Kosova po kalon një krizë institucionale për fajin eksplicit të opozitës, e cila kërkon të diktojë dhe të imponohet me shantazhin e mospranimit të asnjë përgjegjshmërie, duke refuzuar të kandidojë presidentin konsensual e duke injoruar tri herë rradhazi institucionin themelor të sistemit demokratik, rezultatin e dalë nga tri palë zgjedhje të lira e të ndershme.

Kriza po zgjatet sepse:

mediat në Kosovë kryesisht mbajnë qendrime partiake në krah të opozitës e cila gjatë qeverisjeve ka krijuar me to marrëdhënie të ngushta klienteliste.

I njëjti fenomen ka ndodhur edhe me elitën Kosovare që lë shumë për të dëshiruar; po ashtu edhe me shoqërinë civile.

Shtojmë këtu edhe mosvemendjen e vëmendshme të Perëndimit ndaj asaj që po ndodh në Kosovë, e cila, gjatë mandatit të parë të qeverisjes Kurti dhe periudhës kur ai është kryeministër në detyrë. ka patur rezultate të dukshme pozitive, sikur e pamë dje kur Policia e Eulex-it për herë të parë pas 27 viteve largohet nga Ura e Ibrit duke ia kaluar detyrën Policisë së Kosovës.

Krizën e shkaktuar nga opozita unë e kam quajtur puç kundër rendit kushtetues dhe sot për ta ilustruar do të bëj një paralelizëm me dorëheqjen e 9 gushtit 1974 të presidentit të 37-të Amerikan Richard Nixon, një politikan dhe burrështeti me emër të shquar që e përfundoi dëshpërimisht karierën pas skandalit të Watergate.

Sado i çuditshëm të duket paralelizmi krahasues, do të tregoj se ku afrohet.

Më 8 Gusht 1974, Presidenti Nixon lajmëroi se më 9 Gusht do të jepte dorëheqjen, e para, e vetmja dhe e fundit deri sot nga një President Amerikan.

Nixon kishte qenë marins gjatë Luftës së Dytë Botërore, pas luftës ishte zgjedhur anëtar i Kongresit, i Senatit, nënpresident gjatë mandatit të presidentit Ike Eisenhower dhe më 1968 do të zgjidhej presidenti i 36-të i SHBA. Mandatin e dytë nuk do ta përfundonte dot se plasi skandali Watergate, që e detyroi të dorëhiqej e presidenca t’i kalonte Gerald Fordit.

Skandali i Watergate u zbulua falë rrjedhjes së një informacioni që një zyrtar i FBI, i njohur me nofkën si “Deep Throat” e që më vonë do të identifikohej, ua kaloi dy gazetarëve të rinj të Washington Post, Bob Woodward dhe Carl Bernstein, të cilët e hetuan dhe e nxorën të vërtetēn në shesh duke ia futur të dy këmbët në një këpucë presidentit të SHBA.

Çfarë lidhje dhe çfarë përfshirje pati presidenti Nixon.

Më 17 qershor 1972, që ishte vit fushate presidenciale, pesë persona arrestohen në kompleksin e ndërtesave Watergate, ku e kishte kuartierin gjeneral dhe shtabin zgjedhor opozita, Partia Demokratike, me qëllimin për të instaluar pajisje përgjimi dhe fotografuar dokumenta konfidenciale të partisë opozitare me gjasa të ndihmonin rizgjedhjen e Nixon për një mandat të dytë.

Dy gazetarët zbuluan se pesë të ndaluarit ishin paguar direkt nga fondi i fushatës së Richard Nixon.

Nixon fillimisht mohoi përfshirjen, por hetimet e Senatit vërtetuan se ai dhe stafi i tij kishin abuzuar me pushtetin duke urdhëruar FBI të ndalte hetimet.

Gjatë dëshmive publike u zbulua se Nixon kishte instaluar sistem përgjues në Zyrën Ovale ku regjistronte gjithçka. Gjykata e Lartë e SHBA e detyroi t’i dorëzonte shiritat manjetike, që e nxorën presidentin zbuluar përfundimisht si të përfshirë direkt duke urdhëruar fshehjen e ngjarjes së 17 qershorit 1972.

Ky zbulim e kryqëzoi Richard Nixon dhe e detyroi të japë dorëheqjen.

Skandali i Watergate konsiderohet si sulm i pushtetit kundër demokracisë Amerikane, kundër sistemit zgjedhor për të ndikuar në rezultatin, në votën e Sovranit, që është themeli i demokracisë.

Nga ana tjetër Skandali Watergate tregoi funksionimin e sistemit demokratik në të gjitha nivelet e pushtetet e pavarura sipas “check and balance”, si ato ligjvënëse, ligjzbatuese, tek drejtësia deri tek pushteti i katërt që hetuan dhe e publikuan skandalin.

Në rastin e Kosovës, çka më bëri ta sjell këtë analogji?

Në një version të përmbysur, ndërsa në Skandalin Watergate kemi abuzim të pushtetit kundër opozitës përmes ndikimit në procesin zgjedhor, në Kosovë është opozita, që dikton krizë artificiale institucionale, për të uzurpuar pa votë pushtet, duke mos njohur procesin zgjedhor dhe votën e Sovranit. Pra edhe skandali i Watergate, edhe veprimi pa legjitimitet i opozitës në Kosovë bashkohen në emëruesin e përbashkët: sulmojnë procesin zgjedhor dhe votën e Sovranit, paçka se në mënyra të ndryshme.

Në Kosovë, opozita është duke ia mohuar Sovranit të drejtën e tij legjitime, vota e të cilit përcakton fituesin dhe humbësin e zgjedhjeve.

Megjithë krizën e montuar institucionale për destabilitet, edhe si peng i Hagës, opozita atakon me mosmarrje përgjegjshmërie si përfaqësues të Sovranit edhe institucionin e zgjedhjeve, që Kosova e ka të standartit Perëndimor, free and fair.

Pas dorëheqjes së Nixon, presidenti amerikan Gerald Ford do të mbante një fjalim ku do të deklaronte: “Të dashur Amerikanë. Makthi ynë i gjatë mori fund. Kushtetuta jonë funksionon. Republika jonë është një qeveri me ligje dhe jo e një individi. Këtu sundon populli.”

Tani lind pyetja në Kosovë a do të sundojë populli apo shkelësit e ligjit e të Kushtetutës?!

Situata në Kosovë i ngjan një stuhie në gotë e krijuar nga opozita që mbrohet duke sulmuar kryeministrin dhe shmangur detyrimin e saj të propozojë kandidaturën për president konsensual. Këtë tagër detyrues opozitës ia jep Kushtetuta që në vetvete mbart paqartësi, por ku thuhet qartë se sistemi demokratik i Kosovës konsakron sundimin e popullit përmes votës së Sovranit, pra, përmes shumicës i zgjedh vetë politikanët që do ta qeverisin.

Kështu opozita në Kosovë e injoron votën e Sovranit, duke kryer puç kundër rendit kushtetues të Republikës së Kosovës.

Në kohën e konfuzionit të rrjeteve sociale ka pa fund sirena nga ato që e detyruan Odisenë, i cili për të mos i dëgjuar joshjet, vendosi të mbyllte veshët me dyll në rrugën drejt Itakës.

Ta konsiderojmë Itakë sistemin demokratik, shtëpinë tonë të përbashkët, që nuk pranon shkelje apo lëshime ndaj atyre që duan pushtet pa votë.

Në sistemin demokratik nuk tolerohen lëshime që shkelin vullnetin e popullit.

Në sistemin demokratik nuk tolerohet që humbësit e zgjedhjeve të përfitojnë pushtet me shantazh, me diktat, imponim, makinacione apo bojkot.

Në demokraci sundon dhe vendos populli.

Dhe në Kosovë populli ka vendosur me votë.

Që të sundojë vota e tij legjitime duhet të institucionalizohet.

Opozita që pengon artificialisht institucionalizimin e votës së popullit, tenton grusht shteti kundër sistemit demokratik.

Nuk duhet të lejohet.