Qytetarët që jetojnë jashtë Kosovës mund të votojnë në dy mënyra: përmes postës ose në përfaqësitë diplomatike.

KOSOVË- Sot përfundon afati për regjistrimin e votues nga diaspora për zgjedhjet e parakohshme që do të mbahen më 7 qershor. Procesi i regjistrimit ka filluar më 6 maj dhe mbyllet sot, më 17 maj. Qytetarët që jetojnë jashtë Kosovës mund të votojnë në dy mënyra: përmes postës ose në përfaqësitë diplomatike.

Votimi me postë do të zhvillohet nga 25 maji dhe do të zgjasë 12 ditë, deri më 6 qershor, ndërsa votimi në përfaqësi diplomatike do të mbahet një ditë para zgjedhjeve në Kosovë, më 6 qershor, nga ora 07:00 deri në 19:00. Ndërkohë, nga 6 maji ka nisur edhe periudha për ndërrimin e qendrave të votimit brenda komunës, si dhe për konfirmimin ose kundërshtimin e pasaktësive në Listën Votuese.

Komisioni Qendror i Zgjedhjeve (KQZ) ka bërë thirrje qytetarëve edhe që të verifikojnë Qendrën e tyre të Votimit dhe të përfundojnë procedurat brenda afatit të përcaktuar.

“Verifiko Qendrën tënde të Votimit! Kanë mbetur vetëm edhe 1 ditë për të ndërruar Qendrën e Votimit brenda komunës – afati mbyllet më 17 maj 2026”, ka njoftuar KQZ.

KQZ ka miratuar Listën Preliminare të Votuesve për zgjedhjet e parakohshme, e cila përmban 2,092,202 votues, apo 15,912 më shumë krahasuar me zgjedhjet e mëparshme të mbajtura më 28 dhjetor 2026. Po ashtu, KQZ ka certifikuar 902 kandidatë për deputetë nga 21 subjekte politike./Dosja.al

Kryeministri Kurti kujton të civilët e vrarë nga makineria kriminale e Milosheviçit:

“Përkujtojmë mbi 120 civilë shqiptarë, të vrarë në Qyshk, Zahaq, Pavlan dhe Llabjan të Pejës.

Më 14 maj 1999, fshati Qyshk dhe fshatrat përreth, u sulmuan nga forcat e armatosura të Serbisë. Pasi i ndanë nga gratë dhe fëmijët, burrat i dërguan në tri shtëpi dhe i vranë. Pastaj iu vunë flakën shtëpive me trupat brenda.

Dje përkujtuam masakrën në Korishë. Më 13 maj 1999, u vranë 77 civilë nga Korisha dhe fshatrat Bllacë, Budakovë, Greikoc, Reshtan, Mushtisht e Maçitevë. Prej tyre, 14 ishin fëmijë.

Në javët e para të majit 1999, makineria ushtarake e policore e Serbisë po marshonte në Kosovë me projektin gjenocidal “Patkoi”.

Më 1 maj 1999, në Nabërgjan të Pejës, i vranë 17 civilë. E nga data 1 deri më 18 maj gjithsej kanë vrarë 31 civilë, nga 13 deri në 95 vjeç.

Në mbrëmjen e 2 majit 1999, forcat kriminale serbe filluan terrorin sistematik ndaj popullatës civile shqiptare e cila po lëvizte në kolonë nga fshati Studime e Poshtme në Studime të Epërme. Brenda dy orësh, 116 shqiptarë u vranë mizorisht.

Më 3 maj 1999, në oborrin e shkollës në Bukosh u pushkatuan 25 burra dhe djem shqiptarë. Forcat policore të Serbisë i ekzekutuan ata pasi i ndanë nga kolona e banorëve të dëbuar nga fshatrat e Suharekës.

Më 8 maj 1999, në Saradran të Istogut, 18 civilë u vranë nga forcat ushtarake e policore të Serbisë. Po atë ditë, gjatë dëbimit për në Shqipëri, në Carrabreg të Deçanit, kriminelët serb i vranë 8 banorë të fshatit Kashicë të Istogut.

Ndërmjet 7 dhe 11 majit 1999, në komunën e Gjakovës u vranë mbi 100 martirë, fëmijë, të rinj, gra, burra e pleq, viktima të dhunës gjenocidale të Serbisë në Kosovë.

Për këto krime të rënda, drejtësia ka qenë tepër e ngadaltë. Krimet e luftës, krimet kundër njerëzimit dhe gjenocidi, bashkë me kryerësit dhe urdhërdhënësit e tyre, duhet të marrin dënimin e merituar. Kosova nuk mund të falë e as të harrojë krimet që shteti i Serbisë kreu gjatë luftës në Kosovë. Sepse Serbia e deshi tokën tonë pa neve. Por ne jemi ende këtu, dhe së bashku po e forcojmë Republikën tonë. Po ndërtojmë të ardhmen pa e harruar të kaluarën, që asnjë brez tjetër të mos rrezikojë të përjetojë atë që ne kemi mbijetuar.

Sot kujtojmë martirët e Qyshkut, Zahaqit, Pavlanit dhe Llabjanit. Çdo ditë kujtojmë sakrificat e mëdha për çlirim.

Lavdi të gjithë të rënëve, martirëve e dëshmorëve të kombit!”

Ndërtesa e Kuvendit të Kosovës, aty ku gjendet edhe Presidenca e Kosovës.

Cilat parti kanë paraqitur kandidat për president?

Pse LDK po, e partitë e tjera jo?

Një proces që kërkon kompromis

• Një incident i rëndë ka ndodhur në Kosovë, ku Zv.ministri i Financave është dhunuar brutalisht nga kryetari i Komunës Skënderaj. • Hysni Mehani i cili është kryetar i LVV-së në Skenderaj dhe zëvendësministër në detyrë i Financave ka denoncuar se është dhunuar nga kryetari i Komunës të Skënderajt, Sami Lushtaku, i cili është pjesë e PDK-së. • Mehani e ka bërë të ditur këtë rast përmes një postimi në rrjetin social të mikut të tij, Bahri Zabeli, pasi pretendon se personat të cilët e kanë dhunuar i kanë marrë edhe telefonin. • Ai ka shkruar se është sulmuar nga Sami Lushtaku dhe banda e tij, ndërsa i bën thirrje policisë të mbrojë familjen e tij. • Pas kësaj ka reaguar edhe Lëvizja Vetëvendosje, e cila dënoi ashpër këtë sulm fizik. • Përmes një postimi në rrjetin social Facebook, Lëvizja Vetëvendosje informoi se Hysni Mehani aktualisht është duke marrë trajtim mjekësor, ndërsa kërkuan nga organet kompetente të trajtojnë rastin me urgjencë dhe ndërmarrin veprimet e nevojshme ligjore ndaj përgjegjësve. • Gjithashtu kërkuan nga Partia Demokratike e Kosovës dënimin e këtij akti. I shpejtë ka qene edhe reagimi i kryetarit të Komunës së Skenderajt, Sami Lushtaku. • Përmes një postimi në rrjetin social Facebook, ai është shprehur se është provokuar duke i thirrur “Sami Serbia” dhe kanë tentuar ta sulmojnë. • Ai pretendon se reagimi i dhunshëm ka ndodhur nga qytetarët që ndodheshin aty në ato momente. • Deri tani nuk ka dhënë një reagim zyrtar lidhur me rastin nga Policia e Kosovës. dosja.al

Ish-kongresisti i ndjerë amerikan, Eliot Engel.

Zojë,

E ke zgjedhë mënyrën ma t’gabueme për me fitu.

Por, meqë shqiptarit kur ia thue fjalën e vërtetë, të shanë e të anatemojnë, atëherë po t’i rrahi shpatullat e po t’them:

– mirë e ke, veç ec asaj rruge që ta then qafën në kthesën e parë politike.

Se me kashe-lashe të tipit:

“ka ndejt vetëm me Vuçiqin”,

“ka kërku qëra për Bondstillin”,

e me përralla të tregut të grave, nuk merren votat e nji populli që ka pa luftë, gjak e tradhti.

Mbramë në Platonë e Kurrizit dukeshe si ato gratë që bërtasin prej ballkoneve:

– pse po ma gjuen bërllogun te dritarja… haaaa!

Çfarë mjerimi politik.

Çfarë poshtnimi publik.

Nji ish-presidente që kujton se pushteti fitohet me thashetheme kafesh e me insinuata pazari.

Pesë vjet paska heshtë “mbrojtësja e shtetit”.

Pesë vjet nuk paska folë.

E tash, kur i duhen votat, na doli me “sekrete të mëdha”, sikur Kosova qenka serial turk e jo shtet që digjet prej varfnisë, ikjes e korrupsionit.

Oh, mjerim politik!

Oh, inteligjencë fallco që e merr popullin për kope!

Ky popull mund të mashtrohet njiherë.

Ndoshta edhe dy herë.

Por kur politika zbret në nivelin e thashethemeve të mahallës, atëherë nuk kemi ma debat — kemi cirk

Ke humbë Zojë, ke humbë!

Tashmë janë të njohura deklaratat me insinuata të Vjosa Osmanit, siç ishte edhe gjatë fjalës që mbajti në takimin e rikthimit të saj në LDK, kur insinuoi se gjoja dikush, duke nënkuptuar kryeministrin në detyrë Albin Kurti paska thënë që “për Bazën Amerikane Bondsteel të kërkohej qira”.

Voal.ch po sjell një kronikë të 21 Majit të vitit 2022 kur gjatë vizitës së tij në SHBA, kryeministri i Kosovës Albin Kurti ka kërkuar gjatë takimeve me zyrtarët e lartë Amerikanë që “Bondsteel” të kthehet në bazë të përhershme amerikane në Kosovë”.

21 Maj 2022 | 16:32

Të dashur anëtarë, aktivistë dhe simpatizantë të Lidhjes Demokratike të Kosovës,

E ndjej obligim moral, njerëzor dhe politik t’ju falënderoj secilin prej jush për besimin, sakrificën dhe qëndrueshmërinë që i keni dhënë LDK-së ndër vite.

Kësaj radhe nuk dua të flas për rrugëtimin tonë të përbashkët politik për më shumë se tri dekada e gjysmë. As për sfidat dhe sukseset e mëdha të bastionit të pathyeshëm të LDK-së dhe rugovizmit në Llap, deri para pesë vitesh.

Nuk dua të flas kronologjikisht as për goditjet ndaj meje dhe vetë degës në Podujevë në vitet e fundit nga lidershipi aktual i LDK-së, që erdhi në parti për ta administruar, jo për ta zhvilluar.

Nuk dua t’ua sjell në kujtesë as papërgjegjësinë e lidershipit që prodhoi përçarje të madhe dhe polarizim të skajshëm të anëtarësisë. E, nuk po përmend as humbjet e njëpasnjëshme zgjedhore dhe rënien drastike të elektoratit në Llap e kudo në Kosovë.

Dua të ndalem te momentumi aktual partiak, që po promovohet si “Bashkimi i madh”, e që çuditërisht po përfshinë të gjithë ata që u anatemuan dhe eliminuan nga lidershipi aktual: pra të mënjanuarit, të diferencuarit dhe të padëshiruarit u bënë të dëshiruar.

Nuk di në cilën kategori të “Bashkimit të madh” bëj pjesë unë, por e di që para zgjedhjeve të 28 dhjetorit 2025, publikisht pata shprehur vullnetin të jem pjesë e listës së kandidatëve për deputetë, me qëllim të mobilizimit dhe unifikimit të elektoratit. Por kryesia e Degës kishte refuzuar edhe ta nxjerrë në diskutim kandidaturën time, me arsyetimin se ishte “vendim i shefit të madh (Lumirit)” të mos jem pjesë e garës.

Ndërsa sot e njëjta kryesi, me bekimin e shefit, më paska propozuar të jem në listën e kandidatëve për deputetë. Madje pa më kontaktuar dhe pa më konsultuar fare.

Tash nuk di nëse paskam ndryshuar unë, apo ata?

Jo. As unë, as ata.

Kanë ndryshuar vetëm strategjitë për mbijetesën e tyre politike.

Ka ndryshuar edhe motoja, të cilën e solli në LDK e rikthyera nga aventuara e saj pesë vjeçare në kampin majtist. Ajo, bashkë me Lumirin, mashtrimin dhe përdorimin e madh e ambalazhuan në “Bashkim të madh të djathtistëve”.

Pikërisht për këto arsye, me respektin më të thellë për anëtarësinë e ndershme të LDK-së, deklaroj publikisht se refuzoj të jem pjesë e listës së kandidatëve për deputetë në zgjedhjet e 7 qershorit.

Unë nuk largohem nga LDK-ja, sepse është pjesë e jetës sime politike që nga themelimi i saj. Por, refuzoj të përdorem dhe të jem pjesë e një projekti që e largon partinë nga identiteti i saj institucional e shtetndërtues.

Jam i bindur se LDK do të çlirohet nga mentaliteti i OJQ-izimit politik dhe do të rikthehet në rolin e saj historik si forcë përgjegjëse shtetformuese.

LDK është më e madhe se interesat meskine të dy njerëzve.

Zoti e ruajt LDK-në!

See less

Kandidatja për presidente e Lidhjes Demokratike të Kosovës, Vjosa Osmani, më 10 maj u paraqit për herë të parë në një tubim pas marrjes së bekimit të Këshillit të Përgjithshëm për të qenë bartëse e listës së kandidatëve për deputetë të kësaj partie në zgjedhjet e parakohshme të 7 qershorit 2026.

Megjithatë, në “Tubimin e bashkimit” – siç u quajt ky tubim-  nuk u panë Avdullah Hoti, Hykmete Bajrami, Kujtim Shala e Janina Ymeri, deputetë të legjislaturës së dhjetë nga radhët e LDK-së.

Por, në tubim u panë figura tjera të LDK-së dhe kandidatë për deputetë që janë pjesë e grupit prej 20 personave që Osmani i ka përzgjedhur të jenë pjesë e listës së LDK-së.

Kryetari i LDK-së, Lumir Abdixhiku në këtë takim ka thënë se në politikë mund të ndahesh por “kur duhet shtëpia politike, atëherë gjendet rruga për t’u bërë bashkë përsëri”.

“Sonte, pas shumë vitesh largimesh, zhgënjimesh e keqkuptimesh, po japim një mesazh të madh për Republikën. Ky mesazh na thotë se njerëzit e këtij vendi dinë të bashkohen kur Kosova ka nevojë. Dinë të kapërcejnë veten, e dinë të krijojnë momentume që definojnë kohë!”- deklaroi ai.

“Po kthehem në shtëpinë time”- ishin fjalët e presidentes së gjashtë, Vjosa Osmani, para mbështetësve të LDK-së.

Osmani ka falënderuar LDK-në për “kthimin e një besimi”- siç tha ajo. Ajo tha se njerëzit aty guxuan të bashkohen, jo për veten por për Republikën.

“Për ata që e kuptojnë rëndësinë e të vërtetës, jo të atyre që struken e zhyten në labirinthet e hijeve të errëta për të na humbur edhe shpresën.”- ka thënë Osmani në këtë tubim.

Pasi nuk arriti të rizgjidhet presidente e Kosovës, Vjosa Osmani negocioi me Lumir Abdixhikun e LDK-së dhe iu rikthye listës zgjedhore të kësaj partie.

Osmani për herë të fundit ishte pjesë e listës së LDK-së në zgjedhjet e parakohshme të vitit 2019 kur edhe ishte kandidate për kryeministre.

Pas atyre zgjedhjeve, në të cilat LDK doli e dyta, u krijua koalicioni qeveritar LVV-LDK e Qeveria Kurti 1 e asaj kohe – në vitin 2020 – u rrëzua pikërisht nga LDK-ja.

Osmani në atë kohë doli kundër partisë së saj për rrëzimin e qeverisë së Kurtit dhe nuk e votoi më pas qeverinë Hoti të LDK-së.

Kur refuzoi të mbështeste një kabinet të drejtuar nga LDK në qershor 2020, ajo u shkarkua nga të gjitha pozicionet e saj në parti.

Më pas ajo krijoi subjektin e saj politik, Guxo, i cili kandidoi me Lëvizjen Vetëvendosjen në zgjedhjet e shkurtit 2021. Një muaj më vonë, me LVV-në në pushtet, Osmani u zgjodh presidente. Por LVV nuk ia dha një mundësi të dytë për ta vazhduar edhe për një mandat pozitën e presidentes.

Thyerja me liderin e LVV-së, Albin Kurti, u pa nga LDK si mundësi për kthimin e saj në parti, ndonëse disa zyrtarë të lartë të kësaj partie – dikush publikisht e dikush në heshtje – nuk e kanë mirëpritur një gjë të tillë.

Avdullah Hoti e Hykmete Bajrami munguan edhe në Këshillin e Përgjithshëm të LDK-së, kur u vendos për kthimin e Vjosa Osmanit në parti.

Në garën zgjedhore, LDK do ta ketë si kandidat për kryeministër, Lumir Abdixhikun. kallxo.com

Moke, mos u idhno!

Nuk due me të dhanë hapësinë që egoja jote me marrë edhe ma shumë hov prej inatit që nuk munde me e marrë me vete edhe kolltukun e Presidentes, bashkë me këshilltaret tua.

Por deshta me të pyetë:

A mos ishe ti Kali i Trojës që zbarkoi para pesë vitesh, e prej barkut të atij kali zbriti nji llum njerëzish në oborrin e Kurtit?

Sepse shumë herë i kam shkrue:

— pastroje oborrin prej llumit të njerëzve me ambicie të kalbuna.

A mos je tash po ai kalë Troje që e futi prap në barkun e drunit atë llum njerëzish dhe u kthye atje prej nga erdhi?

Për këtë deshta me të pyetë, dhe deshta me t’kallxue se romani im “Bastardët” fillon me ty e pikërisht pse me Ty fillon, në Shtudgard njerëzit e LDK-së kan kërkue me djegë!

Sepse të kam mbështetë pa rezervë, se ishe e zonja me dredhë e me zhdredhë punët për mbarë.

Por s’e disha që etja për pushtet qenka kaq e madhe.

Nuk më ka shkue mendja se ke ambicie kaq të zeza, kaq të kalbuna e inatçore — me hujin e nji kali pa fre.

Bane mirë që Kalin e Trojës ma në fund e ktheve aty ku u ndërtue prej disa mjeshtërve çollakë.

E aq ma mirë që ia fshine oborrin Kurtit.

Madje bërllogun që e prune para pesë vitesh nuk e le në sokak, por e more me vete, tue e përkundë e tue i këndue ninulla.

E shihni sa mirë di me shkrue, kur krundet dalin në krye t’ujit?

Kur vlon qumështi e prej gufimit shkumbët e bardha ia shojnë zjarrin!

Edhe ti, moke, ma shuejte krejt mirësinë e dashuninë që e pata për ty.

Kuptohet — për hir të Kurtit, që të mori përdore e të nxori në skenë, kur LDK-ja ta dha shqelmin e ta mbylli derën, e Kurti me plotë hirësi na tha:

— kjo asht mbretnesha Presidente!

E shihni?

Unë s’muj me ju rrejtë.

Jam ai që kam shkrue në superlativë për mokën.

Por mokja e pështyni gjininë e vet para pesë vitesh, e tash u kthye te pështyma e saj, sepse ambicia e sëmurë për Presidencën mori flakë.

E unë s’e dija se ajo dashninë e paska pasë për pushtetin e luksin që sjell ai.

Motër!

I humbe ata që të votuen. Me vjen keq për ty!

Tani lirisht nisja e shaje dorën që të ngriti e t’uli në Presidencë dhe fol zi e ma zi për Binin, se tani të gjithë e dimë se je tue luftue për pushtet, jo për shtet.

Dhe… ma e keqja asht se e humbe fytyrën e nji shqiptareje që nuk tradhton për kolltuk e për luks!Por nejse!

10.05.2026

(Ky shkrim është botuar për herë të parë më 2011)

Gazetari i njohur Chris Stephen i gazetës The New York Times, pas vizitës në Gjakovë, menjëherë mbas luftës, ka botuar në këtë gazetë, poezinë e Yllkës me titull “Kënga e pranverës”. Poezitë e Yllka Domit, u kallën nga paramilitarët serbë bashkë me shtëpinë e saj, kurse ditari që e mbante me vete gjatë luftës, u zhduk sikurse edhe trupi i saj, prandaj ajo me plot të drejtë mund të quhet një Ana Frank shqiptare.

Asnjë mësimdhënës nuk e paramendon për të gjallë të tij, e as unë, se do ta përjetojë vdekjen e nxënësit apo nxënëses së vet. Aq më larg, se do të marrë pjesë në përcjelljen e fundit për në amshim të ndonjërit prej tyre .

Por ja që në jetë ndodh gjithçka.

Lajmin për vrasjen e ish-nxënëses Yllka Domi, vetëm 17 vjeçare, ma kishin kumtuar shoqet dhe shokët e saj, po ashtu ish-nxënës të mi, menjëherë pas ofensivës së madhe të forcave paramilitare dhe militare serbe në Kodrën e Çabratit, që zgjati prej 7 deri më 11 maj të vitit 1999. Isha i tronditur edhe më shumë kur u mor vesh se trupi i saj ishte zhvarrosur për së dyti nga kanibalët sllavë dhe se trupi i saj i njomë, pas gati katër viteve, (më 2003) ishte identifikuar, në varrezën masive në Batajnicë të Serbisë.

Lajmin për këtë e kishte dhënë, menjëherë pas luftës, gazetari i njohur Chris Stephen në gazetën The New York Times, pasi kishte vizituar personalisht Gjakovën, menjëherë pas luftës . Stephen fill pas kthimit në SHBA, në gazetën prestigjioze amerikane kishte botuar dhe poezinë e Yllkës me titull “Kënga e pranverës”. Dhe sot kur po mbushen 12 vjet nga vrasja barbare e saj, kur lulet e majit kanë mbuluar varrin e saj (nuk e di por për herë të parë ndjehesha disi ndryshe, më i qetë para një varri , mbase duke ditur se më në fund e dija unë dhe të tjerët se ku prehet trupi dhe shpirti i Yllkës), kujtimet më kthejnë para shumë viteve kur Yllka si nxënëse 10-12 vjeçare vinte me fletoren e saj përplot poezi dhe kërkonte mendimin tim për poezitë e saj, duke insistuar të merrte pjesë edhe në orët e shumta letrare që organizoja në atë kohë në shkollën ” Mazllum Këpuska”.

Dhe Yllka, mbesa e shkrimtarit të njohur gjakovar Kasim Domi (i cili kishte përjetuar edhe Goli Otokun), poezinë e kishte si ajrin, si jetën, si ujin, si bukën dhe nuk ndalej së shkruari.

Talenti dhe puna e saj e vazhdueshme e kishin bërë atë një poeteshë të pranueshme në qarqet letrare të qytetit, duke u shpërblyer me disa çmime letrare nga klubi letrar “GJ . N. Kazazi”. Por, të gjitha krijimet letrare të Yllkës, bashkë me ditarin e saj, ishin djegur bashkë me shtëpinë e saj nga barbarët serb në pranverën e vitit 1999. Atë e vranë një vajzë të mitur por nuk mundën ta vrasin kurrë shpirtin dhe poezinë e saj për dashurinë, lirinë, rininë, atdheun, jetën, vdekjen… Po edhe për vdekjen, sepse disi ajo kishte parandjenjë fatin e saj, se do të vdesë, e kjo më së miri del në poezinë e saj të fundit, për të gjallë, “Ti fluturon me dallëndyshet”.

Dhe tek pas vdekjes, më 2001, ishte po ky emër në krye të përmbledhjes me poezi të Yllkës, botim i “Lidhjes së Gruas Shqiptare të Kosovës” dhe falë punës së madhe të shkrimtarit Agim Byci, i cili arriti të mblidhte pozitë e saj nga shoqet, pastaj poetes së njohur Flora Brovina, shokët, mësimdhënësit dhe të afërmit e Yllkës. Amanetin e saj të fundit e kishte lënë mu në këtë libër.

Në vitin 2002, klubi letrar “Gj . N . Kazazi” botoi librin tjetër kushtuar Yllka Domit, me titull “Një yll i pashuar”, i cili përmban mbresa e kujtime nga miqtë dhe të njohurit e saj, pastaj krijime kushtuar asaj, si dhe disa poezi të pabotuara deri atëherë të Yllkës, të gjitha këto të mbledhura nga shoqja e saj Zana Bakalli, botuar nga klubi letrar “Gj. N. Kazazi”.

Ajo kishte sens për poezi, për aktrim, për vallëzim, recitim, e mbi të gjitha ishte një princeshë e poezisë dhe e bukurisë.

Për nder të saj, grupi letrar në gjimnazin “Hajdar Dushi” të Gjakovës, ku Yllka, deri para vdekjes, vijonte mësimet në vitin e tretë, mban emrin e saj. Për Yllka Domin, si poete shumë e talentuar dhe e cila premtonte shumë, pastaj si nxënëse dhe aktiviste e shumë fushave të artit dhe të kulturës, për virtytet dhe shëmbëlltyrën e saj, pastaj për familjen e poetes dhe martires Domi, e cila bashkë me prindërit e saj kishin dhënë ndihmesë të madhe për luftëtarët e lirisë në kodrën e Çabratit, në Gjakovë, mund të dëgjosh nga të gjitha anët e qytetit vetëm fjalët më të mira.

Ishte ideja e autorit të këtyre rreshtave, që në shenjë nderimi për këtë poeteshë të re shumë të talentuar, qyteti dhe bota letrare në Gjakovë ta themelojë një çmim letrar me emrin e saj, çmim i cili do t’i jepej për çdo vit krijueseve të reja për krijimtarinë e tyre poetike. Kjo iniciativë u mirëprit dhe hasi në mirëkuptim të plotë nga qarqet letrare të Gjakovës, sidomos nga shkrimtari dhe përkthyesi Agim Byci.

Dhe në mitingjet e organizuara deri më tani pas luftës, sikurse që është aktiviteti më i madh letrar në Kosovë, Mitingu i Poezisë, që mbahet çdo vit në Gjakovë, ky çmim, në bashkëpunim me klubin letrar “GJ. N. Kazazi” dhe shtëpinë botuese “Fan Noli” nga Gjakova, deri tani iu është ndarë tri poeteshave, Abetare Domit, Gentiana Muhaxherit dhe Xhevahire Izmakut.

Ndonëse qysh në vitin 2002, libri me poezi i Yllka Domit “Fluturimi i fundit me dallëndyshet”, është përkthyer në anglisht dhe në gjermanisht nga Agim Byci, edhe sot e kësaj dite, në mungesë të përkrahjes materiale, ky libër nuk është botuar ende. Mbase deri vitin e ardhshëm, në 13-vjetorin e vrasjes së saj, do të gjendet ndonjë mundësi apo ndonjë donator, dhe ky libër ta sheh dritën e botimit. Ky do të ishte nderi më i madh që qyteti i Gjakovës do t’i bënte Yllka Domit.

Yllka iku por, na la vlerat e vërteta prej njeriu dhe prej poeteje. Tek eci maje Çabratit dhe tek shkruaj këtë përkujtim për ish-nxënësen time më kujtohen vargjet e fundit të shkruara nga Yllka Domi, “Nuk dua përmendore”. Ti Yllka, me veprën tënde, e ngrite përmendoren e lirisë.

BLERIM VALLA

——

Mësohet se marrëveshja është nënshkruar sot, duke konfirmuar kështu vazhdimin e bashkëpunimit mes partive që aktualisht përbëjnë shumicën parlamentare. Mësohet se marrëveshja është nënshkruar sot, duke konfirmuar kështu vazhdimin e bashkëpunimit mes partive që aktualisht përbëjnë shumicën parlamentare.

KOSOVË-  Lëvizja Vetëvendosje ka zyrtarizuar sot koalicionin për zgjedhjet e 7 qershorit me tre parti të tjera, Guxo dhe Alternativa, të cilat janë bashkuar edhe PSHDK-ja.

Mësohet se marrëveshja është nënshkruar sot, duke konfirmuar kështu vazhdimin e bashkëpunimit mes partive që aktualisht përbëjnë shumicën parlamentare.

Përmes një postimi në rrjete sociale, Partia Guxo ka deklaruar se ky koalicion synon të ofrojë stabilitet dhe një qeverisje të përgjegjshme që në qendër të çdo vendimi ka qytetarin e Kosovës./Dosja.al

Deputeti i VV Agim Bahtiri reagon ndaj deputetes së LDK Jehona Lushtaku. Bahtiri krijoi një emër të mirënjohur kur ishte kryetar i Bashkisë së Mitrovicës i cili nuk lejoi ndërtimin e murit ndarës me veriun e Mitrovicës. Muri u rrënua përfundimisht në shkurt të vitit 2017 pas një rezolute të Kuvendit të Kosovës dhe bisedimeve të ndërmjetësuara nga Bashkimi Evropian. Pas rrënimit, Bahtiri deklaroi se qyteti më në fund “merr frymë lirshëm”.

Më poshtë po sjellim dekkarimin e Bahtirit në rrjetin social:

“Jehona Lushaku,

Shpifja jote se unë paskam qenë “gjysmë i dehur” atë natë kur kam ardhur t’i kërkoj nënshkrimet, është e ulët dhe e turpshme, dhe për të duhet të kërkosh falje publike!

Të akuzosh dikë pa asnjë fakt vetëm sepse nuk arrin ta fshehësh dështimin politik të LDK-së, tregon nivelin ku keni rënë. Atë natë unë isha në Kuvend për të kërkuar zgjidhje për zgjedhjen e Presidentit, ndërsa ju bredhnit korridoreve duke bërë kalkulime politike dhe duke u tallur para gazetarëve dhe para qytetarëve me një proces kushtetues që vetë e kishit bllokuar. Në mungesë votash dhe përgjegjësie, zgjodhët shpifjen dhe teatrin mediatik.

Mjaft më me përralla e gënjeshtra, se populli ua ka treguar vendin me votë, e me këto deklarata po tregoni se nuk keni edukatë e iu ka humbur rruga.

Zonja Lushaku i ka dy rrugë, ose kërkon falje për shpifjen se kam qenë “gjysëm i dehur” ose shihemi në gjykatë!

AB”

Publiku ka parë ndërkohë se deputeti Agim Bahtiri i bënte thirrje deputetëve të LDK të mblidhnin 15 firma për presidentin, ndërkohë që kryetari i LDK Lumir Abdixhiku thosh për media se i kishte 15 firmat, por 15 firmat nuk dukeshin askund.

Zëvendëskryeministrja dhe Ministrja e Drejtësisë në detyrë, Donika Gërvalla, sot mori pjesë në ceremoninë zyrtare të funksionalizimit të Gjykatës Administrative, gjykata e parë e specializuar në Republikën e Kosovës.

Në fjalën e saj, Ministrja Gërvalla tha se me funksionalizimin e Gjykatës Administrative po vihet në funksion një mekanizëm i ri i shtetit ligjor, duke e cilësuar ditën e sotme si një prej hapave të rëndësishëm në shërbim të një reforme të denjë, të thellë dhe të fuqishme në sektorin e drejtësisë.

“Gjykata Administrative është gjykata e parë e specializuar në vendin tonë, e cila do ta trajtojë konfliktin administrativ dhe kontestet e punës në sektorin publik. Kjo do të thotë se qytetari, zyrtari publik dhe institucioni do të kenë një adresë të qartë, më profesionale dhe më të specializuar për çështjet që lidhen me administratën publike”, u shpreh Ministrja Gërvalla.

Ajo nënvizoi se administrata publike prek jetën e qytetarit çdo ditë përmes vendimeve, procedurave, lejeve, të drejtave, detyrimeve dhe përgjegjësive, andaj çdo vendim administrativ duhet të jetë i ligjshëm, i arsyetuar dhe i kontrollueshëm.

Tutje, Ministrja theksoi se Gjykata Administrative po fillon punën me një barrë të madhe, me mbi 10 mijë lëndë të bartura, e cila përbën sfidë serioze, por njëkohësisht edhe një mundësi për të dëshmuar se një gjykatë e specializuar mund të sjellë më shumë rend, shpejtësi dhe cilësi në drejtësinë administrative.

“Vendimet tuaja nuk do të zgjidhin vetëm konteste individuale. Ato do të krijojnë standarde për administratën publike. Një vendim i mirë i kësaj Gjykate nuk mbetet vetëm në dosjen e një pale. Por, ai duhet të shërbejë si orientim për zyrtarët publikë dhe si garanci për qytetarët”, deklaroi Ministrja Gërvalla drejtuar gjyqtarëve të pranishëm.

Teksa përgëzoi Këshillin Gjyqësor të Kosovës për hapat e ndërmarrë në rekrutimin dhe transferimin e gjyqtarëve dhe stafit mbështetës, Ministrja Gërvalla theksoi se nga sot, fokusi kalon tek rezultatet.

“Sot e kemi ligjin. E kemi gjykatën. Kemi gjyqtarët. Dhe kemi pritjen e qytetarëve. Ajo që duhet të ndërtohet nga sot është besimi në këtë Gjykatë. Besimi nuk krijohet me ceremoni. Besimi krijohet me vendime të drejta. Me procedura të shpejta. Me praktikë të unifikuar. Me profesionalizëm dhe integritet”, nënvizoi Ministrja Gërvalla.

Duke uruar që në takimin e radhës të flitet për sukseset e Gjykatës së re Administrative, Ministrja Gërvalla u zotua se Ministria e Drejtësisë do të jetë gjithmonë pranë për ta mbështetur gjyqësorin në këtë proces, bashkë me pritjen që kjo Gjykatë të prodhojë rezultate konkrete.

Zyra për Komunikim Publik

Ministria e Drejtësisë

Fuqia e dinarit!

Batoni, ky ‘analist i zellshëm’, që u betua në Beograd dhe vazhdon të fabrikojë të pavërteta mbi politikën reale kosovare:

-sajon sondazhe të rreme me porosi

-kërkon dhunë për individë të caktuar me porosi dhe jo vetëm kaq.

-dyertë i ka të hapura nga TV studiot, sikur te luftonte hasmin e Kosoves, por, në realitet ky është në shërbim të hasmit.

Megjithatë, ai vazhdon te kete hapsirë ne mediat kosovare edhepse parashikimet e tij dalin diametralisht të kundërta me realitetin, jo se ai nuk e di këtë, por sepse e ka mision, e ka profesion me pagesë.

Opozitës i pëlqejnë fjalët, parashikimet e Batonit, andaj asaj s’i bënë përshtypje se a ishte dje dhe a është sot Batoni spiun serb, sepse Batoni ne cak ka Kurtin, kundershtarin e tyre politik, dhe ajo vazhdon të kenaqet me propaganden batoniane në heshtje.

Praprakisht, Batoni, si këshilltar i Ramës, e kreu me sukses misionin e tij duke e afruar Ramën me Serbine dhe duke e larguar me Kosovën. Sepse ai i provoi gërshërët për Kosovën, dhe i pakenaqur, tani i do thikat në Kosovë.

“Mrekullitë” shqiptare në Kosovë vazhdojnë të patrazuara, dhe mbetet të shihet se a do t’i ndeshkoje këto veprime bizare votuesi në qershor, kur ‘çurshiat’ do të tentohen të hahen pa pjekë!

Kryetari i Lidhjes Demokratike të Kosovës në opozitë (LDK), Lumir Abdixhiku, ka thënë të martën se janë pajtuar me ish-presidenten e Kosovës, Vjosa Osmani, për të garuar në një listë të përbashkët në zgjedhjet e parakohshme të 7 qershorit.

Duke folur për media në Prishtinë, Abdixhiku tha megjithatë se marrëveshja me Osmanin nuk është finalizuar ende dhe se ajo duhet të miratohet formalisht në mbledhjen e partisë të shtunën.

“Votuam dhe u dakorduam që të formalizojmë tash e tutje, në bashkëpunim me Vjosa Osmanin, garimin e përbashkët në zgjedhjet e ardhshme. Po për këtë, më jepni edhe disa ditë t’i finalizoj diskutimet edhe me zonjën Osmani, për të përfunduar në një votim formal në mbledhjen e Këshillit të Përgjithshëm”, tha Abdixhiku.

Kur u pyet nëse Osmani do të rikthehej në LDK si anëtare e partisë apo do të bashkëpunonte me të përmes një partive të veten, Abdixhiku nuk deshi të përgjigjej, informon REL.

Osmani – e cila nuk arriti të zgjidhej presidente për një mandat të dytë në mungesë të mbështetjes në Kuvend pasi i mbaroi mandati në prill – ka vendosur të jetë pjesë e garës zgjedhore në qershor.

Ajo nuk ka treguar se si do të garojë, me një parti të re të veten, apo do të rikthehet në LDK pas gjashtë vjetëve.

Megjithatë, 43-vjeçarja ka vizituar vazhdimisht qytete dhe vende të ndryshme të Kosovës përgjatë javëve të fundit, duke takuar qytetarë të ndryshëm.

Të hënën, ajo e prezantoi kandidaten e parë për deputete, duke lënë të kuptohet se do ta ketë një listë të veten për këtë garë.

Duke e prezantuar Fahrije Hotin, ajo tha “po i bashkohet rrugëtimit tonë politik, sepse ne besojmë në një Kosovë ku dashuria e mund urrejtjen, integriteti dhe puna e ndershme e mundin manipulimin, dhe e vërteta e mund propagandën”.

Hoti është aktiviste dhe sipërmarrëse, e njohur për fuqizimin e grave pas luftës përmes një kooperative të suksesshme në Krushë të Madhe.

Rikthimi i Osmanit në garën politike vjen gjashtë vjet pasi ajo u nda nga LDK-ja në vitin 2020, duke ndërtuar aleancë me Albin Kurtin, kryeministrin në detyrë dhe kryetarin e partisë në pushtet, Lëvizja Vetëvendosje, përmes iniciativës GUXO.

Ajo i kishte nisur angazhimin politik pikërisht në LDK, duke u zgjedhur për herë të parë deputete në Kuvendin e Kosovës në vitin 2011, dhe duke u rizgjedh në disa mandate radhazi, duke u bërë një nga figurat më të spikatura të partisë.

Tani, rikthimi i Osmanit në garën politike po ndodh në një moment kur opozita në Kosovë po përballet me mungesë udhëheqjeje dhe narrativash bindës, sipas Donika Eminit, hulumtuese në Grupin Këshillues për Politikat e Ballkanit në Evropë – BiEPAG.

Në këtë kontekst, Osmani përfaqëson një “profil ndryshe”, tha ajo për Radion Evropa e Lirë më herët.

Sipas Eminit, ish-presidentja është një nga të paktat figura që mund të sfidojë ekuilibrat dhe të rrisë nivelin e konkurrencës politike.

“Ajo mund të tërheqë votues të pakënaqur nga parti të ndryshme, përfshirë Vetëvendosjen dhe parti të opozitës. Kjo e bën atë potencialisht një faktor që ‘rrëmben’ vota më shumë sesa një aktor që mobilizon vetëm një kamp të caktuar”, thotë Emini.

“Hyrja e saj në politikën aktive nuk do të ishte vetëm një shtesë në skenë, por potencialisht një faktor që mund të ‘tronditë’ balancat ekzistuese”, përfundon ajo.

Zgjedhjet e parakohshme parlamentare në Kosovë do të mbahen më 7 qershor pasi vendi dështoi ta zgjedhë një president të ri për t’i shmangur ato.

Këto janë zgjedhjet e treta parlamentare brenda më pak se një viti e gjysmë. rel

Shpallja e aktgjykimit përfundimtar në procesin ndaj Thaçit, Veselit, Krasniqit dhe Selimit në Dhomat e Specializuara të Kosovës në Hagë është shtyrë dhe tashmë pritet të bëhet më 20 korrik të këtij viti.

Lajmi është konfirmuar për mediat nga avokati i ish-presidentit të Kosovës Hashim Thaçi, Luka Mishetiç, i cili ka pohuar se ndryshimi i datës është i saktë.

Fillimisht, vendimi ishte planifikuar të shpallej më 19 maj, në përputhje me afatet procedurale. Megjithatë, rregullat e gjykatës parashikojnë që trupi gjykues të ketë deri në 90 ditë kohë për të dhënë verdiktin, me mundësi shtyrjeje edhe për 60 ditë të tjera në raste të veçanta. Ky proces konsiderohet një nga më të rëndësishmit për drejtësinë ndërkombëtare që lidhet me luftën në Kosovë, ndërsa përfundimi i tij pritet të tërheqë vëmendje të gjerë në rajon dhe më gjerë. bw

– Kuvendi i Parë i Lidhjes Demokratike të Kosovës, shënoi kapërcimin historik nga kërkesa për barazi të plotë në nivel të federatës jugosllave, që doli në Kuvendin Themelues të 23 dhjetorit 1989, te ajo për shtet të pavarur. Këtë ndryshim e detyruan rrethanat, ato që lidheshin me fillimin e luftës në Jugosllavi si dhe vendimin e Konferencës së Hagës, që pranoi shpërbërjen e federatës jugosllave.

Kuvendi i Parë i “Lidhjes Demokratike të Kosovës”, i mbajtur në Prishtinë më 5 maj 1991, në amfiteatrin e medresës “Alauddin” e ku morën pjesë 350 delegatë të zgjedhur nga degët dhe nëndegët e partisë, shënon një ngjarje të rëndësishme, meqë kërkesa për barazi të plotë në nivel të federatës jugosllave, nga Kuvendi Themelues të 23 dhjetorit 1989, u redifenue në kërkesën për shtet të pavarur.

Këtë kapërcim historik e përcaktuan rrethanat e kohës dhe faktorët që krijuan realitete të reja politike, ndër të cilat përcaktuesi ishin: Deklarata Kushtetuese e 2 korrikut 1990, me ç’rast delegatët e Kuvendit të Kosovës shpallën pavarësinë nga Serbia si dhe vendimet e Kuvendit të Kaçanikut në kuvendin e 7 shtatorit 1990 Kosova shpallet republikë e pavarur në kuadër të federatës jugosllave me të drejtën e barabartë me njësitë tjera federative.

Rol të rëndësishem madje edhe vendimtar të ky përcaktim pati shpërthimi i luftës në maj të atij viti, kur ushtria Jugosllave e dominaur nga ushtarakët serbë, bëri agresion në Slloveni, ndërkohë që faktori ndërkombëtar reagoi me mbajtjen e konferencës së Hagës në gusht të atij viti,federatën jugosllave e shpalli në shpërbërje e sipër.

Pra, evolucioni politik i kërkesave nga ajo për barazi tek pavarësia dhe shteti i pavarur, që do të fillojë të organizohet pas mbajtjeve të zgjedhjeve të para parlamentare dhe presidenciale në prill 1992, mund të kuptohet drejt dhe mirë në saje të vendimeve që u morën në Kuvendin e Parë të LDK-së, meqë ato ia hapën rrugën rezistencës institucionale (me shtetin paralel që funksionoi deri në mars të vitit 1999) si dhe asaj të armatosur, që u shfaq në nëntor të vitit 1997.

Edhe në planin e brendshëm partiak, Kuvendi i Parë i LDK-së, që duhet dalluar nga Kuvendi Themelues i 23 dhjetorit 1989, nxori dhe përcaktoi strukturën e re organizative sipas Statutit të aprovuar në Kuvend – Këshillin Qendror – organ kryesor të partisë. Këshilli Qëndror kishte dymbëdhjetë komisione qendrore. Komisioni i sistemit politik, i arsimit dhe kulturës, i çështjeve të mbrojtjes sociale, i shëndetësisë, i informimit, i çështjeve juridike, i vetëmbrojtjes, i ekonomisë, i marrëdhënieve me jashtë dhe i ekologjisë, përbënin bërthamën e filleve të shtetit paralel.

Këshilli Qendror i LDK-së i zgjedhur në Kuvend kishte këtë përbërje:
Dr. Ibrahim Rugova, Jusuf Buxhovi, dr. Idriz Ajeti, prof. Fehmi Agani, dr. Bujar Bukoshi, dr. Ali Aliu, dr. Rexhep Ismaili, dr. Sabri Hamiti, dr. Gani Bobi, dr. Ejup Statatovci, dr. Nexhat Daci, dr. Fatmir Sejdiu, dr. Faik Brestovci, Ramë Buja, Edita Tahiri, Mehmet Hajrizi, dr. Ismet Salihu, dr. Fadil Raka, Anton Kolaj, Mujë Rugova, Edi Shukriu, Ibrahim Berisha, Rexhep Gjergji, Skender Blakaj, dr.Binak Kastrati, Mehmet Kraja, Fadil Hysaj, Kadri Halimi, dr. Zenel Kelmendi, Mensur Fejza, dr. Shaqir Shaqiri, Adil Pireva, Mujë Krasniqi, dr. Abdyl Krasniqi, Ibush Jonuzi, Engjëll Berisha, Agim Çavdërbasha, Selatin Novosella, Xhemail Mustafa, Isa Haxhiu, Myrvete Dreshaj, Shyhrete Malaj, Agron Dida, Milazim Krasniqi, Nexhat Krasniqi-Nekra, Basri Çapriqi, Skënder Kastrati, Arif Bozaxhi, Naip Zeka, Irfan Pashoja, Fadil Kryeziu, dr. Simë Dobreci, Idriz Berani, Abdyl Rama, Paulina Lumezi dhe Melihate Shala.

Komisionet përfshinin edhe anëtarë të jashtëm, kryesisht profesionistë, të cilët merrnin pjesë në krijimin e politikave të caktuara.

Këshilli Qendror i LDK-së, me një përbërje të tillë ndër më reprezentativet e kohës, deri në zgjedhjet e para parlamentare dhe presidenciale të mbajtura në prill të vitit 1992, luajti rolin e një kuvendi kombëtar.

(Në foto, në kryesinë e punës, nga e majta: Prof. Fehmi Agani, Flora Brovinar, Dr. Ibahim Rugova dhe Prof. Latif Berisha).

Shumë prej të mbijetuarve të Masakrës së Studimes, forcat sërbe-jugosllave i dërguan në hangarët e kooperativës bujqësore të Vushtrrisë. Të nesërmen në mëngjes, gratë dhe fëmijët i nisën për në Shqipëri, kurse nja 4,500 burra i futën në burgun e Smrekonicës, nëpër dhoma të mbingarkuara e të papastra, ku i torturonin derisa e humbnin vetëdijen. Sipas një të burgosuri të intervistuar nga Amnesty International:

«Të burgosunit i detyrojshin me knu kangë popullore sërbisht. I shtishin m’u rrokë vlla me vlla edhe baballarët me i rrehë djemtë e vet, veç sa m’u argëtu ata për veti».

© Reuters

Shqiptarët e liruar nga kampi në Smrekonicë të Vushtrrisë e kalojnë kufirin me Shqipërinë.

STUDIME

Në fund të marsit dhe fillim të prillit 1999 forcat sërbe urdhëruan shqiptarët e qytezës së Vushtrrisë dhe të fshatrave përreth që t’i braktisnin shtëpitë, pastaj një pjesë të tyre e nisën drejt Shqipërisë, ndërsa të tjerët i lejuan të qëndronin në zonën rreth Vushtrisë deri më 2 maj 1999. Shumë nga të zhvendosurit përfunduan në fshatrat Bajgorë, Vesekoc, Kurillovë e Sllakovc në verilindje të Vushtrrisë.

Në fund të prillit 1999 forcat sërbe-jugosllave i detyruan të strehuarit në këto zona të largoheshin. Një numër të madh të banorëve që po largoheshin drejt Vushtrrisë, forcat sërbe i grumbulluan në Studime të Ulët dhe Studime të Epërme, bashkë me banorët e këtyre dy fshatrave. Një burrë, që ishte gati në ballë të kolonës, në dëshminë dhënë OSBE-së tregon se asaj i prinin udhëheqësit politikë shqiptarë të zonës duke mbajtë një flamur të bardhë.

Megjithëkëtë, ushtarë jugosllavë, të mbështetur nga policë e paramilitarë, me uniforma të gjelbërta e të kaltërta, disa me mjekra e disa me maska, e ndaluan kolonën prej qindra automjetesh e mija të zhvendosurish, i nxorën burrat nga traktorët, i detyruan t’i vinin duart mbrapa kokës e të uleshin në rrugë, i fyen, i rrahën, ua morën paratë dhe arin. Sipas dëshmitarëve të intervistuar nga HRW, ata që nuk kishin pará i vrisnin, e ata që kishin e ua jepnin, i lironin, ndonëse kishte plot raste që edhe ua merrnin paratë edhe i vrisnin.

Një pjesëtar i forcave sërbe e ekzekutoi një 37-vjeçar pasi ia shtyu tutje me pushkë djalin katërvjeçar. Një i plagosur në krah rrëfeu se pas dy ditëve një mjek në mal u detyrua t’ia amputonte krahun me sharrë. Një tjetër dëshmitar tregoi se forcat sërbe ia vranë djalin që ishte martuar atë mëngjes. I njëjti rrëfeu edhe se i ka ndier pjesëtarët e forcave sërbe duke komunikuar në radio-lidhje që t’i vazhdonin vrasjet derisa të mbërrihej numri 100. Shumica e trupave të vrarë ishin të gjymtuar: pa krahë, pa këmbë, pa kokë.

Dëshmitarët e intervistuar më vonë nga Amnesty International, pohuan se atë mbrëmje, forcat sërbe vranë dhjetra burra duke kaluar nëpër kolonën e traktorëve. Një i mbijetuar i kësaj masakre i tha HRW-së:

«Mbasi më rrehën, i pashë tre ushtarë a policë, tue i ngrehë zhag dy çika, dikund midis 17 e 20 vjeçe. I ngrehën qashtu nja njizet a tridhetë metra, e nuk pashë ma çka u ba me to. Po kur u kthyen mbas nja pesëmbëdhetë a njizet minutash, e pashë që këmishat i kishin të shkyeme për midisi».

Fadil Beqiri, aktivist i të drejtave të njeriut gjatë viteve ‘90 në Vushtrri, dëshmitar i masakrës në Studime, në intervistën e dhënë për autorin norvegjez, Josef Martinsen, thotë se forcat policore, ushtarake e paraushtarake sërbe e jugosllave i kishin rrethuar të dëbuarit në formën e patkoit dhe u kishin lënë vetëm një dalje për në Vushtrri:

«Forcat sërbe arritën në Studime të Epërme në grupe. Grupi i parë plaçkiti gjithçka që gjeti, grupi i dytë hodhi granata mbi njerëzit nga largësia, grupi i tretë vrau dhe ekzekutoi njerëz. Ata dogjën tërë fshatrat e Shalës së Bajgorës. Ata e ndoqën karvanin e njerëzve, pritën deri sa të bëhej terr e pastaj filluan ekzekutimin e njerëzve… Viktimat mbetën aty, në mes të Studimes së Epërme dhe të Poshtme».

Besim Gërxhaliu, të cilit forcat sërbe ia kishin vra 11 anëtarë të familjes, ia doli të ikte sapo pushuan të shtënat e të fshihej në male. Në një prononcim fill pas luftës për Chicago Tribune, ai thotë:

«Nisën me gjuejtë hala sa ishin njerëzit në traktora… Nji vëllaut tem, që i grahke traktorit, i thanë me zhdrypë edhe mandej e vranë. Krejt m’i kanë vra 11 anëtarë të familjes. Do njerëzve iu merrshin pare për mos me i vra. Krejt bashkë, më duket i kanë plaçkitë rreth 18,000 marka ($10,000). Nisën me i marrë thminë prej traktorave, e kah i ulshin, unë u lëshova teposhtë edhe iu ika. U nisa tue nga kah kodrat, e prej aty e shihsha katundin qysh po kallet. Gjysën e shpijave, në të paktën dhetë katunde, i kanë kallë».

Shumë prej të mbijetuarve të Masakrës së Studimes, forcat sërbe-jugosllave i dërguan në hangarët e kooperativës bujqësore të Vushtrrisë. Të nesërmen në mëngjes, gratë dhe fëmijët i nisën për në Shqipëri, kurse nja 4,500 burra i futën në burgun e Smrekonicës, nëpër dhoma të mbingarkuara e të papastra, ku i torturonin derisa e humbnin vetëdijen. Sipas një të burgosuri të intervistuar nga Amnesty International, «Të burgosunit i detyrojshin me knu kangë popullore sërbisht. I shtishin m’u rrokë vlla me vlla edhe baballarët me i rrehë djemtë e vet, veç sa m’u argëtu ata për veti».

Në aktakuzën e TPNJ-së kundër Presidentit të RFJ-së, Slobodan Milošević dhe të tjerëve thuhet se rreth datës 2 maj 1999 ose në atë datë, forcat sërbe-jugosllave sulmuan disa fshatra të Vushtrrisë, duke dëbuar fshatarët nga shtëpitë dhe duke ua djegë ato. Më pas fshatarët i detyruan të udhëtonin në konvoj për në fshatin Studime në drejtim të Vushtrrisë, ku forcat sërbe-jugosllave ndaluan, ngacmuan, rrahën, si dhe vranë afërsisht 104 shqiptarë.

Të nesërmen, të mbijetuarit, së bashku me pjesëtarë të UÇK-së që fshiheshin maleve duke mbijetuar nga racione të varfëra me bukë e patate, i varrosën trupat e të vrarëve në një varrezë masive në Studime. Fill pas luftës, ekspertët e TPNJ-së i zhvarrosën dhe i ekzaminuan.

Romeu Ventura, hetues i TPNJ-së, lidhur me vrasjet e civilëve më 2 maj 1999 në Studime, për gazetën ‘Independent’ deklaroi:

«Vrasjet filluan dikur mes orës 8 e 9 të natës, sapo u errësua… Shumica nga të vrarët janë meshkuj. Të gjithë ishin të qëlluar nga afërsia… Shumë të mbijetuar të masakrës dhanë hollësi prej dëshmitarësh okularë të kasaphanës… I kanë njohur shumicën e vrasësve sepse këta njerëz kanë jetuar bashkë me vite të tëra. Ky ishte nga ato rastet kur fqinji i sulet fqinjit… I kemi emrat e ushtarëve dhe të shefave të policisë sepse shumë prej të mbijetuarve i njihnin».

Sipas të dhënave të Fondit për t ë Drejt ën Humanitare, më 2 maj 1999 në Studime të Vushtrrisë forcat sërbe-jugosllave kanë vra 108 persona: 98 meshkuj e 10 femra, të gjithë shqiptarë. Prej tyre, 5 ishin të mitur, me më të voglën Antigona Idrizin, dyvjeçare, e 12 ishin të moshës mbi 65-vjeçare, me më të vjetrën, Kada Hasanin, 92-vjeçare.

Prej 108 të vrarëve, sipas Fondit për të Drejtën Humanitare, 8 figurojnë të regjistruar si pjesëtarë të formacioneve të armatosura përkatësisht ushtarë.

Sqarim: Lista e të dhënave për personat e vrarë dhe të zhdukur gjatë luftës në Kosovë 1998–1999, e përpiluar nga Fondi për të Drejtën Humanitare, nën udhëheqjen e zonjës Nataša Kandić, është një burim i etabluar referencial. Megjithatë, për disa masakra, kjo listë përmban pasaktësi ose kategorizime të kontestueshme. Kjo është veçanërisht e rëndësishme sepse, sipas dokumentit metodologjik të hartuar nga ekspertë të angazhuar nga Fondi për të Drejtën Humanitare, statusi i viktimës në listë – civil apo anëtar i një formacioni të armatosur përkatësisht ushtar – i referohet statusit në momentin e vdekjes ose zhdukjes, e jo ndonjë statusi të mëparshëm. Prandaj, në rastet kur persona të masakruar figurojnë si pjesëtarë të formacioneve të armatosura, përkatësisht si ushtarë, ndonëse në momentin e vrasjes ishin civilë të paarmatosur, të pauniformuar dhe nuk kishin bërë rezistencë, një kategorizim i tillë duhet marrë me rezervë.

Në shkurt 2009 dhe në janar 2014, Tribunali i Hagës, për vrasjet mes të tjerash edhe në Studime, si krim kundër njerëzimit dhe si shkelje të ligjeve ose zakoneve të luftës, i dënoi këta persona: Nikola Šainović, zëvendës-kryeministër i RFJ-së (1996-2000) me 22 vjet burg; Nebojša Pavković, komandant i Batalionit të Tretë të Ushtrisë së Jugosllavisë (1998-1999) me 22 vjet burg; si dhe Sreten Lukić, komandant i policisë sërbe në Kosovë (1998-1999) me 20 vjet burg.

Më 23 shkurt 2011, TPNJ gjeti se Vlastimir Đorđević, shef i Departamentit të Sigurisë Publike në Ministrinë e Punëve të Brendshme të Sërbisë, ishte fajtor për pesë pika, e katërta prej të cilave e ngarkonte për kryerjen e krimit të vrasjes, si krim kundër njerëzimit, nëpërmjet pjesëmarrjes në ndërmarrjen e përbashkët kriminale, si dhe për ndihmesën dhe nxitjen në vrasjen e shqiptarëve të Kosovës, mes të tjerash edhe në Studime, (por vetëm për këto katër viktima: Haki Gërxhaliu, Miran Xhafa, Veli Xhafa dhe Hysni Bunjaku), prandaj e dënoi me 27 vjet burg. Më 27 janar 2014 Dhoma e Apelit e TPNJ-së ia uli dënimin në 18 vjet.

Më 20 prill 2017, prokurori i EULEX-it Paul Flynn ngriti aktakuzë kundër të pandehurit Zoran Vukotić, me arsyetimin se më 2 dhe 3 maj 1999 ka marrë pjesë në sulmin mbi popullatën civile shqiptare në Studime, me ç’rast janë privuar nga jeta shumë persona. Por, më 25 maj 2018, i pandehuri është liruar nga kjo pikë e akuzës, në mungesë të provave të mjaftueshme që do ta vërtetonin pjesëmarrjen e tij në sulm.

© Reuters

Shqiptarët e liruar nga kampi në Smrekonicë të Vushtrrisë e kalojnë kufirin me Shqipërinë.

Ethnic Albanian men aledgedly released by Serbs from a camp in Smrkovina between the towns of Vucitrn and Mitrovica in Kosovo arrive in the northern Albanian village of Morina May 22. About 800 men crossed the broder.
NSO/ME

Dr. Luljeta Gashi përfaqëson një shembull të mirë të profesionalizmit mjekësor të ndërthurur me etikë të lartë humane dhe përkushtim të sinqertë ndaj pacientit. Si mjeke e përgjithshme me ordinancën e saj dhe me një formim akademik të avancuar, përfshirë përvojën në Universitetin e Tübingenit, ajo ka arritur të krijojë një standard të lartë shërbimi shëndetësor në komunitetin ku ushtron veprimtarinë e saj, në rrethin e Fellbach-ut, pranë Stuttgart-it.

Përkushtimi i saj ndaj pacientëve reflektohet jo vetëm në kompetencën profesionale, por edhe në kujdesin e vazhdueshëm dhe të personalizuar që ajo ofron. Që nga momenti i diagnostikimit tim e deri më sot, Dr. Luljeta ka dëshmuar një angazhim të palëkundur në ndjekjen e gjendjes sime shëndetësore, duke ofruar këshillim të detajuar dhe duke koordinuar me përgjegjësi trajtimet përkatëse në institucionet spitalore relevante.

Një ndër aspektet e çmuara të punës së saj mbetet gatishmëria për të shkuar përtej detyrës profesionale. Vizitat e saj mjekësore në shtëpi, të kryera me përkushtim dhe pa hezitim, përbëjnë një dëshmi të rrallë të humanizmit në praktikën mjekësore bashkëkohore. Në këto momente, ajo nuk është vetëm mjeke, por edhe një mbështetje e çmuar njerëzore.

Dr. Luljetën , e njoh që nga periudha e studimeve të saj, kohë gjatë së cilës ajo shquhej për angazhim të lartë, disiplinë akademike dhe vullnet të vazhdueshëm për të kontribuar në komunitet, përfshirë edhe aktivitetet pranë zyrës së Kosovës në Stuttgart. Këto cilësi janë konsoliduar dhe reflektuar në mënyrë të qëndrueshme në rrugëtimin e saj profesional.

Në përmbyllje, dëshiroj të shpreh mirënjohjen time të sinqertë për kujdesin e vazhdueshëm dhe në veçanti për vizitën mjekësore që më bëri në shtëpi, e cila për mua kishte një vlerë të veçantë si në aspektin profesional, ashtu edhe në atë njerëzor.

Me këtë rast, i uroj një fundjavë të këndshme, të mbushur me qetësi, energji pozitive dhe momente të bukura që i japin forcë dhe frymëzim për angazhimet e saj të çmuara profesionale dhe njerëzore.

Një burrë duke votuar në zgjedhjet parlamentare të 28 dhjetorit 2025.

Kreu i Grupit Parlamentar të Partisë së Lirisë, Tedi Blushi, ka publikuar raportin e Komitetit Shqiptar të Helsinkit (KShH), duke ngritur akuza të forta për shkelje të të drejtave të njeriut ndaj presidentit të kësaj force politike, Ilir Meta, gjatë qëndrimit në paraburgim.

Në reagimin e tij, Blushi shpreh falënderim për KShH, duke theksuar se raporti konfirmon “pa asnjë ekuivok” denoncimet e bëra më herët nga Meta për kushtet në institucionin e paraburgimit IEVP “Jordan Misja”.

Sipas raportit të KShH, Meta është përballur me shkelje të lirive themelore, përfshirë kufizimin e lirisë së shprehjes, pengimin e komunikimit me median dhe kufizime në kontaktet me familjarët dhe bashkëpunëtorët politikë.

Blushi thekson se raporti përforcon edhe gjetjet e mëparshme të Avokatit të Popullit, rekomandimet e të cilit, sipas tij, janë shpërfillur prej muajsh.

Një nga çështjet kryesore të ngritura lidhet me kohëzgjatjen e ajrimit. KShH konstaton se Meta ka qëndruar në ambiente të hapura më pak se 2 orë në ditë, në kundërshtim me legjislacionin në fuqi, ku në disa raste ajrimi ka zgjatur vetëm 40 deri në 90 minuta.

Raporti evidenton gjithashtu kufizime në takimet me përfaqësues politikë dhe familjarë. Sipas KShH, këto takime janë trajtuar si familjare, duke kufizuar numrin e tyre dhe duke sjellë, sipas raportit, një cenim të të drejtave të parashikuara me ligj.

Po ashtu, përmendet edhe çregjistrimi i një numri kontakti të një zyrtari të Partisë së Lirisë, që sipas Blushit ka ndikuar në izolimin e Metës dhe kufizimin e komunikimit të tij politik.

Reagimi i plotë:

Falenderim publik për Komitetin Shqiptar të Helsinkit, që në kushte jashtëzakonisht të vështira dhe nën një klimë presioni të vazhdueshme, ia ka arritur të kryejë me profesionalizëm, paanësi dhe integritet misionin e tij të monitorimit dhe verifikimit të kushteve kriminale të paraburgimit politik të Presidentit të Partisë së Lirisë, Z. Ilir Meta.
Raporti konfirmon pa asnjë ekuivok vërtetësinë e të gjitha denoncimeve publike të Presidentit Meta, jo vetëm lidhur me shkeljet flagrante të lirive dhe të drejtave të tij themelore njerëzore dhe politike gjatë paraburgimit në IEVP “Jordan Misja”, por edhe kushtet çnjerëzore për të gjithë të paraburgosurit e tjerë, që vuajnë po njësoj në të gjithë vendin.
Jo vetëm kaq, por ky raport përforcon edhe konstatimet e mëparshme të institucionit kushtetues të Avokatit të Popullit, rekomandimet e të cilit për muaj me radhë janë shpërfillur qëllimisht, duke konfirmuar se kjo situatë shumë e rëndë nuk është rezultat i neglizhencës apo papërgjegjshmërisë, por dëshmi e qartë e persekucionit të qëllimshëm politik të Z. Meta të urdhëruar drejtpërdrejt nga Edi Ramës, që siç dihet botërisht është “de facto” jo vetëm gardiani, përgjegjësi i seksionit, drejtori i IEVP “Jordan Misja”, por njëherazi edhe Drejtori i Përgjithshëm i Burgjeve.
Trajtimi çnjerëzor dhe degradues, kushtet denigruese dhe poshtëruese që i janë imponuar për më shumë se 20 muaj Z. Meta, si dhe kufizimet e padrejta që variojnë nga cenimi flagrant i lirisë së shprehjes deri te pengimi i kontakteve me familjarët dhe bashkëpunëtorët politikë, tashmë janë të dokumentuara qartë në këtë raport të KSHH, alarmues sa i përket nivelit të shkeljes së legjislacionit të brendshëm, Kushtetutës, por edhe të standardeve të Këshilli i Evropës mbi Rregullat Evropiane të Burgjeve, si dhe të praktikës së konsoliduar të Gjykata Evropiane e të Drejtave të Njeriut.
Konkretisht, KSHH evidenton cënimin e lirisë së shprehjes së Z. Meta, referuar faktit se ai është privuar nga e drejta për të komunikuar me median, të drejtë që ia garanton ligji, në veçanti me gazetarët që janë pajisur me leje nga Prokuroria e Posaçme SPAK për ta intervistuar.
(DOKUMENTI 2)
KSH konstaton gjithashtu vërtetësinë e denoncimit publik të Z. Meta lidhur me trajtimin diferencues, duke mos u lejuar, në shkelje flagrante të ligjit, që të dalë në ajrim dy herë në ditë si pjesa tjetër e të paraburgosurve dhe të burgosurve, si dhe duke qëndruar në mjedise të hapura më pak se dy orë në ditë.
(DOKUMENTI 3)
“Kjo ankesë u verifikua nga gjetjet e monitorimit dhe këqyrja e librit të hyrje-daljeve për periudhën 06-09 Prill 2026, ku rezultoi se kohëzgjatja e ajrimit ka qenë më pak se 2 orë, duke variuar nga 40 deri në 90 minuta në ditë. Ky fakt bie ndesh me me pikën 1 të nenit 37¹ të ligjit nr. 81/2020 “Për të drejtat dhe trajtimin e të dënuarve me burgim dhe të paraburgosurve” i cili garanton jo më pak se 2 orë ajrim në ditë. KShH rekomandon marrjen e masave të menjëhershme për respektimin e kohës ligjore të ajrimit dhe trajtim të barabartë me të paraburgosurit e tjerë”.
Një tjetër shkelje flagrante e ligjit, e konstatuar gjithashtu nga KSHH, që konfirmon vërtetësinë e denoncimit të Z. Meta, që gjithashtu është një nga 9 rekomandimet ende te pazbatuara qëllimisht prej muajsh të Avokatit të Popullit, lidhet edhe takimet e tij me familjarët dhe bashkëpunëtorët politikë në ambientet e paraburgimit.
(DOKUMENTI 4)
“Meta u ankua se takimet me përfaqësues të partisë politike që ai drejton dhe me deputetët e Kuvendit të RSH llogariten si takime familjare, duke i kufizuar numrin total të takimeve të lejuara së paku 4 herë në muaj. Sikurse e ka evidentuar edhe në korrespondenca te mëhershme, KShH vlerëson se ky kufizim përbën shkelje të nenit 51 të ligjit nr. 81/2020, I cili parashikon se deputetët kanë të drejtë të hyjnë në institucion pa autorizim paraprak dhe pa asnjë kufizim të shprehur në numër takimesh. Duke konsumuar ‘kuotën’ e takimeve me subjekte politike, i paraburgosuri privohet de-facto nga kontakti me familjen, situatë kjo që sjell cënim të detyrimeve që burojnë nga nenet 49 dhe 49 të Ligjit nr.81/2020, si dhe dobëson efektivisht lidhjet e të paraburgosurit në kontakte fizike të rregullta me familjarët e tij.”
Në këtë kuadër, KSHH ka konstatuar edhe faktin, gjithashtu një rekomandim tjetër i Avokatit të Popullit, që qëllimisht nuk zbatohet, sa i përket heqjes së paligjshme të numrit të regjistuar të Sekretarit të Përgjithshëm, të Partisë së Lirisë, numër i ç’regjistruar në funksion jo vetëm të izolimit ekstrem por edhe për t’i pamundësuar në ekstrem Z. Meta komunikimin e tij politik me drejtuesit e partisë.
(DOKUMENTI 5)

Vijojmë me të tjera shkelje të të drejtave themelore të njeriut, sa i përket kushteve të paraburgimit
(DOKUMENTI 6 – ZILJA E EMERGJENCËS)
(DOKUMENTI 7 – MOSPËRFSHIRJA NË AKTIVITETE SPORTIVE)
(DOKUMENTI 8 – HIGJENA)
(DOKUMENTI 9 – DRITA)
(DOKUMENTI 10 – BIBLIOTEKA)

Këto fakte përbëjnë një shkelje të rëndë jo vetëm të legjislacionit të brendshëm, Kushtetutës, KEDNJ por edhe të standardeve të Këshilli i Evropës mbi Rregullat Evropiane të Burgjeve, si dhe të praktikës së konsoliduar të Gjykata Evropiane e të Drejtave të Njeriut.
Heshtja dhe mosveprimi përballë këtyre shkeljeve shumë të rënda të të drejtave të njeriut, reflekton jo vetëm persekutimin politik të Z. Meta dhe shndërrimin e institucionit të paraburgimit në një institucion mesjetar ndëshkimi politik nga Edi Rama, por përbëjnë edhe shkelje që minojnë themelet e shtetit të së drejtës.
Sepse nuk janë vetëm kushtet e Z. Meta, por këto janë edhe standardet e trajtimit të të gjithë të paraburgosurve të tjerë, jo vetëm te 313 por në mbarë vendin, përfshi edhe standardet e trajtimit çnjerëzor të vetë gardianëve, që punojnë në kushte shumë të vështira, me paga mizerabël dhe që nuk trajtohen financiarisht për orët shtesë.
I bëjmë thirrje publike Ministrit të Drejtësisë, Drejtorisë së Përgjithshme të Burgjeve të reagojnë pa vonesë, jo vetëm në zbatimin e 9 rekomandimeve të Avokatit të Popullit por edhe të rekomandimeve të fundit të KSHH.
I bëjmë thirrje gjithë institucioneve ndërkombëtare që monitorojnë të drejtat e njeriut në vendit tonë, të reagojë fuqishëm dhe të nxisin Qeverinë shqiptarë të heqë dorë nga trajtimi çnjerëzor ndaj të gjithë të paraburgosurve, si dhe praktikave kriminale ndëshkimore ndaj drejtuesve politikë.
Dy palë verifikime, Avokati i Popullit dhe KSHH që konfirmojnë shkeljen me qëllim të ligjit, vë para përgjegjësisë edhe drejtësinë që duhet të reagojë menjëherë për këto dosje të gatshme, që meritojnë hetim të thelluar dhe ndëshkim sipas ligjit, jo vetëm në funksion në vend të sjelljes kriminale ndaj Z. Meta por edhe vendosjen e një standardi për mënyrën e trajtimit të gjithë të paraburgosurve në Republikën e Shqipërisë.
Nuk mund të ketë Shqipëri europiane në një realitet ku standardet themelore të shtetit ligjor rrëzohen njëra pas tjetrës, ku lufta kundër korrupsionit mbetet selektive, ku liria e medias dhe e shprehjes degradojnë, dhe ku liritë politike shtypen përmes praktikave të papranueshme të ndëshkimit dhe paraburgimit.

Një vend që trajton të paraburgosurit në mënyrë çnjerëzore dhe përdor sistemin e drejtësisë si instrument presioni politik, jo vetëm që largohet nga vlerat europiane, por rrezikon të kthehet në një model që bie ndesh me çdo standard demokratik. Madje, në disa raste, këto praktika janë më shqetësuese sesa mënyra se si regjime autoritare, si ai i Vladimir Putin, kanë trajtuar kundërshtarët e tyre politikë, ku figura si Alexei Navalny apo Mikhail Khodorkovsky kanë pasur mundësi të komunikojnë dhe të japin intervista publike.

Pa garantimin real të të drejtave themelore të njeriut, pa standarde minimale humane në sistemin e paraburgimit dhe pa respekt për pluralizmin politik, çdo retorikë për integrim të shpejtë në BE mbetet thjesht propagandë. Integrimi europian nuk është një proces formal, por një provë konkrete e demokracisë funksionale një provë që Shqipëria, në këto kushte, rrezikon ta dështojë. bw