VOAL

VOAL

Zëri i Amerikës: Hapet procesi i parë gjyqësor në Gjykatën e Posaçme të Kosovës

September 15, 2021

Komentet

Revolucioni i Karafilit- 50 vjet më parë një grusht shteti ushtarak pa gjak i dha fund diktaturës së Salazarit në Portugali

Më 25 prill 1974, një grusht shteti ushtarak pa gjak i dha fund regjimit autoritar korporatist të António Salazar në Portugali.

VOAL- Notat e Grândola, vila morena nga kantautori José Afonso (kënga antifashiste par excellence, e ndaluar nga regjimi Salazar për shumë vite) të transmetuara njëzet minuta pas mesnatës së 25 prillit 1974 nga Radio Renascença (radio e kishës portugeze) janë sinjali se çlirimi ka mbërritur.

Fitorja do të konfirmohet, pas revolucionit, nga vargjet e Sophia de Mello Breyner Andresen: “Ky është agimi që kam pritur/ Dita e parë e plotë dhe e pastër/ në të cilën dalim nga nata dhe heshtje./ Dhe të lirë ne banojmë në substancën e kohës.”

Më 25 prill 1974, Portugalia u çlirua nga i ashtuquajturi Estado Novo (Shteti i Ri), regjimi i themeluar dekada më parë nga diktatori António de Oliveira Salazar. Revolucioni u bë i mundur falë lëvizjes së madhe të popullsisë, të shkaktuar nga një grusht shteti ushtarak dhe të forcuar nga pjesëmarrja civile, një grusht shteti që përfaqëson një shkëputje radikale me të kaluarën dhe çlirimin nga abuzimet dekada.

Diktatura

Në vitin 1926, ndërsa valët fashiste përfshiu Evropën, demokracia portugeze u mbyt nga një grusht shteti nacionalist. Në vitin 1933, Salazar, një ekonomist, katolik i flaktë dhe ish-ministër, krijoi një regjim korporatist reaksionar dhe fitoi pushtetin e plotë. Portugalia formalisht mbeti një republikë. Megjithatë, kthesa autoritare ndryshoi në thelb gjithçka, duke filluar me ekzistencën e padiskutueshme të një partie të vetme, Unioni Kombëtar (União Nacional) dhe i policisë sekrete, PIDE (Polícia Internacional e de Defesa do Estado de Defesa do Estado) detyra e së cilës ishte të shtypin opozitën. Motoja “Zoti, Atdheu dhe Familja” ishte sinteza e koncepteve politike të diktaturës, koncepte rreth të cilave Salazar u përpoq të bashkonte ideologjikisht shoqërinë civile portugeze, duke imponuar vlera tradicionale të panegociueshme dhe duke bllokuar kërkesat për modernizim.

Forcat çlirimtare

Megjithatë, pakënaqësia vazhdoi të rritej gjatë viteve të diktaturës, për shkak të represionit dhe varfërisë së krijuar nga fushatat koloniale të promovuara nga Salazar me një humbje të madhe njerëzish dhe burimesh. Kështu lindi Lëvizja e Forcave të Armatosura (“Movimento das Forças Armadas”, MPJ), e promovuar nga grumbullimi i grupeve të ushtarëve përparimtarë: një grup brenda ushtrisë kombëtare, i përbërë nga ndjeshmëri të ndryshme, por unanime rreth tre kërkesave: demokracisë, dekolonizimit, zhvillimit. (descolonizar, demokratizar, desenvolver).

Armiqësia e hapur kundër regjimit kthehet shpejt në një aksion përmbysjeje totale. Grushti i shtetit filloi në orët e para të 25 prillit 1974. Ushtarët besnikë të regjimit u arrestuan në të gjithë vendin, ndërsa trupat e rregullta të udhëhequra nga kapitenët e rinj Salgueiro Maia dhe Otelo Saraiva de Carvalho u drejtuan drejt kryeqytetit, duke pushtuar qendrën dhe qendër infrastrukturore . Njerëzit në Lisbonë dalin spontanisht në sheshe dhe rrugë, duke ofruar mbështetje dhe duke siguruar suksesin e planit. Teksti i lëshuar atë ditë nga ushtria shpall: «Lëvizja e Forcave të Armatosura, e cila sapo ka përfunduar misionin më të rëndësishëm qytetar të viteve të fundit, i shpall kombit synimin e tij për të përfunduar një program mbrojtës për vendin dhe për t’u kthyer te populli portugez. liritë civile të cilave u janë hequr”.

Simboli

Një simbol i veçantë lidhet me ngjarjen epokale të 25 prillit 1974: lulet e kuqe që qytetarët u dhurojnë ushtarëve me të mbërritur në kryeqytet, duke i vendosur në tytat e pushkëve. Kështu, karafili bëhet emblema e një aksioni ushtarak pa gjak dhe paqësor, i cili merr emrin Revolucioni i Karafilit (Revoluão dos cravos). rsi-eb

‘Si film italian’- Kur Lavrovi sulmonte median RAI 3 me gjuhën e Ramës

Drejtuesi i programit televiziv italian Report në RAI 3, Sigfrido Ranucc, deklaroi mbrëmë në intervistën ekskluzive në SYRI TV se vetëm Edi Rama dhe Sergei Lavrov i Rusisë ishin ankuar për investigimet e tyre.

Në vitin 2022, Lavrov do të reagonte ndaj një investigimi të bërë nga gazetarët italianë, duke thënë se i ngjante një filmi italian alla-Bond.

Në mënyrë të ngjashme, edhe kryeministri Edi Rama tha se akuzat që janë bërë nga programi italian i ngjajnë një filmi të Fellini-t.

Por përse reagoi Kremlini në atë kohë? Shkak u bë një investigim i gazetarëve italianë që zbuloi se misioni shëndetësor rus në kohën e koronavirusit, pra në mars të vitit 2020, kishte vjedhur informacione sekrete për vurusn.

“Një linjë veprimi e tillë servile dhe dritëshkurtër, jo vetëm që dëmton marrëdhëniet tona dypalëshe, por tregon edhe karakterin moral të përfaqësuesve individualë të autoriteteve zyrtare të Italisë dhe mediave të saj”, shprehej Kremlini.

Më tej Lavrov theksonte se ‘ky program është një punë propagandistike e nivelit të ulët’.

“Raporti në fjalë do të ishte subjekt për serinë e ardhshme të filmave italiane të Bond,” thekson Ministria e Jashtme ruse.

Sërish me tonet e Edi Ramës, edhe Lavrovi i kthehet nacionalizmit dhe atdhetarisë. Ai thekson se Rusia dhe Vladimir Putini ishin të paktët që u ofruan për ndihmë ndaj popullit italian dhe e bënë këtë ekskluzivisht për arsye humanitare.

Kurse Ranucci u përgjigj thjesht dhe shkurt: “Ne gjithmonë bëjmë punën tonë, episodi ishte një rikonstruksion rigoroz i fakteve”.

E krahasoi me Lavrovin në SYRI TV- Rama tërbohet ndaj drejtuesit të RAI-t

Kryeministri Edi Rama reagoi sërish me tërbim ndaj rrjetit publik italian, RAI, pasi drejtori i programit investigativ Report, Sigfrido Ranucci dha një intervistë ekskluzive në SYRI TV.

Gjatë kësaj interviste, Ranucc tha se vetëm Edi Rama dhe Lavrovi i Kremlinit janë ankuar për investigimet e tyre.

Duket se kjo fjalë e ka tërbuar kryeministrin shqiptar.

Ai ka bërë një reagim tjetër që tregon se Rama ka dalë plotësisht jashtë kontrollit.

REAGIMI I PLOTË

Meqë dje gjatë ndërhyrjes tuaj në të njëjtin TV shqiptar të njëanshëm, i përfshirë nga ‘Report’ në përhapjen e të njëjtave shpifje të importuara në Itali nga ‘Report’, thatë se do të kishit qenë më mirë të kontaktonit drejtpërdrejt, ja ku jam, por në sy të të gjithëve,  sepse me gjithë shtrembërimet e një të vërtete të vetme dhe të thjeshtë që pata fatkeqësinë, por edhe fatin të jetoj në lëkurën time në harkun e vetëm 72 orësh, nuk kam guxim të komunikoj me ju pa dëshmitarë.

Është për të ardhur keq që në vend që të dëgjojë gjyshen time që tha të gabosh është njerëzore por këmbëngulja është djallëzore, bëtë një hap tjetër fals. Por duke qenë se në këtë rast nuk jam unë ai që gabova, kam për detyrë të ngulmoj për të këmbëngul në të vërtetën e shkelur në këmbë nga ai emision brutal dhe të mos dorëzohem në mbrojtjen e Shqipërisë dhe institucioneve të saj, përfshirë rolin e saj në marrëveshjen dypalëshe me Italia që emisioni juaj ka çdo të drejtë ta kritikojë duke bombarduar qeverinë e vendit tuaj, por nuk ka të drejtë ta bëjë këtë duke njollosur vendin tim dhe fjalën shqiptar.

Është gjithashtu për të ardhur keq që ju e krahasoni telefonatën time shumë civile si ndërhyrje e Kremlinit që pretendohet se është kryer në programin tuaj. Të paktën për respekt ndaj viktimave të Kremlinit, nuk do ta krahasoja aq lehtë poloniumin e përdorur për të censuruar me vdekje kundërshtarët me një telefonatë që ndodhi pasi një censure.

Më vjen keq gjithashtu që gënjeni për një notë proteste që mund I kam thënë drejtorit gjatë telefonatës tashmë shumë të famshme, duke pretenduar se kjo nuk ju ka mbërritur ende, kur në të vërtetë nuk kam njoftuar asnjëherë një notë të tillë dhe as nuk mund ta dërgoj. Në të vërtetë nuk kam folur kurrë për një letër të tillë dhe as duke u kufizuar vetëm në vëzhgimin e një  ngjarjeje surreale në programin e tij, ku fillimisht censurohen përgjigjet e kërkuara dhe më pas sulmohen të censuruarit se nuk janë përgjigjur.

Meqë jemi tek faktet, më vjen veçanërisht keç për shtrembërimin nga ana juaj të asaj që tregoni si dokumente gjyqësore në lidhje me vëllanë tim, pasi këto dokumente jo vetëm që nuk ekzistojnë, por pikërisht kjo është edhe objekt ankimi gjyqësor për shpifje këtu në Shqipëri, një rrethanë që në një transmetim të thelluar investigativ siç pretendoni se e kryeni, duhet të paktën të përmendet për të shmangur riprodhimin në mënyrë jokritike të stereotipit të një epoke tjetër të shqiptarit të interesuar vetëm për drogën dhe të një Shqipërie të korruptuar nga kokën dhe këmbët.

Së fundi, është për të ardhur keq që nuk keni guximin të përballeni me arsyen shumë të thjeshtë të telefonatës sime me drejtorin tuaj, pra tw kërkesës për të sqaruar arsyen e një gënjeshtre të paraqitur jo një herë, por dy herë, jo vetëm në Itali, por edhe në Shqipëri, pra se Sekretari i Përgjithshëm i Këshillit të Ministrave nuk i ishte përgjigjur kërkesës suaj për sqarim, e cila u shoqërua më pas me një gënjeshtër të tretë që mori formën e mohimit të dy të parave duke publikuar përgjigjet e marra vetëm në uebsajti, duke shtuar një të katërt mbi dokumentet gjyqësore që nuk ekzistojnë.

Presidenti gjerman dha dorëheqjen pse telefonoi drejtuesit e BILD

Kryeministri shqiptar, Edi Rama, është në zemër të një skandali në Itali, pasi ka telefonuar drejtuesit e rrjetit publik RAI në lidhje me një material investigativ kundër tij.

Kryeministri vazhdon të bëjë rolin e shejtan-budallait, duke mos e kuptuar se sa e rëndë është kjo ngjarje.

Për ta ilustruar, mjaftojmë të kthehemi pas në kohë në vitin 2012 në Gjermani.

Christian Wulff ishte zgjedhur president në vitin 2010 moshën 51-vjeçare, duke u bërë presidenti më i ri në histori.

Por karriera e politikanit të CDU nuk do të zgjaste shumë.

Mediat zbuluan se ai kishte marrë një kredi për shtëpi me kushte të favorshme nga një mik i tij biznesmen.

Përpara se gazeta më e madhe BILD të publikonte detaje nga skandali, ai telefonoi kryeredaktorin e kësaj gazete, Kai Diekmann.

Ky i fundit nuk i doli në telefon, por ai i la një mesazh në sekretari ku deklaronte se do ngrinte padi ndaj gazetës BILD dhe se rrugët mes tyre do të ndaheshin.

Kaq u desh dhe historia e mesazhit eklipsoi edhe skandalin e kredisë.

Brenda pak ditësh, Wulff dha dorëheqjen dhe kërkoi ndjesë te gazeta BILD dhe drejtuesit e saj.

Ndaj tij kishte një hetim për aferën e kredisë, por dy vite më vonë do shpallej i pafajshëm.

Megjithatë, karriera e tij politike kishte marrë fund me atë telefonatë.

SHKRIM PROFIL- MJEKJA E TALENTUAR, EFROSINA (NINA) KAJO- Nga FRANK GJOKA

40 Vjet në shërbim të pacientëve, duke merituar respektin dhe mirënjohjen e tyre

Të flasësh për mjekët flokëthinjur nga pesha e viteve të tyre mbi supe nuk është e lehtë, pasi tek ata mungon dëshira për dukje, por kanë më shumë ndjenjë, pasion, dashuri e humanizëm, vlera, të cilat ne i kërkojmë tek heronjtë. Jeta na mëson se heronjtë janë njerëzit e thjeshtë, të ditur dhe të përkushtuar në mjekësi, që sakrifikojnë për një qëllim, për një ideal dhe bëjnë të pamundurën për t’i realizuar, qoftë dhe me vetëmohim. E tillë është edhe mjekja e talentuar, Efrosina. Njerëz të tillë, që vazhdojnë e punojnë po me atë pasion dhe kanë sakrifikuar shumë nga vetja, padyshim kanë krijuar sot portretin e tyre, ndaj të shkruash për mjekët është jo vetëm një obligim, por dhe një nder dhe refleksion ndaj asaj që kemi lënë jashtë vëmendjes apo kemi neglizhuar. Sot kemi me qindra mjekë e infermierë, që mbajnë peshën e rëndë të viteve të punës intensive, ndaj them me plot gojën se bluzat e bardha dua të kenë të drejtën e inkurajimit shpirtëror e material.

Efrosina (Nina) Kajo, mjeke e talentuar dhe me përgatitje të lartë shkencore dhe intelektuale

Le të ndalemi tek njëra prej mjekeve të nderuara dhe shumë të respektuara, e talentuara Efrosina (Nina) Kajo, me origjinë nga Korça, lindur e rritur në Tiranë, ka kryer gjimnazin më me emër “Sami Frashëri”. Ndikuar nga babai i saji, Jorgji Adhami, i njohur tashmë për kontributin e shkëlqyer që dha dekada me radhë në zhdukjen e malaries në Shqipëri. Kjo vajzë tiranase filloi si një studente e thjeshtë, por mendjendritur. Diplomohet në Fakultetin e Mjekësisë në vitin 1979. E mbushur me besim në vetvete e plot entuziazëm për t’u shërbyer njerëzve. Me përfundimin e specializimit pasuniversitar për kardiologji, në vitin 1995, ajo ka punuar si kardiologe në klinikën e kardiologjisë pranë QSU-1 për 35 vjet. Këtu, dallohet për aftësi, përgatitje të lartë shkencore, seriozitet dhe humanizëm të lartë. Duke vlerësuar, që në rininë e saj të hershme, aftësitë në kardiologji dërgohet për një specializim më afatgjatë në një nga katedrat Kardiokirurgjikale më të mëdha të Evropës, në Gjermani, për Ecografi Kardiake. Kontributi i saj 42-vjeçar në Kardiokirurgji ka përfshirë: Diagnostikimi Ecokardiografik të pacientëve para dhe pas operacioneve dhe në mënyrë të veçantë tek të operuarit me valvula artificiale si dhe diagnostikimin dhe ndjekjen me përparësi të sëmundjeve të lindura të zemrës tek fëmijët dhe të rriturit.
Sot Nina Kajo u gëzohet aftësive të saj në shëndetësi, përpjekjeve dhe djersës, sakrificave ditën e natën në shërbim të sëmurëve, skaliti dhe portretizoi figurën e një zonje me vlera të mëdha intelektuale e bashkëkohore, duke marrë pas disa dekadave titullin e lartë “Prof. Dr. E Shkencave Mjekësore”. Duke parë vizionin intelektual e emancipues të saj, emërohet Shefe e Seksionit të Fiziologjisë Patologjike në Fakultetin e Mjekësisë, pa llogaritur anëtarësimin e saj në disa komisione vlerësimi apo në shoqatat shqiptare apo evropiane të kardiologjisë.

Duke biseduar me doktoreshë Ninen, të duket se dëgjon qindra zëra pacientësh në vite tek rrëfejnë se ajo ka bërë ç ‘është e mundur të kryejë detyrën e mjekes e të drejtueses së vërtetë. Dhe pse ka dalë në pension, për asnjë çast nuk është shkëputur nga mjekësia. Vazhdon të shërbejë po me atë zell e pasion në klinikën e saj, pa kursyer asgjë nga vetja, duke dhënë përsëri nga shpirti i saj i madh e bujar gjithçka për pacientët, ku rrezaton kulturë komunikimi dhe me plot pasion u jep jetë dhe shpresë të sëmurëve. Një jetë e tërë si kardiologe me tituj e grada shkencore, e mbushur sot me shumë vlerësime të merituara.

Mjekë me emra të ndritur, shkollë dhe shembuj për brezat

Kujtojmë me respekt të veçantë shefin e kardiologjisë Dr. Prof. Petrit Gaçe, mjekët Veli Zogu, Ali Alushani, Fedhon Meksi etj. Komunikimi i tyre i veçantë, nuk ishte thjeshtë vetëm një element edukativ, por dhe mënyra për të transmetuar idetë te mjekët e tjerë me më pak përvojë, gjë që reflektohej në konsultat mjekësore, ku ata shquheshin për logjikën dhe intuitën e lartë shkencore. Sugjerimet dhe këshillat e tyre, transmetonin limitet e dijes, ndryshonin këndvështrimin, ndihmonin në perceptimin sa më real të shëndetit të pacientëve. Nuk rri dot pa thënë diçka për mjeken laborante Aurora Knuti, doktore e shkencave mjekësore, aktualisht punon pranë klinikës Kajo. Një bashkëkombëse dhe shoqe e ngushtë pune, prej 40 viteve, me Dr. Nina pranë qendrës spitalore. Dhe pse ka dalë në pension, vazhdon të shërbejë, po me atë pasion e vullnet, pa kursyer asgjë nga vetja, duke dhënë nga shpirti i saj i madh e bujar gjithçka për pacientët e saj. Pas çdo analize laboratorike me një vullnet të paparë i këshillon pa përtim pacientët kardiakë. Kjo është Dr. Aurora, një grua fisnike e mbushur sot me shumë vlerësime të merituara.

Në foto: Prof.Dr. Nina Kajo

E përkushtuar për të bërë vazhdimisht më të mirën për pacientët

Pyetjes, nëse ndryshimi i saj ka ardhur thjeshtë nga dëshira apo mundësitë që i janë afruar, Nina, do t’i përgjigjet sinqerisht se është një kombinim midis formimit të saj për të kontribuar, por dhe mundësive që i janë afruar në punë dhe në jetë nga shteti dhe shoqëria. Njeriu ka të vetën dhe të padiskutueshmen, aftësitë dhe intelektin e vet, dëshirat, vullnetin dhe këmbënguljen, të cilat, siç mund të kuptohen, mbetën personale dhe janë atribut i vetë individit. Pastaj është shoqëria që e bën vlerësimin që afirmon dhe e çon individin në piedestalin e lartë njerëzor. Është bukur dhe në interes të shoqërisë, që kur këto dy anë kombinohen, atëherë arrihet ajo që është më e mira dhe, për këtë, Nina vazhdon e punon çdo ditë me përkushtim për të bërë më të mirën për njerëzit në nevojë. Shpesh në punën e saj kujton thënien: “Jeta i jepet njeriut vetëm një herë dhe ajo duhet jetuar me dinjitet”. Këtë devizë, doktoreshë Nina e ka pasur të njohur që në rininë e hershme, kur ishte mjeke e përgjithshme, por edhe gjatë gjithë aktivitetit të saj. Kjo vajzë e grua e tiranase, për 40 vjet fisnikëroi veten, por njëkohësisht vlerësoi integritetin dhe inteligjencën, vlerësoi gjithnjë njerëzit në nevojë. Me këto mundësi, jeta dhe puna e Ninës në mjekësi ka marrë vlera të shumanshme e të respektuara nga komuniteti dashamirës. Këtu qëndron dhe respekti që kanë sot punonjësit në kliniken e saj. Këtu e ka burimin edhe gëzimi e kënaqësia e saj e madhe, sadisfaksioni i saj moral. Nuk është çështje që të jesh, por rëndësi ka se çfarë jemi dhe çfarë bën në jetë. Impresionet e mia për dr. Ninën janë të shumta, një grua zonjë, një personalitet i spikatur profesionalisht, që rrezaton cilësi të vyera humane, teksa në portretin e saj janë të pandara pamjet tejet e njerëzishme, buzëqeshja e sinqertë, pasioni e vullneti për t’i shërbyer gjithkujt me përkushtim të plotë, duke i qëndruar pranë si të ishte një i afërm i familjes, si një prind, si një motër, si një nënë, doktoreshë e vërtetë. Me vlerat e rralla njerëzore që ka shfaqur e që ka përcjellë te njerëzit, ajo ka fituar qindra mijëra miq në të gjithë Shqipërinë. Janë të panumërt ata njerëz të thjeshtë, intelektualë, qytetarë të shtresave të ndryshme, të cilët e kërkojnë dhe respektojnë shumë, i shfaqin shpesh mirënjohje për përkushtimin që ajo ka treguar dhe tregon ndaj pacientëve të tyre.
Në punë ajo u njoh me kolegun dhe bashkëshortin e saj, Ilir Kajo, mjek i talentuar dhe duarartë, i specializuar për Gastroenterologji-Hepatologji, i njohur jo vetëm në Tiranë, por dhe në mbarë vendin, një profesionist që bën pjesë në plejadën e mjekëve që tërë jetën e ka lidhur me shërbimin ndaj njerëzve. Dr. Nina shquhet gjithmonë për marrëdhënie korrekte me pacientët. Ajo i shikon si njerëz, ndaj të cilëve duhet bërë një shërbim cilësor dhe asnjëherë nuk i pa si “klientë”. Ajo është e ndjeshme dhe gjithmonë vendos marrëdhënie të paqme dhe shumë të mira me punonjëset e saj.

Humane, fisnike dhe e admiruar

Në çdo konjukturë politike që ka kaluar, Dr. Nina ka qenë dhe mbetët vetvetja. Ka një individualitet superior të shprehur nëpërmjet punës, pa poza e pa pretendime për t’u dukur. Pasuria më e madhe e saj mbetët ruajtja e personalitetit njerëzor e shoqëruar me sjellje e kulturë, që i kanë dhënë lumturi e mirëqenie shpirtërore. Dituria profesionale e intelektuale janë velloja e artë që ka zbukuruar personalitetin e saj shoqëror. Në një kohë aventurash, si kjo e sotmja, ku njerëzit kanë rëndur pas fitimit për t’u pasuruar me çdo çmim moral, duke braktisur diturinë. Ata që mbetën njerëz në ndjesi, i kemi sot të paktë në mjekësi. Zilia e të tjerëve ia ka prishur ndonjëherë qetësinë, por dr. Nina ka arritur të ruajë gjakftohtësinë. Kurrë nuk bëri kompromis me karakterin e saj dhe kur ishte përballë përfitimeve të të mirave materiale dhe famës shoqërore. Vazhdon dhe mbetet e dashur me të vërtetën dhe e rreptë me padrejtësitë. “Për mua,- thotë dr. Nina, – një rëndësi të madhe në jetën time profesionale ka mirënjohja njerëzore dhe mbetesh në memorien e popullit tënd, ky është vlerësimi më i madh i jetës time”. Por fatkeqësisht gjejmë jo rrallë që s’kanë asnjë ndjesi shpirtërore, si rezultat i zbrazësive karakteriale, mangësisë dhe vulgaritetit të përmasave të kufizuara intelektuale. Dr. Nina ruan respekt të veçantë për punonjësit e saj të shërbimit, ku me devotshmëri ju shërbejnë qytetarëve dhe pacientëve në klinikën e saj private, ku ajo drejton, e shoqëruar me një rregull e disiplinë dhe pastërti shembullore të admiruar.

Shembull për fëmijët dhe brezin e ri

Cilësitë e vyera, edukata familjare dhe kultura e lartë komunikimit, dr. Nina e përcolli dhe te dy fëmijët. Me kujdesin e një nëne të arsimuar dhe kulturuar, dr. Nina, së bashku me bashkëshortin e saj të talentuar, dr. Ilirin, u kujdesën për rritjen, edukimin dhe shkollimin e tyre. Djali dhe vajza u shkolluan në universitetet më me zë të Evropës, aktualisht jetojnë e punojnë në Shqipëri, ku u gëzohen kulturës dhe dijes së tyre. Këta dy pasardhës shikojnë tek prindërit e tyre modelin e prindërve të devotshëm, babain e tyre të mirënjohur e shembullor në gjithçka, të nënës së tyre që personifikon modelin njerëzor, figurën e nënës së dhembshur, të dashur, profesioniste e rrallë, që rrezaton kudo dhe kurdoherë humanizëm dhe mirësi, një qytetare tiranase me emancipim bashkëkohor. Një gjyshe, ku reflekton përkujdesje dhe dashuri për nipat dhe mbesat e saj, duke i quajtur me plot gojën ëmbëlsirat e shpirtit. Unë si autori i shkrimit i uroj dr. Ninës shëndet dhe jetë të gjatë bashkëshortore!

Nga krahasimi me Lavrovin te këshillat e gjyshes: Si demontoi Ranucci, autori i ‘Report’ dhe zv.drejtor i Rai3, mbrojtjen qesharake të Ramës

Zëvendësdrejtori i RAI-t, Sigfrido Ranucci, njëkohësisht autor i programit investigativ, nga më prestigjozët në Itali dhe më gjerë, ka demontuar, në intervistë për Syri Tv, të gjitha alibitë dhe mbrojtjen e dobët që Edi Rama ka bërë që pas transmetimit të emisionit “Report” të dielën, ku temë kryesore ishte marrëveshja Rama – Meloni për refugjatët.

Çfarë transmetoi programi televiziv ‘Report’ në televizionin publik Rai3 – më kryesoret:

1-Marrëveshja Rama – Meloni për refugjatët është jotransparente dhe numri i refugjatëve dhe kostoja financiare për Italinë do të jetë shumë larg shifrave të bëra publike nga dy kryeministrat.

2-Meloni ka bërë marrëveshje me një kryeministër, Sekretari i Përgjithëm i të cilit është ish-avokat i narkotrafikantëve, njeriu kyç i marrëveshjes, njeriu kyç i aferës së pronës me gjeneral Lisi-n dhe njeri që tërheq fijet e drejtësisë në vendin e tij (Shqipëri).

3-Vëllai i kryeministrit Rama, Olsi ka lidhje të forta me narkotrafikantët dhe nuk i ka hyrë gjemb në këmbë, ndaj tij nuk ka asnjë hetim pasi drejtësia është e kontrolluar.

Si u mbrojt Rama?

1-E cilësoi shpifje emisionin nga fillimi në fund.

2-U kap si i mbyturi pas fijes së barit duke thënë se Engjëlli i tij i kishte kthyer e-mail gazetarit të Rai-t.

3-Duke mbrojtur Engjellin e tij si të pafajshëm dhe njeri korrekt që i ktheu e-mail gazetarit, la te kuptohet që këta si për Engjellin kanë shpifur edhe për Olsin.

4- U fsheh pas shqiptarëve. Ata nuk po më sulmojnë mua, tha, ata po sulmojnë popullin shqiptar.

5-Mori në telefon drejtorin e Rai-t.

6-Historia me gjyshe dhe këshlla (presioni) për Rai-n që të tërhiqet.

Si e demontoi zëvendësdrejtori i Rai-t, njëkohësisht autor i programit Report, mbrojtjen qesharake të Ramës në intervistën ekskluzive për Syri-n?

Autori i programit ‘Report’, por njëkohësisht edhe zëvendësdrejtor i kësaj medie iu përgjigj një për një të gjithë narrativës qesharake që ngriti Edi Rama për të mbrojtur veten pas daljes lakuriq përtej Adriatikut.

1-Programi jonë është serioz dhe emisioni për marrëveshjen e refugjatëve nuk është i pari, por kemi bërë me dhjetra për vende të ndryshme.

2-Engjëll Agaçi nuk pranoi të intervistohej nga ‘Report’, por ktheu përgjigje me e-mail pyetjeve që i dërguam ne. Mospranimi që të intervistohej, dhe kthimi i përgjigjes me e-mail, në praktikën tonë është pranim i asaj që pohojmë ne, tha Ranucci.

3-Programi jonë është hetim dosjesh gjyqësore, pra, çfarë ka dalë në Report për Agaçin dhe Olsi Ramën, janë dosje gjyqësore, jo hamendësim. Janë fakte.

4- Qartësim dhe rrëzim i alibisë së trashë të Ramës se po goditet Shqipëria dhe jo ai. Autori i programit Ranucci tha, kam shumë respekt për popullin shqiptar. Programi nuk godet kurrë popullin shqiptar. Unë mendoj se kemi shumë ngjashmëri si popuj. Dokumentari flet me emra dhe mbiemra, ata nuk janë populli shqiptar, por emra dhe mbiemra të përveçëm. Pra, Edi dhe Olsi Rama, Engjëll Agaçi janë emra dhe mbiemra dhe nuk janë gjithë shqiptarët, nuk goditen shqiptarët por emra e mbiemra të përveçëm.

5-Rama po të kishte gjë për programin Report, le të më merrte mua në telefon, gjë që i dhashë mundësi edhe ta bënte kur i kërkova intervistë dhe refuzoi, s’kishte pse merrte drejtuesit e tjerë. Me këtë, Ranucci hodhi në erë “korigjimin” e Ramës te La Republica duke i thënë pse s’more të zotin e punës, pasi jo vetëm që ishte autor i programit, por edhe zëvendësdrejtor i Rai-t, një rrugë e dy punë nënkuptoi Ranucci.

6- Nuk është praktikë që të marrë një kryeministër në telefon për programin tonë. Na ka ndodhur vetëm me Lavrovin, i cili është ankuar njëlloj për programin tonë. Pra, zëvendëspresidenti i Rai-t dha një të dhënë që nuk e kishtë në program, Shqipëria është si Rusia.

7- Thirrjes së gjyshes së Ramës për Rai-n për t’u tërhequr, Ranucci iu përgjigj me sarkazëm, kur tha se, i dua shumë gjyshet, edhe gjyshen e Ramës që më bën presion nga bota tjetër, por javën tjetër misioni vazhdon. Pra, as përralla me gjyshe nuk e tërhoqi që të zinte mend.

Ranucci: Dokumentet për Olsi Ramën janë nga aktet gjyqësore, nuk u hetua edhe pse kishte kontakte me narkotrafikantët

Gazetari italian, Sigfrido Ranucci, i ftuar në edicionin e mbrëmjes në SYRI TV, deklaroi se dokumentet e tyre janë marrë nga aktet gjyqësore.

Zëvendësdrejtuesi i RAI-t, tha se Engjëll Agaçi refuzoi intervistën, kurse për emailin e tij tha se ai vetëm sa shërbeu për të konfirmuar lajmin e tyre.

‘Sepse ndërkohë ai email ishte në pritje të marrjes së informacioneve, ishte një konfirmim i informacioneve që kishim, pra ishin të vërteta.

Pra është një operacion që kontribuonte për të vërtetën dhe ne donim intervistën sepse në bazë të atyre informacioneve që Agaçi na konfirmoi, ne mund të realizonim intervistën.

Pra, faktet u treguan me konkretësinë e tyre dhe vërtetësinë dhe përputhen në emailin e përgjigjes të dhënë nga zoti Agaçi.

Ne kemi zakonin që të vazhdojmë të hetojmë, të investigojmë për ato gjëra për të cilat trajtojmë. Ne do të vazhdojmë punën tonë, do i kthehemi edhe të dielën e ardhshme çështjes së emigrantëve.

Zoti Agaçi tha në emailin e tij se nuk e kuptonte pse po e trajtonim këtë çështje që nuk është me interes. Fakti që një qeveri investon 1 miliard euro për trajtimin e emigrantëve në një vend tjetër me mënyra që janë kontradiktore dhe të qarta, që tregon se kjo është një çështje me interes të madh publik,’ tha Ranucci.

‘Ne nuk thamë që ka ndonjë gjë të keqe, ne thjesht donim të flisnim me Agaçin për disa dinamika të kësaj marrëveshje. Për Agaçin ne treguam dhe nënvizuam se kush është Agaçi, treguam edhe çështjen me shefin e Interpolit, gjeneralin Lisi, për çështjen e pronave që ishin në pronësi të një trafikanti dhe kaluan për llogari të gjeneralit.

Të gjitha ato që kemi thënë janë nga dokumentacioni gjyqësor. Të gjitha janë fakte që kanë të bëjnë me korrupsionin, të dokumentuara.

Edhe për vëllain e kryeministrit Rama, i cili nga aktet gjyqësore i lidhur me ato subjekte që thamë.

Ne kemi bërë një punë shumë të qartë të bazuar në dokumente që kemi parë,’ theksoi ai.

Gazetari më pas u ndal sërish te emri i Olsi Ramës.

‘Disa dokumente për këto fakte i kemi publikuar, i kemi rrëfyer se emri i vëllait të kryeministrit nuk është hetuar. Por nënvizuam faktin se nga këto dokumente dilte se kishte rezultuar të kishte kontakte me narkotrafikantët dhe që përdorej e njëjta makinë, makina e tij.

Gjithashtu që ka pasur kontakte me këto subjekte. Kemi thënë këtë gjë. E kemi thënë të njëjtën gjë edhe për ministrat e brendshëm të mëparshëm.

Pra, ne i bëjmë dokumentet tona bazuar mbi dokumentet gjyqësore,’ deklaroi drejtuesi i RAI-t.

INTERVISTA E PLOTE:

VIDEO- Drejtuesi i Report në RAI3 lëshon ‘bombën’: Vetëm Kremlini dhe Edi Rama na kanë sulmuar për investigimet tona

Drejtuesi i programit të njohur investigativ Report në RAI3, Sigfrido Ranucci bëri deklarata të forta në intervistën ekskluzive për Armela Ferkon në SYRI TV.

Ai konfirmoi telefonatën që ka bërë Edi Rama me drejtuesit e RAI-t, duke thënë se vetëm Kremlini është ankuar si Edi Rama për programin e tyre.

‘Mua më rezulton që ka pasur një telefonatë, por që tonet nuk kanë qenë të ndezura.

Nuk e njoh përmbajtjen, di që ka thënë që do dërgoj një letër proteste me sqarime, nga ato që kam lexuar nga agjencitë e lajmeve.

Neve ende nuk na ka ardhur gjë në redaksi.

I kemi kërkuar intervistë, por për fat të keq nuk na është dhënë mundësia për të pasur këtë.

Është ajo përgjigjja e shkruar nga Agaçi që kemi publikuar në faqen tonë, që ka konfirmuar lajmin që dhamë që ka qenë përfaqësuesi ligjor i disa klientëve të përfshirë në narkotrafik dhe konsulent në marrëveshjen mes Italisë dhe Shqipërisë për emirgantët dhe konsulent për operacionin e atëhershëm të gjeneralit Lisi.

Këtë e tha edhe vetë gjenerali Lisi në mikrofonin tonë. Është diçka që ne e morëm parasysh me shumë korrektesë. Agaçi nuk e pranoi intervistën që i kërkuam,’ tha gazetari italian.

‘Nëse është normale, nuk e di, duhej të më kishte marrë mua në telefon nëse po. Nuk ka ndodhur kurrë një gjë e tillë në të kaluarën.

Edhe Kremlini është ankuar për Report, Lavrovi dikur, ministri i Jashtëm. E ka quajtur armik të Kremlinit pas një reportazhi që kemi bërë për ta.

Kemi pasur të njëjtin sulm, telefonata që janë bërë.

Nëse gjithçka do mbetet në një diskutim në nivel cinik, ndërsa në qoftë se ajo telefonatë ka vlejtur si presion, është diçka tjetër. Dhe nuk është e drejtë sepse liria e shtypit është diçka që nuk ka çmim, të gjitha vendet duhet ta respektojnë,’ shtoi ai.

EMISIONI I PLOTE: 

 

Ne i kemi thënë prej 12 vitesh, të gjitha këto për Ramën. Ku jeni? – Nga ADI KRASTA

Ajo çfarë mësoi publiku italian dhe një pjesë e publikut shqiptar nga programi investigativ i Rai 3, ‘Hotspot Albania’ është as më pak e as më shumë gjithçka që ne dhe ata pak gazetarë opozitarë në këtë vend kanë thënë e analizuar e faktuar ditë pas ditë e vit pas viti këto 12 vjet, për mënyrën se si është qeverisur ky vend nga ky grupim i dyshimtë politik që ka vendosur të qëndrojë ende, jo prej fuqisë, jo prej demokracisë, jo prej drejtësisë-por sepse janë të dënuar të largohen të vetëshembur nga e keqja e zullumi i tyre.

Nuk është e drejtë për këtë vend, por ama është krejt i merituar ky lloj shpagimi për ta.

Po çfarë thamë ne qysh në krye e për çka u sulmuam, u bëmë ‘cancel’ (u fshimë), u penguam, u shantazhuam, u kërcënuam, u pushuam nga punët, u bëmë ushqim për hijet anonime në bodrumet e godinave publike me tituj, shkrime të porositur e fushata të organizuara në emër të linçimit politik.

 

1. Ne thamë se nëse një televizion kritik mbyllet arbitrarisht e sulmohet me procese artificiale politike si rasti i ‘Agon Channel’, precedenti është tejet i rrezikshëm për demokracinë dhe humbja e një gjyqi ndërkombëtar me shuma marramendëse është e sigurte. Çfarë ndodhi: Sot nga xhepat e shqiptarëve, jo të Edi Ramës, as të Velisë e as të mediave që i mbështesin nuk dalin ato lek. Janë 130 milionë euro të shqiptareve të humbura.

2. Çfare u thamë ne ambasadorëve të momentit e atyre ndërkombëtarëve që janë zgjuar sot: u thamë se ky shtet nuk ka asfare ndërmend dekriminalizimin, përkundrazi, po zgjedh me cilët kriminelë do ndajë shtratin. Se precedentët antidemokratikë po përkeqësohen e se Evropa është larg. Nuk na dëgjuan.

3. Çfarë thamë në këto 12 vjet. Thamë që po kanabizohet vendi me një projekt të paramenduar. Sot pas një Ministri të Brendshëm të dënuar për lidhje me trafikantë, në çdo artikulim ndërkombëtar mediatik e politik, nën zë e nën zë – ky shtet konsiderohet Narkoshtet.

4. Thamë se me lekët e aktiviteteve kriminale po lobohet, po blihet media, partitë, individë, eminenca ndërkombetare-parlamentare, po blihet vota . Sot kemi në burg një agjent të FBI-së si dëshmia me përfaqësuese e një politikëbërje mafioze.

5. Thamë se po ju mbyt propaganda e se në shërbim të saj janë ushtri të tëra të paguara nga aktivitete korruptive të paprecedentë si inceneratorët e PPP-të.

6. Thamë se ka një projekt të sigurtë për zhbërjen e opozitës.

7. Thamë se reforma në drejtësi ka dështuar dhe askush nuk e mohon dot sot këtë..

8. Thamë se nuk ka dëshmi më të qartë për mënyrën se si ka qeverisur ky kryeministër e ky kryetar bashkie sesa dy fakte te pamohueshme. -1 milionë shqiptare të larguar nga vendi si nga një toke lufte dhe kullat e ngritura në kryeqytet.

Keto thamë e me shumë se kaq këto 12 vjet e sot gjithçka është konfirmuar.

Nga sulmet kundër medias te pakti me Melonin dhe… Shqetësimet kryesore të Amnesty International për Shqipërinë

Amnesty International theksoi si shqetësime në lidhje me gjendjen e të drejtave të njeriut në Shqipëri sulmet fizike dhe verbale kundër gazetarëve, vrasjen e grave në dhunën me bazë gjinore brenda familjes dhe ndërtimin e kampeve për burgosjen e refugjatëve azilkërkues që Italia po ndërton aktualisht në portin e Shëngjinit dhe në ish-aeroportin ushtarak të Gjadrit.

Amnesty, një nga organizatat më të mëdha të mbrojtjes së të drejtave të njeriut në botë, publikoi të mërkurën raportin e saj mbi gjendjen në 155 vende të vrojtuara, përfshirë Shqipërinë. Raporti vëren se autoritarizmi është një forcë në rritje në rang global dhe se numri i njerëzve që jetojnë në shtete demokratike, pra shtete të së drejtës apo shtete të sundimit të ligjit, ra gjatë vitit të kaluar në nivele që nuk ishin parë që nga viti 1985.

“Praktikat dhe idetë autoritariste prekën apo u përdorën nga shumë qeveri dhe shoqëri. Në veri dhe në jug, në lindje dhe në perëndim, politikat autoritariste gërryen lirinë e shprehjes dhe të organizimit shoqëror, goditën barazinë gjinore dhe luftuan të drejtat seksuale apo riprodhuese,” vëren raporti.

Raporti shënjon mënjanë si shqetësim madhor zhvillimet në Lindjen e Mesme, kur krimet rrëqethëse të Hamas të kryera në 7 tetor 2023, në të cilën u vranë mbi njëmijë njerëz, shumica civilë izraelitë dhe mijëra të tjerë u plagosën e 245 vetë u morën peng, Izraeli nisi një fushatë hakmarrëse e cila, sipas Amnesty, u bë një fushatë ndëshkimi kolektiv. “Kjo është një fushatë e bombardimit të qëllimtë dhe jodiskriminues të civilëve dhe të infrastrukturës civile, të mohimit të asistencës humanitare dhe të krijimit të qëllimtë të gjendjes së urisë,” vëren raporti.

“Narrativat publike të bazuara në urrejtje dhe me rrënjë te frika, ngushtoi hapësirën civile dhe demonizoi grupet e margjinalizuara apo individët, me refugjatët, migrantët dhe grupet racore që po vuajnë. Sulmi kundër të drejtave të grave dhe barazisë gjinore u intensifikua më 2023, duke kërcënuar shumë nga arritjet e realizuara përgjatë njëzet viteve të fundit,” vëren më tej raporti.

Sa i përket Shqipërisë, raporti vëren se “gazetarët u shënjestruan nga gjuha e urrejtjes, sulmet fizike dhe një sulm me armë. Dhuna kundër grave brenda familjes vijoi, me 12 gra të vrara nga partnerët apo anëtarët e familjes.”

Raporti vëren se në drejtim të të drejtave të njerëzve LGBTI Shqipëria nuk ka shënuar progres.

Raporti thekson se vrasja e një rojeje sigurie në një sulm kundër Top Channel në mars 2023 ka mbetur me autorë të paidentifikuar dhe të pandëshkuar ndërsa një gazetar u sulmua fizikisht bashkë me bashkëshorten e tij për shkak se kishte raportuar mbi një çështje gjyqësore.

“Gazetarët u sulmua nga figurat politike,” vëren raporti. “Erion Veliaj, kryebashkiak i Tiranës, iu referua një gazetareje investigative si “vrasëse me pagesë” në përgjigje të një artikulli në të cilin ajo kishte theksuar rolin që kryebashkiaku ka luajtur në projektin e incineratorit të Tiranës,” vëren raporti i Amnesty International duke iu referuar sulmeve të mediave proqeveritare kundër gazetares Ola Xama.

Raporti vëren si shqetësim të veçantë marrëveshjen kontroverse të arritur nga qeveria e kryeministrit Edi Rama dhe qeveria italiane e kryeministres Giorgia Meloni në lidhje me ndërtimin e dy bazave për izolimin e refugjatëve që Italia synon të kapë jashtë ujërave të saj territoriale dhe t’i sjellë në Shqipëri, teorikisht për procesimin e kërkesave të mundshme për azil.

Konsideruar gjerësisht si një goditje propagandistike që pritet t’i kushtojë taksapaguesve italianë qindramilionë euro për të arritur asgjë, plani ngre shqetësime serioze sa i përket dhunimit të të drejtave të azilkërkuesve, që po ndodh me ndihmën e qeverisë së një vendi që ka prodhuar azilkërkues me shumicë përgjatë tre dekadave të fundit.

“Organizatat e të drejtave të njeriut dhe të tjera kanë shprehur shqetësim në lidhje me impaktin që kjo marrëveshje mund të ketë mbi të drejtat e refugjatëve, azilkërkuesve dhe emigrantëve, përfshirë faktin që ajo parashikon ndalim automatik të tyre”, vëren raporti. Raporti mund të gjendet i plotë në gjuhën angleze këtu: /BIRN/

A e ka Asociacioni çelësin e Këshillit të Evropës?

Bekim Bislimi

Themelimi i Asociacionit të komunave me shumicë serbe – një thirrje e kamotshme e bashkësisë ndërkombëtare për Kosovën – duket se po shndërrohet tani në një lloj kushti për të, për t’u anëtarësuar në Këshillin e Evropës.

Pas marrjes së dritës së gjelbër në Asamblenë Parlamentare të KiE-së, më 16 prill, vendimin përfundimtar për Kosovën pritet ta sjellë Komiteti i Ministrave i kësaj organizate, më 16 maj.

Deri atëherë, Kosova duhet të vazhdojë t’i bindë së paku dy të tretat e 46 anëtarëve të saj përse duhet të jetë në mesin e tyre.

 

Dhe hapa pozitivë në këtë drejtim duket se janë pikërisht ata që çojnë në formimin e Asociacionit të komunave me shumicë serbe.

Presidenti i Francës, Emmanuel Macron, tha të martën se “në kontekstin e rrugës së Kosovës për anëtarësim në Këshillin e Evropës, Franca i kushton rëndësi përparimit të shpejtë dhe të pakthyeshëm të Kosovës drejt formimit të Asociacionit”.

Ambasadori i Gjermanisë në Kosovë, Jorn Rohde, tha po ashtu se Kosova duhet të bëjë hapa të prekshëm, që nënkuptojnë “dërgimin e draft-statutit të Asociacionit në Gjykatën Kushtetuese për shqyrtim”, në mënyrë që t’i bindë qeveritë skeptike që të votojnë në favor të saj për anëtarësim në Këshillin e Evropës.

Themelimi i Asociacionit ka qenë vazhdimisht kërkesë edhe e vendeve të tjera të grupit QUINT, që, pos Francës e Gjermanisë, përfshijnë edhe SHBA-në, Mbretërinë e Bashkuar dhe Italinë.

Radio Evropa e Lirë e pyeti Qeverinë e Kosovës nëse planifikon ta dërgojë draft-statutin në Kushtetuese përpara datës 16 maj, por, deri në publikimin e këtij artikulli, nuk mori përgjigje.

Më 17 prill, zëvendësministri i jashtëm i Kosovës, Kreshnik Ahmeti, tha se themelimi i Asociacionit nuk është parakusht për pranimin e Kosovës në KiE, por shtoi se ai është pjesë e listës së zotimeve në kuadër të raportit të raportueses për Kosovën në Këshillin e Evropës, Dora Bakoyyanis, të cilat Kosova i ka marrë përsipër që t’i zbatojë pas anëtarësimit në KiE.

Presidentja e Kosovës, Vjosa Osmani, tha në një intervistë për Zërin e Amerikës, më 23 prill, se dërgimi i draft-statutit të Asociacionit në Gjykatën Kushtetuese është detyrë e Qeverisë së Kosovës.

Ndërsa, njohësit e çështjeve politike dhe diplomatike në Kosovë pajtohen se vendi duhet të bëjë “hapa pozitivë” për të mos rrezikuar anëtarësimin në Këshillin e Evropës.

Polemika rreth Asociacionit

Kosova dhe Serbia u pajtuan për formimin e Asociacionit të komunave me shumicë serbe qysh në vitin 2013.

Megjithatë, qeveri të njëpasnjëshme të Kosovës refuzuan ta zbatojnë marrëveshjen, duke shprehur frikë se asociacioni i tillë njëentik mund të ndikojë në funksionalitetin e duhur të shtetit.

Pas trysnisë së vazhdueshme, diplomatët perëndimorë hartuan një draft-statut të këtij asociacioni, të cilin ia dorëzuan Kosovës dhe Serbisë në fund të vitit të kaluar.

Udhëheqësit e dy vendeve thanë fillimisht se e kanë pranuar në parim, por kryeministri i Kosovës, Albin Kurti, tha në një intervistë për Radion Evropa e Lirë më 19 mars se nuk e ka pranuar.

Para se të bëhet ndonjë hap tjetër, draft-statuti duhet të dërgohet për vlerësim në Gjykatën Kushtetuese të Kosovës.

Belgzim Kamberi, nga Instituti për Politika Sociale “Musine Kokolari” në Prishtinë, thotë se kërkesa ose sugjerimi i partnerëve perëndimorë është i qartë: Qeveria e Kosovës duhet ta dekretojë draft-statutin për Asociacionin dhe ta dërgojë për shqyrtim në Gjykatën Kushtetuese.

“Në rast se dërgohet [në Gjykatën Kushtetuese], atëherë, faktikisht, mund të thuhet se është debllokuar procesi i themelimit të Asociacionit… Deri më tash, ky proces është bllokuar nga perspektiva e vendimmarrjes politike”, thotë Kamberi për Radion Evropa e Lirë.

Gjykata Kushtetuese e Kosovës.

Gjykata Kushtetuese e Kosovës.

Sipas tij, praktika e deritashme ka treguar se ministrat e Jashtëm në Këshillin e Evropës, përgjithësisht, i mbështesin vendimet e Asamblesë Parlamentare.

Por, në rastin e Kosovës, thotë ai, marrë parasysh pritjet që i kanë disa vende lidhur me themelimin e Asociacionit, votimi më 16 maj mund të mos jetë fare në agjendën e Komitetit të Ministrave të Këshillit të Evropës.

“Që të mos duket se po votojnë kundër vendimit të Asamblesë Parlamentare, rrezikohet që të mos futet fare në rend dite, si një e formë e refuzimit jo të drejtpërdrejtë”, thotë Kamberi.

Valon Murtezaj, profesor i Diplomacisë në Universitetin IESEG në Paris, thotë se çdo hap që mund ta bëjë Qeveria e Kosovës në drejtim të themelimit të Asociacionit, duhet ta bashkërendojë me kërkesat e partnerëve kryesorë, nga të cilët pret përkrahjen për anëtarësim në Këshillin e Evropës.

“Nëse këto janë pritje nga ata që do të votojnë – dhe Qeveria e di më së miri se cilat janë pritjet – atëherë duhet vendosur në bazë të drejtpeshimit ndërmjet pritjeve dhe gjasave për sukses në votim”, thotë Murtezaj për Radion Evropa e Lirë.

Sipas tij, hap tjetër që mund të bëjë Kosova para takimit të ministrave të Jashtëm të Këshillit të Evropës, më 16 maj, është: dërgimi i garancive të qarta te vendet përkatëse se do të zbatohen të drejtat e komuniteteve joshumicë, si dhe i sinjaleve të qarta se do të avancohet i gjithë korpusi ligjor që ndërlidhet me të drejtat e njeriut.

“Do të ishte e dhimbshme që Kosova ta humbiste anëtarësimin pas gjithë këtij rrugëtimi të suksesshëm deri sot”, thotë Murtezaj.

Në një intervistë dhënë REL-it, më 18 prill, Gerald Knaus, nga Iniciativa Evropiane për Stabilitet, tha se këshillë e tij për Kosovën do të ishte “ta dërgonte draft-statutin për Asociacionin e komunave me shumicë serbe në Gjykatën Kushtetuese” përpara votimit në maj.

Organizata e Knausit publikoi së voni një dokument për rrugën e Kosovës drejt Këshillit të Evropës.

Kosova aplikoi për t’u anëtarësuar në këtë organizatë gati dy vjet më parë – më 12 maj, 2022.

Më 27 mars të këtij viti, Komiteti për Politikë dhe Demokraci i Këshillit të Evropës miratoi raportin e raportueses për Kosovën, Bakoyyanis, e cila tha se vendi i ka plotësuar kushtet për t’u bërë anëtar me të drejta të plota i organizatës, ndërsa Asociacionin e konsideroi si çështje të brendshme të Kosovës.

Më pas, më 16 prill, raporti i Bakoyyanisit kaloi edhe në Asamblenë Parlamentare të Këshillit të Evropës, ndërsa vendimin përfundimtar do ta marrë Komiteti i Ministrave, saktësisht një muaj më vonë.

I përbërë prej 46 shtetesh anëtare, 27 prej të cilave anëtare të Bashkimit Evropian, Këshilli i Evropës është organizata kryesore e kontinentit për të drejtat e njeriut.

Serbia njoftoi së voni se ka ngritur një grup punues për ta penguar anëtarësimin e Kosovës në këtë organizatë. Kjo, përkundër marrëveshjes që ajo ka me Kosovën, për të mos e kundërshtuar anëtarësimin e saj në organizata ndërkombëtare. Radio Evropa e Lirë

“Familjarët po vdesin me sy hapur”: Deklarata për të zhdukurit vetëm në letër

Fotografi nga një instalacion artistik me gurë dhe orë ku gurët simbolizojnë varrin e munguar të të pagjeturve ng alufta në Kosovë, kurse ora simbolizon kohën e kaluar që nga zhdukja e atyre personave.

 

Gentiana Kadrija

“Çdo natë mendoj që kur të zgjohem në mëngjes, dikush do të më thërrasë, por që 25 vjet… asgjë”, thotë Fitim Dubovci, i cili kërkon babanë e zhdukur në luftën e viteve 1998-1999 në Kosovë.

Fitimi, nga fshati Çikatovë i komunës së Drenasit, nuk ishte as dhjetë vjeç kur mbeti pa prindërit e tij – Xheladin dhe Sofie Dubovci.

Lëshimi i dorës që e mbante shtrënguar, derisa forcat serbe i dëbonin nga shtëpia, është imazhi i fundit që Fitimi kujton me nënën e tij.

“Atë e plagosën forcat serbe derisa ne po ecnim në turmën me njerëz, duke ikur nga shtëpia, për shkak të një ofensive në vitin 1998”, kujton Fitimi për Radion Evropa e Lirë.

Sa herë përpiqet ta kujtojë atë periudhë, shikimin e përhumb diku. Thotë se nëna e tij, atëkohë 48 vjeçe, mbeti e plagosur në rrugë, ndërsa pjesa tjetër e familjes u detyrua ta vazhdonte udhën pa të.

“… mbeti me të plagosurit e tjerë, apo me ata që u vranë aty”, thotë Fitimi.

Fshat pas fshati, Fitimi dhe familja e tij mbërritën në Vushtrri – rreth 35 kilometra larg – ku thotë se qëndruan rreth tre muaj, derisa ndodhi një ofensivë tjetër.

Një mëngjes, kujton Fitimi, forcat serbe i morën të gjithë burrat që ishin strehuar në atë shtëpi, përfshirë babanë e tij.

Fitimi mbeti me vëllain e tij, gjithashtu i mitur, dhe rrugën drejt shpëtimit e vazhduan me disa familjarë më të largët.

Me kalimin e kohës, ata morën vesh se nëna e tyre kishte vdekur dhe ishte varrosur në një varrezë masive në fshatin Çikatovë. Eshtrat e saj nuk iu dorëzuan familjes për rivarrim deri në vitin 2010.

Ndërsa, për vendndodhjen e babait, Fitimi nuk di asgjë, as sot e kësaj dite.

“Babanë e kanë marrë të gjallë, por, sot, vetëm 1 për qind besoj se mund të jetë i gjallë diku”, thotë 36-vjeçari duke marrë frymë thellë.

Gjatë luftës së viteve 1998/99 në Kosovë u vranë rreth 13.000 njerëz, ndërsa u zhvendosën mbi 800.000 persona.

Nga rreth 6.000 njerëzit e zhdukur me forcë atëkohë, të pagjetur sot mbeten edhe mbi 1.600. Shumë prej të zhdukurve u gjetën ndër vite në varreza masive në Serbi.

Sipas Komisionit qeveritar të Kosovës për persona të pagjetur, gjatë vitit 2023 u gërmua në 15 lokacione brenda territorit të Kosovës, që ndërlidhen me procesin e zbardhjes së fatit të personave të zhdukur, si dhe në një lokacion në Serbi.

“Të zhvarrosura janë mbetjet mortore të njëzet individëve – viktima të luftës, edhe pse numri i personave të zhvarrosur dhe identiteti i tyre do të përcaktohen pasi të përfundojnë të gjitha ekzaminimet mjeko-ligjore dhe identifikimi përmes analizës së ADN-së”, thuhet në raportin e Komisionit qeveritar të Kosovës.

Deklarata për të zhdukurit nuk zbatohet

Për t’i shtuar përpjekjet në këtë drejtim, Kosova dhe Serbia, një vit më parë, u pajtuan për Deklaratën e përbashkët për personat e zhdukur, në kuadër të dialogut për normalizimin e marrëdhënieve të ndërmjetësuar nga Bashkimi Evropian.

Zotimet që u bënë me këtë deklaratë, përfshijnë: qasje të plotë në informacione të besueshme, mes tyre edhe ato me status të klasifikuar; vënie në dispozicion të të gjitha dokumenteve me rendësi për përcaktimin e fatit të personave të zhdukur, si dhe punë të përbashkët përmes një komisioni të kryesuar nga Bashkimi Evropian.

Një vit pas, asgjë prej këtyre në praktikë, të gjitha vetëm në letër.

Zëdhënësi i BE-së, Peter Stano, konfirmon se Deklarata e përbashkët, e miratuar nga kryeministri i Kosovës, Albin Kurti, dhe presidenti i Serbisë, Aleksandar Vuçiq, në maj të vitit 2023, “nuk po zbatohet ende”.

“Kjo do të ndodhë pasi palët të bien dakord për termat e referencës së Komisionit të Përbashkët, i cili parashikohet ta monitorojë zbatimin e Deklaratës së përbashkët, në mbështetje të punës së Grupit Punues të kryesuar nga Kryqi i Kuq Ndërkombëtar”, thotë Stano për Radion Evropa e Lirë.

Ai thekson se Deklarata nuk është ligjërisht e detyrueshme, por shton se BE-ja u bën thirrje palëve që të angazhohen “në mënyrë konstruktive” në kuadër të dialogut, për të arritur pajtueshmëri për termat e referencës.

Zyra e Qeverisë së Kosovës nuk iu përgjigj pyetjeve të Radios Evropa e Lirë lidhur me këtë temë, përkatësisht termat e referencës, por kryesuesi i Komisionit qeveritar për personat e zhdukur në Kosovë, Andin Hoti, thotë se ato kanë të bëjnë me çështje teknike që lidhen me detyrat e Komisionit të Përbashkët.

Hoti thotë se palët janë pajtuar me komentet e njëra-tjetrës për termat e referencës qysh në dhjetor të vitit të kaluar.

“Në janar, [Mirosllav] Lajçak [emisari i BE-së për dialogun Kosovë-Serbi] na ka dërguar edhe disa komente të reja të Serbisë dhe unë i kam thënë se nuk po komentojmë më për komentet e Serbisë, por ju lutem formojeni komisionin përbashkët”, thotë Hoti për Radion Evropa e Lirë.

Sipas tij, nëse BE-ja nuk ndërmerr hapa kushtëzues ndaj Serbisë, kjo e fundit nuk do të japë asnjë informacion të vlefshëm rreth vendndodhjes së personave të zhdukur.

“Ajo çfarë ne mund të bëjmë si nivel teknik, është të kërkojmë nga BE-ja zbatimin e Deklaratës. Njëra prej pikave të Deklaratës është pikërisht kjo: të dyja palët, pa kushtëzime, shkëmbejnë informata me njëra-tjetrën për fatin e personave të zhdukur”, thotë Hoti.

Ai akuzon kryetarin e Komisionit të Serbisë për persona të zhdukur, Velko Odalloviq, se po i kushtëzon informacionet për të pagjeturit me praninë e tij në Kosovë.

Qeveria e kryeministrit të Kosovës, Albin Kurti, refuzon takimet me Odalloviqin, duke thënë se ai ka qenë personi kryesor i regjimit të Sllobodan Millosheviqit në Kosovë dhe se duhet të merret në pyetje për personat e zhdukur, e jo të jetë pjesë e Komisionit për të zhdukurit. Pretendimet e tilla, megjithatë, hidhen poshtë në Beograd.

Odalloviq, duke folur për Radion Evropa e Lirë, thotë se pa grupe punuese funksionale, nuk mund të punohet në zbardhjen e fatit të të pagjeturve dhe përgjegjësinë për këtë ia kalon Kosovës.

“Më 16 prill, 2021, ne mbajtëm takimin tonë të fundit në Beograd. I gjithë delegacioni nga Prishtina ishte këtu. Ne duhet të bëjmë takime në mënyrë alternative, Beograd, Prishtinë, Beograd, Prishtinë… Prishtina ishte ajo që duhej ta caktonte takimin e radhës. Dhe nuk e kemi pasur atë takim. Nuk kushtëzoj asgjë. Thjesht, po kërkoj që të takohen grupet punuese”, thotë Odalloviq.

Nga ajo kohë, grupet punuese të Kosovës dhe Serbisë mbajtën një takim të jashtëzakonshëm në Gjenevë, më 31 janar të këtij viti. Ekipet u kryesuan nga tjetërkush – jo Hoti e Odalloviq.

“Ajo që kanë kundër meje, personalisht, është problem i tyre, jo i imi. Asnjë përfaqësues të tyre nuk e kam kontestuar dhe nuk do ta kontestoj. Këdo që pala prishtinase vendos në krye të komisionit, është i pranueshëm për ne”, thotë Odalloviq.

Ai nuk iu përgjigj pyetjes së REL-it lidhur me termat e referencës të Komisionit që do të monitoronte zbatimin e Deklaratës së përbashkët për të zhdukurit, por thekson vetëm se “mosfunksionimi i grupeve punuese dëmton familjet e personave të pagjetur”.

Pavarësisht moszbatimit të Deklaratës, Hoti thotë se aktivitetet në terren kanë vazhduar, por, sipas tij, sfidë për Kosovën mbetet territori i Serbisë.

Sipas Hotit, gjatë këtij viti po punohet në katër lokacione në territorin e Kosovës, ndërsa janë duke u shqyrtuar edhe dhjetë lokacione potenciale.

“Serbia [në takimin e Gjenevës] ka thënë se i kemi disa lokacione të ndryshme që mund të jenë varreza masive, apo mund të jenë lokacione të dyshimta për personat e zhdukur, porse ende jemi në hulumtim apo në marrjen e më shumë informacioneve nga prokuroria, gjykata apo policia”, thotë Hoti.

“Përveç përgjigjeve apo fjalëve që i kanë dhënë në janar… zbatim, veprim konkret apo rezultat nuk ka pasur”, shton ai.

Nga Komisioni në Beograd thonë se në takimin e Gjenevës janë shkëmbyer informacione “nga të dyja palët për lokacionet e mundshme që duhet të kontrollohen gjatë vitit 2024”.

“Pas takimit të punës të mbajtur në Gjenevë, ftuam në takim përfaqësuesit e Prokurorisë Publike për Krime Lufte dhe Shërbimin për Zbulimin e Krimeve të Luftës të MPB-së, i njoftuam për takimin dhe i ndamë me ta të gjitha informacionet që kemi marrë nga Prishtina”, thuhet në një deklaratë të Komisionit qeveritar të Serbisë, dhënë Radios Evropa e Lirë.

“Fatkeqësisht, Deklarata nuk ka ardhur ende në jetë, sepse nuk është rënë dakord për detyrat e Komisionit të Përbashkët, të cilin Deklarata e parasheh si mekanizëm mbështetës për Grupin e Punës për Personat e Zhdukur”, sipas Komisionit qeveritar serb.

Për zbatimin e Deklaratës, Hoti thotë se i ka dërguar letër presidentit të Serbisë në qershor të vitit 2023, duke i kërkuar hapjen e arkivave, përfshirë ato konfidenciale. Një letër për moszbatimin e Deklaratës thotë se ia ka dërguar dy herë edhe shefit të politikës së jashtme të BE-së, Josep Borrell.

“Fatkeqësisht, as nga Vuçiq – që ka qenë e pritshme – as nga Borrell e Lajçak, nuk kam pranuar asnjë letër deri më sot, asnjë përgjigje deri më sot”, tha Hoti gjatë një takimi me Komisionin parlamentar për të drejtat e njeriut, më 23 prill.

Familjarët kërkojnë presion më të madh ndërkombëtar

Ahmet Grajçevci, kryetar i Këshillit koordinues të asociacioneve të familjarëve të personave të pagjetur në Kosovë, thotë se që nga fillimi ishte skeptik për zbatimin e Deklaratës së përbashkët.

Duke folur për Radion Evropa e Lirë, ai thotë se vetëm një trysni e madhe e Bashkimit Evropian ndaj Serbisë, do të çonte në zbardhjen e fatit të personave të zhdukur.

“Që nga fillimi kam qenë skeptik, sepse Serbia është jobashkëpunuese. Nuk duan të bashkëpunojnë, por çdo bisedë mundohen ta bëjnë politikisht…”, thotë Grajçevci për Radion Evropa e Lirë.

“Kur është çështja e dinarit, për shembull, shkon për 24 orë në bisedime në Bruksel, ndërsa çështja e personave të zhdukur nuk zgjidhet me dekada”, shton ai.

Se pa presion ndërkombëtar nuk do të ketë përparim në këtë çështje, beson edhe koordinatorja e Shoqatës së familjarëve të të kidnapuarve dhe të pagjeturve në Kosovë, Sillvana Marinkoviq.

Ajo thotë se Deklarata e përbashkët është, thjesht, “një shkronjë e vdekur në letër”.

Sipas saj, familjarët e personave të pagjetur janë të zhgënjyer që çështja është “vënë në planin e dytë” dhe askush “nuk po i kontrollon apo shfrytëzon informatat që ata ua japin grupeve punuese brenda Qeverisë së Kosovës dhe të Serbisë”.

“Edhe pse të gjithë thonë se kjo është çështje humanitare, nuk është kështu. Çështja e personave të pagjetur është çështje e madhe politike. Nuk do të përfitonin shumë njerëz nëse fati i të zhdukurve do të ndriçohej”, thotë Marinkoviq për Radion Evropa e Lirë.

Fitimi kërkon që çështja e personave të zhdukur të trajtohet si humanitare, pasi, siç thotë ai, “me këtë punë po bëhet politikë”.

“Mund të bëhet më shumë, por nuk po punohet”, thotë ai.

Përveç babait, Fitimi ka të zhdukur edhe pesë familjarë më të largët.

“Sa e sa familjarë të personave të zhdukur tashmë kanë vdekur ‘me sy hapur’, sepse nuk e kanë ditur ku i kanë më të dashurit e tyre”. Radio Evropa e Lirë

Kontribuoi: Sandra Cvetkoviq

Send this to a friend