VOAL- Rruga dypalëshe mbetet opsioni më i mirë për përcaktimin e marrëdhënieve midis Zvicrës dhe Bashkimit Evropian. Ky është besimi i Këshillit Federal, i cili të premten i dorëzoi Parlamentit mesazhin e tij në lidhje me Marrëveshjet Dypalëshe III, një paketë që (u përsërit) lejon ruajtjen e marrëdhënieve të qëndrueshme dhe të besueshme me Brukselin në një kontekst ndërkombëtar të karakterizuar nga tensione të forta. Vendimi tani i kalon Parlamentit dhe, përfundimisht, popullit.

Programi radiofonik i RSI-së SEIDISERA intervistoi Këshilltarin Federal Ignazio Cassis mbi këtë çështje. Z. Këshilltar Federal Ignazio Cassis, si ndiheni për dorëzimin e topit te Parlamenti sot? “Me një ndjenjë se kam përmbushur detyrat e mia. Tre këshilltarë federalë, gjashtë sekretarë shteti, 18 vjet diskutime. Sot, fjala e fundit është thënë dhe produkti është i mirë.”

Ju (të tre Këshilltarët Federalë) folët për një kontekst të vështirë gjeopolitik. Edhe me Shtetet e Bashkuara, nuk është e lehtë të negociosh tani. Paradoksalisht, a mund t’ju ndihmojë kjo të siguroni këtë paketë? “Qeniet njerëzore funksionojnë kështu: sa më e madhe të jetë pasiguria përreth tyre, aq më shumë kërkojnë të sigurojnë atë që kanë. Ne kemi rrugën dypalëshe, por është rrezikuar nga vite pasigurie për të ardhmen e saj. Unë besoj se kushdo që dëshiron siguri më të madhe me fqinjët e tij do ta bëjë këtë më lehtë nëse ndien pasiguri globale.”

Megjithatë, BE-ja ende shihet nga shumë si e dobët dhe e çorientuar. Këshilli Federal tani do të duhet të veprojë me vendosmëri, madje duke përdorur gjuhë të thjeshtë, për të bindur popullsinë… “E vetmja gjë e fortë në lidhje me Bashkimin Evropian është tregu i brendshëm, dhe kjo është ajo që na intereson. Le të mos harrojmë se nuk është një shtet i vetëm, por një konfederatë shtetesh, me shumë figura kryesore brenda saj. Pra, është pak si Zvicra para vitit 1848. Por edhe një herë, për ne, është tregu ynë kryesor: 300 miliardë euro në vit tregtohen në mallra, produkte, shërbime, etj. Pra, gjysma e pasurisë sonë është e lidhur me mundësinë për të eksportuar atë që prodhojmë.”

SVP është kundër kësaj. Kjo nuk duhet nënvlerësuar. Në vitin 1992, ajo pothuajse vetëm solli rënien e Zonës Ekonomike Evropiane. Si keni ndërmend t’i adresoni këto kritika tani? “Para së gjithash, me një produkt të mirë, paketën që e vumë në tryezë sot. Për më tepër, ne nuk po i bashkohemi Zonës Ekonomike Evropiane. Është një hap në traditën e 25 viteve të fundit. Është një hap i tretë, Bilaterals III, i cili vazhdon rrugën e mëparshme. Pra, është një rrugë me të cilën jemi njohur prej 25 vitesh tani.”

Por për SVP-në, është një dorëzim…

“SVP-ja pati vështirësi edhe me dy hapat e parë. Në fakt, ajo tha jo për dy hapat e parë, por populli tha po gjithsesi, ndërsa hapi i bashkimit me Zonën Ekonomike Evropiane ishte shumë i madh edhe për popullin. Ashtu siç nuk ishim në rrugën e duhur deri në vitin 1921 me marrëveshjen kornizë institucionale.”RSI