Edhe pse jetojnë prej vitesh në qytetin bregdetar, komunitetet rezidente të peshkatarëve nga Egjipti apo pensionistëve nga Italia nuk shfaqin interes për të mësuar gjuhën shqipe, ndryshe nga vendasit.

Hasan Ebif është nga Egjipti, por punon prej 20 vitesh në sektorin e peshkimit në Durrës. Në gjurmët e tij ka ardhur edhe i biri, i cili po përgatitet që të pajiset së shpejti me pasaportë shqiptare.

“Kjo është arsyeja që i kanë kërkuar të paraqitet në provim për gjuhën shqipe dhe për historinë e Shqipërisë,” thotë Ebif, krenar për të birin.

Babë e bir janë pjesë e një komuniteti të vogël prej 200 shtetasish të huaj, pjesa më e madhe e të cilëve nga Egjipti dhe Turqia, të cilët punojnë prej vitesh si peshkatarë. Por gjuha shqipe që ata flasin lë për të dëshiruar.

Edhe pse jetojnë prej shumë vitesh në Durrës, pak prej tyre kanë pasur mundësi që të ndjekin kurse të gjuhës shqipe. Muhamedi, një tjetër peshkatar nga Egjipti, shpjegon me vështirësi, më shumë me ndihmën e shenjave, se motopeshkatoret do të qëndrojnë këto ditë në port, pasi moti është i keq. “Ne dalim në pazar,” shton ai.

Një tjetër komunitet i huaj në Durrës, i ndryshëm nga i pari, ka njësoj marrëdhënie të vështira me gjuhën shqipe. Por komuniteti i pensionistëve italianë është i avantazhuar nga vendasit, të cilët flasin italisht.

Mes tyre, Carlo Chersoni i ardhur në Durrës katër vjet më parë është ndër të paktët italianë që ka marrë mësime të gjuhës shqipe tek një mësues privat.

“Më duket e vetmja mënyrë për të njohur kulturën, traditat dhe zakonet e shqiptarëve,” thotë Carlo.

Ai tregon se fillimisht kishte një interes më të madh, pasi kursi i gjuhës shqipe u nis me dhjetë vetë, por pas një viti mbetën vetëm tre. Carlo pranon se shumica e bashkëatdhetarëve të tij nuk kanë paraqitur asnjë interes për gjuhën shqipe.

“Ndoshta edhe për faktin që kur ne perpiqemi të flasim ndonjë fjalë shqip, shumica e durrsakëve na përgjigjen në italisht,” thotë ai.

Italishtja është një gjuhë familjare për shumicën e shqiptarëve të moshës së mesme për shkak të afërsisë gjeografike dhe ndjekjes së televizioneve italiane, të cilat shërbyen si dritare e vetme drejt Perëndimit në vitet e fundit të regjimit komunist.

E kundërta ndodh me të rinjtë shqiptarë, të cilët janë më të lidhur me anglishten.

Mësuesja e gjuhës angleze, Mira Tati thotë se shumica e nxënësve të saj i zgjidhin ushtrimet e vitit të tretë që në vitin e parë.

Teknologjia kompjuterike dhe celularët e kanë lehtësuar mësimin e gjuhës së huaj, dhe po ashtu edhe punësimin e shpejtë të tyre në agjenci të ndryshme.

Tati shton se mjaft djem e vajza janë punësuar në një nga hotelet e reja në shëtitoren buzë detit, i cili ka përgjithësisht klientelë të huaj. Në qytet funksionojnë disa qendra për mësimin e gjuhëve të huaja, ku bashkë me anglishten, të interesuarit mësojnë spanjisht apo gjermanisht, të cilat shërbejnë për punësim në call center.

Afrimi i stinës së verës e bën praninë e të huajve në qytet edhe më të dukshme.

Të huajve rezidentë u shtohen edhe turistët, të cilët zgjedhin Durrësin për disa ditë, ndërkohë që shëtitorja bregdetare gumëzhin nga fjalët në gjuhë të ndryshme.

“Atëherë më kujtohet Kulla e Babelit, e cila siç thuhet, u bë shkak për t’i shtuar gjuhët e botës…,” përfundon mësuesja Tati./BIRN

Kryetari i Partisë Demokratike, Prof. Dr. Sali Berisha, zhvilloi një takim me studentë të shkollës franceze, Sciences Po, ku në fokus ishin korrupsioni, ekonomia dhe integrimi europian i Shqipërisë.

Gjatë bashkëbisedimit, Berisha deklaroi se lufta kundër korrupsionit kërkon reforma strukturore, duke përmendur lehtësimin e procedurave administrative, uljen e taksave dhe përdorimin e teknologjisë për rritjen e transparencës në prokurimet publike.

Ai kritikoi praktikat aktuale në tendera, të cilat dekurajojnë pjesëmarrjen e kompanive nga vendet e Bashkimi Evropian dhe bien ndesh me parimet e tregut të përbashkët dhe shtetit të së drejtës.

Në lidhje me zhvillimet rajonale, Berisha kundërshtoi çdo ide për “integrim të diferencuar”, duke komentuar një qëndrim të përbashkët të Edi Ramës dhe Aleksandar Vuçiç, ndërsa theksoi se e ardhmja e Shqipërisë dhe Ballkanit mbetet anëtarësimi në BE.

Berisha kërkoi gjithashtu transparencë dhe hetim të plotë për çështje me interes publik, si dhe vlerësim më të madh për figura si Havzi Nela.

Reagimi i plotë

Pata kënaqësinë të mirëprisja, në një bisedë të gjatë dhe të zgjeruar, studentët e shkollës emërmadhe franceze të studimeve politike, Sciences Po.

Me të rinjtë, kryesisht francezë, por edhe nga kombësi të tjera europiane, diskutuam mbi aktualitetin në Shqipëri: skandalet e përsëritura të korrupsionit, procesin e integrimit europian, si dhe sfidat e Ballkanit, përfshirë demografinë.

Pyetjes së tyre se si Partia Demokratike e Shqipërisë do ta luftojë korrupsionin, iu përgjigja se kjo kërkon një kombinim reformash strukturore: ulje të barrës së licencave, funksionimin e regullt  të sistemit “one-stop-shop”, reduktim taksash dhe perdorim të teknologjisë si blockchain për prokurim publik transparent dhe të gjurmueshëm.

Në diskutimin për ekonominë, theksova se praktika aktuale shpesh dekurajon pjesëmarrjen reale të kompanive europiane në tenderat publikë në Shqipëri. Kjo bie ndesh me frymën e tregut të përbashkët europian dhe me parimin e shtetit të së drejtës. Pa këto dy shtylla, nuk mund të flasim për integrim të vërtetë.

Në këtë kontekst, përmenda edhe letrën e përbashkët të Edi Ramës dhe Aleksandar Vučićit në mediat gjermane, e cila sugjeron një qasje që mund të perceptohet si integrim i diferencuar. Ky nuk është standardi që ne synojmë. U përsërita atyre sic bëj vazhdimisht se e ardhmja e Shqipërisë dhe e Ballkanit është, pa dyshim, në Bashkimi Evropian.

Pyetjes mbi qëndrimet e ‘ndonjë Ambasadori të lobuar’, që pretendon se opozita amplifikon skandalet e korrupsionit, iu përgjigja se ka të tillë që bëjnë mbrojtje pasionante të Edi Ramës, por vlerësimi i realitetit duhet të bazohet në fakte dhe në interesin publik, mbi çdo konsideratë tjetër.

U ndala gjithashtu te rasti i Kolegji i Evropës, duke theksuar se çdo çështje me interes publik kërkon transparencë dhe hetim të plotë, në funksion të standardeve europiane.

Në diskutimin mbi kujtesën post-komuniste, solla shembullin e Havzi Nelës — një poet që u ekzekutua në mënyrë tragjike me firmen e babait te Edi Rames dhe që meriton më shumë njohje në nivel europian.

Studentët e SciencesPo janë pjesë e Institutit të Studimeve Politike, cikli East European Studies, ku bëjnë pjesë profesorë e ekspertë ndër më të mirët në Europë për integrimin.

Drejtuesi i ciklit është njëkohësisht Drejtor i Qendrës Jacques Delors për Zgjerimin e BE. bw

Partia Demokratike ka postuar në rrjetet sociale të dhëna në lidhje me banesën e kryeministrit Edi Rama në Surrel. Sipas të dhënave të marra nga ASIG Geoportal shtëpia e kreut të qeverisë, sipas PD, është 58.42 metra e gjatë.

Ndërkohë oborri që rrethon godinën është 8259 metra katror, 4 mijë metra katror më shumë seç bashkëshortja e kryeministri Rama, Linda Rama, ka deklaruar në dokumentet e saj të pasurisë.

Postimi i plotë:
Edi Rama e ka mohuar gjithmonë se shtëpia e tij është 57 metra e gjatë, ashtu siç dhe ka deklaruar disa herë kryetari i opozitës shqiptare, Sali Berisha.
Por këtë herë, Partia Demokratike ka vendosur që ti shkojë Ramës në Surrel ku ka ngritur kështjellën e tij të betonit, me fonde që nuk dihet se nga kanë ardhur dhe se si janë paguar punët e saj.
Sipas të dhënave të marra nga ASIG Geoportal shtëpia e Edi Ramës është as më pak dhe as më shumë se 58.42 metra e gjatë, pra 1.42 metra më e gjatë seç kishte deklaruar më herët kryetari i PD, Sali Berisha.
Por nuk mbaron me kaq.
Oborri që rrethon këtë kështjelle betoni është 8259 metra katror, 4 mijë metra katror më shumë seç është deklaruar nga Linda Rama në dokumentet e saj të pasurisë.
Tani teknologjia nuk gënjen, kështu që i bie të gënjejë kryeministri Edi Rama.
Por edhe këtë ai nuk e ka për herë të parë, dhe sigurisht as për herë të fundit. bw

Ambasadori i Indisë në Shqipëri, Ravindra Prasad Jaiswal, ka deklaruar nga Pogradeci se po punohet për një marrëveshje me qeverinë shqiptare që synon rregullimin dhe organizimin e migracionit të punëtorëve indianë drejt Shqipërisë.

Sipas ambasadorit, palët janë në diskutime për disa marrëveshje bashkëpunimi, ndërsa aktualisht janë në fuqi dy deri tre të tilla. Ai shprehu pritshmëri për zgjerimin e mëtejshëm të bashkëpunimit në vitet në vijim.

Në fokus mbetet edhe rritja e ndjeshme e turizmit indian drejt Shqipërisë. Që prej heqjes së regjimit të vizave në vitin 2020, numri i vizitorëve indianë ka shënuar rritje të vazhdueshme, duke arritur rreth 30,000–35,000 vizitorë vitin e kaluar. Sipas të dhënave të cituara, në katër muajt e parë të vitit 2025, fluksi është pothuajse dyfishuar krahasuar me të njëjtën periudhë të vitit të kaluar.

Ambasadori theksoi se India përfaqëson një burim të rëndësishëm të fuqisë punëtore të kualifikuar dhe se aktualisht në Shqipëri janë dhënë rreth 1,200 viza pune për shtetas indianë. Ai shtoi se po diskutohet një marrëveshje partneriteti për të garantuar migracion të rregullt dhe të organizuar të punëtorëve indianë drejt tregut shqiptar të punës.

Sipas tij, punëtorët indianë njihen për disiplinën dhe përshtatshmërinë, ndërsa bizneset shqiptare pritet t’i konsiderojnë si një burim të vlefshëm për sektorë të ndryshëm ekonomikë.

Në fushën e investimeve, ambasadori njoftoi se në Shqipëri janë të regjistruara rreth 18 kompani indiane, kryesisht në sektorin e minierave, por mbetet ende i paqartë aktiviteti real i disa prej tyre. Ai shtoi se po bëhen përpjekje për të rritur praninë e investimeve indiane në vend, duke theksuar se ky proces është ende në zhvillim.

Ambasadori i Indisë në Shqipëri, z.Ravindra Prasad Jaiswal flet nga Pogradeci

Kemi marrëdhënie prej kohësh dhe këtë vit po festojmë 70-vjetorin e vendosjes së tyre. Në këtë kuadër, do të organizojmë disa aktivitete. Po propozojmë një ekspozitë fotografike kushtuar Mother Teresa. Gjithashtu, një zv/ministër nga India do të vijë në Shqipëri për konsultime me qeverinë shqiptare. Po mendojmë edhe për të sjellë një trupë kulturore nga India në Shqipëri dhe ndoshta të organizohet një shfaqje një-natëshe në Pogradec.

Këto janë disa nga aktivitetet që parashikojmë, ndërkohë që jemi në diskutime për disa marrëveshje. Aktualisht kemi dy ose tre marrëveshje në fuqi, por shpresojmë të realizojmë edhe shumë të tjera gjatë këtij viti dhe në vitet në vijim.

Nga raportimet në media duket se, që prej vitit 2020 kur u vendos regjimi pa viza, numri i vizitorëve është rritur ndjeshëm, veçanërisht për shtetasit indianë që jetojnë në vendet e Gjirit, në Mbretërinë e Bashkuar apo në Shtetet e Bashkuara.

Sipas të dhënave të përmendura, vitin e kaluar numri i vizitorëve indianë si nga India ashtu edhe nga diaspora ka qenë rreth 30,000 deri në 35,000 persona. Ndërsa në vitin 2025, vetëm në katër muajt e parë, numri i indianëve që kanë vizituar Shqipërinë pothuajse është dyfishuar krahasuar me të njëjtën periudhë të vitit 2024.

Kjo tregon një prirje të qartë në rritje dhe një potencial të fortë për tregun indian të turizmit drejt Shqipërisë, me pritshmëri që ky fluks të vijojë të zgjerohet edhe gjatë këtij viti dhe në vitet në vijim.

Siç dihet, India është një fuqi e madhe në burime njerëzore të kualifikuara dhe një numër i madh indianësh punojnë në të gjitha anët e botës, veçanërisht në vendet e Gjirit, në Mbretërinë e Bashkuar, në Gjermani, në Bashkimin Evropian dhe në Shtetet e Bashkuara. Ndërsa në Shqipëri, këto shifra mbeten ende të ulëta.

Sipas të dhënave, vitin e kaluar janë dhënë rreth 1,200 viza për punëtorë indianë. Megjithatë, kjo tregon se trendi është në rritje dhe se po hidhen hapa në drejtimin e duhur. Pritet që ky numër të vijojë të rritet në të ardhmen.

Nga ana tjetër, po punohet për një marrëveshje partneriteti me qeverinë shqiptare, me qëllim garantimin e një migracioni të rregullt dhe të organizuar të punëtorëve nga India drejt Shqipërisë.

Punëtorët indianë njihen për përkushtimin, disiplinën dhe aftësinë për t’u përshtatur me mjedisin lokal. Në këtë kuadër, pritet që ata të gjejnë kushte të mira pune në Shqipëri, ndërsa punëdhënësit shqiptarë t’i konsiderojnë si një aset të vlefshëm në tregun e punës.

Kemi pasur disa investime dhe disa kompani që operojnë këtu, kryesisht në sektorin e minierave. Sipas informacionit nga Qendra Kombëtare e Biznesit, rezulton se janë të regjistruara rreth 18 kompani indiane në Shqipëri. Megjithatë, deri tani nuk kemi arritur të vendosim kontakte të drejtpërdrejta me to dhe nuk është e qartë se sa prej tyre janë aktualisht aktive në terren.

Nga ana tjetër, po punohet për të promovuar më tej investimet indiane në Shqipëri. Ky është një proces që kërkon kohë, edhe për faktin se prania institucionale është relativisht e re dhe marrëdhëniet ekonomike janë ende në fazë zhvillimi. Pritet që në vitet në vijim këto përpjekje të japin rezultate konkrete, me rritje të investimeve dhe prani më të dukshme të kompanive indiane në tregun shqiptar.

Po më këshillojnë të hesht. Me të njëjtën mënyrë që përdoret në këto raste: rri rehat, mos bëj zë, do të të vërsulen, nuk ia del dot.

E kuptoj këtë “këshillë”. Është praktike. Madje edhe e mençur në një kuptim të ngushtë, mediokër, meskin. Por është pikërisht kjo lloj “mençurie” që ka ndërtuar klimën ku ndodhemi sot.

Problemi nuk është një individ, një konflikt, një mosvotim në Kuvend, apo një keqkuptim brenda pushtetit.

Problemi është një model që është instaluar gradualisht dhe që sot funksionon pothuajse pa pengesa. Një model ku institucionet nuk janë më hapësira vendimmarrjeje, por instrumente presioni. Ku vendimet nuk merren bashkarisht, por veç. Ku ligji interpretohet sipas nevojës së momentit, dhe jo sipas parimit vizionar.

E kam parë nga afër këtë transformim. Nuk është diçka që ndodh me një vendim të vetëm. Ndodh me tolerime të vogla, me heshtje të arsyetuara, me ndërhyrje që fillimisht duken të padëmshme dhe më pas kthehen në të rëndësishme, deri vendimtare.

Vjen koha kur në një moment, institucionet fillojnë të funksionojnë si zgjatime të vullnetit të pak njerëzve. Disa ministri dhe agjensi shtetërore nuk reagojnë më ndaj ligjit dhe detyrës, por ndaj urdhrit. Nuk i përgjigjen procedurës, por klanit. Dhe në këtë pikë, çdo biznes, çdo media, çdo individ e kupton se nuk është më përballë një shteti, por përballë një makinerie të pashpirt që mund të përdoret kundër tij.

Nëse këto mekanizma përdoren edhe ndaj atyre që kanë mbrojtje publike, me detyra të larta shtetërore, çfarë ndodh me ata që nuk kanë asnjë zë?

Kur struktura shtetërore të emëruara, të promovuara dhe të kontrolluara nga e njëjta dorë, tashmë jo formale, të paraprira nga portale të paguara me para të errëta, fillojnë të sulmojnë në mënyrë brutale deri edhe familjarë, në punë të tyre, atëherë kuptohet qartë se kufijtë janë tejkaluar, dhe se nuk bëhet më fjalë për politikë.

Nuk kam asgjë për të fshehur. Pikërisht për këtë arsye, këto sulme nuk më trembin. Përkundrazi, më bëjnë edhe më të qartë për atë që duhet thënë e duhet bërë.

Këtë model kam refuzuar dhe refuzoj. Ky është modeli që nuk duhet të jetë pjesë e Partisë Socialiste: Refuzimi i realitetit ku institucione publike me fytyrë personale përdoren si hanxharë për të frikësuar, dhe ku mbajtja e ndikimit nuk kërkon performancë, por kontroll. Ku pjesa e ndershme e administratës detyrohet të zbatojë deri urdhëra të paligjshëm për interesa dhe presione eprorësh të dhunshëm dhe fuqiplotë.

Dhe paralelisht me këtë, është ndërtuar një tjetër deformim i brendshëm. Një parti e gjallë, po zëvendësohet nga një strukturë fosile ku gjithçka filtrohet përmes emërimeve okulte. “Drejtorokracia” është kthyer në mënyrë funksionimi. Ka zëvendësuar politikën me administrim besnikërie.

Kjo nuk është ajo për të cilën është ndërtuar Partia Socialiste. Nuk është as modeli që i ka dhënë legjitimitet pushtetit të saj ndër vite.

Për këtë arsye, kjo nuk mund të trajtohet si një çështje personale. Nuk është një përplasje me dikë. Është një mospajtim me një mënyrë funksionimi që po bëhet normë.

Nuk kam frikë nga sulmet. Kam jetuar e jetoj ndër rreshtat e pavdekshëm lasgushianë;

“Shpirtkatran që më qërtojnë, janë qën’ që s’më kafshojnë.”

Jo se jam e paprekshme, por sepse nëse do të kisha frikë, do ta kisha zgjedhur heshtjen shumë më herët. Heshtja është gjithmonë opsioni më i lehtë në këto situata.

Halli është se ky model nuk prodhon vetëm padrejtësi. Ai prodhon largim. Largon njerëzit nga politika, nga besimi, nga vetja, nga vendi. E bën jetën të vështirë, jo për shkak të mungesës së mundësive, por për shkak të kontrollit mbi to.

Dhe nëse kjo vazhdon, nuk do të kemi më një debat politik për mënyrën si qeveriset vendi, por një mungesë të vrazhdë, të shëmtuar dhe deformuese të llogaridhënies institucionale.

Për mua kjo nuk është një çështje thjesht personale. Është një detyrim për të thënë se shumçka duhet ta bëjmë më mirë. Jo unë, por Koha e kërkon.

Ndarja e rëndësishme që duhet bërë qartë nuk është mes njerëzve. Është mes sektorëve funksionues shtetërorë, dhe strukturave abuzive personale.

Partia Socialiste e ka pasur dhe e ka energjinë e nevojshme për përmirësime dhe transformim në dobi të Shqipërisë dhe të shqiptarëve.

SPAK ka kërkuar dënimin me 10 vite burg për Vis Berberin, i akuzuar për disa vepra penale të rënda, përfshirë shpërdorim detyre, korrupsion pasiv, shkelje të barazisë në tendera dhe pastrim të produkteve të veprës penale.

Gazetarja Klodiana Lala raporton se sipas kërkesës së organit të akuzës, për shkak të aplikimit të gjykimit të shkurtuar, dënimi përfundimtar pritet të ulet me një të tretën. Përveç dënimit me burg, është kërkuar edhe ndalimi për 5 vite nga ushtrimi i funksioneve publike.

Gjithashtu, Prokuroria ka kërkuar konfiskimin e pasurive të gjetura në zotërim të tij, përfshirë 15 mijë euro, 35 mijë paund, si dhe 1 milion lekë të rinj, së bashku me pasuri të tjera. bw

Analisti Fatos Lubonja foli mbrëmjen e sotme në “Kjo Javë” lidhur me thirrjen nga ana e SPAK të kryeministrit Rama si dëshmitar në procesin “Partizani”. ku po gjykohet Sali Berisha dhe dhëndrri i tij Jamarbër Malltezi.

Lubonja thotë se Rama ishte i pari që si kryebashkiak i Tiranës, ndryshoi terrenin sportiv të ish-klubit Partizani në shesh ndërtimi.

Për të, Rama së bashku me Berishën duhej të ishin marrë të pandehur lidhur me “Parizanin”.

Lubonja: Rama ka ndryshuar destinacionin, nuk është i pari se këtë ka bërë që në fillimet e veta si kryebashkiak. Këto janë politikat. Nga pikëpamja e akuzës ndaj Berishës, nëse i referohemi akuza e Ballës duhen akuzuar të dy palët për këto politikat që marrin pronën publike dhe ja japin. SPAK duhet të merrte si të pandehur edhe Ramën edhe Berishën si dy pjesë të një zinxhiri që bëhen këto grabitje të pronës publike. Pronarët duhet të ishin kompensuar.

Hapen disa tema, politikat që kanë ndjekur këto parti të sistemit oligarkik. Hapet tema e SPAK nëse ka vepruar në mënyrë selektive. Nëse ka krim të interesit publik hyn me Ramën dhe vazhdon. Këto krime janë politika kriminale, në kuptimin  metaforik, jo kuptimin ligjor. E vërteta nëse do kishim një SPAK, duhen marrë të dy të pandehur, thirrja e Ramës nga presioni i publikut dhe mbrojtjes. Për mua është një fasadë, ne nuk dimë a do shkojë ky. Shikoj mungesë drejtësie. Panorama

Kryetari i Partia Demokratike, Sali Berisha, ka reaguar lidhur me thirrjen e kryeministrit Edi Rama në GJKKO, në kuadër të hetimeve për dosjen “Partizani”.

Berisha deklaroi se thirrja e Ramës ishte kërkuar prej kohësh nga ana e tij, duke pretenduar se kryeministri ka firmosur mbi 10 deri në 12 dokumente në këtë çështje, të cilat sipas tij përbëjnë shkelje ligjore.

Ai shtoi se vendimi për thirrjen e Ramës tregon se gjykata ka marrë në konsideratë faktin që firmat në dokumente i përkasin kreut të qeverisë.

“Është kërkuar me kohë thirrje e Ramës, pasi në atë dosje Edi Rama ka mbi 10-12 firma. Prej tyre në shkelje flagrante të ligjeve dhe i ndëshkuar nga gjykata dhe prokuroria, mercenaret e Ramës nuk e thirrën njëherë kur ne e kërkuam, përkundrazi akuzuan Sali Berishës për gjera që nuk kishte lidhje. Gjykata zbatoi ligjin, në kuptimin që firmat janë të Ramës. Unë kam një firmë pas asaj të Ramës, që në aktivitetin tim nuk kam firmosur kundër projekteve që ata kanë sjellë. Rama me 12 firma. Rama i cili ka ndërruar destinacionin, pa u kthyer prona të pronari, pa kërkesën e pronarëve, ka ndërruar destionacionin për ta shndërruar në zonë urbanistike, pasi ja kishte vënë syrin si toka e askujt, që bashkë më Olsin donin të ndërtonin parajsën e tyre”, deklaroi kryeopozitari.

Teksa tha se “Rama duhet të merret për ndjekje penale”, Berisha kërkoi një përballje të drejtpërdrejtë në gjykatë me kryeministrin, duke theksuar se qytetarët duhet të shohin, sipas tij, të vërtetën mbi këtë çështje.

“Çdo gjykatës serioz vendos marrjen në ndjekje penale të Ramës, por edhe thirrja, do të jemi ballë për ballë, të behet burrë dhe shqiptarët të shohin kush është Rama në atë aferë, çfarë korrupsioni, çfarë aktesh korruptive të mëdha ka kryer ai duke ndërruar destinacion pa asnjë kërkesë nga pronarët. Shqiptaret presin një konfrontimin në gjykatë mes meje dhe kryehajdutit. Unë përballjen e kam kërkuar dhe e kërkoj me Edi Ramën, ai është njeriu që ka një aferë korruptive, që ka ndryshuar destinacionin pa asnjë kërkesë të pronarëve”,tha Berisha. Panorama

Një rrëfim i fortë është publikuar këtë të mërkurë në emisionin “Oponencë”, ku një ish-punonjës i një call center-i të dyshuar për mashtrime me investime online ka zbuluar detaje mbi mënyrën e funksionimit të këtyre skemave dhe lidhjet me struktura shtetërore.

I riu deklaroi se aktiviteti në të cilin ishte angazhuar, sipas tij, mbrohej dhe nuk prekej nga policia, madje mbroheshin prej tyre.

Po ashtu, ai ish-punonjësi ngriti edhe akuza të rënda mbi korrupsion brenda radhëve të policisë, duke pretenduar se përflitej se pagesa mujore ndaj një drejtori policie arrinte në vlerën e 5 mijë eurove.

“Nuk kishim frikë nga policia se kishim mbrojtje. Ne kemi bërë trajnime në fillim, si do të kapnim “peshqit”.

Shuma më e madhe që kemi kapur, ka qenë 520 mijë euro, me një telefonatë. Përflitej që një drejtor policie paguhej 5 mijë euro në muaj.

Një ndër trajnuesit kishte një shprehje të tij që kishte një listë me klientët potencialë dhe i drejtohej monitorit e thonte: Ja ku janë paratë, merrini, kush është i aftë t’i marrë”, tha ai.