SPAK ka dërguar për gjykim kryetarin e Bashkisë së Shkodrësa, Benet Beci dhe 6 të tjerë. Ndaj tyre rëndon akuza e shkeljes së barazisë në tendera.

SPAK ka dërguar për gjykim kryetarin e bashkisë së Shkodrës, Benet Beci, së bashku me 6 persona të tjerë, të akuzuar për shkelje të barazisë në tendera apo ankande publike. Krahas Becit, të pandehur janë Adela Ruko, Edlira Mitrushi, Jonid Kazani, Yllka Nishku, Premtim Dauti, dhe Rudin Gjoni.

Sipas organit të akuzës bëhet fjalë për tenderin e zhvilluar nga Korporata Elektroenergjitike Shqiptare (KESH) me objekt “Zhvillimi Strategjik i Sektorit Energjitik (Projekt Kërkimor)”, me fond limit rreth 69.5 milionë lekë.

Nga hetimet ka rezultuar se gjatë zhvillimit të kësaj procedure janë kryer veprime të kundërligjshme nga titullari i autoritetit kontraktor, anëtarët e njësisë së prokurimit dhe komisioni i vlerësimit të ofertave, të cilat lidhen me përllogaritjen e fondit limit, hartimin e termave të referencës, përcaktimin e kritereve të tenderit dhe vlerësimin e ofertave.

Sipas SPAK, Benet Beci, në kohën kur ushtronte detyrën e administratorit të KESH, në bashkëpunim me të pandehurit e tjerë, ka paracaktuar dhe krijuar avantazhe të padrejta për shoqërinë fituese “Consulting & Management Albania” sh.p.k., duke shkelur dispozita të ligjit për prokurimin publik dhe aktet nënligjore përkatëse.

Njoftimi i SPAK:

Prokuroria e Posaçme kundër Korrupsionit dhe Krimit të Organizuar, më datë 08.01.2026, ka paraqitur kërkesën për gjykimin e procedimit penal nr. 196 të vitit 2024, në ngarkim të të pandehurve: Benet Beci, Adela Ruko, Edlira Mitrushi, Jonid Kazani, Yllka Nishku, Premtim Dauti, Rudin Gjoni, të akuzuar për kryerjen e veprës penale “Shkelja e barazisë së pjesëmarrësve në tendera apo ankande publike”, në bashkëpunim, parashikuar nga nenet 258 dhe 25 të Kodit Penal.

Objekt i këtij hetimi është një procedurë prokurimi e zhvilluar nga Korporata Elektroenergjitike Shqiptare sh.a., me objekt “Zhvillimi Strategjik i Sektorit Energjitik (Projekt Kërkimor)”, me nr. REF-46463-12-18-2019, me fond limit 69,500,000 (gjashtëdhjetë e nëntë milionë e pesëqind mijë) lekë.

Hetimi është nisur kryesisht mbi bazën e referimit të akteve nga hetues të Byrosë Kombëtare të Hetimit (BKH).

Nga aktet e administruara ka rezultuar se, gjatë zhvillimit të kësaj procedure prokurimi, janë evidentuar rrethana fakti për veprën penale të shkeljes së barazisë së pjesëmarrësve në tendera apo ankande publike, në lidhje me veprimet e kundërligjshme të titullarit të autoritetit kontraktor, anëtarëve të njësisë së prokurimit dhe anëtarëve të komisionit të vlerësimit të ofertave. Këto veprime kanë konsistuar në përllogaritjen e fondit limit, hartimin e termave të referencës, përcaktimin e kritereve në dokumentacionin standard të tenderit, si dhe në fazën e vlerësimit të ofertave.

Konkretisht, nga analizimi i provave të siguruara përmes përdorimit të teknikave të posaçme të hetimit, provave materiale të sekuestruara gjatë kontrollit në banesën e personit të marrë si i pandehur në një procedim tjetër, shtetasit Evis Berberi (bashkëshorti i të pandehurës Adela Ruko), si dhe nga kryerja e veprimeve të tjera hetimore në kuadër të këtij hetimi, ka rezultuar se:

I pandehuri Benet Beci, në detyrën e Administratorit të Korporatës Elektroenergjitike Shqiptare sh.a., në cilësinë e titullarit të autoritetit kontraktor, në bashkëpunim me anëtarët e njësisë së prokurimit, të pandehurit Jonid Kazani, Edlira Mitrushi, Yllka Nishku, si dhe me anëtarët e komisionit të vlerësimit të ofertave, të pandehurit Adela Ruko, Rudin Gjoni, Premtim Dauti, kanë paracaktuar dhe krijuar avantazhe dhe privilegje të padrejta për shoqërinë fituese të kësaj procedure prokurimi, “Consulting & Management Albania” sh.p.k.

Në këtë procedurë prokurimi janë evidentuar veprime në kundërshtim me nenet 1, 2, 20, 24 dhe 46 të ligjit nr. 9643, datë 20.11.2006, “Për prokurimin publik”, i ndryshuar, si dhe me nenet 28 dhe 61 të VKM nr. 914, datë 29.12.2014, “Për miratimin e rregullave të prokurimit publik”.

Ai theksoi se problemi nuk lidhet vetëm me keqmenaxhimin apo korrupsionin financiar, por me rrënimin e vlerave, familjes, pronës dhe orientimit perëndimor të Shqipërisë. Alimehmeti u bëri thirrje qytetarëve dhe opozitës që të kalojnë nga fjalët te veprimi, duke nënvizuar se ndryshimi nuk vjen nga sallat e konferencave, por nga përballja e drejtpërdrejtë me qeverinë në rrugë, në bulevarde dhe pranë institucioneve.

Ilir Alimehmeti: Në radhë të parë, faleminderit të gjithëve ju për që jeni këtu. Falënderoj shumë në fakt edhe audiencën sepse unë e di që mes tyre ka njerëz që po mendojnë a të bashkohen apo jo me këtë iniciativë, absolutisht për të rrëzuar një qeveri një orë e më parë. Faleminderit doktor Berisha për këtë ftesë dhe organizim. Të themi një gjë të qartë, të gjithë neve, po mos përsëritem. Ne jemi në emergjencë kombëtare. Të jemi të qartë, domethënë, nuk po flas këtu për katastrofa natyrore që na godasin ne çdo verë e çdo dimër dhe gjejmë përballë një shtet të paaftë për t’u marrë me to. Jemi në emergjencë kombëtare sepse ne po qeverisemi nga njerëz antikombëtarë. Nga antivlera, nga antimoral. Kjo është e vërteta. Ata po na vjedhin jo vetëm fondet, se flasim shumë për fondet, por na vjedhin të ardhmen e kalamajve tanë.

Po vjedhin çdo gjë që përfaqëson ky shtet këtu. E në fund fare neve, të gjithë ne, po patjetër, ne e kemi bërë zgjedhjen tonë, po dhe ata që na dëgjojnë, duhet të vendosin, do marrin rolin e spektatorit këtu, apo do marrin rolin e aktorit këtu? Sepse këtu ka nevojë për veprim. Nuk është thjesht çështje që neve t’i themi gjërat. Ata i mendojnë, na japin të drejtë moralisht, po ka nevojë të kuptojmë që ne duhet të shkojmë drejt veprimit. Dhe unë dëgjoj shpesh, kemi mendime të ndryshme. Po, patjetër kemi mendime të ndryshme.

A mund t’i vëmë në një platformë të përbashkët? Edhe këtë mund ta bëjmë, patjetër. Po pyetja e parë është, me të vërtetë, sa të ndryshme janë këto mendime? Pra, neve si qëndrojmë kundër shpopullimit? Neve si qëndrojmë kundër korrupsionit moral dhe financiar? Neve si qëndrojmë kundër narkotrafikut? Po për familjen, si qëndrojmë neve? Se ne qëndrojmë për familjen. Ne qëndrojmë për lirinë, ne qëndrojmë për besimin, ne qëndrojmë për pronën, ne qëndrojmë për kombin. Ne qëndrojmë për një orientim perëndimor të Shqipërisë, apo jo? Po si qëndrojmë? Duhet të qëndrojmë në çdo prag. Nga pragu i derës, ku e kemi ne detyrë të shkojmë dhe t’ia shpjegojmë dhe të flasim me njerëzit, deri tek pragu i institucioneve, ku duhet të çojmë revoltën e tyre. Kalon përmes rrugës dhe bulevardit kjo? Po patjetër kalon përmes rrugës dhe bulevardit. Por duhet të kalojë në mënyrë të fortë, në mënyrë të qëndrueshme, në mënyrë të përshkallëzuar. Se nuk hidhet kjo qeveri me fjalë. As nga sallat e konferencave nuk hidhet. Hidhet nga atje jashtë, duke vepruar, duke folur me njerëzit dhe së bashku me ty, duke shkuar atje për t’i treguar atyre vendin që meritojnë. Një vend antikombëtar, një person që është antikombëtar, nuk e meriton vendin e tij mes këtij kombi, e jo më mbi këtë komb.

Politologu Ermal Hasimja ka bërë një analizë të thelluar të situatës politike në Shqipëri.

Sipas tij, në një demokraci funksionale me zgjedhje të lira, çka Shqipërisë i mungon, edhe një opozitë me performancë mesatare do të ishte e mjaftueshme për të sfiduar dhe larguar një regjim nga pushteti.

Në qendër të çdo platforme bashkëpunimi opozitar duhet të qëndrojnë dy shtylla të patjetërsueshme: garantimi i zgjedhjeve të lira e të ndershme dhe mbështetja pa ekuivoke për sistemin e drejtësisë. Hasimja vë në dukje se Partia Demokratike ka shfaqur luhatje në qëndrimin e saj ndaj reformës në drejtësi, por shton se kohët e fundit vërehen sinjale më pozitive. Ai thekson se institucionet e drejtësisë gëzojnë sot një besueshmëri më të lartë publike se vetë partitë politike.

Bashkimi i forcave opozitare nuk shihet si një luks, por si një domosdoshmëri matematikore. Duke analizuar rreth 150,000 votat e marra nga partitë e reja dhe të vogla, Hasimja argumenton se një pjesë e konsiderueshme e këtij elektorati përbëhet nga votues të majtë të zhgënjyer, të cilët nuk do të votonin kurrë për të djathtën tradicionale. Kjo e bën përfshirjen e këtyre forcave të reja politike thelbësore për çdo strategji që synon fitoren.

Hasimja:

E kam më kollaj ta them këtë gjë se s’jam as anëtar i Partisë Demokratike, as i bashkangjitur në çfarëdo lloj mënyre. Problemi kryesor që ka është problemi i besueshmërisë. Domethënë normalisht në çfarëdo lloj vendi ë europian normal me demokraci sot në botë, me zgjedhje të lira dhe të ndershme që ne s’i kemi, do të mjaftonte jo një opozitë e shkëlqyer, por thjesht një opozitë normale, mesatarisht, që regjime të këtij lloji të fshiheshin jo thjesht nga pushteti por dhe nga historia. Kështu që ky është burimi i parë që duhet të kërkojë, në fakt, opozita po flas në tërësi.

Nga ana tjetër pastaj unë mendoj që, opozita, dhe prapë flas gjithmonë opozita në tërësi, jo thjesht Partia Demokratike, nuk e ka luksin që të shmangë nga radhët e veta ose të krijojë konflikte të të brendshme ose çfarëdo lloj ndarje, përçarje e të tjera e të tjera, hiq ndonjë rast pastaj si puna e marksistëve të Arlind Qorrit, Lëvizjes Bashkë, kjo është muhabet tjetër pastaj.

S’po flasim për atë. Nga pikëpamja ime dhe hajduti më i madh në botë është më i preferuar në raport me një me një komunist, me një marksist. Po e lëmë atë pjesë, edhe ajo është e diskutueshme. Edhe edhe ata në fund të fundit mund të kontribuojnë në qoftë se dëshirojnë, pavarësisht se e dimë shumë mirë që nuk, as nuk e kanë plan, kështu që s’ia vlen me u lodh me atë aspekt. Çfarë bëhet me pjesët e tjera pastaj?

Mendoj që Partia Demokratike dhe partitë e tjera do të duhet të mblidheshin në fakt dhe të diskutojnë jo me hartime, poezi e të tjera e të tjera, dhe pa pas nevojë të trajtojnë, të nxjerrin problemet dhe diskutimet. Të gjithë problemet që kemi këtu, edhe unë jam vetë sipërmarrës përveç të tjerash, i dimë shumë mirë. S’ka nevojë t’i diskutojmë se çfarë qeverie është kjo, e dimë shumë mirë.

Çështja është, unë mendoj që në qoftë se do ketë një lloj bashkëpunimi, duhet ndërtuar mbi bazën e diçkaje konkrete, mbi bazën e një propozimi konkret, një platforme konkrete, në bazë të së cilës, pse jo dhe mu bë qejfi shumë mirë që dëgjova nga nga doktor Berisha atëherë më përpara, ato dy pikat e para, domethënë një, ajo që është themelore, çështja e zgjedhjeve të lira dhe të ndershme, se këtu fillon i gjithë diskutimi, dhe prandaj dhe ne sot kemi këtë që kemi, këtë lloj situate dhe këtë lloj qeverisje, dhe dy pastaj, pika e dytë që është gjithashtu shumë e rëndësishme, çështja e mbrojtjes dhe mbështetjes së sistemit të drejtësisë. Këtu PD-ja është me luhatje. Megjithatë, unë vetë kam konstatuar këto kohët e fundit që ka një lloj qëndrimi shumë më pozitiv.

Do të duhet me u bërë e qartë dhe të tjerëve me sa duket se tek një pjesë e mediave akoma s’ka mbërritur kjo gjë. Domethënë, sot institucionet më të besueshme në Shqipëri janë institucionet e drejtësisë. Shumë më larg partive. Domethënë, do s’do PD-ja, Shehaj, Lapaj e të tjera e të tjera, sot institucionet më të besueshme janë pikërisht këto. Dhe bashkëpunimi me partitë e tjera nuk është çështje luksi, është çështje domosdoshmërie. Pse? Sepse, dhe ja marr një çikë me këtë punë se kam dhe instiktet e vetë të të politologut, njeriut që edhe e shikon, e studion politikën, jo si analist televizioni po dikush që ka ca reflekse të tjera, pak më të thella. Nga ato 150.000 votat që kanë marrë sot partitë e reja dhe të vogla, një pjesë e mirë e atyre votave janë vota që s’do të shkonin kurrë tek e djathta. Te asnjë parti e djathtë. Janë vota që janë marrë në zona si si, ato që PD-ja e quan Stalingrad në fakt, me shumë të drejtë.

Tani, janë vota të cilat nuk do të shkojnë ndonjëherë tek e djathta sepse janë vota të të majtëve të zhgënjyer. Në rastin më të mirë, këta janë njerëz që nuk, thjesht abstenojnë dhe nuk votojnë. Kjo është dhe një arsye tjetër pse në fakt votat e këtyre partive janë të nevojshme. Dhe shumë mirë që dhe ftesa iu bë dhe atyre, dhe unë kam qenë i mendimit që duhet, do të duhet të ishim. Megjithatë mendoj, kjo është thjesht çështje teknike, që në qoftë se ftohen për diskutim dhe për bashkëbisedim, nuk ka nevojë dhe thjesht të bëhen edhe publike. Ndoshta mund të jetë edhe një tryezë diskutimi që mund të bëhet mbi një platformë duke nisur nga ato dy pikat.

Por mendoj që duhet më tepër sesa kaq. Mendoj që duhet që Partia Demokratike të tregojë edhe një nivel besueshmërie, një nivel parimor më të lartë sesa ai që ka pasur deri më sot. Për shembull, nuk ka kuptim që Partia Demokratike ta lejojë veten që të shfaqet si bashkëpunuese me Partinë Socialiste për ndryshimin e kodit zgjedhor në kurriz të partive të vogla dhe nga ana tjetër pastaj t’i ftojë këto parti të vogla për të bashkëpunuar. Çfarë kuptimi ka kjo? S’ka asnjë lloj kuptimi. Në qoftë se PD-ja është e sinqertë tek bashkëpunimi, unë mendoj dhe është akoma në kohë, dhe hapi i parë është bërë sepse në këtë moment nuk është bashkëpunuese, e ka pezulluar bashkëpunimin, me sa di unë në parlament, le ta vazhdojë këtë edhe një hap më tutje.

Një denoncim i fortë ka ardhur nga një prej biznesmenit të njohur Nikollaq Neranxi, i cili ka akuzuar se krimi i organizuar ka shtrirë tentakulat e tij në këtë sektor jetik, duke shkatërruar konkurrencën e ndershme dhe duke vënë në rrezik të drejtpërdrejtë shëndetin e qytetarëve.

Në tryezën e thirrur nga PD me partitë opozitare, shoqërinë civile dhe intelektualët, sipas dëshmisë së Neranxit, pas investimeve masive në sektorin e ndërtimit, mafia tashmë ka kapur industrinë ushqimore, një fushë më pak e ekspozuar ndaj vëmendjes publike.

Kjo ndërhyrje, sipas tij, ka sjellë një rënie drastike të standardeve të sigurisë ushqimore. Biznesmeni ngre pyetje retorike tronditëse: “A guxon kush t’i kërkojë llogari atyre që sjellin ushqime të skaduara, oriz sintetik, pula me salmonelë, peshk me parazitë, apo produkte të ndryshme me substanca kancerogjene?”

Ai i përshkruan këto grupe si “tregtarë droge” që tashmë po u shesin konsumatorëve “vdekjen e ngadaltë dhe sëmundjet e sigurta”. Klima e krijuar është ajo e frikës dhe pafuqisë së institucioneve. Sipas denoncuesit, asnjë doganier, punonjës i tatimeve, specialist bujqësie apo inspektor i Autoritetit Kombëtar të Ushqimit (AKU) nuk guxon të përballet me këto grupe. Lajmet për ushqimet e rrezikshme, thekson ai, vijnë kryesisht nga institucionet e huaja dhe vetëm pasi produktet janë konsumuar tashmë nga shqiptarët.

Situata ka arritur kulmin me një ngjarje të rëndë të ndodhur pak javë më parë, ku një biznesmen u mor peng nga shtëpia e tij dhe u dërgua tek bandat.

Ironia, sipas Neranxit, qëndron në faktin se të nesërmen e kësaj ngjarjeje skandaloze, Kryeministri zhvilloi një takim me biznesmenë, por asnjë prej tyre nuk guxoi të ngrinte zërin apo të bënte “pyetjen ekzistenciale: Kush na e siguron neve jetën dhe biznesin?”

“Ne jemi kthyer në një Sinaloa ku ligjin e bën i forti. Ky vend është lënë nën menaxhimin dhe sundimin e mafies, dhe ne si biznes, që nuk kemi asnjë lidhje me atë botë, vuajmë çdo ditë pasojat”, u shpreh Neranxi.

Nikollaq Neranxi: Faleminderit për mundësinë që më dhatë për të folur mbi problemet e biznesit. Për të mos përsëritur të njëjtat probleme të biznesit me taksa të larta dhe vështirësi nga më absurdet, sot kam zgjedhur të fokusohem në një problematikë që e njoh mirë për shkak të aktivitetit tim. Të gjithë e dimë se investimi i parave të mafies është në sektorin e ndërtimit. Por në fakt, mafia sot në Shqipëri ka kapur dhe një sektor tjetër jetik, atë të ushqimit, më pak i ekspozuar në krahasim me sektorin e ndërtimit. Po çfarë po rrezikojmë me kapjen e sektorit ushqimor nga krimi? Përsa i përket konsumatorëve, kur mafia investon në këtë sektor, ulen të gjitha standartet e sigurisë ushqimore. Si mendoni ju? A guxon kush t’i kërkojë llogari atyre që sjellin ushqime të skaduara, oriz sintetik, pula me salmonel, peshk me parazit, apo produkte të ndryshme me substanca kancerogjene. Këta tregtarë droge, që sot kanë investuar dhe në sektorin ushqimor, po i shesin konsumatorëve vdekjen e ngadaltë dhe sëmundjet e sigurta. Asnjë doganier, punonjës i tatim taksave, specialist bujqësie apo AKU-je nuk guxon t’ju afrohet. Edhe kur ka lajme për ushqimet e rrezikshme, ato vijnë nga institucionet e huaja, asnjëherë nga kontrollet tona dhe gjithmonë mbasi janë konsumuar e gjithë sasia nga shqiptarët. Problemi i dytë i futjes së mafies në sektorin ushqimor ka të bëjë me shkatërrimin e konkurrencës së lirë dhe nxjerrjen nga tregu të bizneseve ekzistuese, të cilët kanë të gjithë eksperiencën dhe ekspertizën e duhur për të operuar në këtë sektor. Nuk dua askush të më paragjykojë, megjithëse më keni ftuar, ju falenderoj dhe njëherë. Dua të tregoj që mos të përmend biznese të tjera, thjesht problemet që ka biznesi Neranzi. Bizneset Neranzi janë akoma në këmbë vetëm sepse ky regjim i gjeti me themele të forta dhe me një këmbëngulje të madhe nga ne për të punuar shumë, sigurisht dhe me edukimin e konsumatorit. Aktiviteti ynë është bërë shumë i vështirë. Duket sikur çdo ditë shkojmë në luftë dhe jo në punë. Mafia e ushqimeve ka nxjerrë në rrugë gangsterët e saj që terrorizojnë klientët tanë. Imagjinoni, ka pronarë pastiçerish, restorantesh apo hotelesh të cilat na pohojnë këtë gjë. E thonë hapur. Jemi të kërcënuar. Duhet të blejmë tek ata, sepse na shkatërrojnë biznesin pasi janë të lidhur me pushtetin. Pak muaj më parë arritën të terrorizonin një nga furnitorët tanë. Kishim një bashkëpunim prej 15 vitesh. Dhe më thotë vëlla, të lutem, nuk mund të bashkëpunojmë më bashkë. Më kanë ofruar para që ta heq përfaqësinë tuaj, mbasi u thashë jo, më kërcënuan. Kam fëmijë për të rritur. Do ndërpresim bashkëpunimin. Dhe ky nuk është një rast i izoluar. Ka plot biznese të konsoliduara në treg të cilat janë të kërcënuar, të shantazhuar. Disa kanë falimentuar duke zgjedhur të ikin në heshtje. Pak javë më parë, na mësuam se një biznesmen u mor peng nga shtëpia e tij dhe u dërgua tek bandat. Ironia më e madhe cila është? Të nesërmen, kryeministri i vendit bën takim me biznesmenët. Nuk doli asnjë biznesmen apo sipërmarrës që t’i bënte të paktën një pyetje ekzistenciale. Mbasi ndodh ky rrëmbimi i këtij biznesmeni, kush na e siguron neve jetën dhe biznesin? Kjo është një ngjarje skandaloze. Pra ne jemi kthyer në një Sinaloa ku ligjin e bën i forti. Ky vend është lënë nën menaxhimin dhe sundimin e mafies dhe ne si biznes që nuk kemi asnjë lidhje me atë botë, vuajmë çdo ditë pasojat. Por a ka zgjidhje ky problem? Që mafia të futet në sektorin ushqimor, kjo nuk është e padëgjuar.

Lapaj tha se të gjithë duhet të bashkohen në shesh duke lënë mënjanë logot e partive, për të rrëzuar Ramën, ndërsa Qori refuzon kategorikisht çdo bashkim me forca të tjera si PD, apo edhe partitë e reja, pasi thotë se nuk janë të ndershme.

Debati: 

Arlind Qori: Na kërkohet të bashkohemi me parti të tjera. Kam thënë që partitë e tjera nuk kanë ndershmërinë dhe nivelin e seriozitetit tonë. Fatmirësisht nuk e bëmë gabimin të bashkoheshim me ta, sepse do të bëheshim gazi i botës me tezen apo me dajën që lufton për mandat. Të gjithë partitë e tjera përveç Lëvizjes Bashkë janë në koalicion me Sali Berishën për zgjedhjet e Tiranës. Çdo parti ka lirinë dhe të drejtën të bëjë çdo aksion që ka qejf, çdo lloj proteste që dëshiron. Ne qëndrojmë larg këtyre aventurave.

Adriatik Lapaj: Në lidhje me tryezën e zotit Berisha, jemi në shesh po protestojmë prej 32 ditësh pa ndërprerje. Në këtë kuptim, nuk është normale të ulemi sallave të konferencave të diskutojmë në lidhje me protestat. Protesta është këtu, sheshi është i hapur për të gjithë.
Kemi thënë ka një kohë për partinë dhe ka një kohë për Shqipërinë. Asnjë nga ne veç e veç, në këtë moment që ndodhet vendi nuk e mund dot Edi Ramën. Ai ka një sistem montruoz të projeksionimit të votës, është “monstër politike”, që prodhon rezultat në disfavor të ndryshimit dhe Shqipërisë. Nuk do të shkojmë në atë tryezë, pasi ajo ka logo partie. Po të qe për tryeza partie, e shtroja unë një dhe i ftoja të gjithë. Po ndenjëm brenda gardheve nuk krijohet dot kohezioni social për të detyruar Ramën të ikë.

Ylli Rakipi: Ju ndryshoni shumë edhe me njëri tjetrin te forcat e reja. Ju mbeteni si shoqata. Këtë a ma shpjegoni dot?

Adriatik Lapaj: Ju aty zoti Rakipi, ndoshta nuk doni ta kuptoni por unë sapo ta shpjegova, thashë ka një kohë për partinë dhe një kohë për Shqipërinë. Ne nuk jemi si parti politike këtu. Ne e kemi lënë egon mënjanë, partinë mënjane te selia dhe po themi e kemi ulur gardhin partiak për ta hapur veten ndaj shoqërisë, qytetarëve. Nuk kemi siklet të rrimë në këtë shesh edhe me qytetarë që kanë votuar lëvizjen e Qorit, partine e Shehajt, PD-në. Mjafton të kuptojmë që edhe pse nuk e përlqejmë njëri tjetër halli i përbashkët, Edi Rama, është më i madh. Problemi më i madh është Edi Rama. Veç e veç të ndarë, gjtihmonë humbasim ne. Askush të mos ketë sikletin e logove dhe partive, ne themi, nuk jemi këtu si Shqipëria Bëhet dhe të mos vijnë të tjetër si parti, por si shqiptarë. Edi Rama me bandën që drejton duhet të ikë. Ndaj them, ka një kohë për partine, ka një kohë për Shqipërinë. Këta mund të mos më duan mua, edhe pse nuk kam ndonjë problem me këta, por nuk mund të jenë egoistë, për të bërë çdo gjë, përveçse të përballen me Edi Ramën. Edi Rama e ka zyrën në Bulevardin Dëshmorët e Kombit.

Arlind Qori: Politika duhet bërë në emër të të drejtës dhe vërtetës. Kush gënjen i bën dëm shoqërise. Një kryetar partie nuk mund të thotë nuk veproj si kryetar i një parti politike. Të thuash jam kryetar dhe jam pa logo, është nonsense. Në vitin 2018 gjatë protestave të studentëve, kryetarja e LSI ishte Monika Kryemadhi, tha grisa teserën e LSI dhe tani po shkoj si qytetare. Nëse thua nuk vij si kryetar partie, duhet të pranosh që edhe Berisha do të vijë si qytetar. Edhe bashkimi yt me Berishën. Nuk është koalicoon partiak por na qenka bashkim popullor… Kjo nuk është e vërtëtë. Kjo është hipokrizi. Kemi nevojë për të vërtetën dhe ata që merren me politikë të kenë përgjegjësinë të thonë të vërtetën.

Adriatik Lapaj: Është hall i madh, por nuk e lë pa pëgjigje. E para, e di gjithë Shqipëria që ne vendosëm listat e mbyllura njerëz për ti djegur për të garuar me listë të hapur dhe unë kam garuar me listë të hapur, nuk u fsheha te lista e mbyllur. Tezet dhe hallat, ne i vendosëm për ti djegur, por ju i keni vendosur nëpër lista, motrat dhe vëllezërit.

Arlind Qori: Ata janë aktivistë. A e di kush është deputeti i Lëvizja Bashkë? E njohin të gjithë për mirë. Deputeten tuaj nuk e njeh njeri. Ju u tallët me popullin. Si pretendoni që pasi u bëtë gazi i botës të tërhiqni edhe të tjerët.

Adriatik Lapaj: The një pretendim që nuk bashkohen njerëz. Të dielën kur janë arrestuar katër persona, duhet të dilje krah tyre, sepse gjykata tha u arrestuan në mënyrë të paligjshme. Ka patur 3 mijë qytetarë.

Arlind Qori: A mos u tall? Po si mo 3 mijë qytetarë?

Adriatik Lapaj: Kjo qasje i shërben Edi Ramës. Bashkohu në shesh kundër Edi Ramës!

Arlind Qori: Ti ke hapur lokal në shesh.

Adriatik Lapaj: Të gjtihë bashkë të rrëzojmë Ramën! Nuk ka nevojë Shqipëria për dënglat e tua dhe të mijat, por ka nevojë të ikë Rama sot, jo nesër!

Arlind Qori: Si e heq ti Ramën, duke u bërë qesharak? Duke zënë atë vend?

Adriatik Lapaj: Të kam kursyer kaq kohë. Bashkohu në shesh kundër Edi Ramës. Ti dhe gjithë të tjerët. Bashkohuni kundër Ramës, lëri tezet dhe dajot. Bashkohu kundër Ramës dhe pastaj futu në zgjedhje.

Arlind Qori: Ju jeni në koalicion me njëri tjetrin, nuk ju ndjek njeri, nuk keni reputacion.

Adriatik Lapaj: Mos më bridh nëpër Tiranë, bashkohu kundër Edi Ramës, që drejton regjimin. Shefi i Ballukut është Rama. Klptokracinë e drejton Edi Rama.

Ish-zv/kryeministri Arben Ahmetaj ka vijuar mbrëmjen e sotme me rrëfimin e tij të katërt për atë që ai i quan aferat më të mëdha ekonomike të qeverisë Rama.

Në intervistën për “Çim Peka LIVE”, Ahmetaj akuzoi kryeministrin dhe kabinetin e tij për shpërdorim masiv të pasurive publike përmes koncesioneve, investimeve strategjike, marrëveshjeve të pafishta dhe projekteve pa garë.

Porto Romano – koncesioni 35–70 vjetësh për “Lidl”

Ahmetaj deklaroi se kompania gjermane “Lidl” ka marrë një koncesion 35-vjeçar (me të drejtë rinovimi edhe për 35 vite të tjera) për një terminal doganor në Porto Romano, ndërkohë që porti i ri ende nuk është ndërtuar.

Sipas tij, qeveria ka kryer shpronësime duke përdorur argumentin e interesit publik, por aseti në fakt kalon në duart e një subjekti privat për dekada të tëra.

Arben Ahmetaj: Problemi tjetër. Janë bërë shpronësime për interes të privatit të shitura si interes publik. Sot është dhënë një koncesion, akoma s’është firmosur kontrata, por përfaqësuesit e Lidl janë duke punuar atje, një koncesion për terminal doganor, magazinë doganore, ekskluzivitet 35 vite me rinovim automatik, pra privatizim asetesh shtetërore në mënyrë indirekte, me ekskluzivitet që 5 km rreth nuk do ketë asnjë tjetër, dhe janë shpronësuar privatë në raport me konceptin e interesit publik dhe atyre privatëve që janë, janë shpronësuar që Lidl të bëjë këtë që po bën, që është që është me Kod Doganor nuk mund t’i jepet tani, se nuk ka port. Nuk ka port dhe nuk jepet si investitor strategjik magazina doganore. O i marrë! O plaçkitës! Nuk jepet magazina doganore si investim strategjik.

Çfarë do? Porti është afera jote? Po e kap njëherë e mirë portin ti, që deri kur të vdesësh ti ta kesh portin tënd? 35 vjet plus 35 vjet. Që ta trashëgosh ti në mënyrë të padrejtë pasurinë e shqiptarëve. Të gjithë atyre që janë shpronësuar për, në favor të Lidlit, ka shumë thashetheme,  kush është mbrapa. Po le t’i investigojnë gazetarët. Po edhe SPAK-u mor le ta investigojë. Nuk jam Ansa dhe as 007-a. Unë ja ku e ke dosjen, do ta jap me vete. Të gjitha dosjet do t’i jap me vete. Dhe është skandal. Pra projekti Lidl, magazinë doganore, duke përdorur në mënyrë kriminale ligjin e investimeve strategjike, është një mënyrë po kriminale për të privatizuar dhe dhënë ku të do qejfi ty, dhe ku të do qejfi ty, pronën shtetërore.

Aeroporti i Vlorës – pagesa të padeklaruara dhe ndarje paraprake të hapësirave tregtare

Ahmetaj pretendoi se tenderi i aeroportit të Vlorës është negociuar në zyrat qeveritare dhe se partnerë të projektit i kanë pohuar ekzistencën e një pagese jozyrtare rreth 3 milionë euro.

Ai shtoi se duty-free-t dhe hapësirat komerciale janë ndarë përpara hapjes së aeroportit, ndërsa kundërshtimet e tij dhe të Damian Gjiknurit, sipas tij, janë injoruar.

Arben Ahmetaj: Edhe, edhe çfarë se isha atje? Ç’punë kam unë me procedurën? Unë kur kam pasur punë dikur për të thënë fjalën time, unë do shkoja edhe ke inaugurimi i përfundimit të punimeve nëse, nëse, nëse drejtësia do vihet në vend ore. Patjetër.

Pavarësisht se sot tashmë Plaçkitësja i ka shpërndarë ato duty-free-të aty, që pa u inauguruar. E dinë të gjithë. Tashi, çfarë tha Behgjeti? Behgjeti tha që në zyrë të saj u nda koncesioni. Ë? E tha publikisht. Po. Foli dhe për një 3 milionësh, që nuk rezulton zyrtarisht. Duhet të jenë parë. Ato ma tha dhe mua. Duhet të jenë parë.

Tuneli i Llogarasë – kompania supervizore “Hill International” ka paguar hotelet e ministrave

Ahmetaj tha se kompania që mbikëqyr ndërtimin e tunelit të Llogarasë ka paguar shpenzime hoteli jashtë vendit për kryeministrin Rama, zëvendëskryeministren Belinda Balluku dhe ministren Delina Ibrahimaj, ndërsa më pas fitoi kontrata shtetërore. Ai e cilësoi këtë rast konflikt të hapur interesi.

Arben Ahmetaj: Ka bërë për Delinën, Delina tani ka marrë rolin e Belindës, të gjithë kompanitë shkojnë te Delina, arsyet ja kam thënë njëherë kryeministrit kur ishte kryeministër në zyrë. 

Pagesa në një aktivitet në Greqi. Belinda, Rama, Delina. Të paktën këta kam unë këtu. Dhe diskutimet për supervizionin. Hill International ka marrë supervizionin për tunelin.

Pra ky është supervizori i tunelit, që ka paguar për hotelet e këtyre. Tani zoti Dumani, me të njëjtin argument duhet dhe Delinën.

Belindën po e po, se ka dhënë. Po siç ka tentuar të më akuzojë mua, Delina  ka bërë rialokime. I bie se ça më thua mua ti, ti ke bërë rialokime, ti ke fjetur në një hotel me gruan edhe ke bërë dhe rialokime.

Pra, sipas këtij standarti zoti Dumani, ti dhe Delinën duhet ta çosh në ndjekje penale për korrupsion, apo jo? Me këtë.Ka paguar për kryeministrin dhe ka marrë dhe tender ky.

Ka paguar për kryeministrin, ka paguar për Delinën dhe për Belindën. I ke këtu. Dakord? Merre. Po rrimë tek infrastruktura kritike

Projekti “Smart City” – kosto të shumëfishuara për kamerat e sigurisë

Ahmetaj tha se projekti kombëtar për instalimin e kamerave të survejimit, financuar përmes një kredie jashtë vendit, ka kaluar nga 60 milionë dollarë në mbi 140 milionë, duke u dhënë pa tender.

Ai përmendi çmime të pajustifikueshme, si 15,700 dollarë për kamera trupi dhe 52,000 dollarë për kamera trafiku.

Arben Ahmetaj: Një numër shumë të madh? 5.7 milionë euro kushtoi atëherë. Në kohët e Tahirit. 5.7 milionë euro. Tani është gjysma e fondit që u shkon vetëm me shtesë, vetëm për kamera ë trupi. Dhe mos harroni që ka dhënë 70 milionë dollarë Banka Botërore për monitorimin e trafikut. Dhe mos harroni që çdo, që çdo bashki ka investuar tek Smart Safe Cities. Për çfarë e bën këtë projekt? Për veten e vet. Për çfarë? Për çfarë? Kujt do t’ia japi? Ku shkojnë, ku shkojnë kompanitë? Dhe e mori, e hoqi zëvendësministrin, e dhunoi, se kështu i përdor dhe mirë ja i bën. Mua më ka ardhur anash, s’më ka përdorur ndonjëherë kështu për këto.

S’kam qenë ndonjëherë depozitë e tij. Po sigurisht që mua më nxorën pritë dhe pushkën e kishte Altini. Gjithsesi, edhe shkon Xhemali firmos. Se nuk pranoi Albana. Se sigurisht që me këtë shkon në burg nesër. Ky ikën, se ky është i paprekshëm.

Ahmetaj: Rama e ka “shqepur në para” Karlo Bolinon

Ahmetaj tha se kreu i qeverisë i ka falur Karlo Bolinos një tokë, pasi shteti e kishte shpronësuar më parë me 2.9 milionë euro.

Sipas tij, ky është një shembull i qartë i trajtimit preferencial ndaj mediave apo pronarëve që i shërbejnë pushtetit.

Arben Ahmetaj: Ti shkon shpronëson 2.9 milionë euro një zonjë, nuk e di si e ka emrin ajo zonja që ka qenë tek vetingu, nuk e di se ku ka qenë. Dhe për t’i shpronësuar një tokë me 2.9 milionë euro dhe pastaj ti shpronëson shtetin se ja jep Karlo Bolinos.

Çfarë janë këto sjellje mo? Njërin e merr e shkatërron, e shkrin. Këtë tjetrin e merr dhe i fal gjëra. Kam ikur unë. I kam atje, e kam kundërshtuar unë këtë gjënë e Karlo Bolinos, ndaj ka hëngër Karlo kundër meje dhe vazhdon.

Se është shkep Karlo me para. Karlo është shkep me para. Dhe rrinte aty, turp nuk i vjen. A, ka dhe një gjë tjetër, se është e bukur kjo puna e turpit. E di çfarë bën kreu i organizatës? Kreu i organizatës turpin e kalon përtej turpit, fajin e kalon përtej fajit. Do ju tregoj te Kajo, te dosja e Kajos. E ka stil. Ku e ke parë ti këtë mo?.

KAYO – privatizim i pasurisë shtetërore nën petkun e mbrojtjes
Në pikën e fundit, Ahmetaj u ndal te kompania KAYO, projektuar si shtylla e industrisë së mbrojtjes. Sipas tij, KAYO po përdoret si urë për devijimin e pronave dhe aseteve publike drejt bizneseve private, duke shmangur tenderat, transparencën dhe kontrollin e KLSH-së. Ai tha se shteti rrezikon humbjen e kontrollit mbi bazën materiale të ushtrisë, ndërsa kontratat mund të jepen me negociata të mbyllura.

Arben Ahmetaj: E dini besoj që ë, Kayo është kjo kompania e industrisë së mbrojtjes. Ky nuk është projekt industrial, të dashur qytetarë. Është Roni Yeffet? Do vijmë te Roni Yeffet. Ky është projekt financiar.
Se Kayo s’do prodhojë ndonjë gjë.

Por dua t’ju tregoj gjenezën e KAYO-s, që të kuptoni se çfarë ndodh me vendin tonë dhe me kreun e organizatës. Okej.

Në korrik të 24-ës u bë ligji numër 88. Dhe u krijua KAYO si kompani shtetërore me 100%. Okej? Me objekt prodhimin dhe tregtimin e armëve, municioneve dhe pajisjeve ushtarake. Në letër ky ishte projekt për modernizimin e industrisë së mbrojtjes.

Dakord? Në praktikë, ky ligj u bë baza formale për krijimin e një mekanizmi që i jep qeverisë mundësi të përdorë pasuritë shtetërore si kapital tregtar privat, jashtë çdo mbikëqyrje parlamentare.

Atëherë, menjëherë pas ligjit 88, u bë një seri me VKM. I kam këtu VKM-të, do t’i jap dosjen. 230, 231. Këto i sajonte Elira Kokona se ajo i merrte dhe i bënte një përdredhje për të dalë aty ku deshte kreu i organizatës. Dhe thotë, zgjerimi i fushës së veprimtarisë së Kayos përtej ligjit themelues, me vendim qeverie që s’lejohet.
Duke e kthyer atë nga prodhues ushtarak në operator tregtar me partnerë privatë.

Bankers Petrolium/ Ahmetaj: Është pezulluar mbledhja e një detyrimi prej 120 milionë dollarësh

Ahmetaj ka denoncuar edhe ndikimin e paligjshëm në pezullimin e mbledhjes së një detyrimi prej 120 milionë dollarësh ndaj kompanisë Bankers Petroleum.

Arben Ahmetaj: Këtu kam shkresë ku kam shkruar në mënyrë të drejtpërdrejtë çështjen e Bankersit, të 120 milionëshit.  Kam thënë, ta dinë shqiptarët se çfarë fillojnë sajojnë ca brenda prokurorisë së Fierit që kanë qenë nën influencën e vetingut, të drejtueses politike e tjera e tjera. E di çfarë thotë letra ime? Ka dhe numër protokolli. Dhe kjo është në fund të vitit 2016. Në zbatim të ligjit të akcizës, i them. Prej datës 1 prill 2014, nuk ka përjashtim për karburantin që përdoret si hollues në proceset e nxjerrjes së naftës. Dhe më pas të merret detyrimi e tjera e tjera. Këtu pastaj, këto dy letra, unë nuk e di si e ka bërë Anila Denaj, se për hir të së vërtetës nuk ma ka marrë mendja, kanë pezulluar mbledhjen e 120-shit me kërkesë të Belinda Ballukut.

Belinda Balluku në letrën e vet shkel në shpërdorim të pastër detyre, për të mos thënë më tej, bën interpretim të ligjit, këtu është 2019, diçka te i katërti ndoshta, nuk e di, 8 i katërti, po e shoh këtu. Protokolli është 502 më duket, po nejse, unë kam letrën dhe do t’jua jap, që nuk i lejohet ministrit të infrastrukturës. Në rastin, midis të tjerave, në rastin konkret jemi në kushtet kur holluesi nuk përdoret si karburant por as si lëndë djegëse, nuk interpreton ligjin as proceset teknologjike. Proceset teknologjike janë procese të manualit. Dhe aq më tepër që ligji i akcizës prevalon mbi çdo lloj, thotë jo, akcizohet.

 Akcizohet, hidhet hollues ke nafta, del nafta bashkë me holluesin, u hodh 1 litër naftë, u hodh 1 litër hollues dhe dy dhe dy litra naftë, po po e shpjegoj thjesht për të kuptuar logjikën. Dhe dolën tre litra lëng djegës. Që do akcizohet. Se kaq shumë kanë përdorur hollues. Po e shpjegova thjesht. Dhe kjo thotë që përjashtohet nga akciza thotë. Dhe detyrojnë administratën dhe administrata doganore nuk duhet ta kishte pranuar urdhrin e Anilës për pezullim. Pra, çfarë ndodh? Ky prish shtëpi në Theth dhe fal taksa të papaguara oligarkësh me 5%. Qëndrimi im ka qenë, nëse dikush nga bizneset do me deklaruar në proces pastrimi të vetvetes asete dhe likuiditete, në bilancin e vet, paguaj 50%. Pse ai që ka paguar atje rregullisht taksat, çfarë është ai? Ndërkohë ti vetë shkon prish shtëpitë në Theth. Ti shkon fut në burg për gjëra të vogla. Dhe këtu falke ti 100, 200, 300, 400, 500, 40 Armos. 40! Po, le t’i investigojnë gazetarët,” tha Ahmetaj

“Shifra totale, 14 miliardë dollarë”

Sipas Ahmetajt, në të gjitha këto projekte dhe të tjera, dëmshmëria financiare ndaj buxhetit të shtetit arrin deri në 14 miliardë dollarë  shifrë që ai thotë se i vë në dispozicion SPAK-ut.

Arben Ahmetaj: Dhe dalja në shesh e gjithë aferave. Dalja në shesh. Çfarë ka bërë SPAK-u? E di ti sa është dëmi në dorën e Altin Dumanit, e di sa është dëmi në buxhetin e shtetit? 13 miliardë nga këto afera. 13 miliardë. Ndonjë para i është kthyer buxhetit të shtetit? Ë? Apo ka sekuestruar metra katror që unë i kam bërë në 2006 tek e tek.  Aq është, ta marrësh një, dy, tre, katër. 14 miliardë. 14 miliardë dollarë.

Ore, pyetje, pyetje për shqiptarët. Me ardhjen e Altin Dumanit u ul apo u rrit korrupsioni. Po. Pse nuk u fut kjo çështja e inceneratorit të Tiranës? Altin Dumani. Pse nuk u fut te kjo çështje? Ku janë sipas llogarive të para 250 milion dëme? Pse s’u fut te tuneli?

Ish-zëvendëskryeministri Arben Ahmetaj rikthehet me intervistën e katërt EKSKLUZIVE në emisionin “Çim Peka Live”, që transmetohet sonte në orën 20:45 në SYRI TV.

Pas denoncimeve publike që fillimisht u cilësuan “akuza politike”, por që sot janë shndërruar në dosje penale ndaj bashkëpunëtorëve më të afërt të Edi Ramës dhe atij vetë – nga vjedhja e 50 milionë eurove në tunelin e Llogarasë, te aferat qindra milionëshe të AKSHI-t – Ahmetaj vjen me një tjetër dëshmi tronditëse mbrëmjen e sotme me gazetarin Çim Peka.

Në këtë intervistë ekskluzive, ish-numri dy i qeverisë pritet të hedhë dritë mbi depozitat financiare të kryeministrit, duke sjellë fakte, emra dhe skema që nuk janë dëgjuar kurrë më parë nga publiku shqiptar.

Ahmetaj rrëfen se si shteti është shndërruar në një strukturë mafioze, si funksionon dirigjimi i sistemit të drejtësisë dhe mënyra se si kryeministri i vendit përdor pushtetin për të shmangur përgjegjësinë penale etj.

Mos e humbni intervistën EKSKLUZIVE të Arben Ahmetaj në “Çim Peka Live”, sonte në orën 20:45, vetëm në SYRI TV.

Deputetët e Partisë Demokratike, anëtarë të Këshillit për Rregulloren, Mandatet dhe Imunitetin, ngjitën më kot të martën shkallët e Kryesisë së Kuvendit në pritje për të zhvilluar mbledhjen e kërkuar prej tyre për shqyrtimin e kërkesës së Prokurorisë së Posaçme për heqjen e imunitetit ndaj zv.kryeministres Belinda Balluku.

Kërkesa e tyre u refuzua për herë të tretë nga kryetari i Kuvendit, Niko Peleshi.

Peleshi nuk iu përgjigj të martën pyetjeve të BIRN mbi arsyet e shtyrjes pa afat të thirrjes së Këshillit që prej mbledhjes së vetme të zhvilluar më 19 dhjetor, ndërkohë që një këshilltar i tij referoi një përgjigje zyrtare të dhënë prej tij më datë 24 dhjetor për anëtarët e opozitës.

Në këtë letër, Peleshi e justifikonte refuzimin për thirrjen e mbledhjes me kërkesën e mbrojtjes së Ballukut për 3 javë kohë për t’u njohur me dokumentacionin përkatës në mënyrë që të zhvillohej një proces i rregullt ligjor.

“Për sa kohë ky proces nuk është përmbyllur dhe palët nuk janë pajisur realisht me kohën e nevojshme për ushtrimin e kësaj të drejte, nuk plotësohen kushtet procedurale për caktimin e një date të re mbledhjeje,” shkruan kreu i Kuvendit në përgjigje.

Opozita e hedh poshtë argumentin e Peleshit dhe e akuzon këtë të fundit se me refuzimin për të mbledhur Këshillin po kryen vepër penale.

“Sot përfundoi edhe afati 3 javë që iu dha Ballukut. Duke nisur nga nesër, çdo sekondë vonesë nënkupton shpërdorim detyre nga Peleshi,” deklaroi të martën kreu i grupit parlamentar të PD-së, Gazmend Bardhi.

Dhënia e autorizimit për caktimin e një mase sigurie ndaj deputetit parashikohet në nenin 118 të Rregullores së Parlamentit, pa afate të qarta për shyrtimin paraprak. Sipas këtij neni, kryetari i Kuvendit është i detyruar që t’u kalojë anëtarëve të Këshillit dhe deputetit në fjalë kërkesën e Prokurorisë dhe dokumentet shoqëruese, ndërkohë që i bën të ditur këtij të fundit koha në të cilën Këshilli për Rregulloren, Mandatet dhe Imunitetin do të fillojë shqyrtimin e kërkesës.

Në përfundim të shqyrtimit, Këshilli brenda 2 javëve harton një raport për në seancë plenare, në të cilin rekomandon rrëzimin ose miratimin e dhënies së autorizimit dhe shqyrtimi i kësaj kërkese vendoset si pikë e parë e rendit të ditës në seancën pasardhëse.

Sipas ekspertëve të ligjit, Kuvendi në rastin e Ballukut po shtyn pa afat shqyrtimin e kërkesës së Prokurorisë së Posaçme, çka sipas tyre bie në kundërshtim me frymën e dispozitave ligjore dhe vendos një precedent të rrezikshëm të qëndrimit të Kuvendit.

Erida Skëndaj, drejtuese e Komitetit Shqiptar të Helsinkit, i tha BIRN se, shtyrja pa afat e mbledhjes së këtij këshilli, “nuk është në frymën e nenit 118 të Rregullores së Kuvendit dhe dispozitave të Kodit të Procedurës Penale, dhe cenon parimin kushtetues të barazisë para ligjit”.

Skëndaj arsyeton se mospërcaktimi i afateve të qarta në Rregullore ka krijuar një artificë për të vonuar procesin, duke shfrytëzuar një boshllëk ligjor në dëm të administrimit të procesit hetimor në afat të arsyeshëm, sikurse po ndodh aktualisht. Nga ana tjetër, Skëndaj thekson se konsiderohet “shkelje” mosrespektimi i parashikimit të Rregullores së Kuvendit për mbledhjen e Këshillit kur këtë e kërkon ½ e anëtarëve të saj.

“Kjo sjellje dëmton veprimtarinë e organeve të drejtësisë të ngarkuara me luftën kundër pandëshkueshmërisë së zyrtarëve të nivelit të lartë,” tha Skëndaj.

Për avokatin Gentjan Serjani, “ky rast krijon një precedent të rrezikshëm institucional, ku qëndrimi politik vendoset mbi detyrimin ligjor”.

“Një qasje e tillë cenon parimin e shtetit të së drejtës dhe nënkupton se, ndonëse Rregullorja është miratuar me konsensus për t’u zbatuar në mënyrë strikte, interesat politike kanë diktuar shmangien nga zbatimi i saj “gërmë për gërmë”. Një praktikë e tillë minon besueshmërinë e institucioneve parlamentare dhe autoritetin e vetë Rregullores së Kuvendit,” tha ai.

Sipas Serjanit, sjellja e anëtarëve të Këshillit të Mandateve dhe Imunitetit dëshmon qartazi mosfunksionimin e Rregullores së Kuvendit në rastin konkret dhe kjo strukturë që duhej të garantonte respektimin e normave procedurale, është pikërisht ajo që ka kryer një shkelje flagrante të pikës 6 të nenit 13 të Rregullores së Kuvendit

“Kjo dispozitë përcakton shprehimisht se Këshilli mblidhet me kërkesë të Kryetarit të Kuvendit ose të gjysmës së anëtarëve të tij, se rendi i ditës caktohet nga Kryetari dhe se mbledhja është e vlefshme vetëm kur janë të pranishëm jo më pak se pesë anëtarë. Mosrespektimi i këtyre kritereve procedurale përbën një shkelje të drejtpërdrejtë dhe të pajustifikueshme të Rregullores,” arsyeton Serjani.

Kuvendi nuk mund luajë rolin e gjykatës

Edhe pse justifikimi kryesor për shtyrjen pa afat të mbledhjes për imunitetin e Ballukut lidhet me fitimin e kohës së mjaftueshme për t’u njohur me provat e sjella nga SPAK, asnjë prej deputetëve socialistë, anëtarë të këtij Këshilli, nuk e ka tërhequr USB-në me 16 mijë faqe të dorëzuar në Kuvend.

Vetë kryeministri Rama në konferencën vjetore për mediat pranoi këtë fakt, ndërsa ironizoi përmbajtjen e dosjes si e mbushur me dokumente arkivore të ministrisë.

“USB-në e sjellë nga Prokuroria nuk e ka tërhequr asnjë deputet i PS dhe nuk e ka tërhequr as ministrja, avokati. Që të jemi shumë të qartë. Për të mos krijuar asnjë shteg që pastaj të tjerët të thonë ‘i kanë nxjerrë këta ato,” tha Rama duke lënë të hapur mundësinë e rrëzimit të kërkesës së SPAK.

“Këshilli i Mandateve nuk është një zyrë noterie, është një kuazi gjykatë, dhe Parlamenti nuk noterizon kërkesat që vijnë,” shtoi ai.

Juristët megjithatë argumentojnë se Këshilli i Mandatave nuk mund të sillet si një gjykatë dhe se detyra e tij është vetëm të shohë nëse kërkesa e prokurorisë është ligjërisht në rregull dhe jo të marrë përsipër të shyrtojë provat hetimore.

“Sipas standarteve të Komisionit të Venecias, nëse kërkesa për kufizimin e imunitetit shqyrtohet në detaje, përveç se bie ndesh me parimin e prezumimit të pafajësisë, krijon perceptimin publik se jemi në kushtet e një procesi politik,” tha Skëndaj nga Komiteti Shqiptar i Helsinkit.

Për rrjedhojë, shton ajo, “argumentat e shtyrjes pa afat të mbledhjes së Këshillit, për të marrë kohë mbi leximin e të gjitha dokumenteve në dosje dëmtojnë efikasitetin e hetimit, pasi Këshilli nuk është organ gjyqësor, duke krijuar kushtet e favorizimit të funksionarit publik, veçanërisht kur ky vazhdon të mbajë poste të larta publike”.

Edhe për anëtarin e PD-së në këtë Këshill, Oerd Bylykbashi, Kuvendi nuk mund të kthehet në gjykatë dhe të shqyrtojë provat hetimore të prokurorisë, por shikon vetëm nëse kërkesa e prokurorisë nuk ka karakter politik.

“Unë e kam marrë, por nuk e kam hapur USB-në e prokurorisë, sepse si deputet më bind relacioni i SPAK, ku referohen të dhëna të mjaftueshme pse kërkohet masa e sigurisë për ministren,” tha Bylykbashi./BIRN