VOAL

VOAL

Debutim i suksesshëm i Imerit në kombëtaren e Zvicrës – Nga ARIF EJUPI

November 13, 2021
blank

Komentet

blank

Me gjithë vështirësitë që i solli pandemia Shkolla Shqipe e Mësimit Plotësues në Republikën dhe Kantonin e Gjenevës e mbyll vitin akademik me rezultate të kënaqshme

Fundjavën e kaluar në sallën e festave dhe ngjarjeve kulturore  Aire të komunës Vernier të Gjenevës,  janë tubuar  prindër, nxënës, mësimdhënës dhe arsimdashës të  shumtë të shkollës shqipe jo vetëm nga Gjeneva, por edhe nga kantone të tjera të Zvicrës.
Kësaj ngjarje i ka paraprirë edhe një Kuvend vjetor pune me prezantim dokumentesh dhe analizash nga kryetari  i Lidhjes së Arsimtarëve dhe Prindërve Shqiptarë “Naim Frashëri” në Zvicër zoti Liburn Mehmetaj.
Mehmetaj një i rinj  punëtor dhe i palodhshëm studimet e nivelit Master  në fushën e Jurisprudencës i ka përfunduar me mjaft sukses në Universitetin e Gjenevës.
Ai krahas punës si Avokat duke parë rënien drastike të numrit të nxënësve  dhe mosinteresimin e prindërve për përfshirjen e fëmijëve të tyre në Shkollën Shqipe, me 2014 do të jetë përkrah kolegut të tij Gëzim Nexhmedin Ilazi,i cili në këtë periudhë ishte në krye të LAPSH-it në Gjenevë.
Angazhimi i ish-nxënësve të kësaj shkolle tani ekspertë fushash të ndryshme ngjallë shpresën dhe  rrit optimizmin për ditë më të mira.
Kjo u vërejt edhe në këtë Kuvend ku gjithçka para të pranishmeve u prezantua deri në detaje duke u dhënë  si shtesë edhe sqarimet e duhura .
Për dallim nga e kaluara regjistrimi i fëmijëve në Shkollën Shqipe të Mësimit  Plotësues në Zvicër, prej tash e tutje mund të bëhet në çdo kohë me metodën online.
Me të përfunduar punimet e  Kuvendit në skenë u ngjitën mësues e nxënës të Shkollës Shqipe të Mësimit Plotësues në Gjenevë.
Me fjalë të thurura  bukur mirëseardhje dhe falënderim nga zemra për prezencën kaq të madhe të gjithëve u  ka shprehur zonja Brikena Qafa Osmani, Dr. në  Sociologji dhe Antropologji Sociale.
Zonja, Qafa-Osmani nga janari i vitit 2018 është e angazhuar si mësuese në Shkollën  Shqipe të Gjenevës, ku jep kontribut të jashtëzakonshëm si në shtim të  numrit të nxënësve ashtu edhe në rritje të cilësisë në leksione.
Ndërkaq, përmbajtjen  e skemës programore e shpalosën nxënësit e kësaj shkolle Eliza Jahiu dhe Ervin Halili, ky i fundit me baba shqiptar e nënë gjenevase.
Ervini me të folmen e tij të rrjedhshme në Gjuhën shqipe na impresionoi të gjithëve, duke dhënë shembullin që mësuesit e mirë orën e mësimit e kthejnë në kopsht bilbilash.
Këta fëmijë me fytyra të buzëqeshura dhe të veshur bukur i ngjanin një nate vere me yje .
Ata të hareshëm dhe me besim të plotë në vetvete deklamuan vargje të përzgjedhura të rilindësve tanë.
Me zërin prej bilbili kënduan edhe këngë mbi Atdheun, Flamurin ,Alfabetin dhe Heronjtë tanë duke filluar nga kryeheroi ynë kombëtar Gjergj Kastrioti- SKËLNDERBEU, e deri tek legjendarët Adem Jashari e Zahir Pajazti.
Si dëshmi për frekuentimin dhe rezultatin në Shkollën Shqipe me Mësim Plotësues të Gjenevës, secili nga nxënësit u pajis me dëftesë. Kurse për më të dalluarit zoti Mehmetaj ,ndau edhe mirënjohje.

blank

Pa ashtu u lavdërua edhe puna e mësueseve: Hyrije Kurteshi, Brikena Qafa-Osmani, Fatime Bllaca, Lumnije Emini, Hana Bilalli dhe ajo e kolegut të tyre Alban Kryeziu.
Puna e gati tri dekadave u kurorëzua edhe me promovimin e Monografisë “Shkolla Shqipe në Gjenevë” e autorit Agim Paçarizi, pedagog me dyzet vite pune në Shkollat e Kosovës dhe në atë të Gjenevës.
Kontributi i zotit Agim Paçarizi dhënë ndër vite shkollës shqipe në Gjenevë, u shpërblye me mirënjohje nga z.Mehmetaj, kryetar i LAPSH-it, në nivelin Qendror dhe në atë të Republikës dhe Kantonit të Gjenevës.
Po ashtu familjarë, miq e kolegë duke vlerësuar angazhimin e Paçarizit,si mësimdhënës dhe udhëheqës të LAPSH-it, në Gjenevë ndanë tufa lulesh .

blank
Monografia mbi Shkollën Shqipe në Gjenevë, përveç disa ekzemplarësh që iu ndanë mësuesve dhe mësueseve me të cilët autori Agim Paçarizi,ndau të mirën dhe të keqen, iu dha si donacion LAPSH-it të Gjenevës.
Në këtë jubile me rëndësi jetike për shqiptarët në mërgim prezantuan edhe Abas Fejzullahu, Hamzë Morina, Nezir e Nexhmije Mehmetaj, që me  angazhimin e tyre të pashoq ndihmuan në hapjen dhe shtimin e shkollave shqipe në çdo cep të Zvicrës.
Të pranishëm ishin edhe veprimtarët e hershëm Saim Tahiraj, themelues dhe kryetar i shoqatës bamirëse “Sali Çeku” me seli në Zvicër, si dhe aktivistët Sami Dërmaku, Jakup Emini, Bislim Hoxha, Salih Salihu, Shani Zekolli dhe ish-mësuesit e viteve të 90-ta, Albana Krasniqi-Malaj, Teuta Zekolli dhe Arif Ejupi.
Mehmetaj, veçmas shprehi mirënjohje dhe konsideratë të lartë për të gjithë ata që me donacione të rregullta po ndihmojnë në profilizimin dhe ecjen përpara të Shkollës  Shqipe të Mësimit Plotësues në Gjenevë.
Dashurinë për Shkollën Shqipe në Gjenevë tash sa vjet duke derdhur mjete në xhirollogari të saj janë duke e treguar vëllezërit Azem e Ajet Hyseni, pronarë të ndërmarrjes “Hyseni Construction SA”
Ata me familjet e tyre ishin prezent edhe në festën e sotme. Si çdoherë modest e fjalë pak mendojnë që bashkëpunimi me zotin Mehmetaj është i mundshëm, ngase ai e vlerëson drejt kontributin e gjithsecilit.
Edhe pse jo profitabil sikur dikur mbarëvajtjen e këtij mësimi e ndihmon me donacione të kohëpaskohshme edhe zoti Milazim Maliqi, pronar i një pike pijesh  të verës së Rahovecit në Gjenevë të Zvicrës.
Fjalë mirënjohje u thanë edhe për institucionet e Republikës dhe Kantonit të Gjenevës,të cilat që nga fillimet e para të kësaj shkolle  na kanë mbështetur parezervë.
Se vërtetë shqiptarët janë mirënjohës dhe mosharrues  ndaj çdo të mire flet edhe gjesti i vëllezërve Artan dhe Astrit Dula nga Polluzha e Rahovecit, pronarë të  restorantit “Le Bistro” në Gjenevë, të cilët nga dëshira për ta nderuar ish-mësuesin e tyre të dikurshëm Hamzë Morina, shtruan drekë, për te dhe miqtë e tij, Agim Paçarizi, Abas Fejzullahu, Saim Tahiraj, Arif Ejupi, Bislim Hoxha dhe Flamur Paçarizi.

blank

Nga ky solemnitet që shënoi përfundimin me sukses të këtij viti shkollor doli mesazhi që nga të gjithë ne të ndihmohet  dhe të motivohet për punë Z. Liburn Mehmetaj, kryetar i LAPSH-it, në Zvicër dhe Gjenevë.
Në rast dështimi apo mospërkrahje ashiqare do të vërehet se vetë ne me vetëdije apo pa te, ua kemi vënë kazmën themeleve të kësaj vatre të diturisë, që vetëm nëpërmjet saj mund t’i shpëtojmë fëmijët tanë nga asimilimi.
Përpjekjet për t’i fajësuar të tjerët do të jenë të kota dhe qesharake, kur dihet që Zvicra, si vend mikpritës dhe pioniere e respektimit të të Drejtave dhe Lirive të Njeriut, të gjitha komuniteteve të botës ua ofron mundësinë e ruajtjes së trashëgimisë së tyre etnokulturore dhe historike.
ARIF EJUPI

blank

BEFASI PËR TË MIRË NË KUVENDIN E LAPSH NË KANTONIN E GJENEVËS Nga ABAS FEJZULLAHI

 

 

Në hapësirat e Salle des Fêtes d’Aïre Ch. Du Grand-Champ 11, 1219 Aïre në Gjenevë më, 4 qershor 2022, pikërisht në ora 14:00, nisi punimet Kuvendi i LAPSH, sipas FTESËS e cila në përmbajtjen e saj përfshinte Rendin e ditës e që ishte bërë publike më parë, për pjesëmarrjen e anëtarëve të LAPSH për Kanotonin e Gjenevës dhe për të gjithë të interesuarit e tjerë në nivel të LAPSH “Naim Frashëri” në Zvicër.

blank

Pamje nga Kuvendi

Pjesëmarrja në këtë kuvend ishte një befasi e këndëshme që Kuvendi fillo dhe përfundoi punimet saksisht sipas kohës së parapar sipas programit e Rendit të ditës. Këtë mënyrë të organizimit ua kisha dëshiruar të gjitha kantoneve tjera nëZvicër me qenë të përpiktë në kohë lidhur me organizimet që të fillojnë me kohë siç shkruajn në Ftesa e lajmërime të shpërndara.

blank

Liburn Mehmetaj, Kryetar i LAPSH për kantonin e Gjenevës dhe i LAPSH për Zvicër, paraqiti në Kuvend para të pranishmëve në mënyrë mjaft konkrete me fjalë e foto pamje dhe dëshmi punën e bërë në LAPSH në Gjenevë , ku mes tjerash dhkurtimisht trgoi ballafaqimet me vështërsit dhe sukseset e arritura tue paraqitur edhe dëshiren për ndryshme dhe jetësimin e qëllimeve të caktuara për punë dhe organizim sa më të mirënë të ardhmen.

Paraqitja e një Produkti të ri (Aaplikacioni) me të dhëna e dëshmi për punën dhe dokumentacionin e LAPSH në Gjenevë, ku edhe institucionet tjera arsimore të bashkësive tjera nëse tregojn interesim për ta blerë dhe nëse ky Produkt (Aplikacion) do të Ju shitet të interesuarëve siç e theksoi gjatë shpjegimit që bëri kryetari Liburn Mehmetaj, do të ket edhe përfitime materiale në llogari të LAPSH.

 

Në vijim të dhënat për Produktin (Aplikacionin) marrur nga programi i paraqitur në Kuvend më 4, qershor 2022.

“Aplikacion mobil Kryetari i LAPSH-së në Gjenevë ka krijuar një aplikacion mobil i cili lehtëson shumë menaxhimin e studentëve. Kur prindërit regjistrojnë fëmijën e tyre në faqen e internetit www.lapshgeneve.com, të dhënat e regjistrimit gjenerohen automatikisht në aplikacionin mobil, dhe çdo mësues mund t’i shohë nxënësit në aplikacion një minutë pas regjistrimit. Aplikacioni i lejon mësimdhënësit që të kenë qasje në numrat e telefonit të secilit prind, në çdo kohë (për shembull në rast emergjence). Mësimdhënësi regjistron ditarin dhe mungesat në aplikacion, por edhe notat në fund të vitit. Kjo ia mundëson Kryesisë të gjurmojë mungesat e përsëritura dhe gjithashtu të dërgojë notat që do të shënohen në librezën shkollore në një mënyrë të automatizuar dhe dixhitale. Mësuesit mund të çregjistrojnë një nxënës dhe të përditësojnë informatat si klasa dhe kontaktet e mësuesit në shkollën publike. Mësuesit mund të shënojnë edhe përshkrimin e mësimit për çdo orë shkollore.”

Foto Dëshmi:
blank

Pas punimeve të Kuvendit që përfunduan brenda 35 minutave programi vazhdoi me festën e nxënësve për fund vitin shkollor 2021-2022.

Programi kulturor i përgatitur me nxënës kënaqen pjesëmarrësit me këngët e kënduara kushtuar, diturisë, atdheut, prindërve gjyshërve që si shenjë falënderimi morën shumë duartrokitje për programin e qfaqur me mjaft sukses.

Pas përfundimit të programit kulturor të nxënësve programi vazhdoi me përurimin e librit Monografikë “Shkolla Shqipe në Gjenevë” të z. Agim Paçarizit, ku z. Liburn Mehmetaj, kryetar i LAPSH mes tjerash falënderoi z. Agim Paçarizi për punën e bërë si udhëheqës i LAPSH në kantonin e Gjenevës për shumë vite, veteran i arsimit dhe anëtar nderi i LAPSH në Gjenevëpër me Monografinë si dhuratë me shumë vëlerë për LAPSH si dhe për faljen e një numër të caktuar të librave për t’i shitur LAPSH me çmimin që vet e përcakton dhe mjetet e grumbulluara nga shitja e librave shkojn në llogarinë e LAPSH si ndihmesë për institucionin arsimor ku edhe vet ka vepruar e ndihmon edhe pas pensionimit.

blank

 

Disa foto nga përurimi i librit Monografikë “Shkolla Shqipe në Gjenevë” të z. Agim Paçarizit

blank

blank

blank
blankblankblank

blank

Monografia mbi Veprimtarinë e Shkollës Shqipe të Mësimit Plotësues në Gjenevë, libër që kujton përpjekjet dhe sakrificën e brezave në ruajtjen e Gjuhës dhe Kulturës Sonë

Shqiptarët edhe pse populli më i lashtë i Gadishullit Ballkanik, asnjëherë nuk janë ndjerë të qetë në trojet e veta të mileniumeve.

Ata mbi pesë shekuj kanë provuar shtypjen dhe mohimin e të drejtave të tyre elementare nga Perandoria Otomane.

Me gjithë pengesat dhe trysnitë e vazhdueshme të armiqve ata më 28 Nëntor të vitit1912, arrijnë që në Valonë (Vlora e sotme)të krijojnë shtetin e tyre.

Kur tamam nisi vënia e themeleve të këtij shteti njëfarë Mbretërie Serbe e degjeneruar dhe e udhëhequr nga kriminelë ordiner fillon pushtimin e tokave pellasgo-ilire.

Kjofarë Mbretërie detyrë vetes ia kishte dhënë shfarosjen e shqiptarëve dhe popullimin e trojeve të tyre me sllavë.

Gjatë dy Luftërave Ballkanike Serbia,ndaj shqiptarëve kryen gjenocid të paparë.

Politikë e ngjashme zbatohet edhe gjatë Luftës së Dytë Botërore. Vetëm në vitin 1945,nga çetnikë e partizanë serbo-malazezë u vranë dhe masakruan mbi 55-mijë shqiptarë etnik.

Ata të pa status dhe të drejta në tokat e tyre, dhe të ekspozuar përpara një gjenocidi që nuk e njeh historia, detyrohen të migrojnë në të gjitha vendet e globit.

Shpresa dhe këmbëngulja e tyre që një ditë do ta ribëjnë Shqipërinë Natyrale, edhe pse në dhé të huaji i shtynë që me zellin më të madh të punojnë në ruajtjen e gjuhës, kulturës dhe traditave të tyre.
Nëse në një vend ishin edhe dhjetë shqiptarë të mërguar bënin përpjekje për hapjen e ndonjë shoqërie apo klubi kulturor.

Këtë e dëshmojnë edhe dhjetëra klube e shoqata të krijuara nga shqiptarët në Amerikë, Evropë, Azi, Afrikë e deri në Zelandë të Re, gjatë dy shekujve të kaluar.

Në prag të shekullit të njëzetenjë një fat si ky do t’u imponohet prapë shqiptarëve të Kosovës, Maqedonisë së Veriut, Kosovës Lindore dhe atyre të Malit të Zi.

Ata nën dhunë dhe represion degdisën nëpër botë. Kurse shumica e atyre që Atdheun vendosin ta mbrojë edhe me kokë vriten dhe masakrohen nga regjimi kriminal i Serbisë.

Intelektualë dhe Atdhetarë të shpërndarë në të gjitha anët e botës sikur kujtojnë thënien emblematike të rilindësit tanë Papa Kristo Negovani, ”Shkronjat e bëjnë kombin të quhet komb, po të mos kemi shkronjat shqip, dituria e kombeve të tjera do të na mbysë, nuk do të dëgjohet më fjala shqiptar e shqip”

Shqiptarët të shpërndarë në Evropën Perëndimore, Shtetet e Bashkuara të Amerikës, Australi e Zelandë të Re, kanë jetësuar porosinë e Negovanit, duke hapur Shkolla Shqipe të Mësimit Plotësues në të gjitha vendet, ku jetojnë dhe veprojnë.

Kuptohet që një punë e tillë kërkonte kohë e angazhim,por duhet të jemi të sinqertë që tani rrethanat për të vepruar ishin shumë më të lehta dhe më të favorshme, se ato në të cilat vepronin gjeneratat përpara nesh.

Të përndjekurit e viteve të 80-ta,përcilleshin çdo hapë nga UDB-ja jugosllave dhe zagarët e saj.
Më 17 janar të vitit 1982 në Unterguppenbach të Gjermanisë,me një atentat nga më të pistët UDB-ja jugosllave organizatë tipike terroriste vret tre ideologët e Lëvizjes sonë për çlirimin e viseve shqiptare Jusuf e Bardhosh Gërvalla dhe bashkëveprimtarin e tyre Kadri Zeka.

Kurse më 5 maj të vitit 1985 në krye të detyrës në burgun e Beogradit,mbytet me tortura shtazarake Zija Shemsiu, dhe burgoset bashkëveprimtari i tij Sami Kurteshi,i cili vuan vite të shumta burgimi në kazamatet jugosllave.

Përkundër dhunës dhe terrorit edhe pse në kushte tepër të rënda si në Zvicër, Gjermani, Belgjikë etj,u krijuan klube dhe shoqata të cilat fuqishëm kundërshtuan okupimin e Kosovës nga sllavo-komunistët.

Me çlirimin Kosovës dhe demokratizimin e shtetit tonë amë Shqipërisë,disa intelektualë e mësimdhënës të fushave të ndryshme kanë nisur punën në shkrimin e librave dhe monografive.

Nëpërmjet këtyre librave plotësohen arkivat e shtetit tonë, dhe brezat në ardhje mësojnë të vërtetën mbi sakrificën e atyre që vepruan jashtë atdheut, pa takuar prindër e fëmijë të tyre për vite e dekada.

Pas një pune gati dyvjeçare dritën e botimit e sheh edhe monografia “Shkolla Shqipe në Gjenevë” e autorit Agim Demir Paçarizi.

Libri është shtypur katër-pesë ditë para ndërrimit të moteve në Shtëpinë Botuese“Lena-Grafik”të Prishtinës.

Abas Fejzullahu, veteran i Arsimit në Kosovë dhe Diasporë,duke e pasur në duar dorëshkrimin e këtij libri para se të botohet thotë ”Kjo monografi është hartuar ex-novo pa u kopjuar asgjë nga ato më të hershmet.

Sipas, z.Fejzullahu gjithçka në këtë monografi është pasqyruar në mënyrë të drejtë dhe reale.
Madje,ai përshtypjet e tij rreth këtij libri i shpreh edhe nëpërmjet një artikulli mjaft përmbajtjesor në gazeta e portale si: “Voice of Albanians” të krijuesve të njohur Skënder dhe Elida Buçpapaj, në “Bota Sot” “Shkodër.net”etj.

Vlerësim kritikë kësaj monografie i bën edhe Jusuf M.Bytyçi. Ai punën e Paçarizit e cilëson si një vlerë të veçantë për brezat si në Kosovë ashtu dhe Diasporë.

Po ashtu lexuesi me të marrë në duar librin do të bindet për punën serioze të pedagogut të shumë brezave Agim Demir Paçarizi.

Paçarizi si në Kosovë ashtu edhe në mërgim punën e mësimdhënësit e ka kryer me dashuri dhe përkushtim të madh, gati dyzetvjet.

Në këtë monografi me diku 15-të kapituj e nënkapituj përfshihen të gjithë ata që kontribuuan qoftë në organizim, mësimdhënie apo edhe dhënie donacionesh, në dobi të kësaj shkolle.

Iniciativa për çeljen e një shkolle të pavarur me mësim në gjuhën shqipe në Gjenevë, doli në pranverë të vitit 1987,nga mërgimtarët e hershëm si:Xhafer Shatri, Kadri Abdullahu, Shyqeri Ukshini, Adem Islami, Sami Tusha, Jakup Halimi, Selman Kllokoqi, Ejup Ahmeti, Elfi Agushi, Sami Dërmaku, Aqif Januzi, Ilaz Bajrami, Shabi Hajdini, Muharrem Zymeri, Gafurr Çalaj, Ymer Cacaj, Miftar Abdullahu, Muhabi Latifi, Avdi Veseli, Enver e Rabije Abdullahu etj.

Ky grup iniciues nën udhëheqjen e z.Xhafer Shatri, organizoi një mbledhje në banesën e veprimtarit të njohur të këtij kantoni Selman Kllokoqi.

Pas këtij takimiu caktua grupi punues prej 8 vetave,që detyrë kishte regjistrimin e saktë të fëmijëve tanë mërgimtarë dhe moshën e tyre, me të drejtë të përfshirjes në shkollën me mësim plotësues në gjuhën shqipe.

Me të përfunduar regjistrimi si nevojë urgjente u shfaq gjetja e pikave ku mund të zhvillohej ky mësim.

Adresë e parë e përkrahjes rreth këtij problemi mjaft serioz do të jetë “Centre Social Protestant”në Gjenevë.

Në këtë qendër më tepër të karakterit bamirës mërgimtarët tanë do ta kenë edhe përkrahjen e parezervë të mikut tonë të madh Ueli Leuenberger.

Ai plot pesëdhjetë vjet ishte kryeprotagonist i organizimeve tona në Zvicër. Veç kësaj Leuenberger, u shqua si mbrojtës i çështjes shqiptare edhe në Parlamentin e Zvicrës.

Të gjithë i dimë reagimet e tij të fuqishme kundër grupeve ksenofobe. Ato me postim afishesh në vende publike i etiketonin dhe fyenin shqiptarët me lloj-lloj termash përçmues.

Qëllimi ishte që të pengohet vendosja e tyre në Zvicër. Dyshohet që këto grupe ekstremistësh ishin të manipuluara nga lobi serbë, që jepte shuma të majme të hollash për t’i diskredituar shqiptarët, e përndjekur me dhunë nga regjimi fashist i Serbisë.

Leuenberger luftëtar i pakompromis në mbrojtjen e të drejtavedhe lirive të popujve të shtypur jo që mbërrin me fitua këtë betejë, por më 14 maj të vitit 1996, në zemër të Gjenevës,hap Universitetin Popullor Shqiptar.

blank

Prej këtij momenti mërgimtarët shqiptarë të të gjitha viseve tona janë me një qendër të rëndësishme kulturore, ku mund t’i zhvillojnë të gjitha aktivitetet e tyre.

Ambientet e kësaj qendre krijojnë mundësi për punë cilësore dhe hapje të pikave të tjera të mësimit plotësues në gjuhën shqipe, në të gjitha komunat e Republikës dhe Kantonit të Gjenevës.

Pikërisht më 1996, edhe shkolla me mësim plotësues në Gjuhën shqipe do ta ketë kulmin e arritjeve të saj.

Nëpërmjet një konkursi të rregullt të shpallur nga Ministria e Arsimit, Shkencës dhe Kulturës e Republikës së Kosovës,të datës 10 gusht 1996,të gjithë mësimdhënësit e shkollës me mësim plotësues në Gjuhën shqipe në Zvicër, përzgjidhen me kualifikime përkatëse.

blank

blank

Ndërkaq, arka e këtij Asociacioni Arsimor ku kohë pas kohe kontribuonin me mjete prindërit si:Nehat Fera, Halil Halili, Xhafer Shatri, Muharrem Lutfiu, Zijadin Abdullahu, Shaban Limani, Sami Arifi, Miftar Abdullahu, Hevzi Kryeziu, Kadri Abdullahu, Qamil Aliti, Avdi Veseli, Azem Azemi, Ali Hetemi, Dalip Hajdini, Kadri Ajeti, Islam Demiri, Ismet Kadriu, Muhabi Latifi, Muhamet Ajeti, Nazmi Jashari, Nebih Bllaca, etj menaxhohet në mënyrë të përpiktë dhe profesionale nga atdhetari i njohur Jakup Halimi.

Bashkëpunimi i Shkollës së Mësimit Plotësues në Gjuhën Shqipe,edhe gjatë kësaj periudhe me Departamentin e Arsimit, Shkencës dhe Kulturës së Gjenevës, ishte në nivel të duhur.

Këtë e dëshmon edhe ky vërtetim i nxënëses Shqipe Agushi,ku shihet bartja e notës nga Mësimi Plotësues i Gjuhës shqipe,në atë të rregullt në Gjuhën frënge.

blank

 

Edhe pse puna zhvillohej në baza vullnetare bartës të aktivitetit në shumë fusha janë mësimdhënës e nxënës të kësaj shkolle.

Sidomos një grup nxënësish prej dhjetë vetave të prirë nga koreografi ynë i mirënjohur Xhemali Berisha, me paraqitet e tyre të shkëlqyera do ta begatojnë shumëllojshmërinë kulturore jo vetëm brenda komunitetit tonë, por në tërë Republikën dhe Kantonin e Gjenevës.
Punën e prezantueses së programeve dhe deklamimin e vargjeve më me vlera të autorëve tanë do ta bëjë vite me radhë nxënësja shembullore e kësaj shkolle Artë Hevzi Kryeziu.

I entuziazmuar nga suksesi i mësimdhënësve dhe fëmijëve tanë në Diasporë,Dr.Ibrahim Rugova, president i Republikës së Kosovës,në një nga mbledhjet e mbajtura në Prishtinë, publikisht e pati falënderuar ministrin e Arsimit në ekzil, prof.dr.Muhamet Bicaj.

Ai në bashkëpunim më kryetarët e LAPSH-it, në vendet e Perëndimit,pati arritur nivel të kënaqshëm të mbarëvajtjes së këtij mësimi.

Në anën tjetër aktivitetin jashtë shkollor të gjithë nxënësit e shkollës shqipe, me prirje në futboll e zhvillonin në Klubin Futbollistik F.C.”Kosova”të Gjenevës, krenari jona e përhershme.
Paçarizi duke qenë në rrjedhën e këtyre zhvillimeve arrin që me dokumente e shifra të regjistrojë çdo gjë, që ka të bëjë me shkollën e mësimit plotësues të Gjuhës shqipe në Gjenevë.
Libri me rreth 260 faqe përfshin edhe autobiografitë e pjesës dërmuese të mësimdhënësve.

Me kusht që të iket prej çdo censure dhe lëshimi të rastësishëm jetëshkrimet janëtë shkruara nga vetë mësuesit e shkollës së mësimit plotësues të Gjuhës shqipe,në Republikën dhe Kantonin e Gjenevës.

Sipas z.Paçarizi kjo monografi do të ishte edhe më e vëllimshme sikur thirrjes për bashkëpunim t’i përgjigjeshin edhe disa nga ish-mësuesit e kësaj shkolle.

Ata edhe pse të kontaktuar nga ai pa dhënë asnjë sqarim kanë refuzuar bashkëpunimin.
Megjithatë, ai s’është dekurajuar në asnjë mënyrë, por ka vazhduar me projektin e veprës deri në realizimin e saj.

Kapitull në vete në këtë libër është edhe bashkëpunimi i kësaj shkolle me Departamentin për Arsim Shkencë e Kulturë të Gjenevës.

Paçarizi duke shprehur mirënjohje të lartë ndaj autoriteteve dhe institucioneve të Republikës dhe Kantonit të Gjenevës,përmend emra të shumtë personalitetesh dhe individësh që janë krah i fuqishëm i shkollës shqipe.

Mirëpo,në një shkrim si ky është e pamundur të theksohen,sepse lista e tyre është shumë e gjatë.

Duhet potencuar që Shkolla me Mësim Plotësues në Gjuhën Shqipe në Gjenevë, është nga të parat në Zvicër, që ndihmohet financiarisht nga Departamenti i Arsimit të kësaj Republike dhe Kantoni.

Gjatë rrugëtimit tridhjetëvjeçar kjo shkollë është ndeshur edhe me vështirësi të shumta.
Atëherë kur është menduar ngritja e nivelit të saj ka pasur rënie drastike të numrit të nxënësve, dhe dorëheqje nga puna të mësimdhënësve të kualifikuar.

Ata që për vite të tëra kanë punuar vullnetarisht tani për arsye nga më të ndryshmet nuk kanë mundur ta vazhdojnë këtë mision të shenjtë. Disa edhe kanë pasur detyrime ndaj vendit të tyre të rregullt të punës.

Deri tek kjo mbase ka ardhur edhe si pasojë e mosinteresimit të qeverive tona në Kosovë e Shqipëri, të cilat përveç premtimeve pak kanë arritur të bëjnë në dobi të këtij mësimi.

Vendet e tjera si Italia, Spanja, Portugalia etj, këtë mësim e kanë dukshëm më të avancuar.
Komunitetet e këtyre vendeve me qëndrim në Zvicër,janë të mbështetura drejtpërsëdrejti si me kuadro ashtu edhe me mjete nga qeveritë e tyre.

Shkolla me Mësim Plotësues në Gjuhën shqipe në Gjenevë,pa u analizuar asnjëherë shkaqet ballafaqohet me probleme nga më të ndryshmet sidomos pas vitit 2000.

Në mënyrë që të mos vije deri te mbyllja e saj, angazhohen disa individë si:Agim Paçarizi, Faruk Osmani, Albanë Krasniqi-Malaj, Januz Salihu, Faruk Bllaca, Drita Veshi, Avdyl Hamza, Rasim Zeqiri, Hajrush Sadiku, Qemajl Neziri, Ali Mehmeti, Mirishahe Limani-Hiler, Idriz Zeqiraj, Jakup Emini, Rifat Haxhiaj, Fadil Avdiu, Ismet Kurteshi, Nexhmedin Ilazi, Nasuf Nuhiu,etj.

Kjo çetë e tërë arsimdashësish me të gjitha mjetet vihet në ruajtjen dhe vazhdimin e këtij mësimi.

Me të konsoliduar kryesia ata angazhojnë disa mësues e mësuese edhe pse jo të gjithë me përgatitje adekuate në ruajtjen e gjuhës dhe kulturës sonë.

Në këtë drejtim dallohen edhe ish-nxënësit e kësaj shkolle Gëzim Nexmedin Ilazi, Aulona Lila-Bislimi dhe Liburn Mehmetaj.

Ata në kohë krize nga më të rëndat udhëheqin Lidhjen e Arsimtarëve dhe Prindërve Shqiptarë“Naim Frashëri”të Gjenevës.

Gjithashtu në kryesitë e më hershme të kësaj shoqate kanë kontribuar edhe ish-nxënëset e kësaj shkolle Artë Hevzi Kryeziu, Arjetë Adem Çerkini, Valdete Abdullahu-Sopi, Xhevrie Faruk Osmani, Vjosa Gërvalla etj.

Kurse ndihmë të rregullt në xhirollogaritë e kësaj shkolle kanë ndarë vëllezërit, Azem e Ajet Hyseni, pronarë të ndërmarrjes “Hyseni Constructions SA” me vendndodhje në Gjenevë.

Në rast festash e jubilesh të ndryshme kanë ndihmuar edhe mërgimtarët tanë si:Milazim Maliqi, Krist Veseli, Arsim Hyseni, Besnik Ajeti etj.

Të gjithë të interesuarve u sugjerojmë leximin e kësaj Monografie, sepse në te gjithçka është trajtuar objektivisht dhe me korrektësi.

Monografia përmban edhe parathënien në gjuhët:shqip, frëngjisht dhe gjermanisht.

Po ashtu lexuesi brenda kopertinave të librit do t’igjejë edhe disa rreshta mbi jetën dhe veprën e autorit Agim D.Paçarizi.

Krijuesit të kësaj monografie i dëshirojmë nxjerrjen në dritë edhe të ndonjë libri tjetër të kësaj natyre, sepse vetëm kështu plotësohen vakuumet në shumë disiplina të gjuhës dhe historisë sonë, sa të dhimbshme aq edhe krenare!

ARIF EJUPI

blank

Në sytë dhe në zemrat e fëmijëve shqiptarë Nga Nexhmije Mehmetaj

Fotot nga Besarta Mehmetaj

 

Të shtunën, më 4 qershor 2022, në një mjedis të bukur në Aire, Lidhja e Arsimtarëve dhe Prindërve Shqiptarë “Naim Frashëri” në Gjenevë zhvilloi aktivitet të pasur me rastin e përfundimit të vitit shkollor 2021-2022, të mësimit plotësues të gjuhës shqipe.

Kur hyra në fillim mendova se si do të mbushet e tërë kjo sallë e madhe.

Më pas, kur mes nesh u futën karrige të reja, mendova se sa e madhe është bërë Shkolla Shqipe e Gjenevës.

Si pas planifikimit në orën 14 u mbajt Kuvendi ku morën pjesë prindërit dhe mësimdhënësit, anëtarë të LAPSH për të shqyrtuar mbarëvajtjen e mësimit të gjuhës shqipe gjatë këtij viti shkollor.

Fjalën e hapjes e mbajti kryetari Liburn Mehmetaj, ku paraqiti raportin e punës njëvjeçare dhe me përpikëri u miratua nga të pranishmit.

Raporti vjetor dhe financiar si dhe dokumentet tjera publikohen nga LAPSH në Gjenevë në faqen e tyre të internetit (www.lapshgeneve.com/kuvendi).

Këtë vit shkollor mësimin e gjuhës shqipe në Gjenevë e kanë vijuar rregullisht 209 nxënës e nxënëse, në 16 pika shkollore.

Mësimi u zhvillua nga mësueset, Lumnije Emini, Hyrije Kurteshi, Fatime Bllaca, Brikena Osmani, Hana Bilalli dhe mësuesi Alban Kryeziu.

Nder të tjera ai vuri në dukje dhe cilësoi se sa e rëndësishme është puna edukative që bëjnë prindërit me fëmijët e tyre për t’u ushqyer dëshirën për gjuhën dhe kulturën e bukur shqiptare.

Kryetari në veçanti falënderoi donatorët e shkollës shqipe.

U konsiderua një vit i suksesshëm shkollor ngase kishte ngritje të numrit të nxënëseve në krahasim me një vit më parë (+ 22 nxënës).

Këta nxënës e nxënëse një herë në javë, pas mësimit të frëngjishtes në vend të pushimit zgjodhën të shkojnë në shkollë e të mësojnë gjuhën dhe kulturën shqipe, si një domosdoshmëri për identitetin e tyre kombëtar dhe dygjuhësinë realitetit të cilit i përkasin.

Të shtunën për të vërtetuar përfundimin e mësimit shqip, morën dëshmitë 17 nxënës e nxënëse.

Por, madhështia e këtij aktiviteti, padyshim qëndron në pjesëmarrjen gazplotë të fëmijëve tanë.

Me shumë dashuri u mirëprit programi i tyre festiv.

Mësuesja Brikena Osmani po bën gati fillimin e festës, me fjalë përzemërsie u dëshiron mirëseardhje prindërve, fëmijëve dhe të pranishmëve tjerë në këtë ditë të bukur, në këtë festë të paharruar për ta. Ndërsa prindërit dhe të gjithë pjesëmarrësit u falën duartrokitje të pakursyera.

Stafi i mësuesve mjaft të përkushtuar, kishte zgjedhur pjesë muzikore për të shfaqur para prindërve dhe të ftuarve.

Programi shkollor u prezantua nga nxënësja Eliza Jahu dhe nxënësi shqiptaro-zviceran Erwin Halili, filluan me këto vargje:

Gjuha jonë sa e mirë,
Sa e ëmbël, sa e gjerë,
Sa e lehtë, sa e dlirë,
Sa e bukur, sa e vlerë.

Fëmijët kënduan disa këngë në gjuhën shqipe të cilat i kishin mësuar në sajë të punës së mësuesve në shkollë. Ishin të lumtur për çfarë kishin arritur në shkollën shqipe. Ata krijuan një atmosferë të hareshme dhe kaluan momente të bukura së bashku.

Aktiviteti vazhdoi me promovimin e librit “ Shkolla shqipe në Gjenevë” nga autori Agim Paçarizi, një monografi me karakter historiko – shoqëror rreth vlerave tona kombëtare. Librin recensoj me një stil vlerësues publicisti, mësuesi dhe atdhetari Arif Ejupi.

Mes tingujve të muzikës, shijimin e ushqimeve dhe urimeve për suksese në rrugën e gjatë e të pafund të dijeve u kurorëzua ky aktivitet i paharrueshëm për secilin nga fëmijët dhe për ne qe morëm pjesë ne gëzimin e tyre.

blank blank blank blank

blank

Gjenevë,06. 06. 2022 Nexhmije Mehmetaj

blank

Gentjana Tafili , “Ambëlsia e kangës shkodrane”! Nga Linda Kavaja

Më ka bërë përshtypje gjithmonë tek njerëzit veç të tjerash një virtyt, ai i punës me pasion e dashni! Përkushtimit pa kushte , edhe pa qënë të detyruar të bëjnë atë çka bëjnë , përveçse duan! E ky virtyt lartësohet kur puna kolosale e bërë nuk shoqërohet as me mendjemadhësi,  as me fjalë të tepërta , veçse lihet në heshtje….

Jo shpesh i kam gjetur të dyja së bashku,  por në këtë rast për të cilin kam zgjedhur të flas,  kam gjetur shumë më tepër sesa kaq ! Nisur nga fakti se asnjëhere nuk flet për veten , nuk shfaqet shumë në intervista apo në studio televizive , nuk ka dëshire të lavdërohet , vendosa të flas unë për të .

Në rreshtat e këtij  shkrimi do të gjeni thjeshtësinë e një njeriu të lartë , një vajze Shkodrane si Gentjana Tafili. Ky emer flet shume jo vetëm për mua që kam pasur fatin ta njoh personalisht por edhe për qytetin e Shkodrës, në artin e të cilit Genta ka dhënë me gjithë finesen e mundshme kontributin e saj .

Talenti I saj spikat që në vogëli , kur këndote plot pasion këngët e bukura të muzikës për  fëmijë.

Është në vitin e parë të gjimnazit kur spikat për zërin e saj të veçantë, megjithse kishte nisur të këndonte shumë më herët në Qendrën Kulturore të Fëmijëve. Në një brez të pasur me talente , zëri i saj i veçantë do të meritonte shumë duartrokitje që në koncertet e para të këngës për fëmijë.

Rritja ne moshe do ta rriste edhe artistikisht Gentjanen e cila përzgjidhet nga Mjeshtri i muzikes Ilir Zoga  si dhe nga klarinetisti i mirënjohur shkodran Mjeshtër i madh Nimet Salabegu, nder kengetaret më të mira të qytetit të Shkodrës.

E apasionuar pas Kengës Qytetare Shkodrane , me këtë artiste,  ishte shumë e thjeshtë të punoje sepse shtrirja e saj vokale të lejonte të kaloje barrjerat edhe vështirësinë që kishin këto këngë elitare.

Që nga jaret që nuk i këndojnë dot të gjithë , e deri tek këngët që masivisht këndoheshin në qytet , Gentjana i bëri pjesë të repertorit të saj artistik .

Zëri i saj kishte tendencën ti afrohej  vokalit qe I shkon përshtat muzikes klasike edhe të kishte një shpalosje  shumëdimencionale, të cilën çdo artist do ishte krenar të posedonte . Ishin vitet e para të tranzicionit , një kohë kur ishte e vështirë në çdo drejtim , kur Genta zgjodhi të ndiqte ëndrrën edhe ti detikohej terësisht muzikës !

Bashkëpunimet e para si këngëtare profesioniste i pati me Profesorin e mirënjohur të qytetit të Shkodres, Drejtuesin e muzikës në Teatrin Migjeni Profesorin Ilir Zoga . Atëhere një vajzë e re , me ambicie edhe përkushtim të lartë, i tregoj qytetit por edhe diaspores se  dalja e saj në skenë nuk qe një rastësi , por një përshfaqje e vlerave të vokalit edhe interpretimit , të cilat në nisje qenë një “talent” e ndërsa sot janë të kultivuara tek Genta si vlera profesionale .

Miku i saj i kahershëm por edhe ndër bashkëpuntorët e saj të parë Profesor Ilir Zoga shprehet kështu për kengetaren Gentjana Tafili:

Gentjana, nji mike dhe kolege e hershme, shume e respektuar dhe e dashur, me vlera njerëzore të jashtzakonshme, për tu admiruar.

Në të gjitha herët, bashkpunimet me të kanë qënë mjaft të suksesshme. E si mos të jenë të tilla  nga kjo vajzë e talentuar dhe shumë pasionante për muzikën në përgjithësi e për këngën shkodrane në veçanti. Një këngëtare që identifikohet nga timbri i zërit mjaft i veçantë dhe i pastër, nga talenti dhe përkushtimi maksimal për realizimin me përpikmëri të të gjitha këngëve që këndon, nga thjeshtësia dhe sinqeriteti i saj në punë dhe në jetë”,

 

Profesor Ilir Zoga

Pas koncerteve të para të realizuara në Shqipëri , Gentjana Tafili do të zhvendosej në Zvicër , atje ku u dallua për talentin e saj në muzikë edhe ku të gjithë ata që e donin këngën Shkodrane edhe atë Shqiptare e ndiqnin me shumë dëshirë sa herë që interpretonte live .

Megjithatë të qënit emigrant në një vend të huaj e të panjohur nuk ishte aspak e lehtë . Përveç ëndrrës për tu bërë një këngëtare e realizuar ajo nuk mori asgjë me vete nga vendi i saj . Kështuqë gjithçka nisi nga zero që nga formimi i saj professional tashmë në një tjetër shtet, e deri tek realizimi i ëndrres i cili nuk mbeti asnjeherë vend numëro.

Megjithse në një vend të huaj , me një përkushtim të jashtëzakonshëm arriti të përshtatej duke mësuar gjuhën , madje edhe në dialektin e zonës , e duke u thelluar në studime të njëpasnjëshme arriti që të hyje në sistemin arsimor zvicerrian, aty ku jep konrtributin e saj edhe sot , sidomos në mbështetje të fëmijëve edhe prindërve shqipëtar.

Por përveç se do të realizohej si vajzë edhe si grua e zonja  profesionalisht , ajo asnjëherë nuk ndali lidhjen e saj me muzikën .

Këtë lidhje të bukur e të dashur për të,  e bëri të mundur përmes kurseve profesionale që ndiqte për muzikën klasike , por edhe formimit të përgjithshëm muzikor e kultural  , përmes veglave muzikore të cilat i studion edhe sot në vazhdimsi .

“Gentjana vazhdon të marr mësime të këndimit kryesisht të stilit klasik me Sopranon e mirënjohur Klodiana Brahimi si edhe mësime të kitarës me mësuesin zvicerian Andy Lehner.

E ndodhur larg vendit atje ku nisi të spikaste për talentin e saj ,tërhoqi vëmëndjen e shumë institucioneve  , ndër të cilat do të doja të ndalesha specifikisht tek LAPSH por edhe kori I kantonit të Aargaut  “Chor & Bunding”.

Ndër sukseset e saj më të mëdha atistike kanë qenë koncertet  e realizuara me këto institucione, por edhe bashkepunimi me artiste te tjere. Gentjana së bashku me muzikantin Rafael Lishi  ka marrë pjesë në disa aktivitete ndërkulturore në Zvicër me pjesëmarrës zvicerian dhe kombësi të ndryshme ku paraqitet me muzikë shqiptare. Ajo është e ftuar së fundmi në festën jubilare të 50 vjetorit të themelimit të Caritasit të Aargaut në Zvicër.

Një ndër emrat e shquar të muzikës, i njohur ndërkombëtarisht , sidomos për punën e tij në muzikën Klasike , kompozitori edhe Mjeshtri i madh Zef Çoba për artisten Genjana Tafili do të shprehej kështu :

“Këngëtarja Gentjana Tafili e ka filluar rrugën e artit që në moshë të njomë , duke marrë pjesë në festivalet Lokale e Kombëtare të Këngës për Fëmijë. Megjithse jeton prej vitesh jashtë vendlindjes dhe vendit të saj , nuk është shkëputur nga pasioni për muzikën dhe artin e intepretimit të këngës , kryesisht asaj Shqipëtare . Ajo po e pasuron vazhdimisht repertorin në të cilin bien në sy veçanërisht këngët e zgjedhura e të bukura shkodrane, të qytetit të saj të lindjes .

Në larminë e madhe të interpreteve , ajo vjen me zërin edhe timbrin e saj origjinal dhe interpretimin e sinqertë . Një tjetër dukuri që bie në sy në punën e saj artistike , është ambicia edhe këmbëngulja për të zgjeruar repertorin e realizimeve të saja me krijime të reja , duke dhënë kështu një kontribut për nxitjen e mendimit krijues. Për këtë ajo bashkëpunon në mënyrë sistematike me krijues e poetë , kompozitore e producentë të njohur . Me finesën edhe elegancën që i transmeton artistikisht këngët është gjithnjë e dashur dhe e pelqyer nga artdashësit dhe admiruesit e saj të shumtë”.

 

Profesor Zef Çoba

 

Sa kenaqesi e privilegj per çdo artist të punosh me emra të tillë të cilët vetë puna e tyre i ka lartësuar .  E aq më tepër të dëgjosh të citohen fjalë kaq të mira, prej atyre artistë të cilët janë gurë të çmuar të muzikës tonë, ndër ta një vend të veçantë ka Profesori Zef Çoba

Në këtë shkrim përveçse mendimeve të mija pozitive edhe pershtypjeve të mija , kam dashur të jenë pjesë  edhe  emra të mirënjohur të muzikës të cilët dinë të njohin elementet e vlefshëm të saj. Një ndër ta, të cilit me kënaqësi i kam kërkuar një mendim, është Profesor Gjon Shllaku .

Profesor Gjoni ka bashkëpunuar me Gentjanen në një ndër produksionet e saj më të fundit , në këngën e bukur të të pavdekshmit Prenkë Jakova , Margjelo. Drejtuesi i Korit polifonik Prenkë Jakova shprehet kështu:

“Unë e vlerësoj pozitivisht aktivitetin interpretues të këngëtares  së mirënjohur Gentjana Tafili, e cila me thjeshtësi interpretuese, me një zë të pastër – karakteristik për këngën qytetare shkodrane, ka sjellur e vazhdon të realizojë modele të reja të repertorit më të mirë, e të zgjedhur të saj. Sidomos realizimet e videoklipeve të kohëve të fundit, dëshmojnë për një aktivitet e performance në rritje, që i pershtaten një artistje tashmë të formuar e me prespektivë suksesi”

 

Profesor Gjon Shllaku

 

Jo vetëm një aktivitet jashtë vendit por edhe shumë bashkëpunime me emra të mirënjohur të muzikës e kanë bërë Gentjanën të kthehet shpesh në Atdhe . Këngët e realizuara ndër vite kanë qenë të shumta, duke e pasuruar artistikisht repertorin e saj edhe duke e bërë atë të jetë një surprisë në sytë e artdashësve .

Potpuri dhe kolazhe me këngët shkodrane

Do të ja linin vëndin albumit të saj të parë I cili përmban jo vetëm këngë të reja , por edhe perla të muzikës së qytetit tonë  si këngët “Ti më je si një Gonxhe” apo “Margjelo” . Për realizimet e këngëve të saja  të reja Gentjana I tejkaluar kufinjtë e Shkodrës duke bashkëpunuar edhe me emra famoz të muzikës aktuale si: Kompozitori edhe Petagogu Enis Mullaj apo Kompozitorja edhe Petagogia Erjona Rushiti . Deri tani nga ky album I mirëkuruar në çdo detaj janë prezantuar këngët edhe klipet te materjaleve të bukura muzikore si “Shkodrës” apo balada e mrekullueshme “Kam harru”.

Për realizimin e këtyre këngëve të bukura u desh një investim I madh shpirtëror e emocional nga Gentjana , por edhe bashkëpunëtorët e saj .

Jo vetëm bashkepunime të frytshme me muzikantë , por edhe me tekstshkrues e poetë të mirënjohur , ndër ta edhe Mjeshtri i Madh Ramazan Çeka  kanë shpehur me kënaqësi mendimin e tyre për artisten e talentuar Gentjana Tafili

Në kopshtin e këngës popullore shkodrane, çeli edhe një lule e bukur dhe e këndshme, Gentjana Tafili që jeton në Zvicër dhe këndon shqip, e cilësuar nga poeti i madh Agim Doçi si “Ambëlsia e kangës shkodrane”. Kënga popullore qytetare shkodrane u bë pasioni i sajë që kur ishte fëmijë dhe që i dha shtysë për të zgjeruar repertorin me këngë shkodrane, të vjetra dhe të reja. Vokali i saj është shumë i bukur, është besnike e traditës por edhe në kërkim të vazhdueshëm të vetvetes. Duke u përballur gjithnjë e më shpesh me skenën, si dhe njohja me këngëtarët e vjetër krijuan tek ajo një marrdhënie të ngrohtë me spektatorin, e cila influencoj shumë edhe në interpretimin e këngëve popullore me një siguri dhe profesionalizëm. Prirjet dhe talenti i saj, eksperienca jashtë shtetit dhe njohja e artit bashkëkohorë, zgjeroj edhe më tepër nivelin e saj si këngëtare. Ajo brenda pak vitesh krijoi personalitetin e saj artistik, duke u bërë një këngëtare shumë e njohur dhe e dashur për të gjithë. Ajo mori pjesë në “Sofren shkodrane”, por edhe në koncertet që Agjensia e Spektakleve “Buna 1” organizon herë pas here, si dhe në shumë aktivitete të tjera, ku u identifikua si një këngëtare me të ardhme.Bota e saj e brendëshme është e madhe, duke krijuar gjithnjë e më tepër tipare më origjinale e më të mëdha të një artisteje me shumë autoritet skenik dhe artistik.

Ramazan Çeka 

Gentjana Tafili po përgatitet të sjell sëshpejti Albumin e saj të parë , I cili për muzikën shkodrane do të jetë si një fllad që fryn nga larg , merr nga liqeni , pekëdhel Bunen e kalon mbi Rozafë … E përhap në Shkodër me finesëen që e karakterizon , botëkuptimin e nje artisteje të veçantë…

blank blank blank

Linda Kavaja

Shkodër , Maj  2022

blank

Emra të njohur të futbollit dhe këngës në mbështetje të shoqatës bamirëse ”Jetimat e Ballkanit” – Nga ARIF EJUPI

Në Gjenevë të Zvicrës është organizuar një manifestim madhështor në mbështetje të Shoqatës Bamirëse “Jetimat e Ballkanit.
Meqenëse bënte kohë e bukur dhe me diell këtë ngjarje të rëndësishme me shumë akterë nga fusha e futbollit,muzikës dhe afarizmit e kanë ndjekur mijëra mërgimtarë tanë nga Gjeneva, e qytete të tjera të Zvicrës.
Interesimi i madh i mërgimtareve tanë për t’i ndihmuar familjet skamnore në trojet tona ka bërë që kjo ngjarje me program të larmishëm të zhvillohet në “Stade de la Fontenette” të komunës Carouge të Gjenevës.
blank
Sipas shënimeve të bëra publike ky stadium ka mbi 6mijë ulëse, të cilat sot kanë qenë të gjitha të mbushura nga mërgimtarët tanë.
Manifestimin e ka shpallur të hapur moderatori ynë i mirënjohur Labinot Gashi-Labi. Ai para të pranishmëve ka prezantuar të ftuarit special të kësaj ngjarje si zotin Bekim Jashari ish-kryetar i komunës së Skenderajt, dhe pjesë e familjes legjendare Jashari, Halil Kastratin, udhëheqës shumëvjeçar të shoqatës bamirëse “Jetimat e Ballkanit”, zonjën Anne Hiltpold, ushtruese e detyrës së kryetares së Bashkisë së Carouge të Gjenevës, Agim Ademin, kryetar i Federatës Futbollistike të Republikës së Kosovës, Bernard Challandes ish-përzgjedhës i kombëtares së Kosovës në futboll, Michel Pont, punëtor i dalluar sportiv dhe analist me prognoza shumë herë të sakta rreth zhvillimeve në futbollin e Zvicrës dhe atë të Evropës.
Mysafir në  këtë ngjarje ishin edhe babë e djalë Agim e Lorik Cana. Ata edhe pse e kanë përfunduar karrierën prej futbollistësh në zë, ka bukur kohë që ndihmojnë në mbarëvajtjen dhe organizimin e aktiviteteve humanitare.
Pastaj skuadrat veterane FC. “Kosova” e Gjenevës dhe FC “Dardania” e Llozanës, kanë zhvilluar një ndeshje miqësore, e cila ka përfunduar me rezultatin 3 me 5 në favor të dardanëve.
Loja është përshkruar me aksione të  bukura dhe me raste të shumta shënimi. Të dyja skuadrat edhe pse aktivitetin e tyre e zhvillojnë larg Kosovës, kanë zhvilluar veprimtari të pasur duke dhënë emra të mëdhenj të futbollit.
Në FC. Dardania të Llozanës karrierën prej futbollisti të dalluar e pati filluar edhe qendërmbrojtësi  dhe kapiteni i kombëtares së Shqipërisë, Lorik Cana, lojtarë aktiv  i  skuadrave franceze FC. Paris Saint-Gremain, Olympique  de Marseille, FC. Nantes.
Lorik Cana gjatë viteve 2009-2010 luajti edhe në  AFC Sunderland të Anglisë. Karrierën prej futbollisti shembullor ai e begaton duke luajtur edhe në FC Galtasaray të Turqisë dhe FC Lazio të Romës.
blank
Po ashtu Cana fanellën e kombëtares shqiptare e ka veshur hiq më pak se 94 herë. Andaj, emri i tij ka hyrë me meritë të plotë në analet e futbollit shqiptar dhe të  atij evropian.
Në këtë skuadër me renome të Zvicrës frëngjishtfolëse  kanë luajtur edhe futbollistët ikona të dikurshme të FC. Prishtina, Agim Cana e Ramadan Cimili.
Ndërsa në ekipin e veteranëve të FC Kosova të Gjenevës,që po i ofrohet dekadës së tretë të punës dhe  suksesit janë prezantuar  futbollistët: Fadil Haliti, Bujar Ahmeti, Hysen Bilalli, Arben Selmani, Halil Rrahmani, Nexhat Xhimshiti-Xhimi etj, të gjithë dikur krenari jona.
Me të përfunduar kjo lojë adhuruesit e muzikës me disa këngë të bukura i kanë kënaqur këngëtarët e mirënjohur Mehdin Pergjegjaj i njohur me shkurtesën Meda, Dhurata Murturi- Dora dhe Trim Ademi, në botën e muzikës i njohur si  Capital T.
Përkrah këtyre këngëtarëve më përvojë të gjatë janë shfaqur edhe valltarët e Ansamblit “Gëzuar” të Gjenevës. Ata kanë luajtur me mjaft shije disa valle burimore të treva tona. Lojën e tyre të bukur e kanë duartrokitur të gjithë të pranishmit.
Në këtë ngjarje sportive dhe kulturore nuk kanë munguar as daulle e surle,ku nën tingujt e tyre të rinj e të reja kanë hedhur vallen.
Këtë manifestim që gjatë do të mbetet në kujtesën e mërgatës sonë në Gjenevë e ka mbyllur takimi i skuadrave të  përzgjedhura nga futbollistët Lorik Cana dhe  Johan Djourou, futbollistë me origjinë nga Bregu i Fildishtë, i cili luajti në disa skuadra të Zvicrës, Anglisë, Gjermanisë dhe Turqisë.
Djouru që në shpirt e ka solidarizimin me skamnorët për kombëtaren e Zvicrës ka luajtur 76 herë.

blank

Lorik Cana  kësaj radhe në cilësinë e trajnerit dhe lojtarit në skuadrën e sajuar nga ai ka tubuar futbollistët më të njohur që kanë luajtur në skuadra të ndryshme të Zvicrës dhe Evropës.
Me të përzgjedhurit e Lorik Canës ishin edhe Milaim Rama, reprezentues i parë i Zvicrës me origjinë nga Zhitia e Anamoravës së Kosovës, Shkodran Mustafi, Andi Lila, Jahmir Hyka, Migjen Basha, Enis Alushi, Kastriot Imeri etj.
Rama përveç  që ishte lojtar i dalluar shquhet edhe me modestinë e tij të rrallë. Atë e bënë të veçantë nga të tjerët gatishmëria për komunikim në çdo kohë me adhuruesit e tij.
Rama në Zvicër krahas punës në një shoqëri sigurimesh e mban me shumë sukses edhe një shkollë futbolli, nga e cila mendon se në të ardhmen do të nxjerrë lojtarë shpresë për Zvicrën.
Ndeshja miqësore ndërmjet të përzgjedhurëve të Lorik Canës dhe Johan Djouro ka përfunduar me rezultatin 2 me 3 në dobi të skuadrës zvicerane.
Golashënues për  skuadrën e përbërë nga futbollistë shqiptarë kanë qenë Milaim Rama dhe Andi Lila.
Kurse takimin  pa vërejtjen më të vogël e ka drejtuar Genc Nuza,i licencuar edhe nga FIFA,si arbitër ndërkombëtar. Ai me profesionalizmin e treguar në këtë ndeshje ka dëshmuar se emërimi i tij s’ka qenë i rastësishëm.
Mjeke kujdestare në rast lëndimesh ka qenë zonja Kaltrinë Nexhmedin Ilazi, me origjinë nga Komogllava e Ferizajt, por që studimet për Mjekësi i ka kryer me sukses në Universitetin e Gjenevës.
Gjatë gjithë kohës përkrah doktoreshës Ilazi ka qëndruar edhe Granit Metushi, infermier i përgjithshëm në Spitalin Universitar të Gjenevës.
Meqenëse kontributet kanë qenë qëllim i këtij manifestimi duhet theksuar që me donacionet e tyre në mesin e dhjetëra donatorëve janë dalluar sipërmarrësit në fushën e gastronomisë Nusret Sulejmani dhe Zenun Gashi.
Veçmas me humanizmin e tij të vazhdueshëm dallohet z.Sulejmani, i cili ndihmon edhe në botime librash e ngjarjesh që kanë poentë ruajtjen e trashëgimisë sonë  historike dhe kulturore.
blank
Kësaj radhe duhet pranuar që kryeprotagonist i këtij organizimi ka qenë i riu Qazim Shabani. Ai ka dhënë gjithçka nga vetja vetëm e vetëm që kjo ngjare të realizohet me sukses.
Nuk duhet harruar as kontributi vullnetar i qindra të rinjve dhe të rejave që gjatë gjithë kohës kanë shërbyer në kuzhinat e ushqimit  dhe kanë kryer detyrën e kujdestarit në hyrje -daljet e stadiumit.
Në fund të manifestimit në ankand kanë dal edhe fanellat e futbollistëve të njohur shqiptarë Shkodran Mustafi, Lorik Cana, Xherdan Shaqiri, Enis Bardhi, Andi Zeqiri dhe Kastriot Imeri.
Me kusht që të inkasohen sa më shumë mjete në mbështetje të familjeve në nevojë një mërgimtar për fanellën e Xherdan Shaqirit ka paguar 3mijë franga.
Ndërsa, Avdi Zeqiri  nga Talinoci i Muhaxhirëve të Ferizajt, prind i futbollistit të  njohur Andi Zeqiri, i cili aktualisht luan në FC. Augsburg të Gjermanisë dhe është kandidatë potencial për të qenë pjesë e kombëtares zvicerane, për një familje në kushte të rënda banimi do t’i jap mjetet për blerën e një banese në komunën prej nga ai vjen.
blank
Të entuziazmuar me suksesin fjalë rasti kanë mbajtur Halil Kastrati, Bekim Jashari, Lorik Cana dhe Agim Ademi.
Ata me fjalë të dala nga thellësi e shpirtit i kanë falënderuar të gjitha ata mërgimtarë që me kontributet e tyre po e ndërtojnë tash sa vjet Republikën e Kosovës dhe po i bëjnë të lumtura familjet e mbetura pa përkujdesje prindërore.

blank

Nëpër faqet e librit “Shkolla shqipe në Gjenevë” me autor Agim Paçarizi Nga Nexhmije Mehmetaj

Doli në qarkullim libri « Shkolla shqipe në Gjenevë » nga mësuesi i historisë Agim Paçarizi.

Në të 250 faqet e librit trajtohet historia e organizimit të shkollës shqipe të mësimit plotësues në Gjenevë të Zvicrës përkundër vështirësive të panumërta.

Libri trajton historinë dhe zanafillën e organizimit të shkollës shqipe të më mësimit plotësues. Gjeneva është qyteti dhe Kantoni ku u hap shkolla e parë shqipe e pavarur në shtator të vitit 1987 falë kontributit të veprimtarit të shquar të çështjes kombëtare, ish Ministrit të Qeverisë së Kosovës z. Xhafer Shatrit. Mësimin e mbajtën mësueset vullnetare Remzie Selimi – Zymeri, Hidajete Dërmaku dhe mësuesi Sejdi Sopi. Në faqet e librit “Shkolla shqipe në Gjenevë” përmenden edhe shumë emra tjera të mësimdhënësve të përkushtuar që kanë dhënë kontributin e tyre të çmuar në arsimin shqiptar.

Hapja e shkollës shqipe paraprihej dhe shoqërohej nga pengesa të panumërta të karakterit juridik, ekonomik-financiar, organizativ dhe pedagogjik. Në ketë drejtim një rol të rëndësishëm luajti Lidhja e Arsimtarëve dhe Prindërve Shqiptarë “ Naim Frashëri” që qe themeluar në vitin 1990 në Zvicër. Ketë rol ka luajtur edhe Këshilli Kantonal e LAPSH-ës në Gjenevë, pjesë e së cilës ka qenë edhe vet autori i librit Agim Paçarizi për disa mandate Kryetar i LAPSH në Gjenevë dhe mësues shumë vjeçar i shkollës shqipe të mësimit plotësues.

Në librin monografik paraqitet përvoja organizative e mësimit plotësues të gjuhës shqipe, përvoja e mësuesve të shqipes në hapësirën zvicerane dhe problemet me të cilët përballet shoqëria shqiptare në mërgim përballë asimilimit tepër të shpejtë që po ndodh në Zvicër, si pasojë e mos shkollimit shqip të fëmijëve të lindur në vend të huaj.

Libri trajton probleme të kësaj natyre, shqetësime të mësuesve dhe prindërve në kantonin e Gjenevës si dhe mënyrat dhe rrugët që duhen ndjekur, në mënyrë që gjuha shqip të mësohet në shkollë nga të gjithë fëmijët shqiptarë kudo që jetojnë.

Libri, nga ana tjetër, është një nderim i veçantë për të gjithë mësuesit dhe prindërit shqiptarë në përgjithësi dhe në veçanti për ata të Gjenevës të cilët edhe pas punës së rëndë e të përditshme në mërgim gjejnë kohën dhe përpiqen që të ua ruajnë gjuhën shqipe fëmijëve, brezit më të ri që po rritet larg atdheut.

Libri është një dëshmi se si mësuesit dhe prindërit shqiptarë në Zvicër kanë marrë iniciativën dhe organizojnë mësimin plotësues të gjuhës shqipe edhe pa mbështetjen e shtetit të Kosovës. Në mënyrë që fëmijët të kenë mundësinë të mësojnë shqip.

Libri, nga ana tjetër, është një udhërrëfyes për autoritetet e Arsimit të Shqipërisë dhe Kosovës, për mënyrën dhe rrugën se si mund të ndërtohen politika arsimore në ndihmë të mërgimtarëve.

Në libër ballafaqohet përvoja mjaftë pozitive e organizimit të mësimit shqip përmes LAPSH ” Naim Frashëri” në Zvicër dhe indiferentizmi i shtetit të Kosovës dhe Shqipërisë ndaj mësimit plotësues të gjuhës shqipe.

Dhe ketë shtator fillimi i vitit shkollor përkon me 35 vjetorin e kryerjes së këtij misioni fisnik ku ndjekin mësimin rreth 200 fëmijë të moshave të ndryshme nën udhëheqjen kryetarit aktual të

LAPSH në Gjenevë avokatit Liburn Mehmetaj dhe mësueseve plot zell e dashuri: Lumnije Emini, Hyrije Kurteshi, Fatime Bllaca, Brikena Osmani, Alban Kryeziu dhe Hana Bilalli.

Libri është botuar nga shtëpia botuese “ Lena Grafik”.

Gjenevë , 29.05. 2022 Nexhmije Mehmetaj

blank

Valon Behrami e lë futbollin

VOAL- Ndeshja e së dielës kundër Monzas në play-off të Serisë B do të mbetet në histori si ndeshja e fundit profesionale e Valon Behramit. Për vite me radhë duke luftuar me problemet e gjurit, të cilat i kufizojnë kohën e tij të lojës, mesfushori i Ticinos nga Brescia në fakt ka vendosur ta mbyllë karrierën e tij në heshtje dhe larg vëmendjes. Megjithatë, postimi i shokut të skuadrës Flavio Bianchi në rrjetet sociale konfirmoi tërheqjen e 37-vjeçarit të rritur në Stabio.

“Dua të të falënderoj për personin që je, gjithmonë më ke ndihmuar shumë si në fushë por mbi të gjitha jashtë saj për sa i përket sjelljes dhe mentalitetit”, ka shkruar Bianchi. Behrami, i cili në karrierën e tij ka veshur fanellën e kombëtares së Kryqit të Kuq në 83 raste duke marrë pjesë në 4 Botërorë dhe 2 Europiane, duhet të qëndrojë te Rondinelle dhe të mbështesë drejtorin sportiv Francesco Marroccu. rsi-eb

blank

Në krye të LAPSH-it Liburn Mehmetaj – U mbajt Kuvendi Zgjedhor i Lidhjes së Arsimtarëve dhe Prindërve Shqiptarë “Naim Frashëri” në Zvicër

U mbajt Kuvendi Zgjedhor i Lidhjes së Arsimtarëve dhe Prindërve Shqiptarë “Naim Frashëri” në Zvicër

Më 22 maj 2022 në Burgdorf, Bernë, Lidhja e Arsimtarëve dhe Prindërve Shqiptarë (LAPSH) “Naim Frashëri” në Zvicër mbajti Kuvendin Zgjedhor.

Në ketë takim kanë qenë të pranishëm përpos stafit arsimor pranë LAPSH, përfaqësues të Këshillave Kantonale edhe prindër e veprimtarë shoqëror.

Punimet e Kuvendit i hapi Nexhat Maloku, kryetar i LAPSH, i cili pasi përshëndeti të pranishmit, prezantoi edhe rendin e ditës që u miratua nga të pranishmit.

Sipas rendit të ditës, kryesuesi i mbledhjes Nexhat Maloku prezantoi  raportin e punës për periudhën maj 2018 deri në maj 2022.

Ndërsa raportin financiar e paraqiti sekretari Gafurr Asani, të dy raportet u votuan nga të pranishmit.

Më pas Kuvendi me votim unanim zgjodhi kryetarin e ri të LAPSH Liburn Mehmetaj – avokat, aktualisht kryetar i Këshillit Kantonal – LAPSH në Gjenevë.

Kuvendin e përshëndeti kryetari i sapo zgjedhor avokati Liburn Mehmetaj, i cili falënderoi anëtarët e kuvendit për besimin e dhënë dhe u zotua se do të bashkojë degëzimet organizative të mësimit plotësues të gjuhës shqipe si dhe do të përpiqet për ngritjen e mësimdhënies në një nivel sa më të lartë, me synim që të rritet numri i fëmijëve për të mësuar gjuhën amtare shqipe.

Të pranishmit në shenjë falënderimi mbyllen punimet me ngrohtësi e me duartrokitje.

Gjenevë, 24.05 2022 Nexhmije Mehmetaj

blank

PËRURIMI I TRE LIBRAVE NGA LAPSH ”NAIM FRASHËRI” NË KOSOVË DHE NË ZVICËR Shkruan Abas Fejzullahi

blank

blank

blank

1.Hamzë Morina, Mësimi shqip në kantonin e Aargaut-Zvicër / Prishtinë, 2019
2.Grup autorësh, 30 vjet Shkollë Shqipe e mësimit plotësues në Zvicër-1990-2020, botim jubilar / Prishtinë, 2021)
3.Agim Paçarizi, Shkolla Shqipe në Gjenevë / Prishtinë, 2021

Përurimi i tre librave në Bibleotekën Kombëtare-Universitare në Prishtinë u bë më, 15 Bleror(Prill) 2022 dhe më datën 7 Lulëzor( Maj) 2022 në hapësirat e ambasadës së Republikës së Kosovës në Bernë të Zvicrës, organizuar nga LAPSH” Naim Frashëri” në Zvicër.

Drejtori i Bibleotekës Kombëtare Z. Fazli Gajraku (ish nxënës i profesorit Agim Paçarizi) fillimisht përshëndeti të pranishmit i falenderoi për pjesëmarrje në përurimin e tre librave, që për te ishte një nder i veçant dhe me një fjalim të shkurtër por shumë domethënës e vlersues përmbylli fjalimin e tij, për tre librat dhe autorët e librave.

Në Bibliotekën Kombëtare, përurimi filloj me vargjet e Gjergj Fishtës për Gjuhën Shqype, lexuar nga ish nxënësja e LAPSH”Naim Frashëri” e lindur dhe rritur në Gjenevë Kaltrinë Paçarizi e cila u mirëprit me duartrokitje nga pjesëmarrësit.

blank

Kaltrinë Paçarizi tue lexuar vargjet Gjuha Shqype nga At. Gergj Fishta

Vështrimin dhe vlerësimin kritik të tre librave para pjesëmarrësve e paraqiti Zotëri Nuhi Gashi, ish-udhëheqës për mësimin plotësues në mërgatë, në MAShT të Republikës së Kosovës. I cili ishte në bashkëpunim të panderprer me LAPSH-in në Zvicër.

blank

Zotëri Nuhi Gashi, gjatë leximit të vlerësimit kririk përgatitur për të tre librat

Pas leximit, të vlerësimit kritik nga Zotëri Nuhi Gashi, fjalën e moren tre autorët e librave Hamëz Morina, Agaim Paçarizi dhe Nexhat Maloku ku falënderuan përgjegjësin e Bibleotekës dhe të gjithë pjesëmarrësit e pranishëm në këtë përurim të parë, tue i njoftuar shkurtimisht arsyen dhe qëllimin e këtyre tri librave të cilat pasqyrojnë me të dhëna e dëshmi rrjedhat e punës 30 vjeçare të Shkollës Shqipe të mësimit plotësues në Zvicër në përgjithësi dhe sipas kantoneve në veçanti organizuar përmes LAPSH”Naim Frashëri” në Zvicër.

blank

Agim Paçarizi nderon gazetarin e TV Mon Beqiri dhe i dhuron librin e tij Monografi- për SHSH-në Gjenevë

blank

Hamzë Morina në shenjë nderimi për Dr. Sadri Bajraktarin i dhuron librin e tij MSH në K-Aargau.

Përurimin e përcjellen edhe mjetet e lajmeve të shkruara dhe ato pamore (Nga portali Kallxo.com i gjithë manifestimi është percjell direkt), nga TV Albanian Culture etj., në veçanti gazetari i TV Zëri i Mërgatës Mon Beqiri që ka përcjellur shumë veprimtari të LAPSH”Naim Frashëri” në Zvicër dhe veprimtari tjera të organizuara kulturore në Zvicër e kudo në kurbet ku gjinden shqiptarët. Gazetari i TV-Zotëri Mon beqiri pas përurimit zhvilloi një bashkëbisedim me tre autorët e librave dhe me Zotëri Nuhi Gashin për emisionin e lajmeve në Tv.

blank

blank

 

Kryetari i LAPSH” Naim Frashëri” në Zvicër Nexhat Maloku, në fjalën e tij përshëndetse për të pranishmit bëri një njoftim të shkurtër për rrjedhat e mësimit plotësus në Zvicër dhe ballafaqimet lidhur me përfshirjen e nxënësve në këtë mësim vullnetar .

Pas përfundimit të përurimit të tre librave autorët e librave në shenjë falënderimi për pjesëmarrësit në përurim dhuaran falas nga një libër dhe i ftuan të gjithë pjesëmarrësit për tu freskuar me ndonjë lëng a pije dhe ngrënë ndonjë fryte apo ëmbëlsirë dhe për t’u njohur e bashkëbiseduar .

Përurimi i dytë i tre librave u bë më 2022-05-07 në ambasaden e R.K në Bernë të Zvicrës dhe vlerësimin kritik nga Zotëri Nuhi Gashi e lexoi mësuesja e LAPSH” Naim Frashëri” në Bernë Znj. Mirela Duka Xoxi.

blank

 

Pas leximit të vlersimit kritik për tre librat, fjalën e morë autorët e librave Hamzë Morina, Agim Paçarizi dhe Nexhat Maloku, veteran të arsimit, mes tjerash në mënyrë përmbledhëse shkurtimisht treguan, mënyren dhe metodologjin e punës së bërë lidhur me mbledhjen e të dhënave dhe dëshmive për të paraqitur rrjedhat e punës së LAPSH” Naim Frashëri” në Zvicër në librat që u përuruan, tue vu në pah pengesat dhe vështërsit por edhe sukseset në organizimine mësimit plotësues shqip në Zvicër .

blank

Saime Isufi, mësuese veterane e mësimit plotësues shqip në Zvicër mbi 30 vite përvoj pune ngriti një shqetsim lidhur me numrin e vogël të nxënësve që vijojnë mësimin plotësues në Zvicër dhe bëri një krahasim me vitet e 1990 kur Kosova ishte nënë pushtim dhe kishte ma pakë kurbetçar por më shumë nxënës për disa here se sa tani edhe pse mungonin tekstet dhe shumë kushte tjra…!
Tani kemi për të tri nivelet mbi 18 tekste dhe 6 tekste doracak për mësimdhënës , që për këtë një falëenderim i veçantë dhe meritor i takon Dr. Basil Schader Profesor në SHL Pedagogjike në Cyrih për ndihmesën e gjithanshme që ka dhënë për LAPSH” Naim Frashëri “ në Zvicër. Znj. Saime Isufi lidhur me shqetsimet e paraqitura me të dhëna e dëshmi e përmbylli me këto fjalëshqetsimin e ngritur: “Tani kemi kushte dhe tekste , por nxënës s’kemi..!” Të njejtin shqetsim e paraqiti edhe mësuesja Nexhmie Mehmeti dhe të tjerët.

blank

 

Pyetja e parashtruar nga ish sekretari i LAPSH” Naim Frashëri” në Zvicër tani më në pension A.F, nxiti një bashkëbisedim jo vetem në përgjegjet nga udhëheqësit e përurimit të tre librave por edhe nga pjesëmarrësit edhe pas përfundimit të përurimit.Pyetja në vijim:

“ Me që tani tekstet dhe kushtet janë më të mira, por numri i nxënësve është shumë i pakët që vijojnë mësimin plotësues, a ka bërë LAPSH”Naim Frashëri” në Zvicër ndonjë hulumtim, apo ka ngritur ndonjë komision për këtë qëllim për t’i pa shkaqet dhe arsyet pse është kjo gjendje shqetsuese…?

Kryetari i LAPSH”Naim Frashëri” për Zvicër Z. Nexhat Maloku edhe mësimdhënës dha shpjegim lidhur me pyetjen e parashtruar si në vijim:

Ekzistoj shumë faktorë që kanë ndikuar që të jet kjo gjendje vërtet shumë shqetësuese, njëri nga shumë faktorët ndikues është edhe se ky mësim është vullnetar jo i detyrueshëm. Faktorët tjerë janë: Munngesa e vetdijes tek prindërit për rëndësin e këtij mësimi edhe përkundër përpjekjeve të vazhdueshme që në vazhdimsi u janë dhënë sqarime të hollsishme për rëndësin e MP, faktor tjetër është edhe mungesa e autoritetit organizativ shtetror nga vendi i origjines i prindërve të nxënësve (Kosovë, Shqipëri, Maqedoni) dhe mos marrja e përgjegjësive për organizimin e MP, siç e bëjnë shtetet tjera, por ka edhe e shumë faktor të tjerë e njëri ndër ta është se shteti Zvicëran që ka organizimin në baza kantonale dhe mësimin plotësues se ka përfshi në orarin e rregulltë të mësimeve në shkollat e rregullta Zvicërane dhe faktor tjerë.

Lidhur me kët pyetje Agim Paçarizi ndër tjera theksoj: “Ju që keni marr pjesë në seminarin e mbajtur në Ulqin më 2013, ju kujtohet se unë kam paraqitur një vështrim lidhur me numrin e vogël të nxënësëve në Mësimin Plotsues me të dhëna me numrin e nxënësëve në shkollat e vendit dhe tek LAPSH-ja, si dhe shqetsimet për rënjen e numrit të nxënësëve që sipas Z. Paçarizi problemi nuk është pse prindërit nuk kanë të paguajnë apo arsye tjera, por tek mendsia dhe vetdija e tyrepor, por është edhe tek mos interesimi i shteteve tona (Kosovës dhe Shqipërisë) për këta fëmijë që po rritën larg atdheut tue kaluar kohën më të madhe me një rreth ku flitet gjuha e huaj. E çka është më e keqja, tani kohën e fundit dëgjohen edhe pengesa në punën e LAPSH-së edhe pse dihët botërisht se që nga viti 1995 LAPSH-i është i vetmi subjekt që njihet nga Institucionet vendase.

Andaj, është koha e fundit që Kosova, Shqipëria, por edhe Maqedonija Veriore të bashkëpunojnë mes vedi dhe të ndihmojnë LAPSH-in në punën e shenjët që po vazhdon mbi tre dekada të mbajë gjall gjuhën dhe kulturën shqiptare te të gjithë të interesuarit që vijojnë Mësimin Plotësues të Gjuhes Shqipe. Pra me këtë problem tani duhet të merren institucionet tona nga atdheu. Kjo është zgjidhja e vetme dhe shumë e envojshme tani për tani.

blank

Prof.dr.Basil Schader, ish-docent për didaktikë në Shollën e Lartë Pedagogjike të Cyrihut, gjermanist, albanolog e përkthyes, bashkëpunëtor në qendrën IPE pranë SHLPC dhe anëtar nderi i LAPSH ”Naim Frashëri” të Zvicrës, filimisht falënderoi autorët e librave tue vlerësuar si libra me një rëndësi të veçantë jo vetem për LAPSH-in por edhe për lexuesit. Foli edhe për tekstet e reja shkollore për nxënës dhe doracakët për mësimdhënës për mësimin plotësues shqip.
Lidhur me mësimin plotësues shqip mes tjerash tha se duhet në vazhdimsi të kërkohet që ky mësim të bashkohetv(integrohet) në orarin e mësimit të rregullt në shkollat e rregullta në Zvicër. Por që Zvicëra ka edhe organizimin kantonal dhe shumë bashkësi(komunitete tjera), kështu qëe deri më tani se ka përfshi mësimin plotësues në mësimin e rregullt nëpër shkolla.

Pasi drejtuesi i programit mësimdhënësi në kantonin e Bernit Amrush Avdimetaj njoftoi të pranishmit se përurimi u krye dhe ftoi të gjithë në sallën tjetër të freskohen me pije freskuese dhe aty të vazhdohet bashkëbisedimi.

Gjatë kohës kur pjesëmarrësit freskoheshin me pije freskuese u zhvillua një bashkëbisedim për shqetsimet e ngritura që morën pjesë në bashkëbisedim , pothuajse të gjithë të pranishmit dhe secili nga këndvështrimi i tij jepte mendime e sqarime se si duhet bërë e si duhet vepruar për të përmirsuar gjendjen shqetsuese…

Në vijim vlerësimi kritik i plotë për të tre librat nga Z. Nuhi Gashi.

blank

Nuhi Gashi,
(Recension me rastin e promovimit të tre librave në ambasadën e Republikës së Kosovës në Bernë, më 07.05.2022
⦁ Agim Paçarizi, Shkolla Shqipe në Gjenevë/ Prishtinë, 2021/,
⦁ Hamzë Morina, Mësimi shqip në kantonin e Aargaut-Zvicër / Prishtinë, 2019
⦁ Grup autorësh, 30 vjet Shkollë Shqipe e mësimit plotësues në Zvicër-1990-2020, botim jubilar / Prishtinë, 2021)

⦁ Hyrje

I lutur nga 2 autorët e librave monografikë që keni në dorë (Agim Paçarizi i librit Shkolla Shqipe në Gjenevë/ Prishtinë, 2021/, e Hamzë Morina i librit Mësimi shqip në kantonin e Aargaut-Zvicër / Prishtinë, 2019/, që të dytë njerëz me biografi të begatshme punësh në arsim, si në Atdhe, e veçmas në diasporë-Zvicër) dhe nga bashkautori e koordinatori i të tretit (Nexhat Maloku me librin do të thosha me një diskurs kryesisht solemn, përfaqësues, prezantues e afirmativ me titullin 30 vjet Shkollë Shqipe e mësimit plotësues në Zvicër-1990-2020, botim jubilar / Prishtinë, 2021/, po ashtu njeri me biografi punësh arsimore në Kosovë e në veçanti në Zvicër-aktualisht edhe mësues në Shkollën Shqipe dhe kryetar-koordinator i LAPSH-së në Zvicër), duke qenë një kohë të gjatë bashkëpunëtor i tyre prej pozitës së zyrtarit përgjegjës në Ministrinë e Arsimit të Kosovës për mësimin plotësues në diasporë, por edhe më tepër prej vokacionit tim profesional për t’u marrë me problemet e mësimit identitar në diasporë përtej klisheve të kufizimeve a përkufizimeve të obligimeve burokratike e administrative, u pajtova që të them ca fjalë për këta libra, ngjashëm diçka si një recension i mbështetur gjithnjë në gjykimin personal. Në të vërtetë për librin e Agim Paçarizit unë kam bërë një recension të cilin mund ta gjeni, po ashtu, në libër e të titulluar ‘Kambanë alarmi për ndërgjegjen kulturore’, kurse për librin 30 vjet Shkollë Shqipe e mësimit plotësues në Zvicër-1990-2020, i lutur nga koordinatorët e modeluesit e projektit dhe redaksia bëra një shkrim me titull ‘Rëndësia e mësimit plotësues për zhvillimin identitar dhe gjuhësor të nxënësve shqiptarë, e parë nga pikëpamja e sistemit arsimor të shtetit të prejardhjes’ (lexo të dy shteteve shqiptare në Ballkan dhe të shteteve të tjera kah shtrihet hapësira etnike shqiptare).

Zonja dhe zotërinj, këta libra sjellin të dhëna të panumërta e interesante të përpjekjeve të patriotëve për një orientim të shëndetshëm e të mbarë të komunitetit shqiptar në Zvicër, e veçmas të subjekteve të Shkollës Shqipe, gjithnjë kah zhvillimi i bashkëpunimit dhe kërkesa e vazhdueshme për mbështetje e ndihmë institucionale. Por, në këtë rrafsh, siç u tha edhe më sipër, të dhënat nuk dëshmojnë për ndonjë përkrahje të vazhdueshme e substanciale. Ose, kjo prani e përkrahje rezulton të ketë qenë mjaft e kufizuar, duke u mjaftuar në një kurrikul kombëtare (e njësuar prej vitit 2018), tekste mësimore gratis, trajnim profesional edhe ky zakonisht me pjesën më të madhe me buxhet personal, e ndonjë aktivitet tjetër jo konsistent. Bile shtetet (veçmas pas pavarësisë së Kosovës) duke rrahur në premtimin dhe shpresën se tashmë punët edhe me shkollën do të rrjedhin verë e mjaltë i nxorën nga loja edhe idealistët e patriotët e devotshëm e shoqatat e tyre, për të lënë këtu një vakum kulturor në skemën edhe ashtu të varfër të vetorganizimit kulturor e qytetar.

Në linjën e afishimit të të përbashkëtave themelore që na sjellin këta libra e të cilës i kushtojnë mjaft faqe, është një ngrehinë (organizatë, shoqatë, lidhje) kulturore-arsimore shqiptare në Zvicër, e themeluar në përputhje me nevojat kulturore e arsimore të shqiptarëve në Zvicër në vitet 90-ta dhe të gjurmëve të jehonës së Lidhjes së Arsimtarëve Shqiptarë ‘N.Frashëri’në Kosovë e ish Jugosllavi e që edhe këtu e ka ruajtur emrin bazik Lidhja e Arsimtarëve dhe Prindërve Shqiptarë ‘Naim Frashëri’ Zvicër ( shkurt: LAPSH).

Është e natyrshme që të tre autorët referencë themelore organizimi, suksesi edhe personal edhe kolektiv e kanë LAPSH-në, sepse ata në historinë e saj të dhënë edhe në këta libra, na dalin si ndër projektuesit, bashkëthemeluesit e zhvilluesit e saj. Lidhja e themeluar në fillim të viteve 90-të (fillimisht e ndarë në dy organizata; si Lidhje e Prindërve dhe si Lidhje e Arsimtarëve) do të arrijë që menjëherë ta marrë timonin e drejtimit të të gjitha veprimtarive kulturore-arsimore të shqiptarëve të Zvcër në funksion të zhvillimit të Shkollës Shqipe, duke përmendur këtu hapin e parë e shumë të rëndësishëm të pavarësimit të kësaj shkolle nga e ashtuquajtura shkollë jugosllave e mësimit plotësues. Më pas, krahas zhvillimit të saj dhe njësimit në LAPSH nuk do të vonojë shumë dhe ajo do të pranohet edhe zyrtarisht nga Konferenca Ndërkantonale e Ministrave të Arsimit e Zvicrës si bartëse edhe de jure e zhvillimit të mësimit plotësues në gjuhën shqipe në Zvicër. Këtë status, si me dokumentet e themelimit; me statut e program, si me veprimtarinë e përditshme të drejtimit të Shkollës Shqipe dhe të bashkëkoordinimit ndërkantonal të veprimtarive, ajo (Lidhja) do ta ketë edhe sot, sado që vitet e fundit mund të ketë pësuar edhe ndonjë si ‘tronditje’ nga faktorë shqiptarë deri shtetërorë që do të duhej ta bënin të kundërtën.

Këta libra, me detin e madh të të dhënave që ofrojnë në kontekste e rrethana nga më të ndryshmet, me pasqyrimin e punëve që bënte e bën Lidhja nëpër kantone (jo vetëm Argau e Gjenevë) me mësuesit e saj (si këta këtu të pranishëm e autorë librash) dhe subjektet e tjerë të Shkollës, sa i bën krenar ata dhe neve, po aq na trishtojnë me gjuhën e fakteve e të shifrave të përfshirjes së nxënësve gjithnjë në rënie, të cilat ta largojnë gjithnjë e më tepër shpresën e premtimin për atë ditën e bukur me diell, që do të nënkuptonte edhe mundësinë e rikthimit apo migrime brenda standardeve normale si në krejt botën qytetare në planetin e quajtur Tokë (shpresa e premtimi për globalizmin e mbështetur në diversitetin/mozaikun e kulturave)!
Pra, faktet kryeneçe, që sjellin këta libra, i konfirmojnë këto mëdyshje, këto dilema, që shumë do të dëshiroja mos të ishin të vërteta.

⦁ Kush janë autorët a koordinatorët e këtyre librave?

Kush janë autorët e librave, cilat janë të përbashkëtat e tyre dhe ç’thonë librat e tyre?
Që të tretë i përkasin brezit të punëtorëve arsimorë të Kosovës, që gjatë fundit të viteve 80-të e fillimit të viteve 90-të e tutje, duke qenë të shquar në frontin e rezistencës kundër pushtimit klasik që Serbia i bëri Kosovës, veçmas në fushën e arsimit kombëtar dhe të mbrojtjes së tij, e si pasojë edhe në sy të ndjekjeve të vazhdueshme, arrestimeve e burgut (Nexhati vuan edhe burg), duke e pasur shumë të vështirë veprimtarinë e mëtejshme, detyrohen ta lënë Kosovën dhe të vendosen në Zvicër përafërsisht në një kohë të përafërt për të vazhduar edhe këtu angazhimin në organizimin kulturor-arsimor të shqiptarëve, veçmas në edukimin identitar të fëmijëve dhe të rinjve shqiptarë të moshës së arsimit të detyrueshëm përmes asaj që me krenari e quajmë Shkollë Shqipe ose mësimi plotësues në gjuhën shqipe ose edhe më saktë mësimi plotësues i gjuhën shqipe dhe i kulturës shqiptare etj. deri te emërtimi pothuajse uniform zyrtar i viteve të fundit në hapësirën gjermanofone mësimi (ose kursi)i gjuhës dhe kulturës së prejardhjes, respektivisht Atdheut (HSK – Heimatlicher Sprache und Kultur….), një emërtim edhe ky i kontestueshëm në disa segmente.

Po e vazhdoj specifikisht me dy të parët, që realisht janë edhe autorët e monografive për mësimin shqip në kantonet përkatëse, ku ata jetuan e punuan, për të vazhduar më pas me librin-botimin jubilar të 30 vjetorit të LAPSH-së Zvicër

⦁ Hamzë Morina, Mësimi shqip në kantonin e Aargaut-Zvicër, Prishtinë, 2019

Hamzë Morina, duke qenë mësues karriere e deri në drejtues i guximshëm i arsimit shqiptar në vitet më të vështira të okupacionit në komunën e Rahavecit, në një kohë do të ballafaqohet me një realitet që do ta detyrojë ta lë Kosovën për të vazhduar jetën në Shqipëri dhe për ta lënë edhe këtë gjatë vitit të zi të vëllavrasjes (1997) e për të kërkuar strehim politik në Zvicër. Siç e përshkruan edhe në libër menjëherë do t’i rreket punës së organizimit kulturor-arsimor të shqiptarëve pothuajse në të gjitha nivelet e shkallët e LAPSH-së, prej veprimtarit të guximshëm, mësuesit, drejtuesi e udhëheqësit kantonal të LAPSH për Argaun e deri në kryetar të Lidhjes në nivel të Zvicrës.

Libri, që na ka sjellë Hamza, përmbledh e sintetizon në zërat themelorë organizativë e didaktikë gjithë atë veprimtari të madhe që bëri ai, kolegët e tij mësuese e mësues të gjuhës shqipe, prindërit e veprimtarët e shumtë të Shkollës Shqipe. Po ashtu, në shifra e fakte, dokumente e interpretime holistike i përjetëson gjithë ato punë që bëri Lidhja, Këshilli Kantonal i Argaut me mësuesit e prindërit e zellshëm e të përkushtuar për t’iu ofruar nxënësve shqiptarë një ambient sa më të përshtatshëm mësimi, si në mësonjëtore, si në veprimtari të ndryshme kulturore-artistike publike në kanton e më gjerë. Një faqe me shumë interes përbën edhe bashkëpunimi i përhershëm në dy linja përfaqësuese: me institucionet vendore arsimore e të qeverisjes (shkolla, autoritete kantonale e federale etj.) dhe institucionet e Atdheut, duke filluar me Ministrinë e Arsimit e të Kulturës të Kosovës (qeveria në egzil) e deri te ato të ditëve tona, përfshirë edhe përfaqësitë shtetërore shqiptare në Zvicër.

Një katalog biografish të mësuesve e të mësueseve shqiptare që punuan në këtë kanton ia shton vlerën këtij libri dhe e përjetëson punën e tyre fisnike e patriotike. Po ashtu, libri nuk lë pa përfshirë edhe mbështetësit me të dalluar, më të përkushtuar e të përhershëm të Shkollës Shqipe, si në angazhimin e tyre të përditshëm, si me financimin e projekteve e të mbështetjes tjetër buxhetore e organizative.

Është formati i tij dokumentar pothuajse gjithëpërfshirës që e bën atë të lexueshëm e të shfrytëzueshëm edhe për analiza të nesërme krahasimtare shkencore didaktike e historike.
Libri është i shkruar me një gjuhë të bukur shqipe, që bashkëvepron bukur midis dokumentaritetit dhe publicistikës historike e deri me finesa të bukura figurative.

Hamzë Morina, duke qenë modest, më së paku flet për veten, por janë punët e bëmat e prezantuara me shumë kompetencë në libër që e afishojnë atë për ta ngritur vetvetiu profilin e personit të tij, si profesional, si organizativ, si moral e patriotik në vend nderi e dinjiteti.

⦁ Agim Paçarizi, Shkolla Shqipe në Gjenevë-Monografi, Prishtinë, 20210
Një recension imi për librin e Agim Paçarizit tashmë ekziston në libër, por, megjithatë me dy tri fjalë do të përmblidhja edhe si më poshtë: Njeriu, të cilit vullnetin e përkushtimin profesional e patriotik për të punuar në arsimin shqiptar në Kosovë, veçmas në lëndën e historisë, për çka edhe ishte shkolluar, do t’ia prente që në fillim ndjekja nga autoritetet pushtuese serbe, me dhimbje e plot revoltë do të detyrohej të shpërngulej në Zvicër për t’u rreshtuar menjëherë përkrah veprimtarëve më të mirë të organizimit kulturor-arsimor e politik shqiptar në Gjenevë, veçmas në organizimin e Shkollës Shqipe, ku kishte shumë vullnet e mall, respektivisht kompetencë, duke kaluar pothuajse nëpër të gjitha nivelet e format e përgjegjësisë së vullnetshme; prej punës së mësuesit të historisë, veprimtarit e kryetarit të Këshillit Kantonal të LAPSH-për Gjenevë e deri te të qenët anëtar nderi i këtij këshilli (pas daljes në pension). Në mbamendjen kolektive të shqiptarëve të Gjenevës dhe në të gjitha letrat e dokumentet e sjella edhe në libër spikat profili i tij prej njeriu të urtë e kompetent për të thelluar urat e bashkëpunimit me autoritetet kantonale arsimore dhe për të siguruar pothuajse buxhete permanente për funksionimin e Shkollës Shqipe në Gjenevë.
Një libër i shkruar me mjaft elegancë gjuhe e stili dhe me një bagazh dokumentariteti për shumë lakmi dhe lehtë të dëshmueshëm.
Opinionin tim më të zgjeruar e gjeni në libër, të cilin pata kënaqësinë edhe ta lekturoja.
⦁ Nexhat Maloku, 30 vjet Shkollë Shqipe në Zvicër-botim jubilar me rastin e 30 vjetorit të LAPSH-së ‘N. Frashëri’ Zvicër, Prishtinë, 2021

Libri i tretë, i projektuar e shkruar me shkas si pjesë e programit festiv solemn të shënimit të 30 vjetorit të formimit e të punës së suksesshme të LAPSH-së në Zvicër përfshin kapituj tematikisht sa të larmishëm, përfaqësues e afirmativ, po aq edhe ndërveprues e komplementar. I projektuar nga një dysh intelektualësh e didaktësh shqiptaro-zviceranë, respektivisht nga Prof. dr. dr. Basil Schader (filolog, didakt, albanolog i njohur zviceran, autor tekstesh e doracakësh të shumtë mësimor, bashkëkoordinator i një morie projektesh nga didaktika e pedagogjia ndërkulturore, veçmas i projektit të përbashkët me Ministrinë e Arsimit të Kosovës ‘Tekste mësimore për diasporën’ /19 libra si fletore tematike të organizuara brenda 3 niveleve të mësimit/, autori i një morie studimesh e botimesh shkencore autoriale e koautoriale etj., dhe Nexhat Maloku (mësues i Shkollës Shqipe dhe aktualisht kryetar i LAPSH-së, docent në SHLP të Cyrihut, autor e bashkautor tekstesh mësimore e studimesh interdisiplinare etj./ dhe redaktuar nga dy mësuese të Shkollës Shqipe në Zvicër me biografi plot invencion e gatishmëri vetësakrifice për shkollën, zonjat Nexhmije Mehmetaj (autore e bashkautore tekstesh mësimore dhe studimesh ndërdisiplinare, publiciste etj.) dhe Saime Isufi (mësuese, bashkëthemeluese dhe drejtuese e Lidhjes etj.) ky libër tërheq vëmendjen:

⦁ me fjalët përshëndetëse të përfaqësuesve të institucioneve të Atdheut (dje e sot), me fjalët apo shkrimet e bukura të kontributorëve të Lidhjes nga radhët e miqve emblematikë zviceranë (ish deputet, didaktë, drejtues institutesh etj.) të formatit shumë respektivë, si Prof. dr. Wiltrud Weidinger, Prof. dr. h.c Rfolf Gollob, Ueli Leunberger,

⦁ me pjesën përmbledhëse e sintetizuese të historisë dhe të kaheve të zhvillimit të Lidhjes (autor Nexhat Maloku),

⦁ me prezantimin e Këshillave kantonale të Lidhjes (kryesisht të shkruara nga drejtuesit aktualë) e ku për fat të keq, për shkak të ceneve të shqiptarëve e veçmas të çarjes së krijuar brenda Lidhjes edhe me ‘kontributin’ e Ambasadës së Shqipërisë në Bernë, mungojnë të dhënat për disa kantone,

⦁ me intervista interesante e me plot emocione me ish nxënës të Shkollës Shqipe, me prindër e mësues, raporte bashkëpunimi të Lidhjes me shoqata e shoqëri të ndryshme shqiptare në Zvicër, intervista me aktivistë e mbështetës financiarë të LAPSH-së dhe të Shkollës,

⦁ me kontribute shkencore dhe praktike lidhur me Shkollën (mbase pjesa më kompetente e librit), që përfshin tema të larmishme, si Shkolla Shqipe nga këndvështrimi i sistemit arsimor të Atdheut (Nuhi Gashi), Shkolla Shqipe nga këndvështrimi i inst. zvicerane (Markus Truniger), Pasqyrë e projekteve shkencore –kërkimore lidhur me komunitetin shqiptar në Zvicër (Prof. dr. dr. Basil Schader, Prof. dr. dr. Naxhi Selimi, Dr. Shpresa Jashari), Diglosia (gjuhë standarde shqipe) si shkallë e kalimit në dygjuhësinë e plotvlershme shqip-gjuhë e huaj (Prof. dr. Gjovalin Shkurtaj), Bilinguizmi i nxënësve , sfidë dhe mundësi (Nexhmije Mehmetaj), Bashkëpunimi mes MASHT-it , LAPSH-së, SHPL-së, një histori e suksesshme (Prof. dr. dr. Basil Schader)

⦁ me një rezyme shumë kompetente në 30 vjetorin e mësimit plotësues në Zvicër të hartuar nga Porf. Dr. dr. Basil Schader dhe Nexhat Maloku dhe të përkthyer në disa gjuhë.

⦁ Për fund

Zonja dhe zotërinj të nderuar/a,
kam bindjen se mund ta kem tepruar me këtë fjalë rasti a recension, quajeni si të doni, për këta tre libra e këta tre autorë, por me besoni se, duke i njohur gjithë realitetet brenda të cilave mbijeton Shkolla Shqipe në diasporë, do t’iu mbetesha borxh këtyre njerëzve dhe sigurisht edhe juve për të nxitur apo edhe orientuar kureshtjen tuaj për njohjen më të plotë me këto punë të mbara (fisnike e patriotike) që bënë këta autorë librash dhe punëve të mbara që bëjnë përditë një mori mësuesish e mësuesesh në Zvicër dhe në diasporat e shumta shqiptare nëpër botë, ku ka ende Shkolla Shqipe, por mjerisht gjithnjë e me më pak nxënës! Se pse është kështu, përgjigjen mund ta kërkoni e pjesërisht ta gjeni edhe në këta libra (e veçmas në nëntekstet e tyre), që me forcën e argumentit të kthejnë te vetvetja dhe roli personal si qytetar e si patriot, te familja, te shkolla, te mjedisi, te perceptimi publik i shkollës dhe bërësve të saj, te modeli a ‘shkolla’ e qeverisjes, te profili i politikanit që prodhon vota ime dhe e jotja, te kompetenca shtetërore etj.
E kur është puna për shkollën dhe matjen e performancës të të gjithëve për të (shkollën), referencë e tregues themelor i vlerësimit është numri i nxënësve- përfshirja e tyre në shkollë, kështu që ajo pyetja e famshme retorike e thënë edhe si klithmë, edhe si keqardhje, edhe si protestë na sillet vazhdimisht vërdallë:
Quo vadis Shqipëri e shqiptarë?!
Shpresa nuk duhet humbur!
Ju faleminderit!

blank

 

blank

 

 

 

blank

Në Gjenevë të Zvicrës i jepet lamtumira e fundit mërgimtarit të hershëm Shemsi Rexhep Shatri – Nga ARIF EJUPI

 

Sot,në ora 10 në Qendrën jo-religjioze “Chapelle Johon Camoletti”të Gjenevës është mbajtur një ceremoni morti në nderim të mërgimtarit Shemsi Rexhep Shatri, nga Tomoci i Burimit të Kosovës.

Shemsiu në fakt ka vdekur më 15 prill të muajit të kaluar në “Clinique de Joli-Mont”anex i Spitalit Universitar të Gjenevës.

Mirëpo, varrimi i tij është shtyrë deri sot si pasojë e procedurave të shumta administrative dhe vendimit të tij të prerë që të varroset në Gjenevë, ku prej vitesh jetonte me gruan dhe djalin e tij 5-vjeç Eitanin.

Edhe pse ditë pune Shemsiut lamtumirën e fundit ia dhanë shumë mërgimtarë tanë që jetojnë në Gjeneve e qytete të tjera të Zvicrës.

Kjo ceremoni morti nisi me fjalët ngushëlluese të zotit,Barnérias Denis, përgjegjës i shtëpisë “Chapelle Johon Camoletti”të Gjenevës, drejtuar familjareve, shokëve dhe miqve të shumtë të Shemsiut.

Pastaj, jetën dramë e me plotë ngitje e rënie të Shemsiut nëpërmjet një shkrimi të përgatitur nga veprimtari i çështjes sonë kombëtare zoti,Xhafer Shatri, ish-edhe Ministër i Informatave të Republikës së Kosovës në Gjenevë, para të pranishmeve e shpalosi Kaltrinë Shatri, mbesë e të ndjerit Shemsi Shatri.

Ky jetëshkrim i përcjellë edhe me dy pika muzikore që Shemsiu i dëgjonte me shumë ëndje sa ishte gjallë i bëri me vaj të gjithë të pranishmit.

Pas përfundimit të ceremonisë arkivoli me trupin e pajetë të Shemsiut, i njohur nga shumëkush edhe si James Stern u përcoll në “ Cimètiere d’Aïre “të komunës Vernier të Republikës dhe Kantonit të Gjenevës.

blank

Me këtë rast edhe pse i prekur thellë nga dhembja e pikëllimi në ndarje me Shemsuin disa fjalë i tha edhe bashkëvendësi i tij Muhamet Imeraj.

Ai vdekjen e Shemsiut në dhé të huaji e cilësoi si një vdekje që dhemb shumëfish më shumë se ajo në truallin e etërve dhe gjyshërve tanë.

Shemsiu edhe pse djalë inteligjent e me projekte të shumta për të ardhmen goditet rëndë shpirtërisht kur ishte vetëm 19 vjeç.

Ai dhe familja e tij më 2 shkurt të vitit 1986,e merr lajmin e trishtueshëm që Haki Rexhep Shatri,me profesion teknik i stomatologjisë ditën kur e kishte përfunduar shërbimin e detyrueshëm ushtarak në Armatën e ish-Jugosllavisë, në Sarajevë të Bosnjës dhe Hercegovinës, vritet pabesisht nga eprorët e tij serbë.

Më vonë u vërtetua që urdhrin për vrasjen e Hakiut e kishte dhënë serbi Aleksandar Vasiljeviq,me gradën ushtarake kolonel.

Vetëm pesë muaj më vonë, saktësisht më 5 qershor të vitit 1986,në Shtutgard të Gjermanisë nga dhembja e madhe për të birin nga një sulm në zemër vdes Rexhep Shatri.

Rexhepi atëkohë vetëm 53 vjeç duke bërë vetëm punë të ndershme mundohej që ta nxjerrë familjen e tij nga varfëria.

Nga ky moment jeta e Shemsiut,e merr tatëpjetën. Dhembjen për të vëllain Hakun dhe babain Rexhepin ai mundohet me tret nëpërmjet gotës së rakisë.

Megjithatë, edhe pse bënë jetë bohemi ngjashëm me shkrimtarit tonë të madh Mirko Gashi, çdoherë orvatet që të bëjë diçka të mirë në dobi të Kosovës, për lirinë e së cilës u sakrifikuan të parët e tij, brez pas brezi.

blank

Shemsiu nga dëshira që ta përtërijë me investime vendlindjen e tij të bërë shkrumb e hi nga armiku serb më 2001, e lëshon Zvicrën dhe kthehet në Kosovë.

Tamam kur nis realizimin e një projekti milionësh disa kusarë shpirtligë që Kosovën e konsideronin “tokë të babës “e kidnapojnë dhe e rrahin brutalisht.

Kjo çmenduri e këtyre kriminelëve që jetën e çojnë me plaçkë e haraç bënë që Shemsiu të kthehet përfundimisht në Gjenevë.

Ai, i zhgënjyer tepër nga ajo që pësoi në vendlindje nga bashkëkombësit e tij preket edhe nga kanceri, i cili duke ia përfshirë trupin dhe duke i bërë metastaza të shumta e ndan nga jeta në kohën kur më së shumti i duhej Eitanit të vogël.

Shemsiu për vuajtjet e tij të njëpasnjëshme dhe të pafundme shpërblim nga Zoti e pastë parajsën !

Familja, Shatri në përkujtim të tij për të gjithë pjesëmarrësit e këtij morti shtroi drekë në restorantin “La Cité des Vents SA ” të Gjenevës, pronar i të cilit është afaristi i njohur shqiptar Kamber Idrizi.

 

ARIF  EJUPI

blank

Drejt shqipes jashtë atdheut – LAPSH “Naim Frashëri” në promovimin e librave kushtuar historisë së mësimit plotësues të gjuhës shqipe në Zvicër Nga Nexhmije Mehmetaj

Drejt shqipes jashtë atdheut
LAPSH “Naim Frashëri” në promovimin e librave kushtuar historisë së mësimit plotësues të gjuhës shqipe në Zvicër

Të shtunën, pasdite më 7 maj ’22 në hapësirën e Ambasadës së Republikës së Kosovës në Bernë LAPSH “Naim Frashëri “në Zvicër zhvilloi ceremoni për promovimin e disa librave kushtuar historisë së mësimit plotësues të gjuhës shqipe dhe të mësimdhënies. Merrnin pjesë mësuese dhe mësues me përvojë të gjatë, prindër anëtarë të shoqatës dhe veprimtarë shoqëror.

I ftuari që na nderoj me prezencën dhe mbështetjen e tij ishte pedagogu, albanologu zviceran Prof. Dr Basil Shader, ku ndër të tjera vuri në dukje se për organizimin e mësimit shqip nevojitet kujdesi i shteteve shqiptare dhe atij zviceran.

Mirëserdhët ! Me ketë urim u pritën të pranishmit nga përfaqësuesja zyrtare e ambasadës znj Favzije Blakaj.

Fjalën e hapjes e mbajti Nexhat Maloku aktualisht kryetar i LAPSH-ës cilësoi se sa e rëndësishme është përpjekja dhe këmbëngulja jonë e vazhdueshme për të organizuar mësimin shqip ku fëmijëve tanë të afrohet për të mësuar mbi 30 vjet.

Në pjesën e parë u promovuan librat: “Mësimi shqip në kantonin e Aargaut-“ Zvicër autor mësuesi Hamëz Morina.

Shkolla Shqipe” në Gjenevë mësuesi Agim Paçarizi.

Vepra jubilare “30 vjet Shkolla Shqipe e mësimit plotësues në Zvicër-1990-2020” grup autorësh, koordinatorë të projektit Prof Dr Dr Basil Shader dhe Nexhat Maloku ndërsa redaktore Nexhmije Mehmetaj dhe Saime Isufi.

Donator i librit atdhetari i pakursyer Adem Osmani përfaqësues i Këshillit Kantonal Argau.

Libri “Doracak për mësimin plotësues” i përbërë nga shtatë pjesë didaktike me lidhje të veçanta, nga Prof Dr Dr Basil Shader. Falënderojmë profesorin e nderuar Shader për mirësinë ndaj gjuhës shqipe.

Është i njohur kontributi i tij për studimet e shqipes në kontakt me gjermanishten në Zvicër i cili edhe në mungesë të katedrës së gjuhës shqipe vuri themelet e albanologjisë zvicerane, bëri që ajo të flasë edhe gjermanisht në nivel të ndritshëm shkencor. Ne jemi mirënjohës dhe vlerësojmë ndihmesën e tij të pakursyer në mbështetje të mësimit plotësues të gjuhës shqipe.

LAPSH “Naim Frashëri” ka arritur që në saje të përpjekjeve të anëtareve të saj të përsos zhvillimin e mësimit shqip. Ajo beson se në diasporën shqiptare është e nevojshme të bëhet zëri ynë një forcë e madhe për të arritur qëllimet tona… një jetë më të mirë, të integruar në shoqërinë zvicerane ku jemi ardhur, një shkollim më të përkushtuar për fëmijët tanë, ku të qenit shqiptar është krenari, ku arsimi dygjuhësh të zhvillohet e mos të stërkeqet.

Gjithashtu është fakt që arbëreshët kanë ruajtur gjuhën për 500 vjet me radhë duhet të na bëjë të ndërgjegjshëm për origjinën tonë, të bindim fëmijët për vlerat e shqipes, pasurinë e saj.
Programi u moderuar për mrekulli nga mësuesi i Amrush Avdimetaj dhe mësuesja Mirela Xoxi- Duka.

Mësuesit në diasporë kanë kontribuar dhe vazhdojnë të kontribuojnë në ndërgjegjësimin e mërgimtarëve që mos të i harroi rrënjët e tyre. Pedagogu skandinave i quajtur Landa thotë: “Njeriu nuk duhet të largohet trungut kombëtar dhe pason me shembullin e gjetheve të drurit. Ato sa janë në degët e tij janë dikushi, e kur të bien nga degët ato mbeten askushi, me qe erërat i bartin kah të duan.”

Pjesëmarrësit shprehën vlerësimin e tyre për jetësimin e këtyre veprave të rëndësishme si një hap më shumë drejt afrimit të kulturës dhe gjuhës shqipe jashtë atdheut.

Pjesa e dytë u mbyll me një atmosferë pozitive dhe koktej të pasur për të ftuarit.

blank

blank

Gjenevë, 08.05. 2022 Nexhmije Mehmetaj

blank

Kush ishin varrëmihësit e varrëtarët që e varrosen N.SH të IT “Printeks“ në Prizren ? Nga Abas Fejzullahu

blank
⦁ Varrëmihësit e IT „Printeks“ në Prizen ishin punëtorët serbë dhe malazez, që kërkonin vendosjen e masave të dhunshme sipas këshillave dhe udhëzimeve që merrnin në vazhdimsi nga udhëheqës e pushta e pushtetar serb e malazez në Prizren dhe në Beograd, për të mbikqyr e kontroluar çdo gjë sipas planeve të tyre të planifikuara nga Serbia.

⦁ Më 5 Verdhor (Tetor) të vitit 1990 Revista javore „Zëri i Rinisë“ në rubrikën Ballafaqime, botoi shkrimin tim me titull: „KUSH JANË VARRËMIHËSIT E „PRINTEKSIT“.

⦁ Dëshmi: Teksti në foto në vijim.

blank

 

⦁ Për t’u lexuar më lehtë është bërë përshkrimi në vijim i tërë tekstit nga fotografia sipër që disa rrjeshta me vështërsi mund të lexohen.

„ KUSH JANË VARRËMIHËSIT E „PRINTEKSIT“?

blank
Që nga viti 1981 sipas rrjedhave të ngjarjeve dhe shkallëzimit të tyre, disa kuadro joprofesionale serbe e malaziase janë shërbyer me shpifje, gënjeshtra, trillime dhe etiketime nga arsenali i tyre i pashterrshëm duke u përkujdesur me përkushtim të veçantë e në vazhdimësi për ta „ rregulluar “ gjendjen e NSH të IT „Printeks“ në Prizren.

Qëllimi kryesor i këtij përkujdesi ka qenë dhe mbetet ky:- vënia e masave të dhunshme, që sam ë lehtë të bëjnë ndërrimin e kuadrove të afta profesionale shqiptare dhe të tjera, duke i zëvendësuar ato me të pa afta dhe joprofesionale apo të ashtuquajtuara të „ndershme“ e pro serbe..!

Një përkujdes të këtillë vazhdimisht në NSH „Printeks“ në Prizren e kanë pasur dhe e kanë Andriq Vlladimiri- CECA, Aleksandar Kujungjiqi, Mile Zhivoviqi, Popoviq Radisav, Bllagojeviq Ollga, Krstiq Zorica, Cane Gllaviqi e Ptkoviq Novica e të tjerë…

Veprimtaria e tyre e koordinuar nëpërmjet të Komitetit të LK e të MPP e VSH dhe pozitave të tyre e në mënyrë perfide duke bashkëpunuar me njerëzit e tyre në SPB, ka shkaktuar dëme të mëdha në kurrizin e punëtorëve shqiptarë e të tjerë, duke i dënuar ata me të holla nga disa përqind nga të ardhurat, suspenduar nga disa muaj, burgosur për kundërvajtje dhe izoluar e ndjekur e dënuar penalisht sipas kurdisjeve të tyre. Këta janë organizatorët kryesor të punëtorëve serb e malazias, të cilët në mënyrë të rrejshme kanë krijuar aso skenash dhe kanë shpifur nëpër tubime partiake gjëja se po bëhet rrezikimi i serbëve dhe malaziasve nga irridentizmi dhe nacionalizmi shqiptar…

Nën skenarin e tyre, në tubimet e shumta të punëtorëve të të gjitha përkatësive kombëtare gjatë organizimit të debatit të ashtuquajtur „ demokratik“ për ndërrimet Kushtetuese, si dhe shqyrtimin e ngjarjeve të rënda aktuale politike në Kosovëiu bishtnua vazhdimisht , dialogu me shqiptarët, turqit, romët dhe muslimanët.

Këta tubimet e veta njënacionale i bënin dhe i bëjnë kohëve të fundit nënë mbikqyrjen e të ashtuquajturit „ shtet juridik“ të Serbisë dhe nënë përkujdesin e madhe të milicisë speciale në lokalet e industrisë, kurse punëtorëve shqiptarë, turq, rom e musliman, nuk u lejohet hyrja në mbledhje si psh. Më 11. VII.1990.

Pra, prapa dyerve të mbyllura serbët dhe malaziasit mbajn mbledhje në pranin e funksionarëve nga Serbia e „bozhuristët“ e Fushë Kosovës, ku hartojnë kërkesat e tyre antishqiptare dhe shestojnë plane për vënjen sam ë parë të masave të dhunshme në „Printeks“.

Se kush janë këta aktorë të kërkesave të tyre po japim shkurtimisht minibiografitë e tyre…

Andriq Vlladimiri-Ceca, dezeinator i pa kualifikuar në OPB të“ Metrazhës“, deri vonë sekretar i LK , të cilën e shkatrruan vet. I ka ndërruar pa merit disa herë vendet e punës, sipas oreksit të tij i cili nuk është i kënaqur me siguri… I udhëhequr gjithnjë nga urrejtja ndaj shqiptarëve i njohur për nuhatje, shpifje , montime, trillime dhe etiketime të cilat janë“virtyti i tij kryesor“ dhe me to shërbehet duke kërkuar vazhdimisht , që ndaj shqiptarëve të ngriten procedura për ndëshkime të ndryshme nëpërmjet të Komitetit për MPP e VSH e në bashkëpunim me disa njerëz të SPB dhe udhëheqësin e ndërresës në Vektari si Ljubisha Dollasheviqin, Aleksandar Bllagojeviqin e disa të tjerë montuan izolimin, paraburgosjen dhe ndjekjen penale të punëtorëve shqiptar Skënder Berishës dhe Abas Fejzullahut , i pari 7 muaj burg dhe i dyti 6 muaj,të cilët natyrisht u liruan të pafajshëm, sepse u dëshmua se ato ishin procese të montuara gjyqësore .

Se kështu vepron sot e kësaj dite , dëshmojnë diskutimet e tija në mbledhjen e organizuar më 11. VII. 1990 dhe të 11.IX.1990 (mund të dëshmohet në artikullin e „ Jedinstvos“ të 12.IX.1990 me titullin: „ Razbiti leglo separatista“ dhe në emisionin e Radio Prizrenit në gjuhën serbe më 17.VII.1990 , kurse për kryetarin e SP Safet Dorambarin shpif çka është më e keqja.

Andriq Vlladimir – CECA, në detyrat e punës si dezenator, nuk ka kurrfarë kompetence për të dalur sa her t‘ i teket nga vendi i punës në qytet apo dikund tjeter. Prej 1.01.1989 e deri më 7.VII.1990 ka dalje me leje zyrtarisht 227 orë e 55 minuta, ( këto dalje i kanë shënuar rojet shqiptare, kurse nuk po i shenojnë daljet që i kanë „shënuar“ rojet serbe).

Aleksandar Bllagojeviq – ACA i pa kualifikuar, udhëheqës i prodhimit, në fakt bashkë me Andriq Vlladimirin rrënues i prodhimit dhe i dëshmuar për dënimin e ndëshkimin e punëtorëve shqiptarë. Kundër tij dhe Bogolub Kujungjiqit, 76 punëtorë shqiptarë, turq, mysliman dhe rom nënshkruan peticionin dhe ia dërguan drejtorit të përgjithshëm me datën 13.2. 1990, nr. i protokolit arkivor 75, i cili peticion nuk u shqyrtua kurrë, nga se e pengoi drejtori kryesor Faruk Mermeri !

Për tentim dhunimi dhe sulm fizik ndaj trupit të punëtoreve me qëllim të marrëdhënieve seksuale, kundër tij janë bërë kërkesa dhe fletëparaqitje për komision diciplinor. Konkretisht ankesa e punëtorës malaziase Krstiq Zorica e ( më 11.11.1986 e protokoluar më datën 14.11,1986 nr. 50) drejtuar drejtorit të përgjithshëm , këshillit të punëtorëve të OBPB të “ “Metrazhës”, OTH të LK etj. Fletëparaqitja e datës 26.XI.1988 nr. 32 dhe deklarata e punëtorës Zakiq Stanisllava …

Kurse bashkëshortës së vet të privilegjuar me shkollë fillore (ka zënë vendin e punës me përgatitje të mesme profesionale) ia shkruan mëditjet me urdhëresë edhe atëhere kur ajo shkon në det, për të pushuar e ka edhe manipulime tjera të panumërta me meditje. Mirpo për të gjitha këto veprime e shumë të tjera të pa cekura ky është i pa prekshëm dhe nëpër tubimet e organizuara të serbeve e malazezve i ka kërkesat e njohura kundër punëtorëve shqiptarë.

Nga i njëti, me arrogancë pengohet çdo aktivitet i Sindikatës së Pavarur të cilën ai me të tjerët e quan alternativ dhe apelet e saja për punë dhe ngritjen e prodhimit i pengon për t’u vendosur nëpër tabelat e shpalljeve…për të gjitha këto ka bekimin e drejtorit të përgjithshëm

Faruk Mermerit dhe sekretarit i cili si servil ruan fotelen e tij. Pa pengesë bëjnë regjistrimin e të bekuarës parti PSS me parolla, kurse Sindikatës së Pavarur i ndalohet çdo aktivitet, madje edhe rreth organizimit e nxitjes së prodhimit.

Aleksandar Zhivkoviq me pa aftësit e tija ka shkaktuar dëme të mdha në prodhim si udhëheqës i ngjyrosjes dhe paketimit në Fabrikën e “Tjerrtorës”. Rreth 12 vjet ka marrur rrogë pa punuar asgjë, nga djerësa e mu atyre punëtorëve të cilët tani me dëshirë don t’i lë pa punë me veprimet e tija. Ekzistojnë fakte për dëmtimin e materjalit të shumtë dhe tani kërkesat e tija nuk dallohen nga ato të kolegëve të tij…

Këta janë minuesit e varmihsit e “Printeksit”, në të cilin kolektiv decenie me rradhë realizuan e krijuan të mirat materiale bahkarisht ë punëtorët , shqiptarë, serbë, malazezë,turq e romë. “

Ky shkrim u publikuar më 5-X.1990 në Revisten Zëri i Rinisë, sipri foto e skanuar.

**
&
Lidhur me masat e dhunshme Serbia, në hollësi kishte përgatitur plane dhe programe që burimin dhe frymzimin e kanë pasur si gjithnjë tek KOS (Kisha Ortodokse Serbe), ASHAS (Akademia e Shkencave dhe Arteve të Serbisë) dhe AU (Akademia Ushtarake) tue filluara menjëher pas krijimit të rrethanave pas kundërshtimeve (demostratave) të vitit 1981 që kryesisht mirreshin si arsyetim, që përmes dhunës të jetësohet heqja e Autonomisë dhe Kushtetutës së vitit 1974 të KSAK-së..!

Heqja e Autonomisë së KSAK-së, përmes dhunës me ushtri e polici Jugosllave drejtuar e udhëhequr nga Republika e Serbisë, u jetësua praktikisht menjëherë pas zhvillimit të ngjarjeve të fillim vitit 1989 gjatë ndryshimeve Kushtetuese në Jugosllavi, në Republikën e Serbisë e pa pëlqimin e KSAK-së, e në veçanti pas fillimit të kundërshtimeve dhe grava e urisë e xehtarëve (minatorëve) të Trepçës në minjerën e Stan Tergut në thellësi 1000 metra nënë sipërfaqen e jashtme të tokës e që zgjaten tetë ditë e tetë net tue lilluar prej datës 1989-02-20 deri më 1989-02-28 që u përkrahen edhe me kundërshtimet (demostratat) gjithëpopullore në tërë Kosovën nga shqiptarët në veçanti dhe pakicat tjera jo serbe në përgjithësi, kundër heqjes së Autonomis së Kosovës dhe vënien e masave të dhunshme për mbikqyrje dhe kontroll përmes shtetërrethimit në tërë Kosovën në të gjitha drejtimet institucionale dhe ndërmarrjet shoqërore edhe ndërmarrjet e vogla private në drejtimin e bujqësisë, blegtorisë, tregtisë dhe zejtarisë..!

***
Në vijim shkurtimisht disa të dhëna e dëhsmi, vetëm në drejtimin e dhunës dhe kushtzimeve që Serbia i jetësonte në jetën e përditshme ndaj punëtorëve dhe familjeve shqiptare, përmes luftërave speciale të veçanta e shumë të rënda, që burimin e frymzimin e kanë pasur dhe e kanë nga KOS (Kisha Ortodokse Serbe) qysh nga krijimi i Serbisë si shtet në bashkëpunim e veprim me AU (Akademin Ushtarakr) dhe ASHAS (Akademin e Shkencave dhe Arteve tëSerbisë) që në bashkëveprim kanë mbjellur e ushqyer në vazhdimsi urrejtjen e pashërueshme nacionalshoveinste çetnike ndja shqiptarëve në veçanti dhe popujve tjerë jo serb në përgjithësi..!

 

blank

Shkëputur nga libri: EPOPEJA E MINATORËVE nga bashkëautorët Aziz Abrashi & Burhan Kavaja

Serbia si shtet pushtues terrorist e kolonizator, ka pasur dhe ka në vazhdimsi planet dhe programet e saja për shfarosjen e shqiptarëve në përgjithësi e të Kosovës në veçanti, të hartuara e përpunuara në hollësi nga KOS, AU dhe Memorandumt e ASHAS, që autor kryesor janë priftrinjë, shkrimtar, historian, akademik me shkrimet dhe elaboratet e tyre etj.

Përmes propogandës shumë mirë të organizuar shpërndan dhe përhap në vazhdimsi gënjeshtra dhe mashtrime në tërë botën përmes të gjitha formave dhe mënyrave ekzistuese si përmes shtypit, literaturës dhe diplomacisë, ku Serbia paraqitet si e rrezikuar dhe të gjitha krimet dhe shfarosjet në masë që i ka kryer ndaj shqiptarëve në kohë dhe hapësirë dhe ndaj popujve tjerë në Ballkan, ua përshkruan viktimave krimet e shfarosjet që vet i ka kryer dhe vet paraqitet si viktimë..!

Për fatin e keq të viktimave, kjo propogandë serbe ka gjetur mbshtetje dhe përkrahje në të shumtën e rasteve deri tani, pasi që të pushtuarit s’kanë pasur mundësi të paraqesin vuajtjet dhe shfarosjet e kryera nga Serbia e cila me plan e program, ka jetësuar luftërat, dhunimet, shfarosjet dhe pushtimet dhe njërën ndër luftërat më tinzare ndaj shqiptarëve që ka jetësuar në kohë dhe hapësirë ka qenë edhe lufta e heshtur e ngadalshme dhe afatgjate tue ua marrur drithin nga hambarët e miellin nga maxhja, siç thuhet tue fshi maxhen me krahë të pulës dhe tue i kushtëzuar me URI për ushqim, për nënshtrim e dorëzim pra, me LUFTËN E URIS…të pa shpallur botërisht por të jetësuar tinzisht në praktikë!

LUFTA E URISË, përgatitur dhe jetësuar nga Serbia ndaj shqiptarëve, ka qenë dhe ka mbetur e heshtur, por e planifikuar dhe shumë mirë e organizuar nga pushteti serb dhe dollohet prej tri luftimeve pushtuese të armatosura serbe të viteve 1833, 1878 dhe 1913 në trojet shqiptare, ku kanë bërë vdekjen e shqiptarëve me shkrepjet e pushkëve, mitralimet, pëlcitjet e bombave nga granatimet dhe bombardimet dhe si pasojë e këtyre veprimeve ushtarako-policore janë viktimat e popullësisë civile shqiptare të të gjitha moshave etë dy gjinive të gjymtuara, djegura dhe shfarosja në masë e popullatës së pa mbrojtur..tue zgjërue e bërë Serbinë e madhe siç e këndojnë edhe në këngët e tyre dhe tue kolonizuar trojet shqiptare me ardhacak serb..!

Dallimi është se:

Nga të gjitha luftërat pushtuese serbe më parë s’kanë pasur jehonë jashta kufijve të shtetit serb siç ka pasur jehonë lufta gjatl viteve1998-1999, në Kosovë,  jashta kufijve të ish Jugosllavisë e udhëhequr dhe mbikqyrur nga Serbia. Kjo luftë patë jehonë më të madhe në mjetet e ndryshme të lajmeve pamore e të shkruara brenda dhe jashtë vendit.

Pjesërisht dështoi propoganda serbe, për tì fshehur e mbuluar gjurmët e krimeve shfarosëse (gjenocidiale) dhe përgjegjësive para faktorit ndërkombëtar (si në të kaluarën). Mjetet e ndryshme të lajmeve nga SHBA dhe Europa perëndimore, shtypi, radio dhe TV, paraqitnin pamje trishtuese, nga gjendja ekzistuese  e popullatës civile shqiptare në Kosovë, tue bërë thirrje vazhdimisht të pengohen këto veprime dhe të mos ndodh katastrofa njerëzore-(e cila veç pothuajse kishte ndodh…), por u ndërpre me ndërhyrjen faktorit ndërkombëtar, e konkretisht falë SHBA-së me ndërhyrjen ushtarake të NATO-së, që e shpëtoi popullin shqiptarë nga shfarosja (gjenocidi) që Serbia kishte planifikuar me kohë ta kryente dhe filloj zbatimin dhe jetësimin praktikë gjatë kësaj periudhe kohore..!

LUFTËN E URISË që Serbia e ushtronte në heshtje dhe në vazhdimsi tue mbuluar gjurmët e veprimeve kriminale në mënyrë dhelprake, siç e ka shprehi, traditë dhe profesion të ushtruar e me përvojë, për kryerjen e veprimeve shfarosëse (gjenocidiale) kriminale kundër shqiptarëve, të robruar e të pa mbrojtur, në të njejtën kohë para opinionit ndërkombëtar, shtihej si engjull, por këtë e bënte  me mjeshtri, diplomaci,po edhe me dijen, përkrahjen dhe lejen e disa faktorëve ndërkombëtar, haptas ose në heshtje, veprimin e saj, siç ishte Rusia, Greqia dhe aletatet e saj të vjetër nga vendet e ndryshme  Europiane.!

LUFTA E URISË, zbatohej sipas memorandumit(Planifikimit) të ASHAS, sidomos pas kundërshtimeve të xehetarëve të Trepçës në vitet 1988 dhe1989, përmes grevës së urisë, dhe kërkesave të tyre në mbrojtjen e autonomisë së Kosovës, të cilën Serbia e hoqi me tanke e dhunë.

Këtë Serbia e bëri në emër të mbrojtjes së ish Jugosllavisë, tani më e vrarë dhe e varrosur nga vet Serbia (e njohur për llojet eshfarosjeve –(gjenocideve) dhe varrezave masive ndaj boshnjakëve dhe shqiptarëve në veçanti dhe popujve tjerë që kanë pasur besimi tjetër fetar e jo besimin ortodoks serb) e cila vazhdimisht thirrej në emrin e ruajtjes së Jugosllavisë, dhe në emër të njëfarë bashkim vllazërimit të rrejshëm, aq shumë të propoganduar nga vetë Serbia.

E vërteta është se, për Serbinë dhe serbët, vllezër ishin, janë e do të jenë, vetëm serbët, ndërsa kombet e tjera ju kanë dashur që të ju shërbejn si skllevër, ju duhen e do t`ju duhen, vetëm për dekor,  e propogandë për bashkimvllazërimin e rrejshëm dhe për t`ju shërbyer atyre, për t`i mbuluar krimet dhe llojet e shfarosjeve në masë (gjenocideve) që i kryenin gjatë luftërave pushtuese dhe pas pushtimeve në heshtje, në forma dhe mënyra të ndryshme dhe perfide, për përgatitjen e terrenit, kushteve dhe rrethanave të përshtatshme, që sipas vlerësimeve të tyre në kohë dhe hapësirë, të veprojnë, siç vepruan, me Bosnjen dhe Kosovën (në 150 vitet e fundit) e sidomos gjatë periudhës kohore 1990 -1999, ku hapatas ushtrun dhe zbatuan llojet e shfarosjeve (gjenocideve) para syve të faktorit ndërkombëtar, kundër kroatve, boshnjakëve në Bosnje dhe shqiptarëve në Kosovë..!

LUFTA E URISË  NË KOSOVË, E SHPALLUR NGA SERBIA  DHE QËNDRESA SHQIPTARE ?

⦁ Përjashtimi i mbi 100000 (njëqindmijë) punëtorëve shqiptarë nga vendet e tyre të punës në të gjitha drejtimet ekzistuese.

⦁ Kërcënimi përms URISË, për t`u bërë shqiptarët të „ndershëm“ e qytetarë, që njohin dhe nderojn Serbin si shtet të vetin me ligjetë dhe veprimet e saja që s’i njohin të drejtatë e shqiptarëve !.

⦁ Shqiptarët e pa dëgjueshëm, që nuk i nështrohen, ligjeve dalluese e çnjerëzore të Serbisë, përjashtoheshin nga vendet e tyre të punës, ndiqeshin, mirreshin me dhunë, burgoseshin, keqtrajtoheshin, plagoseshin dhe vriteshin nga pushteti serb..

Dëshmi:
– Sipas deklaratës së sekretarit Krahinor për punë të brendëshme aso kohe Rrahman Morinës, publikuar edhe në mjetet e lajmeve të ndryshme pamore dhe shtypit, nëpër burgje, dhe biseda të ashtuquajtura aso kohe informative, nëpër duart e policisë dhe inspektorve të Sigurimit Shtetëror të Serbisë, kanë kaluar mbi 650000 (gjashtqind e pesëdhjetëmijë shqiptarë)..!

–    Ka pasur raste, që të marrurit në të ashtuquajtura biseda informative, janë keqtrajtuar nga inspektorët e Sigurimit të Shtetit (SSHPB-Sigurimi Shtetëror i Punëve të brendshme), dhe s`janë kthyer më të gjall në familjet e tyre apo vendet e punës, nga janë marrur, sidomos intelektualët, siç ishte rasti i mësuesit Fazli Grajçevci në vitet 1960 dh i profesor Xhemajli Berishës nga Prizreni më 6 prill 1989, që s`janë raste të vetëme, sepse edhe më parë ka pasur raste të tilla gjithandej Kosovës..!

–   Lajmërimet dhe të dhënat zyrtare kanë qenë të njohura, viktima gjatë marrjes në pyetje ka bërë vetëvrasje, duke kërcyer nga katit i tretë apo i katërtë i ndërtesësë, ku është marrur në pyetje…që ta kujtojnë këngën e rapsodit të mirënjohur popullor Dervish Shaqa, që ia kushton veprimeve të UDB-së Jugosllave, për krimet e bëra ndaj shqiptarëve, ku në mes tjerash po shkëpusim këto vargje të këngës që e këndonte:“…po naj bajn rrenatë me bishta, thon vrau veten gabimisht..“ e në këtë mënyrë është vepruar edhe në të ashtuquajturen APJ(Armaten Popullore Jugosllave- që është mbikqyrur e kontrolluar nga oficerët Serb kryesisht dhe nga shërbimet tjera shtetërore të Serbisë!

ORGANIZIMI DHE QËNDRESA SHQIPTARE NDAJ VEPRIMEVE TË SERBISË:

Dhuna në vazhdimsi në të gjitha drejtimet në jetën e përditshme i detyrojë shqiptarët e Kosovës të vetorganizohen në forma dhe mënyra të ndryshme, për t`i bërë ballë dhe qëndruar, dhunës institucinale që Serbia ushtronte ndaj shqiptarëve, ku qëllimin kryesor e kishte dhe ende sot e kësaj dite e ka e do të ketë përherë,  shfarosjen dhe shkatrrimin e qënies biologjike dhe kombëtare të shqiptarëve.

Organizimet e shqiptarëve ishin nga më të ndryshmet, për t`u ofruar e bashkuar me njëri tjetrin, për t`i ba ball dhunës që ishte burimi kryesor i organizimeve e për fatin e keq shumë më pak nga vettija dhe profesionalizmi.

Organizimet kishin mangësit e tyre, pasi që mungonte  organizimi institucional, por në të njejten kohë lindi nevoja dhe arsyeja, për vetorganizimin, në baza vullnetare, në forma dhe mënyra të ndryshme, që diktoheshin nga rrjedhat dhe zhvillimi i ngjarjeve dhe situatave në terren. Tue parë rrezikun që i kërcënonte vazhdimisht, afroheshin, gjenin mirëkuptim dhe përkrahnin njëri tjetrin për mënyratë dhe formatë e organizimeve dhe qëndresësë…ndaj dhunës që ushtronte dhe zbatonte Serbia..!

 

ORGANIZIMET KRYESORE

        

 Organizimet kryesore për t`ju kundërvu dhunës së pushtuesit serb, ishin të ndryshme: të hapur, gjysëm të hapura dhe të fshehta.

Me këtë rast po përmendim vetëm disa nga format e hapura të organizimeve, të cilat me sukses ju kanë kundërvu veprimeve të pushtuesit serb, duke penguar vazhdimisht realizimin e plotë të qëllimeve fashisto- çetnike të Serbisë. Bota njoftohej me gjendjen e rëndë në Kosovën e pushtuar, tue thyer terrin e lajmeve me të dhëna për ngjarjet ( informatave) që Serbia i pengonte të dlin jashta dhe kishte krijuar për dhe rreth Kosovës, mbylljen e lajmeve të vërteta dhe lejimin e gënjeshtrave dhe mashtrimeve siç i përgatiste serbia për interesat e veta shtetërore dhe mbulimin e veprimeve kriminale të saja me qëllim të caktuar, që të mos depërtoj e vërteta jashtë, por vetem ato të dhëna të cilat i duheshin për të propoganduar interesat aso kohe të ish Jugosllavisë, në realitet të Serbisë, e cila për mrekulli e përdorte emrin e Jugosllavisë për veprime dhe qëllimet afatgjata të Serbisë.

 Ndër organizimet kryesore  ishin:

⦁ Nga ana e punëtorëve : BSPK-Bashkimi i Sindikatave të Pavarura të Kosovës.
⦁   Thmelimi i Sindikatave të Pavarura nëpër fabrika dhe ndërmarrje të ndryshme sipas bashkive (komunave) të Kosovës.
⦁ Shoqata  Humanitare „ Nëna Terezë “ me veprim në Kosovë dhe Kurbet.
⦁ Shërbimi shëndetsor përmes SHB“Nëna Terezë“ Ambulanca me këtë emërtim.
⦁ Lëvizja gjithëpopullore Pajtimi i Gjaqeve.
⦁  Shoqata Bamirës „FNF“ Familja ndihmon familjen“ me veprim në Kosovë dhe Kurbet.
⦁    Shoqata tjra bamirëse si „Kryqi i kuq i Kosovës”
⦁ Këshilli përkrahës( I solidritetit) në kuadër të LDK-së .
⦁ Më vonë janë bërë përpjekje për organizime institucionale pas referendumit në vitin 1990 dhe shpalljes së Kosovës Republikë, siç ishte Organizimi i 3% nga Qeveria e Republikës së Kosovës  jashtë e brenda vendi,si dhe organizime tjera në vazhdimsi  deri tek organizimi për Mbrojtje dhe Vetmbrojtje si the themelimi i MT dhe VM (Mrojtjes dhe vetmbrojtjes dhe Mbrojtjes Teritoriale) fillet e organizimit të mrojtjes në mënyrë institucionale…në forma dhe mënyra të ndryshme të fshehura dhe të hapura etj.

 

PLAÇKITJET PËRMES PRIVATIZIMEVE NGA PUSHTA E PUSHTSHTETAR VENDOR

 

Rrjedhatë e disa ngjarjeve në Kosovë gjatë viteve 1990-1999 nënë sundimin e Jugosllavisë, që varrin dhe varrimin e saj e bëri Republika e Serbisë e cila në vazhdimsi propogandonte se është për ruajtjen e saj me fjalë e propogandë e të bënte mbikqyrjen, kontrollin, sundimin dhe shfrytzimin tue u thirrur përherë në emrin e bashim vëllaznimit të rrejshëm të kombeve dhe kombësive të Jugosllavisë..!

Serbia në emrin e Jugosllavisë e filloi luftën në Republikën e Sllovenisë ku e humbi, pastaj në Republikën e Kroacisë, në Bosnje dhe Hercegovin ku reu krime e shafosje por i humbi dhe në fund edhe në Kosovë, kreu krime dhe shfarosjenë e shqiptarëve në masë dhe dëbimin e tyre nga shtëpit e trojet e tyr ku shumbi falë qëndresës së popullit dhe ndërhyrjes së NATO-së nënë udhëheqjen e SHBA-së, që shpëtuan popullaten e mbetur dhe të dëbuarit u kthyen dhe kështu e çliruan Kosovën nga pushtuesit Serb më 10 Qershor 1999.

Me vëndosjen e NATO-së më 10 qershor 1999 në Kosovë në ruajtjen e mbikqyrjen e kufijve të saj administrativ në hapësirat e kufijve të KSAK-së. Ndërsa mbikqyrjen administrative nga viti 2000 e mori në mbikqyrhe Misioni Ndërkombëtar Civil i Kombeve të Bashkuara UNMIK-u.

Për ekonomin e Kosovës administrimi nga përfaqësuesit e UNMIK-ut që thirrej në rregullore e rregulla të pa rregullta e që bazohej dhe në Ligjet e ish Jugosllavisë e Serbisë ishte një tragjedi për rrënimin ekonomik të Kosovës në veçanti Shtylla e katërtë (IV) e UNMIK-ut apo thënë hapur ANMIK-ut, bashkë me qveritarët vendor me marrëveshje me letra e nënshkrime po edhe pa to me premtime dredhi, mashtrime dhe tradhtime të të gjitha llojeve, për të vjedhur e plaçkitur sipas rregulloreve të shkruara e të pa shkruara të UNMIK-ut..filluan privatizimet menjëhere pas vitit 2000 në tërë Kosovën e pasurive shoqërore fabrika dhe ndërmarrje të ndryshme me kapital e pasuri të krijuara nga djersa e punëtorëve..!

Privatizuan kundër dëshirës së punëtorëve për 3 miljon DM N.SH të IT „PRINTEKS“ në Prizren e cila kishte të punësuar mbi 2600 punëtor në pesë fabrikatë e saj dhe shërbimet përcjellëse të përbashkëta.. tue shëndrruar mbi 2600 familje në skamnor e të pa punë..!

Kështu që  Varrimin e N.SH të IT „Printeks“ në Prizren e bënë shqipfolësit përms privatizimit vetëm për 3 miljon DM, tue pasur në mbshtetje lakmuesit vendor në poste dhe pozita dhe ata ndërkombëtar të UNMIK-ut për t‘u pasurur pa mund e pa djersë me ndihmën e AKM  (Agjencionit të Kosovës për Mirëbesim (MOSBESIM)  fjala e vënë në kllapa i përgjigjet realitetit, dhe tani e shëndrruar në AKP (Agjencionin e  Kosovës për Privatizim) e rjepën dhe e plaçkiten pasurinë e N.SH të IT“ Printeks“ në Prizren që kalon shumën e qinra miljonëve pra vepër dhe  pjellë e UNMIK-ut origjinal e shqiptuar ANMIK e që i përshtatet realiteti pas vitit 2000, që për fatin e keq ende vepron në Kosovë e për interesa të Serbisë..!

 

blank

Dhe çfarë është ndërtuar në hapësirat e N.SH të IT „Printeks“ në Prizren dhe në afërsi nga privatzuesit dhe bashkpëunëtorët e tyre në poste dhe pozita të ndryshme partiake e shtetërore është ndërtuar ABI ÇARSHIA ose siç e quan një shik imi (S.M) PARTI ÇARSHIA..!

Mirë se vini në Abi Çarshia, qëndra më e madhe e hapur tregtare në rajon !

blank

Ku asgjë s’prodhohet vetëm tregtohet përjashto embëltore e gjelltore ..!

Lidhur me zhgënimet, shqetësimet, vuajtjet dhe ballafaqimet nga më të ndryshme, që e kanë përfshi Kosovën e pas luftës, sidomos pas pavarësisë së kushtëzuar, vërehet kudo në jetën e përditëshme, për të mbijetuar si pasojë e papunësisë, skamjes dhe varfërisë së skajshme, përfshirë shumicën e popullatës, që për fat të keq është në rritje e sipër, ku dëgjohen ankesa të përditëshme, të cilat përputhën plotësisht me thënien e shkrimtarit të shquar shqiptar-arbresh nga Italia, i cili jetoi dhe veproi në shekullin e 19-të, ZEF SKIROI, ku mes tjerash nga zhgënimi thot: „ ISHIM MË MIRË, KUR ISHIM MË KEQ “

 

PUNËTORËT MBROJTEN  INDUSTRINË E TEKSTILIT „PRINTEKS“ NË PRIZREN ?

 

Me që për varrëmihësit e Printeksit kam shkruar më 5 verdhor (Tetor) 1990, dhe shkrimi është publikuar në Revisten “Zëri i Rinisë me titullin: „KUSH JANË VARRËMIHËSIT E „PRINTEKSIT“ e që ishin masat e dhunshme të vendosura nga Serbia, të cilat dështuan dhe s`patën sukses ta shkatrrojn dhe varrosin IT “PRINTEKS“ në Prizren, fal përpjekjeve mbinjerëzore të mbi 2600 punëtorëve shqiptarë, turq, romë etj, që me punën e tyre vetmohuese, në kushte dhe rrethana të jashtzakonshme, në veçanti prej vitit 1989-1999, që ishin të vendosura në Kosovë. Nga punëtorët shqiptar pat edhe të larguar nga puna, të marrur në pyetje dhe burgosur e keqtrajtuar nga regjimi policor i serbisë.

 

NDËRHYRJA E NATOS DHE ÇLIRIMI I KOSOVËS

 

Pas ndërhyrjes së NATO-së në Kosovë, në pranverën e vitit 1999, nënë udhëheqjen e SHBA-së shpëtuan popullin shqiptarë nga shfarosja (gjenocidi) që kryente Serbia në vazhdimsi me polici e ushtri e cila u detyrua bashkë me varrëmihësit serb të “PRINTEKSIT” të tërhiqen nga Kosova.

Punëtorët e  IT „PRINTEKS“ në Prizren, u vetorganizuan përmes Sindikatës së Pavarur, për të punuar dhe ngjallur prodhimin, dhe shpëtuar atë që mbeti pa u vjedhur, plaçkitur  e dëmtuar nga Serbia dhe bashkëpunëtorët e sajë, që s`kanë munguar në kuadër të industrisë e për fat të keqin edhe shqipfolës. Punuan me muaj e vitë, edhe me 50 Euro në muaj, e shpesh edhe pa to, vetem e vetem për ta rimëkëmur prodhimtarinë, që nga lënda e parë e deri tek prodhimet përfundimtare (finale) që kanë qenë, të cilësisë së lartë dhe me sukses kanë bërë konkurencë në tregun e vendit dhe jashtë.  Në kuadër të IT „Printeks“ në Prizren kanë veprua 5 fabrika në një sipërfaqe prej 18 hektarësh, me objekte tjera përcjellëse, si shitore, dhe mallëra rezervë nëpër vendet e caktuara për ruajtjen e tyr brenda objekteve të Industrisë dhe nëpër tërë territorin e  qyteteve të Kosovës e më gjërë.

Ishin të punësuar mbi 2600 punëtorë shqiptarë, turq,boshnjak e romë, që do të thot se ekzistencën familjare me punën që bënin e siguronin afër 2600 familje,në fabrikat kryesore që ishin:

blank
Pamje nga puna në Vektarin e re

⦁ Tjerrtorja
⦁  Fabrika e prodhimeve sanitare( për nevojatë e spitalit dhe higjienike) etj.
⦁  Vektaria
⦁  Thurtorja
⦁   Konfeksioni
⦁  Si dhe shërbimet e përbashkëta

Me vëndosjen e UNMIK-ut Administratës civile si mision i OKB-ra,  të cilët u vendosën pa mund dhe djerës, pasi që NATO-ja dëboj okupatorin serbë nga Kosova, këta zënë vend gjëja për të administruar dhe ndihmuar Kosovën me rregullat e tyre të shkruara e të pa shkruara, vendoseshin në objekte të ndryshme, edhe nëpër fabrika, si në Printeks, e gjithandej Kosovës, që asnjëherë, jo vetëm që nuk u kujdesën për fatin e punëtorëve, aftsimin dhe zhvillimin e prodhimtarisë, nëpër ato fabrika ku punëtorët donin të punonin me mund e djerës, vetem të vazhdojnë punën dhe rimkëmbin prodhimtarinë, siç ishte rasti me  IT „PRINTEKS“ në Prizren.

Punëtorët bënë përpjekjet e tyre për ta penguar me të gjitha format dhe mënyrat e mundshme privatizimin edhe u ndëshkuan kur kundërshtonin nga policia e UNMIK-ut, e përmes shtyllës së IV-të UNMIK-ut në bashkëpunim me vendorët  nënë  krijesën monstrum të ashtuquajtur AMK-Agjencia e Mirëbesimit  të Kosovës që në të vërtet  u dëshmua se ishte  AGJENCIA E MOSBESIMIT TË KOSOVËS- në bashkëpunim me UNMIK-un që e krijoj për qëllime të caktuar-shkatrrimin e pasurisë shoqërore të Kosovës, që mbeti pa u shkatrruar e plaçkitur nga Serbia (jo pse s`deshi-por si premtoi koha ..) këtë e bënë  UNMIK-u me AMK  që më vonë u shëndrrua dhe tani  vepron me  emërtesën e re AKP-Agjencioni Kosovar i Privatizimit, që vërtetë, shkatrruan dhe varrosen pasurin shoqërore duke privatizuar apo më mirë me thënë duke vjedhur e plaçkitur  në forma dhe mënyra nga më të ndryshmet, në emër të privatizimit.

Edhe IT„PRINTEKS“ në Prizren u privatizuar, apo më mirë me thënë u fal, përmes  AKM apo AKP dhe UNMIK-ut, për tre miljon DM,  5 Fabrika  të gjitha në gjendje të rregulltë për punë e prodhim, me 18 hektarë siperfaqe pa llogaritur makina dhe materialin e palosur nëpër objektet e caktuara (depo), që ka pasur me dhjetra e ndoshta edhe qindra miljon Euro vlerë llëgaritur bashkë me 5 fabrikat dhe sipërfaqen e tokës- hapësiren ku është shtrirë IT”Printeks”.

Punëtorët kundërshtuan në të gjitha format, dhe  askush jo vetem që s`u ndihmoj por edhe i ndëshkoj duke i hudhur në rrugë, e duke i lënë pa punë dhe pa burim ekzistence, duke i shëndrruar ata në varfnjak dhe lypsarë…! Edhe premtimin se nga privatizimi do të marrin 20%, ishin dhe mbeten vetëm premtime e gënjeshtra sot e kësaj dite.

Tani AKP, përfaqësia e saj në Prizren, ende bënë përpjekje që pasurin ende të pa shitur të Printeksit ta shesë sa më parë, ndërsa  makinat janë shitur si hekur i rëndomtë, kur dihet se vetëm Vektaria ka pasur makina  moderne nga Zvicëra , të cilat kanë kushtuar  miljona Euro si dhe fabrikat tjera…!

Nga takimi që vazhdimisht kam pasur dhe kam me punëtorë e punëtore , tani të mbetur pa punë dhe në gjendje të rënë ekonimike, dëgjohen ankesat e tyre, prekëse, të arsyeshme, të dhimshme dhe trishtuese, kur e kujtojnë të kaluarën, përpjekjet e tyre për ta mbajtur punën dhe ruajtjen e IT.“Printeks“ në Prizren, duke bërë krahasimin me realitetin ekzistues dhe zhgënimin e mashtrimin, e mos përkrahjen institucionale, përputhet me thënien e shkrimtarit shqiptar arbresh të Italisë të shekullit 19-të, Zef Skiroi „ ISHIM MË MIRË, KUR ISHIM MË KEQ “ për zhgënimin, e shqiptarëve, pas bashkimit të Italisë.

 

Si përfundim:

 

Varrëmihësit e IT „Printeks“ në Prizen ishin masat e dhunshme serbe të vendosura gjatë viteve 1989-1999.

Varrimin e bënë shqipfolësit përms privatizimit me ndihmën e AKM

(Agjencionit të Kosovës për Mirëbesim (MOSBESIM) fjala në kllapa i përgjigjet realitetit, dhe tani e shëndrruar në AKP, (Agjencionit të Kosovës për Privatizim) pjellë e UNMIK-ut pas vitit 2000,

që për fatin e keq ende veprojnë në Kosovë,  që si rezultat kemi:

⦁ Shkatrrimin, vjedhjen dhe plaçkitjen e pasurisë së Kosëvës të krijuar nga mundi dhe djerësa e punëtorëve, përmes privatizimit.
⦁ Papunësinë dhe varfrimi  në skajshmëri mbi 40%.
⦁ Largimi i të rinjëve dhe kuadrove me të madhe nga Kosova si pasoj e qeverisjes së keqe të vendorëve.
⦁ Krimi iorganizuar ekonomik dhe politik dhe keqpërdorimet në të gjitha drejtimet dhe nivelet në Kosovë.
Shkrimi sipër me mungesën e disa fotografive shtesë dhe disa plotësime të reja ka qenë i publikuar 2010-10-06 në faqet pamore të shtypit të ndryshëm.

 

E mërkurë06.10.2010 &

Disa rrjedha të ngjarjeve në Kosovë dhe hapësirat e ish Jugosllavisë e Serbisëq ngq viti 1945-2008 që ndikuan në ndërhyrjen e NATO-së më 24 Larcor(Mars)1999 dhe çlirimi i Kosovës më 10 Qershor 1999

VITI Përshkrimi

blank

1945
Gjatë vitit 1945 nga serbët po edhe me lejen e udhëheqësëve shqiptarë të Shqipërisë, u krye shfarosja e shqiptarëve në Tivarë dhe në Srem e kudo në Kosovë…!

1948
Gjatë vitit 1948 u jetësua programi famkeq i përgatitur që më parë nga Serbia i njohur për marrjen me dhunë të fryteve nga të korrurat grurin dhe misrin nëpër hambare dhe miellit nga maxhet e familjeve shqiptare, i njohur ky veprim në gjuhen serbe (Oduzimanje Vishaka) marrja e tepricës dhe njihet si viti i vdekjeve nga URIA në Kosovë..!

1950
Burgosjet e atdhetarëve shqiptar të organizuar nëpër organizata të ndryshme atdhetare kryesisht në NDSH-re.

1956
Aksioni famkeq për mbledhjen e armëve në Kosovë i drejtuar nga Ministri i Punëve të Brendshme Aleksandar Rankoviqi gjatë vitit 1956 që njohet në popull si akcioni i armëve…

1968
Kundërshtimet (Demostratat) e pra filluar me 6 Verdhor (Tetor) 1968 në Pizren dhe më 27 Dimror (Dhjetor) në Prishtinë dhe kann vazhduar në tërë Kosovën dhe në Tetovë në Maqedoni etj. për Kosovën Republikë.

1981
Kundërshtimet(Demostratat) e vitit 1981.

1988
Ndryshimet Kushtetuese në Jugosllavi-Serbi gjat viteve 1988-1989

 

1989
Kundërshtimet (Demostratat) mbarëpopullore në mbrojtjen e Kushtetutës së vitit 1974 të KSAK, gjatë vitit 1989. Greva e urisë e xehtarëve të Trepçës më filluar më 20-02-1989.
Themelimi i LDK-së si Lëvizje gjithë popullore më 23.12.1989.
Themelimi i BSPK.

1990
Pajtimi i Gjaqeve dhe jetësimi i SHB si „Nëna Terezë“ dhe FNF etj.
Kundërshtimet dhe qëndresa gjithëpopullore gjat viteve 1990-1999 FARK-UÇK.

1991
Themelimi i MMRK 1991

1999
Ndërhyrja e NATO-së më 24 Larcor(Mars)1999 dhe çlirimi i Kosovës.

2000
Gjatë vitit 1999-2000 Vendosja e NATO-së në Kosovë.
Gjatë vitit 2000 vendosja e UNMIK-ut në Kosovë dhe mbikqyrja e administrimit civil në Kosovë

2008
Ngjarjet pas viti 2000 UNMIK-u dhe Shpallja për herën e dytë e Kosovës Republikë më 17 Shkurtot 2008, nga ata që se njohën asnjëhere Republiken e Shpallur me 7 Frytor (Shtator) 1990 dhe penguan qëndresen dhe pushtetin paralel në çdo mënyrë..!


Send this to a friend