VOAL

VOAL

Aforizma nga Carl Gustav Jung (Karl Gustav Jung, 26 korrik 1875 – 6 qershor 1961)

July 28, 2022
blank

Komentet

blank

Aforizma nga George Eliot (22 nëntor 1819 – 22 dhjetor 1880)

VOAL- Nuk është asnjëherë vonë të jeni çfarë keni dashur të jeni.

Për çfarë jetojmë, nëse jo për t’ia bërë jetën më pak të vështirë njëri-tjetrit?

Veprat tona na përcaktojnë, po aq sa ne përcaktojmë veprat tona.

Jeta filloi me zgjimin dhe dashurinë për fytyrën e nënës sime.

I bekuar është ndikimi i një shpirti njerëzor të vërtetë e të dashur mbi një tjetër.

Momentet e arta në rrjedhën e jetës na kalojnë me shpejtësi dhe ne nuk shohim gjë tjetër veç rërës; engjëjt vijnë për të na vizituar dhe ne i njohim ata vetëm kur ata janë larguar.

Çfarë vetmie është më e vetmuar se mosbesimi?

Ka shumë fitore më të këqija se një humbje.

Bota është plot me analogji shpresëdhënëse dhe vezë të hijshme, të dyshimta, të quajtura mundësi.

Është një mendje e ngushtë që nuk mund ta shikojë një temë nga këndvështrime të ndryshme.

Mizoria, si çdo ves tjetër, nuk kërkon asnjë motiv jashtë vetvetes; kërkon vetëm mundësi.

Ju duhet të lexoni historinë dhe të shikoni ostracizmin, persekutimin, martirizimin dhe gjëra të tilla. Pra, ato iu ndodhin gjithmonë njerëzve më të mirë.

Kafshët janë miq kaq të këndshëm – ato nuk bëjnë pyetje, asnjë kritikë.

Puna e rëndësishme për të çuar botën përpara nuk pret të bëhet nga njerëz të përkryer.

Aventura nuk është jashtë njeriut, është brenda tij.

Unë nuk e dua një të ardhme që i ndërpret lidhjet me të shkuarën.

Fëmijët e vegjël janë gjithnjë simbol i martesës së përjetshme midis dashurisë dhe detyrës.

Vitet ndërmjet pesëdhjetë dhe shtatëdhjetë vjeç janë më të vështirat. Gjithmonë ju kërkohet të bëni gjëra, por megjithatë nuk jeni aq të dobët sa t’i refuzoni ato.

Vjeshtë e këndshme! Shpirti im është i lidhur me të dhe po të isha zog do të fluturoja mbi tokë duke kërkuar vjeshta të njëpasnjëshme.

Gratë më të lumtura, si kombet më të lumtura, nuk kanë histori./Elida Buçpapaj

blank

Aforizma nga Nicolas Boileau (1 nëntor 1636 – 13 mars 1711)

VOAL- Një i çmendur gjen gjithmonë një të çmendur më të madh që e admiron atë.

Latinishtja në fjalët e saj e sfidon modestinë.

Çdo moshë ka kënaqësitë e veta, stilin e jetës dhe qëllimet e veta.

Shpesh frika nga një e keqe na çon në një më të keqe.

Para se të shkruani, mësoni të mendoni.

Asgjë nuk është e bukur përveç së vërtetës: vetëm e vërteta është e dashur.

Në të gjitha fjalimet, lëreni pasionin të lëvizë, shkoni e kërkoni zemrën dhe emociononin. Nëse furia e këndshme e një lëvizjeje të bukur ndonjëherë nuk arrin të na mbushë me një tmerr të ëmbël ose nuk na ngjall keqardhje magjepsëse në zemrat tona, është e kotë të shfaqësh një skenë të dijës. Sekreti është, para së gjithash, të kënaqësh dhe të lëvizësh.

[Mbi ligjëratën e mbajtur nga Demosteni kundër Eskinit] Sa herë që e lexoj më bën të pendohem për shkrimet e mia./Elida Buçpapaj

blank

Aforizma nga Louis XIV (Luigji XIV, 5 shtator 1638 – 1 shtator 1715)

VOAL- Është e ligjshme sepse kështu dua.

Sa herë që emëroj dikë në një post vakant, bëj njëqind të pakënaqur dhe një mosmirënjohës.

Ligjet janë sovranët e sovranëve.

Kjo është çfarë më shqetëson: do të doja të vuaj më shumë për shlyerjen e mëkateve të mia.

Unë jam shteti.

Ah, po të mos isha mbret, do të humbisja durimin.

Ndjenjat e para janë gjithmonë më të natyrshmet.

Biri im, ti do të bëhesh një mbret i madh; mos më imito në shijen që kam pasur për ndërtimin, ose në atë që kam pasur për luftën; përpiqu, përkundrazi, të jesh në paqe me fqinjët.

Pirenej nuk ka më.

Sa i përket borxheve, askujt në veçanti nuk i detyrohem, por sa i përket atyre që i detyrohem mbretërisë, shpresoj në mëshirën e Zotit.

A ka harruar Zoti gjithçka që kam bërë për Të?

Ne mund të bëjmë gjithçka që dëshirojmë ndërsa jetojmë; më pas, ne jemi më pak se më askushët.

Unë jam duke vdekur, por shteti mbetet.

Është e pamundur të kënaqësh gjithë botën.

Jepini Zotit atë që i detyroheni; pranoni detyrimet që keni ndaj tij.

Unë mund të pajtoj më lehtë gjithë Evropën se dy gra./Elida Buçpapaj

 

 

 

blank

Aforizma nga Lyndon Johnson (27 gusht 1908 – 22 janar 1973)

VOAL- E djeshmja nuk është e jona për ta rikuperuar. E nesërmja është e jona për të fituar ose për të humbur.

Ne nuk do të dërgojmë djem amerikanë 9 ose 10 mijë milje larg shtëpisë për të bërë atë që djemtë aziatikë duhet të bëjnë për veten e tyre.

Nëse dy njerëz bien dakord për gjithçka, mund të jeni të sigurt se njëri prej tyre po mendon.

Nëse brezat e ardhshëm do të na kujtojnë më shumë me mirënjohje sesa pikëllim, ne duhet të arrijmë më shumë sesa thjesht mrekullitë e teknologjisë. Ne gjithashtu duhet t’u lëmë atyre një pamje të botës ashtu siç u krijua, jo vetëm siç dukej kur ne e përballuam atë.

Varfëria nuk duhet të jetë pengesë për të mësuarit dhe të mësuarit duhet të ofrojë një ikje nga varfëria.

Ne nuk kemi zgjedhur të jemi roja të portës, por nuk ka njeri tjetër.

Paqja është një udhëtim prej njëmijë miljesh dhe duhet bërë hap pas hapi.

Bomba atomike është sigurisht më e fuqishmja nga të gjitha armët, por përfundimisht është e fuqishme dhe efektive vetëm në duart e kombit që kontrollon qiellin.

Rusët kishin frikë nga Ajku. Ata nuk kishin frikë nga unë.

Unë jam i shqetësuar për njeriun e tërë. Unë jam i shqetësuar për atë që njerëzit, duke përdorur qeverinë e tyre si një instrument dhe një mjet, mund të bëjnë për ndërtimin e njeriut të tërë, që do të thotë një shoqëri më të mirë dhe një botë më të mirë.

Ne kemi hyrë në një epokë në të cilën arsimimi nuk është thjesht një luks që u lejon disave një avantazh ndaj të tjerëve. Është bërë një domosdoshmëri pa të cilën një person është i pambrojtur në këtë shoqëri komplekse, të industrializuar. Kemi hyrë vërtet në shekullin e njeriut të arsimuar.

Liria e pestë është liria nga injoranca./Elida Buçpapaj

 

 

blank

Aforizma nga Howard Phillips Lovecraft (20 gusht 1890 – 15 mars 1937)

VOAL- Emocioni më i vjetër dhe më i fortë i njerëzimit është frika, dhe lloji më i vjetër dhe më i fortë i frikës është frika nga e panjohura.

Gjëja më e mëshirshme në botë… është paaftësia e mendjes njerëzore për të bashkëlidhur përbërësit e saj.

I pakënaqur është ai të cilit kujtimet e fëmijërisë i sjellin vetëm frikë dhe trishtim.

Macja është një simbol kaq i përkryer i bukurisë dhe epërsisë, saqë çdo estet i vërtetë dhe cinik i civilizuar e ka të vështirë të mos e adhurojë atë.

Mendoj se ekzistojnë katër lloje të dallueshme historish të çuditshme: njëra që shpreh një gjendje shpirtërore ose ndjenjë, tjetra që shpreh një konceptim piktural, tjetra që shpreh një situatë të përgjithshme, gjendje, legjendë ose konceptim intelektual dhe tjetra që shpjegon një tablo të caktuar ose situatë dramatike specifike apo kulm.

Mblidhni së bashku një grup njerëzish të zgjedhur qëllimisht për ndjenja të forta fetare dhe ju keni një garanci praktike të sëmundshmërive të errëta të shprehura në krim, perversitet dhe çmenduri.

Personalisht, nuk do të më interesonte aspak pavdekësia. Nuk ka asgjë më të mirë se harresa, pasi në harresë nuk ka asnjë dëshirë të paplotësuar. E kishim para se të lindnim, por nuk u ankuam. A do të ankohemi ngaqë e dimë se do të kthehet? Është Elysium i mjaftueshëm për mua, në çdo rast.

Nuk jam shumë krenare që jam qenie njerëzore; në fakt, nuk më pëlqejnë dukshëm speciet në shumë mënyra. Unë mund të konceptoj lehtësisht qenie jashtëzakonisht superiore në çdo aspekt.

Shkenca, tashmë shtypëse me zbulimet e saj tronditëse, ndoshta do të jetë shfarosësi përfundimtar i specieve tona njerëzore – nëse jemi specie të veçanta – sepse rezerva e saj e tmerreve të pamenduara nuk do të mund të përballohej kurrë nga truri i vdekshëm nëse do të humbiste botën.

Macet janë simbol magjik i bukurisë, pathyeshmërisë, mrekullisë, krenarisë, lirisë, ftohtësisë, vetë-mjaftueshmërisë dhe individualitetit të lezetshëm – cilësi të njerëzve të ndjeshëm, të ndritur, të zhvilluar mendërisht, paganë, cinikë, poetikë, filozofikë, të papasionuar, të rezervuar, të pavarur, niçeane, të pathyer, të civilizuar, kryemjeshtërorë.

Terrori kozmik shfaqet si një përbërës i folklorit më të hershëm të të gjitha racave dhe kristalizohet në baladat, kronikat dhe shkrimet e shenjta më arkaike.

Tmerret, besoj, duhet të jenë origjinale – përdorimi i miteve dhe legjendave të zakonshme është një ndikim dobësues.

Për shkencëtarin është gëzimi në ndjekjen e së vërtetës, e cila pothuajse kundërshton zbulimet dëshpëruese të së vërtetës.

Nuk është kompliment të jesh idhull i një qeni, instinkti i të cilit është të ketë idhull, por është një nderim shumë i veçantë të zgjidhesh si miku dhe i besuari i një maceje filozofike, e cila është tërësisht zonjë e vetes dhe mund të zgjedhë lehtësisht një tjetër shoqërues nëse e ka gjetur një të tillë më të këndshëm dhe interesant./Elida Buçpapaj

 

 

 

 

blank

Aforizma nga Lucius Annaeus Seneca (viti 4 para Krishtit – viti 65 pas Krishtit)

VOAL- Varfëria do diçka, luksi shumë dhe koprracia gjithçka.

Ne jemi më shpesh të frikësuar sesa të lënduar; dhe ne vuajmë më shumë nga imagjinata sesa nga realiteti.

E gjithë mizoria buron nga dobësia.

Çdo sundim duhet t’i nënshtrohet një sundimi më të madh.

Ilaçi më i mirë për zemërimin është shtyrja për më vonë.

Dita së cilës i trembemi si të ishte e fundit për ne, është vetëm ditëlindja e përjetësisë.

Dashuria në thelbin e saj është një zjarr shpirtëror.

Për lakmi e gjithë natyra është tepër e vogël.

Lumturi e vërtetë është… të gëzosh të tashmen pa qenë i varur nga ankthi ndaj së ardhmes.

Nëse një lundërtar nuk e di se drejt cilit port po lundron, asnjë erë nuk është e favorshme.

blank

Aforizma nga Hesiodi (800 – 720 para erës së re)

VOAL- Nuk është e mundur as t’i dredhosh, as t’i ikësh mendjes së Zeusit.

Sepse një burrë nuk fiton asgjë më të mirë se një grua të mirë, dhe përsëri asgjë më të keqe se një grua të keqe.

Puna nuk është turp: përtacia është turp.

Lum njeriu që e duan muzat: nga goja e tij rrjedh fjalë e ëmbël.

Kush i ka besuar një gruaje, u ka besuar mashtruesve.

Njeriu që i bën keq tjetrit i bën keq vetes, dhe këshilla e keqe është më e keqe për atë që e jep atë.

Nuk do të jetë gjithmonë verë; ndërto hambarë.

Sillni një grua në shtëpinë tuaj kur të jeni në moshën e duhur, jo shumë më pak se 30 vjeç, as shumë më lart; kjo është koha e duhur për martesë.

Budallai mëson pasi e pëson.

Admironi një anije të vogël, por vendosni ngarkesën tuaj në një anije të madhe; sepse sa më e madhe të jetë ngarkesa, aq më i madh do të jetë fitimi mbi fitimin.

Ruaj mesataren; momenti i përshtatshëm është më i miri në të gjitha gjërat.

Kurrë mos bëj një mik të barabartë me një vëlla.

Të keqen mund ta arrish lehtë, në sasi; Rruga është e lëmuar dhe ajo shtrihet afër, por përpara përkryerjes perënditë e pavdekshme kanë vënë djersën dhe rruga drejt saj është e gjatë dhe e përpjetë.

Shpesh një qytet i tërë ka vuajtur për shkak të një njeriu të keq.

Më i miri është ai që i thërret njerëzit në më të mirën. Dhe ata që ia vënë veshin thirrjes janë gjithashtu të bekuar. Por të pavlefshëm ata që nuk thërrasin, nuk dëgjojnë, por heshtin.

Poçari është xheloz për poçarin dhe mjeshtri për mjeshtrin; dhe i varfëri ka mëri ndaj të varfërit dhe poeti ndaj poetit.

Një fqinj i keq është një fatkeqësi e madhe aq sa një i mirë është një avantazh i madh.

Është më mirë t’i bëjmë gjërat në mënyrë sistematike, pasi ne jemi vetëm njerëz, dhe çrregullimi është armiku ynë më i keq.

Një ditë ndonjëherë është nëna jonë, ndonjëherë njerka jonë./Elida Buçpapaj

 

 

blank

Aforizma nga tragjediani antik Sophocles (Sofokliu, 496 – 406 para erës së re)

VOAL- Arsyeja është dhurata kurorëzuese e Zotit për njeriun. 

Një fjalë na çliron nga të gjitha peshat dhe dhimbjet në jetë. Ajo fjalë është dashuri.

Të mos dish asgjë është jeta më e ëmbël.

Atij që ka frikë gjithçka i shushurit.

Një ditë ul dhe ngre përsëri të gjitha gjërat njerëzore.

Besimi vdes por mosbesimi lulëzon.

Gënjeshtra nuk plaket kurrë.

Fëmijët janë ankorat që e mbajnë nënën në jetë.

Zgjuarsia tejkalon çdo pasuri.

Më mirë të dështosh me nder se të fitosh me hile.

Ka shumë gjëra të mrekullueshme, por asnjë nuk është më e mrekullueshme se njeriu.

Kush kërkon, gjen.

Nuk ka armik më të madh se këshilla e keqe.

Kur njeriu ka humbur krejt lumturinë, nuk është i gjallë. Quaje një të vdekur që merr frymë.

Heshtja është një ornament për gratë.

Mençuria e madhe shpesh është me pak fjalë.

Zgjuarsia është pjesa supreme e lumturisë.

Të flasësh shumë është diçka, të flasësh kur duhet, është diçka tjetër.

Në kauzën e drejtë i dobëti është i fortë.

Qenia njerëzore është vetëm frymë dhe hije./Elida Buçpapaj

blank

Aforizma nga Otto von Bismarck (1 prill 1815 – 30 korrik 1898)

VOAL- Ligjet janë si salsiçet, është më mirë të mos i shohësh duke u bërë.

Asnjëherë mos besoni asgjë në politikë derisa të mohohet zyrtarisht.

Me një zotëri jam gjithmonë një zotëri e gjysmë, dhe me një mashtrues përpiqem të jem një mashtrues e gjysmë.

Kam parë tre perandorë në lakuriqësinë e tyre, dhe pamja nuk ishte frymëzuese.

Ekziston një Providencë që mbron idiotët, pijanecët, fëmijët dhe Shtetet e Bashkuara të Amerikës.

Njerëzit kurrë nuk gënjejnë aq shumë sa pas një gjuetie, gjatë një lufte ose para zgjedhjeve.

Kushdo që ka parë ndonjëherë në sytë e ndritur të një ushtari që vdes në fushën e betejës, do të mendojë shumë përpara se të fillojë një luftë.

Një burrë shteti… duhet të presë derisa të dëgjojë hapat e Zotit që tingëllojnë nëpër ngjarje, pastaj të kërcejë dhe të kapë cepin e rrobës së Tij.

Politika nuk është shkencë ekzakte.

Kushdo që flet për Evropën e ka gabim: është një shprehje gjeografike.

Asnjë qytetërim tjetër përveç atij që është i krishterë, nuk ia vlen të kërkohet apo zotërohet.

Politika e rrënon karkaterin.

Kur don të mashtrosh botën, thuaj të vërtetën.

Gjëja kryesore është të bësh histori, jo ta shkruash atë.

Behu i sjellshem; shkruaj në mënyrë diplomatike; edhe në një shpallje lufte respektohen rregullat e mirësjelljes.

Të gjitha traktatet ndërmjet shteteve të mëdha pushojnë së qeni detyruese kur fillojnë konfliktin në luftë për ekzistencë.

Një tundim për frikë nuk gjen kurrë jehonë në zemrat gjermane./Elida Buçpapaj

blank

Aforizma nga Emily Brontë (30 korrik 1818 – 19 dhjetor 1848)

VOAL- Nga çfarëdo që të përbëhen shpirtrat tanë, i tij dhe imi janë njësoj.

Unë do të ec atje ku natyra ime do të udhëhiqte: Nuk më pëlqen të zgjedh një udhërrëfyes tjetër.

Nuk mund ta shpreh: por me siguri ju dhe të gjithë keni një ide se ekziston ose duhet të ketë një ekzistencë tuajën përtej jush.

Njerëzit e ndershëm nuk i fshehin bëmat e tyre.

Unë shoh lavditë e qiellit që shkëlqejnë dhe që besimi shkëlqen barabar.

Një person që nuk ka bërë gjysmën e punës së ditës së tij deri në orën dhjetë, ka një shans të lërë gjysmën tjetër pa kryer.

Tirani i dërmon skllevërit e tij dhe ata nuk kthehen kundër tij, ata i shtypin ata që janë poshtë tyre.

Tani jam mjaft e shëruar nga kërkimi i kënaqësisë në shoqëri, qoftë fshat apo qytet. Një njeri i arsyeshëm duhet të gjejë shoqëri të mjaftueshme tek vetja.

Një zemër e mirë do t’ju ndihmojë të keni një fytyrë të bukur, biri im dhe një zemër e keqe do ta kthejnë më të bukurën në diçka më të keqe se të shëmtuar.

Njerëzit krenarë krijojnë pikëllime të trishtuara për veten e tyre.

Terrori më bëri mizore.

Kam ëndërruar në jetën time, ëndrra që më kanë mbetur gjithmonë më pas dhe kanë ndryshuar idetë e mia; kanë kaluar nëpër mua dhe përmes meje, si vera nëpër ujë, dhe kanë ndryshuar ngjyrën e mendjes sime.

Pasi të keni rrafshuar pallatin tim, mos ngrini një strehë dhe të admironi me vetëkënaqësi bamirësinë tuaj duke ma dhënë atë për shtëpi./Elida Buçpapaj

 

 

blank

Aforizma nga Carl Gustav Jung (Karl Gustav Jung, 26 korrik 1875 – 6 qershor 1961)

VOAL- Kush shikon jashtë, ëndërron; kush shikon brenda, zgjohet.

Gjithçka që na acaron tek të tjerët mund të na çojë në një kuptim të vetvetes.

Ne nuk mund të ndryshojmë asgjë derisa ta pranojmë atë. Dënimi nuk çliron, ai shtyp.

Për aq sa mund të dallojmë, qëllimi i vetëm i ekzistencës njerëzore është të ndezë një dritë në errësirën e qenies së thjeshtë.

Njeriu i shëndetshëm nuk i torturon të tjerët – përgjithësisht janë të torturuarit ata që kthehen në torturues.

Nuk ka vetëdije pa dhimbje.

Përmes krenarisë ne po mashtrojmë veten. Por thellë poshtë sipërfaqes së ndërgjegjes mesatare, një zë i qetë dhe i vogël na thotë, diçka nuk është si duhet.

Nuk ka gjë të tillë si një introvert apo ekstrovert i pastër. Një person i tillë do të ishte në azilin e të çmendurve.

Një njeri që nuk ka kaluar nëpër ferrin e pasioneve të tij nuk i ka kapërcyer kurrë ato.

Konfliktet më intensive, nëse kapërcehen, lënë pas një ndjenjë sigurie dhe qetësie që nuk trazohet lehtë. Janë pikërisht këto konflikte intensive dhe ndezja e tyre që nevojiten për të prodhuar rezultate të vlefshme dhe të qëndrueshme.

Nëse dikush nuk e kupton një person, ai priret ta konsiderojë atë si budalla.

Ne nuk duhet të pretendojmë ta kuptojmë botën vetëm me intelekt. Gjykimi i intelektit është vetëm një pjesë e së vërtetës.

Masat janë gjithmonë baza e epidemive psikike.

Njeriu që premton gjithçka është i sigurt se nuk do të përmbushë asgjë, dhe kushdo që premton shumë është në rrezik të përdorë mjete të liga për të përmbushur premtimet e tij dhe tashmë është në rrugën e humbjes.

Të gjitha veprat e njeriut e kanë origjinën në fantazinë krijuese. Çfarë të drejte kemi atëherë të zhvlerësojmë imagjinatën?/Elida Buçpapaj

blank

Aforizma nga Emma Lazarus (22 korrik 1849- 19 nëntor 1887)

VOAL- Deri sa të jemi të gjithë të lirë, askush nuk është i lirë.

Më jep masat e tua të lodhura, të varfëra, të tubuara që dëshirojnë të marrin frymë të lirë.

Unë nuk shkruaj kurrë për hir të të shkruarit.

Hebrenjtë janë forma intensive e çdo kombësie, gjuhën dhe zakonet e së cilës ata adoptojnë.

Unë jam plotësisht e vetëdijshme se kjo përbuzje dhe urrejtje qëndron në themelin e tonit të përgjithshëm të komunitetit ndaj nesh, dhe megjithatë kur lë të kuptohet nga larg faktin se ne nuk jemi një popull i preferuar, akuzohem për nxitje të grindjeve dhe vendosjen e barrierave midis dy sekteve. 

Kurioziteti dhe interesi im janë të pangopur./Elida Buçpapaj

 


Send this to a friend