Në demokraci, dallimet në pikëpamje janë normale. Por bllokada dhe përçarjet politike në Kosovë po e tejkalojnë çdo kufi.

Historia na mëson një të vërtetë të thjeshtë: edhe kundërshtarët më të ashpër, kur është në pyetje interesi kombëtar, gjejnë mënyra për të punuar së bashku.

Shembullin e fundit e kemi në Shtetet e Bashkuara. Nënpresidenti amerikan JD Vance ka pasur në të kaluarën kritika të forta ndaj Presidentit Donald Trump. Por sot, ata kanë lënë dallimet anash dhe punojnë së bashku në një administratë, për të mirën e vendit.

Ngjashëm ndodhi edhe në vitin 2008, kur Presidenti Barack Obama dhe Hillary Clinton, pas një gare të ashpër mes tyre, bashkuan forcat në interes të shtetit.

E njëjta frymë mbizotëroi edhe në vitet ’90. Presidenti Bill Clinton dhe Senatori Bob Dole, nga dy parti rivale, bashkuan forcat për çështjen e Kosovës. Falë këtij bashkëpunimi, Kosova sot është e lirë dhe e pavarur.

Edhe historia jonë kombëtare jep të njëjtin mësim. Marrëdhënia e tensionuar mes Mbretit Zog dhe Faik Konicës nuk i pengoi ata që, kur e kërkoi interesi i shtetit, të bashkëpunojnë.

Udhëheqësit e vërtetë dëshmohen në kohë krizash. Pyetja është: a ka Kosova udhëheqës që janë të gatshëm të tejkalojnë interesat personale apo partiake dhe të vendosin shtetin në radhë të parë?

Të gjithë përfaqësuesit politikë, pa përjashtim, kanë shkëmbyer akuza të rënda. Por sot, për hir të vendit dhe interesit kombëtar, duhet të dalin përtej tyre dhe të bashkëpunojnë.

Nuk mund ta imagjinoni sa keq shihet Kosova nga jashtë me këtë bllokadë të tejzgjatur. U bë kohë që miqtë tanë në Washington, në çdo bisedë që kemi, na qortojnë duke na thënë se, nëse Kosova, një vend i vogël, nuk po arrin të gjejë marrëveshje brenda vetes, çfarë prisni nga ne?

Rastin e fundit e kisha në takimin me Presidentin Bill Clinton, i cili më pyeti për situatën në Kosovë dhe nëse është zgjidhur kriza politike. Është e vështirë për ne ta shpjegojmë këtë situatë. I kemi duart e lidhura.

Ne duhet t’i tregojmë botës se jemi të aftë ta udhëheqim vendin tonë. Kjo situatë shkon në favor të Serbisë dhe të gjithë atyre që nuk e duan përparimin e Kosovës.

Çdo orë e humbur e dëmton ekonominë, sigurinë dhe rrugën e Kosovës drejt anëtarësimit në NATO dhe integrimit euro-atlantik.

Prandaj, u bëj thirrje të gjithë liderëve politikë:

Uluni.

Bisedoni.

Gjeni zgjidhje.

Bëjeni për Kosovën. Historia i kujton ata që ofrojnë zgjidhje, që e zhvillojnë vendin — jo ata që e bllokojnë

Mos harroni ku ishim dhe ku mund të jemi, nëse punojmë së bashku.

Zoti e bekoftë Kosovën dhe mbarë popullin shqiptar

***

Harry Bajraktari është një personalitet i shquar shqiptaro-amerikan, themelues dhe botues i gazetës “Illyria” në shqip dhe anglisht (1991–1998), si dhe nënkryetar themelues i Këshillit Kombëtar Shqiptaro-Amerikan (NAAC). Veprimtar i përjetshëm për lirinë dhe pavarësinë e Kosovës, demokratizimin e Shqipërisë dhe mbrojtjen e të drejtave të shqiptarëve në Ballkan, ai është nderuar me “Urdhrin e Lirisë” nga Presidentja e Kosovës, Vjosa Osmani (2025), me Medaljen “Nderi i Kombit” nga Presidenti i Shqipërisë, Bujar Nishani (2014), me “Çmimin Presidencial për Shërbim Vullnetar” nga Presidenti amerikan George W. Bush (2006), si dhe me vlerësim nga Kongresi amerikan, me nismën e Kongresmenit Eliot Engel, me rastin e 50-vjetorit të ardhjes së familjes Bajraktari në SHBA si dhe me shumë çmime, medalje e mirënjohje nga organizata të ndryshme dhe nga bashki në Shqipëri, Kosovë dhe Amerikë.

@followers

Para pak javësh mora ftesën zyrtare për t’iu bashkangjitur Samitit të IV të Diasporës, i cili çelet këtë javë në Tiranë.

Do të gënjeja po të thosha se nuk u befasova.

Për ata që më njohin mua, rrugëtimin tim, dhe kontributet e mia për Shqipërinë, kjo ftesë mund të dukej një vlerësim krejt i natyrshëm, ndoshta dhe i vonuar, por sidoqoftë i pritshëm.

Por befasia ime lidhet me faktin se prej gati një dekade kam qenë dhe vazhdoj të jem shënjestër e sulmeve të shumta, direkte dhe indirekte, nga po të njëjtët përfaqësues të diasporës që sot mirëpresin të ulen në të njëjtën sallë me mua.

Jo sepse sot ata më në fund vlerësojnë vërtet mendimin tim apo kanë ndryshuar qëndrim ndaj bindjeve të mia, por sepse çdo përfshirje, qoftë edhe formale a simbolike, i shërben një agjende të mirëllogaritur proqeveritare.

Ata që deri dje nuk lanë epitet pa përdorur për të më diskredituar, sot shpresojnë që pjesëmarrja ime t’u shtojë një numër më shumë në listat e gojëmbyllurve të blerë, dhe një emër më shumë në shërbim të fasadës së një uniteti të rremë.

Samiti i Diasporës, prej një dekade tashmë, ka qenë dhe mbetet një instrument politik i Ramës për të pastruar imazhin e qeverisjes së tij.

Vet krijimi i Këshillit Koordinues të Diasporës ishte një hap për të katapultuar patronazhistët jashtë vendit në role të dukshme, për të shtrirë ndikimin e Ramës në diasporë, si edhe për të kontrolluar mesazhin dhe votën përtej kufijve.

Por kjo përpjekje thjesht ka krijuar një dallim të dukshëm mes patronazhistëve të blerë, që tregtojnë propagandën pro-Rama pas dyerve të mbyllura të ambasadave, dhe patriotëve zëlartë pro-Shqipërisë, që përballen vazhdueshëm me sulme të koordinuara nga ‘dora’ e Ramës në diasporë.

Përtej ftesave të personalizuara, videove me inteligjencë artificiale apo vargjeve të sforcuara për “bijtë e historisë”,

Samiti i Diasporës mbetet një lavatriçe propagandistike e premtimeve të zbrazëta dhe arritjeve të rreme ndër vite, si dhe një përpjekje patetike për të hedhur hi syve të shqiptarëve anembanë, të cilët përballen çdo ditë me realitetin e krimit, korrupsionit dhe keqqeverisjes së Ramës.

“Me thuaj me kë rri, të them se kush je”, thotë një shprehje popullore. Prandaj, ndonëse mirënjohëse për individët në veçanti që më ftuan në shenjë vlerësimi, vazhdoj të zgjedh të mos jem në një sallë me ata që e shohin Samitin e Diasporës si një trampolinë për në kolltukët e drejtorive KÇK, që vazhdojnë të varfërojnë e rrënojnë Shqipërinë.

Te nderuar drejtues te Noli Show,

Dega Vatra Manhattan Branch ju drejtohet lidhur me nje permbajtje te transmetuar ne platformen tuaj, ku nje individ eshte prezantuar si “Kryetar i Vatres” dhe eshte paraqitur sikur organizata ka funksionuar nen drejtimin e tij.

Ky prezantim eshte faktikisht i pasakte dhe krijon nje perceptim te gabuar per publikun, duke mos reflektuar realitetin aktual te procesit ne zhvillim, i cili eshte nen trajtim nga Gjykata Supreme e Shtetit te New York-ut.

Ne praktiken e mediave ne SHBA, publikimi i informacionit te pasakte qe ndikon ne reputacion ose krijon konfuzion publik mund te sjelle pasoja civile, perfshire:

• Pergjegjesi per shpifje ose keqinformim

• Kerkesa per korrigjim ose terheqje permbajtjeje.

• Demtim te besimit publik dhe reputacionit te medias.

Per kete arsye, ne kerkojme:

• Heqjen ose korrigjimin e menjehershem te kesaj videoje nga platforma juaj.

• Sqarimin publik te natyres reale te procesit ne zhvillim.

• Shmangien e prezantimeve qe krijojne autoritet te pa verifikuar.

Qellimi i kesaj kerkese eshte te parandalohet keqinformimi dhe te ruhet integriteti i komunikimit publik.

Presim qe kjo ceshtje te trajtohet me seriozitet dhe pa vonese.

Me respekt,

Kryesia

Vatra Manhattan Branch

Në pranverë të vitit 1896 kombëtaristi Ferit Vlora takoi ambasadorin e Austro-Hungarisë në Stamboll, Heinrich Calice që t’i shprehë mendimin e tij për planet e Ballhausplatz, ministrisë së Jashtme të Austro-Hungarisë.

Ferit Vlora e falenderoi për Austro-Hungarinë, për rolin e saj ndaj myslimanëve të Bosnje-Hercegovinës. Austro-Hungaria ishte kujdesur të fitojë besimin e myslimanëve Shqiptarë. Gjatë vizitës, Ferit Vlora i dha një memorandum ambasadorit Austro-Hungarez, Calice. Ky dokument ishte i rëndësishëm, pa ekzagjerim.

Një zyrtar udhëheqës i perandorisë Ottomane si Ferit Vlora ishte duke pyetur Austro-Hungarinë, një perandori e Krishterë Europiane për mbrojtje të popullit Shqiptar me shumicë myslimane.

Memorandumi i Ferit Vlorës ishte në thelb një plan i detajuar politik dhe ai përfundoi duke shërbyer si baza e programit të konferencës së Vienës më 1896 dhe të ashtuquajturit ”Planet e Veprimit Shqiptar ” që ishte rezultat i konferencës.

Ferit Vlora kërkoi që ministria e Jashtme e Austro-Hungarisë të luajë një rol si mbrojtëse kundër Sllavëve të Ballkanit dhe gjithashtu të fillojë një politikë Shqiptare të qëndrueshme kundër sulmeve të Portës së Lartë ndaj Shqiptarëve, në mbrojtje të kombit Shqiptar.

Kjo politikë ndërhyrëse e Austro-Hungarisë ishte që të kishim anën ushtarake dhe atë ekonomike.

Ferit Vlora propozoi që luftanijet Austriake të dukeshin më shpesh në portet Shqiptare, sa të munden dhe Austro-Hungaria të marrë koncensione për ndërtimin dhe administrimin e hekurudhës në Adriatikun Lindor.

Deri më 1896 brënda kornizës së kultit të Protektoratit Katolik, vetëm Shqiptarët Katolikë që banonin në Shqipërinë Veriore i përkisnin juridiksionit të Vienës.

Në datat 17 Nëntor, 8 dhe 23 Dhjetor 1896 u mbajt konferenca për Shqipërinë në Vienë me qëllim të diskutohej Politika e Re Shqiptare.

Në takime ishin bashkëministrat Agenor Goluchowski dhe Benjamin Kallay, si dhe disa ekspertë që ishin ftuar.

Kush ishin pjesëmarrësit e konferencës së Vienës për Shqipërinë?

Julius von Sundenhorst, ishte një ish-student në akademinë e gjuhëve Orientale në Vienë që kishte trajnuar konsuj, përkthyes, ekonomistë; ai ishte zyrtari udhëheqës në ministrinë e Jashtme. Ai ishte i identifikuar jo vetëm si një ekspert në Çështjen Shqiptare, por gjithashtu edhe si një autoritet ndërkombëtar dhe publicist në perandorinë Ottomane, në tregëtinë e Lindjes, në Levant e Siri.

Norbert Schmucker ishte një tjetër ish-student në akademinë e gjuhëve Orientale që shërbeu në disa konsullata Shqiptare nga 1881-1893.

Adalbert Fuchcs, shefi i departmentit për politikën koloniale ishte ftuar prej ministrive të Jashtme.

Kallay solli Lajos Thalloczy, një ekspert në Orient, Bosnje-Hercegovinë dhe Shqipëri.

Konsulli i përgjithshëm në Shkodër, Theodor Ippen ishte ftuar nga ministritë e Jashtme edhe nga eksperienca e tij e pjesshme si një diplomat civil në Sanxhakun e Pazarit të Ri.

Julios Pisko pas gradimit në akademinë e gjuhëve Orientale shërbeu si konsull në Beograd, Bosnje-Hercegovinë dhe Shqipërinë gjeografike.

Ambasadori Austro-Hungarez në Stamboll Heinrich Calice rekomandoi tek organizatorët e konferencës priftin Shqiptar Prenk Doçi.

Prenk Doçi ishte pjesëmarrës i Kryengritjes së Lidhjes së Prizrenit kundër Ottomanëve, 1878-1881. Doçi i shpëtoi ekzekutimit duke ikur në Romë me ndihmën e shërbimit konsullor të Austro-Hungarisë.

Në Romë Prenk Doçi punoi si sekretar i kardinalit Antonio Agliardi, diplomat i Papatit që e mori Doçin si delegat apostolik të Papatit në Kanada dhe Indi për të riorganizuar kishën Katolike.

Heinrich Calice pati një marrëdhënie bashkëpunimi të ngushtë me Prenk Doçin, e cila u zhvillua gjatë periudhës së luftrave Ballkanike kur Doçi ishte nunçio në Vienë. Doçi e prezantoi veten si një nga ekspertët e Papës për Shqipërinë.

Duke qënë pjesës e nismës Shqiptare, Prenk Doçi shkroi një memorandum për ministritë e Jashtme Austro-Hungareze më 1897, në të cilin ai bëri sugjerime konkrete fokusuar në potencialin organizativ të Shqipërisë, si një shtet.

Nëse ndonjë analizon propozimet e Prenk Doçit, të cilat përfshinin një rajon Katolik, Principatë Katolike, në Shqipërinë Veriore si një njësi administrative autonome e varur formalisht nga Porta e Lartë dhe praktikisht e varur nga Austro-Hungaria duket fare thjeshtë e mundur, se Doçi kishte parasysh shëmbullin në Indi kur shkroi këtë memorandum.

Shënimet e konferencës së Vienës shfaqin se ministritë e Jashtme dhe të Financave të Austro-Hungarisë luajtën role të ndryshme strategjike në krijimin e politikës së Re për Shqipërinë.

Ky material është bazuar në punimin shkencor me materiale arkivore të arkivave të perandorisë Austro-Hungareze nga K. Degovics.

NUK U NDALA.

Gjyqet nuk më trembën kurrë.

Edhe kur shumë kënaqeshin, unë vazhdova luftën dhe asnjëherë nuk u ndala.

Protestova sepse e ndjeja që ky pisllëk nuk duhet të përsëritet, ashtu siç ndodh në Shqipëri.

Këto metoda gjyqësore i përdorin vetëm ata që janë të pasigurt.

Ata mendojnë se janë të pathyeshëm dhe duan të mos lënë askënd të flasë.

Por kjo kohë mbaroi.

Vatranë të nderuar u bashkuan në rrugën time të pandalshme.

Protestat te shtëpia e Vatrës nuk u ndalën.

Na sollën policinë. Na mbyllën dyert. Por ne kurrë nuk u dorëzuam.

Lidershipi i vetshpallur nisi presionin: letra kërcënuese, përpjekje për përjashtim, mbledhje kundër meje, të cilat ishin qesharake.

Gjyqet vazhduan, nga Boston Federal Court, në New York Federal Court, deri në Supreme Court.

Siç u shpreh edhe vetë një prej tyre: “Duam t’i harxhojmë lekët Agustinit.”

Koha u vështirësua.

Por Zoti dhe familja ime ishin pika ime e forcës.

Ajo më mbështeti dhe më inkurajoi që kjo është lufta që duhet të fitoj.

Sepse mjaft më me përndjekje, mjaft më me padrejtësi.

O Sot ose kurrë.

Dhe që nga ai moment, zemra dhe bindja ime për të luftuar nuk u ndalën.

Përkundrazi, u forcuan edhe më shumë. Çdo fitore kundër tyre më jepte më shumë forcë për të vazhduar.

Në këtë rrugë nuk isha vetëm.

Dega Vatra Manhattan Branch ishte promotori dhe mbështetja ime më e madhe.

Ajo ishte një familje e madhe që qëndroi pranë meje në çdo hap.

Bashkë bëmë një përballje që Vatra nuk e kishte parë as në kohërat më të vështira të saj.

Pastaj mora nismën për hapjen e gjyqit bashkë me një grup vatranësh, shtatë patriotë që u bashkuan që kjo të mos ishte vetëm një betejë personale, por të bëhej betejë e vatranëve.

Dhe ashtu ndodhi.

Sot dua të falënderoj nga zemra të gjithë anëtarët e degës Vatra Manhattan Branch, si dhe çdo vatran që iu bashkua kësaj lufte, për të çliruar Vatrën dhe për ta vendosur atë në rrugën e idealeve për të cilat u krijua.

Jam shumë krenar që sot nuk jemi më pak. Jemi shumë. Dhe kjo është fitorja më e madhe.

Sepse kjo betejë më mësoi një gjë, e vërteta mund të shtypet për një kohë, por nuk mund të shuhet.

Presioni mund të të lodhë, por nuk të thyen nëse je i drejtë, dhe një njeri i vetëm mund të nisë një rrugë që shumë të tjerë e vazhdojnë.

Ky nuk është thjesht një shkrim.

Është një rrugë që u bë me sakrificë.

Vendimi i Gjykatës sot e bën të qartë atë që shumë e dinin, por pak e thanë: Vatra duhet të kthehet tek parimet.

Procesi duhet të jetë i drejtë.

Askush nuk është mbi rregullat.

Për këdo që ka dyshime, vendimi është i qartë dhe publik.

Unë nuk u ndala kur ishte e vështirë. Nuk do të ndalem as tani.

Kjo nuk është fitore personale. Kjo është fitore e Vatranëve.

Sot, kjo rrugë nuk është më vetëm e imja.

Është e të gjithë Vatranëve dhe për këtë arsye, jam i bindur më shumë se kurrë se Vatra do të triumfojë.

Agustin Mirakaj

Vatra Manhattan Branch

Në foto: Sergio (Sejdi) Bitiçi, Sali Berisha dhe Gramoz Pashko

Ardhja ne ShBA e liderve demokratë, Dr. Sali Berisha e Dr. Gramoz Pashko, ishte lajm i bujshem ne Diasporë.

Ata moren pjese ne prezencen e ceremonise se nënshkrimit te rivendosjes të lidhjeve diplomatike mes Shqipnise dhe ShBA, qe japin fund  mosnjohjes diplomatike prej 52 vitesh mes dy shteteve.

Ishin mysafir te familjes Bitiçi dhe qendruen ne banesen tone, ne Greenwich Village, NY.

Nuk kishin strategji per kontaktimin e medias, prandaj ne orgaizuem nji komision te vogel per kete qellim. Me stafin tone modest kontaktuem media me kete PRESS RELEASE, ku CNN u pergjigj me interviste te rastit. Ja Press Release e lëshuar më 17 Mars 1991, si më poshtë:

“Liderët Demokatë të Shqipërisë vizitojnë Shtetet e Bashkuara

Dr.Sali Berisha dhe Dr.Gramoz Pashko, themeluesit e së parës parti opozitare në Shqipëri në 52 vjet arritën të mërkurën në SHBA të bëjnë takime në Departamentin e Shtetit të SHBA, me liderë të Kongresit dhe Agjensi të Ndihmave. Vizita e tyre është një zhvillim historik sepse ata përfaqësojnë për herë të parë në 52 vjet liderët e opozitës nga Shqipëria që kanë vizituar SHBA.

Shqipëria, diktatura e fundit staliniste në Europë, do të mbajë të parat zgjedhje të lira më 31 Mars. Dr.Berisha dhe Dr.Pashko janë liderët e Partisë Demokratike. Partia Demokratike paraqet opozitën më të fortë ndaj Qeverisë Komuniste të Presidentit Ramiz Alia. Dr.Berisha dhe Dr.Pashko janë duke bërë takime në Departamentin e Shtetit, me liderë të Kongresit të SHBA dhe Agjensi të Ndihmave për të diskutuar për transformimet demokratike dhe të kërkojnë ndihma ekonomike. Të premten, ata ishin të pranishëm në ceremoninë e nënshkrimit të rivendosjes së marrëdhënieve diplomatike midis Shqipërisë dhe SHBA, që i jep fund mosnjohjes 52 vjeçare midis dy shteteve. Gjatë qendrimit të tyre të shkurtër ata do të takohen edhe me komunitetin Shqiptaro-Amerikan.

Një konferencë shtypi nga Dr.Berisha dhe Dr. Pashko do të mbahet të djelën, më 17 Mars në orën 2:00 PM në sallën e ballove  të Roosevelt Hotel, Madison Avenue 45th Street, New York.

Vini re se Dr.Berisha dhe Dr.Pashko e flasin rrjedhshëm anglishten

Eventi organizohet nga: Sergio (Sejdi) Bitici, John Bitici, Mike Bitici

Shefi i Ceremonive: Sergio (Sejdi) Bitici (212) 371-8144”

Salla qe kishim rezervue ne Rosevelt Hotel ne Madison Avenue, mblodhi 900 vete te komunitetit.

Mund te them pa modesti se Dr. Berisha u lancue ate dite si President i shtetit Demokratik, Shqipnise, qe posa doli nga sketerra e diktatures komuniste.

Mbledhjen e pagzuem ALEANCA DMOKRATIKE SHQIPTARE.

2 Prill 2026

Në një moment historik dhe vendimtar, drejtësia më në fund ka triumfuar për Vatrën dhe për të gjithë ata vatranë që besuan në parimet e saj themeluese dhe e drejta. Pas vitesh shqetësimesh, përpjekjesh dhe betejash ligjore, Gjykata Supreme e New York-ut ka marrë një vendim që rikthen ligjshmërinë, transparencën dhe rendin demokratik në Federatë.

Pardje ishte një seancë e gjatë dhe e nxehtë gjyqësore dhe dje na erdhi vendimi i fundit i gjykatës që sjell qartësi dhe drejtësi:

• Kuvendi i shpallur i 25 prillit nuk do të zhvillohet.

• Kushtetuta e vitit 2022 shpallet e pavlefshme, (dhe për pasojë të gjitha veprimet e bazuara në të janë të pavlefshme)

• Një Kuvend i ri do të mbahet më 27 qershor, sipas kërkesës tonë.

• Kushtetuta e vitit 1926, sot në 100-vjetorin e saj, shkruar nga korifenjt e Vatrës, Konica dhe Noli, kthehet edhe një herë dokumenti i vetëm ligjor që udhëheq Vatrën, kjo sipas kërkesës tonë.

• Të gjithë anëtarët e Vatrës kanë të drejtë të votojnë dhe të zgjidhen.

• Dyert e mbyllura të Selisë së Vatrës do të hapen për të gjithë vatraët që më parë ishin lënë jashtë.

Ky vendim nuk është thjesht një fitore ligjore, por fitore edhe e moralit vatran, është një rikthim te identiteti dhe vlerat e vërteta të Vatrës. Është një dëshmi se askush nuk është mbi rregullat dhe se demokracia nuk mund të zëvendësohet me vendime të njëanshme, një mesazh i qartë se Vatra nuk mund dhe nuk do të jetë kurrë pronë e askujt dhe dëshmi se e drejta triumfon.

Kjo situatë filloi në Kuvendin e Vatrës të shkurt të vitit 2022, kur një Kanunore e re u propozua, por nuk u miratua dhe nuk u certifikua kurrë sipas rregullave. Megjithatë, ajo u trajtua si e vlefshme nga drejtuesit, duke u përdorur si bazë për ndryshime të rëndësishme strukturore. Madje, pas përfundimit të Kuvendit, iu shtuan edhe nene të tjera në mënyrë klandestine, në kundërshtim të plotë me çdo procedurë demokratike. Kryetari i Vatrës, i zgjedhur për një vit, tjetërsoi votat dhe qendroi në krye të Vatrës jashtë çdo të drejte dhe morali demokratik për më shumë se 4 vjet.

Sikur nuk u mjaftuan me kaq, të gjitha strukturat drejtuese nuk u zgjodhën sipas Statutit, por u emëruan nga kryetari i Vatrës duke e kthyer Vatrën në një piramidë pa baze ligjore.

Detyrimet për transparencë financiare çdo katër muaj, u shpërfillën për më shumë se katër vite. Mbi $80 000 të mbledhura nga vatranët për termetin në Shqipëri, nuk dihet fati tyre. Vatranët dhe publiku shqiptar nuk patën asnjë transparence se ku shkojnë pagesat e anëtarësisë, donacionet, te ardhurat nga reklamat apo nga qeratë e apartamenteve të Vatrës. Për 4 vjet nuk u paguan taksat e shtetit apo as faturat e ujit të shtëpisë së Vatrës, që rrezikoi marrjen nga shteti të saj. Kërkesat për auditim të pavarur u refuzuan vazhdimisht.

Lista e abuzimeve është pafund. Këto nuk ishin gabime të vogla, por shkelje serioze të parimeve të përgjegjshmërisë dhe mirëqeverisjes, të një organizate famëmadhe si Vatra.

Pergjegjes për këtë situatë, mendoj se janë ata që janë në timonin e Vatrës, Elmi Berisha kryetar dhe Alfons Grishaj nënkryetar, po ashtu edhe Pashko Camaj sekretar, si nënshkrues i gjyqeve ndaj Vatranëve.

Dhjetra vatranë që ngritën zërin me kritikën e tyre për të shpëtuar Vatrën nga ky degradim i vlerave të saj, u përjashtuan, u anatemuan, u paditën nëpër gjyqe apo ju mbyllën dyert e Vatrës. Kjo goditi rëndë jo vetëm strukturën, por edhe shpirtin e organizatës duke krijuar një ndarje të madhe në mes vatranëve.

Për më tepër, gjatë kësaj periudhe, shumë nga veteranët e Vatrës dhe intelektualët që për dekada kanë kontribuar në ruajtjen dhe forcimin e saj, u lanë mënjanë, dhe nuk u trajtuan me respektin që meritojnë. Zëri i tyre, përvoja dhe mençuria e tyre, në vend që të vlerësoheshin, u injoruan, duke dëmtuar jo vetëm unitetin, por edhe vetë frymën e organizatës.

Në Nëntor 2025, një grup i madh anëtarësh ndërmorën hapin e duhur ligjor, duke kërkuar nga gjykata të shqyrtojë vlefshmërinë e bazës ligjore të strukturave të Vatrës dhe të ashtuquajturës Kanunore e re. Në Janar 2026, megjithëse çështja ishte në gjykim, drejtuesit e Varës shpallën Kuvendin e ri të Vatrës me 25 prill 2026, kuvend që do të mbulonte një herë e mirë shkeljet dhe abuzimet 4-vjeçare. Ne kërkuam nga gjykata ndërhyrje urgjente për të parandaluar dëme të mëtejshme të pariparueshme. Gjykata miratoi një urdhër ndalues të përkohshëm ndaj drejtuesve të Vatrës (TRO), duke ndalur këtë proces.

Ndërsa pardje ishte një seancë e gjatë dhe e nxehtë gjyqësore dhe dje na erdhi vendimi i fundit i gjykatës që sjell qartësi dhe drejtësi, vendimet e së cilës i shkrova më lart.

Së fundmi, mbas këtë përballje, ndihem mirë që isha ndër të parët që ngrita zërin kundër këtyre padrejtësive dhe shkeljeve, duke filluar këtë lëvizjeje për rikthimin e ligjshmërisë dhe demokracisë në Vatër. Për pasojë isha i pari që drejtuesit me moral të kufizuar më dënuan me “fletërrufe”, më përjashtuan, më paditën në gjykatat e larta Federale dhe Supreme të Massachuset dhe New York në emër të Vatrës dhe kërkuan miliona dollarë shpërblim. Në vazhdim gjykatat mohuan një nga një dhe të gjitha kërkesat dhe mocionet e drejtuesve e Vatrës ndaj meje. Pavarësisht kërcënimeve, presioneve dhe përpjekjeve për të më heshtur përmes proceseve gjyqësore, dhe me shpenzime të mëdha financiare, nuk u tërhoqa. Qëndrova i palëkundur në mbrojtje të së vërtetës dhe të interesit të Vatrës, së bashku me dhjetra vatranë të tjerë që iu bashkuan kësaj kauze të drejtë.

Sot unë personalisht, së bashku me miqtë e mij vatranë që ngritën zërin, që qëndruan të palëkundur përballë presioneve dhe që luftuan për të vërtetën, ky është një moment krenarie dhe drejtësie.

Por mbi të gjitha, ky është një moment reflektimi dhe bashkimi.

Le të shërbejë kjo fitore si një urë bashkimi, jo si një arsye për ndarje. Le të rikthejmë dialogun, mirëkuptimin dhe frymën e bashkëpunimit. Vetëm të bashkuar mund të përmbushim misionin e saj dhe të ndërtojmë një të ardhme më të fortë dhe më të drejtë për Vatrën.

Me Kuvendin e 27 qershorit përpara, kemi një mundësi të artë për të rifilluar mbi baza të shëndosha, me ligjshmëri, disiplinë, transparencë dhe përfshirje të vërtetë të të gjithë anëtarëve. Është koha për të rikthyer besimin, për të respektuar kontributin e çdo brezi dhe për të ecur përpara së bashku.

Është koha që të kthehemi në mision e shenjtë të Vatrës: të mbrojmë dhe promovojmë çështjen kombëtare shqiptare, të ruajmë identitetin, gjuhën dhe kulturën shqiptare në diasporë, si dhe të forcojmë lidhjet midis shqiptarëve kudo që ndodhen. Ky mision kërkon përkushtim, unitet dhe integritet, vlera që duhet të udhëheqin mendjet dhe veprat tona në vazhdim.

Sot është koha që të gjithë anëtarët e Vatrës, pa dallim se kë kanë mbështetur në të kaluarën, të lënë pas përçarjet dhe të shohin përpara me përgjegjësi dhe respekt të ndërsjellë. Kur u ndamë, të gjithë humbëm, humbi Vatra, tani që fituam, të gjithë fituam, fitoi Vatra. Vatra është më e madhe se çdo individ apo grup. Ajo i përket të gjithëve.

Me respekt, Valentin Lumaj

KUVENDI I 25 PRILLIT SHPALLTET I PAVLEFSHËM – VENDIMI I GJYKATËS ËSHTË I DETYRUESHËM

Dega e Vatrës Manhattan Branch (VMB), në respekt të plotë të vendimit të Gjykatës Supreme të Shtetit të New York-ut, informon publikun dhe gjithë anëtarësinë se:

• Çdo veprimtari e mëparshme e shpallur jashtë kuadrit ligjor, përfshirë të ashtuquajturin “Kuvend” i datës 25 Prill, nuk ka vlefshmëri dhe konsiderohet i pavlefshëm.

• Procesi i Kuvendit të Federatës “VATRA” do të zhvillohet sipas vendimit të gjykatës, me datë 27 Qershor 2026, në përputhje me Kanunoren e vitit 1926.

• Të gjitha degët janë të detyruara të paraqesin listat e anëtarësisë brenda afatit të përcaktuar nga gjykata.

Ky vendim erdhi si rezultat i insistimit të Degës Vatra Manhattan Branch dhe të vatranëve të palëkundur, të cilët qëndruan fort në mbrojtje të Kanunores së vitit 1926, ligjshmërisë dhe integritetit të Federatës Vatra.

Vatra Manhattan Branch rithekson se çdo përpjekje për të vepruar jashtë këtij vendimi përbën shkelje të rendit ligjor dhe do të trajtohet në përputhje me ligjin.

Ftojmë Gazetën Dielli, si organ zyrtar i Federatës, që të informojë në mënyrë të drejtë dhe të plotë komunitetin mbi këtë vendim dhe mbi ecurinë ligjore të Kuvendit.

Me respekt,

Dega Vatra Manhattan Branch (VMB)