Pas hapjes së ekspozitës në COD, Ornela Vorpsi u tregua tepër e hapur për të folur për veten dhe artin e saj. Ndër të tjera, ajo ndaloi edhe në studion e Blendi Fevziut, në “Opinion”, ku tregoi për jetën e vet, nënën, babain e burgosur, largimin, dashurinë për Edi Ramën, raportin e ndërprerë me të motrën, Laurën, dhe njohjen me bashkëshortin, kur punonte si kubiste në një diskotekë në Milano.
Ju keni kaluar gjysmën e jetës suaj në Shqipëri dhe gjysmën tjetër jashtë vendit, çfarë përfaqëson Tirana për ju?
Përfaqëson vendin tim të lindjes, me të cilin kam rrënjë të thella dashurie dhe përfaqëson atë që jam unë sot
Vini shumë rrallë…
Kam ardhur në mënyrë të heshtur. Nuk kam dalë në media, por në Shqipëri kam qenë edhe 5-6 muaj më parë. Pushimet verore i bëra në Shqipëri. Nuk është ditur në mënyrë publike, por kam ardhur.
Ndërkohë, edhe librat që keni publikuar, botuar në 18 gjuhë, ende nuk kanë ardhur në Shqipëri. Nuk keni dashur apo..?
Jo, kam dashur. Bëmë një tentativë me një shtëpi botuese, por nuk isha shumë e kënaqur me përkthimin. Ishte profesoreshë universiteti. U bë një kontratë mes shtëpisë botuese “Dituria” dhe shtëpisë sime botuese në Francë “Actes sud” dhe nuk isha fare e kënaqur me cilësinë e përkthimit, gjuha shqipe m’u duk me shumë parazitizma. Nuk kisha as mundësi, as kohë të rimerrja dhe rishikoja përkthimin nga e para.
Ju keni shkruar në italisht, tani në frëngjisht, në shqip nuk keni shkruar asnjëherë?
Kam shkruar kur kam qenë në Shqipëri. Kam botuar te revista “Pionieri”, por kam filluar të shkruaj në tokë franceze në moshën 28-29 vjeçare dhe nuk ishte fare në planet e mia. Piktura ishte projekti im kryesor, ndërsa letërsia, shkrimi, më kanë befasuar në jetën time. Nuk kisha ëndërruar kurrë të bëhesha shkrimtare. Ëndrra ime ishte shumë e qartë në shpirtin tim, por jeta të befason me surpriza.
Si nisët të shkruanit?
Nisa të shkruaj në një moment kur isha shumë perplekse karshi artit kontemporan, nuk gjeja veten. Në momentin që lashë Shqipërinë dhe u futa në Akademinë e Arteve të Bukura në Itali, isha me pikturën dhe më kujtohet një profesor që më ka lënë shumë mbresë, i cili më tha: “Piktura ka vdekur me kohë”. Sepse kishin hyrë format e “reja” të artit kontemporan, që gjithsesi nuk ishin aq të reja, pasi Marcel Dushamp i kishte bërë ato që në 1900-ën, por ishte moda e këtyre formave, që quhen art konceptual. Dhe unë në këtë lloj arti nuk ndihesha fort mirë.
Ky është një refren i njohur, piktura ka vdekur, letërsia ka vdekur…
Absolutisht, në një prej librave më të bukur të Biblës, “Ekleziasti”, thuhet: “Nuk ka asgjë të re nën këtë diell”. Çdo gjë riciklohet, por thelbi është po ai. Dhe tani ka një rikthim të pikturës, por në ato momente unë isha në një lloj hezitimi të dhimbshëm, ku piktura nuk kishte vend dhe kur shkoja në një galeri me një pikturë, ishte thuajse e papranueshme, pasi ishin në modë, performancë, instalacioni…
Ju u larguat nga Instituti i Lartë i Arteve, në Akademinë e Arteve të Bukura në Itali, në vitet ’90-’91, si ndryshonte mënyra e mësimdhënies në pikturë nga ajo klasike, në një botë ku piktura kishte kaluar në një stad modern prej dhjetëra dekadash. A ishte shokuese?
Sigurisht që po. Unë shkova me pikturën time dhe pedagogu që më tha piktura ka vdekur, Diego, ekspozita merrej me instilacionin, që për mua dukej si një dekor i brendshëm. Nuk kishte lidhje me konceptin tim për artin, jo sepse unë në ILA bëra pikturë figurative, por sepse unë thellësisht doja dhe dua pikturën. Është edhe një piktor i famshëm sot, që thotë në një anë është piktura dhe në një anë është arti bashkëkohor. Unë jam me pikturën. Më pëlqen ngjizja e ngjyrave, modelimi, kompozimi. Instalacionet, performancat, nuk ma ngrohin shpirtin.
Duket sikur kaloni nga njëri pasion në tjetrin, nga arti figurativ në instalacion, fotografi, letërsi, pse kjo shkapërderdhje në shumë fusha?
Nuk është shkapërderdhje, është kërkesë ndaj vetes, në një mënyrë sa më të plotë. Është shumë e vështirë të gjesh veten, sepse jemi në një gjendje transformimi të vazhdueshëm.
Ku e keni gjetur veten më shumë?
Në pikturë dhe letërsi. Ndaj edhe e kam lënë fotografinë. Ndoshta e kam gabim, por më dukej tepër e kollajshme, unë kam nevojë për beteja të vërteta, me ato matem. Dhe betejat e vërteta janë piktura dhe letërsia.
Duket se prozhektorët më shumë janë në letërsi. Si erdhi letërsia dhe pse nisët të shkruanit në italisht?
Isha me një Erasmus në Paris, dhe në këtë humbje të dhimbshme karshi artit kontemporan, në dilemën se ku do të vendosesha unë në atë që ndodhte sot, isha pezull. Dhe në një nga këto ditë, u ula në një kafene në Rue Montorgueil dhe më erdhi vetiu të shkruaja një tregim, pa e menduar fare. Më erdhi në jetë. U ula të pija një çaj dhe nisa të shkruaj, ndoshta sepse nuk mund ta pranoja që unë të mos prodhoja. Kam një lloj dëshire dhe nevoje të justifikoj ekzistencën time
A pate ndjesinë se fëmijëria dhe adoleshenca ju vjen më e kthjellët se në kushte normale?
Vjen e kthjellët, por më vjen edhe ndryshe nga ç’e kam jetuar, për shkak të distancës. Dhe kjo i deformon.
Jeni kthyer të analizoni momentin kryesor të formimit tuaj?
Më duket se kam bërë goxha luftë, pas 15 vjetëve, të ndryshoj thelbin tim.
Përse?
Sepse u rrita me një alfabet, me një gjuhë, jo në sensin e gjuhës së mirëfilltë, por si edukatë, si sjellje, që më vonë nuk më pëlqenin më.
Cilat ishin? Ju lindët në Tiranë, familja juaj kishte probleme me regjimin, babai juaj ishte burgosur dhe për një fëmijë nuk ishte shumë e thjeshtë. Si e keni përjetuar?
E kam përjetuar shumë vështirë. Pas zhdukjes së babait tim, nisën ankthet e mia. Për 6 muaj, ne nuk e dinim se ku ishte. Në polici na thoshin që duhet të ishim ne që duhet të tregonim se ku ishte babai, ndërsa ne nuk dinim asgjë. Mbaj mend, nëna ime ishte tejet e tronditur. Unë isha 7 vjeç, nëna ime 29. I thanë: “Na trego ku është yt shoq, ndryshe të varim nga gjuha”. Nëna ime u sëmur, sepse u tmerrua.
Çfarë dilema kishit, mendonit se ishte arrestuar apo arratisur?
Nuk di të them, sepse për fëmijët nëna dhe babai janë bota dhe të të heqin babain, të kanë hequr gjysmën e botës. Dhe fëmijët për një lloj mbijetese mundohen të presin atë që nuk duan dhe bëjnë sikur nuk ekziston. Këtë kam bërë edhe unë. Më dukej sikur babai nuk ekzistonte dhe nuk e doja më. Ishte një formë vetëmbrojtje për të përballuar një traumë. Sepse fëmija nuk e ka kapacitetin të përballojë një dramë të tillë.
Pas 6 muajsh mësuat që babai ishte arrestuar?
Babi ishte i dënuar politik për 7 vite në burgun e Spaçit. Kam shkuar ta takoj me nënën time dhe nuk e njoha. Ai ishte jashtë mase i dobësuar dhe diçka mungonte në fytyrën e tij, unë nuk mundesha dot ta kuptoja. Pata frikë ta takoja, pasi ai donte të më përqafonte, por unë isha një fëmijë që kisha frikë ta prekja këtë të huaj, që ishte i veshur me një lloje pizhameje me vija. Në fytyrë kishte ndryshuar, ndërsa më vonë e kuptova se çfarë kishte ndryshuar në fytyrë. Kur erdhëm në shtëpi, babai i kishte dhënë nënës sime një gjë të vogël, një qese të vogël, ku kishte futur dhëmbët. Ato i ishin thyer nga torturat ..
Përse u akuzua babai juaj?
Nuk e di, pasi gjyqi u zhvillua me dyer të mbyllura. Asnjëherë nuk e kemi marrë vesh. Gjëra tërësisht absurde. Sepse kishte thënë që babai i tij ishte dënuar kot, pasi edhe gjyshi ka qenë në burg; sepse kishte thënë që në dyqan nuk ka patate… këto janë ato që kemi mësuar më vonë.
Pra, ju u rritët pa babain, vetëm me nënë. Ishte e vështirë?
Ishte tej mase e vështirë. Sepse nëna ime u sëmur, vuante nga mania e persekucionit, i dukej sikur e ndiqnin gjatë gjithë kohës dhe mbaj mend që ankthet e para të jetës sime kanë filluar në atë periudhë.
Ndërsa shumica e njerëzve që kishin probleme me regjimin, ktheheshin në hije, ju dhe nëna juaj dilnit çdo natë shëtitje në rrugët e Tiranës, ishte kjo një lloj sfide?
Besoj se edhe ne ishim hije, po nëna ime binte në sy se ishte e bukur. Për këtë fakt ishte kjo zhurmë e madhe, sepse nëna ime ishte e bukur dhe pa burrë. Por edhe ne si hije kemi jetuar. Kemi jetuar jashtë jetës sociale, pa miq dhe ajo shëtitja ishte e vetmja mënyrë e ekzistencës sonë.
Në shkollë kishte diferencime?
Qartë që kishte. Unë nuk mund të vazhdoja Liceun Artistik, me gjithë pasionin për pikturën.
E kishit pasion që 14 vjeç?
Që në moshën 6-vjeçare. Për mua ishte zgjedhur që piktura do të ishte jeta ime. Në atë kohë, piktura ishte fillimi dhe fundi i botës sime. Edhe në 8-vjeçare e kam vuajtur shumë që kisha një baba të burgosur politik.
Babai juaj doli nga burgu, por ju nuk u bashkuat më, përse?
Nuk u bashkuam, sepse kishte kaluar shumë ujë nën urë. Nënën time e detyruan të divorcohej, sepse në të kundërt do të na internonin. Historia na ndau
Ç’raport krijuat më vonë me babanë?
Kam një raport shumë të dashur. U desh kohë për mua që të rigjej babanë tim, pasi për një fëmijë që nuk e sheh babanë për 7 vjet, nuk është e lehtë. Ka gjithmonë një pjesë të jetës ku ai është i munguar dhe një pjesë ku ai bëhet i pranishëm, por nuk është si një familje me nënë e me baba?
Cila ishte ndjesia kur e takuat?
Akoma e ndieja të huaj. Kisha një dhimbje të madhe dhe një ndjenjë faji që e ndieja të huaj. Emocioni ishte kaq i fortë, saqë nuk mund t’i bëja dot ballë. Isha si e mpirë.
Po me nënën, ç’raport kishit?
Ishte një raport tej mase i vështirë, sepse unë u ktheva në qendrën e botës për të. Ajo jetonte me mua. Ishte një lloj fuzioni, që ishte e vështirë t’i bëje ballë. Nënat shqiptare bëjnë shumë mbi fëmijët, por ajo ishte edhe më shumë.
Në vitin 1987 fituat të drejtën për të vazhduar Institutin e Lartë të Arteve, si ndodhi që vajzës së një ishtë dënuari politik i jepej kjo mundësi?
Sepse Enver Hoxha kishte vdekur dhe diçka ishte zbutur. Mora pjesë në konkurs dhe fitova.
Si ishte ILA dhe shoqëria e lartë e asaj kohe? Ndihej që ishte fundi?
Fundi ishte i prekshëm. Në Institutin e Lartë të Arteve kam mësuar më shumë se ç’kam më- suar në Brera. Jepte mësime konkrete, si ndërtohej një figurë, kompozimi, dritëhija, kurse ajo që kalova në Milano ishte për mua një humbje kohe. ILA më bëri kjo që jam sot, hodhi themelet. Mësova si pikturohej. Në akademitë e botës rrallëherë ndodh kjo. Për një njeri që do pikturën, kjo është shumë e rëndësishme.
Ju u larguat në 1990, cila ishte arsyeja?
Sepse nuk e gjeja veten. Kishte shumë që u larguan për arsye ekonomike, për një jetë më të mirë, unë u largova për shumë arsye. U largova nga një shoqëri që më kishte vënë në marzhat e saj, pa perspektivë. Kisha nevojë të gjeja vendin tim dhe të largohesha nga ky opinion që ishte i papërballueshëm. Në Itali qëndrova 5 vjet dhe më pas 1 vit në Paris 8, në Francë.
Përse në Shqipëri nuk vdiset kurrë?
Sepse në atë kohë vdekja u përkiste të tjerëve. Sipas Hajdegerit, ka vdekje autentike, kur kushdo e mendon vdekjen e vet dhe vdekje joautentike, që vdekja u përket të tjerëve, jo vetes. Mbaj mend në fëmijërinë time, populli im fliste vetëm për vdekjen e të tjerëve, ndërsa për vete jo. Vjen nga një shoqëri ku ne jetonim, një mbyllje totalitare, në një pellg të qelbur, ku dhe shumë procese njerëzore, duken shumë të largë- ta, që i përkasin vetëm tjetrit. Pra, fenomene që lidhen me një kontekst të caktuar historik.
Ku ka pasur më shumë sukses vepra juaj letrare?
Italia ishte jashtë mase mirëpritëse ndaj veprës sime, edhe Franca, edhe SHBA, por edhe në Gjermani, “Vendi ku nuk vdiset kurrë”, është zgjedhur një nga librat më të mirë të vitit. Jam e befasuar dhe e lumtur.
Për çfarë flasin librat tuaj që pritet të dalin?
Njëri titullohet “Vera e Oltës” dhe jam kthyer sërish në Shqipëri. Unë Shqipërisë nuk do t’i shpëtoj dot asnjëherë dhe as dua t’i shpëtoj. Nuk kam asnjë mundësi.
Po të rikthehemi pas në kohë, para largimit tuaj, cilët ishin ata bashkëmoshatarë të tu, që ju kanë lënë mbresa në atë kohë?
Ka qenë Mimoza Ahmeti, me të cilën kam pasur një shoqëri intensive prej 3-4 vjetësh, por që mbaroi aty. Një tjetër njeri që më ka konstruktuar këtë njeri që jam sot, është Edi Rama, sepse ishte profesori im i universitetit dhe kishte një kulturë të jashtëzakonshme.
Ka deklaruar që do përkthente librin tuaj..
Dëshira ishte shumë e madhe nga ana e tij dhe imja, por detyrat që ka karshi popullit tim janë më të mëdha.
Nuk është hera e parë që nuk mban një premtim.
Ka kohë, ndoshta do ta mbajë.
Me kë jeni shoqëruar tjetër?
Kam pasur shumë pak shoqëri për shkak të aurës sime të të dënuarit politik.
Keni pasur një raport me Ramën?
Raport dashuror jo, sepse ai nuk u dashurua me mua, por unë u dashurova me të dhe nuk e kam problem ta them, sepse çdo njeri, në të kaluarën e vet, ka dashur dikë.
Vazhdoni të mbani një raport?
Po, shumë më të largët, pasi jemi në rrugë dhe ujëra të ndryshme, por mbajmë një raport shumë njerëzor me njëri-tjetrin.
Motra juaj nga babai, Laura Vorpsi, është një figurë publike, çfarë raporti keni me atë?
Për momentin i kam ndërprerë raportet me të, sepse kemi etika të ndryshme, dëshira të ndryshme dhe ndiej se s’kemi se çfarë të ndajmë me njëra-tjetrën. Unë jam njeri që kam nevojë për shkëmbim të thellë dhe të vërtetë dhe kur nuk e kam, njeriu nuk më intereson, qoftë edhe motër. Dhe kam zgjedhur të mos kem raporte me të.
Bashkëshorti juaj jeton me ju në Paris, por nuk është italian, si jeni njohur me të?
Jam njohur me të mbi një kub diskoteke. Për të paguar studimet në Akademinë e Brerës, që frekuentohej nga fëmijët e familjeve të kamura dhe unë nuk i kisha mundësitë. Në fillim u paraqita në një agjenci modelesh në Milano, kalonin orë të tëra nëpër casting, nuk na merrnin, humbnim kohë dhe një shoqja ime më thotë se ka një mundësi tjetër, për t’u bërë vajzë-imazh në një diskotekë, që të çonin në dhoma VIP, të paguanin mirë, por kishte njerëz që të bezdisnin. Aty pashë për herë të parë publik diskoteke, pasi vetë nuk jam tip diskotekash, por fati e deshi që lekët t’i nxirrja aty. Në fillim u çmerita, pasi vajzat që punonin aty, që ishin vajza fantastike, që studionin, ishin të veshura shumë seksi, duhet të kërcenin, të mbanin gjallë shpirtin e diskotekës. Mora vesh që çmimi ishte trefish më i lartë se vajzat imazh dhe s’kishte fare kontakt me publikun. Dhe mua kjo më interesonte. Dhe tim shoq unë e kam njohur kur isha mbi një kub. Ka qenë një disko shumë e madhe, që quhej “Vanita”, dyndje njerëzish, mijëra njerëz, kur po merrja diçka për të pirë në një bar, shoh siluetën e tim shoqi dhe nuk doja të lëvizja më. U magjepsa, por doja t’i flisja. Edhe ai, por ishte disi i ndrojtur. Më në fund erdhi dhe më pyeti: “A je e lodhur”? I thashë që “po, jam disi”. “Nuk qenke italiane. Jo, i thashë, jam shqiptare. Ishim të rinj, unë 25 ai 24. Më thotë: “Para disa ditësh po flisnim me disa djem shqiptarë dhe i pyetëm se si janë vajzat shqiptare dhe ata na thanë, leji, se janë shumë të shëmtuara”.
Me se merret bashkëshorti juaj?
Punon për stilistin Georgio Armani, më herët për Pradën. Studimet i ka bërë në fushën e dizajnit.
Deklarata antisemitike, simpatia për Hitlerin, skandali në Shqipëri: Ye polarizon kudo që mundet. Performanca e planifikuar e reperit amerikan në Shën Petersburg të Rusisë mund të jetë më e diskutueshmja e tij deri tani – edhe për shkak të datës.
“Unë jam Putini. Unë jam Putini i ri”, tha Kanye West në emisionin e YouTube-it “Drink Champs”. Kur e kuptoi ngjashmërinë? “Kur kuptova se kultura është naftë, se kultura është energji. Dhe unë jam mbreti i kulturës – prej 20 vitesh dhe për 2000 vitet e ardhshme”, tha reperi.
Dhe mund të ndodhë së shpejti që dy Putinët, pra “i vjetri” dhe “i riu”, të përballen me njëri-tjetrin. Në tetor, West pritet të japë dy koncerte në Rusi, për herë të parë.
Koncertet janë planifikuar për 10 dhe 11 tetor në Shën Petersburg. Në Rusi entuziazmi është aq i madh, saqë brenda ditës së parë u shitën më shumë se 80,000 bileta.
Sa herë që Kanye West (tashmë i njohur edhe si Ye) pritet të performojë diku, duket se skandali është i programuar që më parë. Vetëm në korrik, koncerti i reperit në Shqipëri u zhvillua mes protestave të mëdha. Qeveria e Ramës thuhet se kishte vënë në dispozicion më shumë se katër milionë euro për të.
Ye ka qenë në qendër të titujve të lajmeve vitet e fundit, mbi të gjitha për deklaratat e tij antisemitike, të cilat e bënë atë persona non grata. Tani ai pritet të performojë në Rusi dhe nga qarqe të Kremlinit u tha se Putini dëshironte ta takonte.
Por kjo mund edhe të mos ndodhë. Më 24 gusht, përfaqësues të Gazprom-Arenës deklaruan se objekti nuk kishte nënshkruar kontratë qiraje për përdorimin e stadiumit për zhvillimin e koncertit të Ye. “Për rrjedhojë, koncerti nuk mund të zhvillohet në objektin tonë”, u tha.
Pse duhej të performonte reperi në Rusi? Për këtë ka interpretime të ndryshme. Disa e interpretojnë si një shenjë të rikthimit të një jete të gjallë argëtuese në Rusi. Të tjerë mendojnë se Putini dëshiron thjesht të legjitimohet përmes Ye-së në kulturën pop dhe në këtë mënyrë të fitojë pikë simpatie.
“Pavarësisht listave të zeza”
Por ajo që është e qartë është se buja rreth koncertit të Ye-së në Shën Petersburg është e justifikuar. Në Rusi, të paktën që nga fillimi i luftës në Ukrainë, nuk ka pasur më koncerte të yjeve botërorë. Kur reperë si Gucci Mane, Waka Flocka Flame ose Xzibit performonin diku, kjo ndodhte në klube më të vogla për disa mijëra fansa të hip-hopit, por jo në stadiume.
Kjo ka disa arsye. Industria e koncerteve në Rusi ka humbur rreth 30 për qind të artistëve të saj që nga viti 2022, shumica e të cilëve mbushnin stadiumet. Nga njëra anë, shumë muzikantë që u pozicionuan kundër luftës në Ukrainë u larguan nga Rusia, ndërsa nga ana tjetër, edhe ndalimi i performancave për muzikantët që kritikuan Putinin shkaktoi këtë rënie.
Sipas gazetës opozitare ruse online “Meduza”, “listat e zeza” të muzikantëve rusë, për të cilët zbatohet një ndalim i heshtur i koncerteve, hartohen nga administrata presidenciale. Në këto lista janë, për shembull, grupi Kasta, reperët Oxxxymiron dhe Noize MC, këngëtarja Zemfira dhe shumë të tjerë.
Për t’u hequr nga kjo listë, muzikantët duhet të kryejnë një “akt pendese”: ose duke performuar në territoret e pushtuara të Ukrainës, ose duke bërë një donacion për një fondacion që mbështet ushtarët rusë.
Kështu bëri, për shembull, grupi i njohur rus Zveri, frontmeni i të cilit, Roma Zver, fillimisht kishte kritikuar agresionin rus në Ukrainë, por pas anulimit të disa koncerteve fshiu të gjitha postimet kritike në rrjetet sociale dhe performoi në Donetsk para ushtarëve rusë.
Kundër disa muzikantëve rusë që ishin shprehur kundër luftës në Ukrainë, makineria ruse e represionit ka shpalosur të gjithë fuqinë e saj. Kështu, për shembull, këngëtari Eduard Charlot u dënua me pesë vjet e gjysmë burg, pasi publikoi video në rrjetet sociale. Në to, ai dogji pasaportën e tij ruse, kritikoi pushtimin rus të Ukrainës dhe gozhdoi në një pemë një fotografi të Patriarkut Kirill të Kishës Ortodokse Ruse dhe një kryq të bërë prej tij.
Kundër tij u ngritën akuza për “rehabilitimin e nazizmit” dhe “shkeljen e ndjenjave fetare të besimtarëve”.
Në këtë sfond, reperi Kanye West, i cili ka shprehur hapur simpatinë e tij për Adolf Hitlerin dhe është krahasuar me Zotin, në fakt duhej të kishte përfunduar automatikisht në të gjitha llojet e “listave të zeza” ruse. Duhej. Në vend të kësaj, ai merr para dhe, ndoshta, edhe një vend të madh për zhvillimin e koncertit të tij. Për të kuptuar pse Kanye West për Kremlinin përbën një përjashtim nga rregulli, duhet parë se kush e organizon konkretisht koncertin e tij në Shën Petersburg.
Ftesë nga mbështetës të luftës
Agjencia Say Agency, përgjegjëse për koncertet e Kanye West në Rusi, drejtohet nga biznesmenia Anna Subtsheva. Subtsheva shfaqet hapur si mbështetëse e luftës ruse kundër Ukrainës. Kështu, për shembull, në qershor 2023 ajo publikoi në rrjetet sociale një fotografi nga Donetsku dhe e komentoi me fjalët: “Donetsku është shumë i bukur, kur nuk qëllohet nga ukrofashistët”.
Për angazhimin e saj në mbështetje të trupave ruse në front, Subtsheva mori nga komandanti i një njësie ushtarake në Donetsk medaljen “Pjesëmarrëse në operacionin special ushtarak”.
Në një koment për koncertin e ardhshëm, Subtsheva deklaroi se Kanye West prej kohësh dëshiron të takohet personalisht me Vladimir Putinin: “Është ende e vështirë të thuhet se me kë do të takohet, por një ëndërr e kahershme e zotit West është një takim me presidentin tonë Vladimir Putin, për të cilin ai ka shprehur simpatinë e tij prej disa vitesh”.
Në Kremlin supozohet se një takim i tillë me Putinin është hipotetikisht i mundur, nëse “arrihet të futet në kalendarin e kreut të shtetit rus”.
Në të vërtetë, koncerti i ardhshëm i Kanye West nuk simbolizon një rikthim te një jetë e shfrenuar argëtuese. Sergei Smirnov, kryeredaktori i medias opozitare ruse “Mediazona”, bën thirrje që t’i kushtohet vëmendje datës: koncerti i reperit është planifikuar në kulmin e rekrutimit vjeshtor për shërbimin ushtarak.
“Kam informacione se të gjithë vizitorët meshkuj të koncertit të Kanye West, kur të hyjnë në stadium, do të marrin një fletëthirrje për komisionin ushtarak”, tha Smirnov në kanalin e tij në Telegram. Pikërisht për këtë arsye Kanye West u ftua në Rusi dhe iu pagua trefishi i honorarit të rënë dakord fillimisht: “Do të jetë një operacion i madh special i Kremlinit për mobilizim”.
Nëse koncerti do të zhvillohet vërtet, duket se ende është pezull. Ndërkohë, organizatorët e Say Agency bëjnë thirrje për durim dhe për të pritur informacionet zyrtare. Ata janë të bindur se koncerti do të zhvillohet gjithsesi, ndër të tjera sepse parapagimi për Kanye West tashmë është bërë. bw
Pas afro tre dekadash mister dhe hetimesh, drejtësia ka dhënë verdiktin për një nga çështjet më të bujshme në historinë e hip-hopit. Ish-kreu i bandës Duane “Keffe D” Davis është shpallur fajtor për organizimin e vrasjes së reperit të njohur Tupac Shakur, raporton BBC.
Juria në Las Vegas e gjeti 63-vjeçarin fajtor për një akuzë vrasjeje me përdorimin e një arme vdekjeprurëse, lidhur me atentatin me makinë në lëvizje ku Shakur u qëllua më 7 shtator 1996.
Davis qëndroi i heshtur dhe pa shfaqur emocione në sallën e gjyqit teksa u lexua vendimi. Pas shpalljes së verdiktit, ai deklaroi se do ta apelojë vendimin.
Në sallën e gjyqit, familjarë të Tupac Shakur u kapën për dore, ndërsa disa prej tyre u përqafuan dhe shpërthyen në lot.
Tupac Shakur ishte vetëm 25 vjeç kur u vra, në kulmin e karrierës së tij dhe në një periudhë kur konsiderohej një nga zërat më me ndikim të muzikës rap. Ai ka shitur më shumë se 75 milionë albume në mbarë botën.
Prokuroria argumentoi gjatë gjyqit se Davis, i cili në të kaluarën kishte qenë një nga drejtuesit e bandës së rrugës South Side Compton Crips, nuk ishte personi që qëlloi me armë ndaj reperit. Megjithatë, sipas prokurorëve, ai kishte urdhëruar sulmin dhe kishte siguruar armën që u përdor në atentat.
Sipas akuzës, arma u përdor nga nipi i Davis, Orlando Anderson, i cili dyshohet se hapi zjarr ndaj automjetit ku ndodhej Tupac.
Prokurorët thanë se vrasja ishte planifikuar si hakmarrje, pasi vetëm disa orë para atentatit, Anderson ishte përfshirë në një përleshje me Tupac Shakur dhe pjesëtarë të grupit të tij në Las Vegas. Panorama
VOAL- Dolly Rebecca Parton (19 janar 1946 – 25 gusht 2026) ishte një këngëtare dhe kompozitore amerikane e muzikës country dhe pop.Ajo fitoi shtatë çmime Grammy që nga viti 1978 dhe u nominua për 42 çmime Grammy.Ajo u nominua gjithashtu për çmime Academy, Tony dhe Emmy.Dolly Parton ishte kumbare e Miley Cyrus, dhe delja e parë e klonuar, Dolly, u emërua sipas saj.
Dolly Rebecca Parton ishte një këngëtare, kompozitore, multi-instrumentaliste, producente, aktore, autore, biznesmene dhe humanitare amerikane, e njohur kryesisht për punën e saj në muzikën country. Në vitin 1999, Parton u fut në Sallën e Famës së Muzikës Country.Ajo shkroi mbi 3,000 këngë, duke përfshirë “I Will Always Love You”, “Jolene”, “Coat of Many Colours” dhe “9 to 5”.Ajo është gjithashtu një nga të paktët njerëz që janë nominuar të paktën një herë për Academy Awards, Grammy Awards, Tony Awards dhe Emmy Awards.
Dolly Rebecca Parton lindi më 19 janar 1946, në një kasolle pranë lumit Little Pigeon në Qendrën Pittman në Malet e Mëdha të Tymosura të Tenesit Lindor.Ajo ishte e katërta nga dymbëdhjetë fëmijët e lindur nga Avie Lee Caroline dhe Robert Lee Parton Sr.Babai i saj, i njohur si “Lee”, punonte si fermer në malet e Tenesit Lindor.Ai gjithashtu bënte punë ndërtimi për të plotësuar të ardhurat e vogla të fermës.
Shfaqjet e saj të para publike ishin në kishë kur ishte gjashtë vjeç.Në moshën shtatë vjeç, ajo filloi të luante një kitarë të bërë në shtëpi.Në moshën tetë vjeç, xhaxhai i saj bleu kitarën e saj të parë të vërtetë.
Parton filloi të performonte që fëmijë, duke kënduar në programet lokale të radios dhe televizionit në zonën e Tenesit Lindor.Në moshën dhjetë vjeç, ajo u shfaq në shfaqjen Cas Walker në WIVK Radio dhe WBIR-TV në Knoxville, Tenesi.Në moshën 13 vjeç, ajo regjistroi për Goldband Records, një label i vogël në Luiziana (kënga “Puppy Love”), dhe u shfaq në Grand Ole Opry, ku takoi Johnny Cash.
Suksesi i saj i parë erdhi si kompozitore, dhe menjëherë pas debutimit të saj, ajo nënshkroi me Combine Publishing.
Këngët e saj u regjistruan nga disa artistë gjatë kësaj periudhe, përfshirë Kitty Wells dhe Hank Williams Jr.Në vitin 1965, në moshën 19 vjeç, ajo nënshkroi me Monument Records. Në vitin 1967, muzikanti dhe argëtuesi i muzikës country Porter Wagoner e ftoi Parton të shfaqej në programin e tij televiziv javor, The Porter Wagoner Show.
Këngët dhe duetet e saj solo me Wagoner patën sukses.Përparimi i saj më i madh i kësaj periudhe ishte “Jolene”.I publikuar në fund të vitit 1973, ai kaloi top listat e muzikës kantri në shkurt të vitit 1974.
Në vitin 1978, Parton fitoi një Çmim Grammy për Performancën më të Mirë Vokale Femërore Kantri për albumin Here You Come Again.
Suksesi i saj u rrit në vitin 1980, me tre hite në vendin e tretë në top listat e muzikës kantri: “Starting Again” (shkruar nga Donna Summer), “Old Flames Can’t Hold a Candle to You” dhe “9 to 5”. Parton vdiq më 25 gusht 2026, në moshën 80 vjeç.
Parton është një nga artistet femra të muzikës kantri më të nderuara të të gjitha kohërave.Shoqata e Industrisë së Regjistrimit të Amerikës ka certifikuar 25 nga këngët ose albumet e saj si Gold Records, Platinum Records ose Multi-Platinum Records.Billboard ka 26 këngë që janë një rekord për një artiste femër në top listat e muzikës kantri.
Gjatë 40 viteve të fundit, ajo ka pasur 42 albume country në 10 vendet e para në karrierë, një rekord për çdo artist, dhe 110 këngë të vetme që kanë hyrë në top listat e karrierës.Shitjet e Parton në karrierë, duke përfshirë këngë, albume, regjistrime në bashkëpunim, përdorim të kompilimeve dhe shkarkime dixhitale me pagesë, thuhet se tejkaluan një rekord prej 100 milionësh në të gjithë botën.
Parton ka fituar nëntë çmime Grammy (përfshirë Grammy-n për Arritje Jetësore 2011) dhe ka marrë gjithsej 49 nominime për çmimin Grammy.Ajo ka marrë nominimet e dyta më të shumta nga çdo artiste femër në historinë e çmimeve prestigjioze.[citim i nevojshëm] Në vitin 1999, Parton mori nderin më të lartë të muzikës country, një hyrje në Sallën e Famës së Muzikës Country.Ajo mori një doktoraturë nderi nga Kolegji Carson-Newman (Jefferson City, Tennessee) në vitin 1990 dhe u fut në Sallën e Famës së Akademisë Kombëtare të Muzikës Popullore/Songwriters në vitin 2001. Në vitin 2002, ajo u rendit e 4-ta në 40 Gratë më të Mira të Muzikës Country të CMT.
Në vitin 2005, ajo u nderua me Medaljen Kombëtare të Arteve, nderimi më i lartë i dhënë nga qeveria e SHBA-së për përsosmëri në arte.Çmimi iu dha nga Presidenti i Shteteve të Bashkuara.Më 3 dhjetor 2006, Parton mori Nderimet e Qendrës Kennedy nga Qendra John F. Kennedy për Artet Performuese për kontributet e saj në arte.
Filantropia e Dolly Parton, “Biblioteka e Imagjinatës”, u themelua në vitin 1995. Është një program dhurimi librash që u dërgon libra falas fëmijëve nga mosha pesë deri në dhjetë vjeç.Që nga viti 1995, ajo ka dërguar 100 395 553 libra fëmijëve në të gjithë botën.Ajo e themeloi atë sepse babai i saj nuk dinte të lexonte ose të shkruante, por ai ishte një avokat për arsimin. Dhe ajo synonte të jetë një avokate për arsimin për fëmijët kudo.Shtrirja e bamirësisë së saj është e gjerë.Ajo përfshin katër vende dhe dërgon 1 milion libra çdo muaj.
Në vitin 2018, Parton u nderua nga Biblioteka e Kongresit si “organizata bamirëse që dërgoi librin e saj të 100 miliontë”.
Ajo ishte gjithashtu e apasionuar pas mbështetjes së Kryqit të Kuq Amerikan dhe bamirësive të lidhura me HIV/AIDS, si dhe Shërbimit të Peshkimit dhe Jetës së Egër të SHBA-së.
Në vitin 2015, një specie e sapozbuluar e kërpudhave që rritet në Apalaçet Jugore u quajt “Japewiella dollypartoniana” në nder të muzikës së Parton dhe përpjekjeve të saj për të sjellë vëmendjen kombëtare dhe globale në rajon. Wikipedia
Këngëtarja legjendare e muzikës country, Dolly Parton, e cila ndërroi jetë pak orë më parë në moshën 80-vjeçare, kishte qenë në një betejë me kancerin.
Përfaqësuesit e këngëtares së hitit “Jolene” e konfirmuan lajmin në një deklaratë për revistën PEOPLE, pa dhënë detaje të mëtejshme rreth sëmundjes.
“Pasi u përball me guxim me një betejë të shkurtër me kancerin, Dolly i dha lamtumirën jetës së saj tokësore në Qendrën e Kancerit Vanderbilt-Ingram, e rrethuar nga të dashurit e saj”, theksuan njerëz të afërt të saj.
Siç është raportuar nga People, ylli u shtrua në spital të premten, më 21 gusht, dhe kohët e fundit kishte pasur probleme me veshkat dhe sistemin imunitar.
Vdekja e saj u njoftua fillimisht nga nipi i saj, Bryan Seaver, nëpërmjet një postimi në rrjetet sociale. Panorama
Shqipëria është futur në muajin e tretë të protestave, ku për më shumë se 60 ditë, në Tiranë sheshet janë mbushur plot me qytetarë që kërkojnë dorëheqjen e kryeministrit Rama.
Prej më shumë sesa 2 muajsh, kemi ndjekur këtë protestë, duke qenë zëri i qytetarëve. Nuk kemi sesi mos të rendisim në këtë hapësirë edhe personazhet e famshme që kanë qenë frymëzimi i kësaj proteste.
Për më shumë se 60 ditë, emrat e njohur të ekranit janë parë në shesh, ku janë renditur krah protestuesve për t’ju bashkuar thirrjeve të tyre.
MEHDI MALKAJ
Aktori Mehdi Malkaj nuk mungon në asnjë protestë. Malkaj deklaroi se Rama tashmë është një ish-kryeministër sepse populli po e largon pasi ka vjedhur edhe jetën e foshnjave.
Ai kritikoi edhe artistët e shumtë që kanë heshtur për protestën. “Nuk bëhet kontratë me gjarpërinjtë dhe hardhucat. Jemi në një kohë të vështirë, por heroike. Unë nuk jam njeriu më i mençur, por e dua Shqipërinë. Këtu nuk mungon asgjë, i kemi të gjitha, por nuk jemi ne mirë, të ishin ne mirë e kishim marrë para me këngë dhe valle”, tha ai.
FJORALBA PONARI
Për disa javë rresht, Fjoralba ka qenë kryefjala e zhvillimeve të protestave. Ishte pikërisht figura e saj, që u imitua nga kryeministri Rama kur u tall me blogeret.
Por duket se një fakt i tillë nuk e ka intimiduar aspak prezantuesen, e cila ka vijuar me angazhimin e saj. Ajo është parë në protestë thuajse çdo ditë, duke vijuar me angazhimin e saj qytetar.
Paralelisht edhe në rrjetet sociale, ajo ka bërë kryefjalë tashmë zhvillimet që vijnë nga kjo protestë. Këtë javë, moderatorja mbante në duar edhe pankartën “Anullo ligjin 21/2024”.
TIRI GJOCI
Këngëtari është nga emrat e njohur që ka qenë në protestë që ditën e parë. Kur ende shumë të tjerë nuk ishin bashkuar, ai u pa në shesh dhe në rrjetet e tij sociale postonte atë çfarë ndodhte në shesh.
Që prej asaj dite, artisti është parë shumë shpesh në protestë, duke ndarë edhe pamjet në rrjetet e tij sociale.
E teksa kanë kaluar më shumë se dy muaj nga ajo ditë, Tiri ende shihet në shesh. Mesa duket edhe ai, është ndër ata që nuk heqin dorë nga kauza për këtë protestë paqësore.
ERBLIN BAJKO
Me aktorin jemi mësuar tashmë prej vitesh ta ndjekim në ekran. Në ato momente kur është mbi skenë, herë pas here nuk na i ka kursyer batutat me satirë për politikën apo edhe për politikanë të caktuar.
Por duket se kur përfundon detyrën si aktor profesionist, Erblini ka edhe kauza që zgjedhë ti ndjekë. Si është edhe protesta.
Artisti është parë në këtë protestë, ku I shoqëruar nga një vajzë ka qenë mes protestuesve. Jemi të sigurt që edhe Erblini ka jo pak arsye për të protestuar.
ERANDA LIBOHOVA
Këngëtarja e njohur ka preferuar që të jetë e fokusuar vetëm tek karriera e saj. Prej vitesh, Eranda Libohova ka preferuar mos të prononcohet për çështje të tjera që prekin vendin tonë.
Por kur bëhet fjalë për një kauzë të tillë kaq të rëndësishme, edhe Eranda nuk ka sesi të mungojë në shesh. Artistja është shfaqur mes protestuesve, duke mos e fshehur imazhin e saj në këtë protestë.
Nuk është hera e parë që e shohim artisten në shesh, krah protestuesve dhe jemi të sigurt që do ta shikojmë dhe herë të tjera. Panorama
Shqipëria është zgjuar. Prej gati 1 muaj protestat në shesh kanë treguar se shqiptarët kanë vendosur që të marrin në dorë fatet e tyre. Prej gati 1 muaj, qytetarët kërkojnë dorëheqjen e Kryeministrit Rama.
E mes tyre që nuk i është dorëzuar kësaj kauze janë edhe të famshmit. Njerëzit e ekranit të madh kanë treguar hapur mbështetjen e tyre jo vetëm me statuse “Instagram”-i, por me prezencën e tyre.
ALDO MARKU
Regjisori ka preferuar që të mbajë një profil të ulët në media. I fokusuar vetëm tek projektet e tij, Aldo ka preferuar që pak të flasë për tema të tjera. Megjithatë, kur vjen puna për një kauzë kaq të rëndësishme, ai nuk ka sesi të mungojë në shesh. I vetëm, pa miq dhe pa shumë bujë edhe në rrjetet sociale, ai i është bashkuar protestës, duke u bërë njësh me qytetarët e tjerë.
ARJON MUÇA
Në media e kemi parë shpesh të flasë për çështje të nxehta, por gjithnjë në rolin e moderatorit. Por tashmë si qytetar i këtij vendi dhe si një vlonjat, Arjoni nuk ka sesi mos ti bashkohet protestës. Së bashku me motrën e tij, Frensi, ata janë parë në shesh, përgjatë ditëve të protestës. Jemi të sigurt, se si shumë VIP-a të tjerë nga Vlora, pakënaqësia e tyre ka nisur nga projekti i Zvërnecit.
FJORALBA PONARI
Për disa javë rresht, Fjoralba ka qenë kryefjala e zhvillimeve të protestave. Ishte pikërisht figura e saj, që u imitua nga Kryeministri Rama kur u tall me blogeret. Por duket se një fakt i tillë nuk e ka intimiduar aspak prezantuesen, e cila ka vijuar me angazhimin e saj. Ajo është parë në protestë thuajse çdo ditë, duke vijuar me angazhimin e saj qytetar. Paralelisht edhe në rrjetet sociale, ajo ka bërë kryefjalë tashmë zhvillimet që vijnë nga kjo protestë.
STENALDO MËHILLI
Pa asnjë mëdyshje edhe Stenaldo të ishte pjesë e protestës. Si një i ri me aftësi të kufizuara, i cili është detyruar të emigrojë, ai nuk kishte sesi të mungonte. Paparaci ynë e ka fotografuar, ku jo vetëm ka dalë në krye të protestuesve, por edhe ka marrë një daulle dhe i binte. E pamundur që si një qytetar që në këtë vend ka hasur në shumë vështirësi, Stenaldo të mos protestojë bashkë me mijëra të tjerë në shesh.
RUDINA HAJDARI
Angazhimi i saj në politikë ka mbaruar prej disa kohësh. Por kjo nuk do të thotë që Rudina të heq dorë nga angazhimi si qytetare. Mes stinës së nxehtë dhe jetës që bën mes Shqipërisë dhe SHBA, ajo ka gjetur kohë të vijë në protestë. Ish-deputetja ka marrë pjesë në cilësinë e qytetares, duke lënë pas detyrën e lartë që dikur ka përfaqësuar.
KRISTI DRAGOTI
Prej shumë vitesh Kristi jeton në Belgjikë, ku dhe ka ndërtuar një jetë të re. Megjithatë, kur vjen puna për të marrë pjesë në një protestë paqësore në dobi të vendit, ai nuk ka sesi të mungojë. Në shoqërinë e miqve, Kristi është parë shpesh herë në protestë. Kujtojmë se edhe babai i tij. Roberti është treguar i ashpër në deklarata në lidhje me zhvillimet që vijnë nga organizimi i kësaj proteste.
MATILDA MCINI
Prej shumë vitesh pjesë e ekranit, Matilda e ka bërë me korrektësi detyrën e moderatores. Ndaj me të njëjtën korrektësi, tashmë po bën atë të qytetares së Shqipërisë. Ajo i është bashkangjitur protestave, duke lënë për pak kohë më mënjanë famën, duke u bërë njësh me protestuesit e tjerë. Krah saj u pa edhe Alesio Aliaj, që duhet thënë ka qenë në shesh që në ditën e parë të protestës, dhe ende nuk ka hequr dorë. gsh
Alis Kallaci përmbylli aventurën e tij në “Eurovision Song Contest 2026”, duke u renditur në vendin e 13-të me këngën “Nan”, një performancë që u prit me emocione si nga publiku shqiptar, ashtu edhe nga ai ndërkombëtar.
Gjatë gjithë kompeticionit, artisti i ri tërhoqi vëmendje me interpretimin e tij emocional dhe stilin e veçantë skenik, duke fituar mbështetje të gjerë në rrjetet sociale dhe nga fansat e muzikës në Europë.
Pas finales, Kallaci reagoi përmes një postimi në “Instagram”, ku shprehu mirënjohjen e tij për të gjithë ata që e kanë mbështetur në këtë eksperiencë të rëndësishme për karrierën e tij.
“Kur nisi gjithçka, më dukej shumë më e madhe se vetja ime…”, – shkroi ai, duke kujtuar pasiguritë dhe emocionet si një artist i ri në një skenë të madhe ndërkombëtare, ku përfaqëson jo vetëm veten, por edhe një vend të tërë.
Ai theksoi se mbështetja e publikut, votat dhe mesazhet e shumta kanë qenë forca më e madhe gjatë gjithë rrugëtimit të tij, duke e bërë këtë eksperiencë edhe më të veçantë. Në fund të reagimit, artisti u shpreh se kjo përvojë do të mbetet gjatë në kujtesën e tij, jo vetëm si arritje artistike, por edhe si një rritje personale dhe emocionale.
Postimi i tij është shpërndarë gjerësisht në rrjete sociale, ku shumë ndjekës e kanë vlerësuar përfaqësimin e tij në Eurovision si dinjitoz dhe premtues për të ardhmen e karrierës së tij. Por teksa të gjithë ishin të përqendruar tek Alis, pak e panë, partneren e tij që e shoqëroi jo vetëm si prezencë në këtë kompeticion.
Desara Gjini është e dashura e këngëtarit dhe çifti prej disa kohësh ka një lidhje të konsoliduar tanimë. Desara është edhe tekstshkruesja e këngës “Nan”, duke folur edhe publikisht për temën e këngës që këtë vit përfaqësoi Shqipërinë në Eurosong. Desara Gjini ndau historinë e lindjes së kësaj kënge, duke e përshkruar si një përjetim personal të lidhur ngushtë me kujtimet e familjes.
“Unë jam nga një fshat i vogël në Lezhë dhe të gjithë të afërmit jetojnë jashtë. Teksti ka dalë shumë natyrshëm. Ishte një ditë nga fundi i gushtit… disa nga të afërmit ishin larguar dhe disa do largoheshin në vijim. Më doli si ëndërr ‘mirupafshim nan’. Më kujtohet nana që ishte çdo herë te dera dhe kam hapur telefonin e kam shkruar. Të nesërmen kur ia tregova Alis, ai u ul fillimisht në kitarë dhe më pas në piano dhe doli muzika. Kështu ka nisur kënga. Ishte thjesht një përjetim i shumë viteve”, – tha Gjini.
Por deri më tani, asnjëri dhe as tjetri nuk kanë folur për historinë e tyre të dashurisë, edhe pse pozat në rrjetet sociale nuk mungojnë aspak. Në një lidhje të konsoliduar prej disa kohësh, Alis dhe Desara kanë bashkuar forcat edhe në muzikë, duke sjellë një ndër produksionet më të pëlqyera në Shqipëri, por jo vetëm./Panorama Plus
Përmes një mesazhi në rrjetet sociale, artistja theksoi rëndësinë e gjuhës shqipe për identitetin kombëtar të shqiptarëve, duke kujtuar sakrificat ndër breza për ruajtjen e saj.
SHBA- Këngëtarja shqiptare me famë botërore, Bebe Rexha, ka reaguar në mbështetje të studentëve shqiptarë në Maqedoninë e Veriut, të cilët kanë paralajmëruar protestë lidhur me të drejtën për zhvillimin e provimit të Jurisprudencës në gjuhën shqipe. Përmes një mesazhi në rrjetet sociale, artistja theksoi rëndësinë e gjuhës shqipe për identitetin kombëtar të shqiptarëve, duke kujtuar sakrificat ndër breza për ruajtjen e saj.
“Gjuha jonë shqipe është thellësisht e rrënjosur në identitetin tonë. Për breza me radhë kemi luftuar për ta ruajtur dhe mbajtur gjallë”, është shprehur ajo.
Bebe Rexha rikujtoi gjithashtu se Maqedonia e Veriut është një shtet multietnik, ku gjuha shqipe njihet si gjuhë bashkëzyrtare, ndërsa theksoi se studentët shqiptarë meritojnë të njëjtat të drejta dhe mundësi si të gjithë qytetarët e tjerë. Reagimi i artistes vjen në kohën kur studentët shqiptarë kanë ngritur shqetësime për kufizimin e përdorimit të gjuhës shqipe në provimet universitare./Dosja.al
Në artikullin e saj, AP veçon edhe praninë e aktores Raimonda Bulku gjatë performancës, si dhe momentin kur në ekran shfaqen imazhe të djemve në emigrim, një simbolikë që lidhet me largimin e bijve nga vendi.
AUSTRI- Associated Press e ka renditur performancën “Nân” të Alis mes 10 më të mirave të Eurovision Song Contest 2026, duke vlerësuar atmosferën dramatike dhe ngarkesën emocionale të interpretimit në skenë.
Në artikullin e saj, AP veçon edhe praninë e aktores Raimonda Bulku gjatë performancës, si dhe momentin kur në ekran shfaqen imazhe të djemve në emigrim, një simbolikë që lidhet me largimin e bijve nga vendi.
“Kënga hapet me një thirrje, ku një kor me atmosferë kishtare e shton edhe më shumë teatralitetin. Dramatike, për të thënë më të paktën! Pastaj, Alis, vokalisti pas “Nân”, merr kontrollin. Gjithçka zhvillohet si kolona zanore e një skene emocionale në një film ‘blockbuster’ dhe në skenën e finales performanca vazhdoi të kishte peshë: ai kishte veshur diçka që dukej si një parzmore me zinxhirë ndërsa një grua, që simbolizonte një nënë, lëvizte rreth tij”, shkruan Associated Press./Dosja.al
Sipas anëtarit të Eurovision Kosova, Albert Limani, i cili ndodhej në sallën e mediave bashkë me ekipin e RTK-së duke ndjekur paraqitjen e Shqipërisë, një grua nga delegacioni serb iu afrua dhe tentoi t’ua largojë flamurin, duke pretenduar se nuk lejohet në atë hapësirë.
AUSTRI- Një incident është raportuar në Qendrën e Mediave të festivalit të këngës Eurovision, që po mbahet këtë vit në Vjenë, ku një pjesëtare e delegacionit të Serbisë ka tentuar të pengojë valëvitjen e flamurit të Kosovës gjatë performancës së përfaqësuesit shqiptar.
Sipas anëtarit të Eurovision Kosova, Albert Limani, i cili ndodhej në sallën e mediave bashkë me ekipin e RTK-së duke ndjekur paraqitjen e Shqipërisë, një grua nga delegacioni serb iu afrua dhe tentoi t’ua largojë flamurin, duke pretenduar se nuk lejohet në atë hapësirë.
“Derisa po festonim bashkë me kolegë të tjerë paraqitjen e Shqipërisë në Eurovision, në Qendrën e Mediave në Vjenë, një grua nga delegacioni i Serbisë erdhi dhe tentoi të na e heqë flamurin e Kosovës, duke na thënë se ‘ky flamur nuk lejohet këtu’. Sigurisht, ajo tentoi ta prekë, por nuk e lejova dhe u kthye mbrapsht. Flamuri i Kosovës do të valojë dhe do të lejohet gjithkund, ndërsa ne do ta mbrojmë me çdo kusht”, ka shkruar Limani në Facebook, duke publikuar edhe një video nga momenti i incidentit.dosja.al
Mbrëmë u zhvillua nata finale e Eurovision, ndërsa vendin e parë e siguroi Bullgaria me këngën “Bangaranga”.
Përfaqësuesi i Shqipërisë, Alis, i cili u ngjit i pesti në skenën e Vjenës me baladën “Nân”, dhuroi një interpretim të jashtëzakonshëm dhe thellësisht emocional. I shoqëruar nga mjeshtrja e skenës, aktorja e madhe Rajmonda Bulku, dyshja shqiptare krijoi një moment magjik, duke i rrëmbyer zemrat e spektatorëve në arenë, si dhe të miliona shikuesve në Shqipëri, Evropë dhe më gjerë.
Si u ndanë votat për Shqipërinë?
Në përfundim të llogaritjes së votave, Shqipëria arriti të grumbullojë në total 145 pikë, duke u renditur e 13-ta mes 25 vendeve që garuan në Natën finale. Kjo shifër vjen si një kombinim i vlerësimit të jurive profesionale të shteteve pjesëmarrëse dhe votave të publikut (diasporës dhe fansave evropianë).
Nga juritë e 35 shteteve, balada “Nân” u vlerësua nga 10 prej tyre, duke mbledhur 60 pikë në total, ku spikati vlerësimi maksimal nga Portugalia.
Pikët nga Juritë Profesionale për Alisin:
Portugalia: 12 pikë
Mali i Zi: 10 pikë
Kroacia: 8 pikë
Qipro: 8 pikë
Malta: 6 pikë
Azerbajxhani: 6 pikë
San Marino: 5 pikë
Belgjika: 3 pikë
Izraeli: 1 pikë
Greqia: 1 pikë
Nga ana tjetër, vota e publikut – e cila u mblodh përmes telefonatave, SMS-ve dhe votimit online gjatë kohës që dritarja ishte e hapur – i dha Shqipërisë një mbështetje domethënëse prej 85 pikësh. bw
Sonte, në skenën madhështore të finales së Eurovision Song 2026, Shqipëria do të përfaqësohet nga Alis me këngën “Nan”, një baladë emocionale që ka prekur publikun shqiptar dhe fansat e Eurovisionit në mbarë Europën. Pas performancës në natën e dytë të Eurovision, artisti do të ngjitet sërish sonte në skenën austriake për të sjellë një performancë plot emocion, identitet dhe kulturë shqiptare.
Kënga “Nan” është vlerësuar për tekstin e ndjerë dhe interpretimin e veçantë të Alis, duke u konsideruar si një nga përfaqësimet më artistike të Shqipërisë në vitet e fundit. Fansat shqiptarë brenda dhe jashtë vendit pritet të ndjekin me emocion performancën në finalen e madhe, me shpresën që Shqipëria të arrijë një rezultat të rëndësishëm në konkurrimin europian.
Përfaqësuesja e Shqipërisë ka marrë mjaft vlerësime pozitive nga fansat dhe komentatorët e Eurovision Song 2026, sidomos për emocionin dhe interpretimin vokal.
Portali Eurovision World e përshkruan këngën si një baladë shumë emocionale me tekst të ndjerë për dashurinë e nënës dhe largimin e fëmijëve nga shtëpia.
Faqja euroalfa shkroi se “Nan” është një nga këngët më prekëse të këtij edicioni. Panelistët vlerësuan vokalin e Alis si “perfekt” dhe thanë se kënga ka potencial të fortë.
Gazeta suedeze Aftonbladet e cilësoi interpretimin si “emocional dhe teatror”, duke theksuar praninë e figurës së nënës në skenë si një element që e bën performancën më të fortë emocionalisht.
Edhe komuniteti i fansave bnë faqen Reddit reagoi shumë pozitivisht. Disa komente e quajtën performancën “të fuqishme”, “prekëse” dhe “një nga momentet më emocionale të festivalit”. Shumë komentues thanë se kënga i bëri të qanin, sidomos për shkak të temës së nënës dhe interpretimit skenik.
Finalja e Eurovision Song Contest 2026 zhvillohet sonte përpara miliona teleshikuesve në të gjithë botën, ndërsa votat e publikut dhe jurive do të përcaktojnë fituesin e këtij edicioni. Shqipëria synon të lërë gjurmë edhe këtë vit me “Nan”, një këngë që sjell emocione të forta dhe tinguj modernë të ndërthurur me elementë tradicionalë shqiptarë. bw
Komentet