VOAL

VOAL

Please Wait ...
0%

Aforizma nga KIRK DOUGLAS (Kirk Dagllas, 9 dhjetor 1916 – 5 shkurt 2020

By | February 6, 2020

Komentet

Aforizma nga John Belushi (Xhon Belushi, 24 janar 1949 – 5 mars 1982)

VOAL – Është shumë e vështirë të jesh një aktor i mirë, është e lehtë të jesh tërheqës.

Unë dua të bëj gjëra të ndryshme gjithë kohën.

Problemi është të dish se çfarë dëshiron të bësh dhe pastaj të vendosësh të bësh gjithçka që duhet të bësh për të arritur atje.

Ajo që duhet të jetë rock n ‘rolli është se duhet te jesh i lirshëm, ta shijosh atë, të çmendesh paksa dhe të mos çash kokën si po vepron apo si po vishesh.

Unë e kam parë Fermën e Kafshëve dy herë e gjysmë tashmë në vrojtime paraprake me një audiencë të vërtetë dhe reagimi ishte i shkëlqyeshëm.

Them se lumturia nuk është një gjendje në të cilën dëshiron të jesh gjithë kohës.

E gjitha është presion i rremë; ia bëni të rëndë vetes, e merrni nga rrjetet dhe kompanitë e regjistrimit dhe studiot e filmit. Ju i bëni më shumë presion vetes për ta bërë gjithçka sa më të vështirë.

Unë dua të bëj një komedi romantike që askush nuk mendoi se mund ta bëja. Dhe pastaj bëj një komedi me Dan Aykroyd që është krejtësisht ndryshe nga ‘The Blues Brothers’. Unë jam aktor komik, por jam aktor gjithashtu.

Unë u jap kaq shumë kënaqësi kaq shumë njerëzve. Pse nuk mund të marr ca kënaqësi për veten time?

Disa humoristë i duan personazhet e tyre. Unë nuk dashurohem me të mitë. Në fakt, unë lodhem prej tyre shumë shpejt. Duhet të jesh i gatshëm t’i hedhësh të gjithë tutje.

Unë jam jashtë kontrollit.

Unë jam duke mësuar të përballoj dhe të mos mohoj suksesin tim, por ende mendoj se nuk po më ndodh shumë. Unë bëhem nervoz dhe jam i aftë të bëj diçka për ta fryrë atë qëllimisht. Shumë aktorë e kanë atë problem.

Rock n ‘roll mendoj se është vendnumëro – dhe komedia po zë vendin e tij si diçka emocionuese./Elida Buçpapaj

Aforizma nga Stendhal (Stendal, 23 janar 1873 – 23 mars 1842)

VOAL – Një grimcë shumë e vogël shprese mjafton për të shkaktuar lindjen e dashurisë.

Nëse ti nuk më do mua, nuk është problem. Unë dashuroj për të dy ne.

Ajo që është vërtet e bukur, duhet të jetë gjithmonë e vërtetë.

Femrat janë gjithmonë të etura në kërkim të çdo emocioni.

Cilësia e parë e domosdoshme e historianëve është që të mos kenë aftësi për të shpikur.

Rusët imitojnë mënyrat franceze, por pesëdhjetë vjet me vonesë.

Vetëm mendjet e mëdha mund të krijojnë një stil të thjeshtë.

Bariu gjithmonë përpiqet të bindë delet se interesat e tyre dhe të tijat janë të njëjta.

Miqësia ka iluzionet e saj, jo më pak se dashuria.

Politika në një vepër letrare, është si një armë që kërcet në mes të një koncerti, diçka vulgare, dhe sidoqoftë, diçka që është e pamundur të injorohet.

Shumica dërrmuese e burrave, veçanërisht në Francë, dëshirojnë dhe posedojnë një grua në modë, ashtu si dikush mund të ketë një kalë të mirë – si një luks që i përshtatet një të riu.

Njerëzit të cilët janë lindur të vuajnë nga disa gjëra nuk mund t’i kujtojnë ato pa një tmerr i cili paralizon çdo kënaqësi tjetër, madje edhe atë që mund të gjendet në leximin e një subjekti.

Kënaqësitë e dashurisë janë gjithmonë në përpjesëtim të drejtë me drojat tona.

Ajo kishte kapriço të një befasie të mrekullueshme dhe si arrin dikush të imitojë një kapriço?

Dashuria e vërtetë e bën mendimin për vdekjen të shpeshtë, të lehtë, pa tmerre; thjesht bëhet standardi i krahasimit, çmimi që dikush do të paguante për shumë gjëra.

Në dashuri, ndryshe nga shumica e pasioneve të tjera, kujtimi i asaj që keni pasur dhe humbur është gjithmonë më i mirë se sa mund të shpresoni në të ardhmen.

Dashuria ka qenë biznesi më i madh në jetën time, unë mund të them se ka qenë i vetmi./Elida Buçpapaj

 

 

 

Aforizma nga Simone de Beauvoir (Simonë dë Bëvuar, 9 janar 1908 – 14 prill 1986)

VOAL – Ndryshojë jetën tënde sot, mos luaj kumar me të ardhmen, vepro tani, pa vonesë.

Shoqëria kujdeset për individin vetëm për sa kohë ai është fitimprurës.

Unë do të doja që çdo jetë njerëzore të jetë liri e kulluar e tejpashme.

Arti është një orvajtje për të integruar të keqen.

Ajo nuk është lindur grua, por bëhet grua.

Nëse ti jeton mjaft gjatë, do të shikosh se çdo fitore kthehet në humbje.

Askush nuk është më arrogant ndaj femrave se ai që është në ankth me mashkulloritetin e tij.

Të gjuash një burrë është art, ta mbash atë është punë.

Kënaqësia seksuale tek gruaja është një lloj magjie; kërkon braktisje të plotë; nëse fjalët ose lëvizjet kundërshtojnë magjinë e përkëdheljeve, magjia prishet.

Burri përkufizohet si qenie njerëzore dhe gruaja si femër – sa herë që ajo sillet si qenie njerëzore thuhet se imiton mashkullin.

Është mosha e vjetër, më shumë se vdekja, ajo që duhet të krahasohet me jetën. Mosha e vjetër është parodi e jetës, ndërsa vdekja e shndërron jetën në një fat: në një farë mënyre e ruan atë duke i dhënë dimensionin absolut. Vdekja e zhduk kohën.

Shoqëria, duke qenë e kodifikuar nga burri, dekreton se gruaja është inferiore; ajo mund ta heqë këtë inferioritet vetëm duke shkatërruar epërsinë e mashkullit.

Mbrojtja e së vërtetës nuk është diçka që dikush e bën nga ndjenja e detyrës ose për të qetësuar komplekset e fajit, por është një shpërblim në vetvete.

Nuk është në dhënien e jetës por në rrezikimin e jetës që njeriu lartësohet mbi kafshën.

Jeta është e përkushtuar si në përjetësimin e vetvetes ashtu edhe në tejkalimin e vetvetes; nëse gjithçka që bën është të ruajë vetveten, atëherë jeta është vetëm vdekje.

Të gjitha shtypjet krijojnë një gjendje lufte.

Më mediokri i meshkujve e ndjen veten gjysmëperëndi në krahasim me femrat./Elida Buçpapaj

 

 

 

Aforizma nga Carl Sandburg (Karl Sandberg, 6 janar 1878 – 22 korrik 1967)

VOAL – Koha është monedha e jetës sate. Është e vetmja monedhë që ke, dhe vetëm ti mund të përcaktosh se si do të shpenzohet. Bëj kujdes që të mos lejosh që njerëzit e tjerë ta shpenzojnë atë për ty.

Poezia është një jehonë që kërkon një hije për të vallëzuar.

Hëna është një mike për të biseduar me njeriun e vetmuar.

Asgjë nuk ndodh nëse ne më parë nuk ëndërrojmë.

Një foshnjë është opinioni i Zotit se jeta duhet të vazhdojë.

Jeta është si një qepë, ti heq çdo herë nga një shtresë të saj dhe nganjëherë qan.

Unë jam një idealist. Unë nuk e di se ku jam duke shkuar, por e di që jam në rrugën time.

Të jesh një humbës i mirë do të thotë të mësosh si të fitosh.

Pothuajse të gjitha gjërat e mira që kanë ndodhur në jetën time, kanë qenë të papritura, të paplanifikuara nga unë.

Është një shqiponjë në mua që kërkon të fluturojë dhe është një hipopotam në mua që kërkon të zhytet në baltë.

Sekreti i lumturisë është të admirosh pa dëshiruar.

Dikur do të ketë një luftë dhe askush nuk do të hyjë në të.

Duaje fqinjin si veten, por mos e hiq gardhin.

Unë ju them se e kaluara është një kovë me hi, kështu që jetoni jo në të djeshmet tuaja, jo vetëm për nesër, por për tani. Vazhdoni të lëvizni dhe harroni post mortems; dhe mos harroni, askush nuk mund të hidhet në të ardhmen.

Kur një komb bie, ose një shoqëri vdes, një shkak mund të gjendet gjithmonë; ata harruan nga kishin ardhur. Ata humbën nga sytë se çfarë i kishte bërë bashkë.

Njeriu mund të lindë, por më parë ai duhet të vdesë dhe, në mënyrë që të vdesë, ai duhet më parë të zgjohet.

Poezia është hapja dhe mbyllja e një dere, duke i lënë ata që shikojnë përmes saj të hamenden se çfarë panë gjatë atij momenti.

Një politikan duhet të ketë tri kapele. Një për ta hedhur në ring, një për të folur dhe një për tërheqjen e lepujve nëse zgjidhet.

Të punosh rëndë, të jetosh rëndë, të vdesësh keq dhe pastaj të shkosh në ferr, në fund të fundit do të ishte mallkim i madh.

Unë kam shkruar disa poezi të cilat nuk i kuptoj.

Poezia është një shkrim fantazëm që tregon se si bëhen ylberët dhe pse zhduken.

Një nga nevojat më të mëdha të Amerikës është të zbulojë vetminë kreative.

Unë nuk dua ta marr religjionin tim prej asnjë njeriu i cili nuk punon me asgjë tjetër përveçse me gojë.

Unë mësova të mos i besoj gjykimit të miqve të mirë./Elida Buçpapaj

 

 

 

Aforizma nga John Ronald Reuel Tolkien (Xhon Ronald Rull Tolkin, 3 janar 1892 – 2 shtator 1973

VOAL – E gjitha që duhet të bëjmë është çfarë të bëjmë me kohën që na është dhënë.

Jo të gjithë ata që udhëtojnë janë të humbur.

Shumë njerëz që jetojnë meritojnë vdekjen. Dhe disa që vdesin meritojnë jetën. A mund t’ua jepni atë atyre? Atëherë mos jini shumë të etur për të gjykuar vdekjen. Sepse edhe më të mençurit nuk mund t’i shohin të gjitha skajet.

Studimi i duhur i Njeriut është gjithçka përveç Njeriut; dhe puna më e pahijshme e çdo njeriu, madje edhe e shenjtorëve (të cilët në çdo rast nuk ishin të paktën të gatshëm ta merrnin përsipër), është drejtimi i njerëzve të tjerë. Asnjë në një milion nuk është i përshtatshëm për të, dhe më pak nga të gjithë ata që kërkojnë këtë mundësi.

Miti dhe përralla duhet të pasqyrojnë dhe përmbajnë në zgjidhje elemente të së vërtetës morale dhe fetare (ose gabimit), por jo të qarta, jo në formën e njohur të botës primare ‘reale’.

Shumë fëmijë krijojnë, ose fillojnë të krijojnë, gjuhë imagjinare. Unë kam qenë në të që kur munda të shkruaj.

“Do të doja që jeta të mos ishte aq e shkurtër”, mendoi ai. ‘Gjuhët marrin një kohë të tillë dhe kështu bëjnë të gjitha gjërat për të cilat dikush dëshiron të dijë.’

Ju jeni zgjedhur, dhe për këtë arsye duhet të përdorni forcë dhe zemër dhe zgjuarsi aq sa i keni.

Bota e gjerë është e gjitha për ty: ti mund të rrethohesh, por nuk mund ta rrethosh përgjithmonë.

I pabesë është ai që thotë lamtumirë kur rruga errësohet.

Ata thonë se është hapi i parë është gjysma e punës. Unë nuk e gjej kështu. Jam i sigurt që mund të shkruaj ‘kapituj të parë’ të pakufizuar. Unë me të vërtetë kam shkruar shumë.

Nuk më pëlqen Alegoria – alegoria e vetëdijshme dhe e qëllimshme – megjithatë çdo përpjekje për të shpjeguar pretendimin e mitit ose përrallës duhet të përdorë gjuhë alegorike.

Guximi gjendet atje ku nuk ta merr mendja./Elida Buçpapaj

Aforizma nga Rainer Maria Rilke (4 dhjetor 1875 – 29 dhjetor 1926)

Nëse jeta jote e përditshme duket e varfër, mos e fajëso atë, fajësoje veten tënde se nuk je aq poet për t’i qëmtuar pasuritë e saj; për Krijuesin nuk ekziston varfëria.

Rainer Maria Rilke

 

If your daily life seems poor, do not blame it; blame yourself that you are not poet enough to call forth its riches; for the Creator, there is no poverty.

Rainer Maria Rilke

Dhe tani ne mirëpresim vitin e ri. Plot gjëra që nuk kanë qenë kurrë më parë.
Rainer Maria Rilke

And now we welcome the new year. Full of things that have never been.
Rainer Maria Rilke

No great art has ever been made without the artist having known danger.
Rainer Maria Rilke
Asnjëherë nuk është bërë art i vërtetë nëse artisti nuk e ka provuar rrezikun.
Rainer Maria Rilke

Let life happen to you. Believe me: life is in the right, always.

Rainer Maria Rilke

Lere jetën të të ndodhë. Më beso mua: jeta është në drejtimin e duhur gjithmonë.

Rainer Maria Rilke

The only journey is the one within.

Rainer Maria Rilke

I vetmi udhëtim është ai brenda vetes.

Rainer Maria Rilke

Aforizma nga Nadine Gordimer (Nadine Gordimer, 20 nëntor 1923 – 13 korrik 2014)

VOAL – Dështohet kudo në botë në përpjekjen për t’i bërë bashkë njerëzit e ndryshëm, por duhet këmbëngulur. Kjo është mënyra për të vazhduar të besojmë se jeta ia vlen të jetohet.

– Unë mendoj se në Afrikën e Jugut kemi pasur heronj të vërtetë, Nelson Mandela është shembulli më i mirë, por si ai ka pasur shumë njerëz të tjerë që kanë rrezikuar jetën e tyre, të cilët kanë qenë në burg. Në një masë shumë më të vogël, shkrimtarët gjithashtu kanë rrezikuar dhe janë përballur me mundësinë që librat e tyre të ndalohen dhe të mos lexohen për shkak të bindjeve të tyre.

– Shkrimtarët kanë lindur me një aftësi të jashtëzakonshme për të vëzhguar: që nga fëmijëria ata i shikojnë njerëzit, gjërat, jetën, veten e tyre pandërprerë dhe ngadalë ata fillojnë të interpretojnë tipare të caktuara, skena të caktuara që nuk janë të dukshme, që nuk janë në sipërfaqe.

– E para e përgjegjësive tona është të shkruajmë sa më mirë, detyra e parë që kemi është ndaj talentit tonë si shkrimtarë, që do të thotë të përpiqesh të përshkruash realitetin ashtu siç e perceptojmë.

– Para se të jemi shkrimtarë, ne jemi qenie njerëzore dhe në një vend të ndarë në dy kampe jemi natyrshëm të prirur të marrim një qëndrim. Por në romanet tona dhe në tregimet tona, unë jam i bindur për këtë, ne nuk mund të përfaqësojmë ata që mendojnë si ne si engjëj dhe të gjithë të tjerët si djaj.

– Ju duhet t’i shikoni gjërat siç janë, t’i përshkruani ato në kompleksitetin e tyre dhe gjykimi duhet t’i lihet lexuesit.

– Në një nga romanet e mia të para, një nga personazhet tha se ai kishte lindur në një vend ku kishte akoma heronj. Mendoj se kjo ishte shumë e pazakontë në botë, nuk ka më shumë vende me heronj. Ndoshta ka njerëz që duket se jetojnë një jetë si shenjtorë, por jo si heronj, shenjtorët janë disi pasivë, heronjtë rrezikojnë, ata janë aktivë.

– Përgjegjësia është ajo që pret jashtë Edenit të krijimtarisë.

– Ne kemi mundur aparteidin por duhet ende të luftojmë pjesën tjetër të paragjykimeve të lëna në kokën e njerëzve./Elida Buçpapaj

Aforizma nga Grace Kelly (Greis Kelli, 12 nëntor 1929 – 14 shtator 1982)

VOAL – Roli natyror i gruas është që ajo të jetë një shtyllë qendrore e familjes.

-Zemërimi nuk zgjidh asgjë.

-Emancipimi i femrave ka bërë që ato të humbin misterin e tyre.

-Mua nuk më pëlqen të bërtas dhe të çirrem, unë nuk mund të grindem.

-Unë nuk mendoj jetën time si një përrallë e bukur. Unë e mendoj veten si një grua moderne, bashkëkohore së cilës i është dashur të përballet me të gjitha lllojet e problemeve, me të cilat çdo gruaje të sotme i duhet të përballet.

-Unë bija pareshtur në dashuri dhe asnjëherë nuk e kuptova cila ishte keq apo mirë.

-Një femër e pamartuar, mendoja unë, përbën rrezik.

-Liria e shtypit shkon në atë drejtim që nuk lë shumë liri prej tij.

-Femrat e tjera më shikonin mua si rivale dhe kjo ishte sfidë e madhe për mua.

-Burri im është një baba i mirë, në raport me fëmijët e tij.

-Unë e takova prinin dy a tri herë më parë – ndoshta nuk do të isha martuar me të, së paku jo aq shpejt. Por ne u bashkuam në kohën e duhur.

-Femrat këtu në Monako nuk më duan, prandaj mua më duhet të jem shumë e kujdeshme për gjithçka që them dhe që bëj.

-Unë nuk dua të jem personalitet.

-Unë në të vërtetë nuk e pëlqeva Hollivudin. Mua m’u duk i pavërtetë – i pavërtetë dhe pot me femra dhe meshkuj jetë e të cilëve ishin krejtësisht të ngatërruara dhe plot dhimbje.

-Unë ec një orë pothuaj çdo ditë – dhe shumë shpejt – kudo që jem. Nganjëherë e kaloj gjithë ditën duke u vërdallosur me miqtë e mi./Elida Buçpapaj

Aforizma nga Francois de La Rochefoucauld (Fransua dë la Roshëfokô, 15 shtator 1613 – 17 mars 1680)

VOAL – Njeriu fal në atë masë sa ai dashuron.

Ka vetëm një lloj dashurie, por ka një mijë imitime.

Pasioni i bën idiotë njerëzit më të zgjuar, dhe i bën të zgjuar idiotët më të mëdhenj.

Hipokrizia është nderimi që vesi ia bën virtytit.

Ne gjithmonë i duam ata që na admirojnë ne, por jo gjithmonë i duam ata të cilët ne i admirojmë.

Dashuria e vërtetë është si fantazmat, për të cilat flasin të gjithë, por pak kush i ka parë.

Mirënjohja është kryesisht një shpresë e fshehtë për të tjera favore.

Asnjë njeri nuk është aq i zgjuar sa t’i kuptojë të gjitha të këqijat që ai bën.

Grindjet nuk zgjatin aq shumë nëse ata janë vetëm për fajin e njërës palë.

Më mirë të flasim keq për veten tonë se të mos flasim fare.

Një njeri i zgjuar e kupton se është më mirë të mos hyjë në betejë se ta fitojë atë.

Të gjitha pasionet na shtyjnë ne të bëjmë gabime, dashuria më shumë se të gjitha.

Për të arritur madhështinë njeriu duhet të jetojë sikur nuk do të vdesë kurrë.

Akcenti i vendlindjes mbetet në mendjen dhe shpirtin e atij që flet.

Është më e lehtë të jesh i zgjuar për veten se për të tjerët.

Lumturia dhe mjerimi i njerëzve varet jo më pak në temperamentin se në fatin.

Në premtojmë të mbështetut tek shpresat tona dhe realizojmë të mbështetur te frikat tona.

Jo të gjithë ata që i njohin mirë mendjet e veta, i njohin po ashtu zemrat e veta./Elida Buçpapaj

 

 

 

 

Aforizma nga Agatha Christie (Agata Kristi, 15 shtator 1890 – 12 janar 1976)

VOAL – Një arkeolog është burri më i mirë që mund të ketë një grua. Sa më shumë që ajo plaket, aq më shumë ai rrit interesin ndaj saj.

Njeriu nuk i njeh momentet vërtet më të rëndësishme në jetën e tij derisa të jetë vonë.

E keqja nuk është diçka mbinjerëzore, është diçka më pak se njerëzore.

Mos ia bëj kurrë vetes diçka që të tjerët mund ta bëjnë për ty.

Shumë pak nga ju janë ashtu siç duken.

Çdo vrasës ka të ngjarë të jetë miku më i mirë i dikujt.

Koha më e mirë për të menduar për një libër është kur je duke larë enët.

Është qesharake të vendosësh një ngjarje me detektivë në Nju Jork. Nju Jorku është vetë një ngjarje me detektivë.

Është një mendim kureshtar, por vetëm kur shikon sa qesharakë janë njerëzit, vetëm atëherë ti e kupton sa shumë i do ata.

Çdo grua mund ta budallepsë një burrë, nëse ajo dëshiron dhe nëse ai e dashuron atë.

Këshilla e mirë gjithmonë shpërfillet, por është më mirë ta japësh atë.

Është një prirje tejet e tepruar për t’ia veshur Zotit të këqijat të cilat njeriu i bën me plot dëshirë.

Një nga gjërat më të mira që mund t’i ndodhin njeriut në jetë është të ketë një fëmijëri të lumtur.

Qentë janë të zgjuar. Ata tërhiqen mënjanë dhe i shërojnë plagët e tyre. Dhe nuk shfaqen më në botë derisa t’i kenë shëruar plagët./Elida Buçpapaj

 

Aforizma nga Friedrich Nietzsche (Fridrih Niçe, 15 tetor 1844 – 25 gusht 1900)

VOAL – E ardhmja ndikon tek e tashmja po aq sa e shkuara.

Arti është qëllimi i mirëfilltë i jetës.

Dashuria është e verbër; miqësia i mbyll sytë e saj.

Nuk është mungesa e dashurisë, por një mungesë e miqësisë ajo që i bën martesat të palumtura.

Tek individët çmenduria është e rrallë; por tek grupet, partitë, kombet dhe epokat, ajo është ligj.

Mendimet janë hijet e ndjenjave tona – gjithmonë më të errëta, më boshe dhe më të thjeshta.

Të jetosh do të thotë të vuash, të mbijetosh do të thotë të gjesh njëfarë kuptimi në vuajtjen.

Kur ti shikon në një humnerë, edhe humnera shikon në ty.

Ne duam jetën, jo ngaqë jemi bërë për të jetuar, por sepse jemi bërë për të dashur.

Thelbi i gjithë artit të madh, i gjithë artit të bukur është mirënjohja.

Ajo që nuk na vret, na bën ne më të fortë.

Bindjet janë armiq më të rrezikshëm të së vërtetës se gënjeshtrat.

Egoizmi është thelbi i vërtetë i një shpirti fisnik.

Një femër mund të krijojë një miqësi të vërtetë me një mashkull, por që kjo të zgjasë, duhet të ketë ndihmën e njëfarë antipatie fizike ndaj tij.

E gjithë besueshmëria, e gjitha ndërgjegja e shëndoshë, e gjithë e vërteta e faktuar vijnë vetëm nga shqisat.

Ne i dëgjojmë vetëm ato pyetje për të cilat jemi në gjendje të japim përgjigje.

Kurdo që ngjitem, unë jam i shoqëruar nga një qen i quajtur ‘Ego’

Në çdo burrë të vërtetë është i fshehur një fëmijë që dëshiron të luajë.

Shpresa në të vërtetë është e keqja më e madhe, sepse ajo zgjat vuajtjet e njeriut.

Autori më i mirë është ai të cilit i vjen turp të jetë shkrimtar.

Pa muzikën, jeta do të ishte një gabim.

Në Parajsë të gjithë njerëzit interesantë janë të humbur.

Nuk ka fakte, ka vetëm interpretime.

Një subjekt për një poet të madh duhet të jetë mërzia e Zotit pas ditës së shtatë.

Njeriu duhet të vdesë me krenari kur nuk mund të jetojë më me krenari.

Njeriu mund të gënjejë disa herë, por mimika e tij duhet ta thotë të vërtetën.

Qëllimi im është ta them me dhjetë fjalë atë që të tjerët nuk e thonë dot në një libër.

Njeriu i ditur duhet të jetë i zoti jo vetëm t’i dojë armiqtë e tij, por edhe t’i urrejë miqtë e tij.

Njeriut i duhet të paguajë shtrenjt për pavdekësinë e tij; i duhet të vdesë disa herë, ndërsa tjjetërkush është ende gjallë.

Ka gjithmonë njëfarë çmendurie në dashuri, por ka gjithmonë edhe njëfarë arsyeje në çmenduri.

Ka gjithmonë më shumë zgjuarsi në trupin tënd se në filozofinë tënde më të thellë.

Suksesi ka qenë gjithmonë një gënjeshtar i madh.

Frika është nëna e moralitetit.

Gënjeshtra është kusht i jetës.

Unë prapë jetoj, unë prapë mendoj; unë prapë do të jetoj, sepse prapë duhet të mendoj.

Ata që nuk mësojnë t’i vënë mendimet e tyre në akull, nuk duhet të përfshihen në zjarrin e debatit.

A është Vagneri një qenie njerëzore vallë? A nuk është ai më shumë një sëmundje? Ai infekton gjithçka që prek – ai e ka sëmurur muzikën./Elida Buçpapaj

 

 

 

 

 

 

 

Aforizma nga Salvatore Quasimodo (Salvatore Kuazimodo, 20 gusht 1901 – 14 qershor 1968)

VOAL – Poezia është zbulimi i një ndjenje që poeti beson se është personale dhe e brendshme, të cilën lexuesi e njeh si të vetën.

Njeriu thërret kudo fatin e një atdheu

Po sa vonë është gjithnjë për të dashuruar.

Zemra kërkon ose që kënaqësitë e saj të rriten ose që dhimbjet e saj të dëgjohen. Ajo kërkon që të shqetësojë e të shqetësojë, sepse ndjen se lëvizja është në jetë dhe qetësia në vdekje.

Filozofët, armiqtë natyrorë të poetëve dhe skeduesit fiks të të menduarit kritik, pohojnë se poezia (dhe të gjitha artet), si veprat e natyrës, nuk pësojnë asnjë ndryshim as gjatë dhe as pas një lufte. Iluzion; sepse lufta ndryshon jetën morale të një populli, dhe njeriu, me kthimin e tij, nuk gjen më masa sigurie brenda vetes, harruar ose qesëndisur gjatë përballjeve me vdekjen.

Lakmueshëm e zgjas dorën: më jep dhimbje dhe ushqim të përditshëm.

Më kot kërkon nëpër pluhur, dorë e gjorë, qyteti ka vdekur.

Askush tjetër nuk është ti, dhe kjo është fuqia jote.

Ujku shikon plot yje, por i ulëret vetëm hënës.

Më pëlqejnë njerëzit që, për të shkëlqyer vetë, nuk shuajnë askënd tjetër./Elida Buçpapaj

 

 

 

 


Send this to a friend