Janë dy poezi të Faruk Tashollit që shprehin shterrshëm dhimbjen bashkë me sarkazmën për katrahurën e LDK-së dhe klasës politike që, për të ndrequr biografinë, shkon e viziton vendprehjen e liderit indipendentist. Këto poezi janë: «Letër Ibrahim Rugovës» që e kam përmendur edhe në një shkrim vite të shkuara dhe «Akademia e zuzarëve», ku përmblidhet farsa e luajtur në skenën politike kosovare. Poezia «Letër Ibrahim Rugovës» ka pesë strofa dhe unë po sjell tri prej tyre, që nuk lenë vend për koment ose ndryshe, mbështetur në to, mund të hidhet dritë në historinë e shkruar nga historiografë që nuk përfshihen në rreshtat e hipokrizisë.

«Unë nuk të vij te varri, Ibrahim
As për ditëlindje as për ditëvdekje – hiq,
Nuk dua ta zbeh të bukurin kujtim
Kur tarracave, Prishtinës, rrinim si miq.

…..

Vijnë edhe ata që të shanë me afsh
Injorantë kokëbosh, kameleonë pa fytyrë,
Vijnë ata që me djallin hanë bashkë –
Veç në pushtet të vijnë me çdo mënyrë.

Unë nuk të vij te varri, Ibrahim
Si thonë gazetat, të bëj homazh,
Ma kanë zënë udhën figurat shqim
Që urrejtjen për ty e kishin tatuazh

Pas humbjes së rradhës të 28 dhjetorit 2025, që u shoqërua me dorëheqje, LDK po përgatitet për zgjedhjen e lidershipit të ri.

Këto zgjedhje vendosin rishtas në tavolinë dilemën a do të vazhdojë kursi i nëntorit 2006, që doli prej Kuvendit të rrahjes, apo LDK do të ristartojë, pas dy dekadash, me kursin Rugovian, si një antonomazi për strategjinë që udhëhoqi një nga etapat më të rëndësishme në historinë moderne të Kosovës, që identifikohej me idealin e Republikës së Kosovës dhe shtetbërjes.

Menjëherë pas ndarjes së Rugovës nga jeta, me një skenar të përpiktë, filloi zhbërja e LDK-së. Varrmihësit brenda saj ia kishin zili elektoratin dhe aty ia dhanë goditjen e parë.

Ndarja në dy-tre copa e LDK-së në Kuvendin famëkeq të 2006 do të jepte rezultatin në zgjedhjet e nëntorit 2007, ku LDK do të humbiste 2/3 e elektoratit. Kështu do të konsakrohej de jure rruga e lidhjes morboze midis LDK dhe PDK-së, që vijon edhe sot e kësaj dite nga mbitoka dhe nëntoka.

Rugovizmi është strategjia kombëtare e shtetit. Antirugovizmi është gjarpërimi antikombëtar.

Rugovizmi është një sinonimi me mbrojtjen e Republikës së Kosovës, sovranitetit, integritetit dhe integrimit Euro-Atlantik. Antirugovizmi është në antitezë të plotë me këtë sinonimi.

Prej largimit të Rugovës në amshim, LDK-në e minoi nga brenda lidërshipi, që e degjeneroi, e ktheu një parti që luftonte emancipimin, një nga tiparet e dikurshme të LDK-së.

Kjo parti që startoi si Lëvizje Kombëtare ishte krijuar nga elita e vendit që, më 1989, kishte zgjedhur në krye Rugovën. Elita e emrave të shquar, me kontribute në kulturë e shkencë si personalitete që u dëgjohej dhe u besohej fjala si Prof.Agani, Jusuf Buxhovi, Anton Çetta, Zekiria Cana, Idriz Ajeti, Mark Krasniqi, Bajram e Nekibe Kelmendi, Enver Maloku, Xhemail Mustafa etj. etj.. Secili prej këtyre emrave, nëse do të ishte gjallë, mund të drejtonte LDK. Prandaj i vranë. Edhe teza e vrasjes së Rugovës nuk mund të përjashtohet, sepse ndryshe nuk do të mund të realizohej skenari i zi.

Gazeta Bota Sot që i kishte dalë zot Ibrahim Rugovës, kur, pas marrjes peng nga Milosheviçi, u përgatit pa sukses largimi i tij nga skena politike, e ndjeu e para dhe e paralajmëroi tërmetin që po afrohej prej zgjedhjeve të nëntorit 2007, ku LDK humbi, se ashtu kish vendosur nëntoka, por pa dobi. Posa LDK-PDK do të kremtonin në delir fitoren, do të na largonin nga gazeta, që kishte shkruar histori të shtypit të lirë.

Në Kuvendin e Kolltukëve në nëntor të 2006, ku LDK u nda të paktën tre copësh, ishte e qartë se lidërshipi i saj nuk dëshironte të fitonte zgjedhjet e 2007, pra synonte me çdo kusht humbjen që t’ia dhuronte fitoren PDK-së e që pastaj të fillonte lufta e hapur kundër Republikës së Kosovës, me asosacionin e komunave serbe, me tregtinë për të copëtuar Kosovën, e tjerë e tjerë e tjerë.

PDK nuk kishte për të dalë kurrë parti e parë, nëse LDK nuk do të minohej brenda nga titistët, llapistë, sikur i njohin dhe i thërrasin me nofka në mbarë Kosovën.

LDK ishte minuar në themel nga vetë lidërshipi i LDK-së ardhur në fuqi nga Kuvendi i Kolltukëve, të cilit, pas vdekjes së Rugovës, i kishin dalë puplat e sorrës, por që nuk do të pranohej  dhe do të refuzohej nga elektorati rugovian, sepse me mjete diktati kishte tjetërsuar identitetin e kësaj partie themeluar nga elita e vendit.

Pasi shkëmbeu timonin me Fatmir Sejdiun, Isa Mustafa me dinakërinë e dhelprës, në disa zgjedhje parlamentare, bëri shumë dredha gjarpëri për të krijuar iluzionin se LDK po reformohej, sikur ishte rasti kur ftoi Donika Gërvallën, kur përfshiu si deputete të LDK-së Teuta Rugovën apo kur e emëroi Vjosa Osmanin kandidate për kryeministre. Kjo metodologji vazhdon edhe sot, kur kemi si deputetë të LDK-së Ukë Rugovën dhe djalin e Xhemajl Mustafës. Megjithëse këta emra kanë një background familjar të shquar nuk kanë mundur të ushtrojnë ndikimin e tyre, që lidërshipi i LDK-së prej 2006 të mos i përdorë për të realizuar qëllimet e veta të mbrapshta. Donika dhe Vjosa që reaguan, lidërshipi i LDK-së i denigroi dhe i përjashtoi me një ideologji të tipit ajatollah mizogjen, 180 gradë kundër me politikat përfshirëse të Ibrahim Rugovës.

Cili është qëllimi kryesor i LDK-së prej 2006 e deri sot?

Pa iu skuqur faqja me njollën e humbësve të mbajnë status quonë si patericë e PDK-së dhe me destruksionizëm antikombëtar, që e pamë edhe një herë prej shkurtit 2025 deri në dhjetor 20025, të mbeten rrezik për interesat kombëtare të Kosovës, duke bllokuar, shantazhuar, demonizuar lidërshipin e ri të Kosovës që po mbron atë që e vunë në shitje dy aleatët lidhur bashkë si mishi me thoin.

Humbësa ishin humbësa janë dhe humbësa do të jenë.

Tani po i referohem pak statistikave, që janë kokëforta dhe dëshmitare të rrënimit dhe degradimit të LDK-së.

Më 2007 LDK u votua  me rreth 129 mijë votues ose 1/3 e elektoratit që kishte fituar në zgjedhjet e 2004. 

Në zgjedhjet e 2021, pas përjashtimit të Vjosa Osmanit nga LDK dhe emërimit të Abdullah Hotit si kandidat për kryeministër, LDK arriti një tjetër rekord si humbëse me 12% dhe 110 mijë votues.

Abdullah Hoti u zëvendësua me Lumir Abdixhikun, që, në zgjedhjet e shkurtit 2025, do të kishte një farë ngritje, por që do ta humbiste rishtas tatëpjetas në zgjedhjet e dhjetorit 2025 duke arritur 12-13% me rreth 120 mijë votues.

Pra, tri humbjet më të llahtarshme, më kulmore, më të bujshmet dhe më sinjifikativet LDK i ka arritur më 2007, më 2021 dhe në dhjetor 2025, me kryetar respektivisht Fatmir Sejdiun që e shporrën si gur shahu, Abdullah Hotin e Lumir Abdixhikun.

Tri humbjet si një trinitet i minimit që i është bërë LDK-së nga brenda.

A mund që LDK pas humbjes së tretë, të rikandidojë me njërin nga tre humbësat eklatantë?

Po, nëse do të vijojë kursi i shuarjes së LDK-së.

Jo, nëse LDK do të distancohet nga dy dekadat e shkuara për të nisur dekadën e tretë me një mendësi euro-atlantike dhe pro interesave kombëtare.

Dhe është shumë i justifikuar ilariteti që ka shkaktuar këto ditë në Kosovë rikandidimi i humbësit Abdullah Hoti, Lumir Abdixhiku apo cilitdo humbës brenda bandës së lidërshipit 20 vjeçar në LDK, ata që i kanë shërbyer si puthakëmbë Isa Mustafës dhe klanit të tij.

Nëse LDK do ta vazhdojë lajthitjen, kjo do të thotë se dirigjimi i LDK-së nga nëntoka e padrinove vazhdon.

Drama apo tragjedia e një partie është çmim i drejtimit. Por ka kosto edhe për vendin. Pra, ata që po mbajnë peng dhe kanë minuar LDK-në prej 2006 kanë synuar të minojnë, të bllokojnë e mbajnë peng Republikën e Kosovës. Ata janë në unison me PDK.

Ne e pamë se si e bllokuan institucionalizimin e institucioneve që dolën prej rezultateve të zgjedhjeve të shkurtit 2025. Ishin të paaftë të krijonin institucione dhe zgjodhën rrugën e bllokimit dhe të shantazheve, duke u bërë zëdhënësa të Vuçiqit.

Edhe rinumërimi i votave të dala nga zgjedhjet e 25 dhjetorit është pjesë e skenarit anti Kosovë, antiBE dhe NATO. Bllokim të Kosovës do Serbia dhe Rusia dhe bllokuesit janë përpara syve tanë.

Kjo është pak a shumë rezymeja e 20 viteve të dështimit të LDK-së.

Tani dilema është e thjeshtë, a do të vazhdojë LDK-ja rrugëtimin e mbrapshtë të këtyre dy dekadave apo do të hapë një faqe të re, me emra të rinj, me një katharsis të plotë dhe dënim të thellë e përjashtim të lidërshipit 20 vjeçar.

Degjenerim si faza e fundit e zhbërjes së LDK-së apo ringjallje dhe një fillim i ri ?

Do të ishte mirë, që LDK-ja të ringjallej, si kredo e atyre emrave të shquar që e ngjizën, por fatalitet për Kosovën nuk mund të jetë. Sepse zgjedhjet vinë dhe ky formacion do zhduket fare nga faqja e dheut sikur zhduken rëndom formacionet politike. Formacionet politike i fut në skenë dhe i heq nga skena politike Sovrani! Të rrojë populli i Kosovës se aq na bën për partitë që kanë dalë nga «Akademia e zuzarëve»

Ju fola për dy poezitë lapidar të Faruk Tashollit, të shkuara me gjak zemre dhe lot shpirti, por që bëjnë skanerin e teatrit politik absurd të klasës politike dhe LDK-së.

Poezia “Akademia e zuzarëve” ka 6 strofa dhe unë po ju sjell katër prej tyre edhe për këndellje estetike dhe sidomos për fuqi dërrmuese dëshmuese, sikur dëshmitarët që dëshmojnë të vërtetat historike nëpër gjyqet për drejtësi apo drejtësi supreme, këtë fuqi ka poezia e vërtetë:

Nga kohët e lashta kur dolën dituritë
Prinë njerëz të mençur bënë akademitë,
Çerdhe ku do ngriteshin me nderë dijetarë
Çerdhe që mbrapshtitë do t’i kthenin mbarë.

Por kush s’e ka prekur as kush s’e ka parë
Një akademi tjetër që prodhon zuzarë,
Zuzarë të lartësuar nga jugu e veriu
Që nga kokë e shkencës deri te bariu!

…..

Zuzarë krye shtetit zuzarë parlamenti
Sa herë aty ngjiten poshtë rënkon vendi,
Zuzarë që s’i ndalë laurë as doganë
Zuzarë kokë urithësh që ta bëjnë hatanë.

O sa shumë na zgjati kjo stinë zuzarie
Ku s’njeh qeni t’zonë dreqi s’i bie n’fije;
Kur udhët e mbara i marrin shqiptarët
Shpatat nga këllëfet i qesin zuzarët!

Poeti lutet që stina e zuzarive dhe zuzarëve të marrë fund dhe besoj se lutjet e tij janë dëgjuar. Tani Kosova ka krijuar një klasë të re politike, që nuk mund të gabojë sepse Sovrani i sheh me lupë! Bëfshin veç bëma të mira! Dhe shërbefshin si model frymëzimi për të ardhmen!

Dy fjalë përmbyllëse, sigurisht të gjithë ne, jo vetëm ne si gazetarë, raportues e kronikanë, por të gjithë ne si shqiptarë jemi dëshmitarë se gjatë këtyre dy dekadave sa shumë e ka dëmtuar Kosovën aleanca PDK-LDK, por po ashtu ne jemi dëshmitarë se Kosova ka energji të pashterëshme për të krijuar parti të reja e për të nxjerrë figura e të reja, klasë të re politike që ngjallin besimin e elektoratit.

Dhe elektorati në Kosovë është Sovran, vendos vetë për fatin e tij!