Nga: Ermelinda Hoxha*
TIRANE- Internimi nuk ka përfunduar ende për Ajtanga Lubonjën. 67-vjeçarja prej 23 vitesh jeton nëpër konviktet e Qytetit Studenti. Ajo ka luftuar për shumë çështje si pjesë e shoqërisë civile dhe gjithmonë ka ecur ë rrugën e drejtë, me sytë dhe shpresën se shteti do ta ndihmonte një ditë. Por ja ë askush nuk e vuri dorën ë zemër për të, për këtë zonjë luftarake që asnjëherë nuk ndali.
Zëri i saj përherë ‘buçiti’ kundër padrejtësive. Por sot ajo ndihet e pafuqishme, sëmundja e diabetit e ka vënë para. “I kam hipur vagonit të fundit, nuk mundem më. Dhe sëmundja ka avancuar shumë, as këmbët nuk më mbajnë. Shkopi është bërë miku im prej muajsh”, tha Ajtanga Lubonja. Mbijetesa e saj është e vështirë, ajo e mban frymën gjallë me 16 mijë lekë në muaj pension, ku një pjesë të mirë e shpenzon për ilaçe. Ndihmë tjetër nuk ka ku të kërkojë, djali i saj është i papunë, jeton në shtëpi me qira dhe të ardhurën e vetme ka rrogën e bashkëshortes. “Kërkoj ndihmë nga shteti, një pension suplementar. Po një shtëpi modeste për mua në kaq vite nuk e gjetën dot?!”, shprehet Lubonja.
SËMUNDJA & IZOLIMI
Një betejë e ashpër ka nisur për ish-të përndjekurën Ajtanga Lubonjën, ajo me vdekjen. Kjo e fundit po fiton terren, pasi aleanca e saj me sëmundjen e diabetit po e pengon Ajatagën edhe të dalë të shëtis, pasi këmbët po i gangrenizohen dhe rrezikon që t’ia presin. Shkallët e godinës 15 në Qytetin Studenti janë një tjetër armik i 67-vjeçares. Edhe ne na priti në krye të shkallëve, në katin e tretë të kësaj godine, pasi e ka pothuajse të pamundur që t’i zbresë. “Po më izolojnë këto shkallë. Nuk dal dot nga kjo godinë. Edhe me shkop e kam shumë të vështirë t’i zbres”, thotë Ajtanga. I afrohemi hyrjes së saj modeste, por para se të shkojmë, sytë na ndalen te tualetet e përbashkëta të kësaj godine, ku tavani është gati të bjerë për shkak të lagështisë. “Më iku jeta në këto mure, në këto konvikte, u bëra 23 vite që endem sa në një godinë të Qytetit Studenti në një tjetër. Kjo ku po jetoj prej vitit 2000 është pak më ndryshe se sa tek ato hyrjet që kam jetuar në godinën 13 dhe 19, por sërish konvikt mbetet”, shprehet ish-e persekutuara. Ajo ka mundur që brenda këtij ‘apartamenti’ të krijoi një dhomë ndenjjeje dhe një dhomë gjumi, ndërsa në një cep të vogël të korridorit ka vendosur një lavaman ku të mund të lajë enët. Te dhoma e ndenjjes ka disa mobilie të vjetruara, një pjesë të mirë i ka të dhuruara. Gjëja më e re që ka në apartamentin e saj është televizori. “Mundësia ime e vetme për të komunikuar me jashtë është ‘Facebook’-u. Aty flas me miqtë e mi, disa i njoh, disa jo. Por jemi bërë shumë miq nga ‘Facebook’-u. Kisha një televizor të vjetër, mu dogj para disa kohësh. Bërtita në ‘Facebook’: Mu dogje televizori. Mu përgjigjen miqtë. Një mikeshë nga Amerika më nisi lekët dhe e bleva. Por mbijetesa është e vështirë, jetoj me pensionin prej 16 mijë lekësh. Frigoriferi im është bosh, ka vetëm bidonët e ujit. Marr një gjysmë buke dhe me të zgjatem tri ditë. Pi cigare, sepse me to vras dhe urinë”, tregon e përlotur Ajtanga Lubonja. Shumëkujt i kujtohet kjo luaneshë vitin e shkuar, teksa luftonte dhe ngrinte zërin për lekët e vjedhura të shqiptarëve në Bankën e Shqipërisë dhe ndoshta lotët nuk i shkojnë. Por kur na tregon këmbën, e cila prej diabetit rrezikon që t’i pritet, currilat e ujit të kripur që i rrjedhin nga sytë nuk ndalen. “As pesimizmi, as mëshira nuk më shkojnë, por i kam hipur vagonit të fundit. Dhe doktori më tha që sëmundja nuk ka të ndalur. Por ku kam lekë unë të blej ilaçe të shtrenjta që të luftojë sëmundjen. Ishin 7 kokrra 42 euro. Unë këto ilaçe që i marr, i marr me rimbursim, por këto nuk kanë asnjë efekt, janë ilaçe qensh, nuk bëjnë asnjë efekt te të sëmurët. Bëj 4 insulina në ditë. Dhe fisha që të mat vlerat e diabetit nuk kam më, se këto nuk janë as me rimbursim, blihet 50 lekë copa. Po vdes në dëshpërim, nuk arrita që të shikoj një ditë të bardhë në këtë jetën time!”, shprehet Lubonja, e cila apelon për ndihmë nga shteti. “Një pension suplementar për mua nuk u lidhka dot?! Këtë kërkoj, ndihmë që të mos vdes në mizori”, thotë ajo./Bw
Kush dëshiron të ndihmojë Ajtangën – Kjo është llogaria bankare e hapur enkas : AJTANGA LLAZAR LUBONJA (Raiffeisen Bank Sh.A) IBAN(AL67202112570000000021048996…NUMRI I LLOGARISE<0021048996}! FALEMINDERIT!!!



















