VOAL

VOAL

Tek arti masovik i buçimave te shesheve apo tek arti i invidualiteteve? Nga Maestro Aleksandër Peçi

May 13, 2022
blank

Komentet

blank

Menyja e prishur që i ofron rrjetit garda e kameriereve eskorta me universitet! Nga Elida Buçpapaj

Ka kohë që rrjeti social gëlon nga shërbimi catering.

Veç kujdesni se ky shërbim e ka një bisht.

Kemi të bëjmë me catering me meny të prishur por të ambalazhuar bukur me lloj lloj emrash për sy qorrë.

Përveç shplarjeve të trurit nëpër televizionet- u thënçin publike apo kombëtare, prej kohësh në rrjetin social gëlon edhe trushplarja përmes gardës të kameriereve të edukuara në universitete, një përsosje e eskortizmit. Ato kalojnë nga dhomat e gjumit të shefave tek shërbimet në kazanët e lavatriçeve për të shplarë trurin e shqiptarëve.

Rrjetet sociale janë vendet ku shqiptari gjendet gjithmonë, shqiptarin e ke ose në facebook, ose tek selia e partisë, ose tek zyrat e PR të partive, ose tek skutat ku vendoset se kujt do t’i bëhet “like”! Këto zyrat PR shikoni sa të lartë e kanë stekën kur i krahason me punën e volumshme që kanë bërë deri tash në raport me gjendjen ku ndodhet katastrofisht shteti shqiptar.

Garda e kameriereve nga këto kontigjente  në pamje të parë të kilikosin me fletën e ambalazhit, por kur të mballosin me spageti të prishura karabonara, përgjegjësinë do të duhet ta marrësh ti vetë!

Kur ju thonë se kamerieret kanë mbaruar Universitetin në perëndim, ju shqiptarë mos u hutoni! As me lugën bosh, as me kalbësira. Ju keni aftësi të kontrolloni datën e skadimit të mallit duke e futur në punë mendjen tuaj. Ju fusni në përdorim edhe shqisat tuaja!

Është e vërtetë dhe nuk përjashtohet mundësia që kamerieret të jenë diplomuar në Perëndim, mendoni se gjatë këtyre tri dekadave sa të diplomuar kemi në Perëndim! Dhe edukimi natyrisht që do të ketë pasoja pozitive, por për momentin jo, jemi nën trysninë e kameriereve të politikës që përfitojnë edhe bakshishe, edhe reklamë nga altoparlantët e televizioneve të Tiranës, mjafton që ato të shërbejnë katering me lëtyra të prishura kazanësh nëpër rrjetet sociale!

Shqiptarë nuk jeni mësuar ende ju, se kur të bëjnë reklamë televizionet e Tiranës, malli që shitet zakonisht bie ndesh me interesin e shoqërisë dhe atë kombëtar!

Pa diskutim, rrjeti social është në kulmin e presionit nga shërbimi katering i kameriereve që shpërndajnë nëpër kazanë ushqimin shpirtëror, dingas me mikrobe dhe baktere, pjata bajate, që kutërbojnë erë kënetë të qelbur demagogjie.

Audiencës së rrjetit social i bëjnë keq këto gjellë, të konservuara nëpër kazanë plehrash që kamerieret i mbajnë nëpër dhomat e tyre të gjumit. Prej këtyre gjellëve keni patur 80 vjet vetëm probleme. Të jeni të sigurt se të paktën Helikobakter Gastritis mbillet nëpër stomaqet tuaja dhe po të keni kushte të favorshme mjekimi, do t’ju duhej të paktën katër javë të pinit nga dy ose tre lloje antibiotikësh.

A nuk ka ardhur më në fund momenti, që t’ju thoni ndal këtyre eksperiencave të hidhura me të cilat keni mbi 30 vjet tranzicion që i provoni dhe nuk ngopeni, shumë të hidhura e me pasoja për trupin e mendjen e shpirtit tuaj.

Mësojuni të hani ato që gatuani vetë, duke kontrolluar vetë tregun ku i blini për vaktet tuaja. Preferoni higjenën. Mos lejoni t’ju shesin mallra të kontaminuar si mall bio apo vajin e skaduar të makinave për vaj ulliri ekstra të virgjër.

Pra, ka ardhur një pikë, ku duhet të themi mjaft.

Ruajeni të pastër aparatin tretës dhe, menynë bajate, të molepsur me baktere dhe me etiketa të skaduara me kohë, hidhjuani turinjve kameriereve eskorta të kateringut të propagandës!

blank

Sfidat e rrezikshme të rusofilisë serbe – Nga SHABAN MURATI

Do të duhej sfida e re e hapur antiperëndimore e Serbisë për forcimin e aleancës me Rusinë duke nënshkruar tani në Nju Jork marrëveshjen dypalëshe të bashkëpunimit ruso-serb në politikën e jashtme, që diplomacia perëndimore të zgjohej nga letargjia diplomatike dhe të kuptonte që kupa e durimit për rusofilinë e Serbisë jo vetëm është mbushur, por po derdhet me zhurmë.

Ministri i jashtm rus Sergej Lavrov dhe ministri i jashtëm serb Nikolla Selakoviç nënshkruan në 23 shtator në selinë e OKB marrëveshjen dypalëshe për konsultimet dhe bashkëpunimin në fushën e politikës së jashtme për vitet 2023-2024. Këtë marrëveshje dypalëshe Rusia dhe Serbia mund ta kishin nënshkruar si rregull në Moskë ose në Beograd, por qëllimisht zgjodhën ta nënshkruajnë në Nju Jork për t’ia bërë karshillëkun më të madh Perëndimit dhe për t’i provuar se aleanca strategjike me Rusinë është prioriteti numur 1 i Serbisë dhe jo BE.

Sfida e Serbisë ishte direkte dhe fyese ndaj BE, sepse e bënte një shtet kandidat i BE, i cili ka detyrimin që të harmonizojë politikën e jashtme me atë të BE, kurse Serbia po e harmonizon me Rusinë, e cila po zhvillon një agresion ushtarak kundër Ukrainës dhe kundër Europës. BE reagoi fort nëpërmjet zëdhënësit të saj Peter Stano, i cili deklaroi në 26 shtator se marrrëveshja e re midis Serbisë dhe Rusisë shkakton shqetësime serioze.

“Marrëdhëniet me Rusinë nuk mund të zhvillohen sikur nuk ka ndodhur gjë, në kohën kur Rusia po zhvillon një agresion kundër një shteti kandidat të BE si Ukraina”, theksoi Stano.

Raportuesi i Parlamentit Europian për Serbinë, Vladimr Bilçik, deklaroi në 26 shtator se konsultimet e planifikuara midis Serbisë dhe Rusisë janë një goditje e madhe për procesin e anëtarësimit në BE, në kohën që Rusia është mobilizuar të sulmojë një shtet kandidat të BE, Ukrainën, dhe kur Rusia po sulmon zgjerimin e BE.

Raportuesja e Parlamentit Europian për Kosovën, Viola fon Cramon, në 26 shtator e cilësoi një skandal serioz faktin që Serbia nënshkruan planin e bashkëpunimit të mëtejshëm me Rusinë në mesin e një lufte të shpërthyer nga Rusia. Raportuesja e parlamentit europian Cramon bëri thirrje që BE të ngrijë bisedimet e pranimit me Serbinë, sepse “hyrja në BE nuk kalon nga Moska”.

Sfida e re e Serbisë për bashkëpunimin me Rusinë në fushën e politikës së jashtme ka krijuar shqetësime serioze edhe në Uashington. Ambasadori i SHBA në Beograd, Kris Hill, deklaroi në 26 shtator se SHBA po presin shpjegime nga Serbia lidhur me marrëveshjen e re ruso-serbe. ”Në momentin e tanishëm askush nuk duhet të firmosë asgjë me Rusinë”- theksoi ambasadori amerikan, duke shprehur papajtueshmërinë e SHBA me aktin e ri prorus të Beogradit. Lidhur me qendrimin amerikan portali rus “ruserbia.com” raportonte në 26 shtator se “ambasadori i SHBA në Beograd i kërkon llogari udhëheqjes së Serbisë”.

Pavarësisht se i vonuar, reagimi kolektiv i diplomacisë perëndimore ndaj kësaj sfide arrogante ruso-serbe ka domethënien e vet pozitive. Është pozitive, sepse diplomacia perëndimore më në fund po e kupton se heshtja e saj ndaj provokimeve filoruse të Serbisë që nga nisja e agresionit ushtarak rus në Ukrainë, ka inkurajuar Beogradin në forcimin e përditëshm të aleancës strategjike me Rusinë në dëm dhe kundër të integrimit europian të Serbisë.

Presidenti i Serbisë Vuçiç jo vetëm nuk e ka dënuar personalisht asnjëherë agresionin ushtarak rus në Ukrainë, por ka shtatë muaj që çdo ditë vetëm shan dhe sulmon vendet e NATO-s dhe të BE për ndërhyrjen humanitare perëndimore në vitin 1999. Dhe askush nuk i përgjigjet. Në fjalimin e tij në Asamblenë e Përgjithëshme të OKB në 22 shtator, (sesioni i parë i Asamblesë pas nisjes së agresionit rus), presidenti Vuçiç jo vetëm nuk e dënoi agresionin ushtarak rus në Ukrainë, por as emrin “Rusi” nuk guxoi ta zerë me gojë, në një kohë që shumica e presidentëve dhe e kryeministrave, që folën në Asamblenë e Përgjithëshme të OKB, dënuan me forcë agresionin dhe krimet e Rusisë në Ukrainë.

Reagimi i tanishëm i diplomacisë perëndimore ndaj marrëveshjes së re ruso-serbe në fushën e politikës së jashtme ka rëndësi, sepse shënon një moment të ri të së vërtetës që Perëndimi po e kupton se kursi i tolerancës, i joshjes dhe i indulgjencave të pamerituara, që BE ka ndjekur ndaj Serbisë në vite e dekada, nuk ka pasur asnjë efekt në europianizimin e udhëheqjes serbe dhe të shoqërisë serbe, të cilët e treguan filorusizmin e tyre me rreshtimin flagrant me Rusinë agresore.

Presidenti serb Vuçiç ka refuzuar me arrogancë të bashkohet me sanksionet e BE kundër Rusisë, megjithëse i kanë bërë thirrje të vazhdueshme udhëheqësit më të lartë të vendeve më të fuqishme të BE si dhe të gjitha institucionet europiane. Udhëheqja serbe lejoi që brenda shtatë muajve nga agresioni rus, Moska të hapë me shpejtësi në Serbi rreth njëmijë kompani të reja ruse me emra serbë me qëllim që Rusia të thyejë sanksionet europiane.

Serbia ka refuzuar gjatë shtatë muajve të agresionit rus që të bashkohet me 25 deklarata të BE, të cilat dënonin agresionin rus në Ukrainë. Këtë qendrim skandaloz antieuropian e mban një shtet kandidat i BE dhe burokracia diplomatike e BE nuk ka reaguar. Shteti kandidat i BE, Serbia, guxon të nënshkruajë marrëveshjen e re të bashkëpunimit me Rusinë në politikën e jashtme në kulmin e agresionit ushtarak rus në Ukrainë dhe në kulmin e konfliktit gjeopolitik midis Rusisë dhe Europës. Nënshkruan këtë marrëveshje me shtetin agresor, në një kohë që Moska po kërcënon çdo ditë Europën dhe Perëndimin me armët dhe me luftë bërthamore.

Në kohën që gjithë diplomacia e lartë europiane dhe perëndimore e izoloi dhe refuzoi të takonte në Nju Jork ministrin e jashtëm rus pikërisht për shkak të agresionit rus në Ukrainë, presidenti Vuçiç zhvilloi atje bisedime me Lavrovin, ku sipas njoftimit të ministrisë së jashtme ruse në 23 shtator, “të dy u pëqendruan në zhvillimin e mëtejshëm të dinamikës së marrëdhënieve ruso-serbe dhe thellimin e partneritetit strategjik midis Rusisë dhe Serbisë”.

Dhe si dëshmi të re të këtij thellimi të partneritetit strategjik, po atë ditë Rusia dhe Serbia nënshkruan marrëveshjen dypalëshe të bashkëpunimit në fushën e politikës së jashtëme.

Sfida antiperëndimore e Serbisë për forcimin e mëtejshëm të aleancës strategjike me Rusinë ka në domethënien e saj dëshminë e pamohueshme që Serbia e ka bërë çvendosjen e saj nga integrimi në BE te integrimi me Rusinë. Në 25 shtator portali i njohur “intellinews.com“ shkruante se nënshkrimi i planit të konsultimeve me ministrinë e jashtëme ruse “është planifikuar të japë sinjalin që Serbia nuk po lëviz drejt Perëndimit”.

Shumë vonë për të pranuar një realitet, për të cilin diplomatë dhe analitika serioze rajonale dhe ndërkombëtare kanë tërhequr vëmendjen prej kohësh.

Çështja më kryesore, që rezulton nga harmonizimi i politikave të jashtme të Rusisë dhe të Serbisë me marrëveshjen e re, është konfirmimi i Serbisë si ushtar strategjik i Rusisë për zbatimin e planit të ri të rrezikshëm rus të destabilizimit dhe të konflikteve në Ballkan. Në këtë klimë ruso-serbe duhet parë zhvillimi negativ, që Serbia po provokon me shpejtësi tensionet e reja në dy vatrat kryesore të menexhuara nga Beogradi: në Bosnjë-Hercegovinë dhe në Veriun e Kosovës. Serbia po i shërben haptazi Rusisë në strategjinë luftënxitëse në Ballkan, duke kërcënuar me luftë Kosovën dhe duke nxitur konfliktin e ri etnik në Sarajevë. Në përputhje me harmonizimin e politikës së jashtëme midis Rusisë dhe Serbisë, Beogradi po luan rolin e instrumentit kryesor rus në Ballkan për të krijuar tensione dhe probleme për NATO-n dhe BE-në në rajon, duke destabilizuar kufijtë dhe vendet anëtare të NATO-s dhe të BE.

Dëshmi e satelitizmit prorus të Serbisë dhe e arrogancës të ushqyer nga Kremlini, është fakti që mikroshteti me emrin Serbi iu kundërpërgjigj me megallomani denoncimit të Perëndimit për marrëveshjen e re ruso-serbe të bashkëpunimit në fushën e politikës së jashtme. Media proqeveritar serbe “B92” njoftonte në 27 shtator se presidenti Vuçiç po përgatit një fjalim të ashpër kundër BE lidhur me shqetësimet, që BE shprehu për marrëveshjen e re ruso-serbe. Ministri i jashtëm i Serbisë Selakoviç deklaroi në 25 shtator se Perëndimi e ka marrëveshje ruso-serbe si pretekst për të sulmuar dhe për të disiplinuar Serbinë.

Marrëveshja e re për bashkëpunim midis Rusisë dhe Serbisë në fushën e politikës së jashtme paralajmëron një seri të re acarimesh dhe tensionesh në Ballkanin Perëndimor. Agresiviteti i Serbisë po vjen në rritje dhe ne po e shohim çdo ditë këtë në provokimet diplomatike, diversioniste dhe ushtarake të shtetit dhe të presidentit Vuçiç kundër pavarësisë së Kosovës.

Provokimi më i ri ballkanik i Serbisë është ai i datës 26 shtator kur ministri i jashtëm serb Selakoviç në mënyrën më të pacipë i drejtoi Kroacisë kërkesën që të tërheqë njohjen e shtetit të Kosovës. Rusia është zjarri që po ngroh agresivitetin serb ndaj të gjitha shteteve të rajonit, Kosovës, Bosnje-Hercegovinës, Malit të Zi, Kroacisë, etj.

Në këto situata të alarmit të drejtë diplomatik të Perëndimit kolektiv dhe të shteteve perëndimore ndaj rusofilisë agresive të Serbisë, stonon në mënyrën më uluritëse zëri i vetmuar proserb i qeverisë së Shqipërisë, e cila nuk dihet për çfarë motivesh ka zgjedhur të jetë i vetmi shtet europian anëtar i NATO-s, që po mbron me ethe në arenën ndërkombëtare Serbinë dhe presidentin serb.

Në datën 23 shtator, ditën kur Serbia dhe Rusia nënshkruan marrëveshjen e bashkëpunimit në politikën e jashtme dhe kur në zyrat shtetërore dhe diplomatike perëndimore u ndez alarmi për këtë zhvillim negativ antiperëndimor, kryeministri i Shqipërisë Edi Rama në një intervistë me një emision radiofonik britanik doli kundër presionit perëndimor ndaj Serbisë për lidhjet ruso-serbe. Argumenti i tij shvejkian ishte që, nëse perëndimi ushtron presion dhe e shtyn Serbinë përtej një kufiri të caktuar që të vendosë sanksione ndaj Rusisë, do të ndodhte që Putini të përdorte ndikimin e tij për të trazuar rajonin.

Absurditeti diplomatik, shtetëror dhe kombëtar i kryeministrit të Shqipërisë arrin kulminacione me deklaratën apologjetike për lidhjet ruso-serbe: “Të kërkosh së tepërmi dhe shumë shpejt nga Serbia mund të kishte rezultate katastrofike për Ballkanin Perëndimor”. Ky alogjizëm rrjedhimisht shpie te sugjerimin unik qeveritar shqiptar që lidhja dhe aleanca strategjike e Serbisë me Rusinë shpëtoka rajonin nga “rezultatet katastrofike”.

Në këtë derexhe prej rajai nuk kanë arritur dhe nuk po e mbrojnë Serbinë në arenën ndërkombëare as kryeminisri filoserb i Maqedonisë së Veriut Kovaçevski, as kryeministri filoserb i Malit të Zi Abazoviç, madje këtë nuk po e bën as udhëheqësi radikal i serbëve të Bosnjës, Dodik. Vetëm Shqipëria çan rrugët e pashkelura të servilizmit shtetëror ballkanik ndaj Serbisë.

Kemi në Tiranë një fenomen të dëmshëm antihistorik, i cili ka dy aspekte. Së pari, nënshtrimin dhe satelitizimin e udhëheqjes së Shqipërisë nga udhëheqja e Serbisë. Së dyti, kemi mbrojtjen nga Shqipëria të aleancës serbo-ruse dhe të rolit të Serbisë si ushtar strategjik të Rusisë dhe të veprimtarisë e politikës ruse në Ballkan.

Reagimi dhe dënimi i tanishëm i fuqishëm i diplomacisë dhe i shteteve perëndimore ndaj marrëveshjes së re të forcimit të aleancës strategjike të Serbisë me Rusinë është një zhvillim pozitiv. Serbia dhe presidenti i saj Vuçiç janë instrumenta në veprim të politikës agresive ruse në Europë dhe në Ballkan.

Nëse Europa dhe Perëndimi do të duan efektivitet në strategjinë e tyre të frenimit dhe të neutralizimit të influencës ruse në Ballkan, duhet që të rrisin ritmet e presioneve ndaj Serbisë për ta detyruar atë të shkëputet nga shërbimi strategjik ndaj Rusisë. Serbia dhe poltika serbe nuk kanë më asnjë alibi për të fshehur dhe për të justifikuar filorusizmin e tyre.

Sfidat e përbashkëta antiperëndimore të Rusisë dhe të Serbisë kërkojnë përgjigje dhe veprime të vendosura të diplomacisë dhe të shteteve perëndimore ndaj Rusisë dhe ndaj Serbisë. Vetëm kështu mund të mbrohen interesat strategjike të BE, të NATO-s dhe të Perëndimit në Ballkan.

blank

Vetëvrasja e shqiptarëve, lehtësim nga çlirimi i vetvetes – Nga Aurel Dasareti*

Ajo që kam mësuar është se si një top bore mund të rrokulliset dhe se gjërat mund të dalin plotësisht jashtë kontrollit, ku nuk është e mundur ta kontrollosh atë, pavarësisht se çfarë thua. Ka arsye për trishtim, por shqiptarët nuk veprojnë për përmirësim, por “e ndjekin nga afër” situatën. A po e ndiqni me vëmendje situatën që të mund të mbani shpejt konferencën për shtyp në TV kur zhdukja është fakt?!
***
Kur u rrit, donte të bëhej krijues ndeshjesh. Ishte shumë e rrezikshme, saqë ai mund të merrte squfur në gishta, në mënyrë që askush të mos guxonte ta përshëndeste. Ai do të respektohej shumë nga shokët e tij për zanatin e tij të çuditshëm. Ai është mjeshtër i trojeve tona në mashtrimin, trillimin, devijimin dhe rraskapitjen e kujtdo që e dëgjon atë.

Lavdërohet: Fëmijët e mi tallen me mua sepse e dinë se jam i çmendur. Unë tallem me ta sepse ata nuk e dinë se kjo është e trashëgueshme.

Sipas ligjit, qeveritarët dhe drejtuesit e vendit janë shërbëtorët dhe jo pronarët e popullit – patjetër t`i shërbejnë popullit si shërbëtorë e jo si pronarë.

Është absolutisht e frikshme të dimë se këtë qeveri duhet ta kemi përgjithmonë. Prandaj, bëni patjetër diçka konstruktive me ndihmën e vendimeve të mirëmenduara. Veprime jo të shkurtra impulsive. Askush nuk përfiton prej saj. Shqiptarët e Shqipërisë, Kosovës, dhe trojeve nën pushtim: FYROM, Kosova Lindore, Mali i Zi kanë zgjedhur vetë se kush do të qeverisë dhe vendosë (dhe kush do t`i përfaqësoj ata që jetojnë nën okupim), kështu që ata mund të marrin atë rezultat që vjen me të.

Gangsterët e gjithanshëm, thënë më mirë, shqipfolës të shitur, mercenarë në shërbim të armiqve, për përfitime të majme ose të ulëta vetjake, e kanë kthyer Shqipërinë, Kosovën, pjesët e FYROM-i etj.) në një protektorat të korruptuar të forcave të errëta ndërkombëtare, në radhë të parë të fqinjëve pushtues që gjatë gjithë epokave kanë kryer ndaj nesh gjenocide të shumta, të panumërta. Herën e fundit në vitet 1998-1999.

Vetëm duke luajtur dhe duke bërë kërdi me të vërtetën, vetëm duke planifikuar, shitur prapanicën për disa lek, menduar dhe llomotitur në TV apo shkarravitur gënjeshtra apo gjysmë të vërteta në portale në mënyrë fantastike – dashakëqijtë e Kombit tonë mund të hapen ndaj “njohjes” së re radikale.

Gjëja e rëndësishme për çdo intelektual dhe patriot të vërtetë kur atdheut-mëmëdheut të copëtuar dhe Kombit tonë shumë të vuajtur i kërcënohet rrezik i tmerrshëm nga zhdukja përfundimtare  (shpopullimit, papunësisë, varfërisë për shkak të mafisë dhe tradhtisë) është të mendosh me zë të lartë, të thuash atë që ndjen kur e ndjen, të jesh mjaftueshëm i guximshëm për të jetuar dhe vepruar në përputhje me të vërtetën ashtu siç e sheh, pavarësisht se cilat mund të jenë pasojat.

Kushdo që është serioz për shpëtimin e vendit tonë duhet të flasë me zemrën e tij. Shqipëria (dhe trojet tjera) është në flakë, por askush nuk arrin te fiksi i zjarrit. Të shpresojmë se kjo do të ndodhë në të ardhmen e afërt…

Gënjeshtra më e madhe është e vërteta që fshihet. Fatkeqësisht, shqiptarët (një numër i konsiderueshëm) nuk janë njerëz serioz. Nëse nuk e “ndryshojnë trurin” urgjentisht, që ta shohin se nga u vjen rreziku i vërtetë për jetën e tyre dhe të pasardhësve, shumë shpejt do të jenë një nga popujt që u zhdukën.

Syri që sheh ndikon në atë që ndodh. Përderisa kemi tradhtarë vendas, deri atëherë do të kemi zotërinj të huaj. Dhe, mbesim shërbëtorët e zotërinjve.  

PS: Një koleg nga Australia, ndryshe bashkënxënës në klasën e parë të shkollës fillore, më tha: “Aurel, pse je kaq i përkushtuar për Shqipërinë, një vend ku nuk ke lindur, nuk jeton dhe nuk ke të afërm?!” Përgjigja ime ishte se dashuria për kombin shqiptar dhe atdheun e gjyshërve të mi qëndron në gjenetikën time…

Xhelozia morbide për shkak të një kompleksi inferioriteti është arti i dëmtimit të vetvetes më shumë sesa pacienti psikiatrik i dëmton të tjerët. Problemi është se të tillët indoktrinojnë rininë e Shqipërisë, Kosovës dhe trojeve nën pushtim që të mos ndihen shqiptar, të tjetërsohen, prandaj rinia nuk reagon aspak ndaj regjimit antikombëtar. Heshtin sikur nuk ekzistojnë! Vetëm ikin dhe ikin – jashtë vendit. “Doktor-profesorëve” gënjeshtarë dhe shpikësve të tillë me imagjinatë cilësore, duhet t`u ndalohet “mësimdhënia” në shkolla fillore, të mesme dhe universitete. Gjithsesi “diplomat” e tyre të blera në çajtoret e tymosura të një shteti-parti nuk vlejnë gjë. Duhet të shmangim komentet me ata që janë në Konflikt interesi sepse janë të paguar të mbrojnë punëdhënësin që qëndron dhe vëzhgon në hije.

Fryma e së vërtetës dhe lirisë – është mbështetja e kombit dhe shoqërisë. O shqiptar! Duaje të afërmin tënd, por mos lejo që ai të të mashtrojë! Gjiganti legjendar Gjergj Kastrioti- Skënderbeu ka thënë: “Lirinë nuk ua solla unë, atë e gjeta mes jush!” Vogëlsi-a ime ju thotë: “Pisllëkun, kriminalitetin, korrupsionin, hajninë, jo-burrërinë, pabesinë, indiferencën (mos-reagimin) ndaj ligësive të “baballarëve të kombit”, përndryshe kalbësirave qoftëlarg në: Shqipëri, Kosovë, FYROM, Kosovën Lindore dhe Mal të Zi, shtypjen ndaj grave, keqpërdorimin e rëndë të fesë, indoktrinimin (detyrimin) jo vetëm të grave por edhe të vogëlusheve për të mbuluar me qilim edhe sytë, shkatërrimin e arsimit, shkakun e ikjes së të rinjve, humbjen e shpresës, boshatisjen e vendit, xhelozinë e sëmurë dhe armiqësinë ndaj njëri-tjetrit, paaftësinë për të identifikuar manipuluesit, paaftësinë (mungesën e vullnetit) për të identifikuar bojkotuar apo distancuar nga mediumet amatore antikombëtare të financuara nga tradhtarët dhe armiqtë e jashtëm të cilët duan që ne të mos ekzistonim, shitblerjen e diplomave universitare, trafikimin e femrave, trafikimin e fëmijëve, legalizimin e drogës, vrasjet e njëri-tjetrit, servilizmin ndaj të huajve, dashurinë e pakufishme ndaj egërsirave që kanë kryer shumë gjenocide ndaj jush (dhe përdhunime seksuale), mercenarizmin, mendjelehtësinë kinse të tjerët do të na mbrojnë jo vetëm nga armiqtë e jashtëm por edhe nga vetvetja, tradhtinë ndaj Kombit dhe Vendit etj., – nuk ua solla unë, ato i gjeta mes jush (mes nesh)”.

Respekti jokritik për autoritetin është armiku më i madh i së vërtetës. Albert Einstein
***
Ti je një person unik dhe i mrekullueshëm. Nga të gjithë miliarda njerëz që jetojnë në tokë. Nuk ka asgjë tjetër si ti, dhe ekzistenca jote në vetvete është vendimtare për funksionimin e universit, sepse ti je pjesë e gjithë universit. Gjithçka që sheh, dhe gjithçka që është, nuk mund të ekzistonte pa ty. Fjalët tuaja kanë fuqi të madhe, sepse janë mendime të cilave u keni dhënë energji shtesë – jini të sigurt për atë që thoni. Ruaj fjalët e tua. Është një moment mbresëlënës kur i kapni fjalët tuaja të padëshiruara në fluturim, sepse kjo do të thotë se jeni duke u bërë më të provuar dhe vigjilent për të çliruar vendin nga tiranët. Dhe tradhtarët. Po!

Cilado qoftë situata juaj financiare për momentin, ju e keni bërë realitet përmes mendimeve tuaja. Nëse situata nuk është ashtu siç dëshironi, ju e keni krijuar në mënyrë të pandërgjegjshme, por megjithatë e keni krijuar. Nga indiferenca ndaj varfërisë së skajshme të shumë njerëzve. Nga servilizmi ndaj hajdutëve dhe shkatërruesve të vendit. Kur ta shihni këtë, do të kuptoni fuqinë që keni për të krijuar ndryshime. Dhe e vetmja gjë që duhet të bëni tani është të provoni të krijoni atë që dëshironi.

Sigurisht që po flas me veten. Njeriu ka nevojë për një ekspert herë pas here. Kur je i vdekur, nuk e di se je i vdekur. Në vend të kësaj, dhimbja përjetohet nga të tjerët. E njëjta gjë vlen edhe kur je idiot.
PS: Unë jam përgjegjës vetëm për atë që them, jo ​​për atë që ti kupton.
***
Ariu i Sibirit terrorizon fqinjët, saboton dhe destabilizon Evropën, ndërkaq, këlyshi i fëlliqtë i tij leh në kufi…
Turbullirat dhe trazirat kanë lëvizur më afër Shqipërisë, Kosovës, FYROM-it dhe trojeve tjera shqiptare. Nuk ka qenë kurrë më e rrezikshme. Evropa është më afër Luftës së Tretë Botërore se në çdo kohë që nga Lufta e Dytë e mëparshme.
Është koha të qëndrojmë së bashku kundër një armiku të përbashkët, jo në një kor ulëritës me prirje për peshkim në ujërat e trazuar!
***
PS: Tashmë 7 vite më parë, krijova një artikull bazuar në një parashikim: “Ne duhet të jemi të gatshëm për të luftuar”, ndër të tjera thash:
“Ariu i Sibirit është forcuar dhe zgjuar, ndërkaq burrat e vdekur të BE-së në vend që të përdorin paratë për modernizimin dhe forcimin e ushtrisë, janë angazhuar që të kolonizojnë me arabë Vendet e tyre, vetveten…
Unë jam i shqetësuar për pajisjet e pakta, të vjetruara, të dobëta dhe joadekuate të Ushtrisë Shqiptare si dhe nivelit të trajnimit të tyre. Unë jam i shqetësuar shumë se Kosova nuk ka asnjë ushtri për t`u mbrojtur nga qentë kërcënues në kufi”.

 

*Aurel Dasareti, USA, ekspert i shkencave ushtarake-psikologjike

blank

Mikut tim X që beson tek idetë socialiste – Nga SULEJMAN MATO

Ne të dy jemi intelektualë.Kemi jetuar në dy sisteme. Jemi miq të vjetër dhe e kemi ruajtur këtë miqësi, pimë kafe shpesh herë së bashku, edhe pse ka ca kohë që midis nesh ka rënë një brymë e ftohtë mëngjesore.Arsyeja është se ti lexon pak libra dhe ti beson shumë.Ti përshëmbull beson akoma te idetë socialiste, edhe pse, shpesh herë , si i sinqertë siç je, shan e ofendon ata që ti u ke dhënë votën. Por kjo nuk mjafton.Dhe unë kam qenë entusiast si ti,kam shkruar dhe poezi për “një jetë te re” e cila nuk u bë kurrë e re.
Problemi esht se ti beson akoma që fjala ka lidhje me sendin, nderkohë qe babai i gjuhëve botërore, Humboldi, që njihte 25 gjuhë ka konkluduar që “fjala nuk ka lidhje me sendin”. Në qoftë se fjala “fëshfërin ” ka lidhje me imitimin e erës, fjalë të tjera nuk kanë lidhje me sendin.Fjala “tavolinë” nuk ka lidhje me tavolinën.Pjatë, tenxhere, pirun, sobë, këpucë, corape, rrugë, gur, dru, lumë, përruar, kopsht,kornize,ompjuter, llambë, derë, ballkon ejt, etj, nuk kanë lidhje me emërtimin. Ti mendon se fjala “socialist’ ka lidhje me socializem apo ‘demokrat ka lidhje me demokracine?
Të dya fjalët janë koncepte zhgënjyese për njerëzit e thjeshtë, jo për ne.Fjala lindi për të mashtruar mendimin..Nuk është problemi te ne të dy, problemi qëndron te elektoratet e partive.
Për ta ilustruar këtë histori jam i detyruar të të tregoj një barceletë. Gomarët ishim nervozuar shume se emri gomar kishte marrë kuptim të keq, Të gjithë njerëzit kur shanin i thoshin tjetrit “Ik mor gomar!” Një ditë u mblodhën të gjithë për të mbrojtur identitetin e vet. U ngrit njeri prej tyre, ai më i mëncuri dhe propozoi “Unë mendoj që të quhemi të gjithë “Kal”.Kështu që tani e tutje askush nuk do të na tallë më>”.
Kaq për sot. Të tjerat i bisedojmë në kafene.
blank

O shqiptar! Duaje të afërmin tënd, por mos lejo që ai të të mashtrojë! – Nga Aurel Dasareti

 

Gjiganti legjendar Gjergj Kastrioti- Skënderbeu ka thënë: “Lirinë nuk ua solla unë, atë e gjeta mes jush!”

Vogëlsi-a ime ju thotë: “Pisllëkun, kriminalitetin, korrupsionin, hajninë, jo-burrërinë, pabesinë, indiferencën (mos-reagimin) ndaj ligësive të “baballarëve të kombit”, përndryshe kalbësirave qoftëlarg në: Shqipëri, Kosovë, FYROM, Kosovën Lindore dhe Mal të Zi, shtypjen ndaj grave, keqpërdorimin e rëndë të fesë, indoktrinimin (detyrimin) jo vetëm të grave por edhe të vogëlusheve për të mbuluar me qilim edhe sytë, shkatërrimin e arsimit, shkakun e ikjes së të rinjve, humbjen e shpresës, boshatisjen e vendit, xhelozinë e sëmurë dhe armiqësinë ndaj njëri-tjetrit, paaftësinë për të identifikuar manipuluesit, paaftësinë (mungesën e vullnetit) për të identifikuar bojkotuar apo distancuar nga mediumet amatore antikombëtare të financuara nga tradhtarët dhe armiqtë e jashtëm të cilët duan që ne të mos ekzistonim, shitblerjen e diplomave universitare, trafikimin e femrave, trafikimin e fëmijëve, legalizimin e drogës, vrasjet e njëri-tjetrit, servilizmin ndaj të huajve, dashurinë e pakufishme ndaj egërsirave që kanë kryer shumë gjenocide ndaj jush (dhe përdhunime seksuale), mercenarizmin, mendjelehtësinë kinse të tjerët do të na mbrojnë jo vetëm nga armiqtë e jashtëm por edhe nga vetvetja, tradhtinë ndaj Kombit dhe Vendit etj., – nuk ua solla unë, ato i gjeta mes jush (mes nesh)”.

Respekti jokritik për autoritetin është armiku më i madh i së vërtetës. Albert Einstein

Shëndet, Aurel Dasareti

blank

Partia qe qeveris Shqiperine prej 3 mandatesh eshte pasardhesja e Partise Komuniste Nga Alba Kepi

Te rinjte shqiptare, 18 e deri 30 vjeçare nuk e kane jetuar jeten ferr ne diktaturen komuniste!

T’u thuash sot se jemi kaq prane kthimit te saj nuk te kuptojne!

T’u thuash se gjobvenia, intimidimi, pushimi nga puna i profesionisteve jo te majte, eshte baraz me ligjin komunist te agjitacion e propagande, ta justifikojne me nepotizmin e anti meritokracine!

T’u thuash se te publikosh te vertetat korruptive te pushtetit te majte, aferat privatiste xhepiste te sistemit te majte, te kushton sa haracet e ligjit te dikurshem diktatorial mbi shpronesmin e grabitje te shtepise, prones e trashegimise se familjes, te pergjigjen se eshte vetem korrupsion!

Askush nuk u tha troç e publikisht se Partia qe qeveris Shqiperine prej 3 mandatesh e te tjera para tyre, eshte pasardhesja e Partise Komuniste me deputete, anetare kryesie e qeveritare dale nga e njejta eksperience jete politike qe dikur firmoste ligjet Antikombetare e nga realitete familjare ku e vetmja merite eshte besnikeria partiake komuniste!

Sistemi patronazhist majtist sot eshte akoma me agresiv se frontet popullore te lagjes!

Sistemi institucional drejtues akoma me hakmarres se Sekretaret e Partise ne qendrat e punes!

Sistemi parlamentar majtist akoma me arrogant e injorant se ai i Kuvendi te PPSH!

Veç pushteti diktatorial qe po themelohet çdo dite i legjitimon kaq paturpesisht deputetet gra te se majtes te valevisin me prepotence paaftesine, papergatitjen politike, e injorancen personale me dashakeqesi ndaj çdo qytetari ne degjese!

Shumica e te rinjve shqiptare mbi 18/ 30 vjeçare, nuk e jetuan komunizmin e askush nuk punoi t’i formoj ne shkolla, universitete, o ne projekte e programe mediatike mbi te vertetat e rrezikut te kesaj te majte!

Se e verteta duhet thene troç se kjo e majte eshte ne forme permbajtje e veprim si PK e diktatures shqiptare!

E nuk ka me alarm se kaq ku ndodhemi!

Te gjithe dine e te gjithe heshtin se kane frike nga hakmarrja e pushtetit!

E pushteti genjen si dikur Partia Komuniste kur shkruante mbi kodrat e malet shqiptare “Jemi vendi me i lulezuar e i lumtur ne bote”!

U treguam te bute e ajo ç’ka kemi lejuar eshte baraz sikur te thuash se ne Gjermani qeveris nje parti naziste!

Haku qe po merr kjo parti post PK shqiptare eshte çdo dite e me e rrezikshme per jeten e çdo shqiptari!

Majtistet e ndershem e kane kuptuar e jane larguar tashme nga kjo skene krimi!

blank

NË PRAG TË 50-VJETORIT TË THEMELIMIT TË FAMULLISË “ZOJA PAJTORE E SHQIPTARËVE” NË MIÇIGAN TË SHBA – KUJTOJMË DOM PREK NDREVASHAJ – Nga Frank Shkreli

Në një njoftim paraprak për komunitetin shqiptaro-amerikan në Detroit dhe për publikun e gjërë, famullitari i Kishës Zoja Pajtore e Shqiptarëve në Southfield afër Detroitit, në shtetin Miçigan, i përndershmi Dom Ndue Gjergji ka njoftuar para disa javësh se kjo famulli do të organizojë festimin e 50-Vjetorit të themelimi të kishës së tyre. Dom Ndue Gjergji e cilësoi kremtimin e Jubileut të 50-vjetorit të themelimit te saj,(me 8 dhe 9 tetor, 2022) si një gurthemel i punës, përpjekjeve dhe historisë së saj gjatë 50- dekadave të kaluara. Këto 50 vite kanë qenë vite sfidash të mëdha për famullinë tonë, është shprehur ai. Kemi pasur probleme, humbje njerëzore, aktivitete të shumta dhe arritje të mëdha, por falë ndihmës së Zotit tonë Jezu Krishtit, dhe ndihmës dhe kontributeve tuaja, famullia jonë ka ecur vetëm përpara dhe historia e saj në këtë 50-vjetor ka qenë e suksesshme”, ka thenë i përndershmi Dom Ndue Gjergji për famullinë e tij dhe për mbështetsit e bashkpuntorët e Kishës, Zoja Pajtore e Shqiptarëve, që ai drejton.

 

Duke iu referuar themeluesit të kësaj kishe 50-vite më parë, të ndjerit Dom Preke Ndrevashaj, Dom Ndue Gjergji në njoftimin e tij shprehet se, “E kemi kujtuar në çdo festë dhe në lutjet tona, edhe sot shpreh mirënjohje dhe respekt të veçantë për themeluesin e kësaj famullie, të përndershmin Dom Prenk Ndrevashaj, emri i të cilit asht i gdhendun, përjetësisht, me shkronja të arta në historinë e kësaj Kishe, si dhe në zemrat e të gjithë atyre që patën fatin ta njohin Dom Prenkën. I kujtoj me respekt të gjithë atë brez kontribuesish që janë nda nga kjo jetë, si dhe jam mirënjohës për të gjithë ju anëtarë të mrekullueshëm të kësaj Famullie, që në ditë të mira dhe të vështira që kemi kaluar, më keni qendruar pranë, e që keni qenë energjia, shtysa, motivimi i punës time në këto 25 vite në drejtimin e kësaj Kishe”, ka shkruar Dom Gjergji në njoftimin paraprak të programit për kujtimin e 50-vjetorit të themelimit të Kishës Zoja Pajtore e Shqiptarëve, përsa vijon e ku thuhet se:

 

“Festa jonë do të mbahet në ambientet e Qendrës Kulturore “Nënë Tereza” të Kishës tonë me datat 8 dhe 9 Tetor 2022.

Festa konsiston në tri aktivitete madhore:

1-Simpoziumi shkencor mbi jetën e Famullisë së Kishës Zoja Pajtore, ditën e Shtunë, datë 8 Tetor,

2-Mesha Shenjte kushtuar këtij përvjetori, datë 9 Tetor,

3-Darka Festive Gala e këtij Jubileu, ditën e Diele, datë 9 Tetor.

Do të ketë edhe detaje të tjera për të ciat do të njoftoheni në ditët në vazhdim.

Do të jenë të ftuar personalitete të larta të Kishës, përfaqësues të shteteve tona shqiptare, përfaqësues të shtetit amerikan, si dhe figura të shquara të Diasporës shqiptare.

 

Ftoj Këshillin e Kishës dhe anëtarët e Famullisë që të punojmë të gjithë së bashku dhe të përgatitemi në mënyrë që ky Jubile, të jetë një festë e madhe, e gëzueshme dhe e paharruar për Famullinë tonë dhe komunitetin. Le të jetë ky përvjetor edhe një frymëzim për brezat më të ri për një jetë të gjatë, të suksesshme dhe nën dritën e Zotit të Famullisë tonë.

I juaji, Dom Ndue Gjergji”, përfundon njoftimi për publikun dhe median, në lidhje festimet e 50-vjetorit të kësaj kishe.

 

Një dokuemntar kushtuar themeluesit të Kishës  Zoja Pajtore e Shqiptarëve, Dom Prekë Ndrevashaj dhe pasuesve të tij të denjë në Miçigan , USA Dokumentar, Dom Prek Ndrevashaj, Kisha Zoja Pajtore, Zef Pergea, Marash Mirashi – YouTube

 

Emri dhe vepra e Dom Prekë Ndrevashaj janë të njohura dhe të vlerësuara nga të gjithë ata shqiptarë që e kanë njohur, por sidomos në radhët e mijëra shqiptaro-amerikanëve, në jetën e të cilëve Dom Preka ka luajtur një rol kyç – përfshir autorin e këtyre rreshtave përkujtimor — për fatin e tyre dhe të familjeve të tyre.  Në një kohë kur shumë prej nesh kishim nbetur rrugëve të Italisë dhe nuk dinim kah t’ia mbanin.  Ai u nëp mbrojtsi ynë në dhe të huaj. Ai u bë shpëtimtari ynë.  Pa kujdesin e Dom Prekës, shumë prej nesh do të kishim mbaruar rrugëve të Evropës, pa asnjë përspektivë as udhëzim, të arratisur nga trojet tona shekullore prej murtajës së komunizmit. Pasi na ndihmoi të vinim në Amerikën e bekuar, ai këtu u bë për shumë prej nesh edhe frymëzimi për të përparuar, për të shkuar përpara, duke mos harruar kurrë se kush jemi, nga vimë dhe kah duhej të shkonim.

 

Andaj ky përkujtim – në këtë 50-vjetor të themelimit të Kishës Zoja Pajtore e Shqiptarëve – për të kaluarën, të tashmen dhe të ardhmen e këtij komuniteti në Miçigan.  E tashmja dhe e ardhmja janë në dorë të pasardhsit të Dom Prekës, Dom Ndue Gjergjit dhe famullisë së tij. E kaluara është e të ndjerit Dom Prekës.   Prandaj, Dom Ndou me bashkpuntorët e tij po organizon këtë ceremoni, me plot kuptim fetar dhe kombëtar, por edhe për tu përulur me nderim e respekt para kujtimit dhe kontributit Dom Prekë Ndrevashaj, themeluesit të kësaj famullie.

 

Dom Prek Ndrevashaj, i cili u përket atyre burrave të Kombit, të cilët me besimin dhe me patriotizmin e tyre, dijtën të frymëzojnë breza të tërë shqiptarësh, drejtë së ardhmes.  Të asaj të ardhme që është sot është Kisha Zoja Pajtore e Shqiptarëve me Dom Ndue Gjergjin në krye.  Kjo kishë kur udhëhiqej dikur nga Dom Prenk Ndrevashj e tashti nga Dom Ndou, i ka dhenë dhe i jep edhe sot këtij komuniteti, Kombit dhe Kishës katolike shqiptare, në përgjithësi, nam e za, si një prej qendrave më të njohura fetare e kombëtare, ndër shqiptarët.

 

Përvjetorët shënohen dhe shërbejnë si një kujtesë!  Në 50-vjetorin e  Kishës Zoja Pajtore e Shqiptarëve kujtojmë themeluesin e saj, Dom Prekë Ndrevashaj — jo vetëm si besimtar e kishtar, por edhe si atdhetar. Për tu përulur me respekt dhe nderim të madh para kujtimit të tij, që së bashku të shprehim me të gjithë ata që e kanë njohur Dom Prekë Ndrevashajn – njërin prej klerikëve më të shquar të Kishës Katolike shqiptare, jo vetëm në në diasporë, por edhe anë e mbanë trojeve tona.

 

Dom Prenk Ndrevashajn, një prej burrave më të njohur që i përket brezit të shqiptarëve, të cilët me besimin dhe me patriotizmin e tyre dijtën të frymëzojnë shqiptarët drejtë së ardhmes më të mirë.  Një të ardhme më të mirë, më demokratike dhe më të lirë për shqiptarët, anë e mbanë trojeve të tyre në Ballkanin Perëndimor, pore dhe në diasporë, përfshir sot Kishën Zoja Pajtore të Shqiptarëve me Dom Ndue Gjergjin në krye, në 50-vjetorin e themeliemit të saj.  Kjo kishë kur udhëhiqej nga Dom Prenk Ndrevashaj e tashti nga Dom Ndou i ka dhenë dhe i jep edhe sot këtij komuniteti, Kombit dhe Kishës Katolike Shqiptare, në përgjithësi,  shpresë e frymëzim për të ardhmen. I ofron shqiptarëve, jo vetëm besim në Zotin, por edhe gjuhë e kulturë, atdhetarizëm, nder e tradita. Kjo në traditën më të mirë të klerikëve shqiptarë, mbrenda dhe jashtë Atdheut, klerikë si Dom Prekë Ndrevashaj, Imam Vehbi Ismaili, Peshkop Fan Noli e Artur Liolini, Mons. Zef Oroshi e Baba Rexhepi, ndër shumë e shumë të tjerë përfaqsues të tre feve kryesore të shqiptarëve.

 

Pasi jemi në përvjetorin e kujtimit të Nanës tonë Shën Nenë Terezes – Ajo kujdesej për të gjithë të varfërit pa dallim.  Ajo nuk pyeste – para se të kujdesej për dike – nëse ishte katolik, mysliman, ortodoks ose ateist, i pa fe. Është meritë e kësaj kishe – e themeluesit të saj Dom Prekë Ndrevashajt dhe e famullitarit aktual, Dom Ndue Gjergjit – që ndonëse Kisha Pajtore e Shqiptarëve — në thelb dhe në temel — është një qëndër e krishtër katolike – kjo ka qenë, është dhe jam i bindur se do të mbetet një qëndër ku përveç fjalës së Zotit predikohen me zemër e me shpirt ndjenjat e shqiptarizmës, bashkjetesën, harmoninë dhe vëllazërimin midis të gjithë shqiptarëve të Amerikës, pa dallim feje a krahine.

 

Më në fund, në këtë 50-vjetor të Kishës Zoja Pajtore e Shqiptarëve të themeluar nga Dom Prekë Ndrevashaj, i kam boxh, një falënderim të madh personal dhe mirënjohje të thellë  mikut tim dhe mikut tonë të përbashkët, klerikut të madh të Kishës Katolike Shqiptare, Patriotit të shquar të idealeve për një Shqipëni me Zotin, të përparuar në qytetërimin perëndimor – besim ky që pasqyrohej gjithmonë në  veprat dhe fjalët e tija — Dom Prekë Ndrevashaj.

 

I kemi shumë borxhe Dom Prekë Ndrevashaj – mirënjohje për miqësinë dhe ndihmën e dhenë në kohën më të vështirë për mua personalisht dhe për shumë shqiptarë.  Dom Preka më njoftoi me Ernest Koliqin, më njoftoi prej së largu me Prof. Martin Camaj, se ai në atë kohë nuk ishte në Romë por në Munich të Gjermanisë dhe me personalitete të tjera të shquara të emigracionit anti-komunist shqiptar të asaj kohe në Romë dhe në Shtetet e Bashkuara. Mbi të gjitha, Dom Preka me njoftoi me veprat e At Gjergj Fishtës, të cilat i ruaj edhe sot si kujtimin më të mirë prej tij — dhe për të cilin deri atëherë nuk dijsha asgjë, përveç emrit të Fishtës që kisha dëgjuar në familje. Siç dihej, emri dhe veprat e Fishtës ishin të ndaluara jo vetëm në Shqipërinë komuniste të Enver Hoxhës, por edhe në ish-Jugosllavinë sllavo-komuniste të Titos.  Shkurtë me i ra bisedës, Dom Preka ishte njeriu i parë  – që me njerëzit që më njoftoi,  me librat (e ndaluara nga komunizmi) që më dhuroi dhe me këshillat e porositë që më jepte, më hapi sytë, mendjen dhe zemrën ndaj një bote tjetër, ndajë fjalës së lirë, lirisë në përgjithsi dhe demkrkacisë perëndimore, krejt ndryshe nga bota komuniste ku kisha lindur e rritur deri në atë moshë.

 

Urimet e mia më të përzemërta Dom Ndue Gjergjit dhe bashkpuntorëve të tij të ngushtë për nismën për të festuar 50-vjetorin e kishës dhe për të kujtuar themeluesin e Famullisë Zoja Pajtore e Shqiptarëve, Dom Prenk Ndrevashaj. Sepse, ju, jo vetëm po kujtoni të shkuarën, por njëkohësisht, ju edhe po ndertoni te ardhmen. 50-vjetori i themelimit të Kishës Zoja Pajtore e Shqiptarëve – është një përvjetor i art – golden aninnversay – që ven në dukje trashëgiminë e lenë pas nga Dom Prekë Ndrevashaj, por që shënon edhe arrijtjet dhe sukseset e udhëheqsit aktual të kësaj kishe Dom Ndue Gjergjit dhe antarëve të famullisë, në përgjithësi. Urimet e mia më të përzemërta për këtë jubile historik. Uroj që të vazhdoni lumnisht si deri tashti në veprimtarinë tuaj fetare dhe atdhetare – si përherë, në dobi të Kishës dhe të Kombit.

 

Unë kam nderin dhe privilegjin të jem ftuar në këtë ceremoni me 8 dhe 9 tetor, port ani për tani po dërgoj edhe me nal të këtij shkrimi edhe njëherë, urimet e mia Dom Ndue Gjergjit dhe famullisë, që kështu po kujtoni e përjetoni trashëgiminë e mikut tonë të përbashkët – mikut të shumë shqiptarëve, pa dallim feje a krahine, Dom Prekë Ndrevashajt. Sepse kështu nderoni veten dhe trashëgiminë e Dom Prekës me të cilën pasurohet shpirti i kësaj famullie e i këtij komuniteti dhe njëkohësisht rritet bujaria dhe begatohet edhe shpirti i kombit.

 

Bekimet e të Madhit Zot, sot dhe përgjithmonë! Zoti e bekoftë Amerikën dhe Kombin Shqiptar, ndër shekuj!

blank

Non-pejpëri i rremë serb, dokumenti origjinal franko-gjerman dhe rruga njëkalimëshe e njohjes së Kosovës – Nga SHABAN MURATI

Duke demostruar vetinë tipike gjenetike serbe, të pohuar nga ish-presidenti dhe shkrimtari serb Çosiç se “rrena është virtut i serbëve”, presidenti i Serbisë Vuçiç po insinuon formatim të ri, arkitekturë të re dhe kuadrim të ri të dialogut Serbi-Kosovë, me qëllim që të shtyjë ose të shmangë orën finale shtetërore, që po vjen e pashmangëshme për zgjidhjen përfundimtare të dialogut me njohje reciproke.

Në datën 10 shtator, një ditë pas  bisedimeve të tij në Beograd me dy këshilltarët diplomatikë të presidentit francez dhe të kancelarit gjerman, Vuçiç deklaroi se ai mori një propozim për një “kuadër të ri të bisedimeve të Brukselit, i cili duhet të çojë te një zgjidhje finale me Kosovën”. Ngrefosja personale e presidentit serb mori fund shpejt dhe ai iu drejtua rrenës diplomatike dhe propagandistike për vetëngushëllim.

Menjeherë e gjithë diplomacia dhe propaganda serbe ngriti konstruksionin fals propagandistik të të ashtuquajturit “kuadër të ri apo kornizë të re” të dialogut midis Serbisë dhe Kosovës, jo ashtu siç ia kishin kërkuar dy këshilltarët diplomatikë të Francës dhe të Gjermanisë, por ashtu siç do ta dëshironte presidenti serb.

Ky konstruksin propagandistik serb po mbështetet në dy shtylla demagogjike.

E para, që Vuçiç po tregohet trim mbi trimat dhe po u kundërvihet presioneve të Francës dhe të Gjermanisë, madje në 19 shtator në Nju Jork u mburr se e ka refuzuar ta marrë letrën e BE për “kuadrin e ri” të dialogut.

E dyta, propaganda serbe me nxitim hodhi në qarkullim një të ashtuquajtur projekt-marrëveshje gjoja të propozuar nga Franca dhe Gjermania, një non pejpër të ri “fake”, i cili përmban dëshirat, tezat dhe interesat e Serbisë. Portali i njohur proqeveritar serb “B92” shkruante në 19 shtator se “Kuadri i ri është propozim i ri, që erdhi direkt nga përfshirja e Makronit dhe e Sholcit në procesin e dialogut, sepse sipas dokumentit Kosova dhe Serbia vetë nuk do të jenë kurrë në gjendje ta zgjidhin problemin dhe Serbisë nuk do t’i kërkohet të njohë legalisht Kosovën”.

Është interesant, se ashtu si non-pejpëri serb i prillit të vitit të kaluar për marrëdhëniet Serbi-Kosovë, edhe ky i tanishmi zgjodhi Prishtinën të shpërndahej në 19 shtator. Madje presidenti serb Vuçiç u bë qesharak në 20 shtator kur në Nujork iu referua mediave shqiptare për “kuadrin e ri” të projekt-marrëveshjes, në një kohë që ai e ka në zyrën e tij projekt-marrëveshjen e vërtetë, që i lanë në tavolinë këshilltari diplomatik i Francës dhe i Gjermanisë.

Por presidenti serb don ta fshehë projekt-marrëveshjen  reale që ka marrë, dhe tenton të shesë non-pejpërin e shpikur serb, që u shpërnda në 19 shtator nga vetë serbët. Presidentit serb i duket se rrena serbe bëhet më e besueshme nëse shpërndahet nga shqiptarët.

Madje një portal perëndimor “reddit.com” në 19 shtator tërhiqte vëmendjen se “një portal në Shqipëri, i afërt me kryeministrin Edi Rama, publikoi “kuadrin e ri” të dialogut midis Serbisë dhe Kosovës”.

Çuditërisht non-pejpëri i tanishëm serb, ashtu si tre non-pejpërat e vjetshëm, përmban ide dhe teza, që përputhen me interesat e Serbisë. Kështu përfshihen zvarritja e dialogut për marrëveshjen e tretë të normalizimit të marrëdhënieve deri në vitin 2033, kur o gomari o i zoti do të kenë ngordhur. Përfshihet kushti i habitshëm proserb që “Serbisë nuk do t’i kërkohet që të njohë Kosovën”. Pastaj del oferta alogjike për të anëtarësuar në fazën e tretë Kosovën në NATO, sikur anëtarësimi në NATO përcaktohet nga BE dhe jo nga SHBA. Dhe në fund non-pejpëri proserb ka një kërcënim të çuditshëm drejtuar Kosovës që nëse nuk pranon “marrëveshjen” e mësipërme me idetë proserbe, do të organizohet “izolim komplet i qeverisë Kurti, që do të çojë në rënien e saj”.

Taktika dinake diplomatike e presidentit Vuçiç, për të mos komprometuar autorësinë serbe të non-pejpërit të ri,  është të shtiret sikur ka refuzuar ta marrë në dorëzim këtë non-pejpër. Tenton të krijojë situatën virtuale sikur ai mund të detyrohet ta pranojë me zor non-pejpërin, që e ka gatuar vetë, nën presionin e diplomacisë europiane. Kemi një intrigë të vogël meskine bizantine të presidentit serb dhe të diplomacisë serbe.

Cila është e vërteta e realitetit diplomatik lidhur me këtë temë?

Së pari, theksojmë se askush në BE, as Franca, as Gjermania dhe as diplomacia e BE, nuk kanë përmendur dhe as kanë folur për ndonjë “kuadër të ri”, “kornizë të re” apo “arkitekturë të re” të dialogut Serbi-Kosovë, për të cilat po zhurmon këto ditë presidenti serb dhe diplomacia e propaganda serbe. Flet vetëm Vuçiçi.

I dërguari i posaçëm i BE për dialogun Serbi-Kosovë, Miroslav Lajçak, i cili ishte i pranishëm në bisedimet, që dy këshilltarët diplomatikë të presidentit francez dhe të kancelarit gjerman zhvilluan në 9 shtator në Prishtinë me kryeministrin Albin Kurti dhe në Beograd me presidentin Vuçiç, e përgënjeshtroi në 15 shtator se ka një “kuadër të ri” të dialogut”.

Lajcak deklaroi se u habit, që po flitet për  një “kuadër të ri” të dialogut Serbi-Kosovë. Stacioni i njohur televiziv serb “n1TV” shkruante në portalin e  tij në 19 shtator se “Burime diplomatike të BE deklaruan se nuk kanë dijeni për ndonjë dokument me një “kuadër të ri” të dialogut. Burimet e BE theksuan se disa herë ndodh që i paraqiten publikut dokumenta anonime për keqinformim”. Stacioni televiziv serb pohon se dokumenti i qarkulluar në mediat serbe dhe shqiptare është një keqinformim.

E vërteta diplomatike e bisedimeve të fundit të dy këshilltarëve diplomatikë të presidentit francez dhe të kancelarit Sholc në Begrad dhe në Prishtinë është krejt ndryshe dhe lidhet me një aksion diplomatik të dyshes më të fuqishme europiane për t’i shtërguar rripat Serbisë që të shkëputet nga Rusia, të bashkohet me sanksionet e BE ndaj Rusisë dhe të njohë Kosovën.

Një diplomat perëndimor në Bruksel vuri në dispozicion të gazetës “Dita” dokumentin e projekt-marrëveshjes së vërtetë, që u është dorëzuar presidentit serb dhe kryeministrit të Kosovës nga dy këshilltarët diplomatikë francez dhe gjerman. Projekt-marrëveshja origjinale ka vetëm dy faqe, dhe jo katër siç pretendon propaganda serbe për non-pejpërin e rremë të shpërndarë nga propaganda serbe.

Dokumenti orgjinal mban titullin “Marrëveshje bazike midis Kosovës dhe Serbisë” dhe ka gjithsej 10 nene. Projektmarrëveshja origjinale franko-gjermane e dorëzuar kërkon që në preambul konkretisht “respektin reciprok për integritetin territorial dhe sovranitetin”.

Në nenin 1 thekson angazhimin e të dy palëve “për marrëdhënie të fqinjësisë së mirë me njeri-tjetrin mbi bazën e të drejtave të barabarta”. Po në atë nen thuhet se “të dy palët do te njohin reciprokisht dokumentat respektive të njeri-tjetrit dhe simbolet kombëtare, përfshirë pasaportat, diplomat, targat e makinave dhe pullat doganore”. Në nenin 4 thuhet se “të dy palët do të procedojnë me qendrimin që asnjeri prej të dyve nuk mund të përfaqësojë palën tjetër në sferën ndërkombëtare ose të veprojë në emër të saj”. Po në atë nen thuhet se ”Serbia dhe Kosova nuk do të kundërshtojnë anëtarësimin e njera-tjetrës në ndonjë organizatë ndërkombëtare”.

Në nenin 5 thuhet se të dy palët do të mbështesin aspiratat respektive per t’u bërë anëtarë të BE.

Në nenin 6 thuhet se “të dy palët do të vazhdojnë me një forcë të re procesin e dialogut të udhëhequr nga BE, i cili duhet të çojë te një marrëveshje legalisht detyruese për normalizimin e plotë të marrëdhënieve të tyre të qendërzuar në njohjen reciproke”.

Në nenin 8 thuhet se të dy palët do të shkëmbejnë misione permanente.

Ky është dokumenti i vërtetë që dy këshilltarët diplomatikë të presidentit francez dhe të kancelarit gjerman i kanë lënë në tryezë presidentit serb dhe kryeministrit të Kosovës. Ky sanksionon rrugën njëkalimëshe të njohjes së Kosovës, nëpër të cilën do të detyrohet të kalojë Serbia. Ky dokument përputhet me kërkesën e qartë kategorike të njohjes së Kosovës, që ia parashtroi presidentit serb Vuçiç kancelari gjerman Olaf Sholc në vizitën e tij në Beograd në 10 qershor 2022.

Vendosmëria për një zgjidhje të shpejtë finale të dialogut Serbi-Kosovë, e ndërmarrë nga krerët e dy shteteve kryesore të BE, e ka tërbuar presidentin serb. Ndaj ai ngriti menjëherë alarmin shtetëror duke thirrur me urgjencë Këshillin e Sigurimit Kombëtar dhe një sesion të posaçëm të parlamentit të Serbisë.

Për të maskuar alarmin Vuçiç hodhi në qarkullim ballkanik non-pejpërin e rremë serb, që cituam në fillim të shkrimit, ku kushdo e sheh se non-pejpëri nu ka asgjë që të alarmohet Serbia, sepse ai është në favor të Serbisë. Presidentin serb e ka nxjerrë nga binarët përmbajtja e dokumentit origjinal, që i lanë në tavolinë dy këshilltarët diplomatikë franko-gjermanë me kërkesat, që e detyrojnë Serbinë për njohjen e Kosovës si shtet fqinjë i barabartë.

Dokumenti origjinal franko-gjerman e ka bërë presidentin serb të humbë ekuilibrin dhe të kërcënojë pa logjikë nga Njujorku ku ndodhet, se Serbia nuk do të lejojë kurrë që Kosova të bëhet anëtare e OKB, një absurditet diplomatik sikur varet nga Serbia nëse një shtet hyn apo jo në OKB. Ai bëri thirrje absurde që Serbia duhet të rimbështetet në mitet e saj mesjetare për Kosovën, sikur mitet do ia zgjidhin çeshtjen e detyrimit për të njohur shtetin e pavarur fqinj. Humbjen e ekuilibrit të udhëheqjes serbe e dëshmoi edhe aleati i tij kryesor në qeveritë e mëparshme dhe në qeverinë e re, filorusi radikal Ivica Daçiç.

Në 14 shtator në sesionin e posaçëm të parlamentit Daçiç deklaroi se serbët kanë bërë gabim të madh që kanë vrarë sulltan Muratin në betejën e Kosovës në 1389 dhe duhet ta kishim lejuar atë që të hynte në Vienë dhe në Budapest, sepse ata që ne mbrojtëm atëhere kanë njohur sot Kosovën si shtet i pavarur. “Serbët ishin mbrojtja e fundit e Europës dhe ajo nuk na e ktheu nderin”-ka thënë Daçiç, ish-kryeministër, ish-ministër i jashtëm dhe ish-kryetar parlamenti i Serbisë.

A e shikoni se në çfarë niveli mendor janë udhëheqësit e sotëm të Serbisë, dhe se sa janë çekuilibruar nga dokumenti origjinal franko-gjerman?

Aq keq janë, sa që presidenti i Rusisë Puti nxitoi në 20 shtator t’u jepte zemër me deklaratën se “Rusia do të vazhdojë t’i japë mbështetje Serbise si aleat strategjik, një mbështetje të gjthëanëshme miqve serbë në mbrojtjen e interesave legjitime të Serbisë”. Presidenti rus e ndërmerr këtë përçapje të re personale si kundërveprim ndaj aksionit të përbashkët diplomatik të presidentit francez dhe të kancelarit gjerman, dhe për ta lidhur më fort Serbinë pas aleancës strategjike me Rusinë.

Presidenti Vuçiç e dëshmoi përsëri rreshtimin e tij me agresionin e Rusisë në Ukrainë, kur në 22 shtator Serbia refuzoi të bashkohej me vendimin e  ri të Këshillit Europian të BE lidhur me masat restriktive ndaj personave dhe veprimeve, që cënojnë dhe kërcënojnë integritetin territorial, sovranitetin dhe pavarësinë e Ukrainës.

Presidenti serb dhe Serbia po kërkojnë të autosugjestionojnë veten se do të arrijnë ta mbajnë të pazgjidhur dhe të hapur pafundësisht çeshtjen e normalizimit përfundimtar të marrëdhënieve me Kosovën dhe të njohjes së saj si shtet i pavarur. Ne këtë klimë iluzionesh Beogradi prodhoi edhe non-pejpërin e rremë për të gënjyer më shume veten se të tjerët. Serbia si shtet, si diplomaci dhe si propagandë, ka ekzistuar gjenetikisht me rrenën. Por efektiviteti i rrenës shtetërore serbe tashmë i përket së kaluarës.

As Ballkani, as Europa dhe as bota, nuk ecin sipas modeleve të rrejshme serbe, por i nënshtrohen ligjësive të marrëdhënieve ndërkombëtare të realiteteve objektive, me ose pa dëshirën e Serbisë. Presidenti amerikan ia ka treguar rrugën e duhur. Kancelari gjerman ia ka treguar rrugën e duhur. Tani edhe nisma e përbashkët e presidentit francez dhe e kancelarit gjerman po ia tregon rrugën, që duhet të ndjekë. Është rruga njëkalimëshe e njohjes së Kosovës.

blank

PRESIDENTI BILL CLINTON – ZGJËRIMI I NATO-s ISHTE “GJËJA E DUHUR NË KOHËN E DUHUR” Nga Frank Shkreli

Të dielën që kaloi, Ish-Presidenti i Shteteve të Bashkuara, Bill Clinton i dha një intervistë gazetarit dhe analistit Fareed Zakaria në programin e tij, “GPS”, transmetuar nga rrjeti televiziv CNN.

Gjatë intervistës, që preku disa çeshtje të politikës së mbrendshme dhe të jashtme, Ish-Presidenti Clinton u pyet nga gazetari veteran i CNN mbi një numër çeshtjesh me të cilat përballet Amerika dhe bota, përfshir agresionin e pa provokuar të Ukrainës nga Rusia.

I pyetur nga gazetari Zakaria nëse zgjërimi i NATO-s në kohën kur ai ishte president, mund të ketë shkaktar i invadimit të Ukrainës nga Rusia. Presidenti Clinton u përgjigj shkurt: “Je i gabuar”, i tha. Z. Clinton atij, duke shtuar se zgjërimi i NATO-s nuk ka asgjë të bejë me invadimin e paprovokuar të Ukrainës nga Rusia. “Mendoj se bemë gjënë e duhur, në kohën e duhur”, me vendimin që kemi marrë për antarësimin e ish-vendeve komuniste në NATO.

Presidenti Clinton i solli në kujtesë gazetarit se vet Putini e ka thenë shpesh, se “shpërbërja e Bashkimit Sovjetik ishte një tragjedi e madhe”, sipas tij. Ish-Shefi i Shtëpisë së Bardhë u shpreh se me zgjërimin e NATO-s me vendet ish-komuniste, as Shtetet e Bashkuara as NATO nuk kishin për qëllim të kërcënonin Rusinë. Por, nga ana tjetër, ish-presidenti Clinton tha se vendet ish-komuniste të Evropës Lindore dhe Qëndrore, ishin në të drejtën e tyre ndërsa kërkonin të jetonin në liri dhe siguri, pas shumë dekadash të dominimit të komunizmit sovjetik.

Ish-Presidenti amerikan zbuloi, në intervistën e tij në CNN të dielën se në atë kohë, ai i kishte ofruar Rusisë, “Jo vetëm një partneritet të veçantë me NATO-n, por edhe mundësinë e një antarësimi eventual në Aleancën ushtarake perëndimore, me argumentin se problemet më të mëdha të sigurisë, në të ardhmen, mendohej se do të do ishin aktorët jo shtetërorë, ose shtetet autoritare që do u shisnin grupeve terroriste armë kimike, biologjike dhe bërthamore”, dhe se përball një rreziku të tillë, do duhej të ishim të gjithë të bashkuar, u shpreh Z. Clinton në CNN — t’u ketë thenë në atë kohë autoriteteve të Rusisë.

Presidenti Clinton u zgjodh president i Shteteve të Bashkuara pasi kishte fituar garën elektorale kundër kandidatit republikan Xhorxh H. Bush i vjetër në zgjedhjet e vitit 1992. Ishte shembur Muri i Berlinit, ndërkohë që ranë regjimet diktatoriale komuniste anë e mbanë Evropës Lindore/Qendrore dhe pasi ishte shpërbër edhe Bashkimi Sovjetik, në vitin 1991.

Fillimisht, në mandatin e dytë të Presidentit Clinton, tre shtete ish-komuniste, anëtare të Paktit të Varshavës, Republika Çeke, Hungaria dhe Polonia u bënë anëtare të NATO-s në vitin 1999. Vala e dytë e zgjërimit më të madh të NATO-s ndodhi në vitin 2004, kur Nato-s iu bashkuan Bullgaria, Rumania, Sllovakia, Sllovenia, Estonia, Letonia dhe Lituania, nëdërsa, në vitin 2009, Shqipëria dhe Kroacia i bashkohen gjithashtu NATO-s gjatë presidencës së Xhorxh W Bush-it të ri.

Gjatë intervistës, Presidenti Clinton, reagoi pak me zemërim ndaj insinuatës së gazetarit Zakaria se disa analistë mendojnë se mund të ishte faji i tij për agresionin e paprovokuar të Rusisë kundër Ukrainës – pasi ishte ai që filloi zgjërimin e Nato-s me vendet ish-komuniste, sepse dihet se një prej justifikimeve të Putinit për agresionin e paprovokuar të Ukrainës, ai donte që të parandalojë antarësimin e Ukraniës në NATO. “Po si mund t’u thuash Polakëve se ata duhet të jetojnë përgjithmonë me frikën se Rusia do i pushtojë prap? Ose t’i thuash Hungarisë ose vendeve të tjera, si vendeve Baltike, një gjë të tillë. Me të vërtetë, pas të gjitha vuajtjeve që kanë pësuar nga (diktatura komuniste sovjetike). A kanë dashur këto vende të ishin pjesë e Bashkimit Sovjetik?”, pyeti pak si me sarkazëm, ish-Presidenti Clinton.

“Unë besoj se kemi bërë atë që duhej të bëhej në atë kohë. Dhe po të mos kishim zgjëruar NATO-n (me vendet e ish-komuniste të paktit të Varshavës), kriza e sotme e Ukrainës, ka mundësi të kishte ndodhur shumë më heret”, u shpreh Presidenti Clinton me gazetarin dhe analistin e CNN-it, Fareed Zakaria.

Zgjërimi i NATO-s ç’prej shembjes së Murit të Berlinit e deri më sot është shikuar dhe konsiderohet edhe sot si një objektiv për të krijimin e një Evrope demokratike, të bashkuar, në paqë dhe të pa ndarë. Secili shtet, anëtar i NATO-s sjellë diçka të veçantë drejtë këtij objektivi të përbashkët. Presidenti Bill Clinton kishte të drejtë, atëherë dhe sot, sa i përket zgjërimit të Nato-s — me kërkesën e tyre –të vendeve ish-komuniste në Aleancën e Atlantikut Verior, gjatë tre dekadave të fundit. Agresioni i paprovokuar i Rusisë kundër Ukrainës po tregon se një Aleancë e fortë e NATO-s është sot më e nevojshme se kurrë më parë. Mbështetja për antarësimin në NATO është venë re edhe në vende që, historikisht, kanë qenë neutrale ushtarakisht, si Finlanda e Suedia. Edhe Republika e Kosovës po kërkon një rrugë të shpejt drejt antarësimit në NATO.

Presidenti Bill Clinton me të drejtë tha në intervistën me CNN se nuk është zgjërimi i Nato-s drejt lindjes shkaku i agresionit tp paprovokuar rus në Ukrainë. Por është imperializmi rus ai që nxit agresionin e Rusisë kundër Ukrainës! Në të vërtetë, në fjalimin e tij në Asamblenë e Përgjithshme të Kombeve të Bashkuara në Nju Jork, të martën edhe Presidenti i Francës, Emmanuel Macron e cilësoi agresionin rus në Ukrainë si një, “një kthim në imperializëm”. Njëkohësisht, Presidenti i Francës kritikoi qendrimin e atyre vendeve që thonë se janë “neutrale” ndaj agresionit të paprovokuar të Rusisë në Ukrainë, duke thënë se ata janë në një rrugë të gabuar dhe se, “Ata po bëjnë një gabim historik”. Ndërkohë, ata që po heshtin sot në lidhje me këtë agresion të paprovokuar rus në Ukrainë, udhëheqsi francez, Emmanuel Macron i akuzoi si, “pjesësmarrës dhe bashkfajtorë në kauzën e imperializmit të ri” — në fjalimin që mbajti në tubimin vjetor të Asamblesë së Përgjithëshme të Organizatës së Kombeve të Bashkuara në Nju Jork.

Frank Shkreli

Në kuadër të 100-vjetorit të marrëdhënieve amerikano-shqiptare – Shqipëria ka qenë ndër vendet e para ish-komuniste – në mos e para – që ka kërkuar antarësimin e saj në NATO.

blank

Kryeministri i Republikës së Shqipërisë, Aleksandër Meksi, kryeministri i parë post-komunist i atij vendi i qeverisë së dalë nga Partia Demokratike e Shqipërisë, në takim me Presidentin e Shteteve të Bashkuara, Bill Clinton në Shtëpinë e Bardhë, Prill, 1993. (Autori në të djathtë të fotos)

blank

Dekomunistizimi i vërtetë është ndërprerja ligjore e trashëgimisë nga etërit te bijtë – Nga SHABAN MURATI

Është shumë lehtë ta bësh dekomunistizimin për të vdekurit. Dekomunistizimi nuk u bë kur duhej, se ata që erdhën në pushtet në 1992 kishin porosi të mos e bënin. Siç kishin porosi të mos hapnin kurrë dosjet e sigurimit të shtetit. Siç patën porosi që dy partitë kryesore të postkomunizmit, që i krijoi KQ i PPSh, të amnistonin penalisht korrupsionin e krerëve të qeverive të njera-tjetrës gjatë alternimit të rakorduar të pushtetit.

Ndërkaq nomeklatura e lartë e vjetër komuniste ka vdekur, kështu që nuk e prek dot dekomunistizimi. Sepse dekomunistizimi nuk bëhet pas 30 apo 70 vitesh, por bëhet që në ditët dhe në vitet e para të pushtetit demokratik, siç u bë denazifikimi në Gjermani menjëherë pas Luftës së Dytë Botërore.

Parimi i parë themelor i dekomunistizimit të vërtetë dhe i denazifikimit të vërtetë është dhe duhet të jetë ndërprerja ligjore e trashëgimisë dhe e zinxhirit të kalimit të stafetës së pushtetit politik dhe ekonomik nga etërit te bijtë e diktaturës. Nuk pati në Gjermani pas shembjes së nazizmit trashëgimi të pushtetit dhe asnjë nga fëmijtë e nomeklaturës së lartë naziste nuk u bë kurrë pas luftës ministër në qeveritë demokratike gjermane. Por në Shqipëri gjatë periudhës së demokracisë dhjetra fëmijë të ministrave të nomeklaturës së lartë të diktaturës komunise u bënë ministra në kolltuqet e pushtetit të baballarëve të tyre dhe ringritën rrjetet tribale ideologjike dhe krahinore të fuqisë politike dhe ekonomike, e ngjyrosur me emrin nanuritës të republikës demokratike. Pushtetin e trashëguan fëmijtë e nomeklaturës së lartë komuniste, të cilët nuk dinin dhe nuk kishin provuar kurrë rradhët torturuese komuniste të qumështit, të mishit, të vezëve, të vajgurit, të druve, etj. pra ata që nuk ia ditën dhe nuk ia qanë kurë hallet popullit si në komunizëm, ashtu dhe në demokraci.

Për t’u tallur me popullin dhe me të përndjekurit është shpikur alibia demagogjike se fëmijtë nuk trashëgojnë fajet e etërve. Çeshtja është jo për trashëgiminë e fajeve, por për trashëgimin e pushtetit të baballarëve të tyre. Madje pacipëria është aq e madhe sa që sot fëmijtë e ministrave apo sekretarëve të parë të diktaturës komuniste janë emëruar guru të partive kryesore politike shqiptare.

Dekomunistizimin pritet ta bëjë parlamenti, i cili priti 31 vjet ta ndërmerrte këtë hap sa të jepte dorëheqjen si kryetar i parlamentit ministri i brendshëm i fundit i diktaturës komuniste dhe Sekretar i Parë i PPSH në një rreth të jugut. A e dini se Shqipëria dhe Kosova janë të vetmit shtete në gjithë vendet ish-komuniste, që kryeministrat e kohës së diktaturës komuniste i pati përsëri kryeministra edhe në kohën e demokracisë? Kjo nuk don të thotë se populli është i pamençur, për don të thotë se sistemi politik në thelb nuk i ka ndryshuar sunduesit.

Trimëri është ta bësh dekomunistizimin me të gjallët, me bijtë e nomeklaturës së lartë, që trashëgojnë pushtetin politik dhe ekonomik të baballarëve të tyre. Të vdekurit e nomeklaturës së lartë komuniste janë gati ta pranojnë dekomunistizimin, vetëm që ky dekomunistizim të mos prekë pushtetin, që ua lanë fëmijve dhe me siguri edhe nipërve e stërnipërve të tyre, nëse ky shtet dhe ky populli nuk do ta flakin tej rrasën e varrit të rajait të përjetëshëm, që mbajnë në kurriz.

blank

Ku është opozita ruse? Nga Janusz Bugajski

Voal.ch – Ndërsa objektivat gjenocidale të Kremlinit zbulohen në Ukrainë, shumica e demokratëve rusë të mërguar mbeten joaktivë. Udhëheqësit e opozitës burgosen ose vriten brenda Rusisë, por shumë prej tyre janë larguar me një mundësi për të mobilizuar diasporën. Dështimi i aktivistëve të mërguar për të organizuar protesta efektive ose për të formuar një qeveri në mërgim hap terrenin për zëra alternativë, veçanërisht për kombet dhe rajonet që kërkojnë sovranitet ose pavarësi nga shteti rus.

Kombet e Lira të Post-Rusisë, janë të gatshme për të mbajtur forumin e tretë në Gdansk, Poloni, në 23-25 ​​shtator, me një program të tillë alternativ.

Një fokus i ngushtë lidhet me demokratizimin nga të mërguarit e Rusisë që ka një ndikim të vogël brenda Rusisë. Po ashtu i mungon trajektorja politike e vendit në mes të izolimit ndërkombëtar të thelluar, sanksioneve ekonomike gjymtuese dhe humbjes ushtarake të afërt. Shpresat mes të mërguarve liberalë se Rusia mund të zhvillohet me një politikë demokratike dhe të mbetet e paprekur, duken gjithnjë e më iluzore. Mbështetja për regjimin e Putinit mund të zhvendoset me shpejtësi në mesin e një publiku të çorientuar, por nuk ka asnjë provë që Rusia është në prag të një ngritjeje paqësore demokratike. Shumë më e mundshme është një seri betejash elitare për pushtet, të cilat ne po i shohim tashmë me vdekjet misterioze të oligarkëve dhe në rritjen e revoltave publike dhe rajonale në dritën e dështimeve ekonomike dhe ushtarake të Moskës. Përmbysja e Putinit vetë mund të kontribuojë në trazirat dhe të përshpejtojë konflikte edhe më të përhapura politike dhe sociale.

Planet e tranzicionit të zhvilluara nga opozita liberale, duke përfshirë Forumin Rusia e Lirë, fokusohen në shtetin qendror dhe nuk përfshijnë rrugë të ndryshme për ristrukturimin e Federatës Ruse. Ata nuk kanë zhvilluar plane për federalizmin e vërtetë, forcimin e vetëvendosjes rajonale, sigurimin e të drejtave kolektive të shumë kombeve jo-ruse, apo kufizimin e shfrytëzimit të burimeve natyrore nga qendra perandorake me koston e “subjekteve federale”.

Nuk është për t’u habitur që shumë nga të mërguarit dhe aktivistët e burgosur perceptohen jashtë qarqeve liberale të Rusisë si të përqendruar në Moskë dhe favorizues të asimilimit dhe rusifikimit. Çdo humbje e kontrolleve qendrore nga një krizë me të cilën përballet qeveria ka të ngjarë të gjenerojë kërkesa më të gjera për decentralizim dhe vetëvendosje rajonale. Megjithatë, ka shumë pak gjasa që demokratët e opozitës të bien dakord që republikat dhe rajonet të kenë opsionin e sovranitetit ose të shkëputjes dhe të drejtën për të vendosur lidhje të drejtpërdrejta diplomatike dhe ekonomike me vendet e tjera.

Të mërguarit politikë rusë trajtohen gjithashtu me dyshim nga fqinjët si Ukraina, të cilët i shohin ata si mbështetës të një perandorie të reformuar ruse që do të vazhdojë të pretendojë territorin, historinë dhe identitetin e tyre. Frikëra të tilla shtohen nga mungesa e qartësisë për kthimin e Krimesë së konfiskuar ilegalisht në Ukrainë nga opozitarët si Alexei Navalny. Mërgimtarët rusë duhet të kuptojnë se besimi në çdo lider rus, pavarësisht nga ideologjia e pretenduar, është dëmtuar rëndë si rezultat i sulmit masiv në Ukrainë dhe reagimit të heshtur të shumicës dërrmuese të popullsisë ruse. Kufizimi i aftësive ushtarake të Rusisë duhet të jetë një prioritet, në mënyrë që ata të mos përbëjnë më një kërcënim për fqinjët, dhe çdo shpresë për pajtim varet nga gjyqet e krimeve të luftës për liderët e Rusisë dhe dëmshpërblimet masive të luftës nga Moska.

Forumi i Kombeve të Lira i Post-Rusisë mund të adresojë pyetje të tilla duke paraqitur një vizion të Rusisë që nuk kërcënon më fqinjët e saj. Ky Forum mbledh aktivistë emigrantë nga disa kombe dhe rajone të Rusisë veriperëndimore, duke përfshirë Ingria, Karelia dhe Kaliningrad. Takime të tjera janë fokusuar në Vollgën e Mesme, Siberi dhe Kaukazin e Veriut. Fatkeqësisht, mërgimtarët e opozitës liberale i kanë lënë pas dore këta aktivistë rajonalë dhe kombëtarë, rëndësia e të cilëve do të rritet ndërsa dështimet e Rusisë intensifikohen. Sulmet e ashpra të Kremlinit ndaj Forumit të Kombeve të Lira thjesht kanë nënvizuar frikën e tij për sfidat reale ndaj shtetit aktual rus./EB

Janusz Bugajski is a senior fellow at the Jamestown Foundation in Washington, D.C. His new book, Failed State: A Guide to Russia’s Rupture, has just been published.

 

https://www.washingtonexaminer.com/opinion/where-is-the-russian-opposition

blank

GABOVE, LUMIR DJALI, LUMIR KRYETARI!-Nga IDRIZ ZEQIRAJ

Lumir Abdixhiku dhe Rrahman Jasharaj
       Vlerësoj maturinë Tënde në bisedën me kreun e SBASHK-ut, përkatësisht, argatin e SHIK-ut, Rrahman Jasharaj, sepse dallonte shumë me atë të kryetarit të PDK-së, Memli Krasniqi, i cili i ftonte grevistët, për ta vazhduar dhe përshkallëzuar grevën, për rrëzimin nga pushteti të “diktatorit” Albin Kurti!
     Megjithatë, gabove, kryetar Lumiri. Thjeshtë, ngatërrove adresë! Duhej ta takoje shefin e Rrahman grevës, Elmi Reçicën,  zëvendësdrejtorin e organizatës ilegale dhe kriminale, SHIK. Sepse fakte të bollshme dëshmojnë se krerët e SBASHK-ut, janë anëtarë të partive-banda të PAN-it, me shumicë në PDK-e, militantë në fushatat zgjedhore PAN-iste. Digjitalizimi po favorizon pamjet vizive të këtyre krerëve, si Rrahman Jasharaj, Imer Imeri, Reshit Kushaj, me shokë, të cilët, veç posteve të tjera në Sindikatë, kanë në zotërim edhe arkën e Sindikatës.
     Është për keqardhje, kur disa bashkëpunëtorë Tuaj partiakë, në vend që të bëjnë thirrje për ndërprerjen e grevës pa kushte, përkundër, qortojnë dhe fajësojnë Qeverinë, se “duhet dialoguar me faktorët socialë”, edhe pas dialogut shterrues të bërë, përgjatë tej dy javëve, nga Qeveria Kurti. Shtrohet pyetja, çfarë “faktori social” është SHIK-u, organizator dhe mbështetës i drejtëpërdrejtë i kësaj greve, sa monstrume, aq edhe skajmërisht të dëmshme dhe kriminale, me lënien e 318 nxënësve jashtë klasëve të mësimit, duke na sjellë në kujtesë kohën zezonë të pushtimit të egër serbol-sllavë të viteve `90-a.
     Ndonjë tjetër flet për “ndërshmërinë” e Rrahman grevës nga jeta shkollore. Por, që atëherë kanë rrjedhur shumë ujëra. Dhe, në këtë rrjedhë kohore, edhe njerëzit kanë ndryshuar, madje, disa syrësh, deri në shpërfytyrim. Me shërbimin e tij ndaj SHIK-ut, i tillë shfaqet edhe Rrahman greva.
     Të bëhesh militant i partive-banda të PAN-it, siç janë krerët e SBASHK-ut, edhe pas përgjakjes të Kosovës, duke ekzekutuar ushtarakët luftëbërës të FARK-ut të Ibrahim Rugovës; veprimtarët atdhetarë të devotshëm, në paqe dhe në luftë të LDK-së; gazetarët luftarakë dhe kuadrot e hershëm të LPK-së, është marrëzi dhe krim i rëndë. Prandaj, nuk mund të bëhet fjalë as për ndershmëri dhe as për mirësi. Këta krerë të SBASHK-ut duhet të grevonin, me kërkesën e ligjshme, për nxjerrjen jashtë ligjit të partive-banda të PAN-it, të cilat vazhduan përgjakjen e atdhetarëve, edhe pas dëbimit të soldateskës kriminale të Millosheviqit!
     Opozita PAN-iste mbronë, paturpësisht, “komandantët” e saj të inkriminuar, gjatë dhe pas luftës. Ndonëse i shpëtuan dhënies të llogarisë, për krimet faktike vrastare e hajnore, përsëritën krimin, duke falsifikuar “dëshmitë e veteranit”, duke i shumëzuar nga afro 13 mijë veteranë të mirëfilltë, për t`i shtuar edhe 52.000 “veteranë” të rremë. Komandantët e “mëdhenj”, në koordinim me komandantët e “vegjël”, shitën e përshitën “dëshmitë e veteranit”, duke llogaritur dy përfitime njherësh:
     1) Përfitime me para kesh, të gatshme;
     2) Krijimin e klientelës elektorale partiake.
     Për çdo muaj rrjedhin, abuzueshëm e hajnisht, miliona euro, që shkojnë në xhepat e “veteranëve” të rrejshëm, në shumicën e tyre matrapazë e kriminelë, pjesëtarë aktivë të bandave, të përballur me akuza penalizuese e gjyqe, për të bëmat e tyre, që kanë lënë gjurmë makabre, në mendjet dhe zemrat e popullit të Kosovës dhe të shqiptarëve, si komb. Dhe, heshtet, turpshëm e kriminalisht, për këtë vjedhje unike zyrtare!
     Të thuhet se “jemi pajtuar me kërkesat e grevistëve”, siç tha një deputete e LDK-së, edhe pas nxjerrjes të projekt-ligjit, për pagat e mësimdhënësve dhe shërbyesëve civilë, rrjedhimisht je bërë palë me PDK-në dhe SHIK-un e saj! Përkundër, duhej thënë zëshëm se ofërta e Qeverisë është e pranueshme, për kushtet buxhetore të Kosovës. Dhe, mos u bëni argat të djallit, argat të SHIK-ut kriminal.
     Është skandaloze që udhëheqja aktuale e LDK-së të pajtohet me një palo rezolutë të partisë-bandë, PDK-së! Elektorati i LDK-së, ndëshkoi klanin rrënues brenda Kryesisë të partisë, me votën e 14 shkurtit 2021. Në zgjedhjet lokale të tetorit të vjemë, anëtarësia i besoi Kryesisë së re, të dalë nga Kuvendi i 10-të i jashtëzakonshëm i partisë. Premtoi për reforma të thella. Në mesin e tyre edhe “kurrë më me PDK-në, PAN-in”. Por, disa kokëtime, flirte e pajtime, me bandën e PDK-së, gjithnjë e më shumë, po ngjallin dyshime, për realizimin e reformave, fort të nevojshme në parti.
     Reformat e LVV, të nismuara në sistemin e drejtësisë, kanë trazuar PAN-in, të zhytur në krime dhe hajni. Për t`i penguar reformat, është gadi të bëjë çdo të zezë, në kurriz të Kosovës, ashtu siç bëri shefi i tyre, Hashim dallaverja. Andaj, kërkojnë trazira, rrëmujë. E filluan me “Trustin” dhe dështuan. Organizuan protestën e organizatës OVL të UÇK-së, me kërkesë sa të poshtër, aq edhe kriminale, për të paguar dhjetra-mijëra “veteranë” të rrejshëm. Përsëri dështuan me turp, sepse e denoncuan SHIK-un, si organizator. Një veteran i hershëm tha se “në të gjithë këtë turmë, veteranët e vërtetë, mund t`i numëroj me gishtërinj!” Megjithatë, SHIK-u nuk dorëzohet. Antarësia numerike e tij, është e shpërndarë kudo, “si zogjtë e qyqës”. Dhe, tani provon të shantazhojë e kërcënojë Qeverinë me sindikatat, me kërkesa iracionale. Sërishmi, do të dështojë.

SHIK-u nuk duron opozitarizmin. Ai erdhi në pushtet, duke shkelur mbi kufoma. Me ndihmën e një klani, brenda Kryesisë të LDK-së, sundoi gjatë në pushtet, bëri pazarllëqe të pista me Serbinë. Për rrjedhojë, marrëveshjet fatale për Kosovën, të nënshkruara dhe të ratifikuara në Parlament, janë bërë pengesë betonuese për Qeverinë Kurti dhe vet Kosovën. Është gadi ta fillojë nga e para gjakderdhjen ndërshqiptare. 
     Deshtaku aventurier, Dardan Molliqaj, i vënë në shërbim të PAN-it dhe SHIK-ut të tyre, krejt i papërgjegjshëm, fton veteranët dhe popullin, për të protestuar kundër Gjykatës Speciale, sepse, sipas tij po i dënon “çlirimtarët”, edhe pse ata akuzohen për vrasjen e kundërshtarëve politikë, atdhetarë të devotshëm shqiptarë, të cilët bënë paqen dhe luftën. Kjo Gjykatë është aprovuar dhe aktualizuar nga Amerika, me kryeprokuror të saj. Këtë e dinë PAN-istët, andaj fshihen prapa një partie inekzistente, kinse, me kryetar huliganin Molliqaj.
 
       Qëllimi i grevës: Rrëzimi i Qeverisë Kurti!
     Për SHIK-un -rrafsh Kosova-. Këte e ka dëshmuar me nismen e krimeve serike në Tiranë, në koordinim me Sigurimin enverist të Tiranës social-komunste; në aleancë konspirative me Shërbimin sekret DGSE francez dhe Serbinë, me qëllim të sabotimit të luftës për çlirim. Thirrja e PAN-it, për vazhdimin e grevës aktuale, është vijimësi konspirative supërkriminale! Tashmë, pas ligjit të pagave, të shpallur në diskutim publik, motivi është zëro dhe SHIK-ut i faturohet çfarëdo ngulmimi i mëtejmë për të grevuar.
     Por, denoncohet dhe faktohet një motiv tjetër fillestar dhe parësor, i organizuar nga opozita, tjetërsuese e pasurive të brezave shqiptarë: Rrëzimi i Qeverisë Kurti nga pushteti. Për këtë kumonën agjituese ia kanë varur në qafë Ramush Haradinaj, njërit nga tre kryeministrat e Republikës të Kosovës, mbi të cilët rëndon fajësia faktike, deri në tradhti kombëtare: Tjetërësim të territorit tokësor të Kosovës, me nënshkrimin e marrëveshjeve dhe detyrimin e deputetëve, për t`i ratifikuar në Parlament, si rrjedhojë e shantazhimit nga Serbia, dy prej tyre dhe i treti nga SHIK-u.
     Deputeti aktual, i burgosuri politik i dikurshëm, Hydajet Hyseni, në cilësinë e nënkryetarit të LDK-së, në debat me të majtën ekstreme të kohës, thoshte: “Nëse nuk kemi dhënë -golë-, të paktën, nuk kemi bërë -autogolë-. Kjo vlen edhe për Albinin, i cili në përballjen dialoguese me Serbinë, shqiptarët janë më të qetë, sepse nuk do të jetë kryeministri i katërtë, në dëmtimin fatal të Kosovës, ngaqë nuk është i shantazhueshëm. Është kryeministër plebishitar, me ndergjegje të dlirë dhe duar të pastra, të paktën, deri më tani.
     Përsa i përket akuzës për “tux”, të përsëritur nga Memli, Albini ka dhënë provën e kundërt, duke provuar edhe burgun kalvar të Serbisë fashizoide. Ndërsa Memli, i “ritmit të rrugëve”, deri më tani, nuk ka dhënë asnjë provë trimërie dhe as burrërie, përveç zvarritjes pas karrikës. Kryetari nuk duhet ta lëshojë fjalën, si, me nder… Aq më parë, kur është fjala për Memlin, si familje artistësh dhe akademikësh.
     Tashmë, gabimi fillestar është bërë, me mbështetjen paushalle të një greve të stisur, me porosi dhe organizim të SHIK-ut, me amën e tij PDK-në. Por, mirë është të reflektohet dhe të shpëtohet atë që mund të shpëtohet. Në rastin konkret, të shfrytëzohet pozita, autoriteti i kryetarit të LDK-së, duke sugjëruar fillimin e mësimit, në komunat ku pushtetin e ka LDK-ja, nxitje e thirrje edhe për komunat tjera të Kosovës, të heqin dorë nga një grevim i pa motiv dhe hiç logjik.
     Publikimi nga Qeveria Kurti, i projekt-ligjit për pagat, është një mundësi reale, për ta vënë drejtësinë në vend, përdorimi i peshorës, për të paguar në raport me punën e bërë, të çdo qytetari të këtij vendi. Ajo që vret syrin dhe mendjen, njëherësh, është paga enorme e deputetëve dhe pak pozitave të larta. Ndërkohë që paga më e lartë, nuk  guxon të jetë më shumë se trefishi i pagës mesatare. Sepse, shtetasit kanë të gjithë: Një familje, një gojë dhe një prapanicë!
     Është sa e turpshme, aq edhe anakronike e kriminale, të vazhdohet t`u bëhet lëshime e nënshtrime, ndaj partive-banda të PAN-it, me SHIK-un e tyre, që ka hapur varre e ka shkaktuar shumë gjëmë në Kosovën tonë. Kujdes, gabimi, më saktë, faji në politikë, kushton dhe lënë gjurmë në histori.
     Andaj, gabove, kryetar Lumiri, për mbështetjen e një palo rezolute ultimative, të bërë nga PAN-i dhe SHIK-u i tij! Kujdes, po lëndoni familjarët e shumë qindra viktimave, të shkaktuara nga PAN-i, me skuadrat ekzekutuese të SHIK-ut të tij! Larg bashkëpunimit me PAN-in, sepse këtë e kërkon anëtarësia e LDK-së dhe shqiptarët njerëzorë të përbotshëm!

Send this to a friend