Në emër të organizatës, Këshilltari Federal i Zvicrës rivendosi një dialog të ndërprerë më parë. A është organizata “në krizë” apo “e rëndësishme për mbështetjen e procesit të paqes”?

VOAL- Ignazio Cassis dhe Ministri i Jashtëm rus Sergei Lavrov shprehën pikëpamje të ndryshme në lidhje me rolin e OSBE-së gjatë takimit të tyre të premten në mëngjes në Moskë. Për Këshilltarin Federal, në Rusi si pjesë e kryesisë së rradhës zvicerane, Organizata për Siguri dhe Bashkëpunim në Evropë “është më e rëndësishmja për mbështetjen e procesit të paqes në Ukrainë”.

Qëndrimi rus është diametralisht i kundërt. Për Lavrovin, është një organizatë “në krizë të thellë” dhe në rrezik “vetëshkatërrimi”, tha ai për mediat pas samitit, i cituar nga agjencia e lajmeve RIA Novosti. Në një postim në X, kreu i Departamentit Federal të Punëve të Jashtme deklaroi se u diskutua “nevoja për multilateralizëm gjithëpërfshirës për t’i dhënë fund konfliktit”.

Kremlini kritikon qëndrimin e mbajtur nga OSBE-ja, e cila, për shkak të “veprimeve shkatërruese të disa vendeve perëndimore”, në fakt ka ndërprerë dialogun me Rusinë, një nga shtetet anëtare të saj. Kryetari i radhës i OSBE-së për vitin 2025, homologu finlandez i Cassis, nuk kishte pasur kontakt me Moskën dhe asnjë udhëheqës i OSBE-së nuk e kishte vizituar Rusinë që nga 24 shkurti 2022. “Nuk mendoj se kjo është në përputhje me rolin e OSBE-së”, tha ish-ambasadori zviceran Thomas Greminger për RSI. “Ne duhet të flasim me të gjitha shtetet anëtare, edhe nëse ato kanë kryer shkeljet më serioze të parimeve”.

Cassis, i cili – duhet theksuar – nuk po e bën udhëtimin e tij duke përfaqësuar Zvicrën, por OSBE-në, kishte parashikuar dëshirën e tij për t’u riangazhuar në këtë dialog dhe njoftoi muajin e kaluar se do të udhëtonte në Kiev (ku e vizitoi të hënën), si dhe në Moskë dhe Uashington. Ai zbarkoi në Moskë të enjten së bashku me Sekretarin e Përgjithshëm të organizatës, Feridun Sinirlioglu, për një vizitë dy-ditore që nuk përfshin – Kremlini ka sqaruar – ndonjë takim ballë për ballë me Vladimir Putinin. ATS/RSI

VOAL- Një muaj pas tragjedisë së Crans-Montana, e cila mori jetën e 40 personave, Këshilltari Federal Martin Pfister i bëri homazhe viktimave në memorial, pak para garës së Kupës së Botës në Ski Downhill.

“Ministri” i sportit, i shoqëruar nga një delegacion, mbërriti rreth orës 9:30 të mëngjesit. Ai shoqërohej nga vajza e tij, Këshilltari i Shtetit të Valais, Christophe Darbellay, dhe Presidenti i Këshillit Kombëtar Pierre-André Page.

Këshilltari Federal Zviceran Martin Pfister vendos një kurorë në emër të qeverisë zvicerane në kujtim të viktimave të zjarrit në barin “Le Constellation” në Crans-Montana.

Delegacioni u takua me disa skiatorë të rinj nga rajoni përpara se të vazhdonte drejt memorialit. Përfaqësuesit politikë vendosën lule dhe nënshkruan në librin e ngushëllimeve. Vendi përkujtimor, që tani ndodhet pranë Kapelës së Shën Kristofit, ka marrë disa qindra homazhe pas ngjarjeve dramatike të natës së Vitit të Ri.

Presidenti i Konfederatës Zvicerane, Guy Parmelin, dhe Këshilltari Federal Beat Jans, vizituan gjithashtu vendpushimin Valais në ditët pas tragjedisë.

Në fshatin e zi të Crans-Montanës, mesazhet, qirinjtë dhe lulet vazhdojnë të grumbullohen.

Rreth orës 11:00 të mëngjesit, pak para garës së sotme, mijëra spektatorë në zonën e finishit Barzettes mbajtën një minutë heshtje. Në të njëjtën kohë, të gjitha kambanat e kishës në vendpushimin Valais ranë.

Në fshatin e zi, mesazhet, qirinjtë dhe lulet vazhdojnë të grumbullohen. Shkallët që të çojnë në lokalin ku ndodhi tragjedia, “Le Constellation”, janë të mbuluara me to, veçanërisht pasi disa skiatorë italianë vendosën një buqetë të mërkurën e kaluar. ATS/RSI

VOAL- Mosmarrëveshja diplomatike midis Italisë dhe Zvicrës është e nxehtë. Në Itali, sulmet e synuara kundër sistemit të drejtësisë së Valais dhe Zvicrës po shtohen. Nga Palazzo Chigi, një letër e nënshkruar nga Kryeministri Giorgia Meloni përsëriti se Ambasadori italian në Zvicër, Gian Lorenzo Cornado, do të kthehet në Bernë vetëm pas krijimit të një “ekipi të përbashkët hetimor” për të hedhur dritë mbi tragjedinë e Vitit të Ri në Crans-Montana. Ky është akti i dytë në një histori që filloi më 24 janar, me një deklaratë të mëparshme në të cilën qeveria shprehu zemërim për lirimin me kusht të Jacques Moretti.

Prandaj, politikanët italianë kanë nisur tashmë hetimet e tyre, ndërsa të martën Departamenti Federal i Punëve të Jashtme përsëriti se çështja bie nën juridiksionin e sistemit të drejtësisë së Valais dhe se një nga parimet themelore të demokracisë sonë është ndarja e pushteteve. Për momentin, toni i Zvicrës mbetet i ulët. “Këshilli Federal thjesht përsërit se të gjithë duan ‘sqarim të fakteve dhe përgjegjësive dhe që ata që janë përgjegjës të ndëshkohen’, por më pas e referon çështjen në kanalet zyrtare të drejtësisë. Italia tashmë i ka aktivizuar këto kanale për të bashkëpunuar në hetim dhe tashmë ka paraqitur një kërkesë zyrtare në departamentin përkatës federal, i cili më pas ia ka dërguar atë sistemit të drejtësisë të Valais, i cili do të përgjigjet deri të premten. Çështja është e mprehtë dhe një “jo” nga zyra e prokurorit të Valais mund të perceptohet si një fyerje e vërtetë. Shkurt, po përballemi me një krizë politike që mund të ketë pasoja serioze në marrëdhëniet dypalëshe midis dy vendeve”, komentoi Daniele Papacella në specialen e Telegiornale. Drejtpërdrejt nga Berna, Daniele Papacella

“Situata nuk është jashtëzakonisht serioze. Ekziston një çështje serioze për italianët: kujdesi për bashkëqytetarët e tyre që kanë vdekur jashtë vendit. Kjo nuk po ndikon në pjesën tjetër të bashkëpunimit dypalësh, i cili po ecën pothuajse normalisht. Ekziston një nivel politik diskutimi, pastaj ekziston niveli i procedurave gjyqësore, në të cilat nuk mund të ndërhyjmë; ne gjithashtu ua shpjegojmë këtë kolegëve tanë italianë. Gjëja thelbësore është të tregojmë me besueshmëri se edhe ne po kërkojmë të vërtetën, faktet, drejtësinë dhe ndëshkimin për ata që kanë bërë gabim. Atëherë do të merremi pa të meta me viktimat. Megjithatë, nuk do të thoja se e gjithë marrëdhënia dypalëshe është në rrezik”, vazhdon Roberto Balzaretti, Ambasadori i Zvicrës në Itali. “Nuk besoj se ky është shantazh nga Roma. Zyra e prokurorit përgjegjëse për trajtimin e rasteve që përfshijnë qytetarë italianë që kanë vuajtur nga vepra penale jashtë vendit ka hapur një çështje ndërkombëtare me urdhëresë dhe ka kërkuar bashkëpunim nga zyra e prokurorit të Valais. Të mendosh për ndalimin e ambasadorit sepse nuk po ndodh bashkëpunim është leva e gabuar; nuk mund të ketë shantazh kundër pavarësisë së gjyqësorit. Nuk besoj se autoritetet italiane po bëjnë diçka të panevojshme sepse, së pari, duan të bashkëpunojnë; së dyti, duan të vërtetën; dhe së treti, sepse ndalimi i ambasadorit nuk pengon vazhdimin e bashkëpunimit gjyqësor”, vazhdon ai.

A mund ta bëjë Italia një kërkesë të tillë, apo po ndërhyn? Gjithashtu në lajme ishte Emanuele Stauffer, një avokat dhe ish-prokuror publik. Duhet bërë një dallim midis bashkëpunimit tradicional ndërkombëtar dhe instrumentit të hetimeve të përbashkëta. Italia hapi një procedurë të pavarur penale sepse ka autoritetin për ta bërë këtë, pasi viktimat përfshinin qytetarë italianë. Për të kryer hetimin e vet, asaj i duhen dokumentet nga procedurat e Valais, të cilat morën provat në terren. Kjo është arsyeja pse u krijua një letër porosie. Dhe do të lëshohet në kohën e duhur, kur autoritetet e Valais të vendosin. Është një mekanizëm absolutisht normal dhe natyror. Nga ana tjetër, kjo kërkesë në dukje e përbashkët hetimi është një mjet i parashikuar nga konventat ndërkombëtare dhe traktatet dypalëshe, por është hartuar për raste krejtësisht të ndryshme, ku ekziston një komponent transnacional, pra një seri krimesh të ndërlidhura të kryera në territore të shumëfishta. Këtu, nuk kemi një rast të këtij lloji. Qëllimi është e vërteta në një mënyrë transparente. Fakti i të paturit të një hetimi penal të iniciuar nga autoritetet e Valais dhe një hetimi penal të iniciuar nga autoritetet italiane, për të cilin do të ketë bashkëpunim, duhet të jetë i mjaftueshëm për të garantuar këtë objektiv transparence.

“Nëse zyra e prokurorit të Valais do të vendoste të mos i ndiqte kërkesat e gjyqësorit italian, do të kishim një problem ligjor me gjyqësorin dhe për këtë arsye një refuzim të ndihmës dhe bashkëpunimit, si dhe një problem politik”, vazhdon ambasadori Roberto Balzaretti.

A është reagimi i Zvicrës ndaj kësaj çështjeje legjitim? “Është një reagim i vakët nga respekti për viktimat. Politikanët italianë e kanë shfrytëzuar Crans-Montanën dhe unë e shoh këtë si shantazh nga Kryeministri”, nxit Giorgio Fonio, Këshilltar Kombëtar i partisë Centro. “Kërkesa e Italisë është e çmendur. Ekziston mundësia e bashkëpunimit, por të përpiqesh të ushtrosh presion politik mbi një vend duke kërkuar që hetuesit të dërgohen në Zvicër për të hetuar më duket e pavend”, vazhdon Piero Marchesi, Këshilltar Kombëtar i UDC-së së Ticinos. “Nuk mendoj se duhet të fillojmë një luftë diplomatike me Italinë, por duhet të përsërisim ndarjen e pushteteve. Zvicra është një shtet i qeverisur nga sundimi i ligjit dhe ka afate kohore.”

“Giorgia Meloni po i flet elektoratit të saj. Kjo çështje ndoshta po shfrytëzohet për qëllime elektorale dhe kjo nuk është e drejtë. Nuk besoj se qëndrimi i qeverisë Meloni ndahet nga italianët: kemi marrë dëshmi të shumta nga qytetarë italianë që janë distancuar nga kjo sjellje e pahijshme”, përfundon Fonio.

Mosmarrëveshjet e kaluara midis Italisë dhe Zvicrës

Zvicra dhe Italia kanë një histori të gjatë fqinjësie të mirë, por edhe disa momente tensioni. I tillë ishte rasti në vitin 1902, kur ambasadori italian në Bernë kërkoi ekstradimin e një gazetari anarkist italian kritik. Këshilli Federal apeloi për sovranitetin dhe lirinë e shprehjes së vendit në Zvicër. Kjo çoi në një përshkallëzim të vërtetë, me Zvicrën që ndërpreu marrëdhëniet diplomatike me Italinë. Ambasadori gjerman veproi si ndërmjetës.

Por edhe gjatë Luftës së Dytë Botërore, në vitin 1942, ambasadori zviceran në Romë, i cili përfaqësonte interesat e shumë shteteve të huaja, mbajti një qëndrim kritik ndaj fashizmit. Musolini kërkoi kthimin e tij në Zvicër, duke e shpallur atë “persona non grata”, kulmi i përshkallëzimit diplomatik në rrethana të tilla.

Më në fund, në vitin 1980, një ambasador italian në Bernë u përfshi në botimin e një artikulli shumë kritik për Zvicrën. Këshilli Federal tregoi takt të shkëlqyer diplomatik, jo duke kërkuar largimin e tij, por duke u siguruar që autoritetet italiane nuk do ta lejonin atë të kthehej në Zvicër pas pushimeve të verës. RSI

VOAL- Deklaratat e fundit të qeverisë italiane në lidhje me tragjedinë e Crans-Montanës kanë shkaktuar reagime të forta në politikën zvicerane. Këshilltari Kombëtar Alex Farinelli (FDP) dhe Presidenti i Komitetit të Politikës së Jashtme të Këshillit të Shteteve Carlo Sommaruga (SP) – i intervistuar nga SEIDISERA – shprehën kritika të ashpra ndaj deklaratave të bëra nga Giorgia Meloni dhe Antonio Tajani. Pas tyre, Piero Marchesi, gjithashtu Këshilltar Kombëtar dhe President i Partisë Popullore të Ticinos (SVP), ndau pikëpamjet e tij në 60 Minuti, ku foli edhe Alex Farinelli. Shkurt, kritikat ndaj Romës janë unanime, nga e djathta në të majtë, përfshirë qendrën.

“Po reagoj mjaft keq,” filloi Sommaruga, duke e quajtur tonin e përdorur nga politikanët italianë “të papranueshëm”. Farinelli, ndërsa e kuptonte tendencën e medias italiane për të dramatizuar ngjarjet, shprehu zhgënjim që “jo politikanë të dorës së dytë, por përfaqësues kyç institucionalë po sulmojnë vetë institucionet”.

Të dy theksuan se këto deklarata përfaqësojnë një ndërhyrje në sovranitetin zviceran. “Nuk i takon një ministri të jashtëm t’i diktojë një vendi sovran se si të organizojë drejtësinë. Ky është një problem i brendshëm dhe jo përgjegjësi e një shteti të huaj”, theksoi Sommaruga me vendosmëri.

Nga ana e tij, Piero Marchesi, duke folur në “60 Minutes”, dënoi gjithashtu me forcë sulmin frontal të qeverisë italiane ndaj Zvicrës dhe kërkesën e saj për një ekip të përbashkët hetimor për tragjedinë e Crans-Montana. “Unë besoj se ky veprim nga qeveria italiane është i turpshëm, për të thënë të paktën, dhe pres një reagim po aq të fuqishëm nga Këshilli Federal”, deklaroi Marchesi. Piero Marchesi dhe Alex Farinelli në 60 Minuta

Marchesi më pas bëri paralele me disa hetime italiane: “Edhe në Itali, ka pasur gjyqe komplekse, siç është rasti i Urës Morandi, rasti i teleferikut Mottarone ose katastrofa e Ustikës, ku jo gjithçka funksionoi siç duhej. Për shembull, me Urën Morandi, pas tetë vitesh, çështja ligjore është ende e pazgjidhur. Kritikat nga media italiane, edhe nëse nuk e vlerësoj tonin dhe mënyrën, mbeten legjitime. Megjithatë, kur një qeveri vepron kështu, duke përfituar nga mbështetja popullore, është mjaft e turpshme. Prandaj është thelbësore të ofrohen përgjigje adekuate dhe të riafirmohen koncepte të shenjta, siç është ndarja e pushteteve në Zvicër. Nëse ata kanë ndërmend ta mbajnë ambasadorin në Romë derisa çështja të zgjidhet, ai do të jetë atje për një kohë të gjatë”, deklaroi Marchesi.

Farinelli theksoi gjithashtu se Zvicra, pasi ka pësuar edhe humbje njerëzore në aksident (shumica, red.), ka çdo interes të kërkojë qartësi dhe drejtësi: “Do të doja t’u thoja këtyre njerëzve se nëse mendojnë se Zvicra, e cila për fat të keq ka edhe 22 vdekje dhe lëndime të panumërta, nuk ka interes të kërkojë qartësi dhe drejtësi, epo, ata gabohen shumë.”

“Është politikë e brendshme, ata po përpiqen të qetësojnë elitat e përfshira në tragjedi.”

Në SEIDISERA, Farinelli dhe Sommaruga sugjeruan gjithashtu se deklaratat e Italisë mund të kenë më shumë të bëjnë me politikën e brendshme sesa me një interes të vërtetë në këtë çështje. Sommaruga foli për “shfrytëzimin e situatës dramatike në Crans-Montana për arsye të brendshme që unë do t’i përcaktoja si populiste”, duke sugjeruar se qeveria italiane po përpiqet të qetësojë elitat romake, milaneze dhe torineze të përfshira në tragjedi.

Lidhur me reagimin e Presidentit zviceran Ignazio Cassis, të cilin disa e konsideruan shumë të butë, si Farinelli ashtu edhe Sommaruga e mbrojtën atë. Megjithatë, Farinelli theksoi se do të kujtonte se tragjedia nuk kishte të bënte vetëm me viktimat italiane, ndërsa Sommaruga theksoi rëndësinë e marrjes në konsideratë të perspektivës afatgjatë të marrëdhënieve italo-zvicerane. Siç u tha, Piero Marchesi bëri thirrje për një reagim të fuqishëm nga Këshilli Federal.

Sommaruga, pasi falënderoi për ndihmën e ardhur, lëshoi ​​një letër proteste

Sommaruga, si kryetar i delegacionit për marrëdhëniet me Parlamentin Italian, më në fund njoftoi se do të kontaktonte homologun e tij, deputetin Toni Ricciardi, për të shprehur mosmiratimin e tij ndaj qëndrimit të qeverisë italiane. Në këtë rol, Sommaruga kishte shkruar tashmë një letër falënderimi për ndihmën e marrë nga përtej kufirit menjëherë pas tragjedisë; Ai tani thotë se do të kontaktojë përsëri homologun e tij për të deklaruar se “ky lloj qëndrimi nga qeveria italiane nuk mund të pranohet”.

VOAL- FEB-i i këtij viti tregon se bota ka hyrë në një epokë të re. Këshilltari Federal Ignazio Cassis e deklaroi këtë sot nga Shtëpia e Zvicrës. Ministri i jashtëm theksoi se si situata globale ka çuar në një nevojë më të madhe për dialog midis lojtarëve globalë. Ai gjithashtu shqyrtoi perspektiva të tjera, veçanërisht ato të vendeve afrikane dhe aziatike, të cilat kanë filozofi krejtësisht të ndryshme nga ato të botës perëndimore dhe të cilat ndonjëherë ekspozojnë standardet e dyfishta të kësaj të fundit.

Presidenti i SHBA-së Donald Trump do të jetë përsëri në qendër të ditës: sot shënohet takimi i parë i “Këshillit të tij të Paqes”, me pjesëmarrjen e të paktën një duzine krerë shtetesh dhe ministrash nga vende të tilla si Argjentina, Azerbajxhani dhe Kosova. Trumpi do të takohet me Presidentin ukrainas Volodymyr Zelensky në orën 13:00 për të diskutuar negociatat e paqes me Rusinë.

Programi i ditës përfshin gjithashtu një fjalim nga Elon Musk në orën 16:30.

Presidenti amerikan Donald Trump, ritheksoi nga Forumi i Davosit ambicien e tij dhe të Amerikës për ta rimarrë Groenlandën nga Danimarka, duke shpjeguar se ishulli dikur u fitua nga vendi i tij gjatë Luftës së Dytë Botërore dhe iu la danezëve, kurse tani është koha për ta rikthyer për arsye sigurie.

Trump tha se vetëm SHBA e mbron sigurinë e Groenlandës dhe Botës nga armiqtë e saj si Rusia dhe Kina, pasi gëzon të gjitha mjetet. Madje ai përdori edhe një perifrazim me nota humori krahasues, duke thënë se “po kërkojmë vetëm një copë akulli”.

“Nuk po kërkojmë gjë tjetër, përveçse një copë akulli. Po kërkojmë atë që fituam gjatë luftës botërore dhe ia lamë Danimarkës. Ne po kërkojmë vetëm një copë akulli. Vetëm SHBA mund ta mbrojë Groenlandën, ne kërkojmë ta mbrojmë nga armiqtë. Ne e kemi mbështetur dhe po e mbështesim NATO-n, por nuk e di nëse NATO dhe Evropa do na mbështesë ne apo nëse po na mbështet”, tha Trump mes të tjerash para përfaqësuesve pjesëmarrës në Davos.

Më tej ai foli edhe për vlerat që ndan me Evropën, duke vënë në dukje se ai kërkoi që edhe buxheti për NATO-n të shkonte nga 2 në 5 për qind sapo fitoi mandatin e dytë.

“Ne besojmë në vlerat që ndajmë me Europën. Duam aleatë seriozë, jo të dobët. Duam që Europa të jetë e fortë, sepse këto janë çështje të sigurisë kombëtare. Kur fitova mandatin e dytë thashë se përqindja e buxhetit të NATO duhet të shkojë në 5% dhe nga dy e bëmë 5, duhet të paguanin” u shpreh ai.

Presidenti amerikan tha se asgjë nuk e bën më të qartë situatën aktuale sesa ajo që po ndodh me Groenlandën, duke e cilësuar këtë territor si kyç për sigurinë globale. Ai deklaroi se ka respekt për popullin e Groenlandës dhe për Danimarkën, por nënvizoi se çdo vend anëtar i NATO-s duhet të jetë i aftë të mbrojë territorin e tij.

“Askush përveç SHBA-ve nuk është në gjendje të sigurojë Groenlandën,” tha Trump, duke shtuar se SHBA është një fuqi shumë më e madhe nga sa, sipas tij, e kuptojnë shumë njerëz. Ai iu referua edhe Luftës së Dytë Botërore, duke kujtuar se Danimarka u pushtua shpejt nga Gjermania naziste dhe se SHBA ndërhyri për të mbrojtur Groenlandën, duke vendosur baza ushtarake dhe duke penguar, sipas tij, armiqtë të shtriheshin në hemisferën perëndimore.

Trump deklaroi se pas përfundimit të luftës, SHBA ia riktheu Groenlandën Danimarkës, një vendim që sot, sipas tij, shihet ndryshe.

“Ky ishull i pasiguruar është pjesë e Amerikës së Veriut dhe është kyç për sigurinë tonë. Politika jonë ka qenë gjithmonë të ndalojmë kërcënimet e jashtme nga hemisfera jonë,” përfundoi Trump, duke e vendosur çështjen e Groenlandës në qendër të debatit për sigurinë e NATO-s dhe të Perëndimit.

Ultimatumi i Trumpit për evropianët: Nëse i thoni jo Groenlandës, ne do ta kujtojmë! Por nuk do përdorim forcë

Donald Trump ka thënë se nuk do të përdorë forcën ushtarake për të pushtuar Groenlandën, por ka bërë thirrje që SHBA-të të fitojnë pronësinë e ishullit Arktik të sunduar nga Danimarka.

“E tëra çfarë kërkojmë është të fitojmë Groenlandën, të drejtat, titujt dhe pronësinë e saj”, tha Trump.

Vetëm “fuqia e madhe” e Shteteve të Bashkuara mund ta mbrojë Groenlandën, theksoi ai në fjalimin e tij në Davos, duke thënë se po kërkonte negociata të drejtpërdrejta për të blerë Groenlandën.

“Ne po ju ofrojmë sistemet më të përparuara të armëve në botë – tani në afate shumë më të shkurtra – dhe ne duam vetëm një copë akulli. Ju keni një zgjedhje për të thënë po dhe ne do të jemi të detyruar të themi jo dhe do ta mbajmë mend”, tha Trump, duke u lënë një ultimatum evropianëve .

Shtetet e Bashkuara vendosën baza në Groenlandë për Danimarkën, ne luftuam për Danimarkën, tha ai. Ai akuzoi Danimarkën për “mosmirënjohje” dhe sulmoi NATO-n, duke thënë se Shtetet e Bashkuara nuk kishin fituar asgjë prej saj.

“Çdo aleat i NATO-s ka detyrimin të jetë në gjendje të mbrojë territorin e tij. Dhe fakti është se asnjë komb apo grup kombesh nuk është i aftë të mbrojë Groenlandën përveç Shteteve të Bashkuara. Ne jemi një fuqi e madhe, shumë më e madhe nga sa e kuptojnë njerëzit”, tha presidenti amerikan.

Ai më pas përsëriti se “një Amerikë e fortë dhe e sigurt do të thotë një NATO e fortë”. Panorama

Donald Trumpi thotë se vetëm Shtetet e Bashkuara mund ta mbrojnë Groenlandën nga rreziqet që e kanosin si Kina dhe Rusia.

Trump, në një fjalim nga Forumi i Davosit, theksoi se Danimarka e ka treguar se nuk mund ta mbrojë ishullin kur ra nën pushtimin gjerman në Luftën e Dytë Botërore. Sipas tij, SHBA asokohe e mbrojti dhe se që prej atëherë do të duhej ta kishte marrë nën zotërimin e saj.

“Çdo vend duhet të mbrojë territorin e vet dhe asnjë vend nuk është në pozicionin për të siguruar Groenlandën siç e bën Amerika. Ne jemi një fuqi e madhe. Kemi treguar në luftë e dytë botërore kur Danimarka ra në ushtimin gjerman dhe nuk mund të mbronte dot as veten. SHBA të detyruara dërgoi forcat e saj në Groenlandë dhe fituam. Nuk patëm më shans që ta merrnim.”, tha Trump, duke shtuar se tanimë SHBA duhet ta marrë ishullin. Panorama

Donald Trumpi ka marrë fjalën e tij në Forumin Ekonomik Botëror në Davos, ku e nisi fjalimin duke thënë se nga Amerika ka sjellë “lajme fenomenale”, duke vënë në pah shifrat ekonomike.

“Ekonomia po lulëzon”, deklaron Trump, duke e nisur fjalimin me fjalët se është kënaqësi për të, të jetë sërish në Davos, pasi hera e fundit ishte në vitin 2020.

Ai nuk kurseu as batutat me të pranishmit, duke thënë se “është mirë të rikthehet mes kaq shumë miqsh dhe disa armiqsh”, duke shkaktuar të qeshura në sallë.

Trump shpalli se “inflacioni është mposhtur” dhe se kufiri i mëparshëm “i hapur dhe i rrezikshëm” i Shteteve të Bashkuara tashmë është mbyllur.

Ai theksoi se po realizon transformimin më të jashtëzakonshëm në historinë e SHBA-së dhe premton rritje ekonomike që, sipas tij, asnjë vend tjetër nuk e ka përjetuar më parë.

Inflacioni bazë është vetëm 1.6%, shton Trump, ndërsa rritja ekonomike për tremujorin e katërt të vitit 2025 parashikohet në 5.4%, shumë më e lartë sesa parashikimet e kujtdo tjetër, përveç vetë Trumpit. Panorama