DEKLARATE ZYRTARE

“Nuk ka Kuvend me 25 Prill 2026 per sa kohe qe urdhri i Gjykates (TRO) eshte ne fuqi”

Ne nje moment te rendesishem per Federaten Vatra, Dega Vatra Manhattan Branch ndjen detyrimin institucional te sqaroj qendrimin e saj lidhur me zhvillimet e fundit publike.

Me vendim te Gjykates Supreme te New York-ut eshte vendosur nje Temporary Restraining Order (TRO) qe bllokon perkohesisht veprimtarite drejtuese dhe proceset organizative te lidhura me strukturat qendrore te Vatres deri ne nje vendim perfundimtar.

Megjithate, se fundmi jane publikuar njoftime dhe aktivitete ne Gazeta Dielli qe paraqesin veprime organizative drejt nje Kuvendi me 25 prill, perfshire mbledhje komisionesh dhe deklarime publike nga persona qe paraqiten ne role drejtuese.

Keto veprime duken ne kundershtim me frymen dhe kufizimet e vendosura nga Gjykata dhe jane ne proces shqyrtimi nga perfaqesuesit ligjore.

Dega Vatra Manhattan Branch respekton plotesisht urdhrin e Gjykates dhe nuk do te marre pjese ne asnje proces qe bie ndesh me nje vendim gjyqesor ne fuqi.

Sot per sot, cdo veprim drejt organizimit te nje Kuvendi me 25 prill mbetet i pezulluar deri ne vendimin perfundimtar te Gjykates.

Vatra eshte institucion historik dhe duhet te drejtohet mbi baza ligjore, ne perputhje me Kanunoren dhe me respekt te plote ndaj autoritetit te Gjykates.

Respekti ndaj Gjykates eshte respekt ndaj Vatres.

Kryesia

Vatra Manhattan Branch

Screenshot

AGIM REXHAJ / “Nderi i Kombit”

President i Nderit i Federatës Pan-shqiptare të Amerikës “VATRA”

New York, më 9 Mars 2026

“… (në Vatër) me keqardhje konstatoj mungesën e bazës ligjore dhe të demokracisë së brendshme …krijimi i një klimë përjashtuese nga drejtuest e saj ndaj anëtarëve të ndershëm dhe veteranëve të Vatrës…hapja e proceseve gjyqësore me qëllim për t’i heshtur zërat kritikë, përjashtimi i anëtarëve dhe mbyllja e dyerve të Selisë, janë akte të papëgjegjshme që kanë dëmtuar dinjitetin, reputacionin dhe unitetin e Vatrës”.

“…distancohem nga ata që shkelin ligjet e Vatrës, apo nuk ruajnë etikën e komunikimit… qëndroj pranë dhe inkujaroj ata vatranë që mbrojnë parimet, demokracinë e brendshme dhe Kanunoren 100-vjeçare të vitit 1926… Zgjidhja afatgjatë është që problemet të kërkohen në rrënjë dhe jo në sipërfaqe, dhe zgjidhja të fillojë aty ku proceset kanë ngecur (në kuvendin e 2022), gjithmonë në përputhje me rregullat Kanunore të Vatrës…shkelësit e Kanunores së Vatrës duhet të terhiqen dhe t’i lënë rrugë komunikimit dhe zgjidhjes paqësore.”

Federata Vatra, kjo vlerë e madhe kombëtare, me një histori dhe kontribut të jashtëzakonshëm në jetën dhe ekzistencën tonë kombëtare, ka qenë për dekada krenaria e jetës sime. Ajo ka kaluar kohë të ndritura në rrugëtimin e saj 114-vjeçar, por edhe periudha të vështira të mbijetesës përballë sfidave historike me grekë, serbë dhe komunistë.

Ndërsa sot në kohë paqeje dhe stabiliteti kombëtar Vatra duhej të ishte në ditët e saj më të mira, ajo është plaga e jetës time. Vatra aktualisht po përballet me një situatë të ndërlikuar institucionale dhe ligjore, prandaj e shoh si obligim moral dhe qytetar, me fjalën time të ndihmoj

sadopak pozitivisht, duke kontribuar për paqen, dialogun dhe unitetin e saj.

Në jetën time kurrë nuk kam dashur të flas apo të mburrem për kontributet e mia. Për mua, shërbimi ndaj Vatrës ka qenë gjithmonë një detyrim moral dhe një nder. Megjithatë, në rrethanat e krijuara së fundmi, e shoh të nevojshme të bëj këtë sqarim për të mbrojtur të vërtetën dhe për të respektuar punën e shumë brezave veteranë që ka pasur Vatra.

Për më shumë se 41 vite kam qenë anëtar i Vatrës. Gjatë kësaj kohe kam pasur nderin të shërbej për 30 vite si sekretar dhe nënkryetar i saj dhe për 6 vitet e fundit si President Nderi me të drejtë vote, i zgjedhur me votë unanime. Kam kontribuar me përkushtim në punën e Vatrës, por edhe me mbështetje të vazhdueshme dhe të konsiderueshme financiare, këto të dokumentuara. E kam

bërë këtë sepse gjithmonë kam besuar në misionin historik të Vatrës dhe rolin e saj për çështjen kombëtare dhe komunitetin shqiptaro-amerikan.

Përveç angazhimit në Vatër, kam shërbyer si kryetar i degës së Lidhjes Demokratike të Kosovës për degën New York dhe rrethe, si dhe bashkëpunëtor i presidentit hisorik dr. Ibrahim Rugova.

Për 8 vite kam qenë anëtar i Bordit drejtues të Ligës Qytetare shqiptaro amerikane drejtuar nga kongresisti arbëresh Joseph Dioguardi dhe kam mbajtur lidhje të vazhdueshme me institucionet në Kosovë dhe Shqipëri.

Po ashtu kam qenë anëtar për 6 vite i komisionit të Kishës Zoja e Shkodrës për ndërtimin e Katedrales së Shën Terezës në Prishtinë. Në vlerësim të kontributit tim në komunutet dhe në Vatër, jam nderuar nga Presidenti i Shqipërisë, Bujar Nishani me titullin e lartë “Nderi i

Kombit”, se bashku me 12 martirë të Vatrës.

Gjatë gjithë këtyre viteve, kam pasur marrëdhënie të ngrohta me të të gjithë anëtarët e Vatrës. Bashkëpunimi, solidariteti dhe fryma vëllazërore kanë qenë gjithmonë forca që e kanë mbajtur

gjallë organizatën. Kam pasur nderin që të jem autor i 38 pajtimeve në mes shqiptarëve, ndërsa në Vatër kam ndërhyrë që çdo problem të zgjidhet në mënyrë paqësore dhe brenda familjes

vatrane, në përputhje me traditën e saj. Në funksion të kësaj është edhe kjo dalje imja sot.

Megjithatë, me keqardhje konstatoj se në vitet e fundit në Vatër janë evidentuar mungesa të bazës ligjore dhe të demokracisë së brendshme, dhe për pasojë është krijuar një klimë përjashtuese nga drejtuest e saj, jo vetëm ndaj meje, por edhe ndaj shumë anëtarëve të ndershëm dhe veteranëve të Vatrës. Kjo situatë ka lindur si pasojë e qëndrimeve tona kritike për moszbatimin e Kanunores dhe veprimeve që pengojnë unitetin e organizatës.

Nën këtë frymë përjashtuese shumë vatranë, me qëllim për t’i heshtur, janë kaluar në procese gjyqësore, një qasje me të cilën nuk jam pajtuar asnjëherë, pasi kultura e gjyqeve mes anëtarëve

nuk ka qenë kurrë traditë e Vatrës dhe ka dëmtuar dinjitetin, reputacionin dhe unitetin e saj.

Është gjithashtu e dhimbshme të konstatohet se Vatra ka katër vite që nuk organizon mbledhje të lira me anëtarësinë në Selinë e saj, dhe dy vite që ka mbyllur dyert për një pjesë të mirë të anëtarëve të saj. Përjashtimi i anëtarëve dhe mbyllja e dyerve, madje edhe ndaj meje si President Nderi, është një akt i papërgjegjshëm dhe duhet të korrigjohet sa më parë.

Aktivitete me rëndësi në Selinë e Vatrës, si ardhja e presidentes së Kosovës apo personaliteteve të tjera, dhe mbyllja e derës ndaj meje si President Nderi, lë një shije të keqe mosbesimi dhe përçarjeje në familjen e madhe të Vatrës. Jo pa krenari e them se kam qenë një ndër nismëtarët, firmëtarët dhe kontributorët dhe njëkohësisht kryetar i komisionit për blerjen e Selisë së Vatrës.

Shtepia e Vatrës është shtëpia e të gjithë anëtarëve që kanë dhuruar dhe paguar kuota; është shtepia e të gjithë shqiptarëve të ndershëm dhe patriotë.

Sqaroj se nuk do të bëhem pjesë e asnjë grupacioni, por do të vazhdoj të qëndroj pranë dhe inkujaroj ata vatranë që mbrojnë parimet, demokracinë e brendshme dhe Kanunoren 100-vjeçare

të vitit 1926, trashëguar nga korifejtë e Vatrës, Fan Noli dhe Faik Konica.

Mendimi im për njëzgjidhje afatgjatë është që problemet të kërkohen në rrënjë dhe jo në sipërfaqe, dhe zgjidhja të fillojë aty ku proceset kanë ngecur, gjithmonë në përputhje me rregullat Kanunore të Vatrës.

Në këtë kuadër, e shoh të nevojshme që gjyqet të mbyllen sa më parë, në të mirë të anëtarëve dhe të Vatrës. Ata që janë të vetëdijshëm për shkeljet Kanunore dhe strukturore të Vatrës duhet të terhiqen dhe t’i lënë rrugë komunikimit dhe zgjidhjes paqësore, duke rikthyer paqen, respektin për njëri-tjetrin dhe fokusin në rolin historik të Vatrës si avokate e çështjeve delikate në Kosovë, Shqipëri, Mal të Zi, Çamëri, Maqedoninë e Veriut, Luginën e Preshevës dhe në Diasporë.

Po ashtu, dua të bëj të qartë se unë, si President Nderi i Vatrës, do të distancohem nga ata që shkelin ligjet e Vatrës, pengojnë demokracinë e brendshme apo nuk ruajnë etikën e komunikimit, brenda organizatës dhe në publik. Këto qëndrime janë të menduara, të qëndrueshme, të përhershme dhe konform frymës vatrane. Nuk do t’u përgjigjem komenteve apo kritikave të

atyre që nuk janë të interesuar të kuptojnë ose të respektojnë këtë qëndrim.

Në fund, si President Nderi i Vatrës, lëshoj këtë thirrje të fuqishme për paqe, mirëkuptim dhe bashkim pa kushte mes të gjithë anëtarëve të Vatrës. Le të vendosim interesin e Federatës tonë

dhe të çështjes kombëtare mbi çdo interes dhe dallim personal.

Vetëm përmes dialogut dhe respektit mund ta ruajmë dhe forcojmë këtë institucion të rëndësishëm të kombit tonë. Mbaj shpresë të thellë për të ardhmen e Vatrës. Besoj se përmes

dialogut të hapur, respektit të ndërsjellë dhe frymës vëllazërore, Vatra mund të rikthehet në unitetin e saj historik dhe të vazhdojë të jetë një gur themeli i komunitetit shqiptar në Diasporë.

Me respekt të thellë për Vatrën dhe vatranët,

I juaji,

Agim Rexhaj – President i Nderit i Federatës Pan-shqiptare të Amerikës “VATRA”

Ka vdekur në Michigan, Mërgim Korça, inxhinier, autor, e lektor kolegji, por dikur edhe administrator i gazetës “Illyria”.

Më lidh me të edhe një histori personale.

Kur e arrestuan babain tij të shquar, Xhevat Korçën, komunistët ia sekuestruan shtëpinë, kurse familjen e tij e nxorrën në rrugë me gjithë plaçka. Gjyshi i im, Batoja, shkoi dhe i mori në shtëpinë e tij. Kjo sigurisht kërkonte jo thjesht humanizëm por edhe një lloj guximi në atë kohë. Djali i vogël i Xhevatit, Mërgimi ishte ende i ri atëhere, mbase 13-vjeçar. Aty jetuan së bashku deri sa erdhi urdhëri i deportimit që familja e tyre të largohej nga Tirana.

Gati gjysëm shekulli më vonë, në 1999, kur filluam punë në gazetën “Illyria”, në New York, botuesi i atëhershëm i gazetës Ekrem Bardha na ftoi bashkë me kolegun Dalip Greca që ta vizitonim në Detroit.

Në aeroportin e Detroitit na priti Mërgim Korça, i cili pas rënies së komunizmit ishte vendosur edhe ai në SHBA dhe në atë kohë punonte si këshilltar e ndihmës i Ekrem Bardhës. Nga aeroporti na çoi me makinë në motelin ku do të qendronim dhe që aty në shtëpinë e Ekremit.

Rrugës, me duart në timon, duke parë ngultas përpara, dhe me sytë gati me lot, më tha: “Gjyshi yt më mësoi makinën, kur isha i vogël dhe banonim në shtëpinë tuaj afër Medreses, në Tiranë. Shpresoj se po na sheh nga lart që tani kam në makinë nipin e tij.”

Agustin M.Mirakaj: Vatra nuk u përket revolucionarëve të partisë, por idealistëve patriotë Shqiptaro-Amerikanë!

Agustin M.Mirakaj bashkë me një grup të madh të nderuar të Vatranëve është përjashtuar nga klika e Elmi Berishës, e cila sapo e uzurpoi pa zgjedhje por me mandat të dhuruar Vatrën u bekua tek kryetari i Kuvendit të asaj kohe Gramoz Ruçi. Klika e Elmi Berishës dhe Gramoz Ruçi kanë patur qëllim t’a shkatërrojnë Vatrën nga themelet e Etërve deri tek bijtë e trashëgimtarët e saj.

Agustin M.Mirakaj është nipi i Kol Mirakajt, autori i librit “vetvrasja e një Kombi” i dënuar me vdekje nga regjimi diktatorial i Enver Hoxhës që e kaloi jetën si emigrant politik në SHBA.

Ndërsa nipin e tij e ka përjashtuar në mes të Amerikës klika e Elmi Berishës!

Familja e shquar Mirakaj u dënuan me vdekje, me burgje, internime 45 vjet deri më 1991.

Gjatë diktaturës komuniste Familja Mirakaj pësoi: VRASJE, HETUESI, BURGJE DHE INTERNIME 950 VJET…

Babai i Agustinit Moisi Mirakaj shkoi foshnje në internim, aty krijoi familjen dhe aty lindi edhe Agustini e jetuan deri në rrëzimin e diktaturës.

Trashëgimtarët e Kol Mirakajt menjëherë pas rrëzimit të diktaturës u vendosën në SHBA dhe aty ndërtuan jetën duke iu bashkangjitur ideale të Vatrës, të cilat prej janarit 2020 janë shkelur me këmbë.

Prandaj Agustin M.Mirakaj kujton se Vatra u takon patriotëve Shqiptaro-Amerikanë dhe jo uzurpatorëve që mbajnë lidhje me Edi Ramën.

Urdher Ndalimi i Perkohshem per Federaten Vatra. (Temporary Restraining Order.)

Mbas reagimit tone ndaj mospagimit te taksave te Selise se Vatres dhe rrezikut te sekuestrimit te saj nga shteti, para pak ditesh, drejtuesit e Vatres “u nguten” te paguajne taksat te plota per 4 vite.

Megjithëse jemi ne pozita te kunderta me lidershipin e Vatres, besoj se gjithkush e dallon qarte kontrastin mes kujdesit dhe ndjenjes se pergjegjesise qe kemi ne, me neglizhencen dhe deshtimin e Lidershipit te Vatres.

Dua te falenderoj te gjithe Vatranet dhe publikun per mbeshtetjen, dhe ne veçanti te gjithe ata qe ofruan ndihma financiare per borxhin e Vatres.

Por e keqja nuk mbaron ketu.

Me kerkesen e disa zyrtareve te Vatres, ku bej pjese edhe une, Gjykata Supreme e NY ka vendosur nje Urdher te Perkohshem Ndalimi per Vatren dhe zyrtaret e saj. Urdhri thote tekstualisht:

URDHËROHET që, në pritje të shqyrtimit mbi këtë mocion, të Paditurit (Vatra dhe zyrtarët e saj) ndalohen përkohësisht të ndërmarrin çdo veprim të mëtejshëm qeverisës sipas Kushtetutës së pretenduar të vitit 2022, përfshirë, por pa u kufizuar në, zhvillimin e zgjedhjeve si Kuvendi i Përgjithshem Zgjedhor, te planifikuar aktualisht për datën 25 Prill 2026, si dhe çdo emërim zyrtarësh, ndryshim, përfaqësim publik të legjitimitetit, apo ndryshim tjetër administrativ.”

Në vazhdim te ketij vendimi, nje gjyq tjeter do te mbahet sot më 26 shkurt 2026 (Preliminary Injuction), ku do te vendoset e ardhmja e Vatres.

Do Zoti na ndihmon ne kete perpjekje 4-vjeçare per t’i ktyer Vatres dinjitetin, moralin dhe ligjshmerine qe meriton.

Lutuni qe sot te vendoset ne te mire te Vatres

1. Pushteti i përqendruar: Vendimet merren vetëm nga një grup i vogël personash ose një individ i vetëm, duke përjashtuar degët dhe anëtarët e thjeshtë nga procesi vendimmarrës.

2. Mosrespektimi i statutit: Statuti i organizatës shpërfillet ose ndryshohet pa miratim të përgjithshëm nga kuvendi, duke krijuar kaos institucional dhe mungesë transparence.

3. Persekutimi i anëtarëve vendim personal i kyetarit te vetëshpallur: Anëtarët që kritikojnë gjëndjen e Vatrës apo kundërshtojnë vendimet e udhëheqjes (lidershipit) shpallen “të përjashtuar” çohen nëpër gjyqe, pa vendim të kshillit apo kuvendit.

4. Mungesa e transparencës: Anëtarësia nuk ka qasje në informacion të rëndësishëm për financat, mbledhjet apo aktivitetet e VATRËS.

5. Kontroll mbi degët: Degëve të VATRËS nuk u jepet liria të funksionojnë në mënyrë të pavarur sipas statutut të tyre.

6. Qasja ndaj kritikës: Çdo formë kritike shihet si sulm dhe përballet me censurë apo sulme personale kundër individëve që guxojnë të flasin.

7. Shpërfillja e interesave kombëtare: Kur vendimet apo veprimet e udhëheqjes bien ndesh me misionin dhe interesat e VATRËS si organizatë kombëtare shqiptare.

8. Gazeta Diell është kthyer në gazet personale të Sokol Pajes: çensurë totale ndaj anëtarësis dhe bllokim masiv i vatranve në rrjetin social FACEBOOK.

Tirania në një organizatë si VATRA është një kërcënim për demokracinë dhe trashëgiminë e saj historike. Zëri i çdo anëtari duhet të dëgjohet dhe respektuar për të siguruar që VATRA të mbetet një organizatë e lirë dhe e drejtë.

LETËR E HAPUR

ALBANIAN AMERICANS FOR TRUMP

Drejtuar:

Shkelqësisë së tij, Donald J. Trump

President i Shteteve të Bashkuara të Amerikës

Shkelqësisë së saj, Lisa McClain

Bashkë-Kryetare e Caucus-it të Çështjeve Shqiptare në Kongres

Përmbledhje:

Kjo letër, e paraqitur nga ALBANIAN AMERICANS FOR TRUMP, paralajmëron rrëshqitjen e shpejtë të Shqipërisë drejt autoritarizmit nën mandatin e katërt të Kryeministrit Edi Rama, të arritur përmes zgjedhjeve të manipuluara, blerjes së votave dhe abuzimit me pushtetin shtetëror, siç citohet në raportet e OSBE-së. Letra përshkruan korrupsionin sistemik, infiltrimin e krimit të organizuar në qeveri, kontrollin politik të gjyqësorit dhe medias, ndërhyrjet kundër SPAK-ut dhe emigrimin masiv të pothuajse gjysmës së popullsisë. Letra i bën thirrje Shteteve të Bashkuara t’i japin fund mbështetjes politike dhe kontakteve zyrtare me z. Rama, të monitorojnë dhe mbrojnë në mënyrë aktive institucionet gjyqësore të Shqipërisë dhe të ofrojnë mbështetje të qartë morale për forcat demokratike të opozitës për të rivendosur shtetin e së drejtës dhe zgjedhjet e lira.

LETËR E HAPUR

Të Nderuar President Trump dhe Kongresiste McClain,

Në emër të ALBANIANS FOR TRUMP, ju shprehim respektin dhe mirënjohjen tonë për udhëheqjen tuaj dhe për marrëdhëniet e shkëlqyeshme që keni pasur gjithmonë me komunitetin shqiptaro-amerikan.

Organizata jonë ju mbështeti me krenari në dy zgjedhjet e fundit presidenciale, duke mobilizuar votues, mbledhur fonde dhe promovuar politikat tuaja në shtete kyçe. Ne besojmë fuqimisht se angazhimi dhe kontributet e komunitetit tonë patën një ndikim domethënës në fitoren tuaj historike. Shqiptaro-amerikanët mbeten thellësisht besnikë ndaj vlerave konservatore amerikane dhe vizionit tuaj për udhëheqje të fortë, sovranitet kombëtar dhe liri.

Po ju shkruajmë për të sjellë në vëmendjen tuaj situatën e rëndë dhe në përkeqësim në Shqipëri nën regjimin e Kryeministrit Edi Rama. Gjatë trembëdhjetë viteve të fundit, Shqipëria ka përjetuar një erozion të thellë të demokracisë, shtetit të së drejtës dhe besimit publik në institucionet shtetërore. Z. Rama po shërben tani mandatin e tij të katërt radhazi; një dominim politik i arritur në kushte që vëzhguesit ndërkombëtarë i kanë konsideruar vazhdimisht thellësisht problematike.

Shqipëria sot perceptohet gjerësisht si një narkoshtet. Rrjetet e trafikut të drogës operojnë me pothuajse pandëshkueshmëri të plotë dhe ka prova të konsiderueshme, si dhe bindje të përhapur publike, se zyrtarë të lartë qeveritarë mbajnë lidhje të ngushta me grupe të krimit të organizuar. Raporte dhe hetime të shumta ndërkombëtare e kanë identifikuar Shqipërinë si një qendër të rëndësishme për trafikun e kokainës dhe kanabisit drejt Evropës. Shteti i së drejtës është dobësuar rëndë. Zbatimi i ligjit dhe gjyqësori janë të politizuar, dhe drejtësia zbatohet në mënyrë selektive. Korrupsioni është bërë sistemik në të gjitha nivelet e qeverisjes, ndërsa denoncuesit dhe kundërshtarët politikë përballen me burgosje, intimidime, ndjekje penale ose heshtje të detyruar.

Dhjetëra zyrtarë të lartë nga qeveria dhe partia e z. Rama janë arrestuar, akuzuar ose vënë nën hetim për korrupsion. Këta përfshijnë ish-ministra, ministra në detyrë, deputetë, drejtues agjencish, ish-Zëvendëskryeministrin, Zëvendëskryeministren aktuale dhe Kryetarin e Bashkisë së Tiranës. Kjo valë e paprecedentë skandalesh tregon se korrupsioni nuk është i izoluar, por i rrënjosur thellë në nivelet më të larta të shtetit shqiptar.

Zgjedhjet në Shqipëri nuk janë as të lira dhe as të ndershme. Sipas shtatë raporteve evropiane të monitorimit, përfshirë OSBE dhe ODIHR, zgjedhjet e fundit janë shoqëruar me intimidim votuesish, blerje votash, manipulim të listave zgjedhore, keqpërdorim të burimeve publike dhe presion mbi punonjësit e sektorit publik, duke minuar mundësitë e barabarta për partitë opozitare. Gjithashtu raportohet se nuk ekziston një ndarje e qartë midis qeverisë dhe Partisë Socialiste në pushtet, me institucionet shtetërore që përdoren si mjete politike për të ruajtur pushtetin, duke i privuar shqiptarët nga zgjedhje të vërteta demokratike.

Peizazhi mediatik në Shqipëri është thellësisht i korruptuar. Shumica e televizioneve dhe mediave kryesore kontrollohen nga oligarkë të afërt me qeverinë. Gazetarët e pavarur përballen me presion, padi gjyqësore dhe hakmarrje ekonomike. Si rezultat, publiku dezinformohet sistematikisht dhe zërat kritikë margjinalizohen.

Si pasojë e këtij realiteti, pothuajse gjysma e popullsisë së Shqipërisë ka emigruar gjatë dymbëdhjetë viteve të fundit. Ky eksod masiv është një tregues i qartë i dëshpërimit, mungesës së mundësive dhe humbjes së shpresës mes qytetarëve. Familjet po ndahen dhe e ardhmja e vendit po zbehet.

Kryeministri Rama është përfshirë në skandale serioze, përfshirë pretendime për lidhje me kartele droge si Sinaloa dhe përfshirjen e tij në çështjen McGonigal në Shtetet e Bashkuara, çka ka dëmtuar më tej reputacionin ndërkombëtar të Shqipërisë dhe ka ngritur shqetësime për ndikim të huaj dhe korrupsion në nivelet më të larta të pushtetit.

Z. Rama njihet gjithashtu për lidhjet e tij të ngushta personale dhe politike me George Soros dhe organizatat e financuara prej tij, të cilat kanë ushtruar ndikim të konsiderueshëm në reformën në drejtësi, mjedisin mediatik dhe sektorin e shoqërisë civile në Shqipëri. Shumë shqiptarë besojnë se këto lidhje e kanë mbrojtur qeverinë e tij nga vëzhgimi ndërkombëtar, pavarësisht provave në rritje për korrupsion dhe regres demokratik.

Në të njëjtën kohë, z. Rama ka bërë deklarata publike armiqësore dhe mosrespektuese ndaj jush, President Trump, duke ju quajtur “rrezik për botën, nëse zgjidheshit”, dhe duke paraqitur udhëheqjen tuaj si kërcënim për stabilitetin global dhe marrëdhëniet SHBA-Shqipëri. Ai gjithashtu ju ka ironizuar publikisht në takime ndërkombëtare, përfshirë gjatë një takimi me Presidentin Macron, sjellje që ka fyer shumë shqiptarë që vlerësojnë miqësinë historike mes dy vendeve tona.

Zoti President, shqiptarët janë ndër popujt më pro-amerikanë në botë, dhe shqiptaro-amerikanët kanë qenë përkrahës të palëkundur të Partisë Republikane dhe të udhëheqjes suaj.

Angazhimi juaj parimor mund të bëjë një ndryshim domethënës në rikthimin e shpresës, integritetit dhe shtetit të së drejtës në atdheun tonë.

Me espekt të thellë, ju kërkojmë juve dhe Departamentit të Shtetit të SHBA-së të mbështesni dhe monitoroni në mënyrë aktive sistemin gjyqësor të Shqipërisë, veçanërisht Strukturën e Posaçme Kundër Korrupsionit (SPAK), për të siguruar funksionimin e saj të pavarur dhe pa presion politik. Ndërhyrjet e Kryeministrit Rama, përmes sulmeve publike, manovrave legjislative dhe presionit ndaj prokurorëve e gjyqtarëve, kanë krijuar një klimë intimidimi që kërcënon integritetin e hetimeve në vazhdim. Mbikëqyrja dhe mbështetja morale amerikane janë thelbësore për të sjellë para drejtësisë zyrtarët e lartë të korruptuar dhe për të parandaluar pengesat politike që minojnë shtetin e së drejtës.

Ju bëjmë thirrje të pezulloni çdo kontakt zyrtar dhe çdo formë mbështetjeje politike për Kryeministrin Rama dhe qeverinë e tij. Ai i paraqet këto kontakte si dëshmi të miratimit amerikan të sundimit të tij, duke mashtruar popullin shqiptar dhe legjitimuar një regjim gjithnjë e më autoritar dhe të korruptuar.

Një distancim i qartë nga ana e Shteteve të Bashkuara do të dërgonte një mesazh të fuqishëm në mbështetje të demokracisë, llogaridhënies dhe vullnetit të vërtetë të popullit shqiptar.

Njëkohësisht, kërkojmë që Kongresi i Shteteve të Bashkuara të ofrojë mbështetje të qartë morale dhe politike për forcat demokratike të opozitës në Shqipëri, të cilat përballen me presion të madh, intimidim dhe bllokadë mediatike. Një mbështetje e tillë do t’u jepte shpresë miliona shqiptarëve që ende besojnë në zgjedhje të lira, shtetin e së drejtës dhe një të ardhme demokratike perëndimore për vendin e tyre.

Ju falënderojmë për kohën, udhëheqjen dhe angazhimin tuaj të vazhdueshëm ndaj lirisë dhe demokracisë.

Me respekt,

ALBANIAN AMERICANS FOR TRUMP – Michigan

Kontakt: Valentin Lumaj

Email: Allgoods@me.com

E shkruar më 15 Shkurt 2008

Çfarë kanë bërë shqiptarët në ditët e fundit të nëntorit 1912? Shumë prej tyre ndoshta as që e kanë ditur çfarë po ndodh. Mungesa e medias, e arsimit, e zhvillimit teknologjik, e shumëçka tjetër ka izoluar ngjarjen ngritjes së flamurit nga jeta e përditshme në shumë mjedise të vendit.

Por, ankthi dhe shpresa kanë qenë bashkë në ajër, ndërsa shoqëria shqiptare ndodhej përpara një veprimi që do të vuloste fatin e shqiptarëve për gati një shekull. Lajmi më pas është përhapur shpejt, po gëzimi ka qenë i dyzuar nga hija e pushtimit ushtarak të fqinjëve dhe mungesa e vizionit të duhur për të kuptuar ndryshimin e madh. Është dashur kohë veç të tjerash, që të kuptohej se Kosova dhe një pjesë e madhe e trungut mbarëshqiptar ishte shkëputur padrejtësisht e fatalisht.

Sot, diçka më shumë se 95 vite më vonë, një tjetër “28 nëntor” është fare afër. Po kësaj here jetojmë në një kohë tjetër. Vendimet e udhëheqësve të fuqive të mëdha mësohen sakaq në çdo cep të humbur të tokave shqiptare. Nëpërmjet valëve televizive, e gjithë bota shqiptare do të ndjekë drejtpërdrejtë shpalljen e pavarësisë së Kosovës.

Shumë gjëra ndryshuan edhe për Kosovën pa u mbushur harku i një shekulli. Atëhere ishte e dënuar me zjarrin e armëve dhe ftohtësinë e injorimit që të mos bëhej pjesë e ngjarjes së 28 Nëntorit.

Pa armë të mjaftueshme, pa një zë në botën e madhe, e humbur e pakuptuar, e mohuar, Kosovës i ishte prerë fati që të ishte i njëjtë me atë të dhjetëra popujve e qindra komuniteteve etnike të botës që nuk kanë asnjë perspektivë për të kënaqur aspiratën e tyre të lirisë dhe vetëvendosjes.

Çfarë ndryshimi sot: me mijëra të rinj që ofruan të jepnin jetën e tyre për pavarësinë, me udhëheqës të cilët për vite ofruan një rezistencë moderne e të lexueshme nga pjesa më e rëndësishme e komunitetit ndërkombëtar, me një ushtri emigrantësh të vendosur për ta kthyer përparimin e tyre individual në përparim të çështjes kombëtare, me një zë aty ku Kosova nuk kishte qenë kurrë, në kancelaritë më të fuqishme të botës.

Por edhe bota ka ndryshuar. Lufta e Dytë Botërore, me krimet e saj, transformuan Europën e botës. Masakrat e vitit 1912-13 në Kosovë mund të kenë qenë më të mëdha se ato të vitit 1998-99, por kësaj here ishte kohë tjetër. Mbi të gjitha një faktor i ri kishte hyrë në skenën europiane: Shtetet e Bashkuara të Amerikës. Roli monumental i fuqisë më të madhe të globit meriton falendërimin më të madh sot.

Një gërshetim i këmbënguljes dhe gatishmërisë shqiptare për sakrificë, brutalitetit arrogant serb, vendosmërisë parimore amerikane dhe vizionit pozitiv europian, sollën atë që për shumë popuj e komunitete të tjera në botë do të mbetet vetëm një ëndërr. Dikur e ndaluar për të qenë pjesë e një kombi e shteti, Kosova vjen sot vetë si shtet e kërkon vendin e saj mes kombeve të botës.

Ndërsa, asgjë nuk është bërë ende realitet apo konfirmuar zyrtarisht, ne jemi ndoshta vetëm pak orë larg “28 nëntorit” kosovar, një nga ato ngjarjet për të cilat me siguri do të shkruhet, këndohet, e hamendësohet për shekuj me radhë.

Ngjarja nuk vjen pa vështirësira, se ka edhe gjëra që nuk kanë ndryshuar pas 95 vjetësh. Serbia ka mbetur lodër në duart e Rusisë dhe kjo e fundit lodër në duart ambicjeve perandorake të udhëheqësve të saj. Pak ka ndryshuar edhe Serbia, çuditërisht, pas katër regjimesh e katër luftrash, por ky mosndryshim është pjesë e mallkimit të saj dhe bekimit tonë.

Ende nuk e dimë nëse do të jenë forcat pozitive aq të forta sa që Kosova të mos ndahet, e që shkëputja të mos jetë shumë e dhimbshme e që prijësit e shtetit të ri të mos e shpërdorojnë shansin e madh. Por, kemi arsye të besojmë se ka një ogur të mirë që ka rënë mbi këtë tokë të vuajtur e që liria e fituar me mund do të vazhdojë të frymëzojë mirësi.

Ndryshe nga ata që nuk ditën apo nuk mundën të shijojnë ardhjen e ngjarjes së madhe rreth 95 vjet më parë, në nëntor 2012, ne shqiptarët e sotëm, kemi shansin të ndalemi një çast e të ndërgjegjësohemi për atë që po vjen. Të reflektojmë që të dimë se nga po vimë e ku po shkojmë.

Papritmas, përkundër frikërave, anktheve e mosbesimeve tona, pas dy ditësh, do të jetë “28 nëntor” përsëri për shqiptarët.

(Botuar në gazetën “Illyria”, New York, 15 shkurt 2008)

Ramiz Mujaj Unë isha delegat në Kuvendin e Detroitit (Michigan), kur pa votën e vatranëve u zgjodh për kryetar, me gjoja aklamacion, Elmi Berisha nga një pjesë e vatranëve, me arsyetimin se gjoja kësaj radhe do të zgjidhnim një dardan në krye të Vatrës. Por nuk e kishin llogaritur, apo nuk e dinin, që ky person kishte dhënë deri në atë kohë shumë pak ose aspak për Vatrën, ndërsa një klikë anti-vatrane e mbështeste, ndoshta pa qëllim të keq nga ana e tyre.

Por në Vatër, as Kanunorja e 1926-s dhe as kontributdhënësit e Vatrës kurrë nuk kanë propozuar për kryetar një njeri i cili nuk ka qenë i njohur për kontribut së paku 5 vite në Vatër. Në Kuvendin e Michiganit ndodhi çka ndodhi, ndodhi ajo që nuk duhej të ndodhte: u propozua një njeri që nuk kishte dhënë kontribut në Vatër.

Unë isha kundër kësaj zgjedhjeje, por mu desh ta përkrah aklamacionin, megjithëse votën e vatranëve ky nuk e kishte. Kur e mori udhëheqjen Elmiu me aklamacion para vatranëve, ai bëri shumë e shumë premtime për mandatin dyvjeçar që iu dha. Ndër premtimet që dha, e që unë i theksova sepse prej shumë vitesh ishin të nevojshme të realizoheshin, ishin:

1. Të blihej një ndërtesë e re për Vatrën dhe ekzistuesja të lihej si muze dhe zyrë e arkivit të Vatrës.

2. Të kontribuohej për rritjen e fondit të studentëve, të krijuar që nga koha e Fan Nolit dhe Faik Konicës.

Unë, i pakënaqur nga zgjedhja e një njeriu llafazan, siç kisha dëgjuar për kandidaturën e tij edhe kur kishte kandiduar për kryetar të komunës së Pejës, ku kishte premtuar 300 milionë dollarë dhe e gjithë bota kishte qeshur me të duke pasur mosbesim për premtimet që bëri gjatë Kuvendit, e prita te dera dalëse, e urova për mandatin dhe i thashë:

“Dëgjo, z. kryetar i nominuar. Ti premtove shumë gjëra sot, por mua si vatran i vjetër më interesojnë vetëm dy premtime që dhe sot. Nëse i realizon për mandatin dyvjeçar, blerjen e godinës së re dhe rritjen e fondit të studentëve, mirë. Por po të them se nëse nuk i bën këto dy premtime, do të them hapur që je rrenacak.”

Dhe ashtu ndodhi. Elmi Berisha nuk i realizoi premtimet. Por që në fillim përjashtoi ose la jashtë vatranët që kishin punuar për shumë e shumë dekada me devotshmëri, ndërsa afroi servilë si Pashko Camaj, Besim Malota, një anti-vatran i njohur dhe përçarës i komunitetit, si dhe Alfons Grishaj, për të cilin flitet se është dënuar shumë herë për krime në Shkodër dhe bashkëpunëtor i Ratko Jokiç, bashkëpunëtor i Arkanit. Këta uzurpatorë kanë hedhur në gjyqe shumë vatranë të devotshëm, siç flitet, me fondet e vatranëve.

Por selia e Vatrës duhet të shpëtohet nga këta. Selia e Vatrës u ble nga ne, edhe nga unë, në vitin 1996, kur për herë të parë Vatra u bë me godinë, me seli dhe me zyrën e vet, gjë që kurrë më parë nuk e kishte. Dhe tani këta matrapazë, me përçarje, përjashtime dhe mbyllje dyersh për vatranët që e blenë këtë shtëpi, po mundohen ta shkatërrojnë Vatrën.

Në këtë seli të Vatrës, siç e shpjegon Valentini, është një pasuri shumëmilionëshe, arkivi shekullor i Vatrës që ruhet në këtë godinë, dhe këtë e dinë shumë mirë disa vatranë që e sollën nga çatia e restorantit të Antoni Athanasit në mars të vitit 1996. Ndërsa këta të sotmit, të vetëquajtur lidership, ose nuk ia dinë vlerën ose duan ta shkatërrojnë.

Po tregoj vetëm një fakt, sepse nga dora ime, gjatë bartjes nga Bostoni, pjesa dërrmuese e atij arkivi ka kaluar përmes duarve të mia. Kohët e fundit, me sytë e mi kam parë që një pjesë e atij arkivi po humbet ose po abuzohet.

Shembull: në vitet e para të krijimit të Vatrës, organi i saj “Dielli” kishte shtypshkronjën e vet me mënyrë mekanike, me shabllone. Kishte disa pako të paketuara vetëm me ato shabllone të gazetës “Dielli”. Unë i kam parë në selinë e Vatrës, ndërsa tani pjesë të dyerve te podiumi mbahen hapur me këto shabllone, të cilat do duhej të ekspozoheshin si monumente në Vatër.

Vatra duhet të shpëtohet nga këta të pacipë sa nuk është vonë. Vatranët duhet të mblidhen për ta shpëtuar Vatrën, dhe Vatrën duhet ta shpëtojnë edhe njerëzit e komunitetit shqiptaro-amerikan që e njohin Vatrën dhe kanë kontribuar përmes saj për çështjen shqiptare.

Por unë mendoj një paketë lidershipi pa Elmi Berishën, pa servilin dhe përçarësin Pashko Camaj, Besim Malotën dhe Alfons Grishaj, sepse vërtet këta janë ata që e kanë përçarë Vatrën dhe tani duan edhe ta falimentojnë.

Thirrje dhe lutje shqiptare e kombëtare: ta shpëtojmë Vatrën.

Kupola aktuale e Vatrës është në unison të plotë me qeverinë Rama. Misioni i tyre është të shkatërrojnë çdo gjë kombëtare. Sipas tyre, historia duhet të fillojë nga ata. Mundi dhe djersa e vatranëve që nga koha e themelimit të Vatrës po shkelen me këmbë nga këta të vetëquajtur liderë.

Ju lutem, vëllezër e motra, të bëhemi bashkë dhe ta shpëtojmë Vatrën. Auditi financiar i Vatrës është nevojë imediate. Llogaria e Vatrës është e thjeshtë: të ardhurat e saj mblidhen nga anëtarësia, rentat e dy familjeve në shtëpinë e Vatrës dhe donacionet e njerëzve të ndershëm e bujarë, qofshin këta biznesmenë me emër apo njerëz të thjeshtë. Nuk ka kurrë deficit në arkën e Vatrës sa të mos i përgjigjet kupola zaptuese e drejtimit të Vatrës mosshlyerjeve të detyrimeve ligjore, siç janë taksat e pronësisë, shpenzimet për ujin, energjinë elektrike dhe gjithçka tjetër që përmban ligji.

Kjo mospërgjegjësi e tyre nuk vjen sepse arka e Vatrës është bosh. “Liderët” e vetëdeklaruar i kanë bërë këto veprime me ndërgjegje të plotë. Qëllimi i tyre është t’i humbin nam e nishan Vatrës e pastaj, me xhepat e tyre të pistë, të dalin e ta blejnë në foreclosure gjakun dhe djersën e vatranëve të ndershëm, për ta kthyer atë godinë që mban historinë e Kombit Shqiptar në skuta të errësirës.

E drejta mendon, por nuk harron.

Jo vetëm që e mbaj mend shumë mirë, por e pashë dhe vazhdoj ta shoh që nuk u mbajt asnjë premtim. Kemi njerëz të mirë e me shpirt patriot që nuk do të lejojnë të humbasim selinë e Vatrës. Ky njeri duhej të kishte ikur, ka qëndruar gjatë. Zoti është me të drejtën dhe me vatranët e ndershëm.