siç deklaroi nuk ishte e informuar as Kryeparlamentarja Vjosa Osmani,kur e pyeten mediat ajo tha se unë nuk di asgje për këto mareveshje nuk më ka lajmeruar askush.
Kjo është thikë pas shpine e Presidentit Hashim Thaçit qeverisë se Kurtit.Keshtu nuk krijohet paterniteti midis inastitucioneve te Kosovës.
Albini,duhet te këtë kujdes nga sjelljet e “gjarprit pa zile”sepse ai te pickon edhe kur nuk e paramendon,ai e shikon vetem intersin e vetë përsonal e jo ate shtetoror.

Albin besimin ndaj Thaçit duhesh ta marrish me shumë rezerve dhe më shumë kujdesë.

Mungesë konstruktiviteti apo fillim i një anarkie të re!? – Nga Florim Zeqa

 

Vendimi i pjesshëm i qeverisë Kurti për shfuqizimin e rritjes 100 për qind të pagave që kishte bërë për vete qeveria Haradinaj, i cili duhej të ndodhte në mbledhjen e parë të qeverisë Kurti, është mirë që ndodhi në fund të javës së parë. Vendim ky që ka ngjallë shpresat e qytetarëve për vendime tjera akoma më të guximshme dhe më përmbajtësore.
Ashtu siq e mbështeta vendimin e parë të mirë të kryeministrit Kurti, do t’i mbështes në vijimësi të gjitha vendimet e tjera për të mirën e shtetit dhe qytetarëve, sikurse që do të kundërshtojë çdo vonesë dhe neglizhencë në përmbushjen e çdo premtimi elektoral të kryeministrit Kurti dhe jo vetëm.
I kuptoj pengesat, vështirësitë dhe obstruksionet që i behen nga brenda dhe jashtë për marrjen e veprimeve dhe vendimeve të guximshme, por kapacitetet intelektuale nuk e lejojnë zotin Kurti të përserisë gabimet e kryeministrave paraprak.

Shfrenimi i orkestruar dhe loja me fotografi në Kuvendin e Kosovës

Pas Seancës së Kuvendit të 3 shkurtit 2020, gjegjësisht pas shfryerjes së orkestruar të deputetëve të PDK-së ndaj Albin Kurtit, me një tekst të shkruar nga e njëjta dorë, e përshtatur sipas profilit të deputetëve, e pasuar me bojkot të votimit të kryeministrit dhe kryeparlamentares, ishte paralajmërim i një opozitarizmi të shfrenuar, e jo konstruktiv çfarë i duhet Kosovës.
Mirëpo e gjitha nuk përfundoj me kaq. PDK-ja duke e marrë si shkas heqjen e fotografisë së presidentit Thaçi nga Vjosa Osmani në zyrën e saj, është duke e vazhduar bojkotin e mbledhjeve të kryesisë së Kuvendit dhe lojën me fotografi në Kuvendin e Kosovës, lojë e cila për qëllim të fundit e ka ngatërrimin dhe pengimin e punës së Qeverisë Kurti.
Loja me fotografi nuk është se ka filluar tani, sikurse që edhe mos respektimi i institucionit të presidentit, zanafillen e kanë nga përfundimi i luftës në Kosovë. Fillimisht PDK-ja si parti opozitare nuk e ka njohtë dhe respektu institucionin e presidentit të vendit, duke e vazhduar të njëjtin avaz me mos respektim të figurës së presidentit edhe pas ardhjes në pushtet.
Vetëm tani, pas humbjes së pushtetit e kanë kuptuar se çfarë do të thotë respekti ndaj figurës së presidentit.
Dihet mirëfilli se asnjëri nga ministrat e PDK-së në bashkëqeverisje me LDK-në asokohe nuk e kanë mbajtur fotografinë e presidentit në zyrat e tyre. Është për keqardhje, por asnjëherë partneri në koalicion (LDK) nuk ju kishte kërkuar llogari ministrave të PDK-së për mos respektim të figurës së presidentit, siq po e bëjnë tani zyrtarët e PDK-së ndaj Vjosa Osmanit dhe të tjerëve të cilët nuk po e respektojnë fotografinë e presiedentit aktual.
Edhe pse në dukje të parë janë veprime të kundërta, heqja e fotos së presidentit Thaçi në zyrën e kryeparlamentares dhe vendosja e të njëjtit në Seancë të Kuvendit, mund të jenë veprime të sinkronizuara për zhvendosje të vëmendjes së opinionit publik dhe për përfitime personale për ngritjen e imazhit tek elektorati, si parapërgatitje për zgjedhje të radhës.
Loja me fotografi, në radhë të parë është shprehje e papjekurisë politike, është mungesë respekti ndaj institucioneve të shtetit dhe ligjeve që burojnë nga Kushtetuta e vendit.
Në të gjitha vendet e BE-së është e rregulluar me ligj çështja e përdorimit të simboleve dhe fotografive nëpër institucione. Bie fjala në Itali, çështja e fotografisë së presidentit është e rregulluar me ligj. Të gjitha institucionet, filluar nga ato shtetërore dhe publike janë të obliguara të mbajnë fotografinë e preseidentit aktual, pavarësisht dallimeve dhe pikëpamjeve politike në të dyja nivelet e qeverisjes.
Qëllimi i bojkotimit të PDK-së në mbledhjet e Kryesisë së Kuvendit të Kosovës nuk është pengesë fotografia e Thaçit, por shkak, pasi qëllimi primar i tyre është ngatërrues për të penguar punën e Qeverisë së re.

Ndryshimi të fillojë nga brenda, pastaj nga jashtë

Me këtë u dëshmua se, me largimin e PAN-it nga pushteti me 6 tetor 2019, nuk ka ndodhur ndryshimi epokal siq po paraqitet në disa medie të shkruara dhe vizuele, por ka ndodhur vetëm një ndryshim i vogël dhe sipërfaqësor, për shkak se brenda këtyre dy subjekteve politike (LVV dhe LDK) janë të instaluara strukturat e SHIK-ut famëkeq që i dirigjojnë dhe mbajnë nën kontrollë të plotë këto dy subjekte politike. Poashtu brenda këtyre dy subjekteve politike ka politikan të koruptuar, njerëz shantazhues dhe të shantazhuar, veteranë të rrejshëm, matrapaz politik dhe karrierist të sëmurë për pushtet.
Është i mirëseardhur çdo vendim i kryeministrit Kurti për ndryshime në në këtë vend. Megjithatë, për të qenë bindës para qytetarëve të vendit, Albin Kurti ndryshimet duhet t’i fillojë brenda subjektit të tij politik.
E njëjta gjë vlenë edhe për Vjosa Osmanin. Në vend që të shpenzojë kohë duke u marrë me zhvendosje dhe vendosje të fotografive në zyrën e saj, duhet të merret më tepër me luftimin e korrupsionit dhe krimit të organizuar, vënjen në binarë të shëndoshë të sistemit të drejtësisë, si dhe përmbushjen e premtimeve tjera, përmes të cilave ua rrëmbeu votën elektoratit besnik rugovian.
Për dallim nga Albin Kurti që është i ngarkuar me obligime dhe që do të përballet me shumë sfida, Vjosa Osmani i ka duart më të lira për të vepruar edhe në dy rrafshe tjera, në konsolidimin e demokracisë parlamentare, gjegjësisht krijimit të raporteve demokratike pozitë-opozitë në Kuvendin e Kosovës, si dhe marrjen e një iniciative për mbajtjen e zgjedhjeve të jashtëzakonshme në partinë e saj, për çkapjen e LDK-së nga grupet e interesit dhe konsolidimin demokratik të kësaj parite.
Pra, Albin Kurti dhe Vjosa Osmani e kanë në dorë rastin historik, për të përmbyllur një kapitull të errët të politi-kbërjes kosovare, për ç’rrënjosjen e urrejtjes dhe armiqësive partiake, për ta kthyer rivalitetin e shëndoshë në skenën politike kosovare, si të vetmen mundësi prosepruese për vendin dhe të ardhmen e qytetarëve.
Nëse nisemi prej thënjes popullore “Dita e mirë shihet në mëngjes”, atëherë fillimi i punës së legjislaturës së shtatë të Kuvendit të Kosovës lenë pak për të shpresuar, për shkak të mungesës së konstruktivitetit të opozitës, i cili nga çasti në çast mund ta shndërrojë kuvendin në arenë gladiatorësh dhe Kosovën në anarki totale, ku askush nuk e njehë askend dhe të gjithë luftojnë kundër njëri-tjetrit.

”Shpërtheu në mënyrë të pakontrolluar”, Kurti flet nga Mynihu: Vuçiç në takim ishte nervoz

Albin Kurti ka foluar nga Mynihu për tensionet që pati në takimin e Konferencës së Sigurisë ku i pranishëm ishte edhe Presidenti i Serbisë, Aleksandër Vuçiç.

Ai për Indeksi Online tha se prezantoi gjëra jo të reja, që i kishte thënë edhe më parë por sqaroi se Vuçiç ishte vërtet nervoz dhe në një moment nervozizmi i tij shpërtheu në mënyrë të pakontrolluar.

Në fakt gjatë Konferencës së Sigurisë në Mynih, Kurti deklaroi se Kosova duhet të çlirohet nga Serbia dhe kjo e ka acaruar Presidentin serb.

 

“Ishte një lloj nervoze që nga fillimi prej anës së tij, por unë prezentova atë gjëra të cilat s’është që i kam thënë për herë të parë dhe mandje ajo nervoza i tij shpërtheu, nervozë e  pakontrolluar por .. ”, – tha Kurti/

“Është e papërshtatshme për mua që të flas për përmbjen e diskutimeve mirëpo diskutuam me të gjithë liderët e vendeve të Ballkanit Përendimor, pat diskutues edhe nga SHBA-të. Mendoj se ishte një diskutim i mirë, ndonëse ndonjherë i tensionar por i vërtet, sepse në rajonet tona është i tillë”,- shtoi ai.

Kurti: Nënshkruesit e marrëveshjes së Mynihut – nuk ishin të autorizuar

Kryeministri i Kosovës, Albin Kurti, tha të premten se çdo proces që u paraprin marrëveshjeve si ajo e së premtes ndërmjet Kosovës dhe Serbisë që u nënshkrua në Mynih, duhet të jetë transparent, rezultat i një negocimi të mirëfilltë dhe në respektim të plotë të sovranitetit dhe ligjeve të Kosovës.

Në reagimin e tij të postuar në rrjetin facebook, kryeministri Kurti shkroi se “sot në Berlin janë nënshkruar dy marrëveshje nga zyrtarë të autorizuar nga ish ministri Pal Lekaj dhe i gjithë procesi i negocimit është bërë para fillimit të Qeverisë sonë. Së këndejmi, këta zyrtarë nuk kanë marrë autorizim nga Qeveria e re as për të negociuar e as për të nënshkruar marrëveshje. Për më tepër as teksti i marrëveshjes nuk është bërë i njohur për publikun e për Qeverinë”.

Ai thekson në postim se “sado që të gjitha lidhjet dhe avancimi i standardeve të infrastrukturës janë të domosdoshme për zhvillim të vendeve tona dhe pjesë e vizionit Evropian për bashkëpunim rajonal dhe marrëdhënie të fqinjësisë së mirë, megjithatë është shumë me rëndësi që procesi të jetë transparent, rezultat i një negocimi të mirëfilltë dhe në respektim të plotë të sovranitetit dhe ligjeve të vendit, prioriteteve ekonomike dhe në harmoni me obligimet që dalin nga procesi i MSA-së”, shkroi ai duke nënvizuar se “në procesin e tranzicionit të qeverisjes, ne jemi duke analizuar të gjithë hapat që janë marrë në të kaluarën dhe ministritë përkatëse janë të angazhuara që këtë ta trajtojnë me prioritet”.

Të premten paradite, në Mynih u nënshkrua një marrëveshje mes Kosovës dhe Serbisë për linjën hekurudhore dhe autostradën që lidhë të dyja vendet. Marrëveshja u ndërmjetësua nga i dërguari i posaçëm amerikan për bisedimet Kosovë – Serbi, Richard Grenell dhe nënshkrimi i saj u bë në prani të presidentit të Kosovës, Hashim Thaçi dhe atij të Serbisë, Aleksandër Vuçiç.

Të dy presidentët e vlerësuan me rëndësi marrëveshjen e cila pasoi një të tillë për linjën ajrore ndarjet Prishtinës dhe Beogradit, të nënshkruar muajin e kaluar.

Kryeministri Kurti, i cili ndodhet në Munih ku po merr pjesë në Konferencën për Siguri, reagoi disa orë pas nënshkrimit, ndërsa gjatë ditës zyrtarë të koalicionit qeverisës nga radhët e Lidhjes Demokratike e mbështetën marrëveshjen.

Ministri i Brendshëm, Agim Veliu shkroi në rrjetin facebook se “roli kyç i SHBA-së në dialogun e Kosovës dhe Serbisë është i domosdoshëm. Çdo marrëveshje e arritur, e cila çon në normalizim të raporteve mes dy shteteve dhe në njohje reciproke është e mirëpritur. Letra e Sekretarit të Shtetit të SHBA-së, z. Pompeu dhe angazhimi i Ambasadorit Grenell janë tepër të qarta”, shkroi ai.

Të enjten sekretari amerikan i Shtetit, Mike Pompeo, i shkroi letër urimi kryeministrit të Kosovës, Albin Kurti, në të cilën thekson se është koha për vendosjen e marrëdhënieve normale me Serbinë që kanë në qendër njohjen e ndërsjellë, ndërsa kërkoi heqjen e tarifave prej 100 për qind ndaj mallrave nga Serbia dhe Bosnje e Hercegovina.

Kërkesa për heqjen e tarifave u ritheksua edhe gjatë punimeve të Konferencës së Sigurisë në Munih, gjatë së cilës shefi i politikës së Jashtme të Bashkimit Evropian Josep Borrell mblodhi përfaqësuesit e gjashtë vendeve të Ballkanit Perëndimor.

“Bisedimet Beograd – Prishtinë janë zgjidhja e vetme”, shkroi ai në rrjetet sociale duke theksuar se “bisedimet duhet të fillojnë sa më parë që është e mundur”.

Bisedimet janë pezulluar që nga nëntori i vitit 2018, kur qeveria e Kosovës vendosi tarifat prej 100 për qind ndaj mallrave serbe në shenjë kundërshtimi ndaj qasjes së Beogradit ndaj shtetësisë së Kosovës. Beogradi kushtëzon vazhdimin e bisedimeve për normalizim marrëdhëniesh me Kosovës me heqjen e këtyre tarifave.

Qeveria e re e zotit Kurti është zotuar ta bëj një gjë të tillë, por duke kushtëzuar heqjen e tarifave me vendosjen e masave të reciprocitetit të plotë më Serbinë. Zoti Kurti e ka shprehur këtë synim edhe një panel në kuadër të konferencës së Munihut ku ishte i pranishëm edhe presidenti serb Aleksandër Vuçiç, i cili tha më pas se “pati shkëmbime të rrepta” me kryeministrin Kurti. Debati është zhvilluar me dyer të mbyllura. zëri i amerikës

A po realizohen Gjashtë Pikat e Ban Kimunit? – Nga Skënder MULLIQI

 

Dy marrveshjet e arritura Kosove-Serbi, njëra për linjën ajrore Prishtinë -Beograd dhe marrveshja tjetër, e ndërmjetësuar nga Grenel, ndodhen rrufeshëm, dhe pa ndonjë sqarim apo njoftim të opinionit të gjerë publik, duke bërë  që procesi më shumë të jetë i mbyllur, si shumë herë deri më sot.Duket së janë duke ardhë në shprehje, Gjashtë Pikat famoze të Ban Kimunit, të cilët e relativizojnë subjektivitetin ndërkombëtar të Kosovës.

Me gjashtë pikëshin “Zajednica” ka kompetenca  ekzekutive që ja mundëson minoritetit serbe në veri, ngadalë formimin  e një Republika Serpska në Kosovë.Flitet së për dy marrveshjet e reja ka një pelqim nga pala
shqiptare, por që nuk janë bërë të ditura për opinion . Kjo praktikë e firmosjës së marrveshjeve jo sa duhet transparente,  janë duke na kushtuar . Krerët e Qeverisë së re,  nuk ishte dashur të vazhdojnë bisedimet më Serbinë më praktika të vjetra , të cilat Serbinë e kan ofruar nga BE-ja,  kurse Kosovën e kan lënë duarthatë.

Edhe ashtu shumë marrveshje të mira apo të keqija nuk i ka përfillë pala serbe,  së gjithnjë udhëheqësit e këtij shteti kan potencuar së bisedimet duhet të orjentohen drejpërdrejët rreth statusit politik të Kosovës.
Dhe, kjo është e logjikshme për serbët, kur dihet së në Kushtetutën e këtij shteti , Kosova ende figuron si pjesë e saj.Shqiptarët nuk e kontestojnë  miqësinë më Amerikën, por ngjarjt e kohës së fundit flasin së presidenti Tramp, është duke përgatitur ose ka një plan të gatshem  ngjashem më planin ndërmjet Izraelit dhe Palestinës, siq ka qarkulluar diqka e tillë, e mund të këtë edhe spekulime, që do të ishte shumë i dëmshem për vendin tonë. Kosova u pranua ndërkombëtarisht si shtet, nga mbi 100 shtete të botës, këtë e sqarojë mirë edhe GJND-ja , e cila e konfirmoi së pavarësia nuk  bie ndesh më ligjët ndërkombëtare.

Nuk është e pranueshme që Serbia e pa reformuar të faktorizohët aq shumë , kur dihet së është shkaktar i luftës dhe i gjenocidit më rastin e shpërbërjës të ish-Jugosllavisë.Po kërkohet sërish  nga pala shqiptare që bisedimet të vazhdojnë pa kushte, kurse në anën tjetër po i plotësohet dëshira palës serbe ,duke mos kërkuar nga ajo,që ta njohë pavarësinë e Kosovës.

Deri sa Serbia nuk e pranon pavarësinë, dhe nuk bënë një kërkim falje për gjenocidin e shkaktuar në Kosovë, nuk ka asnjë kuptim të vazhdohen bisedimet . Çdo marrëveshje që nuk përfshin njohjën e Kosovës si rezultat i këtij dialogu, paraqet rrezik ekzistencial për Kosovën.

Kjo ndodhë për  shkak të orientimit fondamental të politikës së jashtme të Serbisë, që në thelb organizohet rreth mohimit dhe refuzimit aktiv të shtetësisë së Kosovës.

Dialogu mes Kosovës si i tillë po ndikon  në politikën globale , ku filluan edhe qnjohjet ndërkombëtare ,siq ndodhën 15 të tilla.

Edhe anëtarësimi në mekanizma ndërkombëtarë,pikërisht duke u bazuar në  proceset e deritashme Serbia, po tenton dhe ka arritur edhe t’i bllokojë. Si është mundur që të këmi  kaq gjatë dialogë më Serbine edhe ate pa asnjë kusht, e mos të kemi as liberalizim të vizave, e jo gjera të tjera të interesit shtetëror për Kosovën?! Politikat tona dihet së çfarë ishin, shumë të dobëta, për mos thënë katastrofale, sidomos në planin e jashtëm.

Elita politike nga fillimi i këtij dialogu vazhdimisht theksonte se Kosova po përfiton nga ky dialog.

Ndërsa me anën tjetër për qytetarët procesi i integrimeve evropiane mbeti  një ëndërr e largët. Paqartësitë lidhur me agjendën, kohështrirjen, formatin dhe mungesa e vazhdueshme e transparencës
kanë bërë që qytetarët të zhgënjehen nga ky proces, duke e parë veten totalisht të shpërfillur nga dialogu.
Kohëzgjatja e kësaj qeverie shumë do të matet më gjindshmerinë e saj në vazhdimin e dialogut më Serbinë.
Sa do ti këtë mundësitë ti mbrojë interesat e Kosovës, kjo mbetet të shihet… ?!

Trumpi uron Thaçin për 12-vjetorin e pavarësisë

Presidenti amerikan Donald Trump ka uruar presidentin e Kosovës, Hashim Thaçi për 12-vjetorin e pavarësisë së shtetit të Kosovës.

Në një telegram të bërë publik nga presidenca, është thënë se “ lidhjet e fuqishme në mes të Kosovës dhe të Shteteve të Bashkuara janë farkëtuar nga përkushtimi i përbashkët për bërjen e Kosovës vend sovran, të pavarur, multi-etnik dhe demokratik.

“Ju dëshirojmë sukses në vitin që ka filluar në fokusimin tuaj në normalizim të marrëdhënieve me Serbinë, në forcimin e sundimit të ligjit si dhe në krijimin e kushteve për zhvillim sa më vibrant të sektorit privat”, është thënë në telegram.

Presidenti Trump ka përgëzuar Kosovën edhe për zgjedhjet e mbajtura në muajin tetor.

“E ardhmja e vendit tuaj është e ndritshme. Shtetet e Bashkuara mbesin të përkushtuara për marrëdhëniet e fuqishme bilaterale, të mbështetura në punën e vyeshme të popullatës tuaj dinamike dhe në përcaktimin e përhershëm për vlerat tona të përbashkëta”, thuhet në telegramin e presidentit Trump. rel

Kurti niset drejt Mynihut, e pret paneli me Vuçiçin

Albin Kurti, kryeministër i Kosovës ka udhëtuar sot për në Mynih ku do të marrë pjesë në Konferencën e Sigurisë.

Lajmin e kanë konfirmuar për Gazetën Express nga zyra e kryeministrit.

Kjo është konferenca e parë ndërkombëtare e Kurtit në postin e të parit të qeverisë së Kosovës.

Express merr vesh se bashkë me Kurtin është edhe ministri i Punëve të Jashtme, Glauk Konjufca.

Aty po merr pjesë edhe presidenti Hashim Thaçi, që sot së bashku me ambasadorin amerikan në Prishtinë, Philip Konsett ishin të pranishëm në nënshkrimin e marrëveshjes për hekurudha dhe autostradë në mes të Kosovës dhe Serbisë.

Para se të shkonin në Gjermani, Kurti ka kërkuar që të bashkërendojnë qëndrimet duke i dërguar një letër për takim presidentit Hashim Thaçi.

Zaev përfundon dëshminë për rastin “Monstra”

Ish-kryeministri dhe drejtuesi aktual i LSDM-së, Zoran Zaev, dëshmoi sot në gjykatë se çfarë materialesh kishte dëgjuar për çështjen “Monstra” dhe ku janë ato aktualisht.

“Të gjitha dëshmitë audio dhe transkriptimet që kisha për këtë rast, në fund të vitit 2015, ia dorëzova Prokurorisë Speciale. Unë kam pasur një milion apo më shumë biseda dhe mesazhe me tekst që nga regjistrimi, disa prej tyre kanë qenë edhe në këtë rast, këto janë ndarë me publikun, por është një pjesë e vogël. Pashë biseda në formën e transkriptimeve, të cilat ishin pjesë e materialit, dhe u identifikuan me emrin dhe mbiemrin e disa prej personave të dënuar të atëhershëm, të njohur për publikun dhe aktgjykimin, rreth 180 faqe. Verdikti ishte gjithashtu i disponueshëm për mua dhe prej andej pashë emrat e të dënuarve, gjatë seancave dëgjimore, dëshmitarëve dhe të ngjashme. Askush nuk mund të bëjë një përzgjedhje, por kur shohim një transkriptim të një bisede midis, për shembull, Z. Fejzi Aziri dhe një personi tjetër, ju e dini që ky është personi i dënuar atëherë me një aktgjykim të shkallës së parë ”, tha Zaev në sallën e gjyqit.

I pyetur nga prokurori Fatime Fetai nëse ai ishte takuar me familjet e viktimave dhe për çfarë po flisnin, ai tha se ishte takuar me prindërit disa herë me kërkesën e tyre.

“Ata donin të merrnin më shumë informacione për atë që ndodhi, duke ditur që ne kishim “bomba”, gjë që për mua është logjike të kërkoj të vërtetën. Në njërën nga ato takime, disa prindër shprehën dyshime se sistemi i drejtësisë po fsheh të dhëna të caktuara prej tyre. Konkretisht, ka pasur 4 ose 5 komunikime midis personave të dënuar në atë kohë, për të cilat njëri nga bashkëbiseduesit ishte fshehur në biseda të tilla për shkak të sekretit zyrtar ose mbrojtjes së të dhënave personale. Kjo u shkaktoi atyre dyshime dhe dyshime serioze. Duke pasur parasysh që ata mund të tregojnë se kush është ky, unë i nxora ato komunikime dhe i paraqita në praninë time, pa u dhënë atyre një kopje, “dëshmoi Zaev.

Ai sqaroi se ata morën një përgjigje të menjëhershme, dhe takimet u zhvilluan në një kohë kur disa nga ato materiale ishin në dispozicion të publikut, d.m.th në vitin 2015 dhe serinë e konferencave për shtyp të LSDM-së së atëhershme opozitare./GazetaExpress/

Më 24 janar 1948 lindi politikani shqiptar Arbën Xhaferi

Arbën Xhaferi ka lindur më 24 janar 1948 në Tetovë. Shkollën fillore dhe gjimnazin e ka kryer në vendlindje. Ka vazhduar studimet në degën e Filozofisë në Beograd ku ka mbaruar me sukses.

Nga viti 1975 deri në vitin 1990 punon në Televizionin e Prishtinës si redaktor përgjegjës dhe komentator i programit të kulturës. Nga mesi i viteve 1990 është ndër të parët që përjashtohet nga Televizioni nga regjimi i Milosheviçit. Pas kësaj periudhe punon si analist në të përjavshmen “Koha” me editor Veton Surroin, në “Forum” që drejtohej nga Adem Demaçi dhe në disa media të tjera shqiptare përfshirë dhe shumë gazeta prestigjioze në botë.

Do të vijë viti 1993 kur Arbën Xhaferi do të kthehet në vendlindje, tashmë jo si analist, por si politikan. Në vitin 1994 zgjidhet kryetar partie.

PDSH e udhëhequr nga Xhaferi arriti të fitojnë zgjedhjet parlamentare të vitit 1998. Erdhi në pushtet me një strategji krejtësisht te re. Xhaferi njihet si ndërtuesi i platformës për demokraci konsensuale, si një parakusht për parandalimin e tendencave margjinalizuese të aplikuara në atë kohë kundrejt shqiptarëve, por dhe si mjet që mund të ishte efikas kundër ndarjeve territoriale që sot e kësaj dite i kanosen Maqedonisë.

Gjatë konfliktit të armatosur të vitit 2001, Xhaferi investohet tek faktori ndërkombëtar që motivet e luftës të mos kërkohen atje ku nuk ekzistonin, pra në Kosovë apo te animet gjenetike të shqiptarëve për rebelim, ashtu siç pretendonin faktorët maqedonas, por te koncepti i shtetit i cili nuk përputhej me realitetin.

Qasja e Xhaferit në atë kohë turbullirash u përkrah më në fund nga faktori ndërkombëtar, duke bërë të mundur legjitimimin e luftës së shqiptarëve, duke nisur kështu maratona e Ohrit, që përfundoi me një marrëveshje për ndërrimin e konceptit etnocentrik të shtetit.

Në zgjedhjet e 15 shtatorit të vitit 2002 Xhaferi kalon në opozitë. Ai mbajti postin e kryetarit të partisë deri në vitin 2007, kur u zëvendësua nga Menduh Thaçi.

Në atë periudhë të zymtë parazgjedhore, analistë të ndryshëm patën vlerësuar se shqiptarët do të përfshihen në një konflikt të paevitueshëm brenda tyre. Në opozitë, Xhaferi që në fillim dha sinjale se qeveria e re, po devijon nga përcaktimet e marrëveshjes së Ohrit. Madje ai i drejtoi publikisht një letër kryetarit të shtetit Boris Trajkovski, duke refuzuar pjesëmarrjen në bisedime me të.

Arbën Xhaferi ka publikuar dy vepra, “PDSH-ja jo në letër”, dhe “Sfidat e Demokracisë në Shtetet Multietnike”.

Arben Xhaferi ka ndërruar jetë me 15 gusht 2012, rreth orës 16:00, si pasojë e hemorragjisë cerebrale të pësuar një javë më parë.

Angelov pyet ministrin e brendshëm: E ke ditur “Lagjen e trimave”?

 

Kryetari i partisë “Dinjiteti” dhe ish-gjenerali policor, Stojançe Angelov i ka parashtruar disa pyetje ministrit të brendshëm të Qeverisë teknike, Naqe Çulev. Ai ndër të tjera e ka pyetur se a e ka qenë i informuar për rastin e “Lagjes së Trimave” në Kumanovë dhe për 27 prillin e vitit 2017 në Kuvendin e Maqedonisë, përcjell INA.

“Goshinca, Lagja e Trimave dhe 27 prilli janë ngjarje që assesi nuk kanë mundur apo nuk kanë guxuar të kalojnë të pavërejtura nga shërbimet tona të zbulimit dhe kundërzbulimit, shërbime që ti udhëhiqje në ate periudhë. Sidomos nëse merret parashysh se operativi juaj Shenasiu ka pasur rol aktiv në disa prej tyre. Megjithatë, një shpresë më jep fakti se një muaj para ngjarjes së 27 prillit ke arritur që të largohesh nga pozita e drejtorit të Agjencisë për Kundërzbulim, megjithatë ke ngelur shumë afër drejtorit të ri, si ndihmës – drejtor. Një ndihmës – drejtor që më parë ka qenë drejtor për pesë vite, besoj se ka ditur më shumë se nga vetë drejtori i ri”, ka shkruar ndër të tjera në letrën e tij, Stojançe Angelov./GazetaExpress/

Shkup, parlamenti miraton kabinetin e qeverisë së re teknike

Isak Ramadani

Parlamenti i Maqedonisë së Veriut e votoi të premten kabinetin e Kryeministrit të ri të qeverisë teknike, Oliver Spasovski. 101 deputetë votuan pro dhe asnjë nuk pati kundër. Më herët, në mëngjes zoti Zoran Zaev dha dorëheqjen nga detyra.

Presidenti Stevo Pendarovski ia dorëzoi mandatin për formimin e qeverisë kalimtare Oliver Spasovskit, i cili deri sot ishte Ministër i Brendshëm në qeverinë e zotit Zaev.

Kjo vjen si rezultat i Marrëveshjes së Përzhinës sipas së cilës Kryeministri jep dorëheqjen 100 ditë para zgjedhjeve. Qeveria e re teknike, në të cilën merr pjesë edhe opozita, organizon zgjedhjet.

Në qeverinë e zotit Spasovski do të ketë dy ministra nga radhët e opozitës VMRO-DPMNE.

Zoran Zaev kërkoi zhvillimin e zgjedhjeve të reja i zhgënjyer nga Bashkimi Evropian që nuk i dha datën Maqedonisë së Veriut për fillimin e bisedimeve për anëtarësim. zëri i amerikës

Arrestohet ish kryetari i komunës së Tetovës, Sadi Bexheti

Me urdhër të Prokurorisë për krim të organizuar dhe korrupsion, pesë punonjës të Komunës së Tetovës janë arrestuar sot në mëngjes, ndërsa Departamenti për krim të organizuar në MPB po e kërkon anëtarin e Këshillit gjyqësor Zoran Teofillovski, transmeton Portalb.mk.

Sipas burimeve të Portalb, është arrestuar një ish kryetar i Komunës së Tetovës dhe disa persona të tjetë të njohur për opinionin. Jo zyrtarisht janë arrestuar personat S B, I K, B N dhe S P.

Zoran Teofillovski
“Është e vërtetë që pesë persona nga komuna e Tetovës janë arr estuar këtë mëngjes, ndërsa policia ende nuk mund ta gjejë edhe një person. Kërkimi për personin e gjashtë për të cilin është lëshuar urdhër hetimi vazhdon. Bëhet fjalë për legalizim të paligjshëm dhe privatizim të tokës tërheqëse “, tha për SDK, Villma Ruskovska./GazetaExpress/

Maqedonia e Veriut: Gazetarët bëjnë vetërregullimin e miediave online

Isak Ramadani

Organizatat e medias në Maqedoninë e Veriut hartuan regjistrin e medias online dhe ky regjistër përfshin 72 anëtare. Përfaqësuesit e organizatave “Këshilli për Etikë në Media” dhe Shoqata e Gazetarëve të Maqedonisë (SHGM) të cilat e kanë përpiluar atë thonë se regjistri pason debatet për nevojën e adresimit të problemit nga puna e medias online. Organizatat vlerësojnë se vetërregullimi për nxitjen e profesionalizmit në media është një zgjidhje e fuqishme dhe se regjistri është bërë sipas kritereve të aritura midis Këshillit për Etikë dhe SHGM-së në bazë të praktikave në shoqëritë e zhvilluara demokratike dhe Këshillit të Evropës dhe se është dëgjuar po ashtu edhe komuniteti i gazetarëve, medias e biznesit në Maqedoninë e Veriut.

Përfaqësuesi i OSBE-së për lirinë e medias, Harlem Desir, ka shprehur mbështetjen e tij për regjistrin e vetë-rregullimit të medias online në Maqedoninë e Veriut, që u njoftua të mërkuren nga Këshilli për Etikë në Media së bashku me Shoqatën e Gazetarëve të Maqedonisë dhe Odën Ekonmike.

“Vetë-rregullimi i medias është një mekanizëm i dobishëm për promovimin e cilësisë së informimit, ruajtjen e lirisë editoriale dhe fuqizimin e bësueshmërisë së medias” është shprehur Desir.

Nisma kërkon promovimin e vetërregullimit të medias online përmes fondeve transparente, mes tjerash; zotimin e medias online për respektimin e Kodit të Gazetarëve dhe publikimin e vendimeve nga Këshilli për Etikë në Media.

“Shpresoj se kjo punë e përbashkët nga disa organizata në Maqedoninë e Veriut do të jetë e dobishme për platformat e medias online si dhe për vetë komunitetin e gjerë të medias”, thuhet në komunikatën e përfaqësuesit të OSBE-së për lirinë e medias, Harlem Desir.

Shoqatat mediatike të cilat hartuan regjistrin thonë se “publiku do të ketë mundësi të shohë se kush i respekton standardet dhe kush përhapë lajme të rreme; kujt t’i besojnë dhe shkrimet e kujt duhet marrë me rezervë”.

Lista e plotë e medias online do të pubkohet në janar të vitit 2020.

Pendarovski: Ligjin për gjuhën shqipe është kushtetues

Isuf Kadriu

Presidenti i Maqedonisë së Veriut, Stevo Pendarovski ka mbrojtur të mërkurën ligjin për përdorimin e gjuhëve për të cilin raporti i Komisionit të Venecias kishte vërejtje të shumta.

Në fjalimin e fundvitit të Kuvendit maqedonas, Pendarovski tha se megjithatë Komisioni i Venecias nuk ka dalë me qëndrimin se ligji është antikushtetues dhe se dispozitat e tij madje janë më të larta se ato të konventave ndërkombëtare për të drejtat dhe liritë e njeriut.

Por ai ka tërhequr vërejtjet nga vështirësitë që mund të dalin në zbatimin e tij në praktikë, në veçanti në gjyqësor, që ishte edhe një nga vërejtjet kryesore të Komisionit të Venecias.

“Juristët e lartë evropianë me të drejtë thonë se shteti ynë në këtë moment nuk ka kapacitet dhe resurse që t’i zbatojë këto standarde në proceset gjyqësore dhe drejtuese. Me fjalë të tjera, çfarë fitohet nga ligji nëse dispozitat e tij mbeten vetëm në letër”, ka deklaruar presidenti Pendarovski.

Ai ka kritikuar edhe zhvillimet në gjyqësor duke kërkuar përgjegjësi për secilin që me pagë shtetërore ka arritur të bëhet milioner.

“Thuajse tri dekada jemi shtet i pavarur, por ende asnjë politikan i lartë apo afarist i pasuruar brenda një nate nuk ka përfunduar pas grillave, kurse aty duhej të përfundonin më shumë se një. Perceptimi te qytetarët është se vetëm të varfërit dhe njerëzit që janë në margjina pa ndonjë relacion me ndonjë pushtet mbajnë përgjegjësi madje edhe për vepra penale për asgjë”, ka theksuar Pendarovski.

Kreu i këtij shteti ka kërkuar nga të gjitha institucionet shtetërore por edhe faktorë të tjerë që bashkërisht të punojnë për arritjen e synimit kryesor të vendit, anëtarësimin në Bashkimin Evropian.

Ligji për gjuhën shqipe pritet ta dominojë fushatën zgjedhore

Isuf Kadriu

Kryeministri i Maqedonisë së Veriut, Zoran Zaev ka paralajmëruar fillimin e bisedimeve me të gjitha institucionet dhe partitë politike për të gjetur një zgjidhje të pranueshme, lidhur me raportin e Komisionit të Venecias për Ligjin e gjuhëve.

Vërejtjet e ekspertëve të këtij Komisioni kanë të bëjnë, me siç thuhet, “vështirësitë që do të shkaktojnë dispozitat e tij në procedurat gjyqësore”, por edhe në komunikimin ndërinstitucional dhe të brendshëm mes shërbyesve administrativë dhe atyre civilë, duke rekomanduar që gjuha shqipe të kufizohet në komunikim zyrtar të shkruar.

“Deri në fund të javës do të realizoj takime mes institucioneve adekuate që të mund të harmonizojmë qëndrimet lidhur me vërejtjet e Komisionit të Venecias…Duhet të punojmë për forcimin e kapaciteteve të institucioneve që zgjidhja vërtetë të marrë formën bazuar në rekomandimet e Komisionit”, ka deklaruar kryeministri Zoran Zaev, duke komentuar më pas edhe paralajmërimin e opozitës për dorëzimin e amendamenteve për ndryshimin e Ligjit për gjuhët në përputhje me vërejtjet e Komisionit të Venecias.

“Opozita është një korrektues i rëndësishëm i proceseve. Nëse vërejtjet e tyre janë në drejtim të avancimit të projektit ‘Një shoqëri për të gjithë’, atëherë unë konsideroj se mund të debatojmë dhe të marrim parasysh vërejtjet e sugjerimet që mund të vijnë nga ana e tyre”, është shprehur kryeministri Zaev.

Bashkimi Demokratik për Integrim (BDI) fillimisht doli me qëndrimin se Ligji për gjuhët nuk mund të ndryshojë, pasi sipas kësaj partie, që është pjesë e qeverisë, Maqedonia e Veriut do të kthehej në periudhën e para Marrëveshjes së Ohrit apo para konfliktit të vitit 2001ë. Por, tani nga kjo parti beson që përmes konsensusit ta kapërcejnë edhe këtë sfidë.

“Besoj se edhe në këtë fushë ne do të ndërtojmë një konsensus të përbashkët, të pranueshëm për të gjithë, një zgjidhje kjo që do të na bëjë me të fortë dhe krenar. Me këtë ne do të bëhemi shembull për zgjidhjen e problemeve përmes bisedimeve, kompromiseve dhe qasjeve pozitive”, ka deklaruar Bujar Osmani nga Bashkimi Demokratik për Integrim.

Raporti i Komisionit të Venecias ndërkohë ka nxitur reagime e opinione të ndryshme, që sipas disa njohësve të çështjeve politike, ka ardhur në kohën që ndoshta partive më së shumti i konvenon për shkak të shfrytëzimit të tij për fushatë parazgjedhore.

Analisti Petar Arsovski thotë se pavarësisht se partitë tani shprehin gatishmëri për të nisur konsultimet, kjo çështje nuk do të zgjidhet, por e gjithë periudha deri në ditën e zgjedhjeve më 12 prill do të shfrytëzohet për përplasje politike dhe rrjedhimisht për fitimin e poenëve politikë.

“Unë mendoj se nuk do të ketë një zgjidhje të shpejtë të kësaj çështjeje. Partitë nuk do të heqin dorë nga qëndrimet e tyre. Tensionet do të vazhdojnë me atë se secila parti do të mbrojë qëndrimin e saj. Kështu do të ndodhë deri pas zgjedhjeve, që problemi t’i lihet për zgjidhje koalicionit të ardhshëm qeveritar. Pra, raporti i Komisionit të Venecias do të shfrytëzohet deri në maksimum nga partitë tani në prag të zgjedhjeve”, thotë Arsovski.

Ligji për përdorimin e gjuhëve, me të cilin rregullohet përdorimi zyrtar i gjuhës shqipe, është miratuar më 14 mars të vitit 2018 dhe me të parashihet përdorimi i plotë të gjuhës shqipe, apo siç thuhet i gjuhës që e flasin më shumë se 20 për qind e popullatës, ndryshe nga maqedonishtja, si në qeveri, kuvend, organet e pushtetit gjyqësor dhe administratën publike, si në të folur ashtu edhe në të shkruar, që nënkupton të gjitha tabelat dhe mbishkrimet do të jenë në dy gjuhë.

KUVENDI I REPUBLIKËS SË MAQEDONISË SË VERIUT NDAN “MIRËNJOHJE” PËR UNIONIN ARTISTIK TË KOMBIT SHQIPTAR

 

      Në kryeqytetin Shkup, u organizua një ceremoni solemne për të nderuar Unionin Artistik të Kombit Shqiptar “Kalorës i Urdhrit të Skënderbeut” me President Mjeshtrin e Madh Azgan HAKLAJ, artist, ish-deputet i Kuvendit të Shqipërisë, autor i disa librave me interes kombëtar, i vlerësuar me çmime kombëtare e ndërkombëtare.

            Kryetari i Kuvendit të Republikës së Maqedonisë së Veriut, mr. Talat XHAFERI, ndau “MIRËNJOHJE” për Unionin Artistik tëq Kombit Shqiptar, me motivacionin: “ Në shenjë mirënjohje për promovimin e këngëve dhe valleve shqiptare në skenat kombëtare e ndërkomëtare për ruajtjen e lartësimin dhe përçimin tek brezat e rinj të vlerave të rralla e të çmuara të thesareve tona folklorike, kulturore, artistike në mbarë trojet etnike të kombit shqiptar”.

            Në këtë event ceremonial në Kuvendin e Republikës së Maqedonisë së Veriut, në këtë Mirënjohje, thuhet tekstualisht: “Kuvendi i Republikës së Maqedonisë së Veriut dhe Kryetari i Kuvendit, z. Talat Xhaferi, ju falenderon dhe e vlerëson lart misionin tuaj fisnik”, duke iu drejtuar Unionit Artistik të Kombit Shqiptar e Presidentit të saj Azgan Haklaj- Mjeshtër i Madh.

            Unioni Artistik i Kombit Shqiptar e presidenti i tij janë nderuar me dekorata, tituj e mirënjohje nga Presidenti i Shqipërisë – i maparshmi Bujar Nishani e aktuali Ilir Meta; nga Kryeministri i Kosovës, Ramush Haradinaj dhe, tani së fundit, në dhjetor 2019, edhe nga mr. Talat Xhaferi, Kryetari i Kuvendit të Republikës së Maqedonisë së Veriut.

                        Basri LLESHI

Vuçiç: Nuk dua ta gënjej popullin tim se Kosova do të jetë e jona

Presidenti serb Aleksander Vuçiç tha se Serbia po lufton për çdo njeri [serb] në Kosovë, por se ai nuk do të gënjejë popullin e tij lidhur me situatën e vërtetë.

Siç shkruan ‘B2’, Vuçiç është shprehur pesimist për çështjen e Kosovës. “Nëse mendoni se ka shumëçka lidhur me Kosovën që ne e kemi në duar, ju lutem njerëz, ne nuk jemi fëmijë, nuk jemi naivë. Po luftojmë për çdo person në Kosovë, por nuk dua ta gënjej popullin dhe të them se gjithçka do të jetë e jona në 300 milionë vitet e ardhshme”, tha Vuçiç.

Ai gjithashtu tha nga viti 2012 i ka dëgjuar tregimet se “ai është tradhtar, sepse gjasme u premtoi amerikanëve se do ta dorëzojë Kosovën, prandaj SHBA dhe BE nuk e mbështesin bojkotimin e opozitës për zgjedhjet e ardhshme’.

 

“Mirëpo, njerëzit [serbët] në Kosovë nuk janë të çmendur dhe e dinë saktësisht se kush i mbështet ata dhe kush punon për ta”.

 

Presidenti serb, i cili po merr pjesë në Konferencën e Sigurisë në Mynih, të premtën në një panel të liderëve të Ballkanit Perëndimor, pati një ballafaqim me kryeministrin e Kosovës, Albin Kurti.

Konfirmohet prania e COVID-19 (koronavirusit ) tek një shtetas i Maqedonisë së Veriut

Shkup

Ministria e Punëve të Jashtme e Maqedonisë së Veriut (MPJ) njoftoi se është konfirmuar prania e COVID-19 (koronavirusit) tek një nga shtetasit maqedonas që gjenden në anijen “Diamond Princess” në Jokohama të Japonisë, transmeton Anadolu Agency (AA).

“Në pajtim me informacionet më të reja të marra nga organet kompetente japoneze, informojmë se ka ardhur deri te ndryshimi lidhur me gjendjen e shtetasve maqedonas që gjenden në anijen ‘Diamond Princess’ në Jokohama, Japoni. Është konfirmuar prania e COVID-19 tek njëri prej tyre i cili për momentin është shtrirë në spital në Japoni”, thuhet në njoftimin e MPJ-së.

“Ambasada e Republikës së Maqedonisë së Veriut në Tokio është në komunikim me shtetasin në fjalë. Njëherit, ambasada në baza ditore komunikon edhe me dy shtetasit tjerë të cilët ende gjenden në anijen në Jokohama dhe të cilët deklarojnë se ndjehen mirë dhe deri tani nuk kanë shfaqur simptoma që mund të tregojnë praninë e COVID-19″, thuhet në njoftim.

MPJ më 6 shkurt informoi se tre shtetas maqedonas janë në anijen e cila është mbajtur në Japoni për shkak të pranisë së personave të infektuar me COVID-19.

Anija, e cila ankoroi në portin “Jokohama” afër kryeqytetit Tokio, më 4 shkurt u vendos në karantin pasi tek një nga pasagjerët nga Hong Kongu u zbulua virusi COVID-19.

Organizata Botërore e Shëndetësisë (OBSH) shpalli gjendje të rrezikut global.

Numri i të vdekurve nga COVID-19 arrin 1368 ndërsa 59 883 persona janë të infektuar.

Kujtojmë se nga 27 janari në Aeroportin Ndërkombëtar në Shkup filluan masat parandaluese kundër COVID-19. Me kamera termale skanohen pasagjerët e fluturimeve nga Stambolli dhe Dubai, të cilët kanë lidhje me rajonin në Kinë, ku është vatra e këtij virusi.

Turqia eksporton 60 milionë trëndafila para ditës së Shën Valentinit

Stamboll

Prodhuesit turq të luleve para 14 shkurtit, Ditës së Shën Valentinit, kanë eksportuar 60 milionë trëndafila në 50 vende të ndryshme, përfshirë Holandën, Mbretërinë e Bashkuar, Gjermaninë dhe Ukrainën, raporton Anadolu Agency (AA).

Kreu i Shoqatës së eksportuesve të bimëve ornamentale të Anadollit, İsmail Yılmaz, tha se transporti i trëndafilave filloi 20 ditë më parë.

Yılmaz tha se vitin e kaluar prodhimi i trëndafilit ishte më i ulët se ai i këtij viti për shkak të kushteve të motit të ftohtë, duke shtuar se këtë vit vendi eksportoi 6 milionë trëndafila më shumë krahasuar me vitin e kaluar.

Ai tha se krahasuar me vitin e kaluar eksportet e trëndafilave deri tani regjistruan një rritje prej 6.5 milionë dollarëve. Yılmaz tha porositë e reja deri më 14 shkurt do të dërgohen përmes rrugëve ajrore.

Sipas tij, Turqia eksporton edhe lule të tjera, veçanërisht karafilin që përbën pothuajse 90 për qind të eksportit të përgjithshëm të luleve të vendit.

Trump i shkruan Vuçiçit: Normalizoni marrëdhëniet me Kosovën

Shtetet e Bashkuara të Amerikës kërkojnë nga Serbia normalizimin e marrëdhënieve me Kosovën. Kjo i është kërkuar personalisht nga presidenti i SHBA, Donald Trump homologut Aleksandër Vuçiç në urimin që i ka dërguar për festën e pavarësisë.

Urimin e personalizuar, Trump ia ka dërguar Vuçiç nëpërmjet ambasadorit amerikan në Serbi, Anthony Godfrey.

“Normalizimi i marrëdhënieve me Kosovën duhet të jetë prioritet në rrugën e integrimit evropian të Serbisë. Në të ardhmen, mund të mbështeteni tek përkrahja e SHBA-së në rrugën tuaj për arritjen e synimit, anëtarësimin në BE si dhe përpjekjeve për fuqizimin e reformave që janë të nevojshme për të arritur deri tek caku i dëshiruar”, i shkruan Trump.

Shefi i shtëpisë së bardhë i ka shkruar letër presidentit të Serbisë, Aleksander Vuçiç, me rastin e Ditës Kombëtare të Serbisë.

Ndryshe nga letra e datës 15 shkurt 2019 ku Trump thoshte që marrëveshja finale mes Kosovës dhe Serbisë duhet të dërgojë në njohje reciproke, në këtë letër, numri një i SHBA-së i ka kërkuar Vuçiç vetëm normalizim të raporteve me Republikën e Kosovës.

Ndërkohë nga e tij presidenti i Serbisë, Aleksander Vuçiç, ka thënë se është lumtur për përkushtimin e administratës së presidentit Trump, dhe veçanërisht për Përfaqësuesin Special për dialogun Beograd-Prishtinë, Richard Grenell.

Sipas kreut të shtetit serb, Grenell ka mirëkuptuar nevojat e njerëzve në rajon dhe nevojën për rritjen e standardit të jetës, zhvillimit ekonomik dhe përmirësimit të infrastrukturës./ dita

Kurti e Osmani paralajmërojnë zëvendësimin e taksës me reciprocitet

Taulant Qenaj

Kryeministri i Kosovës, Albin Kurti ka paralajmëruar zëvendësimin e taksës 100 për qind të vendosur nga qeveria e kaluar për importet nga Serbia dhe Bosnje e Hercegovina, me reciprocitetin e plotë politik, ekonomik e tregtar.

I pyetur nga Radio Evropa e Lirë, kryeministri Kurti tha se qeveria e tij, nuk i vë Serbinë dhe Bosnjë e Hercegovinën në të njëjtën fjali asnjëherë edhe për shkaqe historike, por edhe arsye aktuale.

“Jemi këtu ku jemi si qeveri e re edhe për shkak të zotimit tonë që me Serbinë do të kemi reciprocitet ekonomik, politik e tregtar, si zëvendësim të tarifës 100 për qind”, tha Kurti gjatë një konference për gazetarë në Prishtinë pas takimit me Përfaqësuesen e Bashkimit Evropian në Kosovë, Nataliyia Apostolova.

“Pra, ne nuk themi që do të kthehemi në marrëdhënie asimetrike me Serbinë, përkundrazi do të avancojmë duke e shndërruar subjektivitetin tonë në çështje integriteti e dinjiteti, me parimin i cili më së shumti njihet për vlerën e tij në raportet ndërfqinjësore e bilaterale, e ky është reciprociteti”, tha Kurti.

Sipas tij, edhe LIdhja Demokratke e Kosovës edhe Vetëvendosje, janë praktikisht për parimin e reciprocitetit.

“Besoj se edhe ata që janë në opozitë dhe që nuk na votuan, mund të mos pajtohen me mua për gjëra të ndryshme, por për reciprocitetin do të jenë dakord”, tha Kurti.

Ndërkaq, Shefja e Zyrës së Bashkimit Evropian në Kosovë, Nataliya Apostolova tha se pret nga qeveria e Kurtit të dalë me ide të reja, në mënyrë që të rinisë dialogu ndërmjet Kosovës dhe Serbisë.

“Konsiderojmë që taksa ka shkel bashkëpunimin ndërkombëtar dhe marrëveshjet tjera si CEFTA, anëtare e së cilës është Kosova. Tani po presim që qeveria e re të dal me propozime dhe ide të reja se si do të trajtojë këtë çështje, nuk dëshirojmë të parashohim se cila do të jetë zgjidhja vetëm dëshirojmë që këto bisedime të vazhdojnë, në mënyrë që për ne është e rëndësishme, që dialogu ndërmjet Kosovës dhe Serbisë të fillojë”

Pozicioni që Qeveria e re e Kosovës do të marrë në raport me taksën 100 për qind ndaj importeve nga Serbia dhe Bosnje e Hercegovina, pritet të jetë hap vendimtar në lidhje me vazhdimin e dialogut ndërmjet Prishtinës dhe Beogradit.

Një ditë pasi që Kuvendi i Kosovës votoi për formimin e qeverisë së re me Albin Kurtin kryeministër, i dërguari i Shtëpisë së Bardhë për dialogun Kosovë-Serbi, Richard Grenell, i bëri thirrje Qeverisë së re të Kosovës që të heqë taksën ndaj mallrave të importuara nga Serbia.

Grenell, tha se pret që “taksa të hiqet menjëherë”.

Taksa doganore 100 për qind ndaj importeve nga Serbia dhe Bosnje e Hercegovina ishte vendosur në nëntorin e vitit 2018, nga qeveria e kaluar e Kosovës e ish-kryeministrit Ramush Haradinaj.

Ky vendim i qeverisë së kaluar, ishte parë më pas si pengesë për vazhdimin e dialogut midis Prishtinës dhe Beogradit, pasi që presidenti i Serbisë, Aleksandar Vuçiq, ishte tërhequr nga tavolina e bisedimeve, duke e kushtëzuar vazhdimin e dialogut me heqjen e taksës.

Ngjashëm me Kurtin, edhe kryetarja e Kuvendit të Kosovës, Vjosa Osmani ka deklaruar se partitë partnere në qeverinë aktuale të Kosovës, Lëvizja Vetëvendosje dhe Lidhja Demokratike e Kosovës e kanë përcaktuar edhe me programin e tyre qeverisës që taksa të zëvendësohet me parimin e reciprocitetit ndaj Serbisë.

Por fillimisht ajo kërkoi që Serbia të ndalë fushatën kundër Kosovës dhe njohjeve të reja, kërkesë të cilën e kishte parashtruar edhe ambasadori Grenell gjatë vizitës së tij në Prishtinë e Beograd.

Kryetarja e Kuvendit të Kosovës, Vjosa Osmani.

Kryetarja e Kuvendit të Kosovës, Vjosa Osmani.

“Programi i përbashkët i koalicionit është prezantuar nga kryeministri Albin Kurti në Kuvend më 3 shkurt dhe aty është bërë e qartë se siç e kemi thënë se tarifa të zëvendësohet me masat e reciprocitetit. Për t’u larguar kjo tarifë, siç edhe e ka thënë ambasadori amerikan Grenell, Serbia duhet ta ndërpresë fushatën e çnjohjeve, që po bën përmes metodave ilegale, që e ka minuar rëndësinë e dialogut”, ka deklaruar Osmani pas takimit me ambasadorin e Gjermanisë në Prishtinë, Christian Held.

Por pavarësisht thirrjeve nga SHBA-ja dhe BE-ja, analistët e çështjeve politike në Prishtinë nuk presin një vendim të shpejtë nga Qeveria Kurti për çështjen e taksës.

Politologu Ramush Tahiri, thotë për Radion Evropa e Lirë se kryeministri i ri Kurti ka thënë se do të vendosë reciprocitet të plotë dhe vetvetiu do të hiqet taksa. Sipas tij, ky është një proces që do të zgjasë dhe ministritë përkatëse do të shohin cilat janë masat e Serbisë dhe si funksionon reciprociteti në ato masa.

“Ma merr mendja, jo që është e palejueshme, që nuk do të shkojë (kryeministri Kurti) me një vendim të heqjes së taksës në mbledhje të qeverisë, ani pse këtë po e kërkojnë ndërkombëtarët, por do të jetë proces gradual në afat një muaj apo dy muaj dhe do të ndërmarrë korpusin e masave që kanë reciprocitet”, thotë Tahiri.

Edhe Përfaqësuesi i Lartë i Bashkimit Evropian për Politikë të Jashtme dhe Siguri, Josep Borrell, ka deklaruar se Prishtina dhe Beogradi duhet ta vazhdojnë dialogun për normalizimit të raporteve.

“Status-quoja aktuale është e padurueshme. Nuk ka asnjë alternativë për një rifillim të shpejtë të bisedimeve për normalizimin e raporteve ndërmjet Beogradit dhe Prishtinës”, ka thënë Josep Borrell.

Analisti i çështjeve politike Armend Muja, thotë për Radion Evropa e Lirë, se kërkesa për heqjen e taksës ka qenë e vazhdueshme, por sipas tij, duhet t’i lihet kohë qeverisë së re për marrjen e një vendimi rreth kësaj çështjeje.

“Taksa shihet si pengesë në jetësimin e dialogut Kosovë – Serbi dhe unë mendoj që kjo kërkesë do të vazhdojë. Faktori ndërkombëtar dhe vendet e Quint-it duhet ta lënë Kurtin të marrë frymë lirshëm në tre muajt e parë, që të shqyrtojë se çka ka ndodhur dhe si është situata. Kurti në programin e tij qeverisës e ka premtuar reciprocitetin ekonomik dhe politik, si formë e marrëdhënieve me Serbinë, që në esencë nuk e përjashton heqjen e taksës, por as që premton heqjen e taksës”, thotë Muja.

Kurti, gjatë prezantimit të programit qeverisës në Kuvendin e Kosovës më 3 shkurt, tha se është i gatshëm të udhëheqë bisedimet me Serbinë, duke krijuar një ekip gjithëpërfshirës.

Taksa, thotë Armend Muja, vazhdon të jetë një mjet popullor, mirëpo sipas tij, popullariteti i saj është në rënie.

“Aktualisht janë rreth gjysma e qytetarëve që e përkrahin dhe gjysma tjetër që duan të hiqet dhe në këtë kontekst, mund të vijë një zgjidhje, por gjithsesi jo para muajit maj apo qershor. Ndonjë tjetër shtytës, siç është potencialisht vendimi për liberalizimin e vizave, mund të krijojë mjedisin për heqjen e taksës. Por, unë nuk mendoj që deri në muajin maj apo qershor, Qeveria Kurti do ta heqë taksën”, thotë Muja.

Dialogu ndërmjet Kosovës dhe Serbisë, ka nisur në Bruksel që nga viti 2011 për çështje teknike dhe më pas ka vazhduar në nivelin e përfaqësimit të lartë politik, ku janë arritur më shumë se 30 marrëveshje. Një pjesë madhe e këtyre marrëveshjeve ende nuk janë zbatuar ose janë zbatuar pjesërisht.

Turqia i kërkon BE-së të mos e ndajë nga Ballkani Perëndimor

Ministri i Jashtëm i Turqisë, Mevlut Cavusoglu.

Ankaraja kërkoi nga Bashkimi Evropian që të heqë “ndarjen artificiale” midis Ballkanit Perëndimor dhe Turqisë në politikat e zgjerimit të bllokut.

Thirrja është bërë në një letër që ministri i Jashtëm turk, Mevlut Cavusoglu, ia ka adresuar shefit të politikës së jashtme të BE-së, Josep Borrell.

Letra, që është parë nga Radio Evropa e Lirë, është e datës 22 janar dhe nënvizon pikëpamjen e Turqisë ndaj politikës së zgjerimit të BE-së.

Ajo është shkruar para se Komisioni Evropian të publikonte metodologjinë e re të procesit të zgjerimit.

Kjo metodologji u publikua sot dhe u referohet vetëm vendeve të Ballkanit Perëndimor që synojnë anëtarësimin në BE.

Cavusoglu ka shkruar në letër se vendet e Ballkanit Perëndimor nuk duhet të trajtohen ndryshe nga Turqia.

“Të gjitha vendet duhet të trajtohen në mënyrë të barabartë. Shpresojmë të shohim disa hapa pozitivë që do t’i jepnin fund ndarjes artificiale midis Ballkanit Perëndimor dhe Turqisë gjatë mandatit tuaj”, ka shkruar Cavusoglu.

“Përveç faktit se Turqia është një vend i Ballkanit për shkak të historisë, kulturës dhe gjeografisë së saj, çdo vend kandidat duhet të gjykohet në meritat e tij dhe në rrethana të barabarta”, ka thënë Cavusoglu.

Turqia ka aplikuar për t’iu bashkuar Komunitetit Ekonomik Evropian – institucionit paraardhës të BE-së – në vitin 1987, ndërsa ka nisur negociatat për anëtarësim në BE më 2005.

Këto negociata kanë ngecur viteve të fundit, për shkak të kritikave të BE-së ndaj situatës me të drejtat e njeriut në Turqi dhe sundimit të ligjit atje.

Aktualisht, 14 nga 33 kapitujt e bisedimeve që Ankaraja duhet t’i mbyllë në mënyrë që të bëhet anëtare e BE-së, janë të ngrirë.

Për dallim, Serbia dhe Mali i Zi kanë përparuar më shumë se Turqia në bisedime, edhe pse ato i kanë nisur vetëm në dekadën e kaluar.

Cavusoglu ka thënë në letrën e tij se “populli turk sot beson shumë në projektin e BE-së, por shumica nuk i beson BE-së për shkak të standardeve të dyfishta dhe diskriminimit kundër Turqisë”.

Mësuesi turk i dorëzuar nga Kosova shërbimit inteligjent të Turqisë, dënohet me 8 vjet burg i akuzuar si Gylenist

Voal.ch – Hasan Hüseyin Günakan, një nga gjashtë shtetasit turq që u dërguan në Turqi nga Kosova në një operacion inteligjence në vitin 2018, është dënuar me 8 vjet, 9 muaj burg nga një gjykatë në Stamboll, raportoi agjensia e lajmeve Anadolu.

Günakan iu dha dënimi me burg për “anëtarësim në një grup terrorist”.

Në deklaratën e tij të fundit Günakan thuhet se kundërshtoi akuzat nga gjykata dhe mohoi çdo përfshirje në çdo veprim të dhunshëm dhe anëtarësim në çdo organizatë terroriste.

Në maj të vitit 2018 gjashtë shtetas turq u arrestuan në Kosovë dhe u dërguan në Turqi për lidhje me shkollat ​​e financuara nga grupi me bazë besimi Gülen, të cilin Ankaraja akuzon për orkestrimin e grushtit të shtetit të dështuar në vitin 2016. Grupi mohon çdo lidhje me puçin.

Operatorët e inteligjencës të dy vendeve, Turqi, Kosovë dhe Ambasada Turke në Prishtinë thuhet se ishin të përfshirë në operacion, i cili shkaktoi reagime nga Bashkimi Evropian. (Turkish Minute)/voal.ch

Ambasadori rus: Pa Rusinë dhe Këshillin e Sigurimit, s’ka marrëveshje Kosovë-Serbi

Ambasadori rus në Beograd, Alexander Botsan Harchenko, tha se Rusia do të përfshihet në negociatat midis Serbisë dhe Kosovës, nëse merr një ftesë të tillë nga Beogardi.

Pa Rusinë dhe pa miratim nga Këshilli i Sigurimit i Kombeve të Bashkuara, marrëveshja midis dy vendeve nuk vjen në shprehje, tha Harchenko për mediat në Beograd.

Ai tha se Rusia gjithmonë ka qenë në favor të bisedimeve midis Beogradit dhe Prishtinës, por shtoi se atë e shqetëson dëshira për zgjidhje të shpejtë.

Harchenko tha se nuk janë të sakta kritikat se Rusia nuk do zgjidhje dhe se përmes Serbisë dëshiron të ruajë ndikimin në rajon.

“Interes i Rusisë gjithmonë ka qenë vazhdimi, në këtë rast rifillimi i bisedimeve”, tha Harchenko, raporton Shërbimi i Ballkanit i Radios Evropa e Lirë.

Dialogu midis Kosovës dhe Serbisë është ndërprerë në fund të vitit 2018 kur Kosova u ka vënë taksë 100 për qind importeve të Serbisë dhe Bosnje e Hercegovinës.

Serbia e ka kushtëzuar rikthimin në dialog me heqjen e taksës, por Kosova, përkundër thirrjeve të komunitetit ndërkombëar, vazhdon ta mbajë në fuqi këtë masë.

Vitin e kaluar, Departamenti amerikan i Shtetit dhe Shtëpia e Bardhë kanë emëruar të dërguarit e tyre të posaçëm në dialogun Kosovë-Serbi.

Ky proces, që ka nisur në vitin 2011, është ndërmjetësuar vazhdimisht nga Bashkimi Evropian, ndërsa ka pasur mbështetjen e SHBA-së.

Befason aktorja serbe, e thotë publikisht para mediave të saj: Kosova është e pavarur, edhe nëse nuk ka ulëse në OKB!

Aktorja dhe producentja, Bojana Maljeviç, ka befasuar mediat serbe me qëndrimin e saj për Kosovën.

Aktorja Maljeviç ka deklaruar se duhet pranuar fakti se Kosova është shtet, edhe pse nuk ka ulëse në Kombet e Bashkuara.

“Kosova është e pavarur, pa marrë parasysh a ka ulëse ose jo në OKB”, deklaroi ajo për mediat serbe, transmeton lajmi.net.

Maljeviç ka thënë se duhet të ekzistojë një kompromis, sidomos në politikë.

“Kjo nuk nënkupton se të dyja palët duhet të jenë njësoj të kënaqura, edhe pse do të duhej, sepse ky është kuptimi i kompromisit”, theksoi aktorja serbe.

E pyetur nëse çështja e Kosovës do të duhej të zgjidhej me marrëveshje ose duhet të vazhdohet gjendja e konfliktit të ngritë, ajo ka përsëritur se është gjithmonë në favor të marrëveshjes.

“Kurrë nuk do të isha për konflikt. Më duket se konflikti në Ballkan ka rëndësi të madhe. Dialogu zgjatë shumë, jo nga kjo qeverisje por e kaluara. Në atë kuptim, nëse konfederata ndërkombëtare mund të përmirësojë diçka ose shpejtojë arritjen e kompromisit dhe zgjidhjes, atëherë duhet të bëhet”, shpjegoi Maljeviç.

Presidenti Trump dhe vija që ndan politikën nga zbatimi i ligjit

Michael Brown

Në SHBA, William Barr, kreu i Departamentit të Drejtësisë (ose Prokurori i Përgjithshëm, siç njihet këtu), tha të enjten se tweet-et e Presidentit Trump në lidhje me departamentin që ai drejton dhe çështjet që shqyrton “ma bëjnë të pamundur të kryej punën time”, siç u shpreh ai. Komentet vijnë në një kohë që Departamenti i Drejtësisë është përfshirë në polemika mbi afatin e burgimit që duhet t’i jepet njërit prej miqve të zotit Trump, të cilin gjykata e ka shpallur fajtor.

Deklarata bombë vjen nga njëri prej anëtarëve më të besuar të kabinetit të presidentit Trump.

Ajo bëhet pak ditë pasi Departamenti i Drejtësisë, i kryesuar nga Prokurori i Përgjithshëm William Barr, rrëzoi prokurorët e vet dhe rekomandoi një dënim më të lehtë me burg për një mik të hershëm të zotit Trump.

Roger Stone u shpall fajtor se kishte gënjyer Kongresin, se kishte manipuluar dëshmitarët dhe kishte penguar drejtësisnë gjatë hetimit për ndërhyrjen e mundshme ruse në zgjedhjet e vitit 2016. Prokurorët kërkojnë një dënim të gjatë me burg për Roger Stone-in. Presidenti Trump e kundërshtoi rekomandimin e tyre dhe u shpreh në Twitter se kjo ishte “diçka e tmerrshme dhe shumë e padrejtë”.

Por, në një deklaratë të pazakontë, Prokurori i Përgjithshëm Barr tha në një intervistë për rrjetin ABC News se ka ardhur koha që Presidenti Trump të mos bëjë më tweet-e për çështjet penale të Departamentit të Drejtësisë.

“Të bësh deklarata publike dhe tweet-e për departamentin, për njerëzit në departament, për çështje që janë në pritje në departament dhe për gjyqtarët të cilëve u kemi paraqitur çështje për gjykim, kjo ma bën të pamundur të kryej punën time, e bën të pamundur të garantojmë gjykatat, prokurorët dhe departamentin se ne po e kryejmë punën tonë me integritet,” tha zoti Barr.

Megjithatë, Presidenti Trump u duk se e mbështeti prokurorin e përgjithshëm. Sekretarja e shtypit e Shtëpisë së Bardhë, Stephanie Grisham, tha në një deklaratë se presidenti nuk u shqetësua nga komentet.

Rekomandimi që dhanë prokurorët për dënimin e mikut të vjetër të Presidentit u rrëzua nga zyrtarët e Departamentit të Drejtësisë dhe kjo ka ngritur pikëpyetje për një presion politik të padrejtë të Shtëpisë Bardhë.

Një zyrtar i Departamentit të Drejtësisë tha se vendimi për të rrëzuar atë që ai e quajti një rekomandim “ekstrem dhe të tepërt” u mor para se Presidenti Trump të komentonte në Twitter të martën në mëngjes.

Katër prokurorët dhanë dorëheqjen nga çështja Stone në shenjë proteste. Vëzhguesit thonë se shqetësimi kryesor është se mos po errësohet vija që ndan politikën nga zbatimi i drejtësisë.

“Ekziston një traditë e vjetër që prokurorët janë të pavarur nga autoritetet politike. Kjo bën që ata të jenë në gjendje të japin gjykime profesionale dhe të informuara, pa ndonjë ndërhyrje politike,” thotë Darrell West, i Institutit Brookings.

Vendimi përfundimtar për dënimin e Roger Stone-it do të merret nga një gjykatës federal dhe mund të shpallet qysh javën e ardhshme.

Ky është një tjetër episod polemikash për Prokurorin e Përgjithshëm William Barr, i cili vitin e kaluar e shfajësoi Presidentin Trump për pengim të drejtësisë lidhur me hetimin për Rusinë.

Kryetarja e Dhomës së Përfaqësuesve Nancy Pelosi shprehu pakënaqësi.

“Prokurori i Përgjithshëm e ka ulur veten në nivele të tilla,” tha ajo.

Zoti Barr do të përballet me ligjvënësit kur të dëshmojë në një komision të Kongresi në fund të marsit.

Trumpi sulmon ish shefin e stafit John Kelly

Presidenti amerikan Donald Trump sulmoi të enjten ish-shefin e tij të stafit, John Kelly, pasi ky i fundit mbrojti ndihmësin e shkarkuar të Këshillit të Sigurisë Kombëtare Alexander Vindman, i cili dëshmoi kundër presidentit disa javë më parë.

John Kelly, gjeneral në pension, i cili shërbeu si shef i stafit të Shtëpisë së Bardhë për 17 muaj, deri në fillim të vitit të kaluar, mbështeti nënkolonelin Vindman gjatë një fjalimi në një universitet të Nju Xhersit, ku shprehu kundërshtime edhe për disa politika dhe veprime të Presidentit Trump.

“Kur e hoqa John Kelly-n, gjë që mezi prisja ta bëja, ai e dinte fare mirë se e kishte mbushur kupën,” shkruante zoti Trump në Twitter të enjten.

“Puna si shef i stafit nuk ishte për të,” shkruante presidenti Trump. “Ai hyri me bujë, por doli me heshtje, por si shumë ish zyrtarë të tjerë, ai nuk e kupton situatën dhe nuk e mban dot gojën mbyllur, gjë që në fakt e ka detyrim ushtarak dhe ligjor ta bëjë. Gruaja e tij e fantastike, Karen, për të cilën kam shumë respekt, në një rast më tërhoqi mënjanë dhe më tha me insistim se ‘John-i ju respekton shumë. Kur nuk do të jemi më këtu, ai do të flasë vetëm mirë për ju’. Por nuk ndodhi kështu!”

Në komentet e së mërkurës mbrëma, John Kelly tha se nënkoloneli Vindman, si oficer ushtarak, “bëri pikërisht atë që ne i mësojmë ata të bëjnë nga djepi në varr. Ai shkoi dhe i tha shefit të tij atë që sapo kishte dëgjuar.”

Vitin e kaluar, Vindman u shprehu shqetësim eprorëve kur mësoi se Presidenti Trump i kërkoi Presidentit të Ukrainës Volodymyr Zelenskiy “një favor”, të niste hetime ndaj njërit prej rivalëve kryesorë të zotit Trump në fushatën prtesidenciale të vitit 2020, ish-nënpresidentit Joe Biden dhe djalit të tij Hunter Biden që punonte për një kompani gazi ukrainase.

Më pas, nënkoloneli Vindman në fund të vitit të kaluar u bë ndër dëshmitarët kryesorë kundër Presidentit Trump pasi demokratët në Dhomën e Përfaqësuesve ngritën akuza ndaj presidentit, me synimin për ta shkarkuar atë.

“Ne i mësojmë ata: Mos zbatoni një urdhër të paligjshëm,” tha Kelly duke iu referruar nënkolonelit Vindman.

Vindman, së bashku me vëllain e tij binjak, Eugene Vindman, një tjetër nënkolonel që punonte në Këshillin e Sigurisë Kombëtare, u shoqëruan nga Shtëpia e Bardhë të premten e kaluar dhe u kthyen në postet e tyre të mëparshme në Departamentin e Mbrojtjes. Kritikët kanë akuzuar Presidentin Trump se u tregua hakmarrës për heqjen e nënkolonelit Alexander Vindman, por presidenti e quajti atë “tepër të pabindur”.

Në fjalimin e së mërkurën, zoti Kelly tha se kishte pasur një numër mosmarrëveshjesh me Trump.

Ai mori në mbrojtje median, një objektiv i shpeshtë i zemërimit të zotit Trump; vuri në pikëpyetje vlerën e dy samiteve të presidentit me udhëheqësin e Koresë së Veriut Kim Jong Un, dhe kritikoi vendimin e Presidentit për të falur një komando të marinsave, i dënuar për krime lufte. zëri i amerikës

Senati kufizon kompetencat e Presidentit për luftë kundër Iranit

Senati miratoi të enjten një masë legjislative dypartiake e cila kufizon kompetencat e Presidentit Donald Trump për të zhvilluar luftë kundër Iranit.

Sipas masës legjislative, të hartuar nga senatori demokrat Tim Kaine, Presidenti duhet të marrë miratimin e Kongresit, përpara se të angazhohet në veprime të mëtejshme ushtarake kundër Iranit. Tetë republikanë iu bashkuan demokratëve për të miratuar rezolutën e cila mori 55 vota pro dhe 45 kundër.

Duke iu përgjigjur argumentimit të disa prej mbështetësve të zotit Trump dhe vetë presidentit se masa do t’i dërgonte një sinjal dobësie Iranit dhe kundërshtarëve të tjerë të mundshëm, zoti Kaine tha se “e kundërta është e vërtetë”.

Kur ne jemi të vendosur për sundimin e ligjit në një botë që ka uri për këtë gjë, ky vendim është thelbësor. Ne kemi rregulla që duhet të ndjekim në mënyrë që të marrim një vendim të mirë dhe ky është një mesazh force”, tha zoti Kaine.

Senatori republikan Mike Lee ra dakord me komentet e zotit Kaine.

Presidenti Trump e ka kundërshtuar masën legjislative, duke argumentuar në dy postime në twitter të mërkurën se “një votim kundër propozimit të Tim Kaine ishte i rëndësishëm për sigurinë kombëtare”.

Masa legjislative pason vendimin e presidentit për të sulmuar e vrarë një komandant të lartë ushtarak iranian, që rriti shqetësimet për një konflikt në rajon nisur nga kundërpërgjigjja e Teheranit, me një sulm me raketa ndaj bazave amerikane në Irak.

Sipas agjencisë së lajmeve “Reuters” Presidenti Trump ka bërë të ditur se do të vendosë veton ndaj projekligjit të miratuar në Senat.

Kandidati miliarder Bloomberg dhe shanset e tij

Në SHBA, rezultatet e dy garave të para mes kandidatëve për president brenda Partisë Demokrate e kanë fragmentarizuar krahun e moderuar të partisë dhe nuk kanë nxjerrë një fitues të qartë.

Disa analistë e shohin këtë si një mundësi për fushatën e ish-kryetarit të bashkisë së Nju Jorkut Mike Bloomberg, e cila tani për tani është zhvilluar kryesisht në media.

Brian Padden i Zërit të Amerikës na njeh me strategjinë jokonvencionale të miliarderit Bloomberg për të mos marrë pjesë në garat e para mes kandidatëve, por të shfrytëzojë të metat e tyre, që sipas demokratëve ua bëjnë të pamundur të mposhtin Presidentin Donald Trump në nëntor.

Autobusi i fushatës Michael Bloomberg ishte këto ditë në Richmond të Virxhinias, duke tërhequr një grup mbështetësish të zjarrtë, të cilët besojnë se biznesmeni miliarder dhe ish kryetari i bashkisë së Nju Jorkut është i vetmi kandidat demokrat që mund të mposhtë Presidentin Donald Trump në zgjedhjet presidenciale të nëntorit.

“Ai mund ta bëjë këtë. Të tjerët do të skualifikojnë veten e tyre. Është e tmerrshme. Trumpi do të na mundë fare lehtë nëse nuk kemi Bloombergun”, thotë Craig Hedley, votuesi i Partisë Demokrate.

Zoti Bloomberg nuk mori pjesë në garat e para në dy shtete mes demokratëve.

Në këto dy gara, senatori progresist i Vermontit Bernie Sanders ishte fituesi i votës popullore. Por axhenda e tij për ta bërë falas arsimin në universitete dhe kujdesin shëndetësor është parë nga shumë të moderuar si diçka polarizuese dhe ekstreme.

“Unë nuk mendoj se Sanders mund të ndërtojë një koalicion dhe ta mposhtë Trumpin. Neve na dihet dikush që mund të fitojë, një i moderuar”, thotë Deborah Hedley, votuese demokrate.

Pretendentët e moderuar – ish-kryebashkiaku i South Bendit në Indiana, Pete Buttigieg dhe senatorja e Minesotës Amy Klobuchar – janë paraqitur mirë, por mund ta kenë të vështirë tani që garat zhvendosen në shtete me më shumë votues të pakicave. Ndërkohë, ish nënpresidenti Joe Biden është paraqitur keq në dy garat e para.

Zoti Bloomberg, i cili po hyn në garë me vonesë, po e paraqet veten si një forcë bashkuese. Më parë ai ka qenë republikan.

Michael Bloomberg

Michael Bloomberg

“Unë garoj për ta bashkuar përsëri vendin, për të risjellë fjalën ‘të Bashkuara’ në emrin e vendit tonë Shtetet e Bashkuara të Amerikës,” thotë zoti Bloomberg.

Ish kryebashkiaku ka fituar mbështetjen e disa drejtuesve partiakë, si kryetarja e bashkisë së Uashingtonit, Muriel Bowser. Ai gjithashtu ka dhuruar miliona dollarë për kandidatët demokratë dhe organizatat që luftojnë kundër ndryshimit të klimës dhe dhunës me armë.

Calandrian Simpson Kemp humbi të birin për shkak të dhunës me armë:

“Askush nuk kujdeset për fëmijët tanë, por mund t’ju përmend dikë që e bën. Emri i tij është Mike Bloomberg. Ai kujdeset.”

Por zoti Bloomberg është kritikuar për taktikën policore që zbatohej në kohën kur ishte kryebashkiak, me të cilën policia ndalonte njerëzit edhe kur nuk kishte dyshime serioze. Më vonë ai kërkoi falje për këtë taktikë që synonte pakicat.

“Tani e shoh që ne mund dhe duhet të kishim vepruar më shpejt për ta ndalur këtë taktikë. Më vjen keq që nuk e bëmë,” tha ai në fund të vitit të kaluar.

Fakti që zoti Bloomberg po e financon me paratë e tij fushatën ka ngjallur kritika nga ana e kandidatit Sanders dhe të tjerë, që thonë se ai po përpiqet të blejë zgjedhjet.

E gjithë kjo do të vihet në provë kur zoti Bloomberg të garojë në votimet e Super të Martës në muajin mars, kur gara të shtrihet në 14 shtete me elektorate të mëdha dhe të larmishme.

Senati çon përpara rezolutën që kufizon veprimet e Trumpit kundër Iranit

Ndërtesa e Kongresit amerikan.

Senati i kontrolluar nga republikanët ka çuar përpara një masë që synon të kufizojë aftësinë e presidentit amerikan, Donald Trump për marrjen e veprimeve ushtarake kundër Iranit.

Tetë republikanë kanë mbështetur demokratët në votimin fillestar të këtij dokumenti.

Rezoluta jodetyruese i kërkon Trumpit që të largojë trupat amerikane, të përfshira në armiqësi kundër Iranit, përveç nëse Kongresi shpall luftë apo miraton autorizim specifik për përdorim të forcës ushtarake.

Trump dhe mbështetësit e tij kanë thënë se kjo masë do të dërgojë sinjal të gabuar te Irani dhe armiqtë tjerë potencialë.

“Është shumë e rëndësishme për sigurinë e shtetit që Senati i Shteteve të Bashkuara të mos votojë për Rezolutën për Fuqitë e Luftës ndaj Iranit. Ne jemi duke kaluar mirë me Iranin dhe kjo nuk është koha për të treguar dobësi”, ka thënë presidenti Trump përmes një postim në Twitter.

Megjithatë, senatori demokrat, Tim Kaine, që ka udhëhequr procedurat e kësaj rezolute, u ka thënë gazetarëve: Ne nuk dërgojmë sinjal të dobësisë kur ngrihemi për sundim të ligjit”.

Dhoma e Përfaqësuesve, e drejtuar nga demokratët, ka miratuar një rezolutë të ngjashme muajin e kaluar, pasi demokratët dhe disa republikanë janë zemëruar pas dështimit të Trumpit për t’i informuar ata rreth strategjisë për Iranin.

Ky veprim ka ardhur pas Trump ka udhëruar sulm me dron për të vrarë gjeneralin e forcave elite iraniane, Qasem Soleimani.

Trump nuk kishte informuar Kongresin për këtë vendim.

Në përgjigje të vrasjes së Soleimanit, Teherani ka nisur sulme me raketa në Irak, në dy baza ku strehohen ushtarë amerikanë.

Sipas kushtetuës amerikane, Kongresi ka fuqi për të shpallur luftë, dhe jo presidenti. rel

Joe Biden humb garën në Nju Hempshër, Sanders kryeson

Senatori amerikan, Bernie Sanders, ka shpallur fitoren në Nju Hempshër pas mposhtjes së Pete Buttigieg, ish-kryebashkiakut të South Bend në Indiana, me një diferencë të vogël në zgjedhjet e Partisë Demokratike për kandidatin në zgjedhjet presidenciale të këtij viti në Shtetet e Bashkuara.

Sanders e shpalli rezultatin si “fillimin e fundit” për presidentin e SHBA-së, Donald Trump.

Gara tani zhvillohet në Nevada më 22 shkurt.

Pas senatorit të Vermontit u rradhitën Buttigieg dhe senatorja e Minesotas, Amy Klobuchar, e cila doli si një pretendente e befasishme duke zënë vendin e tretë.

Senatorja, Elizabeth Warren dhe Joe Biden, të cilët konsideroheshin kandidatët kryesorë, përfunduan në vendet e katërt dhe të pestë.

Sipërmarrësi i teknologjisë, Andrew Yang dhe senatori i Kolorados Michael Bennet të dy u larguan nga gara.

Cilat ishin rezultatet në Nju Hempshër?

Rreth 280.000 votues demokratë votuan të martën, duke i siguruar fitore prej 26% senatorit Sanders.

Me 95% të votave të numëruara, Sanders, 78 vjeç, doli para kandidatit Buttigieg, me vetëm 1.6%, ose rreth 4,300 vota.

Sanders premtoi se do të ndërtojë një “lëvizje politike shumë-gjeneruese, shumë-racore” për të mposhtur republikanët.

Rezultati në Nju Hempshër do t’i sigurojë Sandersit nëntë nga 24 delegatët që do të përfaqësojnë këtë shtet në Konventën Kombëtare të Demokratëve që mbahet në muajin korrik, ku partia nominon kandidatin për president të SHBA-së.

Edhe pse ai kishte më pak vota, Buttigieg gjithashtu do të sigurojë nëntë delegatë.

Duke falënderuar përkrahësit, ai u zotua se nuk do t’i nënshtrohej “vizionit të polarizuar” të politikës.

Çfarë kishte ndodhur javën e kaluar në votimet e para të demokratëve?

Rezultatet e një votimi të demokratëve në Ajoa, gjatë javës së kaluar, u vonuan për shkak të problemeve teknike.

Për dallim nga Ajoa, votimet në Nju Hampshirë tradicionalisht konsiderohen si parësore pasi votat numërohen nga shteti, jo partia.

Të dy shtetet janë kryesisht rurale dhe të bardha, dhe jo përfaqësuese të elektoratit më të madh të demokratëve.

Mbetet pikëpyetje nëse votuesit që kanë dalë nga Ajoa dhe Nju Hempshër mund të tërheqin një koalicion më të gjerë të votuesve që përfshin edhe votuesit me ngjyrë.

A është fundi i garës për Biden?

Për muaj të tërë pasi ai i hyri garës në prill të vitit 2019, Joe Biden u pa si pararendës, duke marrë 41% në anketimet në shkallë vendi.

Ish-nënpresidenti i SHBA-së, 77 vjeç, zuri vendin e katërt në Ajoa, dhe mbështetja e tij ka rënë në 20% në shkallë vendi, duke e rradhitur atë për herë të parë pas senatorit Sanders.

Ende pa u mbyllur vendvotimet Biden u nis nga Nju Hempshër drejt Karolinës së Jugut.

Mbështetja për Biden është më e fortë në mesin e votuesve afrikano-amerikanë, të cilët përbëjnë rreth dy të tretat e elektoratit kryesor demokrat të shtetit jugor.

Sidoqoftë, një sondazh i Quinnipiac tregoi se mbështetja ra pas rezultateve në Ajoa, nga 52% në 27% – megjithëkëtë,Biden është ende demokrati më i popullarizuar për votuesit me ngjyrë.

Zgjedhjet presidenciale në Shtetet e Bashkuara do të mbahen më 3 nëntor dhe nga Partia Republikane, presidenti aktual, Donald Trump, do të garojë edhe për një mandat.

Përgatiti: Kestrin Kumnova

Presidenti Trump dhe kandidati demokrat Bloomberg shkëmbejnë kritika

Presidenti i SHBA Donald Trump dhe kandidati për president Michael Bloomberg akuzuan njëri-tjetrin për racizëm, gjë që ka çuar në shkallëzimin e luftës së fjalëve mes dy biznesmenëve të pasur.

Presidenti Trump e nisi i pari, duke postuar në Twitter një klip audio të vitit 2015, ku dëgjohet zoti Bloomberg duke mbrojtur përdorimin e një taktike të caktuar të policisë në kohën kur ishte kryetar i bashkisë së Nju Jorkut mes viteve 2002 dhe 2013.

Taktika e njohur si “stop and frisk” ka të bëjë me ndalimin e një të dyshuari pa patur ndonjë arsye të fortë.

“UOU, BLOOMBERG është një racist kokë e këmbë!” shkroi Presidenti Trump në Twitter, koment që më pas e fshiu.

Edhe presidenti Trump në të kaluarën e ka mbështetur një taktikë të tillë.

Zoti Bloomberg, i cili po kandidon për të marrë emërimin e Partisë Demokrate për të sfiduar republikanin Trump në zgjedhjet e 3 nëntorit, kërkoi ndjesë për përdorimin e kësaj teknike policore nëntorin e kaluar, pak ditë para se të shpallte kandidaturën.

Në një deklaratë të martën, zoti Bloomberg citoi atë që e quajti angazhim tij për reformën në drejtësinë penale dhe barazinë racore, duke shtuar: “Presidenti Trump trashëgoi një vend që ishte duke marshuar drejt një barazie më të madhe dhe na ndau me apelimet e tij raciste dhe retorikën e urrejtjes”.

Të dy personalitetet janë miliarderë. Donald Trump u pasurua me biznesin e pasurive të palujtëshme ndërsa Michael Bloomberg i fitoi miliardat duke shitur informacion financiar.

Zoti Bloomberg nuk po garon në katër garat e para mes demokratëve por po bën një fushatë të kushtueshme në të gjithë vendin përpara garave brenda partisë në muajin mars. Ai është ngritur në anketat e opinionit publik ndërkohë që po shpenzon qindra miliona dollarë për reklama televizive./zëri i amerikës

Custin: Ambasadori Grenell kurrë nuk ka thënë se do anulohen investimet në Kosovë

Dick Custin, zëdhënës i të dërguarit të posaçëm amerikan për bisedimet Kosovë – Serbi, Richard Grenell, i tha të martën mbrëma Zërit të Amerikës se ambasadori Grenell kurrë nuk ka thënë se “Shtetet e Bashkuara do të anulojnë projektet dhe investimet deri sa qeveria nuk i heq taksat dhe nuk heq dorë nga planet për vendosje të reciprocitetit”.

Ai i bëri këto komente duke u përgjigjur në kërkesën e Zërit të Amerikës për të sqaruar njoftimet që dolën në mediet lokale në Kosovë sipas të cilave ambasadori Grenell ka komunikuar gjatë ditës me kryeministrin e Kosovës, Albin Kurtin, si dhe kryetaren e parlamentit Vjosa Osmani rreth çështjes së tarifave ndaj mallrave serbe. Sipas Radiotelevizionit të Kosovës ambasadori Grenell “ua ka bërë të qartë se Shtetet e Bashkuara janë të gatshme të bëjnë investime miliona dollarëshe në Kosovë, nëse hiqen tarifat. “Megjithëkëtë’, shkroi RTK duke ju referuar një burimi të saj, “SHBA-ja do t’i anulojë të gjitha këto projekte deri sa qeveria nuk i heq taksat dhe nuk heq dorë nga planet për vendosje të reciprocitetit”.

Zëdhënësi Custin tha se ambasadori Grenell kurrë nuk e ka thënë një gjë të tillë. Ai në përgjigjen e tij u shpreh se “Ambasadori Grenell gjithmonë e ka bërë të qartë se tarifat dëmtojnë ekonominë e Kosovës dhe i dërgojnë një mesazh të keq sektorit privat se Kosova nuk është një vend për të bërë biznes. Ai ka dëgjuar nga shumë afaristë brenda Kosovës, përfshirë disa ndërmarrje amerikane, se tarifat po i dëmtojnë ata. Ambasadori Grenell u ka bërë të qartë udhëheqësve politikë në Kosovë dhe Serbi se investimet amerikane në Kosovë nuk do të kenë rezultatin e dëshiruar për të ndihmuar ekonominë nëse tarifat vazhdojnë të jenë në fuqi. Dhe zëvendësimi i tarifave me më shumë barriera duke i quajtur ato “si masa të reciprocitetit ” gjithashtu do të jetë kundërproduktive për krijimin e vendeve të punës për të rinjtë”, thuhet në deklaratën e zëdhënësit të të dërguarit të posaçëm amerikan Richard Grenell.

Ambasadori Grenell, ritheksoi të martën kërkesën për heqjen e tarifave ndaj mallrave serbe. Në një postim në rrjetin social tëitter, ambasadori Grenell tha se “është thelbësore që tarifat të hiqen, në mënyrë që investimet të funksionojnë”.

Ai i bëri këto komente në përgjigje të një postimi po në twitter të shefit ekzekutiv të programit për Kosovën të Korporatës “Sfidat e Mijëvjeçarit”, Petrit Selimi, lidhur me investimet e kësaj korporate në Kosovë.

Qeveria e re e Kosovës e ka kushtëzuar heqjen e tarifave me vendosjen e masave të reciprocitetit të plotë më Serbinë. Por, ende është e paqartë se si do të realizohet një synim i tillë i qeverisë së re.

Në nëntor të vitit 2018, qeveria e Kosovës vendosi tarifat prej 100 për qind ndaj mallrave serbe në shenjë kundërshtimi ndaj qasjes së Beogradit ndaj shtetësisë së Kosovës. Beogradi kushtëzon vazhdimin e bisedimeve për normalizim marrëdhëniesh me Kosovës me heqjen e këtyre tarifave, por qeveria e ish kryeministrit Ramush Haradinaj refuzoi çdo përpjekje të diplomacisë perëndimore për ta bindur për një gjë të tillë.

Opozita nuk pajtohet me planet e kryeministrit Kurti për heqjen e tarifave madje Aleanca për Ardhmërinë e Kosovës, paralajmëroi sot se “do të përdorë të gjitha mjetet demokratike për të penguar heqjen e tarifave”

Menjëherë pas formimit të qeverisë së Albin Kurtit, ambasadori amerikan Richard Grenell, i dërguar i posaçëm amerikan për bisedimet Kosovë – Serbi, tha se “pret që tarifat të hiqen menjëherë”. Ambasadori Grenell gjatë muajit janar vizitoi Kosovën dhe Serbinë duke kërkuar që Prishtina të heqë tarifat, ndërsa Beogradi t’i jap fund fushatës për tërheqjen e njohjeve për pavarësinë e Kosovës.

Ai kritikoi qasjen e opozitës duke ritheksuar qëndrimin amerikan për heqjen tarifave.

Matthew Palmer: Rusia e do Ballkanin me një element kaosi në të

I dërguari i posaçëm i Shteteve të Bashkuara për Ballkanin Perëndimor, Matthew Palmer, tha se Rusia dëshiron që ky rajon të jetë “i përçarë, kundër vetes dhe me një element kaosi në të”.

Në një intervistë për Radion Evropa e Lirë në Sofje, Palmer tha se SHBA-ja është e shqetësuar për qëllimet dhe aktivitetet e Rusisë në Ballkanin Perëndimor.

“Nëse i identifikoj disa, do të veçoja përpjekjet e Rusisë për të zvogëluar mbështetjen për Marrëveshjen e Prespës midis Shkupit dhe Athinës. Ato janë shembull i aktivitetit malinj të shtetit rus”, tha Palmer.

Sipas tij, rusët duan që Ballkani Perëndimor të jetë një zonë, ku ata “mund të çojnë poshtë-lart nivelin e tensioneve”.

Me Marrëveshjen e Prespës, Shkupi është dakorduar për ndryshimin emrit të shtetit – nga Maqedoni në Maqedoni të Veriut – gjë që i ka hapur rrugë përparimit të tij në rrugën e integrimit në NATO dhe në Bashkimin Evropian.

Megjithatë, vitin e kaluar, Këshilli Evropian ka dështuar t’i ndajë Maqedonisë së Veriut dhe Shqipërisë datën e negociatave për anëtarësim në BE.

Por Palmer, duke folur për Radion Evropa e Lirë tha se shpreson shumë që për këtë çështje të vendoset në muajin mars dhe që përgjigjja të jetë “po”.

“Ne mendojmë se të dyja vendet kualifikohen me meritë. Mendojmë se është një sinjal i rëndësishëm që duhet t’i dërgohet rajonit. Mendojmë se është thelbësore që Maqedonia e Veriut dhe Shqipëria të kenë rrugë të qartë evropiane dhe perspektivë evropiane”, tha Palmer.

Ai tha se SHBA-ja ka një vizion për Ballkanin Perëndimor dhe se ai është një vizion pozitiv.

“Një vizion për një rajon në paqe me veten, në paqe me fqinjët, i qëndrueshëm, i begattë dhe i integruar në familjen evropiane të kombeve. Ky nuk është vizioni i Rusisë”, tha Palmer.

Rusia është fajësuar edhe për mbështetjen e një përpjekjeje për grushtshtet në Mal të Zi në vitin 2016.

Rusia mbështet ushtarakisht Serbinë dhe ka lidhje të ngushta me presidentin e këtij vendi, Aleksandar Vuçiq, ka vlerësuar Departamenti amerikan i Mbrojtjes në një raport të parë nga Radio Evropa e Lirë në nëntor të vitit të kaluar.

Palmer është emëruar i dërguar i Departamentit amerikan të Shtetit për Ballkanin Perëndimor në gusht të vitit të kaluar.

Pak muaj më vonë, presidenti i Shteteve të Bashkuara, Donald Trump, ka zgjedhur ambasadorin amerikan në Gjermani, Richard Grenell, të dërguar të administratës së tij në dialogun midis Kosovës dhe Serbisë.

Grenell ka realizuar disa vizita në Kosovë dhe Serbi, në përpjekje për t’i shtyrë palët drejt normalizimit të marrëdhënieve.

Palmer, në një intervistë për një televizion të Serbisë në muajin dhjetor, ka thënë se SHBA-ja dëshiron të shohë normalizim të plotë të marrëdhënieve midis Kosovës dhe Serbisë, që do të nënkuptonte njohje të ndërsjellë.

Prishtina dhe Beogradi “duhet të ulen në tryezë, të arrijnë marrëveshje dhe bashkë të përcaktojnë rrugën kah e ardhmja evropiane”, ka thënë atëbotë Palmer.

Përgatiti: Valona Tela

Senati voton që Salvini të përballet me drejtësinë

Lideri i partisë Liga, Matteo Salvini.

Senati në Itali ka votuar në të mirë të lejimit të prokurorëve për të gjykuar liderin e të djathtës ekstreme, Matteo Salvini, në akuzat për mbajtje të emigrantëve në det.

Salvini, i cili më parë ka shërbyer si ministër i Brendshëm në Itali, akuzohet për mbajtje në mënyrë të paligjshme të emigrantëve në një anije në Sicili në gusht të vitit 2019.

Rreth 116 emigrantë patën mbetur në anije atëbotë për gati një javë.

Të mërkurën, shumica e senatorëve kanë votuar që gjyqi kundër liderit të partisë kundër-imigrimit, Liga, të vazhdojë përpara.

Salvini ka thënë vazhdimisht se ai dëshiron të përballet me gjyq.

Ai i ka thënë Senatit se dëshiron “t’i tregojë botës” se politikat e tij për emigrimin “kanë shpëtuar jetën e mijëra personave”.

“Unë jam absolutisht i qetë dhe krenar me atë që kam bërë. Dhe do ta bëjë këtë gjë sërish, sapo të kthehem në qeveri”, ka thënë më vonë ai.

Senatorët nga partia e tij janë larguar nga dhoma, për të mos marrë pjesë në procesin e votimit.

Sipas ligjit italian, ministrat kanë imunitet parlamentar për veprimet që marrin derisa janë në pushtet. Mirëpo një komitet ka votuar muajin e kaluar për t’i hequr Salvinit imunitetin, duke e lënë vendimin e fundit në duart e Senatit.

Një tjetër votim zyrtar pritet të realizohet në orën 19:00.

Nëse merret vendim për gjyq kundër tij, Salvini mund të përballet me 15 vjet burgim. rel

Të votojmë për Sami Musa që të bëhet parlamentari i parë shqiptar në historinë e shtetit Gjerman…!

VOTOJMË PËR SAMI MUSA !

Të dashur bashkatdhetarë, kanë ngelur edhe pak ditë deri tek dita e votimeve për të dashurin tonë z. Sami Musa,

kandidat në „Partin Socialdemokrate në Gjermani „ – Hamburg.

ka nga ne që akoma nuk kemi plotësuar formularët.

Këto ditë janë momentet e fundit kur ne duhet t‘i plotësojmë, dhe nëse nuk e keni dërguar deri me tani, duhet të dielen më 23.02.2020-të, të shkoni deri në komunën ku banoni dhe të dorëzoni zarfin me fletëvotimin tënd.

Në mesin e kandidatëve të Hamburgut, është edhe një shqiptaro – gjermanë, aktualisht antarë në „Partin Socialdemokrate në Gjermani „ – SPD – Sami Musa, prandaj ka nevojë edhe për votën tonë….

Vëllezër e motra ju miq të nderuar,

të gjithë ju shqiptarë që jetoni në Hamburg e rrethin me të drejtë vote, mos ngurroni, plotësoni folmularët e fletëvotimeve dhe jepeni votën për Samiun.

Sami Musa mund të ndihmojnë edhe ata që nuk banojnë në Hamburg, por që kanë të afërm dhe miq tek të cilët mund të ndikojnë për ta ndihmuar Samiun duke votuar për te.

Urojmë që votat tona ta ndihmojnë Samiun që të bëhet parlamentar i parë shqiptar në historinë e shtetit Gjerman…!

 

Fotografia e Sami Musa

Veseli bën thirrje të mos hiqet taksa 100 për qind

Kryetari i Partisë Demokratike të Kosovës, Kadri Veseli ka shprehur shqetësim për siç ka thënë ai “ngutinë e tepruar të kryeministrit të ri për të përmbushur kërkesat e Serbisë dhe për të rehatuar Listën Serbe”.

Sipas kryetarit të partisë më të madhe opozitare në Kosovë, taksa 100 për qind ndaj importeve të Serbisë dhe Bosnje Hercegovinës nuk duhet hequr, pasi sipas tij ai vendim ka qenë dinjitoz për Kosovën.

“Qeveria e re duhet të mos të dorëzohet para Serbisë përpara sfidave dhe vendimeve të mëdha që e presin Kosovën”, ka thënë Veseli në një postim në rrjetin social, Facebook.

Partia e Veslit ka qenë pjesë e koalicionit qeveritar, kur ish-kryeministri i Kosovës, Ramush Haradinaj ka marrë vendim për taksën në nëntor të vitit 2018.

Thirrje për heqje të taksës patën bërë si Shtetet e Bashkuara, ashtu edhe Bashkimi Evropian, mirëpo Haradinaj nuk ishte zmbrapsur.

Më herët gjatë ditës, edhe vetë Haradinaj i ka kërkuar kryeministrit të Kosovës, Albin Kurti që të mos heqë dorë nga kjo masë.

Përmes një letre të hapur, Haradinaj ka thënë se “”në kundërshtim të Serbisë duhet të jemi bashkë deri në njohje reciproke, e jo të jesh për një reciprocitet pa njohje”.

Kurti në anën tjetër ka deklaruar të mërkurën se do të zëvendësojë taksën me reciprocitetin e plotë politik, ekonomik e tregtar ndaj Serbisë. rel

Kryetari i Turingenit jep dorëheqje pas kritikave për mbështetjen që mori

Thomas Kemmerich, kryetari i sapozgjedhur i landit gjerman, Turingen me ndihmën e partisë të së djathtës ekstreme, Alternativa për Gjermaninë, ka thënë se do të japë dorëheqje për t’i hapur rrugën procesit të ri zgjedhor.

“Dorëheqja është e pashmangshme”, ka thënë ai.

Zgjedhja e Kemmerichut ka nxitur reagime të ashpra, derisa kancelarja gjermane, Angela Merkel ka thënë se fitorja e tij është e “pafalshme” dhe se procesi duhet të pezullohet.

Kemmerich u ka thënë gazetarëve të enjten se partia e tij e Demokratëve të Lirë, ka bërë kërkesë për shpërndarje të parlamentit në Erfurt.

“Ne duam zgjedhje të reja, për të larguar shenjat e mbështetjes së parties, Alternativa për Gjermaninë në zyrën e kryetarit”, ka thënë ai.

Votimi i së mërkurës është përshkruar si tërmet politik në Gjermani, pasi partitë e mëdha kanë refuzuar në të kaluarën të bëjnë marrëveshje me këtë parti.

Duke folur gjatë një vizitë në Afrikën Jugore, kancelarja Merkel ka thënë se zgjedhjet ne Turingen duhet të zhvillohen sërish.

“Ka qenë ditë e keqe për demokracinë, një ditë që ka thyer traditën e gjatë dhe krenare të vlerave të Partisë Demokristiane (CDU). Kjo nuk ka të bëjë aspak me atë që beson CDU-ja”, ka deklaruar ajo.

Shumë politikanë tjerë kanë bërë thirrje për dorëheqjen e Kemmerichut nga pozita që ka fituar, përfshirë kryetaren e partisë CDU, Annegret Kramp-Karrenbauer.

Kritikët e Kemmerich-ut kanë qenë të shokuar me faktin se dy partitë e qendrës së djathtë kanë bërë marrëveshje me partinë që ka qasje ekstreme ndaj imigrimit, lirisë së shprehjes dhe shtypit.

Partia, Alternativa për Gjermaninë, ka ligjvënës në të 16 parlamentet e landeve gjermane.

Në nivel kombëtar ajo mban 89 ulëse në Dhomën e Ulët të parlamentit nga 709 sa janë në total, duke e bërë atë partinë më të madhe opozitare. rel

Bruksel, fillon ndalimi i pjesshëm për konsumin e alkoolit

Bruksel

Në disa rrugë dhe bulevarde në rajonin qendror të Brukselit, kryeqytetit të Belgjikës, ka hyrë në fuqi ligji i cili ndalon konsumin e alkoolit nga mesnata deri në mëngjes, raporton Anadolu Agency (AA).

Vendimi i miratuar muajin e kaluar nga Këshilli bashkiak i Brukselit filloi të zbatohet sot në kryeqytet.

Ndalesa që do të zbatohet në disa rrugë dhe bulevarde në qendër të Brukselit do të përfshijë rajonet si Boulevard Anspach, Place Fontanais, Place De Brouckere, Place de la Monnaie, Rue du Midi, Rue des Fripiers dhe Rue des Halles.

Ndaj atyre që kapen duke konsumuar alkool nga mesnata deri në mëngjes në këto zona, do të vendoset një gjobë prej 350 euro.

Ndalesa nuk do të përfshijë evenimente të tilla si aktivitete sportive dhe festivale që do të organizohen nga bashkia në kafeteritë dhe restorantet në rajon.

Raportohet se vendimi në fjalë është marrë në bazë të ankesave për zhurmën dhe problemet e sigurisë të shkaktuara nga njerëzit nën ndikimin e alkoolit në rajone.

Bashkia do të zhvillojë një periudhë prove për 6 muajt e parë dhe sipas rezultateve vendimi do të mund të zgjatet ose anulohet.

Parlamenti Evropian miraton marrëveshjen për Brexit

Parlamenti Evropian ka dhënë miratimin përfundimtar për largimin e Britanisë nga blloku evropian, duke hapur rrugën për Brexit të premten.

Në procesin e votimit, 621 ligjvënës kanë votuar në të mirë të largimit të Britanisë nga BE-ja për dallim nga 49 që kanë votuar kundër dhe 13 të tjerë kanë abstenuar.

Përveç votimit është dëgjuar edhe një këngë tradicionale skoceze për t’i dhënë lamtumirën e fundit Britanisë si anëtare e BE-së.

Rezultatet e referendumit të vitit 2016 treguan se 52 për qind e britanikëve janë në favor të largimit nga BE-ja.

Pas 31 janarit, procesi i Brexit-it do të ketë një periudhë tranzicioni deri në fund të vitit.

Kryeministri britanik, Boris Johnson ka mohuar se do të ketë shtyrje të kësaj periudhe tranzicioni. rel

Spanja paralajmëron bojkotimin e Samitit të Zagrebit për shkak të Kosovës

Flamuri spanjoll dhe ai i Bashkimit Evropian.

Spanja kërcënon se do të bojkotojë Samitin e Zagrebit për shkak të pjesëmarrjes së Kosovës, merr vesh Radio Evropa e Lirë nga burime të besueshme në Madrid, Zagreb dhe Bruksel.

Sipas tyre, zyrtarët spanjollë i kanë paralajmëruar mikpritësit e samitit të ardhshëm se nuk do të marrin pjesë në takimin ku Kosova ka pjesëmarrje të barabartë me vendet tjera të Ballkanit Perëndimor.

Po sipas burimeve, diplomatët e vendeve tjera të Bashkimit Evropian janë njoftuar tashmë se Spanja mund ta anashkalojë Samitin e Zagrebit.

Ky Samit midis përfaqësuesve të BE-së dhe atyre të Ballkanit Perëndimor do të mbahet më 6-7 maj.

Spanja nuk e njeh pavarësinë e Kosovës.

Qeveria në Madrid e ka sfiduar pjesëmarrjen e barabartë të Kosovës në të gjitha tubimet e nivelit evropian.

Ajo edhe më parë ka bojkotuar takime të ngjashme.

Në vitin 2018 në Sofje, kur është mbajtur Samiti me Ballkanin Perëndimor, i pari pas 15 vjetësh, Madridi zyrtar nuk ka marrë pjesë për të njëjtat arsye.

Në një takim joformal të ministrave të jashtëm të BE-së dhe rajonit, i cili është mbajtur në Helsinki gushtin e kaluar, ministri i atëhershëm i punëve të Jashtme të Spanjës, Josep Borrell, është larguar nga salla për shkak të pranisë së ministrit të Kosovës.

Atëbotë ai nuk ka qenë i emëruar për pozitën e shefit të Politikës së Jashtme të BE-së.

I pytur nga Shërbimi i Ballkanit i Radios Evropa e Lirë, për problemet e mundshme në organizimin e samitit për shkak të pjesëmarrjes së barabartë të Kosovës, kryetari i Parlamentit kroat, Gordan Jandrokoviq, ka thënë se nuk është e lehtë të përputhen interesat e të gjitha vendeve anëtare të BE-së.

“Kur ka interesa të ndryshëm, atëherë negociohet gjatë”, ka thënë Jandrokoviq, i cili ka konfirmuar se kryeministri kroat, Andrej Pllenkoviq, është në kontakt me të gjithë liderët evropianë rreth organizimit të samitit.

Jandrokoviq po ashtu ka thënë se Qeveria e Kroacisë do të bëjë gjithçka të mundur për t’iu dhënë vendeve të Ballkanit Perëndimor perspektivë të qartë evropiane.

“Jo të gjitha vendet e BE-së kanë një qëndrim dhe entuziazëm të tillë. Ne do të flasim në interesin më të mirë të fqinjve tanë” ka thënë mes tjerash ai.

Sipas burimeve të Radios Evropa e Lirë, zyrtarët në Zagreb janë të bindur se deri në maj do të gjendet një formulë që do t’i lejojë të gjithë të ftuarit në Samit të marrin pjesë.

Stuhi vdekjeprurëse në Spanjë, kërcënon edhe Francën

Stuhia e fuqishme Gloria, që përfshiu të hënën pjesën më të madhe të Spanjës lindore, shkaktoi vdekjen e së paku katër personave.

Rajonet përreth Valencias dhe Ishujve Balearik u goditën më së keqi, me përmbytje të mëdha dhe erëra të forta.

Mbi 30 provinca në Spanjë u vunë në gjendje të gatishmërisë.

Autoritetet thanë se një person humbi jetën në provincën Avila, pasi u godit nga tjegulla që fluturonin.

Një grua e pastrehë u ngri për vdekje pranë Valencias, një viktimë u regjistrua në rajonin Asturias dhe një në qytetin Moiksent.

Stuhia më vonë lëvizi në jug të Francës, ku mediat lokale cituan parashikues të motit duke thënë se ajo është më e keqja në rajon që nga viti 1982.

Spanja dhe Franca u goditën nga përmbytje të mëdha edhe në tetor të vitit të kaluar. rel

Hyrja e emigrantëve nga Turqia në BE ka shënuar rritje, thotë agjencia Frontex

Numri i emigrantëve nga Turqia që hyjnë në Evropë u rrit ndjeshëm gjatë vitit të kaluar, tha të premten kreu i agjencisë kufitare të Bashkimit Evropian (FRONTEX), Fabrice Leggeri.

“Në vitin 2019 më shumë se 82.000 emigrantë u përpoqën të hyjnë pa autorizim në Evropë, një rritje prej 46% krahasuar me një vit më parë”, tha Leggeri.

Kjo rritje, sipas tij, ishte pasojë kryesisht për shkak të situatës në Siri, por edhe paqëndrueshmërisë në Afganistan dhe ndryshimit të politikave ndaj shtetasve afganë nga ana e autoriteteve iraniane dhe pakistaneze.

Migrantët nga Turqia kryesisht hyjnë në territorin e Greqisë, vend ky anëtar i Bashkimit Evropian (BE).

Leggeri nuk pranoi të fajësojë rojet bregdetare turke, duke thënë se ata po “punojnë mirë” në kapjen e migrantëve që largohen nga Turqia.

BE-ja u pajtua në vitin 2016 t’i jepte Turqisë deri në 6 miliardë euro për të përballuar fluksin e sirianëve, si dhe për të bindur qeverinë në Ankara të ndalë migrantët që nisen për në Greqi.

Por, që nga vera e vitit 2019, ishujt lindorë të Greqisë janë përballur me mbipopullim të kampeve të refugjatëve.

Greqia, javët e fundit po ballafaqohet me rritje të numrit të migrantëve që kalojnë nga Turqia në territorin grek. Një person ka vdekur nga zjarri që shpërtheu të dielën (29 shtator 2019) në një kamp migrantësh në ishullin Lesbos. Migrantët u përleshën me policinë, në kampin Moria që strehon rreth 12 mijë njerëz.

Frontex tha se vitin e kaluar, numri i migrantëve ishte më i larti, që nga hyrja në fuqi e marrëveshjes BE-Turqi.

Presidenti turk, Reccep Tayip Erdogan, ka thënë se vendi i tij nuk mund të marrë përsipër i vetëm barrën e pritjes së 3.6 milionë refugjatëve sirianë dhe në të kaluarën ka kërcënuar se do të “hap portat” për migrantët që të shkojnë drejt Evropës.

Ai po kërkon më shumë para dhe evropianët ka gjasa të pranojnë ndarjen e mjeteve.