-Përplasa kokën në ajër…
-Përplase në ajër kokën? Po pse u
përplaska koka në bosh?
-Po, po përplaset koka edhe në bosh.
Koka plot.
-Të dhembi ?
Shumë. Po dhe AJRI u ngjeth. Edhe ajrit i dhembin kryet. M’u duk se ofshau.
-Ofshau ajri? Si ofshau, e pe, e dëgjove?
-Po, po, AJRI ndiu dhimba. Kur AJRI ndin dhimba ahere ndijnë krisje gurët e gurët nisin të luajnë vendit, shkundin baltën e squllët të tyre a ngricat e dimrit, shkundin shiun e tetorit a rrezet përvëluese.
-Pse kaq shumë ngrica flenë te gurët?
-Po, po flejnë e zgjohen, zgjohen e kërcasin
-Kaq shumë baltra i lerosin gurët, kaq rreze i ngrohin, i përcëllojnë dhe i djegin?
-Po, po, ngricat bëjnë sikur flenë mbi gurë. A si ke parë si rrokullisen ato tek amfiteatri nga shkallët deri tek skena dhe herët në mëngjes ngjiten këmbadoras nga skena e bëhen shkallë?
– S’e besoj…
-A s’i ke parë baltërat që marrin rrokopujë rrugë e rrugica, sheshe e shëtitore, kthina e gropa, gropa e rrëpira?
– E besoj …
-A s’i ke dëgjuar gurët dhe baltërat s’i zihen e rrihen me njeratjetrën në qytet secila duke u mburrur për trojet e veta duke shkelmuar e fluturuar të gllabërojnë pronën e tjetrit ?
-Po pse edhe gurët, edhe ngricat
gllabërojnë njeratjetrën?
Gllabërojnë – sikur më pyete? – Oj, të gllabëruar, oj të përtypur, oj ç’të qëlluar, oj, ç’të gremisur.
-E besoj, s’e besoj, eh, …
-Asnjera prej tyre nuk zë vend as këtu, as atje, unë e besoj por edhe dyshoj. Rrugët ato që ishin janë edhe nuk janë njësoj. Aty zgjerohen e plasin, aty ngushtohen në grykë e pëlcasin. Eh, aty qeshin e mbajnë neone, stola e pemë e lule në tabanin e tyre, aty psherëtijnë, zverdhen, squllen…eh,…eh…
-E besoj, s’e besoj, jetoj me gishtat tek petalet…
-Besoje pra… AJRI ka buzë të buta, por dhe brire sa s’ka. Të puth e të godet. Dhe kë godet e puth? Të urtët e vet. Më urtakët. Pemën që sapo doli nga stina e nxehtë, pellgun që i shkriu ngricat por e zuri drithërima nga thatësira ndër fletë. Dhe kë godet e puth ? Lodrat e erës në breg.
-Era luan në breg, në kopsht?.
-Era luan ku të dojë me rrasa e plasa, me cingël e gërnetë, me bigaçe llastiku. Era, hera herës, vret syrin e vet, jo syrin e të ligut.
-Era paska sy? S’e besoj, e besoj….
-A nuk ke dëgjuar s’e janë shurdhuar ca rrugë në qytetin tonë, se janë verbuar qelqet e ca dritareve? Rrugët kanë mbetur pa llagape ngaqë njerëzit e rrugëve ua shqyejnë dhe ua thërrmojnë atyre llagapet në bashki kush t’i’a zerë vendin njeratjetrës. Dritaret kanë mbetur pa vazo mëngjesi. Dritaret zgjohen, shkundin natën se mjaft u vyshkën nëpër natë, por edhe agu i gjen me kërcinj të thatë
-E besoj, s”e besoj, nata dhe dita janë e s’janë njësoj…
-Besomë mua, dita dhe nata kanë po ato duar, po ata sy, po ata veshë, në mos njeratjetrës ia japin të njëjtat gjymyrë herë të nxehta, herë rrebesh. Dita gatuan brumin, (ndoshta,) nata tinëzare brumin e helmatis.
-Po rrugët ku takohen, ku ndahen ?
-Gjithçka prej tyre është një, një e vetme, aty shembëllejnë nga dhëmbët, aty grinden e shahen. Se edhe rrugët shqepen, o njeri, për ndërtime të reja në qiell.
-S’i dilka toka njeriut, si dilka asnjë breg e bregore, s’i dilkan rrëpirat, grunjërat, plantacionet, revolucionet dhe luftrat për ta mbajtur vet gjallë e paqtë për të mos e shkatërruar këtë botë gjer në kockë ?
-Njeriut gjithçka i del e i tepëron, njeriu gjithçka e ndërton me njerën dorë dhe me tjetrën e thërrmon para syve të vet. Përderisa deri tani ne s’njohim e s’kemi parë botë bote tjetër, ahere këtu do shtohemi e do pakësohemi përhera (me drithërat, ujërat, sektet, sekset,)
-S’e besoj, më shkalafite fare…
-Përderisa njohim veç këto tipare të
motit, (ç’stinëra jetojnë në botën dreq e kateq nëqoftëse ka tjetër botë ?), ahere ne këtu do shpartallohemi e do shpallemi fajtorë të vërtetë e gënjeshtarë të pafajshëm, këtu do tokim duart plot gjemba të njeritjetrit, do qafohemi e kafshohemi, do qafohemi e kafshohemi, do përvëlohemi e ngrijmë…në pëqinjtë dhe portat e njeritjetrit.
“Mos u largo nga familja”, amaneti i Abaz Kupit më 1944 për djalin para arratisjes! Dy arrestimet e Fatbardh Kupit
“Jam i dehur nga urrejtja”, dëshmia e Mehmet Shehut për vrasjen e 80 nacionalistëve! Masakra në Lushnje më 1943
YLLI MEÇAJ I VLORËS – ARTIST KOMBËTAR SHUMËPLANËSH- Nga Albert HABAZAJ
KJO ËSHTË E SOTME- Poezi nga PABLO NERUDA – Shqipëroi: ELIDA BUÇPAPAJ
NGATËRRESË NË TRENIN BALLSH-TIRANË-Tregim nga Shkëlqim HAJNO
PREJ 800 JAVËSH ME GAZETËN LETRARE DHE KULTURORE “NACIONAL” Nga dr. Mujë BUÇPAPAJ
Kuvendi e kalon në parim projektligjin për Byronë Shtetërore për Konfiskimin e Pasurisë
Atdheu nuk je ti ! Nuk di kush e ka mbushur atë sallën e Pallatit të Kongreseve në Tiranë, por ata nuk më përfaqësojnë mua Nga Arben Kallamata
Kosova dhe Shqipëria synojnë të bashkëprodhojnë pajisje ushtarake
Haziri i LDK-së: Jemi në konsultime me LVV-në për një marrëveshje për presidentin
‘…e more mesazhin…’ – AKSHI, grup ku niseshin e-mailet e ‘qepjes’ se tenderava, rrëfimi në SPAK i Emirton Sulit – Nga Elton Qyno – Syri.net
Çfarë dihet për kartelin ballkanik të drogës, anëtarë të të cilit u arrestuan në Mal të Zi?
