Partia Demokratike ka postuar në rrjetet sociale të dhëna në lidhje me banesën e kryeministrit Edi Rama në Surrel. Sipas të dhënave të marra nga ASIG Geoportal shtëpia e kreut të qeverisë, sipas PD, është 58.42 metra e gjatë.

Ndërkohë oborri që rrethon godinën është 8259 metra katror, 4 mijë metra katror më shumë seç bashkëshortja e kryeministri Rama, Linda Rama, ka deklaruar në dokumentet e saj të pasurisë.

Postimi i plotë:
Edi Rama e ka mohuar gjithmonë se shtëpia e tij është 57 metra e gjatë, ashtu siç dhe ka deklaruar disa herë kryetari i opozitës shqiptare, Sali Berisha.
Por këtë herë, Partia Demokratike ka vendosur që ti shkojë Ramës në Surrel ku ka ngritur kështjellën e tij të betonit, me fonde që nuk dihet se nga kanë ardhur dhe se si janë paguar punët e saj.
Sipas të dhënave të marra nga ASIG Geoportal shtëpia e Edi Ramës është as më pak dhe as më shumë se 58.42 metra e gjatë, pra 1.42 metra më e gjatë seç kishte deklaruar më herët kryetari i PD, Sali Berisha.
Por nuk mbaron me kaq.
Oborri që rrethon këtë kështjelle betoni është 8259 metra katror, 4 mijë metra katror më shumë seç është deklaruar nga Linda Rama në dokumentet e saj të pasurisë.
Tani teknologjia nuk gënjen, kështu që i bie të gënjejë kryeministri Edi Rama.
Por edhe këtë ai nuk e ka për herë të parë, dhe sigurisht as për herë të fundit. bw

Ambasadori i Indisë në Shqipëri, Ravindra Prasad Jaiswal, ka deklaruar nga Pogradeci se po punohet për një marrëveshje me qeverinë shqiptare që synon rregullimin dhe organizimin e migracionit të punëtorëve indianë drejt Shqipërisë.

Sipas ambasadorit, palët janë në diskutime për disa marrëveshje bashkëpunimi, ndërsa aktualisht janë në fuqi dy deri tre të tilla. Ai shprehu pritshmëri për zgjerimin e mëtejshëm të bashkëpunimit në vitet në vijim.

Në fokus mbetet edhe rritja e ndjeshme e turizmit indian drejt Shqipërisë. Që prej heqjes së regjimit të vizave në vitin 2020, numri i vizitorëve indianë ka shënuar rritje të vazhdueshme, duke arritur rreth 30,000–35,000 vizitorë vitin e kaluar. Sipas të dhënave të cituara, në katër muajt e parë të vitit 2025, fluksi është pothuajse dyfishuar krahasuar me të njëjtën periudhë të vitit të kaluar.

Ambasadori theksoi se India përfaqëson një burim të rëndësishëm të fuqisë punëtore të kualifikuar dhe se aktualisht në Shqipëri janë dhënë rreth 1,200 viza pune për shtetas indianë. Ai shtoi se po diskutohet një marrëveshje partneriteti për të garantuar migracion të rregullt dhe të organizuar të punëtorëve indianë drejt tregut shqiptar të punës.

Sipas tij, punëtorët indianë njihen për disiplinën dhe përshtatshmërinë, ndërsa bizneset shqiptare pritet t’i konsiderojnë si një burim të vlefshëm për sektorë të ndryshëm ekonomikë.

Në fushën e investimeve, ambasadori njoftoi se në Shqipëri janë të regjistruara rreth 18 kompani indiane, kryesisht në sektorin e minierave, por mbetet ende i paqartë aktiviteti real i disa prej tyre. Ai shtoi se po bëhen përpjekje për të rritur praninë e investimeve indiane në vend, duke theksuar se ky proces është ende në zhvillim.

Ambasadori i Indisë në Shqipëri, z.Ravindra Prasad Jaiswal flet nga Pogradeci

Kemi marrëdhënie prej kohësh dhe këtë vit po festojmë 70-vjetorin e vendosjes së tyre. Në këtë kuadër, do të organizojmë disa aktivitete. Po propozojmë një ekspozitë fotografike kushtuar Mother Teresa. Gjithashtu, një zv/ministër nga India do të vijë në Shqipëri për konsultime me qeverinë shqiptare. Po mendojmë edhe për të sjellë një trupë kulturore nga India në Shqipëri dhe ndoshta të organizohet një shfaqje një-natëshe në Pogradec.

Këto janë disa nga aktivitetet që parashikojmë, ndërkohë që jemi në diskutime për disa marrëveshje. Aktualisht kemi dy ose tre marrëveshje në fuqi, por shpresojmë të realizojmë edhe shumë të tjera gjatë këtij viti dhe në vitet në vijim.

Nga raportimet në media duket se, që prej vitit 2020 kur u vendos regjimi pa viza, numri i vizitorëve është rritur ndjeshëm, veçanërisht për shtetasit indianë që jetojnë në vendet e Gjirit, në Mbretërinë e Bashkuar apo në Shtetet e Bashkuara.

Sipas të dhënave të përmendura, vitin e kaluar numri i vizitorëve indianë si nga India ashtu edhe nga diaspora ka qenë rreth 30,000 deri në 35,000 persona. Ndërsa në vitin 2025, vetëm në katër muajt e parë, numri i indianëve që kanë vizituar Shqipërinë pothuajse është dyfishuar krahasuar me të njëjtën periudhë të vitit 2024.

Kjo tregon një prirje të qartë në rritje dhe një potencial të fortë për tregun indian të turizmit drejt Shqipërisë, me pritshmëri që ky fluks të vijojë të zgjerohet edhe gjatë këtij viti dhe në vitet në vijim.

Siç dihet, India është një fuqi e madhe në burime njerëzore të kualifikuara dhe një numër i madh indianësh punojnë në të gjitha anët e botës, veçanërisht në vendet e Gjirit, në Mbretërinë e Bashkuar, në Gjermani, në Bashkimin Evropian dhe në Shtetet e Bashkuara. Ndërsa në Shqipëri, këto shifra mbeten ende të ulëta.

Sipas të dhënave, vitin e kaluar janë dhënë rreth 1,200 viza për punëtorë indianë. Megjithatë, kjo tregon se trendi është në rritje dhe se po hidhen hapa në drejtimin e duhur. Pritet që ky numër të vijojë të rritet në të ardhmen.

Nga ana tjetër, po punohet për një marrëveshje partneriteti me qeverinë shqiptare, me qëllim garantimin e një migracioni të rregullt dhe të organizuar të punëtorëve nga India drejt Shqipërisë.

Punëtorët indianë njihen për përkushtimin, disiplinën dhe aftësinë për t’u përshtatur me mjedisin lokal. Në këtë kuadër, pritet që ata të gjejnë kushte të mira pune në Shqipëri, ndërsa punëdhënësit shqiptarë t’i konsiderojnë si një aset të vlefshëm në tregun e punës.

Kemi pasur disa investime dhe disa kompani që operojnë këtu, kryesisht në sektorin e minierave. Sipas informacionit nga Qendra Kombëtare e Biznesit, rezulton se janë të regjistruara rreth 18 kompani indiane në Shqipëri. Megjithatë, deri tani nuk kemi arritur të vendosim kontakte të drejtpërdrejta me to dhe nuk është e qartë se sa prej tyre janë aktualisht aktive në terren.

Nga ana tjetër, po punohet për të promovuar më tej investimet indiane në Shqipëri. Ky është një proces që kërkon kohë, edhe për faktin se prania institucionale është relativisht e re dhe marrëdhëniet ekonomike janë ende në fazë zhvillimi. Pritet që në vitet në vijim këto përpjekje të japin rezultate konkrete, me rritje të investimeve dhe prani më të dukshme të kompanive indiane në tregun shqiptar.

Po më këshillojnë të hesht. Me të njëjtën mënyrë që përdoret në këto raste: rri rehat, mos bëj zë, do të të vërsulen, nuk ia del dot.

E kuptoj këtë “këshillë”. Është praktike. Madje edhe e mençur në një kuptim të ngushtë, mediokër, meskin. Por është pikërisht kjo lloj “mençurie” që ka ndërtuar klimën ku ndodhemi sot.

Problemi nuk është një individ, një konflikt, një mosvotim në Kuvend, apo një keqkuptim brenda pushtetit.

Problemi është një model që është instaluar gradualisht dhe që sot funksionon pothuajse pa pengesa. Një model ku institucionet nuk janë më hapësira vendimmarrjeje, por instrumente presioni. Ku vendimet nuk merren bashkarisht, por veç. Ku ligji interpretohet sipas nevojës së momentit, dhe jo sipas parimit vizionar.

E kam parë nga afër këtë transformim. Nuk është diçka që ndodh me një vendim të vetëm. Ndodh me tolerime të vogla, me heshtje të arsyetuara, me ndërhyrje që fillimisht duken të padëmshme dhe më pas kthehen në të rëndësishme, deri vendimtare.

Vjen koha kur në një moment, institucionet fillojnë të funksionojnë si zgjatime të vullnetit të pak njerëzve. Disa ministri dhe agjensi shtetërore nuk reagojnë më ndaj ligjit dhe detyrës, por ndaj urdhrit. Nuk i përgjigjen procedurës, por klanit. Dhe në këtë pikë, çdo biznes, çdo media, çdo individ e kupton se nuk është më përballë një shteti, por përballë një makinerie të pashpirt që mund të përdoret kundër tij.

Nëse këto mekanizma përdoren edhe ndaj atyre që kanë mbrojtje publike, me detyra të larta shtetërore, çfarë ndodh me ata që nuk kanë asnjë zë?

Kur struktura shtetërore të emëruara, të promovuara dhe të kontrolluara nga e njëjta dorë, tashmë jo formale, të paraprira nga portale të paguara me para të errëta, fillojnë të sulmojnë në mënyrë brutale deri edhe familjarë, në punë të tyre, atëherë kuptohet qartë se kufijtë janë tejkaluar, dhe se nuk bëhet më fjalë për politikë.

Nuk kam asgjë për të fshehur. Pikërisht për këtë arsye, këto sulme nuk më trembin. Përkundrazi, më bëjnë edhe më të qartë për atë që duhet thënë e duhet bërë.

Këtë model kam refuzuar dhe refuzoj. Ky është modeli që nuk duhet të jetë pjesë e Partisë Socialiste: Refuzimi i realitetit ku institucione publike me fytyrë personale përdoren si hanxharë për të frikësuar, dhe ku mbajtja e ndikimit nuk kërkon performancë, por kontroll. Ku pjesa e ndershme e administratës detyrohet të zbatojë deri urdhëra të paligjshëm për interesa dhe presione eprorësh të dhunshëm dhe fuqiplotë.

Dhe paralelisht me këtë, është ndërtuar një tjetër deformim i brendshëm. Një parti e gjallë, po zëvendësohet nga një strukturë fosile ku gjithçka filtrohet përmes emërimeve okulte. “Drejtorokracia” është kthyer në mënyrë funksionimi. Ka zëvendësuar politikën me administrim besnikërie.

Kjo nuk është ajo për të cilën është ndërtuar Partia Socialiste. Nuk është as modeli që i ka dhënë legjitimitet pushtetit të saj ndër vite.

Për këtë arsye, kjo nuk mund të trajtohet si një çështje personale. Nuk është një përplasje me dikë. Është një mospajtim me një mënyrë funksionimi që po bëhet normë.

Nuk kam frikë nga sulmet. Kam jetuar e jetoj ndër rreshtat e pavdekshëm lasgushianë;

“Shpirtkatran që më qërtojnë, janë qën’ që s’më kafshojnë.”

Jo se jam e paprekshme, por sepse nëse do të kisha frikë, do ta kisha zgjedhur heshtjen shumë më herët. Heshtja është gjithmonë opsioni më i lehtë në këto situata.

Halli është se ky model nuk prodhon vetëm padrejtësi. Ai prodhon largim. Largon njerëzit nga politika, nga besimi, nga vetja, nga vendi. E bën jetën të vështirë, jo për shkak të mungesës së mundësive, por për shkak të kontrollit mbi to.

Dhe nëse kjo vazhdon, nuk do të kemi më një debat politik për mënyrën si qeveriset vendi, por një mungesë të vrazhdë, të shëmtuar dhe deformuese të llogaridhënies institucionale.

Për mua kjo nuk është një çështje thjesht personale. Është një detyrim për të thënë se shumçka duhet ta bëjmë më mirë. Jo unë, por Koha e kërkon.

Ndarja e rëndësishme që duhet bërë qartë nuk është mes njerëzve. Është mes sektorëve funksionues shtetërorë, dhe strukturave abuzive personale.

Partia Socialiste e ka pasur dhe e ka energjinë e nevojshme për përmirësime dhe transformim në dobi të Shqipërisë dhe të shqiptarëve.

SPAK ka kërkuar dënimin me 10 vite burg për Vis Berberin, i akuzuar për disa vepra penale të rënda, përfshirë shpërdorim detyre, korrupsion pasiv, shkelje të barazisë në tendera dhe pastrim të produkteve të veprës penale.

Gazetarja Klodiana Lala raporton se sipas kërkesës së organit të akuzës, për shkak të aplikimit të gjykimit të shkurtuar, dënimi përfundimtar pritet të ulet me një të tretën. Përveç dënimit me burg, është kërkuar edhe ndalimi për 5 vite nga ushtrimi i funksioneve publike.

Gjithashtu, Prokuroria ka kërkuar konfiskimin e pasurive të gjetura në zotërim të tij, përfshirë 15 mijë euro, 35 mijë paund, si dhe 1 milion lekë të rinj, së bashku me pasuri të tjera. bw

Analisti Fatos Lubonja foli mbrëmjen e sotme në “Kjo Javë” lidhur me thirrjen nga ana e SPAK të kryeministrit Rama si dëshmitar në procesin “Partizani”. ku po gjykohet Sali Berisha dhe dhëndrri i tij Jamarbër Malltezi.

Lubonja thotë se Rama ishte i pari që si kryebashkiak i Tiranës, ndryshoi terrenin sportiv të ish-klubit Partizani në shesh ndërtimi.

Për të, Rama së bashku me Berishën duhej të ishin marrë të pandehur lidhur me “Parizanin”.

Lubonja: Rama ka ndryshuar destinacionin, nuk është i pari se këtë ka bërë që në fillimet e veta si kryebashkiak. Këto janë politikat. Nga pikëpamja e akuzës ndaj Berishës, nëse i referohemi akuza e Ballës duhen akuzuar të dy palët për këto politikat që marrin pronën publike dhe ja japin. SPAK duhet të merrte si të pandehur edhe Ramën edhe Berishën si dy pjesë të një zinxhiri që bëhen këto grabitje të pronës publike. Pronarët duhet të ishin kompensuar.

Hapen disa tema, politikat që kanë ndjekur këto parti të sistemit oligarkik. Hapet tema e SPAK nëse ka vepruar në mënyrë selektive. Nëse ka krim të interesit publik hyn me Ramën dhe vazhdon. Këto krime janë politika kriminale, në kuptimin  metaforik, jo kuptimin ligjor. E vërteta nëse do kishim një SPAK, duhen marrë të dy të pandehur, thirrja e Ramës nga presioni i publikut dhe mbrojtjes. Për mua është një fasadë, ne nuk dimë a do shkojë ky. Shikoj mungesë drejtësie. Panorama

Kryetari i Partia Demokratike, Sali Berisha, ka reaguar lidhur me thirrjen e kryeministrit Edi Rama në GJKKO, në kuadër të hetimeve për dosjen “Partizani”.

Berisha deklaroi se thirrja e Ramës ishte kërkuar prej kohësh nga ana e tij, duke pretenduar se kryeministri ka firmosur mbi 10 deri në 12 dokumente në këtë çështje, të cilat sipas tij përbëjnë shkelje ligjore.

Ai shtoi se vendimi për thirrjen e Ramës tregon se gjykata ka marrë në konsideratë faktin që firmat në dokumente i përkasin kreut të qeverisë.

“Është kërkuar me kohë thirrje e Ramës, pasi në atë dosje Edi Rama ka mbi 10-12 firma. Prej tyre në shkelje flagrante të ligjeve dhe i ndëshkuar nga gjykata dhe prokuroria, mercenaret e Ramës nuk e thirrën njëherë kur ne e kërkuam, përkundrazi akuzuan Sali Berishës për gjera që nuk kishte lidhje. Gjykata zbatoi ligjin, në kuptimin që firmat janë të Ramës. Unë kam një firmë pas asaj të Ramës, që në aktivitetin tim nuk kam firmosur kundër projekteve që ata kanë sjellë. Rama me 12 firma. Rama i cili ka ndërruar destinacionin, pa u kthyer prona të pronari, pa kërkesën e pronarëve, ka ndërruar destionacionin për ta shndërruar në zonë urbanistike, pasi ja kishte vënë syrin si toka e askujt, që bashkë më Olsin donin të ndërtonin parajsën e tyre”, deklaroi kryeopozitari.

Teksa tha se “Rama duhet të merret për ndjekje penale”, Berisha kërkoi një përballje të drejtpërdrejtë në gjykatë me kryeministrin, duke theksuar se qytetarët duhet të shohin, sipas tij, të vërtetën mbi këtë çështje.

“Çdo gjykatës serioz vendos marrjen në ndjekje penale të Ramës, por edhe thirrja, do të jemi ballë për ballë, të behet burrë dhe shqiptarët të shohin kush është Rama në atë aferë, çfarë korrupsioni, çfarë aktesh korruptive të mëdha ka kryer ai duke ndërruar destinacion pa asnjë kërkesë nga pronarët. Shqiptaret presin një konfrontimin në gjykatë mes meje dhe kryehajdutit. Unë përballjen e kam kërkuar dhe e kërkoj me Edi Ramën, ai është njeriu që ka një aferë korruptive, që ka ndryshuar destinacionin pa asnjë kërkesë të pronarëve”,tha Berisha. Panorama

Një rrëfim i fortë është publikuar këtë të mërkurë në emisionin “Oponencë”, ku një ish-punonjës i një call center-i të dyshuar për mashtrime me investime online ka zbuluar detaje mbi mënyrën e funksionimit të këtyre skemave dhe lidhjet me struktura shtetërore.

I riu deklaroi se aktiviteti në të cilin ishte angazhuar, sipas tij, mbrohej dhe nuk prekej nga policia, madje mbroheshin prej tyre.

Po ashtu, ai ish-punonjësi ngriti edhe akuza të rënda mbi korrupsion brenda radhëve të policisë, duke pretenduar se përflitej se pagesa mujore ndaj një drejtori policie arrinte në vlerën e 5 mijë eurove.

“Nuk kishim frikë nga policia se kishim mbrojtje. Ne kemi bërë trajnime në fillim, si do të kapnim “peshqit”.

Shuma më e madhe që kemi kapur, ka qenë 520 mijë euro, me një telefonatë. Përflitej që një drejtor policie paguhej 5 mijë euro në muaj.

Një ndër trajnuesit kishte një shprehje të tij që kishte një listë me klientët potencialë dhe i drejtohej monitorit e thonte: Ja ku janë paratë, merrini, kush është i aftë t’i marrë”, tha ai.

Ministri i Mbrojtjes i Shqipërisë, Ermal Nufi (majtas), takohet me homologun e vet kroat, Ivan Anushiq, në Zagreb, 15 prill 2026.

Gazetari Aulon Kalaja deklaroi në “News24” foli për zhvillimet politike, korrupsionin në  vend si edhe drejtësinë.

I ndalur te skandali i korrupsionit të Belinda Ballukut, ai tha se kanë qenë deputetë të PS që i kanë dërguar Gjermanisë dosjen Balluku.

“Shoh një përafrim të shtetit gjerman me SPAK sa i përket çështjes Balluku. Gjermanët janë furnizuar me çështjen Balluku nga vetë PS. Pra kanë qenë deputetë të PS i kanë çuar gjermanë çështjen e Ballukut. Unë mendoj që përafrimi i gjermanëve dhe goditja e korrupsionit të qeverisë Rama ka qenë pikërisht për Portin e Durrësit. Pra gjërat kanë shkuar zinxhir, fakti që porti i Durrësit ka dalë nga duart e BE dhe ka dalë jashtë kontrollit, gjermanët po bëjnë një politikë proaktive dhe se janë në vijë të parë”, tha mes të tjerash ai.

SPAK ka dhënë detaje lidhur me operacionin antidrogë të shtrirë në Tiranë dhe në disa qytete të vendit që u ndërmor gjatë ditës së sotme, 15 prill 2026.

Mësohet se me vendim të GJKKO-së, janë lëshuar 11 masa sigurie, mes tyre edhe për një emër të njohur si Jetmir Pepa allias Marashi, i cili është pronar i kompanisë Pepa Group ndërsa janë ekzekutuar vetëm 3 masa sigurie.

Sot hetuesit e Byrosë Kombëtare të Hetimit në bashkëpunim me Drejtorinë e Përgjithshme të Policisë së Shtetit kanë bërë të mundur zbatimin e masave të sigurisë ndaj shtetasve:

Lulzim Pepaj

Florian Marku

Anton Kola

Gjatë viteve 2019-2021, ky grup ka operuar në Amerikën Latine në Belgjikë dhe Holandë, ku janë dokumentuar 8 episode të trafikimit të kokainës në sasi të mëdha.

SPAK ka provuar 8 episode të trafikut të drogës. Gjithashtu janë sekuestruar pasuri me vlerë 12 mln euro, mes tyre janë pasuritë e Shoqërisë “Pepa GROUP”, sh.p.k, me seli në Tiranë.

Njoftimi i SPAK

SPAK godet një grup të strukturuar kriminal ndërkombëtar; ekzekutohen masat e sigurimit dhe sekuestrohen pasuri me vlerë 12 milionë euro

Prokuroria e Posaçme kundër Korrupsionit dhe Krimit të Organizuar, në kuadër të procedimit penal nr. 153 të vitit 2023, ka finalizuar një operacion kompleks kundër një grupi të strukturuar kriminal të përfshirë në trafikun ndërkombëtar të lëndëve narkotike dhe pastrimin e produkteve të veprës penale. Gjatë viteve 2019-2021, ky grup ka operuar në Amerikën Latine në Belgjikë dhe Holandë, ku janë dokumentuar 8 episode të trafikimit të kokainës në sasi të mëdha.

Në bashkëpunim të ngushtë me Eurojust, Europol dhe agjencitë ligjzbatuese në Francë, Holandë dhe Mbretërinë e Bashkuar, hetuesit e BKH-së kanë vijuar hetimet intensive në drejtimin e prokurorëve të posaçëm.

Pas kërkesës së Prokurorisë së Posaçme me vendimin nr.20, datë 14.4.2026, Gjykata e Posaçme kundër Korrupsionit dhe Krimit të Organizuar (GJKKO) ka caktuar masën e e sigurimit “arrest në burg”, të parashikuar nga neni 238 i Kodit të Proçedurës Penale ndaj 11 shtetasve shqiptarë.

Sot, më 15.4.2026, hetuesit e Byrosë Kombëtare të Hetimit në bashkëpunim me Drejtorinë e Përgjithshme të Policisë së Shtetit kanë bërë të mundur zbatimin e masave të sigurisë ndaj shtetasve:

F.M, i datëlindjes 20.2.1992;
L.P, i datëlindjes 06.7.1974.
A.K, i datëlindjes 19.6.1993.

Drejtoria e Përgjithshme e Policisë së Shtetit në Bashkëpunim me hetuesit e BKH vazhdojnë me veprimet proceduriale dhe operative për lokalizimin e shtetasve të tjerë, ndaj të cilëve është caktuar masa e sigurisë personale “arrest në burg”. Disa prej këtyre personave nuk ndodhen në territorin e Republikës së Shqipërisë.

8 EPISODET E TRAFIKUT TË LËNDËS NARKOTIKE

Episodi 1 – Janar- Mars 2020 – Trafikimi i një sasie të konsiderueshme lënde narkotike kokainë gjatë periudhës Janar-mars 2020. Nga kjo sasi, më 21.03.2020 u sekuestrua një sasi prej 8.5 kg në qytetin e Amsterdamit të Mbretërisë së Holandës.

Episodi 2 –   7-8 Prill 2020 –  Trafikimi i një sasie prej 1,018 kg lëndë narkotike të llojit kokainë, nga Peruja drejt Portit të Roterdamit të Hollandës. Ngarkesa kishte mbërritur në portin e Roterdamit me një anije kolumbiane ndërsa lënda narkotike ishte fshehur në një enë frigoriferike që përmbante lëng frutash të ngrira. Vlera e shitjes ishte mbi 1.3 milionë euro.

Episodi 3 – 6 Qershor 2020 – Trafikimi i një sasie prej 2020 kg lëndë narkotike të llojit kokainë, nga Ekuadori drejt Portit të Roterdamit të Hollandës. Kjo ngarkesë kishte mbërritur në portin e Roterdamit me një anije detare nga Porti i Guayaquil, Ekuador dhe ishte e destinuar për një kompani në Hungari. Një pjesë e kësaj ngarkese i përkiste këtij grupi kriminal.

Episodi 4 – 26 Qershor 2020 –  Tentativa e trafikimit të një sasie prej 516 kg lënde narkotike kokainë, e sekuestruar në Terminalin Portual Muelle Sur, DP World Callao, Peru, si dhe e destinuar për në Mbretërinë e Hollandës.

Episodi 5  – 30 Qershor 2020 –  Trafikimi i një sasie prej 500 kg lënde narkotike kokainë më, e sekuestruar në Portin e Roterdamit, që kishte ardhur në një kontejner nga Kolumbia që përmbante konserva me peshk ton dhe ishte i destinuar për një kompani në Gjermani.

Episodi 6  –  7 Gusht 2020 – Trafikimi i një sasie të konsiderueshme lënde narkotike e llojit kokainë, e llogaritur në rreth 1600 kg, prej së cilës është sekuestruar një sasi prej 104 kg po në të njëjtën datë në autostradën nr A2 pranë qytetit Abcoude të Mbretërisë së Holandës.

Episodi 7 –  16 Gusht 2020 –  Trafikimi i një sasie rreth 1100 pako me peshë bruto 1238,39 kg lënde narkotike kokainë, e cila ishte ishte fshehur në një ngarkesë me banane në një kontenier që vinte nga Ekuadori drejt Portit të Roterdamit në Hollandë dhe kishte mbërritur në portin e Roterdamit me një anije detare e ardhur nga Porti i Antwerp, e destinuar për një kompani në Hagë.

Episodi 8 – 1 –  2 Tetor 2020 –  Trafikimi i një sasie prej  531 kg lënde narkotike kokainë në Portin e Roterdamit, Hollandë, sasi e cila është kapur nga autoritetet holandeze, e fshehur në një kontenier të ngarkuar me rrush të thatë, i destinuar për në Suedi.

Me vendimin nr.273, datë 14.4.2026, bazuar në nenin 274 të Kodit të Proçedurës Penale GjKKO ka vendosur caktimin e masës së sekuestros preventive në lidhje me 232 pasuri të luajtshme dhe të paluajtshme në pronësi të drejtëpërdrejtë, apo të tërthortë të personave nën hetim, konkretisht ndaj pasurive:

SEKUESTRIMET (në vlerën 12 milionë euro)

Pasuritë e Shoqërisë “P… GROUP”, sh.p.k, me seli në Tiranë, duke përfshirë çdo pasuri të luajtshme dhe të paluajtshme, asete, të drejta ndaj të tretëve, pjesë të kapitalit, si dhe kuotat e shoqërisë.

Kuotat e Shoqërisë “HEC A…I”, sh.p.k, me seli qendrore në Fierzë, Bashkia Fushë Arrëz në masën 33.30 % , të cilat i përkasin ortakut “P… GROUP” sh.p.k.

Kuotat e Shoqërisë “B….V”, sh.p.k, me seli qendrore në Lezhë, fshati Fang, Rubik, në masën 50.00 %, të cilat i përkasin ortakut “P… GROUP” sh.p.k.

Kuotat e Shoqërisë “Sh……i 2013”, sh.p.k, me seli qendrore në Shëngjin, Lezhë, në masën 50.00 %, të cilat i përkasin ortakut L.P.

Pasuritë e Shoqërisë “O….. Hotel”, sh.p.k, me seli në Tiranë, duke përfshirë çdo pasuri të luajtshme dhe të paluajtshme, asete, të drejta ndaj të tretëve, pjesë të kapitalit, si dhe kuotat e shoqërisë.

Pasuritë e Shoqërisë “M….. N… A………”, sh.p.k, me seli në Tiranë, duke përfshirë çdo pasuri të luajtshme dhe të paluajtshme, asete, të drejta ndaj të tretëve, pjesë të kapitalit, si dhe kuotat e shoqërisë.

Pasuritë e Shoqërisë “E…… AL”, sh.p.k, me seli qendrore në Ishull-Shëngjin Lezhë, duke përfshirë çdo pasuri të luajtshme dhe të paluajtshme, asete, të drejta ndaj të tretëve, pjesë të kapitalit, si dhe kuotat e shoqërisë.

60 pasuri të paluajtshme të llojeve tokë arë, tokë truall, hotel, poste parkimi dhe apartamente, me vendndodhje në Tiranë, Kamëz, Lezhë, Shëngjin, Sarandë dhe Himarë.

89 automjete të markave dhe llojeve të ndryshme (automjete teknologjike për ndërtim, transport mallrash apo autovetura).

72 llogari bankare që u përkasin personave të ndryshëm juridikë apo fizikë, si dhe shtetasve nën hetim, apo personave të lidhur me ta.

Më 15 prill 2026, Policia e Shtetit dhe Agjencia e Administrimit të Pasurive kanë nisur procedurat për bllokimin e këtyre aseteve në zyrat e regjistrimit dhe në bankat e nivelit të dytë.

SPAK falenderon Drejtorinë e Përgjithshme të Policisë së Shtetit si dhe Agjencinë e Administrimit të Pasurive të Sekuestruara dhe Konfiskuara për bashkëpunimin e ngushtë në ekzekutimin e masave të sigurisë.

Falenderim të veçantë për Eurojust, Europol, autoritetet gjyqësore franceze, holandeze dhe britanike për bashkëpunimin intensiv dhe ndihmën në kuadër të hetimeve të këtij proçedimi penal.

Veprat penale:

“Trafikimit të lëndëve narkotikëve” e kryer në formën e veçantë të bashkëpunimit atë të grupit të struktura kriminal,

“Pastrimi i produkteve të veprës penale ose veprimtarisë kriminale” e kryer në formën e veçantë të bashkëpunimit atë të grupit të struktuar kriminal,

“Grupi i strukturuar Kriminal”,

“Kryerja e veprave penale nga organizata kriminale dhe grupi i strukturuar kriminal“të parashikuar nga nenet, 283/a e 28/4, 287 e 28/4, 333/a dhe 334,  të K.Penal.

Prokuroria e Posaçme kundër Korrupsionit dhe Krimit të Organizuar ka dalë me një njoftim zyrtar lidhur me goditjen e një grupi të strukturuar kriminal me aktivitet në disa shtete, i përfshirë në trafikun ndërkombëtar të lëndëve narkotike dhe pastrimin e parave, i cili drejtohej nga i shumëkërkuari Jetmir Pepa (Marashi)

Sipas SPAK, hetimet kanë dokumentuar aktivitetin e grupit gjatë viteve 2019–2021 në Amerikën Latine, Belgjikë dhe Holandë, ku janë evidentuar 8 episode të trafikut të kokainës në sasi të mëdha.

Mësohet se me vendim nga Gjykata e Posaçme, janë caktuar masat e sigurisë “arrest në burg” për 11 shtetas shqiptarë, të dyshuar si pjesë e këtij grupi kriminal.

Gjatë ditës së sotme (15 prill 2026), janë ekzekutuar tre prej masave të sigurisë, konkretisht ndaj shtetasve me iniciale F.M., L.P. dhe A.K. Ndërkohë, vijon puna për kapjen e personave të tjerë, disa prej të cilëve ndodhen jashtë territorit të Shqipërisë.

Sipas SPAK, grupi kriminal ka realizuar disa episode të trafikut të kokainës, kryesisht nga Amerika Latine drejt porteve europiane, veçanërisht në Roterdam dhe Amsterdam.

8 EPISODET E TRAFIKUT TË LËNDËS NARKOTIKE

Episodi 1 – Janar- Mars 2020 – Trafikimi i një sasie të konsiderueshme lënde narkotike kokainë gjatë periudhës Janar-mars 2020. Nga kjo sasi, më 21.03.2020 u sekuestrua një sasi prej 8.5 kg në qytetin e Amsterdamit të Mbretërisë së Holandës.

Episodi 2 – 7-8 Prill 2020 – Trafikimi i një sasie prej 1,018 kg lëndë narkotike të llojit kokainë, nga Peruja drejt Portit të Roterdamit të Hollandës. Ngarkesa kishte mbërritur në portin e Roterdamit me një anije kolumbiane ndërsa lënda narkotike ishte fshehur në një enë frigoriferike që përmbante lëng frutash të ngrira. Vlera e shitjes ishte mbi 1.3 milionë euro.

Episodi 3 – 6 Qershor 2020 – Trafikimi i një sasie prej 2020 kg lëndë narkotike të llojit kokainë, nga Ekuadori drejt Portit të Roterdamit të Hollandës. Kjo ngarkesë kishte mbërritur në portin e Roterdamit me një anije detare nga Porti i Guayaquil, Ekuador dhe ishte e destinuar për një kompani në Hungari. Një pjesë e kësaj ngarkese i përkiste këtij grupi kriminal.

Episodi 4 – 26 Qershor 2020 – Tentativa e trafikimit të një sasie prej 516 kg lënde narkotike kokainë, e sekuestruar në Terminalin Portual Muelle Sur, DP World Callao, Peru, si dhe e destinuar për në Mbretërinë e Hollandës.

Episodi 5 – 30 Qershor 2020 – Trafikimi i një sasie prej 500 kg lënde narkotike kokainë më, e sekuestruar në Portin e Roterdamit, që kishte ardhur në një kontejner nga Kolumbia që përmbante konserva me peshk ton dhe ishte i destinuar për një kompani në Gjermani.

Episodi 6 – 7 Gusht 2020 – Trafikimi i një sasie të konsiderueshme lënde narkotike e llojit kokainë, e llogaritur në rreth 1600 kg, prej së cilës është sekuestruar një sasi prej 104 kg po në të njëjtën datë në autostradën nr A2 pranë qytetit Abcoude të Mbretërisë së Holandës.

Episodi 7 – 16 Gusht 2020 – Trafikimi i një sasie rreth 1100 pako me peshë bruto 1238,39 kg lënde narkotike kokainë, e cila ishte ishte fshehur në një ngarkesë me banane në një kontenier që vinte nga Ekuadori drejt Portit të Roterdamit në Hollandë dhe kishte mbërritur në portin e Roterdamit me një anije detare e ardhur nga Porti i Antwerp, e destinuar për një kompani në Hagë.

Episodi 8 – 1 – 2 Tetor 2020 – Trafikimi i një sasie prej 531 kg lënde narkotike kokainë në Portin e Roterdamit, Hollandë, sasi e cila është kapur nga autoritetet holandeze, e fshehur në një kontenier të ngarkuar me rrush të thatë, i destinuar për në Suedi.

Ndër të tjera, me një tjetër vendim GJKKO ka vendosur sekuestro preventive ndaj 232 pasurive të luajtshme dhe të paluajtshme, me një vlerë totale rreth 12 milionë euro.

Mes pasurive të sekuestruara janë:

Shoqëri tregtare në Tiranë dhe rrethe

Kuota në disa kompani, përfshirë sektorin energjetik dhe hotelerinë

60 pasuri të paluajtshme (tokë, apartamente, hotele, parkingje) në Tiranë, Kamëz, Lezhë, Shëngjin, Sarandë dhe Himarë

89 automjete të ndryshme

72 llogari bankare

Njoftimi i SPAK

SPAK godet një grup të strukturuar kriminal ndërkombëtar; ekzekutohen masat e sigurimit dhe sekuestrohen pasuri me vlerë 12 milionë euro

Prokuroria e Posaçme kundër Korrupsionit dhe Krimit të Organizuar, në kuadër të procedimit penal nr. 153 të vitit 2023, ka finalizuar një operacion kompleks kundër një grupi të strukturuar kriminal të përfshirë në trafikun ndërkombëtar të lëndëve narkotike dhe pastrimin e produkteve të veprës penale. Gjatë viteve 2019-2021, ky grup ka operuar në Amerikën Latine në Belgjikë dhe Holandë, ku janë dokumentuar 8 episode të trafikimit të kokainës në sasi të mëdha.

Në bashkëpunim të ngushtë me Eurojust, Europol dhe agjencitë ligjzbatuese në Francë, Holandë dhe Mbretërinë e Bashkuar, hetuesit e BKH-së kanë vijuar hetimet intensive në drejtimin e prokurorëve të posaçëm.

Pas kërkesës së Prokurorisë së Posaçme me vendimin nr.20, datë 14.4.2026, Gjykata e Posaçme kundër Korrupsionit dhe Krimit të Organizuar (GJKKO) ka caktuar masën e e sigurimit “arrest në burg”, të parashikuar nga neni 238 i Kodit të Proçedurës Penale ndaj 11 shtetasve shqiptarë.

Sot, më 15.4.2026, hetuesit e Byrosë Kombëtare të Hetimit në bashkëpunim me Drejtorinë e Përgjithshme të Policisë së Shtetit kanë bërë të mundur zbatimin e masave të sigurisë ndaj shtetasve:

1. F.M, i datëlindjes 20.2.1992;
2. L.P, i datëlindjes 06.7.1974.
3. A.K, i datëlindjes 19.6.1993.

Drejtoria e Përgjithshme e Policisë së Shtetit në Bashkëpunim me hetuesit e BKH vazhdojnë me veprimet proceduriale dhe operative për lokalizimin e shtetasve të tjerë, ndaj të cilëve është caktuar masa e sigurisë personale “arrest në burg”. Disa prej këtyre personave nuk ndodhen në territorin e Republikës së Shqipërisë.

8 EPISODET E TRAFIKUT TË LËNDËS NARKOTIKE

Episodi 1 – Janar- Mars 2020 – Trafikimi i një sasie të konsiderueshme lënde narkotike kokainë gjatë periudhës Janar-mars 2020. Nga kjo sasi, më 21.03.2020 u sekuestrua një sasi prej 8.5 kg në qytetin e Amsterdamit të Mbretërisë së Holandës.

Episodi 2 –   7-8 Prill 2020 –  Trafikimi i një sasie prej 1,018 kg lëndë narkotike të llojit kokainë, nga Peruja drejt Portit të Roterdamit të Hollandës. Ngarkesa kishte mbërritur në portin e Roterdamit me një anije kolumbiane ndërsa lënda narkotike ishte fshehur në një enë frigoriferike që përmbante lëng frutash të ngrira. Vlera e shitjes ishte mbi 1.3 milionë euro.

Episodi 3 – 6 Qershor 2020 – Trafikimi i një sasie prej 2020 kg lëndë narkotike të llojit kokainë, nga Ekuadori drejt Portit të Roterdamit të Hollandës. Kjo ngarkesë kishte mbërritur në portin e Roterdamit me një anije detare nga Porti i Guayaquil, Ekuador dhe ishte e destinuar për një kompani në Hungari. Një pjesë e kësaj ngarkese i përkiste këtij grupi kriminal.

Episodi 4 – 26 Qershor 2020 –  Tentativa e trafikimit të një sasie prej 516 kg lënde narkotike kokainë, e sekuestruar në Terminalin Portual Muelle Sur, DP World Callao, Peru, si dhe e destinuar për në Mbretërinë e Hollandës.

Episodi 5  – 30 Qershor 2020 –  Trafikimi i një sasie prej 500 kg lënde narkotike kokainë më, e sekuestruar në Portin e Roterdamit, që kishte ardhur në një kontejner nga Kolumbia që përmbante konserva me peshk ton dhe ishte i destinuar për një kompani në Gjermani.

Episodi 6  –  7 Gusht 2020 – Trafikimi i një sasie të konsiderueshme lënde narkotike e llojit kokainë, e llogaritur në rreth 1600 kg, prej së cilës është sekuestruar një sasi prej 104 kg po në të njëjtën datë në autostradën nr A2 pranë qytetit Abcoude të Mbretërisë së Holandës.

Episodi 7 –  16 Gusht 2020 –  Trafikimi i një sasie rreth 1100 pako me peshë bruto 1238,39 kg lënde narkotike kokainë, e cila ishte ishte fshehur në një ngarkesë me banane në një kontenier që vinte nga Ekuadori drejt Portit të Roterdamit në Hollandë dhe kishte mbërritur në portin e Roterdamit me një anije detare e ardhur nga Porti i Antwerp, e destinuar për një kompani në Hagë.

Episodi 8 – 1 –  2 Tetor 2020 –  Trafikimi i një sasie prej  531 kg lënde narkotike kokainë në Portin e Roterdamit, Hollandë, sasi e cila është kapur nga autoritetet holandeze, e fshehur në një kontenier të ngarkuar me rrush të thatë, i destinuar për në Suedi.

Me vendimin nr.273, datë 14.4.2026, bazuar në nenin 274 të Kodit të Proçedurës Penale GjKKO ka vendosur caktimin e masës së sekuestros preventive në lidhje me 232 pasuri të luajtshme dhe të paluajtshme në pronësi të drejtëpërdrejtë, apo të tërthortë të personave nën hetim, konkretisht ndaj pasurive:

SEKUESTRIMET (në vlerën 12 milionë euro)

Pasuritë e Shoqërisë “P… GROUP”, sh.p.k, me seli në Tiranë, duke përfshirë çdo pasuri të luajtshme dhe të paluajtshme, asete, të drejta ndaj të tretëve, pjesë të kapitalit, si dhe kuotat e shoqërisë.

Kuotat e Shoqërisë “HEC A…I”, sh.p.k, me seli qendrore në Fierzë, Bashkia Fushë Arrëz në masën 33.30 % , të cilat i përkasin ortakut “P… GROUP” sh.p.k.

Kuotat e Shoqërisë “B….V”, sh.p.k, me seli qendrore në Lezhë, fshati Fang, Rubik, në masën 50.00 %, të cilat i përkasin ortakut “P… GROUP” sh.p.k.

Kuotat e Shoqërisë “Sh……i 2013”, sh.p.k, me seli qendrore në Shëngjin, Lezhë, në masën 50.00 %, të cilat i përkasin ortakut L.P.

Pasuritë e Shoqërisë “O….. Hotel”, sh.p.k, me seli në Tiranë, duke përfshirë çdo pasuri të luajtshme dhe të paluajtshme, asete, të drejta ndaj të tretëve, pjesë të kapitalit, si dhe kuotat e shoqërisë.

Pasuritë e Shoqërisë “M….. N… A………”, sh.p.k, me seli në Tiranë, duke përfshirë çdo pasuri të luajtshme dhe të paluajtshme, asete, të drejta ndaj të tretëve, pjesë të kapitalit, si dhe kuotat e shoqërisë.

Pasuritë e Shoqërisë “E…… AL”, sh.p.k, me seli qendrore në Ishull-Shëngjin Lezhë, duke përfshirë çdo pasuri të luajtshme dhe të paluajtshme, asete, të drejta ndaj të tretëve, pjesë të kapitalit, si dhe kuotat e shoqërisë.

60 pasuri të paluajtshme të llojeve tokë arë, tokë truall, hotel, poste parkimi dhe apartamente, me vendndodhje në Tiranë, Kamëz, Lezhë, Shëngjin, Sarandë dhe Himarë.

89 automjete të markave dhe llojeve të ndryshme (automjete teknologjike për ndërtim, transport mallrash apo autovetura).

72 llogari bankare që u përkasin personave të ndryshëm juridikë apo fizikë, si dhe shtetasve nën hetim, apo personave të lidhur me ta.

Më 15 prill 2026, Policia e Shtetit dhe Agjencia e Administrimit të Pasurive kanë nisur procedurat për bllokimin e këtyre aseteve në zyrat e regjistrimit dhe në bankat e nivelit të dytë.

SPAK falenderon Drejtorinë e Përgjithshme të Policisë së Shtetit si dhe Agjencinë e Administrimit të Pasurive të Sekuestruara dhe Konfiskuara për bashkëpunimin e ngushtë në ekzekutimin e masave të sigurisë.

Falenderim të veçantë për Eurojust, Europol, autoritetet gjyqësore franceze, holandeze dhe britanike për bashkëpunimin intensiv dhe ndihmën në kuadër të hetimeve të këtij proçedimi penal.

“S’jemi numra!”/ Eva Baçi, Juristja shqiptare shpërthen në Samitin e Diasporës: Politika larg realitetit.

Eva Baçi, një juriste shqiptare në Bolonjë, kritikoi ashpër politikën ndaj diasporës gjatë Samitit të IV të Diasporës. Ajo deklaroi se diaspora trajtohet si statistikë dhe jo si potencial real, duke theksuar se “s’jemi numra”. Baçi denoncoi mungesën e hapësirave për përfshirje dhe se organizimet mbeten deklarative. Ajo kërkoi që profesionistët jashtë vendit të mos jenë thjesht dëgjues, por aktorë kryesorë.

“Kisha përgatitur me shkrim fjalën time dhe nuk m’u lejua që të flas!”

GJKKO do të vijojë shqyrtimin e dosjes “Partizani” në seancën e radhës, në datën 30 prill, ora 12:00, ku pritet të dëgjohet si dëshmitar i parë Taulant Balla, i cili njëkohësisht është edhe kallëzues në këtë çështje.

Seanca vjen pas zhvillimeve të fundit në proces, ku më herët gjykata pranoi kërkesën për thirrjen si dëshmitar të kryeministrit Edi Rama në hetimet që lidhen me privatizimin e ish-kompleksit sportiv “Partizani”.

Ndërkohë, SPAK ka kërkuar gjithashtu thirrjen si dëshmitarë edhe të biznesmenit Paro Laçi, si dhe të shtetasve Albert Xhani dhe Isa Tare.

Sipas burimeve nga procesi, dëshmia e Ballës pritet të jetë e para në radhë, duke qenë se ai figuron edhe si kallëzues në çështje. bw

Kryeministri Edi Rama do të pyetet si dëshmitar në dosjen Partizani, çështje e hapur e drejtësisë për ish-kryeministrin Sali Berisha. Lajmi konfirmohet për BalkanWeb nga gazetarja Klodiana Lala. Mësohet se kërkesa është pranuar nga GJKKO, ndërkohë që gjykata ka pranuar që kreui qeverisë shqiptare, të pyetet de nga vetë Berisha dhe dhëndri i tij, Jamarbër Malltezi, ndaj të cilit ka masë ‘detyrim paraqitje’ për këtë dosje.

Kujtojmë se kryeministri do të merret në pyetje për çështjen e privatizimit, ndërsa në atë kohë ka qenë kryetar i bashkisë së Tiranës. Ka qenë Berisha që ka kërkuar vetë publikisht, por dhe përmes avokatëve të tij, që Rama të thirret si dëshmitar në proces, gjë që nuk u kundërshtua dhe nga SPAK, ndërsa GJKKO vendosi pro thirrjes së tij.

Dosja ‘Partizani’ kaloi për gjykim më 19 maj 2025. SPAK ka ngritur akuzat e korrupsionit pasiv të zyrtarëve të lartë ndaj ish-kryeministrit, Sali Berisha. Dhëndri i tij, Jamarbër Malltezi është nën akuzë për korrupsion, por edhe për pastrim parash.

Sipas SPAK, ai ka përfituar të ardhura në vlerën e 5.4 milionë eurove nga një biznes ndërtimi në mënyrë të parregullt falë vendimeve të qeverisë të marra nga vjehrri i tij.

Ditën e djeshme (14 prill) një zjarr i madh përfshiu një pallat në një kompleks banimi pranë Farmacisë 10 në Tiranë.

Zjarri ishte i përmasave të mëdha, ndërsa 11  persona u paraqitën në spital me probleme shëndetësore për shkak të asfiksisë.

Pas disa orësh luftë me flakër, zjarri arriti që të vihej nën kontroll. Dëmet janë të konsiderueshme, por ende nuk ka një bilanc zyrtar. Paraprakisht raportohet për rreth 30 apartamente të shkrumbuar.

Sot në vendin e ngjarjes, situata duket sërish e rëndë. Nga zjarri fasada e pallatit është djegur plotësisht, banesat janë shkrumbuar, ndërsa banorët të trishtuar janë paraqitur sot pranë pallatit që u përpi nga flakët.

Siç shihet në këto pamje, një banore pranë pallatit shikon banesën e saj, me shumë gjasa të shkrumbuar, e cila nuk i mban dot lotët.

Ende nuk ka një arsye për shkaqet e zjarri, por paraprakisht dyshohet se flakët erdhën nga një biznes në katin e parë.

Autoritet në vendin e ngjarjes po hetojnë për të zbardhur arsyet e rënies së zjarrit. gsh

Gazetarja Klodiana Lala ka folur lidhur me aksionin e fundit të ndërmarrë ndaj disa Call Centera-ve në Tiranë që mashtronin qytetarët e huaj, ku deklaroi se hetimi është vënë në lëvizje nga autoritetet austriake, të cilat kanë ngritur alarmin pas një sërë ankesash të qytetarëve në Austri.

Në emisionin Studio24 në televizionin News24, Lala tha se pas rreth dy vitesh hetimesh, është arritur në përfundimin se ndërhyrja ishte e domosdoshme dhe para saj është kërkuar autorizim nga gjykata kompetente.

Lala theksoi se Call Center-ët nuk funksionojnë dot pa lidhje të forta me Policinë e Shtetit, ndërsa shtoi se aktiviteti i këtyre Call Center-ave ka pasur shtrirje të gjerë në vende si Kanadaja, Italia, SHBA, Spanja, Franca dhe Gjermania.

Më tej ajo tha se “Shqipëria është kthyer në një hambar të madh të Call Centera-ve. Fitimi mujor i përllogaritur arrinte deri në 30 milionë euro”.

“Hetimi është vënë në lëvizje nga autoritetet austriake. Autoritetet austriake kanë dhënë alarmin pas një sërë shqetësimesh që kanë dhënë qytetarët atje. Pas dy vitesh hetime është arritur në konkluzionin që autoritetet duhet të ndërhynin dhe para se të bëhej ndërhyrja duhej të merrej një autorizim në gjykatë.

Gjykata e Tiranës ka miratuar kërkesën e prokurorisë për 9 masa sigurie. 7 prej të cilave kanë qenë arrest me burg. Dy Të tjera kanë qenë detyrim paraqitje dhe ndalim për të dalë jashtë vendit, për faktin se njëri rezultonte si financier dhe një zonjë rezultonte që ishte shtatzënë. Gjatë kontrolleve, janë konstatuar edhe persona të tjerë që kishin lidhje të drejtpërdrejtë me këto Call Centera. Pritet të vendosë prokurorja e çështjes se çfarë do ndodhë. Unë disa vite më parë ka kryer një investigim në lidhje me grupin e Amant Josifit dhe lidhej me Spanjën dhe tregonte se si funksiononte…

Ata i kërkonin një shumë ata nga Shqipëria ishte ngritur një mekanizëm i mirëfilltë kriminal. Pra kur një person kuptonte që ishte mashtruar, ata i bënin një thirrje të dytë dhe i kërkonin një shumë të dytë deri në 1 mln euro. Po ashtu shtrirja shumë e madhe e aktivitetit kriminal i këtyre call centerave ishte në Kanada, Itali, SHBA, Spanjë, Francë, Gjermani. Për herë të parë Europol, ka bashkëpunuar me Prokurorinë e Tiranës. Po ashtu, Shqipëria është kthyer në hambar të madh të Call Centerave. Në rastin konkret fitimi mujor përllogaritej deri në 30 mln euro”, tha ajo.

Inxhinieri i njohur Romeo Nazarko, teksa ka folur mbi zjarrin që shkrumboi thuajse totalisht kompleksin e “Arlis sh.p,k.”, pranë QSUT-së në Tiranë, është shprehur se në ndërtimet në kryeqytet fasadat nuk ndërtohen me materiale të standardeve bashkëkohore.

Duke iu referuar ngjarjes së sotme, Nazarko tha se kjo situatë ishte paralajmëruar në 2024, kur një tjetër pallat në zonën e ish-Parkut u dogj i tëri.

Ai theksoi se pas kësaj ngjarjeje, një grup inxhinierësh i kanë kërkuar parlamentit miratimin e ngritjes së urdhrit të inxhinierit. Sipas tij, në shkresë evidentohej se djegia e fasadave ka ndodhur si pasojë e materialeve jashtë standardet.

“Zjarret e ndodhura së fundmi, kanë si shkak materialet që vijnë nga të gjitha drejtimet në territorin shqiptar. Në vendet e BE, bëjnë prova pas vendosjes së fasadës, para se të bëhen të banueshme, nëse janë rezistente ndaj zjarreve”, tha inxhinieri Romeo Nazarko.

Romeo Nazarko: Në vitin 2024, kur u dogj një pallat në zonën e ish parkut, një grup inxhinierësh  i kanë kërkuar parlamentit, miratimin e ngritjes së urdhrit të inxhinierit.

Në shkresë evidentohej se djegia e fasadave ka ndodhur si pasojë e materialeve jashtë standardet. Zjarret e ndodhura së fundmi, kanë si shkak materialet që vijnë nga të gjitha drejtimet në territorin shqiptar.

Në vendet e BE, bëjnë prova pas vendosjes së fasadës, para se të bëhen të banueshme, nëse janë rezistente ndaj zjarreve. Nuk jam specialist i fushës por kur shoh një pallat që digjet si karton, kuptoj që materialet nuk kanë qenë cilësore. Fakti që u dogj i gjithë kompleksi i banimit

Zbulohen detaje të reja në lidhje me operacionin e Krimit Kibernetik ndaj 3 Call Centerave në Tiranë. Burime bëjnë me dije se janë disa persona të arrestuar, ndërkohë më shumë se 80 operatorë të cilët janë gjetur brenda zyrave janë marrë në pyetje. Agjentët e policisë kanë gjetur gjithashtu mbi 800 mijë euro në zyrat e call centerave, ndërkohë janë sekuestruar kompjutera, usb, servera, kamera etj.

Në total policia ka goditur 3 call centera, por gjatë operacionit janë zbuluar dhe disa baza të tjera call centerash që po hetohen.
Mateo Hoxha dhe Tedi Agastra dy prej të arrestuarve shumat e parave i konvertonin në cryptomonedha.
Dyshohet se janë me mijëra qytetarë evropianë të mashtruar dhe dëmi përllogaritet të jetë më shumë se 50 milionë euro i shkaktuar nga aktiviteti i këtyre call centerave.

Arrest në burg
Eduart Dalla
Mateo Hoxha
Tedi Agastra
Ledio Toçi
Xhoel Mekollo
Marsel Lami
Xhoji Hitaj

Ndalim dalje jashtë vendi
Aida Vokli
Ledjon Cenaj

bw

Shqipëria ka nevojë që të ketë një ndryshim politik si ai që ndodhi në Hungari dhe kjo arrihet vetëm nëpërmjet një bashkëpunimi të sinqertë të bllokut opozitar.

Kështu u shpreh sot në mbrëmje në emisionin “Studio 24” kreu i Lëvizjes Shqipëria Bëhet, Adriatik Lapaj.

Ndërsa ai përshëndeti fitoren e opozitës së drejtuar nga Peter Magyar në Hungari, e mori si shembull për atë diskurs dhe aksion opozitar që duhet të ndodhte në Shqipëri, për të rrëzuar regjimin autokrat të Edi Ramës.

Ai shprehu rezerva të hapura ndaj Partisë Demokratike dhe e ftoi të ishte e sinqertë për të korrigjuar gabimin që bëri me ndryshimet në Kodin Elektoral të fundit, që i dha fitoren PS-së zgjedhjet parlamentare të kaluara.

“Vendi ka nevojë për ndryshim siç ndodhi në Hungari, ka nevojë për ndryshime thelbësore dhe rrënjësore. U bë një gabim fatal edhe nga PD me Kodin Elektoral, ndryshimet, që i dhanë Ramës atë fitore në zgjedhjet e kaluara. PD ka shansin të tregojë një sinqeritet për atë Kod dhe të kërkojë ndryshimin. Raporti ynë me opozitën do varet nga mënyra se si ajo do të veprojë në kërkimin e ndryshimit të Kodit Elektoral. Në presim që PD të adresojë ndryshimin e Kodit Zgjedhor”, tha Lapaj për “News 24”.

Ai nënvizoi se disa nga piketat që ka vendosur Shqipëria Bëhet dhe shumë parti të tjera janë listat e hapura, ku qytetarët të votojnë kandidatët që duan.

Ai ftoi opozitën për një përballje në bllok me pushtetin dhe për të gjetur një zgjidhje.

“Një zonë zgjedhore, lista të hapura, garë në nivel këshillash me lista të hapura ku qytetarët të zgjedhin ata që votojnë. Unë nuk flas për garë të përbashkët apo kandidatë të përbashkët, unë flas për moment politik, përtej këtij momenti, për përballjen me partinë në pushtet dhe për të gjetur zgjidhje”, vijoi ai.

Në fund, shpjegoi se Shqipëria Bëhet po përgatit një platformë dhe synimi kryesor mbetet bashkimi i faktorit opozitar dhe përballja reale me pushtetin autoritar.

“Përsa i përket bashkëpunimit dhe platformës ne do e bëjmë të ditur në ditët e ardhshme, ku opozita të tregojë nevojën qytetare për përballje reale me pushtetin”.

Presidenti amerikan Donald Trump ka propozuar emërimin e gjeneral-lejtnantit në pension Eric P. Wendt si ambasador të ri të Shteteve të Bashkuara të Amerikës, në Tiranë.

Emri i tij është dërguar për shqyrtim në Senatin amerikan dhe, nëse miratohet, Wendt pritet të marrë detyrën diplomatike në Shqipëri.

Sipas të dhënave të karrierës së tij, Eric P. Wendt është një oficer i lartë i ushtrisë amerikane në pension, me mbi 34 vite shërbim, pjesa më e madhe në forcat speciale “Green Beret”. Ai ka shërbyer gjithashtu si komandant i Komandës së Operacioneve Speciale të NATO-s, si dhe në pozicione të rëndësishme në Lindjen e Mesme dhe rajonin e Paqësorit.

Gjatë karrierës së tij, Wendt ka mbajtur detyra si koordinator sigurie i SHBA për Autoritetin Izraelito-Palestinez (2017–2019) dhe shef shtabi në Komandën e Paqësorit të SHBA. Ai është diplomuar në Universitetin e Kalifornisë, Santa Barbara dhe ka përfunduar studimet pasuniversitare në fushën e sigurisë kombëtare në Naval Postgraduate School. Ai flet disa gjuhë të huaja, përfshirë arabishten dhe koreanishten.

Wendt ishte propozuar më herët edhe për postin e ambasadorit në Katar gjatë mandatit të parë të Donald Trump, por kandidatura e tij nuk u konfirmua nga Senati.

Ambasada amerikane në Tiranë ka mbetur pa ambasador të plotë prej rreth tre vitesh, që pas largimit të ambasadores Yuri Kim në vitin 2023. Gjatë kësaj periudhe, misioni është drejtuar nga të ngarkuar me punë dhe përfaqësues të përkohshëm.

Administrata e presidentit Joe Biden më herët kishte propozuar diplomatin David J. Kostelancik për këtë post, por kandidatura e tij nuk arriti të finalizohej në Senat.

Nëse konfirmohet nga Senati amerikan, emërimi i Wendt do të shënonte një ndryshim të rëndësishëm në përfaqësimin diplomatik të SHBA në Shqipëri, duke sjellë një figurë me profil ushtarak dhe përvojë në operacione ndërkombëtare.bw

Sekretari i Përgjithshëm i Partisë së Lirisë Tedi Blushi, ka publikuar një sërë dokumentesh që, sipas tij, hedhin dritë mbi çështjen e shumëdiskutuar CEZ-DIA.

Sipas Blushit, kompania DIA ka qenë “fillim e mbarim një krijesë amerikane” dhe nuk ka pasur asnjë lidhje me Ilir Metën.

Ai thekson se bazuar në prova ligjore dhe dokumente zyrtare, figura kryesore e kompanisë ka qenë shtetasja amerikane Rebecca Gaskin, e cila, sipas tij, ka ushtruar rolin drejtues si de facto ashtu edhe de jure.

Në deklaratën e tij, Blushi i referohet dëshmive, e-maileve dhe dokumenteve të ndryshme, përfshirë edhe regjistrimet në QKR, për të argumentuar se Gaskin ka qenë përfaqësuesja ligjore dhe vendimmarrësja kryesore e DIA-s, madje edhe në proceset e arbitrazhit ndërkombëtar.

Në të njëjtën kohë, ai ka ngritur akuza të forta ndaj kryeministrit Edi Rama, duke pretenduar se është “i vetmi zyrtar i lartë i përfshirë” në aferën CEZ-DIA dhe duke e lidhur atë me vendimin për zgjidhjen e konfliktit me kompaninë çeke CEZ, që sipas tij i ka kushtuar shtetit shqiptar 479 milionë euro.

Fjala e plotë:

Për transparencë të plotë para opinionit publik vendas dhe ndërkombëtar, po publikojmë sot provat ligjore që vërtetojnë të vërtetën e vetme dhe të pakundërshtueshme se kompania DIA, ishte fillim e mbarim, një krijesë amerikane dhe se as ka patur, as mund të kishte dhe as mund të ketë lidhje me Presidentin Ilir Meta.
Sot do të faktojmë mbështetur vetëm mbi prova ligjore, se shtetasja amerikane Rebecca Gaskin ishte Nr. 1 i DIA-s, jo vetëm de facto por edhe de jure.
Lidhur me CEZ-in, është e provuar se ajo i krijoi lidhjet për DIA pasi kishte përvoja në Çeki dhe referencat e kompanive amerikane në Çeki janë përdorur edhe si referenca pranë CEZ për lidhjen e kontratës, siç ka dëshmuar përfaqësuesi i lartë çek i kësaj kompanie, Z. Josef Hejsek në 20 Dhjetor 2011 në Prokurorinë e Tiranës dhe nën betim.
Sepse ishte Rebecca Gaskin një nga 3 aksionerët e kompanisë mëmë të DIA-s dhe se ajo ka qenë vendimtare për lidhjen e marrëveshjes CEZ-DIA.
Sepse siç deklaron Elvis Mataj, në të paktën dy e-maile, të datës 10 dhjetor 2010 dhe 9 prill 2014, ajo ishte Nr.1 de facto i DIA-s.
Por, siç do ta provojmë në vijim ajo edhe në dokumentat e QKR del edhe de jure Nr.1 i DIA-s në momentin kur shkarkon Kastriot Ismailin nga administrator.
Pra emri i saj është kudo edhe në vendimet e gjykatave shqiptare kundër DIA-s, por edhe në Arbitrazhin e Vjenës.
Por le të vijojmë me publikimin e provave.
Së pari po bëjmë publik, një nga email e Z. Elvis Mataj, të datës 10 dhjetor 2010, drejtuar përfaqësuesit të lartë çek të CEZ, Z. Josef ku ai pohon se Znj. Rebecca Gaskin ishte de facto Nr.1 i DIA.
Vijojmë me provën tjetër ligjore, dëshminë e përfaqësuesit të lartë çek të CEZ-it, Z. Josef Hejsek, dhënë nën betim para prokurorit, më 20 dhjetor 2011, ku ai pohon të vërtetën e vetme se kontakti i CEZ me DIA-n është rekomanduar nga kompania mëmë DIA e Uashingtonit, me argumentin se sipas tyre kishte përvojë në mbledhjen e borxheve në të gjithë botën në vlerë prej rreth 4 miliard dollar, pa harruar edhe referencat për disa punë që po bënin në Çeki.
Konkretisht, Hejsek dëshmon se “referencat, që ato sollën nga DIA e Uashingtonit, ishin ato që na bënë të lidhnim kontratën. Ata kanë thënë se kanë mbledhur rreth 4 miliard USD në të gjithë botën dhe e kishin provuar teknologjinë e tyre, si t’i mblidhnin borxhet dhe përdorën disa referenca se po bënin disa punë edhe në Republikën Çeke, si kompani amerikane”.
Vijojmë tani, më një tjetër provë, dëshminë e dhënë nga Z. Hejsek më 26 tetor 2014 në Arbitrazhin e Vjenës.
Duke folur për aksionerët e DIA-s, ai deklaron, citoj: “ishte një zonjë amerikane e lidhur me kompaninë e z. Ismailaj, znj. Rebecca Gaskin. Në disa dokumente është përdorur emri i një avokateje si “person përgjegjës”; kjo ka shumë të ngjarë të ketë qenë znj. Gaskin”.
Gjithashtu, në paragrafin 53 të dëshmisë së tij në Arbitrazhin e Vjenës, Z. Hesjkek deklaron se “M’u vu gjithashtu në dispozicion e-maili i Z. Mataj, i datës 18 janar 2011, me të cilin më është dërguar një pyetësor i dytë lidhur me aksionarët e DIA-s. Ky pyetësor, në veçanti, përfshin një referencë për aksionarët e DIA-s, përkatësisht dy anëtarë të bordit të “DIA”-s dhe znj. Rebecca Gaskin.
Vijojmë, me një tjetër provë, e-mail e Z. Elvis Mataj, dërguar më 10 dhjetor 2010 për Z. Hejsek, për kompaninë mëmë dhe aksionerët.
Ndër të tjera Z. Mataj evidenton se:
“DIA dhe filiali i saj Somerset Trade Finance, LLC aktualisht kanë zyra rajonale në Shtetet e Bashkuara, Rusi, Europën Lindore dhe Afrikë.
M.SH – Drejtor Menaxhues
Ph.R – Drejtor Menaxhues, Somerset Trade Finance”
Mandej Z. Mataj, saktëson në emailin drejtuar Z. Hejsek, se “Ekipi i ekspertëve drejtohet nga Këshilltarja e Përgjithshme e DIA-s, znj. Rebecca Gaskin, e cila ka një përvojë të gjerë dhe të konsoliduar ndërkombëtare në vendet në zhvillim dhe në Afrikë, në transaksione dhe instrumente të lidhura me borxhin, në menaxhimin e borxhit të korporatave dhe qeverive, si dhe në këshillim financiar.”

Vijojmë me një tjetër provë ligjore, e-mail e datës 18 janar 2011 që Z. Elvis Mataj i dërgon prapë Z. Hejsek në lidhje me tre aksionerët e DIA, ku që në krye të këtij komunikimi qartëson “Ju lutem, gjeni bashkëlidhur një draft përgjigjesh në lidhje me kontratën ndërmjet CEZ dhe DIA.”
Në këtë e-mail pyetjes konkrete:
“Kush janë pronarët e DIA-s?”
I jep përgjigjen shteruese:
“Debt International Advisory – Dega Shqipëri është një partner dhe filial i “Debt Advisory International, LLC”. Grupi i aksionarëve përbëhet nga ekspertët ndërkombëtarë më me përvojë në mbledhjen e borxheve dhe këshillimin financiar, si edhe nga investitorë vendas të spikatur.
Struktura kryesore e aksionarëve është si më poshtë:
a) Z. Michale F. Sheehan
b) Z. Philip G. O’Rourke
c) Znj. Rebecca Gaskin”
Pasi njihet me këtë përgjigje, Z. Hejsek nuk vonon dhe po në datën 18 janar 2011, i çon një letër zyrtare Pragës ku i informon se DIA mëmë ka portofol mbi 40 miliard dollarë borxhe dhe 3 emrat e aksionerëve.
“Debt Advisory International menaxhon një portofol prej mbi 40 miliardë dollarësh amerikanë në mbledhjen e borxheve dhe instrumente të tjera të borxhit në mbarë botën.”

Vijojmë me provën e radhës, intervistën e Z. Vojsava Ismailaj, bashkëshortes së Z. Kastriot Ismailaj, dhënë më 12 shkurt 2016, ku ndër të tjera shprehet se “Rebeka ka qenë bashkëpunëtore e Kastriotit në pothuajse të gjitha bizneset e tij, natyrisht edhe në biznesin e DIA-s. Ajo dhe Kastrioti i merrnin vendimet së bashku”.
Në po këtë intervistë, Znj. Vojsava Ismailaj denoncon se “kam dyshime të forta, se ka marrëveshje të errëta mes shtetit shqiptar dhe Znj. Rebeka. Përndryshe, ajo do duhej të ishte tani njësoj si Kastrioti: E arrestuar dhe nën akuzë.

Tani kalojmë dhe tek një tjetër provë zyrtare, që shpërndan çdo mjegull, shuan çdo hamëndsim dhe e kap demin prej brirësh.
Është kopje e ekstratit historik të regjistrit tregtar për të dhënat e subjektit “DIA – Dega në Shqipëri” dhe ku qartësisht sqarohet se përfaqësuesi ligjor është Znj. Rebecca Louise Gaskin Gain.
Në këtë dokument zyrtar shtetëror, provë ligjore, saktësohet gjithashtu se : “Kompetencat lidhur me procesin e arbitrimit që zhvillohet në Vjenë me shoqërinë Operatori i Shpërndarjes së Energjisë Elektrike (OSHEE) dhe të gjitha kompetencat e tjera do t’i ketë Znj. Rebecca Louise Gaskin Gain.
Në rubrikën “historiku i regjistrimit” të këtij dokumenti zyrtar, në aktin e datës 1 dhjetor 2014, saktësohet se “
“Depozitimi i vendimit datë 1.12.2014, ku është vendosur: Të shkarkoj Z. Kastriot Ismailaj si Administrator të degës në Shqipëri dhe të emëroj Z. Ali Cena në pozicionin e Administratorit të degës.
Kompetencat lidhur me procesin e arbitrimit që zhvillohet në Vjenë me shoqërinë Operatori i Shpërndarjes së Energjisë Elektrike (OSHEE) dhe të gjitha kompetencat e tjera do t’i ketë Znj. Rebecca Louise Gaskin Gain.”
Pra është shumë i qartë shkarkimi i Z. Kastriot Ismailaj dhe që Rebecca merr gjithë përfaqësimin në Arbitrazh.
Pra Rebeca ishte jo vetëm partnerja, por edhe shefja e Z. Ismaili te DIA, përndryshe si mund ta shkarkonte nga administrator në 1 Dhjetor 2014.
Kush të shkarkon si Administrator? Pronari dihet. Se vartësi nuk mund të shkarkojë eprorin e vet.
Pra sikundër vërtetohet, jo nga një, por nga të gjitha këto prova ligjore, fakte të pakundërshtueshme dhe të qarta si dritë e diellit, se DIA nga fillimi në fund ka qenë një krijesë amerikane e stërprovuar tanimë me këto dokumenta dhe as ka patur dhe as mund të kishte lidhje me Ilir Metën.
Vetëm një drejtësi e kapur deri në fyt, e lidhur me kapistallin e Edi Ramës dhe për llogari të Sorosit e mafias ndërkombëtare, jo vetëm mund të ngatërrojë METE-n me Metën, por vetëm një drejtësi e tillë, mund të përpiqet që Rebekën ta zëvendësojë me Ilir Metën te cështja e DIA-s.
Këtu problem nuk është te Rebeca, por te SPAK-u që i “harron” qëllimisht faktet që provojnë ligjërisht se ajo dhe vetëm ajo ishte lidhja e vërtetë e DIA me CEZ-in.
Me të drejtë gruaja e Kastriot Ismailaj bën pyetjen se pse pas shkarkimit të Kastriot Ismailaj si administrator i DIA-s në QKR, Rebeca vendosi t’i kundërvihet DIA-s në Arbitrazh kundër CEZ?
Përgjigjen për këtë pyetje e jep padia zyrtare e KLSH kundër Qeverisë Rama për faljen e 479 milionë eurove CEZ-it.
Ndaj në emër të Partisë së Lirisë, përsëris thirrjen drejtuar të gjithë gazetarëve dhe analistëve, përfaqësuesve të shoqërisë civile, por edhe të trupit diplomatik të akredituar në Tiranë, të vijnë më 27 prill në seancën e parë të gjykimit në themel, si edhe në të gjitha seancat e tjera, për të parë se si u justifikua më 21 tetor 2024 rrëmbimi mafioz i Presidentit Meta mbështetur vetëm mbi gënjeshtra dhe falsifikime.
Ejani të shihni se si DIA ishte një krijesë de facto dhe de jure amerikane dhe se si se si letërporositë janë nisur vetëm me qëllime mashtrimi të autoriteteve amerikane dhe të tjera!
Ejani të shihni se si “DIA” rezulton një strukturë e ndërtuar dhe e përdorur për interesa të errëta, në bashkëpunim me qeverinë, në funksion të aferës së 479 milionë eurove me CEZ-in, një nga skandalet më të rënda, për të cilin Kontrolli i Lartë i Shtetit ka bërë kallëzim penal, ndërsa dosja vazhdon të flejë.
Transparenca është e vetmja rrugë drejt së vërtetës. Mos mungoni në asnjë seancë, për të parë nga afër çmontimin e një procesi farsë, politik dhe kriminal, ndaj Presidentit të Partisë së Lirisë, një proces që sot, më shumë se kurrë, kundërmon nga vendimi i Gjykatës së Lanës. bw

Besimtarët ortodoksë në të gjithë vendin festojnë sot Pashkët. Me lutjet për paqe dhe mirësi, ata ndoqën meshën e ngjalljes së Krishtit në Kishat dhe Katedralet në gjithë vendin.

Në Tiranë, mesha e shenjtë e Pashkës u kremtua në Katedralen ‘Ngjalla e Krishtit’, nën drejtimin e Kryepeshkopit Joan.

Besimtarët kanë ndezur qirinj në “Katedralen Ortodokse Ngjallja e Krishtit” për të çuar në shtëpi dritë nga drita e Jezukrishtit i cili tanimë u ngjall vërtetë.

Festimet do të vijojnë gjatë gjithë ditës së diel.

Pashka ortodokse kremtohet të dielën e parë pas ekuinoksit të pranverës, apo të dielën e parë pas hënës së parë të plotë të muajit. Sipas interpretimit biblik me ringjalljen e Krishtit ndodh kalimi nga vdekja në jetë nga e Premtja e madhe kur vdes Jezu Krishti në të Dielën e Pashkëve kur ngjallet. gsh

Gazetarja Klodiana Lala, e ftuar në emisionin ‘Kjo Javë’ në News24 te moderatores Nisida Tufa, u ndal te skandali i aeroportit të Vlorës, për të cilin SPAK po heton. Ajo bëri me dije se fillimisht akuzat ishin ngritur ndaj dy anëtarëve të komisionit të dhënies së koncesionit, por aktualisht numri i tyre ka shkuar në shtatë, të cilët po hetohen për shpërdorim detyre në lidhje me tenderat.

Sipas saj, hetimi i nisur nga SPAK ka filluar rreth pesë vite më parë, pas një denoncimi nga një kompani e përjashtuar nga gara. Në fokus është projekti i Aeroporti i Vlorës, i cili po ndërtohet në zonën e Nartës, një territor i diskutuar edhe për çështje pronësie dhe status të mbrojtur.

Nga hetimet paraprake rezulton se anëtarët e komisionit kanë favorizuar një bashkim operatorësh ekonomikë, ku përfshihen Mabco Construction, YDA Group (e cila më pas është tërhequr) dhe 2A Group. Sipas Lalës, këto kompani nuk plotësonin dokumentacionin e nevojshëm, por pavarësisht kësaj janë shpallur fituese. Ajo theksoi se hetimet nuk ndalen vetëm tek anëtarët e komisionit. Një pjesë e dytë e dosjes, e cilësuar “top secret”, përfshin zyrtarë të niveleve të larta, ndërsa po verifikohet roli i institucioneve, përfshirë Ministria e Infrastrukturës dhe Energjisë. Sipas gazetares, dyshohet se gara ka qenë e paracaktuar dhe kompanitë fituese janë përzgjedhur paraprakisht. Ndërkohë, projekti i aeroportit mbetet i bllokuar për shkak të përplasjeve mes aksionerëve, duke e lënë një nga investimet më të mëdha infrastrukturore në vend në një situatë të paqartë. Në përfundim, Lala theksoi se, për shkak të ndjeshmërisë së hetimit dhe mungesës së publikimit të emrave, duhet treguar kujdes në trajtimin e çështjes, ndërsa pritet që hetimet të zbardhin përgjegjësitë në nivele më të larta.

“Kur e kam raportuar lajmin ishin dhënë akuza për dy persona, anëtarët e komisionit të dhënies së koncesionit. Sot janë 7 anëtarë, që akuzohen për shpërdorim për tenderat. Është hetim i nisur 5 vete më parë pas denoncimi të një kompanie që ishte përjashtuar nga gara. Aeroporti i Vlorës po ndërtohen në zonën e Nartës, që është përfolur për grabitje pronash. U diskutua shumë dhe për pjesën e zonës së mbrojtur, ndonëse qeveria e dha me koncesion. Nga hetimet e SPAK, rezulton se anëtarët e Komisionit të së dhënies së Koncesionit kanë favorizuar bashkimin e operatorëve ekonomikë, ku bëhet fjalë për “Mabco Costruksion”, e Pacollit, “Yda Group” (Kompania turke që u tërhoq) dhe “2A Group”, që janë në përplasje të fortë me njëri-tjetrin, një kalavar i gjatë procesesh gjyqësore dhe kallëzime të ndërsjellta. Rezulton se këto kompani nuk kishin dokumentacionet e nevojshme, por anëtarët e këtij komisioni nuk i kanë konstatuar dhe e shpallën ftuese kompanitë. Por a janë këta 7 anëtarë fajtorët? Pjesa e dytë e hetimit përfshin zyrtarë të lartë, hetim që po mbahet top secret. Bëhet fjalë për hetim të zyrtarëve në nivele të larta. Bëhet fjalë për Ministrinë Infrastrukturës, që zti Rama e ka trumbetuar shumë këtë projekt. Këto kompani rezulton se janë paracaktuar. Rezulton se gara ishte e paracaktuar. Është duke u parë roli i zyrtarëve të lartë. Ajo që duhet të na shqetësojë sot është fakti se aeroporti i Vlorës ka ngelur peng, pasi ka përplasje mes dy aksionerëve. Për sa kohë nuk janë bërë publike emrat, duhet të jemi të kujdesshëm, pasi bëhet fjalë për vepra të mëdha infrastrukturore.”, pohoi ajo.

News24 zbardh detaje nga hetimet e SPAK, lidhur me paracaktimin e konsorciumit fitues për ndërtimin e Aeroportit të Vlorës.

Në dosjen e Prokurorisë së Posaçme, thuhet se “ka dyshime që anëtarët e komisionit të dhënies së koncesionit në bashkëpunim me njëri-tjetrin, kanë favorizuar bashkimin e shoqërive “Mabco Costruksion”, “Yda Group” dhe “2A grup” në kualifikimin dhe në shpalljen fituese të procedurës së koncesionit”.

Hetimet për këtë çështje, nisën pas kallëzimit të kompanisë Al-De corporation LTD, nëpërmjet shtetasit Aldi Celi. 5 vite pas këtij kallëzimit, SPAK thotë se: “Nga veprimet hetimore të kryera ka rezultuar se anëtarët e komisionit të dhënies me koncesion, nuk kanë konstatuar mungesën e dokumentacionit të nevojshëm të bashkimit të operatorëve ekonomikë fitues, Mabco Construksion sh.a, YDA Groop dhe 2A group, por e kanë kualifikuar dhe shpallur më pas fitues në kundërshtim me rregullat e procedurës konkuruese”, thekson SPAK.

Nga hetimet rezulton se pas krijimit të bashkimit të operatorëve ekonomike, anëtarët e grupit duhet të përcaktojnë me prokurorë përfaqësuesin e tyre për dorëzimin e ofertës.
Marrëveshja e shkruar dhe prokurora, duhet të dërgohen bashku me kualifikimet dhe ofertën ekonomike dhe të nënshkruhet nga përfaqësuesi, por kjo kërkesë nuk është përmbushur nga shoqëria 2A group.

Hetimet kanë zbuluar më tej, se operatorët ekonomike nuk kanë dorëzuar bilancet si dhe raportet e auditimit për vitet që kërkohet, shoqëria 2 A Group për vitin 2016 dhe shoqëria Mabatex për vitin 2019.

Gjithashtu nga shoqëritë “Mabco construksion” dhe Yda Group” nuk është dorëzuar dokumentacioni për përfituesin fundit të aksioneve, ku të përcaktohen përqindjet e secilit aksionar deri tek zotëruesi fundor.

Lidhur me kriterin e kapacitetit teknik, një prej kompanive duhet të provonte se ka bërë rivonim të 10 pistave gjatë 10 viteve të fundit, ndërtimin e të paktën 2 terminaleve ne 15 vitet e fundit, si dhe ndërtimin e 1 kullë të trafikut ajror gjatë 15 viteve të undit.

Nga hetimet rezulton se kjo kërkesë nuk është përmbushur nga shoqëritë Mabco dhe Yda Group. Nga shoqëria Mabco Construksion është dorëzuar dokumentacion për aeroportin Nursultan Nazarbayev, Astan Kazakiztan, por SPAK thotë se nuk evidentohet realizimi për ndërtimin e një kullë të trafikut ajrore, por mbetet vetëm konfirmim nëpërmjet një letre nga ana e zv.kryeministrit të Kazakistanit.

Prokuroria iu ka komunikuar akuzën e shkeljes së barazisë në tendera, kryer në bashkëpunim 7 anëtarëve të komisionit të dhënies me koncesion, pasi ka dyshime se kanë favorizuar bashkimin e shoqërive Mabco Costruksion, Yda Group dhe 2A grup në kualifikimin dhe në shpalljen fituese të procedurës së koncesionit.

“Nuk ka vjedhje më të madhe se kjo. Vetëm truall publik aty janë 1 milion e 200 mijë metër katrorë. Investimet që janë bërë, thellimet, leverdishmëria e jashtëzakonshme e këtij porti për të gjithë zonën nga Mati gjer te Ura e Mifolit. Dhe autoriteti i BE për portet e kishte klasifikuar Durrësin si port të një rëndësie strategjike, e kishte studiuar Durrësin si port të një rëndësie strategjike. Të gjitha studimet e shpalosjes së forcave të armatosura të Shqipërisë në kuadër të NATO-s, Durrësin e kishin në epiqendër.

Nuk kishin përcaktuar as Vlorës, as Sarandën, as Shëngjinin, por Durrësin. Pra, çdo gjë ishte e stabilizuar.
Durrësi, me infrastrukturën e re që ndërtohej, me Rrugën e Kombit, me hekurudhën Durrës-Prishtinë, me Korridorin 8, me aksin veri-jug, Durrësi shndërrohej epiqendra më kryesore e transportit në rajon. Dhe unë e kam deklaruar në mënyrë të përsëritur, një nga kundërshtimet më të forta, më të egra që u bë për ndërtimin e Rrugës së Kombit ishte sepse dëmton portet strategjike të tjera në rajon. Dhe natyrisht fuqizohej Durrësi.

Durrësi dilte port kryesor. Dhe këtij i vuri syrin e ciklopit Edi Rama dhe do të bëhet multimiliarder jashtë çdo imagjinate. Por ka një tjetër aspekt, natyrisht Durrësi është ky, port tjetër mund të ndërtohet sepse nevojat rriten, etj me radhë, por zëvendësimi i Portit të Durrësit me një port në Porto Romano 4 herë më të vogël në sipërfaqe dhe kapacitete sa Porti i Durrësit, 8 herë më të vogël se Porti i Selanikut, 44 herë më të vogël se Pireu, ky është një akt absolutisht fund e krye antikombëtar, në një kohë kur fizibiliteti nga Adriatiku drejt Europës qendrore është më i përshtatshmi.

Kur hyn në krime të tilla monstruoze, nuk ke të ndalur. Çfarë bën tani? Shkonte në Bruksel, shkonte edhe në selinë e NATO-s dhe u thoshte ta ndërtojnë këtë port. Natyrisht nuk i ndërhyn një vendi sovran për të ndërtuar portin, por meqenëse kërkon, atëherë porti duhet të ketë ato kushte që duhet të ketë një port strategjik për NATO-n. Porti i Durrësit i plotëson kushtet pasi është port strategjik,” tha Berisha./Dosja.al

Kryetari i Partisë Demokratike, Sali Berisha deklaroi se afera e portit të Durrësit, tenderi i këtij projekti është i njëjtë me atë të Tunelit të Llogarasë. Ai tha nga Durrësi se Balluku është kryeekspertja, gruaja më mafioze që kanë parë trojet shqiptare.

Mes të tjerash ai tha se ajo e ka vënë Ramën para.

“¼ e Portit të Durrësit nuk ka asnjë vlerë. I duhet për kontrabandë, se i vinë anijet nga Tunizia, Libia, shkarkojnë aty. Një gjobë e tmerrshme për një vepër publike që bëhet për të zëvendësuar vjedhjet e tij. Tenderi identik me tunelin e Llograsë. Kryeekspertja, grua më mafioze se ajo në këto troje, s’ka lindur, dhe vetëm Edi Ramën ka më përpara. Ai mendoi se do të mund të bënte me Pacollin dhe Ademin dhe i merr e përjashton dhe zgjedh kompaninë që ndante më shumë. U desh një ndërhyrje energjike e partnerëve tanë që ky tender megakorruptiv, të anulohej. Ajo bashkë me Edi Ramën, se lubia është bashkëpunëtore.”, tha ai. bw

Analisti Fatos Lubonja tha se Brukseli sheh si problem mosheqjen e imunitetit të Ballukut nga Rama dhe mazhoranca e tij në Parlament, si dhe mbrojtjen që i bëri kundër drejtësisë, duke tentuar që ta kapë atë.

“Në Bruksel problem është mosheqja e imunitetit të Ballukut që nuk u aprovua, ky është problem i madh. Në Gjykatën e Lartë mendoj se është influenca e po atij që nuk pranoi që të hiqej imuniteti i Ballukut. Kjo vjen nga reforma dhe interpretimi që i bënë këta për arrestimet e të korruptuarve në fillim. Në Bruksel kjo mendoj se do shihet si kontroll i drejtësisë”, tha Lubonja në studion e “Kjo Javë” në News 24 mbrëmjen e sotme.

Analisti dha mendimin e tij edhe për çështjen e integrimit të Shqipërisë, ecurinë e deritanishme dhe shkaqet e hapjes së grupkapitujve.

Lubonja theksoi se integrimi deri tani ka qenë më shumë çështje gjeopolitike për shkak të luftës në Ukrainë dhe jo për standardet.

“Lidhur me integrimin, faktorët e futjes së Shqipërisë në Evropë mendoj se nuk kanë të bëjnë vetëm me standardet, por janë edhe faktorët gjeostrategjikë. Nëse ju kujtohet, disa vjet më herët, para luftës në Ukrainë, kanë qenë 3 shtete kritike, Gjermania, Holanda dhe Greqia, veçanërisht dy të parat, kërkonin shumëçka që Shqipëria s’kishte realizuar, ishte Basha kreu i opozitës. Në luftën në Ukrainë Gjermania dhe Holanda u bënë përkrahëse të idesë dhe shkaku ishte gjeostrategjik dhe jo standardet. Nuk e dimë nëse strategjia mbetet e njëjtë, koha ndryshon, lufta në Ukrainë nuk është e njëjta”, u shpreh ai.

-Kur dhimbja bëhet histori dhe historia bëhet dritë

… Jeta e Kozeta Mamaqit, nuk mund të tregohet me fjali të zakonshme. Kërkon frymë. Kërkon heshtje. Kërkon dhimbje për t’u kuptuar…

Një grua që nuk u thye asnjëherë

Ka fate që nuk tregohen, por rrjedhin si lumenj të nëndheshëm në shpirtin e një njeriu. Ka jetë që nuk shkruhen me bojë, por me plagë. Dhe ka gra që nuk jetojnë kohën e tyre, por përballen me të, e sfidojnë, e durojnë dhe në fund, e mundin me kurajo. Kjo është historia e Kozeta Mamaqit.

Ka jetë, që humbasin pa zhurmë në detin e harresës. Dhe ka të tjera, që përplasen si dallgë të egra në brigjet e fatit, që thyhen, copëtohen, por nuk zhduken. Jeta e Kozeta Mamaqit, nuk mund të tregohet me fjali të zakonshme. Kërkon frymë. Kërkon heshtje. Kërkon dhimbje për t’u kuptuar.

Kjo jetë nuk është fjalë. Është ndjenjë. Është forca që nuk bërtet, por qëndron. Është dashuria që nuk kërkon, por jep. Kozeta nuk është thjeshtë një emër. Është histori, që ecën mbi plagë. Është një grua, që e ka mbajtur jetën mbi shpinë si një kryq të rëndë, pa u ankuar, pa u përkulur, pa e ulur kokën.

Dhe mbi të gjitha, është kujtesë. Një kujtesë që na mëson, se historia nuk është vetëm ajo që shkruhet në libra, por ajo që jeton në zemrat e njerëzve si Kozeta Mamaqi. Një grua, që nuk u përkul. Një nënë, që nuk reshti së dashuruari. Një shpirt, që edhe sot rrezaton dritë.

Në pamje të parë, mund të duket si grua e qetë, me buzëqeshje të lehtë, thuajse të ndrojtur. Por pas atij qetësimi të jashtëm, fshihet oqean i tërë përjetimesh, univers dhimbjesh të pashprehura, arkiv kujtimesh që nuk plaken.

Ka jetuar dy jetë. Një jetë në dritë, kur fjala ishte mision, kur zëri i saj udhëtonte nëpër valët e radios dhe prekte zemrat e njerëzve. Dhe një jetë në errësirë, kur fjala iu mor, kur zëri iu shua, kur duart nuk mbanin më lapsin, por lopatën e internimit. Njëra me ëndrra, tjetra me dhimbje. Por të dyja me shpirt të njëjtë, të madh, fisnik dhe të pathyeshëm.

Por ajo që e bën Kozetën të pazakontë, nuk është fakti që vuajti. Shumë vuajtën. Ajo që e bën të rrallë, është mënyra si e përballoi vuajtjen. Nuk u bë asnjëherë e ashpër. Nuk u bë asnjëherë e hidhur. Nuk e humbi asnjëherë butësinë, atë njerëzoren e brishtë që shumë të tjerë, e shuajnë në përballje me padrejtësinë.

Në vend që të mbyllej, u hap. Në vend që të urrej, dashuroi më shumë. Në vend që të thyhej, u përkul vetëm sa për të marrë frymë. Dhe u ngrit përsëri. Ka çaste në jetën e çdo njeriu, kur vendos, të bjerë apo të qëndrojë. Kozeta nuk e pati luksin të zgjedhë. Jeta e hodhi në humnerë. Me duar të gjakosura, u ngrit vetë lart.

E morën nga shtëpia si “armike”. Ia zhveshën dinjitetin në sytë e botës. Ia shkatërruan profesionin. Ia ndanë fëmijët nga gjoksi. Ia burgosën babanë. Ia shuan ëndrrat. Megjithatë, nuk arritën t’i marrin shpirtin. Sepse ka njerëz, që jetojnë me frymën. Dhe ka të tjerë, që jetojnë me shpirtin. Kozeta kishte shpirtin mbi gjithçka. Një shpirt i fortë, i padorëzuar.

Në këtë rrëfim, nuk do të gjeni vetëm biografi, por një udhëtim. Një kalvar. Një dëshmi të gjallë, se dhimbja mund të të rrëzojë, por edhe të të lartësojë. Sepse Kozeta Mamaqi, nuk është vetëm një grua që nuk u thye. Është një grua, që duke mos u thyer, i dha kuptim vetë qëndresës.

Dhe ndoshta, në fund të kësaj historie, do të kuptojmë diçka të thjeshtë, por të madhe. Forca nuk është të mos rrëzohesh, por të ngrihesh çdo herë edhe kur jeta të ka marrë çdo gjë.

Fëmijëria në dritë, botë që do të shembej

Fëmijëria e Kozeta Mamaqit, ishte si mëngjes pranvere, e butë, e ndritshme, plot ngjyra dhe e mbushur me pafajësi, që vetëm vitet e para të jetës dinë ta falin. Ishte kohë, kur bota dukej e rregullt, e drejtë, pothuajse e përkryer, sikur gjithçka kishte vendin e vet dhe asgjë nuk mund të rrëzohej.

Në atë shtëpi tiranase ku u rrit, jeta kishte ritmin e librave që hapeshin çdo ditë dhe të fjalëve, që peshonin më shumë se sendet. Biblioteka e të atit, nuk ishte vetëm një mobilje, por tempull dijesh, ku çdo libër kishte një histori dhe çdo faqe mbante një frymë.

Dashnor Mamaqi ishte për të, portret që e tejkalonte përmasën e zakonshme të babait. Ishte një burrë, që mbante gjithmonë librin në dorë, një njeri që fliste pak, por që mendonte thellë. Për Kozetën e vogël, ishte si një lis i madh, i fortë, i qetë dhe i palëkundur. Mbështetje e sigurtë, në një botë që dukej e qëndrueshme.

Por në atë shtëpi, nuk kishte vetëm seriozitet. Nënë Shpresa sillte dritë, gjallëri, buzëqeshje që e zbuste çdo ditë. Mes tyre, Kozeta u rrit si një fije drite që përthithte gjithçka. Dashurinë për librin, ndjeshmërinë për njerëzit, respektin për dijen.

Fëmijëria ishte e mbushur me tinguj pianosh, me recitime, me lojëra që sot duken si kujtime të largëta të një bote më të pastër. Ndiqte kurse, mësonte, zbulonte botën me kureshtje të pangopur. Kujtonte kishën si një vend misterioz, me vajza të veshura bukur, që i dukeshin si figura përrallash. Kujtonte xhaminë si një vend ku ngatërroheshin këpucët, por ku kishte një lloj magjie të çuditshme fëmijërore. Ishte kohë kur besimi, loja dhe kureshtja bashkëjetonin pa konflikte, pa frikë.

Ishte kohë pa hije, sepse hija nuk kishte ardhur ende. Në atë periudhë, Kozeta nuk e njihte fjalën “frikë”. Nuk e njihte padrejtësinë. Nuk e njihte humbjen. Jeta ishte familje, shkollë, libra, ëndrra. Donte të bëhej mjeke. Të shpëtonte jetë. Të ishte pranë njerëzve në momentet më të vështira. Ishte dëshirë e pastër, e lindur nga një zemër, që kishte prirje për të ndjerë dhimbjen e tjetrit.

Por në atë shtëpi ku ëndrrat lindnin, kishte edhe një ndikim të fortë, fjala e babait. Dhe Kozeta, me respektin e thellë që kishte për të, zgjodhi të ndiqte rrugën që i sugjeroi, gjuhën dhe gazetarinë. Nuk ishte dorëzim, por besim. Lidhje e fortë midis bijës dhe babait, ku fjala e tij kishte peshën e orientimi jetësor.

Nuk e dinte atëherë, se pikërisht ajo rrugë do ta çonte drejt një jete, që nuk kishte asgjë të përbashkët me qetësinë e fëmijërisë. Sepse çdo dritë, sado e fortë, hedh hije pas vetes. Dhe hija po afrohej ngadalë. Pa zhurmë. Pa paralajmërim. Si një re e zezë, që mbulon diellin pa pyetur.

Bota e saj e vogël, e ndërtuar mbi dashuri, dije dhe siguri, do të shembej një ditë, jo nga koha, por nga dora e njeriut. Dhe ajo vajzë që luante me tingujt e pianos dhe ëndërronte të shpëtonte jetë, do të përballej shumë shpejt, me një realitet që nuk shpëtohej dot.

Pikërisht aty, në atë fëmijëri të ndritur, u mboll fara e asaj që do ta mbante gjallë, në vitet më të errëta. Forca për të mos u bërë e egër, butësia për të mos harruar të jetë njeri dhe drita e brendshme, që nuk shuhet edhe kur gjithçka përreth errësohet.

Zëri që nisi të formësohej

Ekziston në jetën e çdo njeriu, kur zëri i tij fillon të marrë formë. Jo vetëm si tingull, por si identitet. Si mënyrë për të qenë në botë. Për Kozeta Mamaqin, ky çast erdhi herët, si thirrje e brendshme që nuk bën zhurmë, por që nuk të lë të qetë.

Hyri në auditorët e gjuhë-letërsisë, me ndjenjë të përzier, me përulësi të natyrshme dhe me etje të pashuar për të mësuar. Në kohën kur gazetaria ishte territor pothuajse i rezervuar për burrat, ishte e vetmja vajzë në kurs. Prani e brishtë në dukje, por me thellësi që shumëkush nuk e kuptonte menjëherë.

Nuk kërkoi të binte në sy. Nuk kërkoi të sfidonte me zë të lartë. Zgjodhi rrugën më të vështirë. Të bindte me punë, me kulturë, me seriozitet. Dëgjonte me vëmendje çdo leksion. Mbante shënime jo vetëm me dorë, por edhe me shpirt. Kuptonte qartë, se fjala nuk ishte mjet, por përgjegjësi. Mësuesit e saj, figura të mëdha të gazetarisë shqiptare, nuk i dhanë vetëm dije, por edhe standard. Një ndjesi se fjala duhet të jetë e pastër, e drejtë, e ndershme. Dhe Kozeta e përvetësoi këtë, si betim të heshtur.

Zëri i saj nisi të ndërtohej jo me nxitim, por me durim. Si një shtëpi, që ngrihet gur mbi gur. Në fillim ishte zë i brendshëm, mënyrë për të menduar, për të ndjerë, për të prekur botën. Pastaj u bë zë i shkruar në artikuj, në reportazhe, në rreshta që kërkonin të thonin të vërtetën brenda kufijve të kohës. Dhe më pas, u bë zë i dëgjuar.

Kur nisi punë në gazetën “Adriatiku” në Durrës, ishte ende e re, por kishte diçka që nuk mësohet në shkollë, ndjeshmërinë njerëzore. Nuk shkruante formalisht për ngjarje. Kërkonte njeriun brenda ngjarjes. Në atë redaksi, mes zhurmës së makinave të shkrimit dhe ritmit të përditshëm të gazetarisë, Kozeta ishte prani e veçantë. Nuk fliste shumë, por kur fliste dëgjohej.

E njoha në ato vite të hershme. E kujtoj si një grua me sy të qetë dhe me sjellje që të jepte besim. Nuk kishte asgjë të tepruar. As gjeste, as fjalë. Gjithçka ishte në masë. Në harmoni. Dhe mbi të gjitha, kishte një zë. Një zë që nuk ishte i fortë, por i thellë. Një zë që nuk diktonte, por të ftonte. Një zë që nuk kërkonte të të bindte, por të të kuptonte. Zëri i saj ishte i pastër, si mëngjesi mbi det. Fjala e saj, e matur, e ndershme, e bukur. Aty nisi jeta si profesioniste. Aty u bë edhe nënë, me Ardianin dhe Sokolin, dy yjet e saj të vegjël.

Ky ishte fillimi. Gazetare që po formësohej. Grua që po gjente vendin e saj, në një botë të vështirë. Njeri që po mësonte të jetonte, mes fjalës dhe realitetit. Por jeta kishte plane të tjera. Ndërsa zëri po bëhej më i qartë, më i sigurt, më i bukur, dikush po përgatiste heshtjen. Heshtje të diktuar. Ndërprerje të dhunshme. Nuk e dinte atëhere, se shumë shpejt, zëri do të shuhej jo nga mungesa e fjalës, por nga pesha e padrejtësisë.

Dhe rruga e saj, që sapo kishte nisur të marrë formë, do të përthyhej në mënyrën më të dhimbshme. Por ajo që nuk u shua kurrë, ishte vetë zëri brenda vetes. Sepse zërat e vërtetë nuk humbin, nuk shuhen. Heshtin përkohësisht dhe më pas, jetojnë në thellësi, duke pritur kohën për të rilindur.

Nga drita e jetës në errësirën e internimit

Në jetë, jo të gjitha momentet paralajmërohen. Nuk trokasin. Nuk japin shenjë. Vijnë si furtunë e verbër dhe rrëzojnë gjithçka që ke ndërtuar me vite. Për Kozeta Mamaqin, ky moment, ishte një rënie e menjëhershme, një shkëputje brutale nga gjithçka që ajo njihte si jetë.

Deri dje gazetare, nënë, bijë e një familjeje të respektuar. Të nesërmen armikja. Një fjalë. Vetëm një fjalë, që peshonte sa një dënim i përjetshëm. Arrestimi i të atit, nuk ishte vetëm goditje familjare, por sinjali i rënies së një bote të tërë. Ai burrë që kishte qenë shtyllë, që kishte udhëhequr, që kishte shkruar e menduar për të tjerët, papritur u kthye në një emër që duhej fshirë, në një figurë që duhej mohuar.

Dhe bashkë me të, u dënuan vajzat edhe djali. Yllka internohet në Selenicë dhe i fejuari largohet prej saj. I njëjti fat edhe për Sonjën. Bashkshorti e la pas internimit në Tepelenë me dy vajza të vogla. I njëjti fat edhe për Kozetën. Mbetet e vetme me dy djemtë, pas ndarjes që i bëri i shoqi. Gëzimin e lënë pa diplomë.

Kozeta nuk u thirr për t’u pyetur. Nuk u dëgjua. Nuk pati të drejtë të mbrohej. U thirr vetëm për të marrë urdhërin. Të largohej. Të zhdukej nga jeta që kishte ndërtuar. Të niste një tjetër, pa e ditur ku, si dhe pse.

Ishte 13 tetor 1975. Datë që nuk harrohet. Një vijë që ndan jetën më dysh, para dhe pas. Ajo natë ishte ndoshta, më e gjatë e jetës. Në një dhomë të vogël, me dy fëmijë të vegjël pranë, qepte plaçkat. Jo si një njeri që po udhëton, por si një njeri që po çrrënjoset. Çdo rrobë e palosur, ishte kujtim që lihej pas. Çdo send, një copëz jete që nuk do të kthehej më.

Sokoli i vogël digjej nga temperatura. Qante pa kuptuar, pse nëna e tij ishte e trazuar. Ardiani rrinte pranë, i heshtur, me sytë që kërkonin përgjigje. Dhe ajo nuk kishte përgjigje. Vetëm një ndjenjë të rëndë, që i rrinte në gjoks si gur. Diçka e madhe, e frikshme, e pakthyeshme po ndodhte.

Në mëngjes, kamioni erdhi. Jo si një mjet transporti, por si një simbol. Simboli i përçmimit, i turpërimit publik, i një sistemi që nuk mjaftohej me të ndëshkuar, por donte të poshtëronte. Lagjja u mblodh. Jo për ta përcjellë, por për ta parë. Nuk qau. E shtrëngoi fort djalin e madh.

Të voglin ia morën në kabinë, sepse ishte me temperaturë. Dhe ajo u ul mbi dengjet e plaçkave, përballë një polici me armë. Një nënë. Dy fëmijë. Një armë përballë. I gjithë absurdi i një kohe, në një pamje të vetme. Kamioni nuk u nis drejt një vendi. U nis drejt një fati. E shëtitën nëpër qytet, si shenjë paralajmëruese për të tjerët.

“Ja çfarë ndodh me armiqtë”.

Dhe më pas… e mbuluan. Si të mbulohej një e vërtetë, që nuk duhej parë. Brenda asaj mushamaje të rëndë, Kozeta nuk ishte më gazetare. Nuk ishte më vajza e Dashnor Mamaqit. Nuk ishte më gruaja, që kishte një jetë. Ishte një njeri në rënie. Një rënie pa fund. Një rënie në një humnerë, që quhej internim. Dhe kur kamioni ndaloi në mbrëmje dhe ajo pa fytyrat e familjes në Selenicë, kuptoi se gjithçka kishte marrë fund.

Jo sepse nuk kishte më jetë. Por sepse jeta që njihte, nuk ekzistonte më. Aty fillon abisi. Jo ai që të gëlltit menjëherë, por ai që të detyron të jetosh brenda tij, ditë pas dite, vit pas viti. Dhe aty, në atë errësirë të papritur, Kozeta Mamaqi nisi të provojë, se çfarë do të thotë të humbasësh gjithçka, pa humbur veten.

Atje ku jeta la vetëm shpirtin

Selenica, nuk ishte vetëm një vend në hartë. Ishte një kufi. Një vijë ndarëse mes jetës që kishte qenë dhe jetës që duhej të durohej. Kur zbriti nga kamioni atë mbrëmje të rëndë tetori, Kozeta nuk hyri në një qytet, por në një realitet tjetër. Një realitet ku çdo gjë ishte më e ashpër, më e varfër, më e zhveshur nga çdo iluzion.

Shtëpia ku do të jetonin, ishte strehë e përkohshme e dhimbjes. Muret nuk mbanin ngrohtësi, por heshtje. Oborri nuk kishte gjelbërim, por baltë. Dhe ajri dukej sikur mbante brenda një lodhje të vjetër, të trashëguar nga breza njerëzish të harruar.

Aty mungonte babai. Hija e tij ishte kudo, por ai vetë në burg. Mungesë që nuk plotësohej me asgjë. Dhe megjithatë, jeta nuk ndalet për dhimbjen. Ajo të shtyn përpara edhe kur ti nuk ke më forcë të ecësh. Pas pak ditësh, Kozeta mori në dorë, atë që do të bëhej simboli i mbijetesës së saj, lopatën.

Ishte moment i heshtur, por i rëndë sa një betim. Nga pena tek dheu. Nga fjala tek balta. Duart që dikur shkruanin, tani çanin tokën. Gishtat që përkëdhelnin faqet e librave, tani mbusheshin me dhe, me plagë, me të çara. Ditët fillonin herët, para se drita të merrte veten. Zgjoheshin me një lodhje, që nuk kishte ikur kurrë nga dita e mëparshme. Ecje kilometra të tëra në këmbë, në baltë, në shi, në të ftohtë.

Dhe pastaj puna e gjatë, e rëndë, e pamëshirshme. Në fillim dukej si trup i hedhur, në një botë që nuk i përkiste. Këpucët i mbetën në baltë që ditën e parë, si simbol i fundit i jetës së vjetër, që nuk përshtatej dot me këtë tokë. Ditën tjetër, veshi çizmet e shqyera. Dhe me to nisi jetë ndryshe.

Varfëria nuk ishte më një fjalë. Ishte ndjesi që të futej në palcë. Ishte buka që mungonte. Ishte rreshti i gjatë, ku dikush të thoshte “mbaroi” edhe kur kishte. Por koha, si gjithmonë, e bën të vetën. Kur panë që ajo punonte si të gjithë, që nuk ankohej, që mbante kokën ulur, por shpirtin lart, filluan ta shohin ndryshe.

Nuk ishte më “armikja”. Ishte një grua që vuante si ata. Që hante si ata. Që lodhej si ata. Dhe kështu, mes baltës dhe mundimit, lindi një respekt i heshtur. Por mbi të gjitha, ajo që e mbajti gjallë Kozetën në atë univers dhimbjeje, ishte forca e brendshme, që ndoshta nuk e kishte njohur më parë.

Nuk u thye. Nuk u bë e egër. Nuk e humbi ndjeshmërinë. Madje, në mënyrën më të çuditshme, gjeti një lloj paqeje në punë. Lopata, që në fillim ishte simbol i dënimit, u bë shoqe. Një mjet që e mbante të lidhur me jetën. Një ritëm që e ndihmonte të mos mendonte, të mos rrëzohej brenda vetes. E mbante gjithmonë mbi supe edhe kur të tjerët e fshihnin. Sikur të donte t’i thoshte vetes: “Kjo jam tani. Dhe do ta mbaj këtë barrë.”

Në mbrëmje, kur kthehej në shtëpi, lodhja ishte aq e madhe sa trupi dorëzohej. Por mendja jo. Aty fillonte tjetër betejë. Malli për fëmijët, ankthi për babanë, dhimbja për jetën që kishte humbur. Dhe megjithatë, çdo mëngjes ngrihej përsëri.

Selenica u bë universitet i dhimbjes. Një shkollë ku nuk mësohej me libra, por me plagë. Ku nuk kishte nota, por prova. Dhe Kozeta Mamaqi, e kaloi këtë shkollë jo thjeshtë duke mbijetuar, por duke ruajtur atë që ishte më e vështira për t’u ruajtur, njerëzoren.

Kur një nënë humbet gjysëm e shpirtit

Në jetën e Kozeta Mamaqit, internimi ishte plagë. Varfëria ishte plagë. Burgosja e të atit ishte plagë. Por asnjëra nuk i afrohej asaj që do të vinte, ndarjes nga fëmijët. Sepse një nënë mund të durojë gjithçka urinë, lodhjen, përbuzjen, por jo boshllëkun e krahëve të saj. Nisi si një proçes gjyqësor. Në letër, një çështje civile. Në realitet, një vendim i marrë më parë, një dënim i shkruar pa u lexuar ende. U përball me gjyqin jo si e pandehur, por si nënë që kërkonte të drejtën më elementare, të rriste fëmijët.

Argumenti ishte i thjeshtë, i pastër, i pakundërshtueshëm, dashuria. Por sistemi nuk njihte dashurinë. Njihte vetëm biografinë. Në atë sallë, Kozeta nuk ishte më nënë. Ishte “armike e klasës”. Dhe një “armike”, nuk kishte të drejtë të formonte brezin e ri. Vendimi u dha. Fëmijët do të qëndronin me të atin.

Një fjali. Një firmë. Një jetë e shkatërruar. Protestoi. U ngrit në këmbë. Nuk bërtiti, nuk ofendoi, por foli me gjithë forcën e shpirtit, se kishte dashurinë, se kishte zemrën, se kishte gjithçka për t’i rritur. Por fjala e saj, ra në një boshllëk të ftohtë. Në një sistem që nuk dëgjonte, por vetëm vendoste.

Dhe pastaj erdhi dita. Dita e ekzekutimit të vendimit. Një tragjedi e gjallë. Në qendër të Selenicës, gjithçka ishte përgatitur. Makina e policisë. Njerëzit që prisnin. Dhe një turmë që kishte dalë të shihte. Sepse edhe dhimbja, në atë kohë, shndërrohej në spektakël. Kozeta nuk doli. Nuk mundi. Ndoshta nuk deshi, që fëmijët ta shihnin të rrëzuar. Ndoshta nuk donte, që dhimbja e saj të bëhej shfaqje.

Fëmijët i morën. Jo me fjalë. Por me forcë. Ata qanin. Thërrisnin “mami”…

Përplaseshin, kundërshtonin, kërkonin duart që i kishin mbajtur gjithmonë. Por duart nuk ishin aty. Një vendim, ishte më i fortë se një përqafim. Një urdhër, ishte më i rëndë se një lot.

Dera u mbyll. Një derë makine. Një derë që u bë kufi, mes një nëne dhe fëmijëve të saj. Makina u nis. Dhe bashkë me të, u largua gjysma e shpirtit të Kozetës. Në atë moment, nuk kishte më fjalë. Nuk kishte më mendim. Vetëm një boshllëk, që nuk mbushej me asgjë. Thuhet se atë ditë, e gjithë Selenica qau në heshtje.

T’i marrësh një nëne fëmijët, është të shkulësh një pemë me rrënjë. Nuk u thye, sepse duhej të jetonte. Diku, në një qytet tjetër, dy fëmijë do të rriteshin me mallin për të. Vazhdoi të punonte, të jetonte, të priste. Tre herë në vit i lejohej t’i takonte. Dhe për ato pak ditë, mblidhte gjithë dashurinë e një viti.

Edhe pse ia morën fëmijët, nuk arritën t’ia marrin mëmësinë. Sepse ajo nuk është një status. Është një lidhje që nuk këputet, as nga dhuna, as nga largësia, as nga koha. Dhe Kozeta Mamaqi mbeti nënë edhe kur krahët e saj ishin bosh.

Sokoli dhe violina

Ishte verë. Nga ato verat e pakta kur fëmijët i kishte pranë, kur shtëpia e Selenicës mbushej me zëra, me frymë, me jetë. Ato ditë ishin rikthime të përkohshme të lumturisë, si një borxh që jeta ia kthente me pikatore.

Kozeta vendosi t’i merrte me vete, për të parë gjyshin në burgun e Ballshit. Një rrugë e gjatë, e lodhshme, me vapë dhe me pluhur, por askush nuk u ankua. Fëmijët kishin mësuar shumë herët të mos ankoheshin. Kishin mësuar të prisnin, të duronin, të kuptonin më shumë seç duhej për moshën e tyre.

Sokoli i vogël mbante në dorë violinën. Nuk la askënd t’ia mbante. E mbante fort, si të ishte një pjesë e vetes, si të kishte kuptuar, që nuk ishte thjeshtë vegël muzikore, por një zë, një mënyrë për të thënë atë që fjalët nuk arrinin.

Kur arritën në burg, gjithçka ndryshoi. Hekurat, muret e ftohta, prania e policëve, botë e ashpër, që nuk kishte asgjë të përbashkët me botën e një fëmije. Takimi u bë përmes hekurave. Dashnor Mamaqi, i lodhur, i thinjur para kohe, por me një dritë të pashuar në sy, pa nipërit.

Në ato çaste, burgu nuk ishte më burg. Ishte dhomë, ku një gjysh shihte gjakun e tij, vazhdimin e vetes. Kozeta i tha me një zë të butë: “Ke një surprizë”. Sokoli u afrua. Hapi me kujdes violinën. E vendosi mes supit dhe mjekrës, ashtu siç kishte mësuar. Në dorën tjetër mori harkun. Dhe filloi. Në atë hapësirë të mbyllur, ku zakonisht dëgjoheshin vetëm hapa të rëndë dhe zëra të ftohtë, papritur u derdhën tingujt e Vivaldit. “Katër stinët”.

Muzika u përhap, si një frymëmarrje e re. Si një pranverë që hyn në një vend, ku kishte vetëm dimër. Tingujt nuk ishin të përsosur. Ishin tinguj fëmije. Por kishin diçka që nuk mësohet në shkollë, shpirtin. Gjyshi e dëgjonte i heshtur. Sytë iu mbushën me lot. Nuk ishin lot dobësie, por përzierje dhimbjeje dhe krenarie, mall i grumbulluar që shpërthente në heshtje.

U afrua sa mundi pranë hekurave. E puthi nipin. Dhe me një zë që i dridhej, tha:

“Rrofsh o bir… ma ke shtuar jetën.”

Ajo violinë nuk luante vetëm muzikë. Luante jetën e tyre. Luante mallin, dhimbjen, shpresën. Dhe Sokoli, fëmijë që dikur ishte marrë me forcë nga duart e saj, në atë moment, nuk ishte më vetëm një djalë i vogël. Ishte ura që lidhte të kaluarën me të ardhmen. Ishte dëshmia, se jeta vazhdon edhe kur duket se gjithçka ka mbaruar.

U kthyen sërish në Selenicë. Burgu mbeti pas. Hekurat u mbyllën përsëri. Por tingujt jo. Ata mbetën në zemrën e Kozetës, si një melodi që nuk shuhet. Si kujtim që e ngroh edhe në ditët më të ftohta. Sepse dashuria e vërtetë nuk shuhet. Gjen gjithmonë mënyrë për të folur. Edhe përmes një violine të vogël, në mes të një burgu.

Humbja e të jatit plagë që nuk mbyllet

Për Kozeta Mamaqin, babai nuk ishte vetëm figurë familjare. Ishte rrënja e saj. Ishte njeriu, që i kishte mësuar dashurinë për librin, për fjalën, për krenarinë. Ishte ai që i kishte thënë, në çdo letër, në çdo takim:

“Mbaje kokën lart”.

Dashnor Mamaqi u lind në vitin 1923 në Përmet. Bëri luftën me armë në dorë dhe organizoi çetën e njohur “Musa Fratari”. Studioi në Bashkimin Sovjetik. Kreu detyrën e zëvëndësministrit të Arsimit dhe Kulturës. Drejton gazetën “Zëri i Popullit”. Emërohet Sekretar i Parë i Komitetit të Partisë për Durrësin dhe Sekretar i Komitetit të Partisë për Tiranën. Në opinion është çfaqur një burrë i mënçur, i urtë, i aftë dhe i ndershëm. Në vitin 1975 akuzohet si shok i Beqir Ballukut. Arrestohet dhe burgoset. Ndahet nga jeta në burgun e Shën Kollit në Zejmen të Lezhës, në moshën 61 vjeçare.

Edhe kur ishte në burg. Edhe kur ishte i lodhur. Edhe kur e dinte se po shuhej ngadalë. Letrat e tij ishin si fije drite në errësirë. Fjalë të thjeshta, por të mbushura me një forcë të pazakontë. Nuk ankohej. Nuk qante fatin e tij. Nuk donte mëshirë. Një gjë kërkonte, që familja të mos përkulej.

Dhe Kozeta i ruajti ato letra. Jo si kujtime, por si amanet. Vitet kalonin. Takimet në burg ishin të rralla, të shkurtra, të kontrolluara. Gjithçka e kufizuar, përveç dashurisë. Por edhe ajo dashuri kishte një kufi, kohën. Në vitin 1984, lajmi erdhi. Jo me zë të lartë. Jo me ceremoni. Por siç vijnë zakonisht lajmet e zeza, në heshtje. Dashnor Mamaqi ishte shuar në burgun e Zejmenit.

Kozeta nuk pati mundësi t’i thoshte lamtumirë. Nuk pati kohë për një përqafim të fundit. Sepse regjimi nuk të merrte vetëm lirinë, por edhe të drejtën për të vajtuar. Dhimbja nuk ishte vetëm për humbjen e babait. Ishte për padrejtësinë. U shpall fajtor pa qenë. Jetoi vitet e fundit në burg, për një faj që nuk ekzistonte.

Rikthimi fitore e vonuar

Kur u largua nga Selenica, në fund të vitit 1986, Kozeta Mamaqi nuk ishte më vajza e dikurshme e Bllokut, as gazetarja e re plot ëndrra. Ishte një grua, që kishte kaluar nëpër një shkretëtirë të gjatë. Një grua, që kishte mësuar të mbijetojë me pak, të durojë shumë dhe të mos kërkojë asgjë.

Shkoi në Shijak. Një vend i vogël, i heshtur, pa asnjë lidhje me botën që kishte lënë pas. Punoi në një fasoneri, mes zhurmës monotone të hekurave dhe avullit të rrobave. Aty nuk kishte më fjalë, nuk kishte më shkrim, nuk kishte më mikrofon.

Vetëm punë. Vetëm ritëm. Vetëm mbijetesë. Dhe megjithatë edhe në atë rutinë të ashpër, diçka brenda saj nuk kishte mbaruar. Ishte ajo dashuria e vjetër për dijen.

Për librin. Për fjalën. Pas shumë përpjekjesh, pas shumë dyerve të mbyllura dhe refuzimeve të heshtura, arriti të marrë të drejtën për të ushtruar profesionin e saj. Jo si gazetare menjëherë, por si mësuese.

Në Luzin e Vogël. Çdo mëngjes zgjohej në orën katër. Errësira ishte ende mbi qytet, kur ajo nisej për të kapur autobusin e vetëm. Rruga ishte e gjatë, e lodhshme, por për herë të parë pas shumë vitesh, ndiente një dritë brenda vetes. Në klasë, përballë nxënësve, nuk ishte më “armike klase”. Nuk ishte më e internuara. Nuk ishte më gruaja e përndjekur.

Dhimbja, kur kalon nëpër shpirtin e një njeriu të ndjeshëm, nuk e bën atë të ashpër. E bën më njerëzor. Por jeta kishte ende një kthesë për të. Viti 1991, erdhi si prag i ri për Shqipërinë dhe për Kozetën. Pas kaq vitesh heshtjeje, iu kthye e drejta e fjalës. E drejta për të qenë, ajo që kishte qenë gjithmonë në thelb, gazetare.

U rikthye në Radio Tirana. Aty ku duhej të kishte qenë që në fillim. Zëri i saj u rikthye në mikrofon, por tani nuk ishte më zëri i një vajze të re. Ishte zëri i një gruaje, që kishte jetuar shumë jetë brenda një jete të vetme. Kur fliste për shqiptarët jashtë atdheut, nuk ishte vetëm një emision. Ishte një rrëfim. Ishte një lidhje. Ishte një përqafim i largët, për ata që kishin lënë vendin.

Kozeta e dinte çfarë do të thoshte ndarje. E dinte çfarë do të thoshte mall. E dinte çfarë do të thoshte, të jetosh larg asaj që do. Zëri nuk ishte vetëm profesional. Ishte i ngrohtë. Ishte i vërtetë. Ishte njerëzor. Dhe dëgjuesit e ndjenin këtë. Pas dhjetë vitesh pune, doli në pension. Në heshtje, ashtu siç kishte jetuar shumë nga momentet më të rëndësishme të jetës.

Por këtë herë, heshtja nuk ishte e dhimbshme. Ishte një qetësi e fituar. Rikthimi i saj nuk i ktheu vitet e humbura. Nuk i fshiu plagët. Nuk i riktheu kohën që i ishte marrë. Por i dha diçka tjetër, personalitetin e rikthyer. Dhe ndonjëherë, kjo është fitorja më e madhe. Sepse jeta, nuk të jep gjithmonë drejtësi në kohën e duhur. Por kur e jep edhe vonë, ka peshë të veçantë.

Goditja e fundit, humbja e Sokolit

Humnera që lihet pas një humbjeje të madhe, nuk mund të përshkruhet me fjalë të shkurtra dhe të thjeshta. Ajo ndjenjë e boshllëkut, e dhimbjes që rrjedh si një lumë i pafund, është diçka që thyhet ngadalë, por që mbetet gjithmonë e thellë dhe e pashlyeshme. Humbja e Sokolit, ishte pikërisht një goditje e tillë për Kozetën dhe për të gjithë ata që e donin, e respektonin dhe e kishin njohur.

Sokoli ishte rritur me ëndrra të mëdha dhe me energji, që rrallë gjejmë në njerëzit e rinj. Për Kozetën, kishte qenë gjithmonë simboli i një shprese që nuk mbaron, një dritë që nuk mund të shuhet, as kur errësira rrethoi gjithçka. E mbante brenda vetes atë përpjekje të palodhur, atë kurajo për të përballuar vështirësitë dhe atë dashuri që kishte kultivuar me aq mund, aq përkushtim dhe aq vetëflijim.

Por koha është e pamëshirshme dhe ngjarjet që nuk mund të kontrollohen, shpesh marrin mbi ne atë që kemi më të shtrenjtë. Humbja e Sokolit nuk erdhi si një paralajmërim i zbehtë, por si goditje e papritur dhe e dhimbshme, duke lënë boshllëk të paimagjinueshëm në zemrën e Kozetës.

Në ditët që pasuan, Kozeta ndjeu se bota e saj ishte përmbysur. Çdo objekt, çdo kujtim, çdo shenjë e Sokolit në shtëpi, u bë kujtesë e dhembshme e mungesës. Dhimbja e humbjes, nuk ishte vetëm ndjenjë personale, por provë e qartë se jeta nuk kursen asgjë.

Asnjë dashuri, nuk është e mbrojtur nga fatkeqësia dhe se ndonjëherë edhe ato më të bukurat, më të çmuarat mund të shuhen papritur.

Megjithatë edhe në këtë hije të thellë dhimbjeje, Kozeta gjeti brenda vetes një forcë që nuk e dinte se e kishte. Forca për të kujtuar Sokolin, jo vetëm si një djalë që humbi jetën, por si një djalë që jetoi plotësisht, me shpirt të lirë dhe me zemër të madhe.

Kjo ishte goditja e fundit, po ashtu edhe fillimi i një kapitulli tjetër në jetën e saj. Kapitull i mbushur me heshtje, me mall dhe me një forcë të re për të përballuar çdo dhimbje, që jeta vendos para saj.

Zemra e Kozetës, do të mbetet gjithmonë e plagosur. Do të vazhdoj të jetojë, të kujtojë dhe të durojë, duke mbajtur brenda vetes gjithmonë imazhin e Sokolit, i gjallë, i dashur dhe i paharrueshëm. I mbetet një shenjë, si provë e të gjallit të të birit. Janë dy djemtë, dy nipat Glauku dhe Kleiti, që dëgjojnë rrahjet e forta të zemrës së Kozetës, sa herë i shtrëngon në gjinj.

Grua që mbetet dritë

Edhe pas të gjitha goditjeve, pas çdo humbjeje dhe dhimbjeje që jeta i kishte hedhur përpara, Kozeta Mamaqi mbeti një grua që shpërndan dritë. Është një dritë që digjet ngadalë, por që nuk shuhet kurrë, një dritë që qëndron e vendosur në zemër dhe shpirt, duke ndriçuar gjithçka rreth saj.

Çdo hap që ajo bën, çdo vendim, çdo buzëqeshje që shpërndan, është shenjë e forcës së brendshme, dëshmi se jeta mund të të përplasë, por nuk mund të shkatërrojë. Kozeta ka mësuar të përballojë errësirën me durim dhe vendosmëri.

Ka parë se si ëndrrat mund të thyhen, se dashuria mund të shndërrohet në plagë që nuk shërohet. Por ka mësuar gjithashtu, se drita nuk vjen vetëm nga gëzimi, por buron nga guximi për të vazhduar, nga aftësia për të dashur edhe kur të tjerët nuk janë më pranë. Kozeta e mban këtë dritë brenda vetes, si një flakë të përhershme, duke e bërë atë të dukshme për të gjithë ata që e rrethojnë.

Kozeta është bërë shembulli i fuqisë së femrës, që përballon jetën pa dorëzuar shpirtin. Fëmijët që rriteshin pranë saj, njerëzit që kërkonin këshilla dhe ngushëllim, të gjithë ndienin ngrohtësinë e kësaj drite, që vjen nga zemra e saj. Nuk kërkon vlerësime, nuk kërkon lavdërime. Vazhdon të kërkojë të jetoj me ndershmëri, duke dhënë gjithçka që ka brenda vetes për të ndihmuar, për të dashur dhe për të qëndruar e palëkundur përballë sfidave.

Drita e Kozetës, nuk është vetëm simbol i forcës, por edhe i shpresës. Për çdo plagë që ajo mban, për çdo humbje që ka përjetuar, ekziston një hapësirë për të shëruar dhe për të dhënë dashuri të re. Njerëzit që e njohën, e kuptojnë se ajo nuk është një grua që jeton, por një grua që mban dritën e jetës në çdo hap, që shndërron dhimbjen në forcë dhe vuajtjen në një mësim për të gjithë.

Në këtë dritë, lexuesi ndjen jo vetëm historinë e një gruaje, por ndjen forcën e shpirtit njerëzor që nuk thyhet kurrë, forcën që i mund të gjitha goditjet dhe dashurinë që mbetet e gjallë edhe kur gjithçka duket e humbur.

Një jetë që nuk harrohet

Jeta e Kozeta Mamaqit, nuk kërkon shumë fjalë. Kërkon heshtje. Atë heshtje të thellë, ku njeriu përkulet jo nga dhimbja, por nga respekti. Sepse ka jetë që tregohen për t’u kujtuar. Dhe ka jetë që tregohen, për të mos u harruar. Kozeta nuk është vetëm një grua që vuajti.

Mbeti një grua, që e mbajti shpirtin të paprekur edhe kur jeta u përpoq t’ia thyejë. E mbajti të gjallë dashurinë edhe kur ia morën. E mbajti dritën edhe kur errësira, ishte më e fortë se çdo shpresë.

Dhe kjo është ajo që mbetet. Jo vitet e humbura. Jo padrejtësitë. Jo plagët. Por mënyra si ajo jetoi përtej tyre.

Njeriu nuk matet me atë që i merr jeta, por me atë që nuk ia merr dot. Dhe Kozeta Mamaqi, mbeti ajo që ishte që në fillim. Një shpirt, që nuk u përkul. Një nënë, që nuk reshti së dashuruari. Një dritë, që nuk u shua.

Jeta e Kozeta Mamaqit nuk harrohet, sepse nuk ka qenë vetëm e jetuar, por e ndjerë, e dhënë, e frymëzuar, e qëndrueshme dhe e dashur. Jeta e një gruaje të tillë, nuk matet vetëm me vitet që kalojnë, por me gjurmët që lë, me dritën që shpërndan dhe me frymën që i jep shpresë çdo zemre që prek.

Kur përmëndim Kozetën, kuptojmë forcën e shpirtit njerëzor, fuqinë e dashurisë, guximin për të përballuar çdo sfidë. Jeta e saj është testament i qëndrueshmërisë dhe bukurisë së një shpirti, që ndonëse trazuar si dallgë të tërbuara, kërkon qetësinë, heshtjen.

Nëse do të kërkoje një fjalë për ta përshkruar Kozetën, nuk do të mjaftonte. Sepse ajo nuk është fjalë. Është ndjenjë. Është loti që nuk bie, por digjet brenda. Është forca që nuk bërtet, por qëndron. Është dashuria që nuk kërkon, por jep.

Kozeta Mamaqi! Një botë në mes dy jetëve.

Bujar Qesja

Durrës: 9 prill 2026

Është anuluar zyrtarisht tenderi për ndërtimin e portit të ri tregtar në Porto Romano, pasi kompania e vetme që kishte mbetur në garë, Archirodon Group, është tërhequr nga procesi.

Kompania, e cila kishte kaluar në fazën përfundimtare, nuk dorëzoi ofertën financiare më 9 mars, duke bërë që procedura për një projekt me vlerë rreth 400 milionë euro të dështojë përfundimisht.

Në vendimin zyrtar renditen disa nga arsyet e anulimit, mes të cilave mungesa e ofertave të përshtatshme në procedurat e zhvilluara, si dhe problematika në dokumentacion, përfshirë gabime dhe mangësi të rëndësishme në dokumentet e tenderit.

Ndërkohë, për këtë procedurë ka nisur edhe një hetim nga Struktura e Posaçme Kundër Korrupsionit dhe Krimit të Organizuar (SPAK). Disa javë më parë, agjentët e Byroja Kombëtare e Hetimit zbarkuan në zyrat e Autoriteti Portual Durrës, ku sekuestruan dokumentacionin e plotë të garës për ndërtimin e portit të ri tregtar.

Hetimet pritet të zbardhin shkaqet e dështimit të këtij projekti strategjik dhe të verifikojnë ligjshmërinë e procedurave të ndjekura. BW

SPAK po heton edhe dosje të lidhura me politikanë nga të dy krahët apo dhe zyrtarë me qasjet e tyre në grupet kriminale dhe hetimet që janë komplekse do të kërkojnë më shumë kohë që të finalizohen.

Kështu u shpreh sot nga studio e “News 24” gazetarja Anduena Llabani, duke komentuar situatën më të fundit të aktualitetit dhe veçanërisht dosjen e zv/kryeministres së shkarkuar, pezulluar dhe të pandehur, Belinda Balluku e jo vetëm.

Sipas saj SPAK dhe drejtësia janë duke punuar mirë, por u duhet lënë hapësirë që ta vijojnë këtë punë, ndërsa nënvizoi se politika tenton që ta mbajë të kapur këtë drejtësi. Dhe duke bërë analogji me rastin e ministrave në Greqi që u shkarkuan apo po hetohen për subvencionet në bujqësi, ajo theksoi se ndërkombëtarët presin rezultate.

“Nëse SPAK nuk do ketë rezultate dhe integritet, nuk do gëzojë as mbështetjen e ndërkombëtarëve më tej. Kur Rama shkoi në Bruksel për kushtet e Shqipërisë në BE, e kam thënë se Gjermania do jetë e para që do ankohet për qasjen e qeverisë shqiptare në çështjen Balluku dhe koha e tregoi, ata ishin më aktivët dhe kryeneçët. Shikoni si veproi Greqia me skandalin më të fundit të fondeve në bujqësi, ku ministrat akuzoheshin për subvencionin me dy lopë për fermerë dhe pyetja që mund të bëhet është se si mund të ikë një ministër për dy lopë? Por ja që ikën, vendoset drejtësi dhe drejtësia duhet lënë të bëjë punën e saj”, tha Llabani.

Por megjithë presionin politik të vazhdueshëm, muajt në vijim do tregojnë se kush do triumfojë, drejtësia apo politika. Për gazetaren, SPAK gëzon mbështetje si në popull nga sondazhet e bëra, por edhe të ndërkombëtarëve.

Gjithashtu shpjegoi se partnerët ndërkombëtarë kanë besim te kjo drejtësi, duke sjellë materiale e dosje voluminoze për organizata kriminale që po hetohen, ku besohet ka edhe zyrtarë të lartë, politikanë dhe policë të përfshirë.

“Se kush do dalë më i fortë, drejtësia dhe SPAK bashkë me ndërkombëtarët apo politika, kjo mbetet për t’u parë. Ka shtete partnere që sjellin informacione dhe dosje si Belgjika mbi të gjitha apo Italia, sjellin çdo javë pothuajse, për grupet kriminale, të përfshirë me policë, apo organizatat e krimit dhe veprimtarinë e saj apo politikanët që janë përfshirë me këto grupe kriminale. Deri ku do shkojë SPAK-u dhe deri ku do shkojnë tentakulat kjo mbetet për t’u parë, por po punohet, është duke u punuar”, vijoi argumentin Llabani.

E pyetur për kreun e ri të SPAK, gazetarja tha se ka një strategji tjetër pune, por mbetet një zgjatim i ish-drejtuesit Altin Dumani përsa i përket misionit për drejtësi.

“SPAK po punon, Klodian Braho është i njëjtë me Dumanin në punë, edhe pse me model tjetër. Unë mendoj se Klodian Braho ka tjetër strategji pune, por është zgjatim i Altin Dumanit. Do ketë të tjera prioritete, do kërkohet më shumë kohë për shkak të kompleksicitetit të dosjeve. Ndoshta do kërkojë kohë edhe për shkak të dosjeve penale që janë hapur për politikanët, nga mazhoranca ka, ka edhe nga opozita edhe nga mazhoranca, e kemi parë, shumë janë përcjellë atje te SPAK dhe shumë të tjerë të lidhur me qeverisjen e vendit janë marrë në pyetje në vijim”, përfundoi ajo.