Ulëronin larg qentë (apo ishin bufat?).
Ulëronin larg qentë dhe ishin bufa;
e si vrasës të vdekurit u turrën mbi muret e varrezave
kur djali u gjet
vetëm filli në natë.

Dhe pastaj ai pati një britmë të mbytur në fyt,
sepse një shushurimë bari e shtrëngonte si një gjarpër
dhe hëna vërtet ishte e zymtë në mes të pemëve.
si vrasës të vdekurit turreshin mbi muret dhe argjinaturat,

dhe bash atëherë fëmija e humbi përdorimin e fjalës,
dhe e humbi kuptimin e zakonshëm të vjollcave dhe lodrave
dhe mënyrën e natyrshme të gjërave.

Kështu tani mezi ngre kokën dhe  në sytë e tij është një re,
por duket një engjëll hyjnor  meditues
i kredhur në drita të thella.

Nëna e varfër që e kërkonte përgjatë shtigjeve të kopshtit tënd
dhe tani lotët nga faqja i rrjedhin mbi asparagus,
unë nuk mund t’ju them se kështu ajo është më fatkeqe
apo është më fatmirë, të paktën më fatmirë
se fëmija që synon të ndajë
në të zeza e të bardha zaret e lojës së tij.