VOAL

VOAL

Profesori Serwer: Kosova të largohet nga një marrëveshje e keqe me Serbinë, të përmirësojë raportet me Kinën

July 21, 2021
blank

Komentet

blank

“Mbretër” edhe në Ekuador- Adoleshenti Juan rrëfen ‘ëndrrën’ për të punuar me bandat shqiptare

Prestigjiozja britanike “The Telegraph” i ka kushtuar një artikull të gjatë lidhjes së fortë të bandave shqiptare që kanë shtrirë rrënjët e tyre në tregun e Londrës dhe të gjitha qyteteve të mëdha në ishull, duke nisur analizën që në gjenezë, te raporti i fortë i tyre me Amerikën Latine.

Nga Ekuadori që është bërë një ndër furnizuesit më të mëdhenj të tregut të narkotikëve në Europë, me portin e Guayaquil, gazetarët britanikë na paraqesin famën e shqiptarëve në Ekuador, aty ku bandat nga vendi ynë kanë lidhur marrëveshje me kartelet më famëkeqe dhe tashmë janë protagonistë edhe në vrasjet e bujshme që ndodhi në lagjet e rrëmujshme.

Artikulli i “The Telegraph”:

Çdo ditë, midis orës 17:00 dhe 21:00, fëmijët 10 vjeç mblidhen në fushën e betonit të futbollit në lagjen veriore Pascuales të Guayaquil për të mësuar se si të vrasin.

Për katër orë, ndërsa dielli perëndon mbi qytetin port në Ekuador, “school for sicarios” i mëson nxënësit e saj të mbushin armët, të gjurmojnë objektivat e tyre dhe të vrasin.

Shkollat, një sekret i hapur, janë hapi i parë për vrasësit e rinj aspirantë (sicarios) për t’u bashkuar me bandat rivale që konkurrojnë për një pjesë të tregut në rritje të eksportit të kokainës në Evropë.

Por diplomimi nuk është i garantuar. Rekrutët e rinj fillimisht pritet të vrasin një anëtar të bandës rivale, ose në disa raste, familjen e tyre. “Ata detyruan disa fëmijë të vrisnin kushërinjtë ose xhaxhallarët e tyre”, thotë Juan, 16 vjeç, për “The Telegraph”. “Bëhet fjalë për të provuar besnikërinë”, thotë adoleshenti, i cili ka vrarë 45 njerëz që kur u regjistrua në moshën 12-vjeçare, të gjithë me gjakftohtësi.

“Fëmijët e dinë: nëse refuzojnë, do të vriten. Ata nuk kanë zgjidhje”.

Bandat shqiptare

Rritja e kampeve të vrasjeve në Guayaquil vjen pasi një betejë e re e ashpër shfaqet në qytet. Fraksionet lokale janë futur në një luftë brutale për të punuar për zotërit e rinj të rajonit të eksportit të kokainës: bandat shqiptare. Ky port plot zhurmë, porta për në plazhet e Paqësorit të Ekuadorit dhe në ishujt Galapagos, është kthyer në një zonë lufte. Dhe valëzimet mund të ndihen deri në Grimsby. Sipas burimeve të policisë britanike, nga 11 tonë kokainë rekord që u kapën në Britaninë e Madhe vitin e kaluar, shumë ka të ngjarë të jetë marrë nga fraksionet kriminale nga Ballkani.

Ata e dërgojnë drogën në brigjet britanike nga Amerika e Jugut, nëpërmjet Belgjikës ose Holandës, të cilat i kanë kthyer në portet kryesore të drogës në Evropë në vitet e fundit. Migrimi nga Shqipëria, një nga vendet më të varfra në Evropë, ka lejuar që bandat të krijohen në qytete kyçe në të gjithë kontinentin dhe të marrin nën kontroll rrjetet e trafikimit të dominuara më parë nga mafia italiane. Në Amerikën e Jugut, fragmentimi i strukturave të organizuara kriminale që nga marrëveshja e paqes me guerilët e Farc-ut, ka hapur tregun e drogës, duke i lejuar bandat shqiptare të futen brenda.

Duke lënë mënjanë ndërmjetësit tradicionalë italianë apo meksikanë, shqiptarët negociojnë drejtpërdrejt me prodhuesit. Ata tani komandojnë kryesisht të gjithë zinxhirin e furnizimit nga Amerika e Jugut në Evropë. Dhe kjo sjell një produkt më të lirë dhe më cilësor në vende si Britania, ku përdorimi i kokainës është bërë i kudondodhur dhe jo më vetëm në mesin e klasave të mesme. Agjencia Kombëtare e Krimit thotë se grupet e dhunshme kriminale shqiptare tani dominojnë botën e krimit britanik. Guayaquil, një pikë kyçe e dërgesës në gazsjellësin shqiptar, është bërë epiqendra e fundit e dhunës në botë të lidhur me drogën. “Të gjithë duan një copë byreku”, thotë Juan, duke shpjeguar se si bandat vendase po luftojnë për epërsi për të punuar me shqiptarët.

Në lagjet më të varfra të Guayaquil, vrasja është bërë pothuajse rutinë dhe shumë nga viktimat janë fëmijë dhe adoleshentë. Muajin e kaluar, dy vëllezër të moshës 6 dhe 10 vjeç u qëlluan për vdekje në shtëpinë e tyre teksa luanin me lodrat e tyre. Një fëmijë i tretë, 5 vjeç, ka mbetur i plagosur. Policia thotë se të miturit ishin në shënjestër të drejtpërdrejtë të rivalëve kriminelë të babait të tyre. “Një tjetër rezultat u zgjidh”, thotë Juan. Shifrat e policisë tregojnë se numri i nën 18-vjeçarëve të vrarë në qytet deri më tani këtë vit është trefishuar që nga viti 2021. “Kjo është e gjitha e re për ne”, tha për “The Telegraph” kolonel Byron Ramos, zëvendësshefi i policisë kundër narkotikëve të vendit. “Dhe po përkeqësohet”.

Vrasjet në Guayaquil

Shkalla e vrasjeve në Guayaquil është dyfishuar në 34.1 për 100,000 banorë në 12 muajt e fundit, duke e bërë atë një nga qytetet më të rrezikshëm në botë. Dhe nuk vriten vetëm gangsterët. Janë vrarë edhe prokurorët e lidhur me çështjet kundër trafikantëve të drogës dhe gazetarët që ekspozojnë rrjetet e tyre të paligjshme. Dy javë më parë një makinë bombë shpërtheu në qytet, duke vrarë pesë persona.

Ministri i Brendshëm i Ekuadorit, i cili nuk iu përgjigj kërkesave për intervistë, tha se bombardimi ishte një shpallje lufte nga bandat. Presidenti menjëherë shpalli gjendjen e jashtëzakonshme, duke militarizuar efektivisht qytetin dhe duke vendosur shtetrrethim dhe pika kontrolli. Por është shumë vonë. Arrestimet e fundit të gjyqtarëve, avokatëve dhe komandantëve të marinës, të gjithë të implikuar në skandalet e korrupsionit dhe trafikun ndërkombëtar të kokainës, tregojnë se si vendi po shndërrohet me shpejtësi në një narkoshtet.

Shqiptarët mbështeten te bandat lokale në Ekuador për t’i ndihmuar ata të transportojnë kokainën e tyre dhe të ofrojnë siguri. Dhe kjo ka krijuar një rivalitet të ashpër mes kundërshtarëve për t’u bërë më i madhi dhe më i miri. Sipas burimeve brendkomunitetit të inteligjencës së Ekuadorit, shqiptarët bashkëpunojnë me banda të ndryshme në pika të ndryshme të zinxhirit të furnizimit, por ato me më shumë terren, më shumë armë dhe më shumë kontroll bëhen partnerët e preferuar. Një nga humbësit në rendin e ri është banda Choneros, e cila dikur dominonte peizazhin kriminal të Ekuadorit. Vrasja e kreut të bandës vitin e kaluar ndezi përleshje të brendshme dhe një seri trazirash në burgje, në të cilat u vranë më shumë se 300 të burgosur, shumë prej të cilëve ua prenë kokën.

“Është për t’u bërë më i forti” thotë “Jonny”, një udhëheqës i bandës, nga brenda makinës së tij 4×4 antiplumb. “Duhet t’u tregojmë shqiptarëve, meksikanëve, kujtdo qoftë, se jemi seriozë dhe se mund të bëjmë biznes të vërtetë”, thotë ai, duke mbajtur syze dielli, një kapele bejsbolli dhe i rënduar nga bizhuteritë. Trazirat e burgut ende hedhin një hije mbi Ekuador, e tillë ishte dhuna ekstreme që çoi në copëtimin e rreth gjysmë duzine të burgosurve. John Campuzano Trivino, një baba, u lut nga qelia e tij përmes mediave sociale që autoritetet të ndërhynin përpara se të vritej.

Djali i tij tha për The “Telegraph”: “Banda po hapte një vrimë nëpër mur. Plani i tyre ishte të përfundonin te rivalët e tyre dhe babai im, i cili nuk ishte gangster, ishte një nga shumë të kapur në mes. Autoritetet nuk bënë asgjë”.

Ndërsa bandat e reja luftojnë për kontroll brenda dhe jashtë burgut, nevoja për këmbësorë është bërë më e rëndësishme se kurrë. Adoleshentët bëhen objektiva të dukshëm. “Unë punësoj dikë vetëm për të rekrutuar të rinjtë”, thotë “Jonny”, duke i tundur pistoletën një gruaje të re për të kaluar rrugën. “Ata pa prindër, pa para ose ata që janë të varur nga droga, janë më të lehtët për t’u bindur, por nuk janë gjithmonë më të zgjuarit apo më të aftët. Kjo është arsyeja pse ne investojmë shumë në shkollat e trajnimit dhe sicario”.

Të rinjtë e trajnuar shpesh ushqehen nga ëndrrat për një jetë më të mirë dhe sipas Juan, këto ëndrra mund të bëhen realitet. Juan thotë se shqiptarët kanë filluar të marrin me vete “sicariot” më të mirë për të punuar në Evropë. “Unë njoh tre nga miqtë e mi që shkuan. Ata paguajnë për vizën dhe gjithçka. Nuk kam pasur kurrë mundësi. Por kjo është ajo që shumica prej nesh ëndërrojnë.” E ardhmja e Juan brenda bandës, të paktën, duket premtuese.

Adoleshenti, i cili ka shtatë armë në arsenalin e tij, duke përfshirë dy pistoleta 38 mm, një 9 mm dhe një miniuzi, ka formuar grupin e tij të atyre që ai i quan “forca speciale”. Aguilas Menores, ose Young Eagles, janë një grup prej rreth 20 fëmijësh dhe adoleshentësh, që realizojnë disa nga hitet më të vështira dhe të profilit të lartë. “Vrasjet më të vështira janë viktimat që janë rrëmbyer së pari. Ata e dinë se do të vdesin dhe gjithmonë luten të jetojnë.” Ashtu si shumë gangsterë adoleshentë, ai filloi karrierën e tij kriminale duke lëvizur drogën nëpër Ekuador. Ai thotë se ka një ushtri fëmijësh që transportojnë kilogramë kokainë në transportin publik duke paguar shoferët.

Katër Teknikat e Shqiptarëve

Shqiptarët drejtojnë dy zinxhirë furnizimi në Guayaquil, një nga Kolumbia jugore dhe tjetri nga Peruja.

“Ekuadori është kthyer në një vend me rëndësi strategjike për shqiptarët”, thotë koloneli Ramos i policisë kundër narkotikëve. “Ne jemi fjalë për fjalë në mes të operacioneve të tyre”. Porti në lumin Guayas në Guayaquil është kthyer në një qendër kryesore të shpërndarjes së kokainës për shqiptarët, pasi ata kërkojnë të rrisin eksportet e tyre në Evropë. Në vitin 2021, policia sekuestroi një rekord 210 tonë kokainë në port, nga 128 ton në 2020. Pjesa më e madhe e teknologjisë së përdorur nga policia ekuadoriane është siguruar nga ndihma nga Mbretëria e Bashkuar. Policia në port tha se janë katër teknika kryesore që përdoren nga trafikantët në port. E para, e cila është më e pëlqyera nga shqiptarët, përfshin drejtimin e një kompanie, të cilën ata ose e themelojnë vetë ose e blejnë për të fshehur kokainën në çdo gjë, nga çaji te karkalecat.

Një alternativë është teknika “rip-on/ripoff”. Trafikantët thyejnë kontejnerët e hapur të eksporteve legjitime për të transportuar drogën dhe përdorin vula të klonuara doganore për të fshehur ndërhyrjet e tyre. Më pas kokaina hiqet nga gangsterët në Evropë, të cilët kapin kontejnerët në destinacionin e tyre. Së treti, trafikantët fshehin drogën në zgavrat e anijeve me kontejnerë, madje kanë filluar të përdorin anije peshkimi për të kapur disa në det.

Dhe së fundi, trafikantët kanë filluar të lidhin drogën në trupat e anijeve të ankoruara në porte dhe policia është detyruar të trajnojë kapitenët e anijeve për t’i zbuluar ato paraprakisht. Shumica e kontejnerëve që largohen nga Guayaquil mbërrijnë në Antëerp në Belgjikë ose Roterdam në Holandë, ku doganierëve thuhet se u ofrohen dhjetëra mijëra euro për të mbyllur një sy. Ai përfaqëson një ndryshim të madh, me shumicën e kokainës që më parë arrinte në portet jugore të Evropës, të kontrolluara nga bandat spanjolle dhe mafia italiane. Portet veriore i afrojnë shqiptarët me tregjet më fitimprurëse, përfshirë Britaninë e Madhe.

blank

Ambasadorë të atrofizuar – Nga SHABAN MURATI

 

Një ambasador amerikan në Stokholm, duke më shpjeguar përse ShBA ka përcaktuar me ligj mandatin e ambasadorëve amerikan në vendet e tjera vetëm tre vjet, më tha arsyen: “Pas tre vitesh shërbim ambasadori bie në dashuri me vendin, ku është akredituar, dhe harron vendin e vet”.

Çfarë mund të themi për ambasadorët e tanishëm të Shqipërisë, shumica e të cilëve kanë 8, 9 dhe 10 vjet, që janë në poste pa lëvizur nga shtetet, ku janë akredituar. Shumica e ambasadorëve po bëjnë mandatin e tyre të tretë politik njësoj sa qeveria aktuale. Është shkelur nga qeveria ligji për shërbimin e jashtëm me të katër këmbët. Në rastin më tolerant mund të thuhet se ambasadorët janë atrofizuar.

Përsa i përket rënies në dashuri me vendin, ku janë akredituar, kjo është plotësisht e vërtetë. Një ambasador i Shqipërisë në Greqi, të cilit i kishte mbaruar ligjërisht mandati, dilte rregullisht çdo muaj nëpër mediat greke dhe mbronte qendrimin e Greqisë në të ashtuquajturën çeshtje të detit. Unë kam qenë drejtor dhe anetar kolegjumi në MPJ dhe kur diskutonim çeshtjet e Lindjes se Mesme, ambasadori ynë në Izrael mbronte qendrimin izraelit dhe ambasadori ynë në Arabinë Saudite mbronte qendrimin arab.

Pas 8, 9 dhe 10 vitesh të qendrimit të tyre në shtetet, ku janë akredituar, ambasadorët e Shqipërisë janë kthyer thjeshtë në postierë. Atyre u është harruar emri.

E thënë shqip: Shqipëria realisht nuk ka as ambasadorë dhe as diplomaci.

 

blank

Italia, hapat drejt qeverisë së re

Parlamenti pret të zgjedhurin e rinj

Giorgia Meloni (Vëllezërit e Italisë) ka të gjitha kredencialet për të udhëhequr Ekzekutivin, por mbërritja e saj në Palazzo Chigi nuk do të jetë automatike

 

VOAL- Vëllezërit e Italisë morën pjesë në zgjedhjet politike. Partia e djathtë e udhëhequr nga Giorgia Meloni mori mbi 26% të votave dhe kryeson koalicionin që përfshin gjithashtu Lega dhe Forza Italia, parti të cilat megjithatë e gjejnë veten nën pragun e 10% (Lega 8.8%, FI 8, 1% ). Qendra e djathtë – falë mbi të gjitha paraqitjes së Melonit – do të ketë më shumë se një numër të mjaftueshëm në Parlament për të qeverisur dhe vetë Meloni parashikohet gjithnjë e më shumë të bëhet kryeministrja e parë femër në Itali.

Megjithatë, ky nuk është një ndërprerës automatik. Ka ritme dhe hapa, qoftë edhe formale, që duhen ndjekur dhe respektuar. Të shohim.

Parlamenti merr formë

Italia, kujtojmë, është një republikë parlamentare: Legjislativi është sovran; Qeveria nuk zgjidhet drejtpërdrejt nga populli, por është një emanacion – ose të paktën duhet të jetë – i forcave të pranishme në Dhomë dhe Senat.

Prandaj ato që sapo u përfunduan ishin zgjedhje parlamentare; në fund të numërimit, kujton Corriere della Sera, zyrtarët e rinj të zgjedhur do të fillojnë të regjistrohen në parlament: një hap që do të fillojë vetëm më 10 tetor. Seanca e parë e dhomave të reja është caktuar për datën 13 të muajit të ardhshëm, kur do të zgjidhen kryetarët e rinj të dhomave dhe senatit. Afati deri në të cilin secili parlamentar do të duhet të komunikojë grupin e tij të cilit i përket do të përfundojë më 15 tetor.

Konsultimet

Ndërkaq, konsultimet për lindjen e një qeverie të re mund të fillojnë nga 24 tetori. Në fakt, i takon Presidentit të Republikës, Sergio Mattarella, t’ia besojë detyrën e formimit të Ekzekutivit. Nuk mund të nisin më herët, pasi kreut të shtetit i kërkohet fillimisht të dëgjojë mendimin e kryetarëve të rinj të dhomave.

Konsultimet, duke pasur parasysh edhe shifrat që dalin nga sondazhet, duhet të jenë mjaft të shkurtra dhe në fund Mattarella do të japë një detyrë, e cila mund të jetë eksploruese ose e plotë (opsioni i fundit ka të ngjarë, duke pasur parasysh strukturën politike që ka ardhur). Nëse e emëruara – në këtë rast ndoshta do të ketë një të emëruar: Giorgia Meloni – do të shkrijë rezervat, do të duhet të paraqesë listën e ministrave dhe do të jetë gati të betohet nga Presidenti i Republikës.

Meloni kryeministre? Nuk është një automatizëm

Është kreu i shtetit ai që vlerëson se kujt t’i besojë detyrën. Një vlerësim që bazohet megjithatë në atë që doli nga sondazhet dhe, siç u përmend, qendra e djathtë duhet të ketë një shumicë të madhe. Për më tepër, FdI, Lega dhe FI tashmë kishin rënë dakord për të mbështetur liderin (në këtë rast liderin) e partisë më të votuar. Por, në dritën e rezultatit elektoral që promovoi formacionin e lindur në vitin 2012 si parti e parë në Itali, duket qartë se Meloni ka të gjitha kredencialet institucionale për të marrë drejtimin nga Mario Draghi.rsi-Elida Buçpapaj

blank

Mesazhi i Melonit për demokratët shqiptarë: Keni mbështetjen tonë

Koalicioni i djathtë në Itali, i kryesuar nga Georgia Meloni, ka fituar zgjedhjet e së dielës.

Në një mesazh, kryetari demokrat, Sali Berisha, thotë se në Itali kanë fituar miqtë e PD-së.

Në prill të këtij viti, Meloni vetë përshëndeti Kuvendin Kombëtar të demokratëve. Në një mesazh për demokratët shqiptarë, Meloni shprehej se ata mund të mbështeten gjithmonë te konservatorët italianë.

“E juaja është një parti e guximit, patriotizmit dhe lirisë.

Pas rënies së regjimit komunist të Enver Hoxhës ju rindërtuat vendin tuaj, mbi baza demokratike, duke ruajtur kulturën shqiptare dhe duke rivendosur sovranitetin kombëtar. Ju keni qeverisur për 13 vite dhe i keni kthyer dinjitetin popullit tuaj. Ne italianët e dimë mirë historinë tuaj dhe vuajtjet e shqiptarëve të detyruar të largohen nga shtëpitë e tyre në kërkim të një jete të re. Nëse shumë prej tyre, me kalimin e viteve, kanë vendosur të kthehen në atdheun e tyre dhe të ndihen sërish shqiptarë krenarë, është falë mbi të gjitha partisë suaj që e ka rikthyer Shqipërinë në zemër të Europës.

Sot, nëpërmjet këtij Kuvendi Kombëtar, ju po riorganizoni lëvizjen tuaj politike dhe më pas do të zgjidhni lidershipin tuaj të ri.

Është e rëndësishme të punohet për të promovuar një axhendë konservatore me në qendër dinjitetin njerëzor dhe vlerat themelore që mbajnë bashkë komunitetet tona kombëtare dhe që sot janë të sulmuara. Promovimi i ekonomisë reale kundrejt ekonomisë së bazuar në financa. Krijimi i një ekonomi tregu autentike sociale, të fokusuar në mbrojtjen e teknikave tradicionale të punës dhe rritjen e specifikave të territoreve dhe produkteve tipike,” tha Meloni.

“Ju uroj punë të mbarë dhe dijeni se në anën tjetër të Adriatikut mund të mbështeteni gjithmonë te konservatorët italianë”, theksoi Meloni.

blank

Protestë poshtë zyrës së Ramës- “Anulo!”, nxënëset e “Mehmet Akif” bëjnë veprimin simbolik kundër vendimit të qeverisë për mbylljen e shkollës

Pamjet që shihni vijnë nga protesta para Kryeministrisë e nxënësve të shkollës ‘Mehmet Akif’, që u mbyll me vendim qeverie.

Gazetari Osman Stafa ka siguruar për BalkanWeb video ku shihet simboli që kanë bërë protestueset kundër vendimit të qeverisë, duke kërkuar anulimin dhe tërheqjen nga mbyllja e shkollës.

Në pamje shihet se nxënëset kanë krijuar fjalën ‘Anulo’, duke i bërë kështu thirrje qeverisë për t’u tërhequr nga vendimi.

“Mbyll një shkollë, hap një derë burgu”, nxënëset e kolegjit “Mehmet Akif” protestë para Kryeministrisë: Bashkohuni o popull se po na shkelin me këmbë!

Me thirrje të forta kundër qeverisë dhe banderola në duar, nxënëset e shkollës “Mehmet Akif” i janë drejtuar Kryeministrisë, për të çuar zërin e tyre të protestës poshtë zyrës së kryeministrit Edi Rama.

Me pankarta dhe thirrje si; “mbyll një derë shkollë, hap një derë burgu’ apo ‘Po godisni brezin e ardhshëm’, protestueset ecën përgjatë rrugës së Durrësit, dhe u stacionuan para Kryeministrisë, duke kundërshtuar kështu vendimin për mbylljen e kolegjit.

Më herët ato ishin në protestë para Ministrisë së Arsimit.

Protestueset po i shkojnë poshtë zyrës, Rama nuk tërhiqet: Nxënëset të protestojnë kundër pronarëve që…

Kryeministri Edi Rama ka reaguar për protestën e nxënësve të kolegjit ‘Mehmet Akif’, të cilat po marshojnë drejt Kryeministrisë.

Përmes një postimi në Twitter, Rama pohon se nxënëset të protestojnë kundër pronarëve që shitën godinën e shkollës dhe sipas tij nuk morën leje kur u vendosën në një godinë tjetër.

REAGIMI
Nxënëset e shkollës së mbyllur të protestojnë kundër pronarëve që shitën godinën e shkollës dhe e spostuan aktivitetin gjetkë, pa marrë leje sipas ligjit e pa respektuar rregullat e parashikuara ligjërisht! Ministria e Arsimit dhe Sportit ka zbatuar ligjin si në raste të tjera.

blank

“Syri i Tiranës”, kulla që u bë mollë sherri mes rilindasve

Të gjithë e kanë dëgjuar Edi Ramën të ankohej se në mes të Tiranës një grataciele po ndërtonte kate shtesë . Legjendat brenda oborrit tregojnë se ai u thoshte njerëzve të vet se qe skandalizuar nga kulla “Syri i Tiranës”. Ajo po ngrihej në hapësirën mes rrugës së Durrësit dhe Rrugës së Kavajës, mu në rrëzë të sheshit “Skënderbej”. Sipas tij ka qenë vetë arkitekti danez Henning Larsen që ka paralajmëruar kryeministrin se vepra e tij po përçudnohej.

Ajo sipas projektit duhet të ishte 26 kate, por tani që flasim, ato janë mbi 32. Ky thashethem filloi të përhapet, në fillim të kësaj vere. Së bashku me të qarkullonte dhe fjala se ndërtuesi qe një njeri i lidhur ngushtë me një ish deputet socialist, të cilin Rama donte ta digjte, por e kishte fituar vendin në parlament vetëm pas angazhimit të hapur të Erion Veliajt. Ky informacion shërbeu për të nxitur pandehmat, pa shumë bazë në fakt, se pas aksionit kundër ndërtimeve pa leje fshihej rivaliteti i heshtur kryeministër kryebashkiak.

A janë të Edi Ramës kullat që po legalizohen?

Në atë kohë dihej vetëm se “Eye of Tirana – Syri i Tiranës”, projektuar nga studioja daneze e arkitektit Henning Larsen, i takonte kompanisë Edil Al të vëllezërve Dulaku, të cilët ia kishin shitur atë një ndërtuesi me shumë më pak emër.

Së fundi, emisioni “Stop” në TV Klan ka skicuar një profil të këtij biznesmeni pak të njohur në publik. Ai theksoi se kulla, me 5 kate plus, i përket “ARLIS CONSTRUCION” me pronar Armand Lilo, të cilin Stop e cilëson si “një ndërtues i afërt me qeverinë”. Emisioni investigativ jep të dhëna për kompaninë, bizneset që ajo ka she rastet kur emri i ndërtuesit është bërë publik në media.
Operacioni i propagandës, Rama dërgon Dallëndyshen dhe Belindën për të sekuestruar një pallat 9 katësh

Nga njëra anë përcaktimi si i afërt i qeverisë, mund të duket normal. Askush që nuk i ka këto lidhje, nuk do arrinte të ndërtonte në zemër të Tiranës. Por ama, nga ana tjetër, fakti se gratacielat e ndonjë oligarku Rama i legalizoi me vendim special qeverie tregon për të kundërtën. Fakti se atë të Armand Lilos e bëri shembull, dëshmon se ai nuk është ulur ende në rreshtin e parë të të preferuarve të pushtetit, ndonëse ka provuar të ngrejë mardhënie me grupe mediatike apo me ndonjë deputet të cilin Rama e ka nxjerrë nga lista.

©Lapsi.al

blank

Duajeni…. Nga Adriatik R. Dosti

Kane thene…
Jo une…por Gjyshja e Edit…
…Duajeni Mitcotaqin…siç do Edi – Kristaqin…
Duajeni Vuçiçin siç do Lopa – Viçin…
Duajeni Putinin siç do Delina -Edvinin…
Duajeni Erdoganin e Turqise siç do Edi robt e shtepise…
Duajeni Memedheun siç do Elisa -Skenderbeun…
Nuk behet Shqiperia po s’qene ne krye Rama dhe Veliaj…
Duajeni parane dhe kuleten siç e donte Edi –
Mama – Neten…
..Kuptimi ne shqip i fjales greke Dhoros eshte dashuria mes Edit & Sorros…
A.R.D
blank

Saimir Tahiri në dokumentarin italian, intervista para se të burgosej: Më vunë bombat

Ish-ministri i brendshëm  Saimir Tahiri, ka dhënë një intervistë ekskluzive pak para se të dënohej me burg për gazetarin Nello Trocchia i cili ka bërë një dokumentar në lidhje me trafikantët shqiptar dhe lidhjet e tyre me politikën.

Në trailerin e dokumentarit ‘I narcos albanesi’, i cili do të transmetohet ditën e sotme Tahiri shprehet se nuk ka lidhje me trafikun e drogës pasi në të kundërt nuk do të shkonte në Itali në kohën kur ishte ministër dhe të kërkonte nga Guardia di Finanza të dyfishonte monitorimet.

Po sikur të isha i korruptuar unë nuk do të vija në Itali për të kërkuar nga Guardia di Finanza të dyfishojë mbikalimet për të monitoruar territorin. I kërkova të gjitha vendeve europiane të na ndihmojnë të luftojmë trafikun e drogës”, tha Tahiri pak ditë para arrestimit.

Më vunë bombat dhe një gjë e tillë nuk ka ndodhur kurrë në Shqipëri, marihuana nuk është histori kriminelësh, por varfërie”, thotë Tahiri në dokumentarin e firmosur nga Carmen Vogani, Lorenzo Giroffi (regjisor) dhe Marco Carta.

Ish-ministri i qeverisë së kryeministrit socialist të Edi Ramës, në detyrë deri në mars 2017, ishte përfshirë në hetimet e kryera në Itali, të cilat çuan në tetor të po atij viti, në çmontimin e një organizate kriminale të përbërë nga italianë dhe shqiptarë të angazhuar në trafikun ndërkombëtar të drogës dhe armëve.

Tahiri dyshohet se kishte lidhje me dy anëtarë të organizatës, vëllezërit Moisi dhe Florian Habilaj, i pari i arrestuar në Itali. Habilajt janë të afërm të ish-ministrit, emri i të cilit ka dalë disa herë në përgjimet e kryera nga hetuesit italianë. Në maj 2018, Tahiri dha dorëheqjen nga deputeti, duke përfunduar menjëherë në arrest shtëpie, për t’u hetuar në liri. Avokati i tij Maksim Haxhia e quajti skandaloz dënimin duke njoftuar ankimim.

Mafia shqiptare

Ish-ministri, tashmë në burg, tregon për pagat që trafikantët e drogës u garantojnë fermerëve, 5 mijë euro në vit vetëm për të rritur marijuanën në fushat e shndërruara në plantacione, para që në Shqipëri përfaqësojnë një shumë të madhe. Kështu trafikantët arritën të rrisin prodhimin dhe të bëhen në këtë sektor ndër eksportuesit e parë në arenën kriminale ndërkombëtare.

Mafia shqiptare e nisi ngritjen e saj të pandalshme në vitet nëntëdhjetë me sulme ndaj sendeve me vlerë, vjedhje në apartamente, grabitje në vilë derisa u bë trafikant i qenieve njerëzore dhe menaxhoi biznesin e madh të prostitucionit.

Njëra prej viktimave flet në dokumentar dhe tregon dhunën, abuzimin, vrasjen e familjarëve për shkak të guximit të denoncimit. Origjina e malas shqiptare është si mbështetje për organizatat kriminale italiane që kanë përdorur fuqinë punëtore shqiptare për të drejtuar furgona, për kontrabandë deri në marrëveshjet e trafikut të drogës.

Që nga vitet nëntëdhjetë, mafia e Foggia-s ka biseduar me atë shqiptare dhe përdor tarifat e përballueshme që ofrohen për transportin e drogës, por edhe për të vrarë rivalët.

“Nëse bën një punë normale duke punuar shumë mund të fitosh deri në 300 euro në muaj, por duke qenë kriminel mund të fitosh të njëjtën shumë në një minutë. Ja pse shumë të rinj tërhiqen nga kjo jetë, jeta e kësaj bote, gjithmonë paraja dhe pushteti”, thotë një ish-trafikant droge.

Trafikantët shqiptarë të drogës janë të armatosur deri në dhëmbë dhe të pamëshirshëm me këdo që përpiqet t’i ndalojë, prej vitesh janë konsideruar si kriminelë të dorës së dytë, por përmes lidhjes së përkatësisë dhe besnikërisë kanë arritur të rekrutojnë një ushtri besnikësh. Besnik që merren me menaxhimin, ruajtjen dhe kontrollin e porteve në të gjithë Evropën ku kalon ari i shekullit: kokaina.

Mafia shqiptare ka çifligun në Shqipëri, qendrën e pushtetit, por tashmë ka sjellë luftën për drogën në Ekuador. Trafikantët shqiptarë të drogës bëjnë biznes në Evropë, pothuajse kanë monopolin e trafikut të marijuanës, janë ngjitur në piramidën kriminale me prita dhe duke mbjellë terror.

blank

“Një tjetër krim i regjimit të Putinit”: Rusët në Beograd kundër mobilizimit për luftë

Nevena Bogdanoviq

“Hет войне – Jo luftës”, brohoritën dhjetëra rusë në qendër të Beogradit, natën e 21 shtatorit.

Ata protestuan kundër mobilizimit të rezervistëve, të urdhëruar nga presidenti rus, Vladimir Putin.

Në prag të muajit të tetë të pushtimit të Ukrainës, pas përballjes me humbjet në lindje të frontit ku ushtria ukrainase është në kundërsulm, Putin bëri lëvizje të reja për të përshkallëzuar luftën. Ky është mobilizimi i parë në Rusi që nga Lufta e Dytë Botërore.

Për dekretin e Putinit, Ivan Kokorev, 34 vjeç nga Moska, dëgjoi në Beograd, ku ai jeton që nga marsi i vitit 2022.

Rusët nuk kanë nevojë për vizë për të hyrë në Serbi dhe mund të marrin qëndrim të përkohshëm. Shumë prej tyre përfituan nga kjo, duke ikur nga regjimi i Putinit dhe sanksionet e vendosura ndaj Rusisë për shkak të luftës.

“Nuk ka arsye apo justifikim për luftën në Ukrainë – përveç dëshirës së Putinit për të sunduar përgjithmonë dhe për të fshehur problemet e brendshme në mjegullën e luftës”, tha Ivan Kokorev.

Autoritetet në Serbi refuzojnë të konfirmojnë se sa rusë kanë arritur që nga fillimi i pushtimit të Ukrainës.

“Jam dëgjuar sot me miqtë e mi në Moskë. Kanë frikë të dalin nga shtëpitë, se mos i ndalin në rrugë komisarët e luftës, kanë frikë se mos i dërgojnë në luftë”, tha Ivani për Radion Evropa e Lirë.

Presidenti rus e përshkroi mobilizimin si “të pjesshëm”.

Në një adresim të tij, përmes televizionit, ai tha se i referohet “vetëm qytetarëve që aktualisht janë në përbërjen rezervë… dhe kryesisht atyre që kanë shërbyer në forcat e armatosura dhe kanë një specialitet të caktuar ushtarak dhe përvojë relevante”.

Ivan Kokorev tha se dyshon në fjalët e Putinit.

“Nuk është një mobilizim i pjesshëm, dekreti në asnjë mënyrë nuk e kufizon Putinin në mobilizimin e njerëzve. Të gjithë janë në rrezik”, theksoi ai.

Mobilizimin e rezervistëve ai e cilësoi si “një krim tjetër të regjimit të Putinit”.

“Nuk ka arsye apo justifikim për luftën në Ukrainë – përveç dëshirës së Putinit për të sunduar përgjithmonë dhe për të fshehur problemet e brendshme në mjegullën e luftës”, tha Ivan Kokorev.

“Putin është vrasës”, shkruan në njërën prej panove.

“Të merren seriozisht porositë e Putinit”

Ministri rus i Mbrojtjes, Sergei Shoigu, më 21 shtator prezantoi një plan për përfshirjen e 300.000 rezervistë në radhët e ushtrisë. Siç theksoi ai, kjo është vetëm 1 për qind e numrit të përgjithshëm prej 25 milionë rezervistëve, që ka në dispozicion Kremlini.

Një ditë përpara dekretit të Putinit për mobilizim, Parlamenti i kontrolluar nga Kremlini, miratoi amendamentet që ashpërsojnë dënimet për ushtarët.

Ata që dorëzohen, dezertojnë ose refuzojnë të luftojnë gjatë periudhës së mobilizimit ose gjendjes ushtarake, do të ndëshkohen.

Në ligj, për herë të parë u shtuan fjalët “mobilizim” dhe “gjendje e jashtëzakonshme”. Putini deri më tani e ka shmangur cilësimin e pushtimit të Ukrainës si “luftë”, që është edhe fjalë e ndaluar me ligj. Pushtimi i Ukrainës, për Kremlinin është një “operacion i posaçëm ushtarak”.

Në fjalimin e tij, Putin njoftoi të ashtuquajturat referendume të thirrura nga separatistët në Ukrainë – në Donjetsk, Luhansk, Herson dhe Zaporizhja. Ai gjithashtu rriti kërcënimin me armë bërthamore.

Ai tha se Rusia do të përdorë të gjitha mjetet që ka në dispozicion për të mbrojtur territorin e saj, duke shtuar: “Ky nuk është blof”.

Udhëheqësit perëndimorë thanë se mesazhet e Putinit duhet të merren seriozisht, me vlerësimin se ato janë “pranim se pushtimi i tij po dështon”.

“Është e pamundur të jetosh nën diktaturë”

Aleksei nga Shën Petërburgu, me profesion sociolog, ndoqi fjalimin e Putinit përmes internetit.

Që nga qershori i vitit 2022, ai jeton në Beograd, pasi që siç ai, “është e pamundur të jetosh nën diktaturë”.

Ai ka dhjetë vjet përvojë në protestat kundër Putinit dhe ka marrë pjesë në jetën politike si vëzhgues i pavarur i zgjedhjeve.

“Këtë nuk e prisja as në ëndrrat e mia më të çmendura. Shpresoja që regjimi i Putinit do të dobësohej ngadalë dhe se ai do të zëvendësohej. Vetëm një i çmendur mund të mendonte se do të ketë luftë”, tha Aleksei.

“Këtë nuk e prisja as në ëndrrat e mia më të çmendura”, theksoi Aleksej.

Ai tha se Putini nuk e ka mbështetjen e qytetarëve për mobilizim. “Në fillim të luftës, ndoshta disa mund ta kenë përkrahur, të mashtruar nga propaganda shtetërore. Por, tjetër gjë është të shikosh luftën në televizion dhe krejt tjetër të marrësh pjesë në të, të jesh i mobilizuar”, thotë ai.

Ai i bëri këto deklarata teksa ishte i mbështjellë me flamurin bardh-kaltër-bardh. Që nga fillimi i pushtimit të Ukrainës, ky flamur u bë simbol kundër luftës së Rusisë.

“Simbolet zyrtare të shtetit rus janë komprometuar. Unë e konsideroj veten patriot, por të Rusisë së vërtetë. Putini nuk është Rusi, ndërkaq flamurin zyrtar e njollosi me gjakun e njerëzve ku ai udhëhoqi luftëra – të rusëve, ukrainasve, gjeorgjianëve, sirianëve. Nuk kam ndjenja patriotike kur shoh trengjyrëshin rus [bardh, kaltër, kuq]”, theksoi Aleksei.

Tash për tash, ai tha se dëshiron të qëndrojë në Beograd.

“Nuk e kam idenë se deri kur. Aktualisht jam i papunë dhe e konsideroj veten refugjat”, përfundoi Aleksei.

Serbia kultivon marrëdhënie të mira me Rusinë dhe refuzon të vendosë sanksione ndaj këtij vendi. Megjithatë, në Kombet e Bashkuara, deri më tani, ka mbajtur qëndrimin e shumicës, që e dënon agresionin rus kundër Ukrainës.

Beogradi është ndër të paktat qytete ku u mbajtën mitingje në favor dhe kundër luftës në Ukrainë – aktivistët kundër luftës protestuan kundër agresionit rus, ndërsa të djathtët organizuan tubime në mbështetje të Kremlinit.

“Thirrjet për mobilizim vërshuan rrjetet sociale”

Derisa po protestonte kundër pushtimit rus, në qendër të Beogradit, Jekaterina Gregorian, 38 vjeçe, mendon se është në vend të sigurt.

Ajo ka ardhur në Serbi, me burrin e saj, dy muaj më parë. Ata shitën gjithçka që kishin në Rusi. Po të kishim qëndruar në Moskë, do të kisha frikë për burrin tim, por tani kam frikë për të afërmit dhe miqtë e mi. Madje, edhe babai i burrit tim është në moshën që mund të mobilizohet”, tha ajo.

Jekaterina në Rusi punonte dhe shiste gërsheta flokësh. Ajo tha se vendosi të largohej nga vendi, në të cilin nuk donte të “paguante taksa dhe kështu të financonte luftën”. Burri i saj ishte inxhinier në një fabrikë në Moskë. Ai dha dorëheqje para se të nisej për në Beograd.

“Kam dëgjuar nga disa mikesha që burrat e tyre kanë marrë porosi për t’iu përgjigjur mobilizimit. Porosi kanë marrë edhe punëtorët në fabrikën ku punonte burri im”, tregoi Jekaterina.

“Ndaleni luftën në Ukrainë”

Ikja nga Rusia, biletat e aeroplanëve janë shitur

Në orët e para pas urdhrit të Putinit për mobilizim të pjesshëm, biletat njëdrejtimëshe të aeroplanëve, drejt shumë destinacioneve, u shitën brenda një kohe të shkurtër. Çmimet për terminet e lira janë rritur.

Qytetarët, siç shkruan Reuters, kanë frikë se burrat që janë të aftë për ushtri, nuk do të lejohen të largohen nga vendi.

Reuters raportoi se biletat për fluturimet nga Moska në Stamboll të Turqisë dhe në Jerevan të Armenisë, tashmë ishin shitur të mërkurën. Në të dy këto shtete, rusëve u është mundësuar hyrja pa viza.

Rusët mund të shkojnë pa viza edhe në Gjeorgji, por fluturimet nga Moska për në Tbilisi, gjithashtu nuk ishin të qasshme.

Fluturimet më të lira nga Moska për në Dubai kushtonin më shumë se 300.000 rubla ruse (5.000 euro) – rreth pesëfishi i pagës mesatare mujore në Rusi.

“Ku të ikësh nëse nuk ke pasaportë”, titullohet një artikull nga faqja e pavarur ruse Meduza.

Si destinacion, ndër të tjera përmendin Bjellorusinë, me një paralajmërim se “mos harroni rreziqet e qëndrimit në atë vend”.

Megjithatë, për ata që duan urgjentisht të largohen nga Rusia, mbetet pikëpyetje nëse mund ta bëjnë këtë. Rezervistëve, në momentin që marrrin thirrjet, mund t’u ndalohet largimi nga Rusia.

Më 21 shtator, zëdhënësi i Kremlinit, Dmitry Peskov, refuzoi t’u përgjigjej pyetjeve të gazetarëve për mbylljen e mundshme të kufijve të Rusisë. Ai tha shkurt se Qeveria ruse “shumë shpejt” do të njoftojë se cilat kategori të qytetarëve do të përjashtohen nga mobilizimi i rezervistëve.

Mbi 1.000 persona janë arrestuar në Rusi gjatë protestave që u organizuan në disa qytete për të kundërshtuar shpalljen e mobilizimit të pjesshëm ushtarak nga presidenti rus, Vladimir Putin.

Nga Moska në Beograd

Ndër vendet për të cilat rusët nuk kanë nevojë për vizë është edhe Serbia.

Por, për të arritur nga Moska në Beograd me transportuesin kombëtar serb Air Serbia, mund të udhëtohet më 9 tetor, ndërkaq bileta kushton rreth 900 euro për një drejtim.

Këto janë të dhënat që dalin nga kërkimi i biletave në faqen e Air Serbia, më 21 shtator, pak orë pas njoftimit të Putinit. Për fluturimet e para nga Moska kanë mbetur të lira vetëm disa bileta – në klasën më të shtrenjtë dhe ekonomike.

Deri në publikimin e tekstit, Air Serbia nuk iu përgjigj pyetjes së Radios Evropa e Lirë për fluturimet nga Rusia në Beograd – deri në çfarë mase është rritur interesimi për bileta dhe sa janë rritur çmimet.

Nga Moska, në Beograd mund të arrihet edhe nëpërmjet Stambollit dhe Dubait. Vendet e Bashkimit Evropian dhe të Ballkanit Perëndimor, përveç Serbisë, kanë mbyllur hapësirën ajrore për aeroplanët rusë, për shkak të sanksioneve.

Megjithatë, fluturimet e para të lira nga këto qytete janë për të shtunën, më 24 shtator.

Sipas të dhënave të kërkuara nga REL-i, në orët e pasdites më 21 shtator, çmimi i një bilete nga Moska, përmes Dubait për në Beograd, ishte pothuajse 1.4 milion dinarë (11.6 mijë euro). Kjo është më shumë se dhjetëfish më e shtrenjtë se çmimi i rregullt i biletave, i cili ishte i vlefshëm dy ditë para njoftimit të Putinit për mobilizimin.

Protesta janë organizuar në Moskë, Shën Petersburg dhe në 30 qytete të tjera ruse, pasi Putini bëri njoftimin për mobilizimin më 21 shtator.

Protesta në Rusi, kundër mobilizimit

Në të njëjtën kohë kur në Beograd po mbahej protesta kundër luftës, qytetarët anembanë Rusisë gjithashtu dolën në rrugë.

Sipas të dhënave të organizatës së pavarur OVD-info, e cila monitoron protestat, më shumë se një mijë persona u arrestuan në dhjetëra qytete ruse.

Në ditën kur Kremlini shpalli mobilizimin e pjesshëm, aktivistët kundër luftës u dërguan qytetarëve këtë mesazh:

“Mijëra rus – baballarët, vëllezërit dhe burrat tanë – do të hidhen në makinerinë e luftës për bluarje mishi. Pse do të vdesin? Pse do të derdhin lot nënat dhe fëmijët?”, porositi lëvizja kundër luftës “Vesna”, në thirrjen për protesta në qytetet ruse.

E njëjta lëvizje, pak para fjalimit të Putinit dhe shpalljes së mobilizimit, u bëri thirrje ushtarëve rusë që të refuzojnë të marrin pjesë në luftë.

Kundër mobilizimit e ka ngritur zërin edhe politikani opozitar, Aleksei Navalny, i cili po mbahet në burg nga autoritetet ruse.

Në një deklaratë përmes një videoje, në seancën e një prej proceseve gjyqësore kundër tij, Navalny theksoi se shpallja e mobilizimit të pjesshëm çon kah një “tragjedi e madhe”.

“Për të ruajtur pushtetin e tij personal, Putin shkoi në një vend fqinj, vrau njerëz atje dhe tani po dërgon një numër të madh qytetarësh rusë në këtë luftë”, tha Navalny.

Në Moskë, protestuan edhe shumë gra të cilat brohoritën “Jetë për fëmijët tanë”, dhe “Jo luftës”.

Numri i ushtarëve të vrarë është më i lartë sesa që thotë Kremlini

Afatin e obligueshëm ushtarak në Rusi e shërbejnë burrat nga mosha 18 deri në 27 vjeç. Përveç trajnimit, rekrutët në Rusi marrin pjesë edhe në stërvitje ushtarake. Por, ligji nuk e lejon pjesëmarrjen e rekrutëve në luftë.

Megjithatë, dyshohet se ky ligj është shkelur gjerësisht gjatë pushtimit të Ukrainës. REL-i raportoi për disa raste të konfirmuara të dërgimit të paligjshëm të rekrutëve në luftime.

Numri i saktë i ushtarëve rusë të vrarë në Ukrainë nuk dihet.

Më 21 shtator, ministri rus i Mbrojtjes, Sergei Shoigu, paraqiti të dhëna për 5.937 ushtarë rusë të vrarë që nga 24 shkurti, kur Kremlini filloi pushtimin në Ukrainë.

Por, agjencitë perëndimore të inteligjencës tregojnë se numri i të vdekurve rusë është shumë më i lartë se kaq, duke vlerësuar se dhjetëra mijëra ushtarë u vranë, u plagosën ose u kapën.

Në të njëjtën kohë, një numër në rritje i ushtarëve refuzojnë të luftojnë. Si arsye, ata e përmendin udhëheqjen e keqe dhe rezistencën e ashpër të Ukrainës.

Aktivistët rusë për të drejtat e njeriut theksojnë se qindra ushtarë, nëse jo mijëra, po refuzojnë urdhrat për vendosjen e trupave, për të vazhduar luftimin ose për të qëndruar në fushën e betejës.

Një billbord që promovon shërbimin ushtarak me kontratë me një fotografi të një ushtaraku dhe sloganin “T’i shërbesh Rusisë është një punë e vërtetë”, në Shën Petersburg më 20 shtator 2022.

Deri tani, për shkak të frikës nga reagimi i popullit, Kremlini ka refuzuar që pushtimin ta quajë luftë dhe të shpallë mobilizim të përgjithshëm.

Në vend të kësaj, filloi një fushatë e fshehtë për të rekrutuar luftëtarë, e cila përfshinte stimuj të lartë monetarë për të shkuar në fushën e betejës, zgjatjen e kufizimeve të moshës dhe lirimin e të burgosurve, në mënyrë që të shkonin në front.

Siç raportojnë mediat botërore, Rusia u orientua kah rekrutimi i të dënuarve nëpër burgje përmes kompanisë private ushtarake Wagner.

Grupet e të drejtave të njeriut dhe Qeveria ukrainase kanë akuzuar anëtarët e grupit mercenar Wagner për krime lufte në Siri dhe Ukrainën lindore që nga viti 2014.
Mbi 200 ditë luftë

Më 24 shkurt, Rusia filloi pushtimin e saj në Ukrainë. Që atëherë, Evropa është përballur me lëvizjet e detyruara të popullsisë, më të shpejtat që nga Lufta e Dytë Botërore.

Pothuajse një e treta e popullsisë së Ukrainës, rreth 14 milionë njerëz, u detyruan të braktisnin shtëpitë e tyre.

Sipas të dhënave të Kombeve të Bashkuara, të publikuara më 19 shtator, që nga fillimi i luftës ka pasur 14.532 viktima civile në Ukrainë – 5.916 të vrarë dhe 8.616 të plagosur.

Theksohet se bëhet fjalë për viktimat që deri më tash janë identifikuar dhe konfirmuar zyrtarisht.

Shifrat reale, sipas vlerësimeve të OKB-së dhe organizatave ndërkombëtare humanitare, janë dukshëm më të larta.

Përgatiti: Bekim Bislimi

blank

Eksperti: Kërcënimet e Putinit për armët bërthamore duhen marrë seriozisht

Nëntë vende kanë armë atomike: Rusia dhe SHBA-të kanë numrin më të madh – Lufta në Ukrainë, eksperti: “Paralajmërime të besueshme nga Putin, për të mos nënvlerësuar”

 

VOAL- Kërcënimi bërthamor bëhet sërish konkret. Lufta në Ukrainë ka mbi 200 ditë që vazhdon dhe duket se ka hyrë në një fazë të re. Pas kundërofensivës së fundit nga ushtria e Kievit, presidenti rus Vladimir Putin në fakt ka dekretuar mobilizim të pjesshëm dhe ndërkohë republikat e vetëshpallura popullore të Donetskut dhe Luhanskut dhe territoreve të tjera që kanë rënë nën kontrollin e Moskës po votojnë për aneksimin në Federatën Ruse.

Një lëvizje që shumë vëzhgues po e shikojnë me shqetësim, jo ​​vetëm për sa i përket ligjit ndërkombëtar. Në fakt, gjatë një fjalimi para kombit, Putin deklaroi se Rusia është e gatshme të “përdorë të gjitha mjetet e nevojshme të mbrojtjes”, përfshirë ato bërthamore, “për të mbrojtur veten”. Nuk është një “bllof”, shtoi kreu i Kremlinit, i gatshëm – duket – të përdorë armë shkatërrimi në shkallë të gjerë për të mbrojtur integritetin e vendit. Nëse Donbass fiton po për aneksimin, Moska do të konsiderojë “çdo sulm në këtë territor si një sulm në territorin e saj”, tha të premten zëdhënësi i Kremlinit Dmitri Peskov.

Kërcënime që në mënyrë të pashmangshme merren seriozisht nga nivelet më të larta të vendeve të ndryshme dhe që e bëjnë më solid rrezikun e luftës bërthamore.

Megjithatë, cilat janë vendet që mbajnë bomba atomike?

Nëntë shtete me armë bërthamore

Janë nëntë shtete që posedojnë armë bërthamore, të ndara midis atyre që kanë aderuar në traktatin e mospërhapjes (NPT), i cili bazohet në parimet e çarmatimit, mospërhapjes dhe përdorimit paqësor të energjisë bërthamore, dhe atyre që nuk e kanë nënshkruar. atë.

Të parat janë: Rusia, Shtetet e Bashkuara, Mbretëria e Bashkuar, Franca dhe Kina. Ata që nuk janë anëtarësuar në NPT janë: India, Pakistani, Koreja e Veriut dhe Izraeli.

Prandaj, vetëm nëntë vende nga një total prej pothuajse 200 posedojnë zyrtarisht në arsenalet e tyre që sipas vlerësimeve të ndryshme janë rreth 13,000 koka bërthamore. Pjesa e luanit, megjithatë, përbëhet nga Rusia dhe Shtetet e Bashkuara, me mbi 90% të totalit: Moska dhe Uashingtoni kanë përkatësisht 5977 dhe 5.428 koka luftarake, sipas të dhënave të siguruara nga Federata e Shkencëtarëve Amerikanë.

Pasuar nga Kina (350), Franca (290), Mbretëria e Bashkuar (225), Pakistani (165), India (160), Izraeli (90) dhe Koreja e Veriut (20). Numra që duhen marrë me pak, megjithatë, pasi janë rezultat i vlerësimeve të bazuara në analiza ekspertësh, deklarata publike dhe rrjedhje. Numri i kokave bërthamore të mbajtura nga vende të ndryshme është në fakt sekret shtetëror, me përjashtim të SHBA-së dhe Federatës Ruse, të cilat në bazë të traktateve START në lidhje me çarmatimin duhet t’i nënshtrojnë arsenalet e tyre inspektimeve periodike publike.
Rruga e gjatë drejt çarmatimit

Mijëra armë bërthamore ekzistojnë ende sot “dhe rreziku atomik nuk ka qenë kurrë më i lartë që nga fundi i Luftës së Ftohtë”, shkruan Departamenti i Punëve të Jashtme (EDA) në faqen e tij, duke kujtuar se Zvicra merr pjesë aktive në të gjitha forumet botërore për çarmatimin bërthamor.

Pas Luftës së Ftohtë – konflikti midis 1947 dhe 1989/91 midis 1947 dhe 1989/91 midis 1947 dhe 1989/91, konflikti midis SHBA-së dhe BRSS u vu kundër njëri-tjetrit – por tani, ai vazhdon EDA, ” Kurba e çarmatimit është rrafshuar ndjeshëm, madje duke shfaqur një prirje të kundërt”.

Rusia arriti kulmin në vitin 1986, me 40.159 tituj, ndërsa SHBA-ja shumë vite më parë, në vitin 1967, me 31.255 tituj.

Armët bërthamore taktike dhe armët bërthamore strategjike

Jo të gjitha armët bërthamore janë të njëjta: ato bëjnë dallimin midis taktikës dhe strategjisë. Nuk ka asnjë përkufizim të vetëm; por e para, shpjegon Pietro Batacchi, drejtor i Revistës Italiane të Mbrojtjes, për RSI, janë “përafërsisht ato që kanë një potencial të reduktuar, deri në 50 kilotone, për disa edhe deri në 150”. Mbi këtë prag, nga ana tjetër, flitet për armë bërthamore strategjike.

Sa i përket rrezes, taktikat janë ato “që përdoren në një rreze të kufizuar, deri në 500 kilometra” dhe që “mund të montohen në raketa (siç është Iskander, tashmë i përdorur gjerësisht nga Rusia në Ukrainë me koka luftarake konvencionale, ed. ) dhe përdoret kundër objektivave ushtarake”. Armët strategjike, nga ana tjetër, transportohen nga raketa me rreze të mesme ose kontinentale ose nga bombardues strategjikë “dhe përdorimi i tyre nuk është ushtarak, por në fakt synon të zhdukë një pjesë të qytetërimit të kundërshtarit”.

Rusia arriti kulmin në vitin 1986, me 40.159 tituj, ndërsa SHBA-ja shumë vite më parë, në vitin 1967, me 31.255 tituj.

Armët bërthamore taktike dhe armët bërthamore strategjike

Jo të gjitha armët bërthamore janë të njëjta: ato bëjnë dallimin midis taktikës dhe strategjisë. Nuk ka asnjë përkufizim të vetëm; por e para, shpjegon Pietro Batacchi, drejtor i Revistës Italiane të Mbrojtjes, për RSI, janë “përafërsisht ato që kanë një potencial të reduktuar, deri në 50 kilotone, për disa edhe deri në 150”. Mbi këtë prag, nga ana tjetër, flitet për armë bërthamore strategjike.

Sa i përket rrezes, taktikat janë ato “që përdoren në një rreze të kufizuar, deri në 500 kilometra” dhe që “mund të montohen në raketa (siç është Iskander, tashmë i përdorur gjerësisht nga Rusia në Ukrainë me koka luftarake konvencionale, ed. ) dhe përdoret kundër objektivave ushtarake”. Armët strategjike, nga ana tjetër, transportohen nga raketa me rreze të mesme ose kontinentale ose nga bombardues strategjikë “dhe përdorimi i tyre nuk është ushtarak, por në fakt synon të zhdukë një pjesë të qytetërimit të kundërshtarit”.

Në terma konkretë, bombat e përdorura nga Uashingtoni në vitin 1945 kundër Hiroshimës dhe Nagasakit ishin përkatësisht rreth 13-18 dhe 18-23 kilotone; “Sot ka bomba bërthamore 0,5-1 kiloton, këto janë pajisje të krijuara për të pasur një efekt të kufizuar dhe për të bërë të mundur kalimin nga një situatë disavantazhi në një avantazh në fushën e betejës”, shton analisti.

Prandaj, janë këto armë, taktika që mund të përdoren nga Moska: të përdoren nëse armiku – në këtë rast ushtria ukrainase – do të kërcënonte territorin rus ose do të vinte në rrezik interesat e konsideruara strategjike ose jetike.

“Kërcënimi i Putinit është i besueshëm, mos e nënvlerësoni”

Me aneksimin e republikave të vetëshpallura të Donbasit dhe zonave të tjera të Ukrainës juglindore, a është i besueshëm kërcënimi bërthamor i Presidentit Putin? Po, sipas Pietro Batacchi, pasi “doktrina ruse teorizon përdorimin e armës taktike bërthamore edhe në rast të agresioneve në shkallë të gjerë rajonale, për të ndaluar këtë agresion”. Për më tepër, fuqia e arsenalit bërthamor të Moskës është mbresëlënëse. “Kur flasim për Rusinë, – shpjegon eksperti – është e nevojshme të bëhet dallimi midis instrumentit konvencional, i cili gjatë këtyre tetë muajve të luftës në Ukrainë ishte mjaft i rrëmujshëm, i nënfinancuar dhe i cili nuk është modernizuar veçanërisht në komponentin e tij tokësor, dhe arsenalin bërthamor”. Ky i fundit, “është modernizuar dhe është shumë i madh”.

“Kështu që nuk do të doja që dikush të thoshte se Putini është ‘bllof’ dhe që prandaj duhet ‘të shkojë e të lexojë letrat’, unë nuk do ta bëja”, përfundon drejtori i revistës italiane të mbrojtjes.

Ludovico Camposampiero

rsi-Elida Buçpapaj

blank

BIRN: Qeveria akuzohet se e mbylli shkollën e Gylenit nën presionin e Turqisë

Protestuesit e lidhin vendimin e qeverisë shqiptare për mbylljen e një kolegji të njohur të lidhur me Gylenin me kërkesat që vijnë nga presidenti turk.

Nga BIRN

Qeveria e Shqipërisë është akuzuar se i është dorëzuar presidentit autoritar të Turqisë pasi të enjten mbylli papritur një shkollë të lidhur me predikuesin turk në mërgim Fethullah Gulen, pa dhënë arsye të qarta.

Pas kritikave publike të këtij vendimi, ministrja e Arsimit, Evis Kushi, të premten tha shkollës i është hequr licenca për shkak se godina e Kolegjit Mehmet Akif është ndryshuar pa leje dhe nuk i plotëson më kushtet.

“Kanë filluar procesin mësimor 2022-2023 në një vendndodhje dhe mjedise të tjera, të pamiratuara nga MAS, pra pa certifikimin ligjor përkatës të standardeve të godinës”, shkroi Kushi në Facebook.

“Në kushte të ushtrimit të veprimtarisë jashtë kritereve përkatëse, licenca duhet të revokohet”, shtoi ajo, duke thënë se vendimi nuk ka asnjë lidhje me “spekulimet” aktuale mediatike.

Kolegji Mehmet Akif Ersoy tha të enjten se mësoi për urdhrin e mbylljes nga mediat dhe se do të ndërmerrte hapa ligjorë për ta kundërshtuar atë.

“Shkolla e mesme jopublike “Mehmet Akif” është pjesë e Fondacionit Gulistan prej 26 vitesh në Shqipëri, duke zbatuar me përpikëri kuadrin ligjor të vendit, duke gëzuar një histori të madhe suksesi, pasi është renditur vazhdimisht në krye të lista e shkollave më të mira”, tha kolegji.

Ai shtoi se më 14 shtator është kryer një inspektim nga Ministria e Arsimit dhe më 22 shtator është njoftuar me postë se institucioni nuk i plotëson kriteret për të vazhduar punën.

“Përballë një vendimi të tillë, ne jemi plotësisht të bindur se drejtësia do ta thotë fjalën e saj. Fondacioni Gulistan do të ndjekë të gjitha procedurat ligjore për të mundësuar vazhdimin normal të aktivitetit arsimor”, shtoi ai.

Agjencia shtetërore e Turqisë, Anadolu, raportoi gjithashtu se një kopsht fëmijësh Zubeyde Hanim që është pjesë e Kompanisë Arsimore Turgut Ozal, i cili gjithashtu kishte lidhje me kolegjin e lidhur me Rrjetin Gulistan, u urdhërua gjithashtu të mbyllej.

Shumë e kritikuan vendimin dhe e lidhën atë me thirrjet e përsëritura të presidentit turk Rexhep Tajip Erdogan që Shqipëria të mbyllte institucionet e lidhura me armikun kryesor të Erdoganit, Gylenin, i cili jeton në mërgim që nga viti 1999 në SHBA.

Erdogan dhe qeveria e tij akuzojnë Gylenin dhe rrjetin e tij për orkestrimin e një grushti të dështuar shteti në vitin 2016 dhe e përkufizojnë rrjetin si “Organizata Terroriste Fethullahiste”, ose shkurt “FETO”.

“Dëmton thellësisht kombin tonë që FETO mund të operojë ende në Shqipëri. Në periudhën e ardhshme, pritshmëria jonë më e sinqertë është se do të ndërmerren hapa më konkretë, këmbëngulës dhe të shpejtë kundër strukturave të FETO-s në Shqipëri”, tha Erdogan në Shqipëri në janar.

Mijëra institucione – universitete, shkolla, banka, kompani mediatike, OJQ dhe firma private – të zotëruara ose të drejtuara nga anëtarë të dyshuar të Rrjetit Gulistan janë mbyllur që kur autoritetet nën Erdoganin shtypën tentativën për grusht shtet. Qeveria turke vazhdon t’u bëjë presion vendeve të tjera që të bëjnë të njëjtën gjë.

Megjithatë, deri më tani, përveç disa shteteve në Afrikë dhe Azi, të cilat kanë qeveri autokratike, shkollat ​​e Gylenit kanë vazhduar të funksionojnë pa probleme.

Në Shqipëri, shkollat ​​e lidhura me Gylenin konsiderohen gjerësisht si ndër më të mirat.

Profesori i Gazetarisë në Universitetin e Tiranës, Ervin Goci tha se “arsimi është politizuar”.

Një profesor tjetër, Erlis Cela, tha se kolegji u mbyll “sepse presidenti turk e kërkoi këtë”.

“Duke lejuar që një konflikt dhe një çështje e brendshme e një vendi tjetër të futet në shoqërinë shqiptare dhe në arsimin shqiptar, ai i ka bërë dëm Shqipërisë, pasojat e të cilit do t’i vuajmë për një kohë të gjatë. Ky vend është kthyer në një çmendinë të madhe ku çdo gjë mund të ndodhë dhe askush nuk flet”, shkroi Cela.

Një hashtag që bën thirrje për anulimin e vendimit (#anullombylljenemehmetakif) ka filluar të bëhet trend në Facebook.

Kjo nuk është hera e parë që në Shqipëri mbyllet një shkollë e lidhur me Gylenin. Në shtator 2020, qeveria mbylli gjithashtu disa institucione të tjera arsimore fetare dhe laike të krijuara me financim turk.

blank

Të dielën zgjedhjet në Itali- Kush është gruaja që po bën Evropën të dridhet

Në vjeshtën e vitit 1922, Benito Mussolini, themeluesi ambicioz dhe karizmatik i Partisë Fashiste, u bë kryeministri më i ri i Italisë. Ai mori pushtetin pasi një marshimi në Romë, duke sjellë një periudhë të errët të sundimit totalitar.

Një shekull më pas, Italia duket se do të drejtohet sërish nga një udhëheqëse e ekstremit të djathtë. Të dielën e ardhshme, votuesit pritet të zgjedhin si kryeministren e re Xhorxhia Melonin, drejtuesen e partisë Fratelli d’Italia, Vëllezërit Italianë, një parti prejardhja e së cilës buron fashistët e Musolinit. Shumë italianë dhe evropianë janë të shqetësuar me të drejtë.

Ngjitja e saj e mundshme në krye të vendit, vjen në një kohë delikate për Italinë, vend i goditur jo pak nga problemet ekonomike të kohëve të fundit, inflacioni i lartë dhe kriza e emigracionit. Po ashtu, ajo ngre pikëpyetje të pakëndshme mbi idenë e identitetit dhe unitetit evropian. Për më tepër, është një simptomë e gjendjes së keqe politike në Itali, por edhe e valës populiste që ka nisur të ketë sërish sukses në mbarë botën.

Po kush është Xhorxhia Meloni?

Ajo është akuzuar si një provokatore politike. Si një nacionaliste krenare, me qëndrime shumë të ashpra kundër emigrantëve, dhe që flet vazhdimisht për mbrojtjen e Italisë nga “islamizimi”. Nga ana tjetër e paraqet veten si mbrojtëse e vlerave tradicionale familjare, duke e politizuar Krishterimin dhe amësinë, si gurët e themelit të identitetit autentik kombëtar italian.

Në një fjalim të vitit 2019, ajo tha:“Unë jam Xhorxhia. Jam një grua, nënë, jam italiane, dhe jam e krishterë!”. Por Meloni është një kameleon politik. Ajo e ndryshon strategjinë sa herë që kjo është politikisht e dobishme për të. Kur ishte më e re e admironte hapur Musolinin, dhe e konsideronte atë një politikan të mirë. Por e pyetur në prag të zgjedhjeve të 25 shtatorit, nëse ishte dakord që udhëheqësi fashist ishte i keq për Italinë, ajo tha “Po”. Me kalimin e viteve, ka shprehur admirim për liderë të konsideruar nga shumë analistë si ultra nacionalistë, si Vladimir Putin në Rusi , Viktor Orban në Hungari dhe Marin Lë Pen në Francë.

Po ashtu, ajo është përpjekur të pozicionohet si e lidhur me konservatorizmin e Partisë Konservatore në Britani dhe Partinë Republikane në SHBA. Kohët e fundit, Meloni është përpjekur të distancohet nga mbështetja e mëparshme ndaj Rusisë dhe Kinës, dhe të ritheksojë gadishmërinë e saj për t’i shërbyer me atdhetarizëm vendit të saj. Dhe mesa duket ky truk ka funksionuar.

Aleanca e ekstremit të djathtë e Fratelli d’Italia e Melonit dhe partitë që kanë të njëjtën qasje, Lega dhe Forza Italia, synojnë të fitojnë të dielën, shumicën absolute në parlamentin e ri. Por më shumë ka spikatur partia e Melonit.

Sondazhet tregojnë se ajo do të fitojë çerekun e të gjitha votave. Një rritje e jashtëzakonshme. Nga pak më shumë se 4 për qind në vitin 2018, në mbi 25 për qind këtë vit. Kjo trajektore sugjeron që ose kjo parti ka hequr dorë nga lidhjet e saj historike me fashizmin, apo që shumë italianëve nuk u intereson më kjo gjë. Fratelli d’Italia është një pasardhëse e partisë Lëvizja Sociale Italiane, e formuar nga mbështetësit e Musolinit pas Luftës së Dytë Botërore.

Meloni është përpjekur të krijojë njëlloj distance me të kaluarën, duke deklaruar se e djathta italiane e konsideron fashizmin si një dukuri të kufizuar në historinë e Italisë. Po ashtu ajo ka shfrytëzuar ndjenjat kombëtare të pasigurisë dhe ankthit, të shkaktuara nga krizat e shumta me të cilat është përballur vendi gjatë 2 viteve të fundit. Këtu përfshihet pandemia e Covid-19 që goditi rëndë Italinë, dhe krizat e mëdha humanitare ende të pazgjidhura, të shkaktuara nga migrimi masiv përmes Detit Mesdhe, ku Italia është vendi kryesor pritës i emigrantëve që zbarkojnë në Evropë.

Krizat si nxitje e ekstremeve

Ndërkohë, ky vend po përballet me një inflacion në rritje, dhe një krizë energjetike të vazhdueshme, të nxitur nga lufta e Rusisë në Ukrainë dhe strategjia e Putinit për ta përdorur gazin e saj si një armë kundër Bashkimit Evropian. Përballë këtyre krizave, Meloni e ka pozicionuar veten si njeriu që do ta “shpëtojë” Italinë.

Historia ka vërtetuar se në kohëra të pasigurita, liderët karizmatikë ultra-nacionalistë priren të dalin mirë në zgjedhje. Me një formulë të njohur të vendosjes së Italisë “në plan të parë”, euroskepticizmi, ksenofobia dhe islamofobia e Melonit – të ripaketuara si patriotizëm – kanë fituar shumë popullaritet tek italianët. Por suksesi i Fratelli d’Italia, nuk ka të bëjë vetëm me Melonin.

Ana e kundërt e suksesit të saj, është dështimi i partive të tjera, dhe kaosi i shkaktuar nga rënia e qeverisë që preku shumë nga partitë që ishin pjesë e saj. Zgjedhjet e parakohshme në Itali pasuan dorëheqjen e kryeministrit Mario Draghi , një ekonomist i admiruar në arenën ndërkombëtare me nofkën “Super Mario” për shkak të menaxhimit mbresëlënës që i bëri krizës së eurozonës kur ishte kreu i Bankës Qendrore Evropiane.

Draghi drejtoi një koalicion të gjerë, por u detyrua të jepte dorëheqjen në korrik, në mesin e një krize ekonomike dhe politike të thelluar, kur disa partnerë të koalicionit u kthyen kundër kryeministrit. Italia ka pasur historikisht shumë probleme me lidershipin e saj politik.

Mallkimi i koalicioneve

Sistemi politik siguron vetëm qeverisje me koalicion. Dhe kjo nënkupton shpesh qeverisje nga një grupim partish, axhendat dhe vizionet e të cilave mund të jenë drastikisht të ndryshme, madje ndonjëherë gati reciprokisht përjashtuese.

Rënia e qeverisë Draghit ka dëmtuar shumë parti në të gjithë spektrin politik, përfshirë Lëvizjen 5-Yjet dikur shumë popullore. Partitë politike që po përfitojnë nga ky kaos politik kanë qenë kryesisht ato të djathta. Meloni ka garuar në këtë fushatë me sloganin ”Pronta a Governare” (Gati për të qeverisur!). Por tani pyetja është nëse Italia është gati për Melonin si kryeministre.

/ “The Conversation” – Bota.al


Send this to a friend