VOAL

VOAL

Sa shumë u mendova se çfarë do të ndodhë nesër me mua….. Nga Aleksandra Papa

July 27, 2020

Komentet

“Who Will Tell the Story?” Fordham University Event Honors Albanian Family’s Resistance to Communism

Albanian Student Association of Fordham University in New York event marks the English edition of The Jahelez of Dragobia

 

 

NEW YORK, Nov. 7, 2026. On Saturday afternoon, in a quiet room at Fordham University, the translator Lekë Buçaj walked a copy of a newly published book across the floor and placed it in the hands of Mergim Elezi. The book is the English edition of The Jahelez of Dragobia, the memoir of Mergim’s father, Mustaf Elezi. Buçaj said the gesture fulfilled an amanet, a sacred trust passed from one person to another, which he had carried for years.

The moment was the emotional center of an event organized by Fordham’s University Albanian Student Association (ASA) to examine the book and the history behind it. Association co-president Leona Gjevukaj opened the program with a greeting in Albanian, “Mirë se keni ardhur,” and told the audience the afternoon was meant to explore how communism shaped Albanian lives and families across generations. For students growing up between cultures, she said, such conversations help “preserve stories that deserve to be heard.” She thanked the association’s executive board and everyone who helped organize the event.

Gjevukaj then introduced the guest speaker, Dr. Mithat Gashi, as an Albanian American educator and community advocate whose work has connected education, scholarship, and service. She noted that he has served as principal of New World High School in the Bronx and has taught in Lehman College’s Department of Middle and High School Education. Gashi earned his doctorate at Fordham, she added, and brings a perspective as both an educator and an active member of the Albanian American community.

Gashi outlined the program and led the audience in standing for the national anthems of Albania and the United States. In his talk, “Preserving the Truth: The Jahelez of Dragobia and Historical Memory,” he described Dragobia, a mountain valley in northern Albania near the borders with Kosova and Montenegro, and the family memoir by Ndue Ukcama that follows the Jahelez over sixty-four years, from November 1944 to 2008. Mustaf Elezi arrived in the Bronx in 1968, Gashi noted, and lived there longer than anywhere else.

He also reminded the room that Fordham has long been part of the Albanian community, with many events held in its halls. He recalled meeting Ibrahim Rugova, the Kosova intellectual who later became its president, at Fordham in 1989, when Rugova came to speak at an event marking the 300th anniversary of Pjetër Bogdani.

Gashi, who escaped Albania in 1986, said the history is not distant for him. He pointed to the 1988 hanging of the poet Havzi Nela as a sign of how recent these events are. He asked the audience to consider what the regime tried to take from the family: their land, their contact with one another, their name, and their story. Had Mustaf Elezi not put his memoir on paper, Gashi said, these stories would have vanished.

“Who will tell the story?”

To make the point about memory and preservation, Gashi told a story from about fifteen years ago, when he worked with the photographer Norman Gershman, who documented how Albanians rescued Jews during World War II. The two visited the Kupferberg Holocaust Center at Queensborough Community College together. When Gashi asked how the center raised its funds, the answer from the director of the center was a line posted at the entrance, asking who will tell the story when they are all gone. Gashi lingered on this moment, and it shaped the rest of his remarks.

A promise passed between friends

Buçaj then explained how the book came into English. Mustaf Elezi, he said, had told his friend Zef Përndocaj that he wanted the story translated. Përndocaj raised it with Dr. Gjon Buçaj, Lekë’s father. Elezi died on October 1, 2018. After his death, Dr. Buçaj asked his son to take on the work.

Lekë had spent years as a translator and interpreter for federal government agencies, but he was busy, and the book was long. He accepted anyway. Dr. Buçaj died in 2022, and Lekë said the project then became something he was bound to finish, an amanet. He thanked his mother, Nikoleta, who sat in the audience, for always speaking to him in Albanian as he grew up. Without that, he suggested, he could not have done the work.

Then he called Mergim Elezi forward, handed him a copy of the book, and said that this fulfilled the amanet.

Family members also spoke. Among them were Mustaf Elezi’s eldest son, Mergim, and his daughter Sanije, who shared personal stories about her father’s first trip back to Albania. Sanije’s daughter, Syzana Vuçetaj, who holds a Ph.D. from New York University, also addressed the audience. Elezi’s other daughter, Shpresa, shared her emotions and memories in conversation following the program.

Voices from the page

Students and family members read from the book between remarks. Gjevukaj read the account of Mustaf Elezi’s arrest in August 1949. Ema Aliçkaj, a senior, gave her part of the reading of “February 19, 1957: Farewell!”, about his flight from Albania, to Mustaf Elezi’s granddaughters Tabitha and Victoria and their mother, Mergim’s wife. Art Lecaj, co-president of the Albanian Student Association, read “The Night of August 30, 1960,” and its aftermath, when fifteen families were interned. Andrra Kryeziu closed the readings with the family’s request from the epilogue: “Please, no longer say, ‘Oh, how the Jahelez have suffered,’ but ‘Oh, how they resisted.’”

Gashi then invited Prof. Kadri Brogi of Hunter College, CUNY, to offer reflections. Brogi encouraged the young people in the room to seek out activities like this one and to stay close to their history.

He also spoke about the falsification of history under communism. Schools taught that 28000 deshmorë, or martyrs, fell during World War II among the 27 brigades, he said, a claim he called a lie that makes no statistical sense. He added that every brigade commander was later executed or killed during the long years of the dictatorship. Gashi added that this included Mehmet Shehu, commander of the First Brigade, who later became prime minister and died in 1981 in circumstances the regime described as suicide.

A panel discussion followed among students, Brogi, and Gashi.

In closing, Gashi returned to the question from the Holocaust center and turned it into a call to action. He urged the students to ask questions at their own family tables, to write down what their parents and grandparents tell them before it is lost, and to read stories like this one aloud. Memory survives, he said, only when someone picks it up. The afternoon ended with questions from the audience, followed by refreshments and conversation.

The English edition of The Jahelez of Dragobia is available on Amazon.com.

Kjo është Demokracia Amerikane Nga Harry Bajraktari

🇺🇸 🇺🇸 Kjo është Demokracia Amerikane🇺🇸 🇺🇸

Historikisht populli amerikan nuk lejon që një parti ta ketë gjithë pushtetin

Dje, amerikanët bënë atë që e kanë bërë shumë herë gjatë historisë. Dy vite pasi zgjodhën bindshëm Presidentin republikan Donald Trump, dolën në votime dhe ia dhanë kontrollin e Kongresit Partisë Demokrate.

Ky është një nga shembujt më të mirë se si funksionon demokracia amerikane.

Amerikanët nuk duan që një parti të kontrollojë gjithçka: Shtëpinë e Bardhë, Dhomën e Përfaqësuesve dhe Senatin. Ata duan që pushteti të ndahet dhe të dyja partitë të marrin pjesë në vendimet që merren për vendin e tyre.

Gjatë mbi 40 viteve të fundit, pothuajse çdo president amerikan, republikan apo demokrat, ka përjetuar humbje të partisë së tij në Kongres gjatë zgjedhjeve të mesmandatit. Ja disa shembuj:

– Në vitin 1986, gjatë mandatit të dytë të Presidentit republikan Ronald Reagan, demokratët ruajtën kontrollin e Dhomës së Përfaqësuesve dhe morën kontrollin e Senatit.

– Në vitin 1994, dy vite pasi Bill Clinton u bë president, demokratët humbën kontrollin e të dyja dhomave të Kongresit.

– Në vitin 2014, gjatë presidencës së Barack Obamës, demokratët humbën kontrollin e Senatit, pasi kishin humbur Dhomën e Përfaqësuesve në vitin 2010.

– Në vitin 2018, gjatë mandatit të parë të Donald Trump, republikanët humbën kontrollin e Dhomës së Përfaqësuesve.

– Në vitin 2022, gjatë presidencës së Joe Biden, demokratët humbën kontrollin e Dhomës së Përfaqësuesve.

– Këtë vit, në 2026, gjatë mandatit të dytë të Donald Trump, republikanët humbën kontrollin e të dyja dhomave të Kongresit.

Presidentët dhe partitë ndryshojnë. Por mesazhi i popullit amerikan mbetet i njëjtë: Asnjëra parti nuk duhet ta ketë gjithë pushtetin në dorë.

Zgjedhjet për Kongres janë edhe një mundësi që amerikanët t’i kërkojnë llogari presidentit dhe partisë së tij. Në fushata zgjedhore zakonisht premtohet ekonomi më e fortë, çmime më të ulëta, paga më të larta dhe jetë më e mirë për familjet amerikane.

Por pas dy vitesh, nëse qytetarët mendojnë se jeta nuk u është përmirësuar, ata kanë mundësinë të reagojnë me votën e tyre. Për 250 vite, populli amerikan ka luftuar dhe punuar për të mbrojtur këto liri dhe demokracinë e tij.

Komuniteti ynë shqiptaro-amerikan 🇦🇱 🇺🇸 kurrë nuk është shqetësuar nga ndryshimet në Kongres. Kjo sepse ne gjithmonë kemi punuar me të dyja palët, demokratë e republikanë, dhe do të vazhdojmë të punojmë me të dyja partitë.

I përgëzoj të gjithë miqtë tanë, demokratë dhe republikanë, që u rizgjodhën ose siguruan për herë të parë një vend në Kongresin amerikan. Ne do të vazhdojmë të punojmë për të ardhmen e Amerikës dhe për forcimin edhe më tej të miqësisë mes Shteteve të Bashkuara dhe popullit shqiptar në Shqipëri, Kosovë, Maqedoni të Veriut, Mal të Zi dhe Luginë të Preshevës.

Zoti i bekoftë Shtetet e Bashkuara të Amerikës dhe të gjithë amerikanët, kudo që janë!

🔗 – For English click here https://x.com/HarryBajraktari/status/2118072150284198172

#HarryBajraktari

Flamuri kuqezi në Madison Square Garden- Marko Kepi njofton mbrëmjen e trashëgimisë shqiptare në New York

Një mbrëmje e veçantë kushtuar trashëgimisë dhe kulturës shqiptare do të organizohet më 7 dhjetor në arenën e famshme Madison Square Garden në New York, gjatë ndeshjes së hokejit mes New York Rangers dhe New Jersey Devils.

Lajmi është bërë i ditur nga Marko Kepi, president i organizatës Albanian Roots, i cili përmes një postimi në rrjetet sociale ka njoftuar organizimin e aktivitetit “Albanian American Heritage Night” (Nata e Trashëgimisë Shqiptaro-Amerikane).

Sipas njoftimit, Madison Square Garden dhe Albanian Roots do të bashkëpunojnë për organizimin e kësaj mbrëmjeje, e cila synon të promovojë trashëgiminë shqiptare dhe të bashkojë komunitetin shqiptaro-amerikan përmes sportit.

Aktiviteti do të zhvillohet të hënën, më 7 dhjetor, në orën 19:00 me orën lokale të New York-ut, gjatë përballjes së New York Rangers me New Jersey Devils.

Një element i veçantë i kësaj mbrëmjeje do të jetë edhe kapelja ekskluzive e New York Rangers me flamurin shqiptar, e cila do të përfshihet në çdo paketë bilete të aktivitetit.

Gjithashtu, një pjesë e të ardhurave nga çdo biletë e blerë do të shkojë për mbështetjen e nismave të organizatës Albanian Roots, e njohur për aktivitetet e saj në promovimin e identitetit dhe trashëgimisë shqiptare në Shtetet e Bashkuara të Amerikës. Panorama

Fordham University Hosts Book Event on “The Jahelez of Dragobia: One Family’s Resistance Against Communism”

FOR IMMEDIATE RELEASE

Albanian Student Association at Fordham University Hosts Book Event Honoring the Late Mustafa Elezi and the Jahelez Family

The Albanian Student Association at Fordham University invites you to join us for an afternoon book discussion honoring the late Mustafa Elezi and the Jahelez family. Together, we will reflect on The Jahelez of Dragobia: One Family’s Resistance Against Communism, an inspiring true account of courage, faith, and survival under communist dictatorship.

Event Highlights:

  • Tribute: Opening ceremony featuring the American and Albanian national anthems, followed by a moment of silence in memory of Mustafa Elezi and all victims of communism.
  • Book Discussion: An in-depth discussion exploring the central themes and historical significance of Mustafa Elezi’s life story.
  • Student Readings: Key excerpts from the memoir.
  • Books & Refreshments: Copies available for purchase, followed by free food and refreshments.

Event Details:

  • What: Book Event & Discussion
  • When: Saturday, November 7, 2026 | 1:00 PM – 3:00 PM
  • Where: McShane Center (Rose Hill Commons), Fordham University, Bronx, NY
  • Hosted By: Albanian Student Association at Fordham University
  • Admission: Free & open to the public (Registration link to follow)

About the Book

Authored by Ndue Ukcama and translated into English by Lekë Gjon Buçaj, The Jahelez of Dragobia: One Family’s Resistance Against Communism is based on the personal memoir of Mustafa Elezi. It records the true story of a noble family from northern Albania stripped of their property, sent to internment camps, and executed for refusing to yield to tyranny.

Përurohet në Universitetin Fordham libri “The Jahelez of Dragobia: One Family’s Resistance Against Communism”

PËR PUBLIKIM TË MENJIHERSHËM

Shoqata e Studentëve Shqiptarë në Universitetin Fordham organizon nji përurim libri në nderim të të ndjerit Mustafa Elezi dhe të familjes Jahelez

Shoqata e Studentëve Shqiptarë në Universitetin Fordham ju fton me u bashkue me ne në nji mbasdite bisede mbi librin, në nderim të të ndjerit Mustafa Elezi dhe të familjes Jahelez. Së bashku do të reflektojmë mbi librin “The Jahelez of Dragobia: One Family’s Resistance Against Communism”, nji rrëfim i vërtetë dhe frymëzues guximi, besimi e mbijetese nën diktaturën komuniste.

Pikat kryesore të ngjarjes:

• Nderim: Hapja ceremoniale me himnin kombëtar amerikan dhe atë shqiptar, e ndjekun nga nji minutë heshtje në kujtim të Mustafa Elezit dhe të të gjitha viktimave të komunizmit.

•  Bisedë mbi librin: Nji bisedë e thellë mbi temat kryesore dhe randësinë historike të jetës së Mustafa Elezit.

•  Lexime nga studentët: Pjesë të zgjedhuna nga kujtimet.

•  Libra & Pije freskuese: Kopje të librit do të jenë në shitje, e ma pas ushqim e pije falas.

Hollësitë e ngjarjes:

•  Çka: Përurim libri & Bisedë

•  Kur: E shtunë, 7 nandor 2026 | ora 1:00 – 3:00 mbasdite

•  Ku: McShane Center (Rose Hill Commons), Universiteti Fordham, Bronx, NY

•  Organizon: Shoqata e Studentëve Shqiptarë në Universitetin Fordham

•  Hyrja: Falas & e hapun për publikun (lidhja për regjistrim do të shpallet së shpejti)

Rreth librit

Shkrue nga Ndue Ukcama dhe përkthye në anglisht nga Lekë Gjon Buçaj, The Jahelez of Dragobia: One Family’s Resistance Against Communism mbështetet në kujtimet personale të Mustafa Elezit. Libri shënon historinë e vërtetë të nji familjeje fisnike nga Shqipnia e Veriut, së cilës iu muer prona, që u internue në kampe dhe u ekzekutue pse nuk iu nënshtrue tiranisë.

Mark Gjonaj thirrje shqiptarëve në SHBA: Votoni nesër në zgjedhjet e ndërmjetme, sigurohuni që zëri juaj të dëgjohet

Ish-kryetari i Këshillit Koodinues te Diasporës shqiptare, Mark Gjonaj, u drejtohet shqiptarëve në Shtetet e Bashkuara të Amerikës me një thirrje për pjesëmarrje masive në zgjedhjet e 3 nëntorit, duke i ftuar ata të shfrytëzojnë të drejtën e votës dhe të bëjnë zërin e tyre të dëgjohet.

Në mesazhin e tij, Gjonaj thekson rëndësinë e pjesëmarrjes në procesin demokratik, duke rikujtuar se çdo votë ka rëndësi dhe se qytetarët kanë mundësinë të ndikojnë drejtpërdrejt në vendimet që përcaktojnë të ardhmen e vendit ku jetojnë.

“Miq,

MOS U ANKONI, FILLONI TË VOTONI!

Nesër, e martë, 3 nëntor, është dita e zgjedhjeve.

Sigurohuni që zëri juaj të dëgjohet!

Qendrat e votimit do të jenë të hapura nga ora 06:00 e mëngjesit deri në orën 21:00.

Gjeni qendrën tuaj të votimit në këtë adresë: https://findmypollsite.vote.nyc

ÇDO VOTË KA RËNDËSI,

ÇDO VOTË NUMËROHET!

Në shenjë solidariteti,

Mark Gjonaj”,- thuhet në apelin e bërë.

Zgjedhjet e së martës, më 3 nëntor 2026, janë zgjedhje të ndërmjetme (Midterm Elections), të cilat zhvillohen në gjysmën e mandatit presidencial. Këto zgjedhje konsiderohen një moment i rëndësishëm për politikën amerikane, pasi përcaktojnë përbërjen e Kongresit dhe ndikojnë në raportin e forcave politike në Uashington. Panorama

Diamant Hysenaj dhe Bruce Blakeman bashkojnë forcat: Një vizion i ri për komunitetin shqiptar dhe të ardhmen e New York-ut!

Në një hap historik për komunitetin shqiptaro-amerikan, Diamant Hysenaj, shqiptari i parë që kandidon për Kongresin e SHBA-së në qarkun e 14-të (New York, Bronx dhe Queens), ka bashkuar forcat me Bruce Blakeman, kandidatin për guvernator të New York-ut.

Ky partneritet vjen si një thirrje e fuqishme për ndryshim, lehtësim ekonomik dhe mbështetje të pakushtëzuar për familjet dhe bizneset.

Gjatë takimit të tyre, Bruce Blakeman vuri në dukje se taksat e larta, faturat e papërballueshme të energjisë dhe çështjet e sigurisë publike kërkojnë veprim të menjëhershëm, duke u zotuar se së bashku do të punojnë për të ulur taksat, përgjysmuar faturat e dritave e ujit dhe për të rritur sigurinë në komunitete.

Nga ana e tij, Diamant Hysenaj theksoi rëndësinë e kësaj mbështetjeje për diasporën dhe nevojën jetike për një udhëheqje që kupton vërtet sfidat e qytetarëve, duke i dhënë një zë të fuqishëm përfaqësimit shqiptar në nivelet më të larta të qeverisjes në Shtetet e Bashkuara.

Diamant Hysenaj: Përshëndetje! Unë jam Diamant Hysenaj, jam kandidat për Kongres të Amerikës në qarkun e 14-të, Bronx dhe Queens. Jam me Bruce Blakeman, kandidatin për guvernator të ardhshëm për New York-un, Bruce Blakeman. Faleminderit!

Bruce Blakeman: Faleminderit shumë. Të gjithë miqtë e mi shqiptaro-amerikanë po ankohen për taksat e larta, kostot qesharake të shërbimeve dhe mungesën e sigurisë në komunitetet tona. Kështu që së bashku, ne do të punojmë për të ulur taksat, për të përgjysmuar faturat e shërbimeve dhe për të krijuar komunitete më të sigurta, apo jo?

Diamant Hysenaj: Po, po zotëri, Bruce. Zoti të bekoftë. Taksat tona, të shqiptarëve, janë shumë të larta, energjia është shumë e shtrenjtë, kemi nevojë për një lider, një guvernator në New York që na ndihmon familjet tona, të gjithë shqiptarët. Bruce, këtë njeri e kemi në anën tonë!

Bruce Blakeman: Dhe një kongresmen të ri!

Diamant Hysenaj: Po zotëri, le t’ia nisim! GSH

“Mbështesim të drejtat e njeriut!”- Bruce Blakeman komenton revoltën studentore në Shqipëri: Jemi pro protestave të lira

Kandidati republikan për guvernator të New York-ut, Bruce Blakeman, ka komentuar në një intervistë për News24 protestat në Shqipëri, duke u shprehur se të drejtat e njeriut dhe protestat e lira duhet të mbështeten, ndërsa dhuna dhe shkatërrimi i pronës nuk duhet të jenë pjesë e proceseve politike.

Blakeman nënvizoi se parimet e respektimit të të drejtave dhe të protestës paqësore duhet të zbatohen në çdo vend të botës.

“Unë nuk i di të gjitha çështjet që janë të brendshme në Shqipëri. Besoj se duhet të mbështesim gjithmonë të drejtat e njeriut në çdo vend të botës, të mbështesim protestat e lira, por jo shkatërrimin e pronave dhe aktet e dhunës. Këto nuk duhet të jenë pjesë e proceseve politike. Janë parime që duhet të zbatohen në çdo vend”, u shpreh ai.

Kandidati republikan argumentoi se ndërhyrja e forcave të rendit është e domosdoshme në rastet kur protestat shoqërohen me akte dhune dhe shkatërrime.

“Nuk mund të kesh kaos, shkatërrim, vandalizëm. Këto nuk duhet të jenë pjesë e një diskursi politik”, deklaroi Blakeman për News24.

Bruce Blakeman në News 24: Unë nuk i di të gjitha çështjet që janë të brendshme në Shqipëri. Besoj se duhet të mbështesim gjithmonë të drejtat e njeriut në çdo vend të botës, të mbështesim protestat e lira, por jo shkatërrimin e pronave, aktet e dhunës, nuk duhet të jenë pjesë të proceseve politike. Janë parime që duhet të zbatohen në çdo vend.

Sërish, nëse ata njerëz protestojnë paqësisht, nuk duhet të përdoret dhunë. Por nëse protestuesit krijojnë akte dhune dhe shkatërrime, atëherë patjetër forca është e domosdoshme sepse nuk mund të kesh kaos, shkatërrim, vandalizëm, nuk duhet të jetë pjesë e një diskursi politik.

Bruce Blakeman: Kam shumë miq shqiptarë, janë popull punëtor! Do të jem Guvernator që kujdeset për ta

Bruce Blakeman, kandidat për Guvernator të New York-ut dhe bashkëpunëtor i afërt i Donald Trump, ka vlerësuar kontributin e komunitetit shqiptaro-amerikan, duke u shprehur se do të mbështesë shqiptarët dhe familjet e tyre.

Blakman tha se ka shumë miq shqiptarë dhe se ata janë një komunitet punëtor, që synon një jetë më të mirë, vende pune cilësore, taksa më të ulëta, më shumë siguri dhe arsim më të mirë për fëmijët.

Kandidati për guvernator theksoi se shqiptarët kanë dhënë kontribut në fusha të ndryshme të jetës amerikane, përfshirë shkencën, arsimin, teknologjinë dhe drejtësinë. Ai shtoi se do të mbështesë komunitetin shqiptaro-amerikan, duke vlerësuar përkushtimin e tij ndaj familjes dhe punës.

Sa i përket politikave të emigracionit, ai u shpreh se mbështet largimin e emigrantëve me të dhëna kriminale, ndërsa për ata që ndodhen në SHBA pa dokumentacion të rregullt, por që nuk janë përfshirë në krime, tha se duhet të ketë mundësi për të jetuar dhe punuar në vend. Panorama

SHABAN GASHI -BEGATI E KRENARI KOMBËTARE- Nga Selman ETEMI

 

Nuk do të thotë se je shqiptar vetem të flasësh shqip apo ta kesh një emër shqiptar, por atë ta dëshmosh së vepruari për kombin tënd.

Kur njerëzit e mëdhej nga vlera dhe cilësia, por dhe nga veprat, e që i bëjnë jo veç për të mirën përsonale por për atë kombëtare në përgjithësi, na janë ajka vlerëmadhe e kombit. Pa të tillët do na mungonte krenaria që e kemi si etni e veçantë para çdo kombi tjetër. Me të tillët njerëz u bëmë faktor dhe prezantues e promovues vlerash edhe gjithandej diasporës shqiptare nëpër botë; me ta u bë disi edhe riidentifikimi i neve si komb; për të cilën vlerë që kishim, forcat e ndryshme sunduese por dhe ato përkrahëse të tyre u përpoqën të na zhbëjnë kombëtarisht. Kësaj nuk iu arrit, falë burrave me më vlerë të kombit, siç na është i yni Shaban Salih Gashi. Ku për këtë të mirë fati na e solli birin e kombit, që kurrë s‘u ndal në shtimvlerën, dhe deri në çlirimin përfundimtar nuk pushoi së vepruari.

Vepra e Shabanit na e dëshmoi se, pavarësisht rrethanave me plot vështirësi e rreziqe me plot sakrifica, të sakrifikosh për atdheun është obligim moral e patriotik për çdo shqiptar.

Me krenarinë më të madhe i vëra këto shkronja në ndërtim fjalësh për njeriun dhe pjesëtarin e familjes tonë Shaban Gashin, i cili që nga rinia e hershme me sjelljet, të bëmat dhe veprimtarinë e vetë të gjithanshme sot na bën krenarë; e çmojmë fatin që e patëm dhe e kemi njeriun më vlerëmadh që mund ta ketë dikush.

Si në fëmijëri, rini dhe në pjekurinë e vet, ishte dhe na është shëmbull i veprimtarisë rezistuese dhe sakrificës për gjithë jetën në të mirën e kombit dhe atdheut.

Edhe pse largë në distancë jetonim, Shabani në Pejë e ne në Grabanicë, vizitat na ishin shumë të shpeshta; kushtet e udhëtimit na ishin shumë të vështira, se për të shkuar në Pejë, njëherë duhej shku këmbë në Klinë (mbi 5km) e mëpastaj me tren…; por këtë e bënim me dëshirën më të madhe. Në atë kohë nuk na ishte magjistralja Prishtinë – Pejë. Në pushimet e gjata shkollore me javë të tëra i kalonim si me Shabanin ashtu edhe me Haxhiun, Aliun, Sadikut e Ganiun (djem të dajës së Shabanit e kushëri të mi); pa i lënë anash hallën time Zelfijen (nanë e Shabanit), bacin Bajram (dajë i Shabanit), dadë Fatimën (motër e Shabanit), pastaj dadën Xufë e kështu me radhë.

Në këto dy familje të Shaban Gashit e Bajram Haxhë Berishës kalova muaj të tërë  përgjatë katër viteve përsa isha në shkollë të mesme po në Pejë.

Edhe këta kur na vinin në Grabanicë rrinin me javë tek ne.

Bash asnjë aheng gëzimi nuk e kishte bukurinë e as madhështinë pa pjesëmarrjen e këtyre dy familjeve vlerëmëdha; e sidomos i veçanti ynë Shabani; biles ftoheshin edhe në gazmende të tjera nga shumë familje të Grabanicës; ku me kujtohet në do dasma Shabani, për nderim, ishte edhe flamurtar (bajraktar), siç ishte rasti në dasmën e Anton Arifit, dikund në vitet e 70-ta.

Shabani, me pedantërinë që kishte, ishte një shembull i mirësjelljes dhe adukatës sidomos për neve që rrinim më së shpeshti me të. Edhe sjellja e tij shëmbullore ndaj prindërve të tij, por dhe në përgjithësi, neve na mësonte, se të tillë duhet të jemi edhe ne.

Si jetimë që ishimin (vitetet e 70-ta) përgëdhelja e dadës Zelfije, dadës Fatime e, e Shabanit në veçanti, neve ndjeheshim se nuk qenkemi të vetëm, edhepse tanimë kishim mbetur pa babanë.

Kur na vinin këta në vizitë, e ndjenim veten disi më të fortë dhe më të mëdhej; kjo ishte si punë jetimësh e shumë edhe të varur nga të tjerët.

Nganjëherë Bajram Haxha (Berisha) dajë i Shabanit, vinin në grup familjar tek ne, me vete merrte edhe sharkinë, dhe ia thojke këngës deri në orët e vona e në dritë të llambës apo fitilaçi me vajgur; por nuk mungonte as i veçanti ynë Shabani.

Pas burrërimit Shabanit i erdhi edhe koha për martesë, e këtë e bëri me një rugovase Xhevahiren (Xhevën), vajzë e një babai burrë shumë të çmuar fisnik rugovas, të quajtur Misin. Me të cilin kishim fatin të rrinim shpeshherë, dhe të dëgjonim fjalë tamam burrash.

Edhe pas martesës Shabani me familjen e ngushtë tani të krijuar, Grabanicën e vizitonte shpesh, por tani me rrethana krejtësisht tjera… Ishte një burrë model i burrërisë për të tjerët. Kishte kriju një familje shembullore, dhe vet i punësuar me kualifikime të larta dhe me të ardhura t‘mira. Ishte një familje për lakminë e të tjerëve. Në çdo tubim dhe vizitë ishin të veçuar me pedantërinë dhe kulturën që kishin; pra, ishin një familje tipike intelektuale dhe të respektuar nga të gjithë që e njihnin.

Në vitet e 80-ta sikur u përmbys çdo gjë e tyre; Shabani me veprimtarinë e vet atdhetare ishte bërë halë në syrin e atij pushteti okupues policor; kishin filluar përcjelljet dhe përndjekjet; ftohej pandalshëm në stacionin policor në Pejë; iu bastis disaherë edhe banesa në Pejë; jeta badhkë me gjithë familjen iu bë e pamundëshme të vazhdohej në ato rrethana. Kështu, filloi të rrënohej e tëra e arritu dhe e krijuar si më së miri por me plot mund. Shabani me zemërthyerje detyrohet t‘a lë vendlindjen dhe të emigronte në vende të largëta; së pari në Zvicër pastaj në Gjermani dhe më në fund në Sh.B.A..

Edhe këtu Shabani, pas shumë mundimeve dhe peripetive, shëndriti si Ylli polar; mblodhi familjen rreth vetës dhe u integrua çdokund ku e kërkonte puna me karakter kombëtar; u bë faktor unifikues i mërgatës shqiptare, e sidomos në vitet e 90-ta ku jeta intitucionale kishte ra përtokë nga aparthejdi policor serbosllav. U angazhua që mërgata të jetë sa më kontributdhënëse në të mirën e kombit dhe në çlirimin e Dardanisë. Senzibilizoi çështjen shqiptare (të Kosovës) në qarqet më të larta të mundëshme në ShBA. Që më kohë Shabani kishte kriju kontakte shumë të ndërsjellta dhe të besueshme me kongresmenë dhe emra me peshë të madhe politike në botë. Me të tillë faktorë, e në të mirë të qështjes tonë, Shabani kishte udhëtuar disa herë  në Dardani e Shqipëri.

Besimi i shfaqur ndaj Shabanit dëshmojnë shumë emisione televizive e dokumentarë të ndryshëm ku vlerëmadhi na është i dukshëm në shoqërim me njerëz që vendosnin për fatin tonë si komb.

Edhë pas përfundimit të luftës, Shabani nuk ndejti duarkryq; u aktivizua në rimëkëmbjen e Dardanisë së shkatërrur nga lufta barbare; senzibilizoi shqiptarët për ndihmë dhe rindërtim; sidomos të shkollave e spitaleve; dhe me qellim që jeta institucionale të fillojë së vepruari.

Shabani ynë, si pjesë të veçantë të bëmirësisë së tij, mori hapin për ndërtimin e një objekti ndërlidhës ShBA -Kosovë (Dardani), me qëllim aktiviteti të ndërsjellë të vlerave historike, kombëtare e kulturore e pse jo edhe arkivore të këtyre dy vendeve historikisht mike, dhe ky objekt ngreh shtat në Pejën e Haxhi Zekës, me emërtimin ’Shtëpia e Bardhë‘.

Shabanit tonë i falenderohem prej toke e në qiell për të bëmat, për të cilat kurrë nuk kurseu mund e as sakrificë deri në çlirimin definitiv, e që na bëri të gjithëve krenarë që e patëm dhe e kemi.

Shoqëria jonë, por dhe faktori zyrtar i shtetit tonë, i kanë borxh të tillëve, t‘i kenë në konsideratë dhe t‘i çmojnë dhe vlerësojnë si gurthemel të shtetësisë së Kosovës, dhe sikurqë na është vlerëmadhi Shaban, të vlerësohet me Mirënjohje Presidenciale.

U jam përjetësisht mirënjohës nipi ynë vlerëmadh, dhe ju uroj shëndet e mbarësi në vazhdim!

 

Ps. Arsyeja që nuk më la të shkruaj edhe më gjerësisht, më është dalja e librit të vetë Shabanit këto ditë nga shtypi (botimi), ku janë të përfshira thuajse shumica e të bëmave dhe fakteve, por jo edhe të gjitha ato që e kompletojnë emrin dhe veprën me shumë vlera të këtij njeriu që la gjurmë të pashlyera, të cilat do na janë pjesë e pasurisë së historiografisë tonë kombëtare.

Kohë më parë shfaqa gatishmërinë që të isha pjesë kontributdhënëse e pasurimit të këtij libri, por rrethanat e krijuara një gjë të tillë nuk ma bënë të mundur.

Revolta studentore “Vendi s’mund të mbahet peng”, biznesmeni i njohur me influencë në SHBA, Harry Bajraktari thirrje ambasadorit amerikan dhe BE-së: Të krijohen kushtet për një qeveri teknike, Rama të japë dorëheqjen

Biznesmeni i mirënjohur shqiptaro-amerikan Harry Bajraktari i ka bërë thirrje ambasadorit amerikan në Tiranë, Eric Wendt, dhe përfaqësuesve evropianë që të angazhohen me protestuesit, qeverinë dhe opozitën shqiptare për krijimin e kushteve për formimin e një qeverie teknike.

Në një reagim të publikuar në rrjetet sociale, Bajraktari kërkon dorëheqjen e kryeministrit Edi Rama, duke argumentuar se ai nuk mund ta mbajë vendin peng.

Gjithashtu, ai i bën thirrje qeverisë që të ndalë dhunën ndaj protestuesve paqësorë dhe të hapë rrugën për një tranzicion paqësor të pushtetit.

  • foto galeri

Bajraktari thekson se aleatët perëndimorë duhet të monitorojnë të gjithë procesin, me qëllim garantimin e zgjedhjeve të lira, të ndershme dhe demokratike në Shqipëri.

“Ambasadori amerikan Eric Wendt dhe përfaqësuesit evropianë duhet të angazhohen me protestuesit, qeverinë dhe opozitën në Shqipëri për të krijuar kushtet për formimin e një qeverie teknike.

Edi Rama nuk mund ta mbajë vendin peng. Ai duhet të ndalë dhunën ndaj protestuesve paqësorë, të japë dorëheqjen dhe t’i hapë rrugën tranzicionit paqësor të pushtetit.

Aleatët perëndimorë të Shqipërisë duhet ta monitorojnë gjithë procesin. Kjo është rruga e vetme që Shqipëria të ketë zgjedhje të lira, të ndershme e demokratike”, shkruan Bajraktari në reagimin e tij.

Në fund të mesazhit, biznesmeni shqiptaro-amerikan shpreh mbështetjen për Shtetet e Bashkuara, aleatët evropianë të Shqipërisë dhe popullin shqiptar.

Reagimi:

“Ambasadori amerikan Eric Wendt dhe përfaqësuesit evropianë🇪🇺, duhet të angazhohen me protestuesit, qeverinë dhe opozitën në Shqipëri për të krijuar kushtet për formimin e një qeverie teknike.

Edi Rama nuk mund ta mbajë vendin peng. Ai duhet të ndalë dhunën ndaj protestuesve paqësorë, të japë dorëheqjen dhe t’i hapë rrugën tranzicionit paqësor të pushtetit.

Aleatët perëndimorë të Shqipërisë duhet ta monitorojnë gjithë procesin. Kjo është rruga e vetme që Shqipëria të ketë zgjedhje të lira, të ndershme e demokratike.

Zoti i bekoftë Shtetet e Bashkuara, aleatët evropianë të Shqipërisë dhe mbarë popullin shqiptar”.

Avokati që rezervoi pritjen e Edi Ramës në Detroit, refuzon postin e propozuar për Konsull në Michigan dhe kërkon dorëheqjen e Ramës – Nga Beqir SINA – New York

 

Avokati i njohur shqiptaro-amerikan Joseph Dedvukaj, i cili në shtator 2026, hapi dyert e shtëpisë së tij në Detroit, për të pritur kryeministrin Edi Rama dhe delegacionin e tij gjatë vizitës në Michigan, ka refuzuar publikisht propozimin për t’u emëruar konsull i Shqipërisë në këtë shtet.

Ai ka shkuar më tej duke kërkuar dorëheqjen e menjëhershme të kryeministrit, në një deklaratë që ka tërhequr vëmendjen e komunitetit shqiptar në SHBA dhe të medias në Shqipëri.

Dedvukaj, avokat me më shumë se 30 vite karrierë në fushën e aksidenteve rrugore dhe me një bilanc mbi 350 milionë dollarë kompensime të fituara për klientët e tij, ishte një nga figurat kryesore të pritjes së ngrohtë që iu bë Ramës në shtëpinë e familjes Dedvukaj.

Në atë kohë, ai e cilësoi darkën si “një nder dhe kujtesë të rrënjëve shqiptare”.

Vetë Rama, gjatë takimit me diasporën, kishte njoftuar hapjen e shpejtë të një konsullate shqiptare në Detroit, si përgjigje ndaj kërkesave të komunitetit të madh shqiptaro-amerikan në Michigan.

Sipas burimeve të afërta me avokatin, propozimi për postin e konsullit erdhi si vazhdim i asaj vizite dhe i premtimit për përfaqësim diplomatik më të afërt.

Por Dedvukaj e ka refuzuar kategorikisht.

Në një mesazh të dërguar mediave dhe të shpërndarë në rrjetet e diasporës, ai shpjegon se nuk mund të pranojë një detyrë, që do ta lidhte me një qeveri të cilën e sheh si të dështuar në përmbushjen e pretendiimeve të shqiptarëve, si brenda ashtu edhe jashtë vendit.

“Nuk mund të shërbej si përfaqësues i një qeverie që nuk dëgjon zërin e qytetarëve të saj. Protestat e fundit në Shqipëri, kërkesat e studentëve dhe të opozitës për dorëheqje nuk janë thjesht zhurmë politike; ato janë shprehje e një lodhjeje të thellë. Unë e hapa shtëpinë time me respekt për institucionin e kryeministrit dhe për diasporën, por respekti nuk do të thotë heshtje kur situata përkeqësohet,” thuhet në deklaratën e tij.

Avokati thekson se postet diplomatike, duhet të shërbejnë interesave të komunitetit dhe jo interesave partiake.

Ai kritikon vonesat në shërbimet konsullore, mungesën e transparencës dhe atë që e quan “përdorim të diasporës për qëllime politike”.

Në këtë kontekst, Dedvukaj i bën thirrje Ramës të japë dorëheqjen, duke argumentuar se vetëm një ndryshim në krye të qeverisë mund të rivendosë besimin e shqiptarëve brenda dhe jashtë kufijve.

Reagimet në komunitetin shqiptar të Michiganit janë të ndara.

Disa e vlerësojnë qëndrimin e Dedvukajt si shenjë të pavarësisë së diasporës, ndërsa të tjerë e shohin si një hap të ashpër ndaj një lideri që ka mbështetur hapjen e konsullatës.

Ndërkohë, nga Tirana nuk ka pasur ende një reagim zyrtar mbi refuzimin e propozimit.

Ky zhvillim vjen në një kohë kur protestat në Shqipëri, vazhdojnë të kërkojnë ndryshime thelbësore. Dedvukaj, i cili ka ndërtuar karrierën e tij mbi mbrojtjen e të drejtave të individëve, duket se po e zgjeron këtë mision edhe në planin publik, duke e vendosur dinjitetin e diasporës mbi çdo ofertë institucionale.


Send this to a friend