Gazetari sportiv Besnik Dizdari i ka kushtuar nje speciale 80 vjetorit te Lojerave Olimpike. Pas pjeses se pare ku ai shkruante per faktin qe flaka olimpike kaloi ne 1936 prane kufirit me Shqiperine, sot del ne skene edhe nje fakt shume interesant.
Ne vitin 1936 kur u organizuan Lojerat Olimpike te Berlinit, ministr i Arsimit i Qeverise se Ahmet Zogut, dr. Nush Bushati zhvilloi nje takim 40 minuta me Hitlerin.
“ERRATA CORRIGE” SENSACIONALE MBAS MESNATE
Jam munduar gjithmonë të zbatoj një mënyrë gazetarie të vjetër, që thotë se mbasi e ke përfunduar një shkrim, nëse koha ta lejon, lene “të pushojë” paksa. Dhe shko e pij një kafe ose bëj diçka tjetër dhe vetëm mbas kësaj ndërprerje ktheju te shkrimi, lexoje dhe do të çuditesh se disa gjëra që ke shkruar qoftë dhe para një ore, papritmas nuk do të pëlqejnë. Madje, mund të ndodhë që të habitesh se si ajo që të kishte pëlqyer aq fort para një ore, tash nuk të pëlqen më! Ky lloj redaktimi personal mua më ka dalë i një arritjeje të madhe.
Kështu, pjesën e dytë të këtij Dossier-i unë e lashë me pushue shumë orë. Kryeredaktori Robert Rakipllari heshti, edhe pse kishte ndër duar vetëm pjesën e parë të shkrimit që u botua dje… Dhe të shtunën në mbrëmje, ndërsa po admiroja interpretimin historik të kampiones olimpike Majlinda Këlmendi të Republikës së Kosovës, në të ndërmjeme m’u tek të shfletoja koleksionin e shkëlqyeshëm historiko-olimpik të dy gazetave më të mëdha sportive të botës, “L’Equipe” të Francës” dhe të “La Gazzetta dello Sport” të Italisë.
Janë dy botime disavëllimshme, të cilat kur i kam blerë më kanë pasë kushtuar tejet. E, këto janë sakrificat e padhimbshme të asaj kategorie gazetarësh që e ndjenë fort profesionin e tyre. Duke i shfletuar vetvetiu më mbetëm sytë te foto e Hitlerit në Olimpiadën e Berlinit. Dhe ec e gjeje se si më tha mendja që në këtë mesnatë të kërkoj foto të tjera nga Olimpiada e Berlinit në internet.
Doemos që ishin të mbarim… Dhe mu në këtë çast, ndërsa shihja për të disatën herë te “RTK” e Kosovës Majlindën në podiumin olimpik me lot në sy, teksa i gëzohej medaljes parë olimpike të një shteti shqiptar në krejt historinë e përbotshme, që në këtë rast nuk është Republika e Shqipërisë, por Republika e Kosovës, papritmas zbuloj sensacionin. Atë që po e quaj një ndër sensacionet më të mëdha që një “errata corrige” (“ndreqje gabimi” ) mund të bëjë.
Gjithçka ishte e shkruar shumë shkurt: “Nuk është e vërtetë që Hitleri e ka injoruar Owens-in apo që ka braktisë tribunën kur ai merrte medaljet në Berlin 1936”, siç shkrova edhe unë në pjesën e parë të këtij Dossier-i! Nuk po u besoja syve për këtë përgënjeshtrim të bujshëm që shfaqej mbas 80 vjetëve. Fakti vinte prej autobiografisë së Owensit “The Jese Owens Story”. Paska shkruar fjalë për fjalë vetë Owens-i: “Mbasi zbrita nga podi i fitimtarit, kalova pranë tribunës së nderit për t’u futur në gardërobën e nëntribunës. Kancelari gjerman po më fiksonte, u ngrit dhe më përshëndeti me dorë. Unë veprova po ashtu, duke ia kthyer përshëndetjen.
Mendoj se gazetarët kanë mbajtur një qëndrim të një shije të keqe, duke shpikur një armiqësi që nuk ka ekzistuar kurrë”. Një përmbysje e historisë! E kjo nuk bëhet për të shpëtuar figurën e Hitlerit, që s’ka histori që e shpëton. Kjo “errata corrige” që bën vetë Owens-i bëhet vetëm për hir të së vërtetës. E bota e informacionit, “e udhëhequr” në plot 80 vjet pa ia nda prej historianëve “kryefortë”, vazhdon të thotë të kundërtën edhe sot.
Ndërkaq, befasia tjetër vjen prej numrit të së dielës të së përditshmes së madhe “Marca” të Spanjës. Ajo kishte gjetë një mënyrë krejt origjinale për të bërë këtë “errata corrige”. Kishte botuar një foto të montuar, ku tregon se si Owens-i dhe Hitleri gëzonin së bashku njëri-tjetrin te pedena e kërcimit së gjati. Po e botojmë bashkëngjitur Dossier-it tonë që vjen ndryshon kë- sisoj, deri “disa çaste” para botimit. E nuk mund të harrojmë ndërkaq, se ka për fat ka edhe një të vërtetë tjetër.
Asokohe, në 1936, Presidenti amerikan, Franklin Roosevelt, i zënë tejet me fushatën e zgjedhjeve presidenciale, e anuloi pritjen për Owens-in që ishte parashikuar të bëhej në Shtëpinë e Bardhë. Owens-i ishte anëtar i Partisë Republikane dhe bënte fushatë për kundërshtarin e Roosevelt-it, kandidatin Alf Landon. Ndreqja historike e figurës së katër herë Kampionit Olimpik të Berlinit do të bëhej vetëm mbas 19 vjetëve, në 1955 nga Presidenti amerikan, Dwight Eisenhower, i cili e emëroOwens-in “Ambasador të Sporteve”! Edhe kështu u rishkruaka historia…
“AUDIENCA ME KANCELARIN HITLER” DHE MINISTRI DR.NUSH BUSHATI …
Siç po veprojmë edhe ne në këtë Dossier-in tonë, teksa vazhdojmë aventurën “shqiptare” të Berlinit 1936… Dhe po nëntitulloj ashtu siç ka përcaktuar shtypi shqiptar i kohës: “Audienca me kancelarin Hitler”! Ndodhi pra, që tre shqiptarët, të cilët për herë të parë përfaqësonin Shqipërinë në një Olimpiadë, të jenë në “Olympia Stadion”: dr.Nush Bushati, prof.Gaqo Gogo dhe kryeredaktori i “Sportit Shqiptar”, Anton Mazreku. Për fatin e tyre ata janë në tribunë pa përshëndetur asnjë sportist të tyrin.
Ajo që në editorialin e tij të famshëm të vitit 1936 Anton Mazreku do ta titullonte: “Mësimi i mosvalëvitjes së flamurit tonë në Olympiadën e Berlinit”. Po Shqipëria gjithsesi ishte aty… Madje, përmes një ngjarjeje krejt të jashtëzakonshme, që simbas kërkimeve tona i përket datës 9 ose 10 gusht 1936, në ditë kulminante të zhvillimit të Olimpiadës. Adolf Hitler, Kancelari i Gjermanisë, ka pritur në selinë e tij në Berlin, dr.Nush Bushatin, ministër i Arsimit të Mbretërisë Shqiptare dhe kryetar i organizatës sportive kombëtare të Shqipërisë “Vllaznia Shqiptare”.
Megjithatë, ende nuk kam arritur të di nëse Hitleri i ka pritur të gjithë kryetarët e delegacioneve olimpike të 49 shteteve pjesëmarrëse. Por është e pamundur që Hitleri me autoritetin e tij, me marrëdhëniet dyzuese, komplekse, të brishta e të fuqishme politike që mbarështronte në këtë periudhë me botën, të ketë pritur në audiencë kryetarët e delegacioneve.
Dihet ndërkaq se në Olimpiadën e Berlinit kanë qenë të pranishëm autoritete shumë më të larta se dr.Nush Bushati i Shqipërisë, të tillë si Mbreti i Bullgarisë, Princi Trashëgimtar i Italisë, Princi Trashëgimtar i Suedisë, të cilët Hitleri mund t’i ketë pritur. Por nuk përjashtohet fakti që dr.Bushati të ketë qenë i vetmi ministër i Arsimit i një shteti europian i pranishëm në Olimpiadë, sepse vetëm Shqipëria kishte organizimin e saj unikal, ku ministri i Arsimit ishte dhe kryetar i organizatës sportive kombëtare, pra edhe drejtuesi i mirëfilltë i lëvizjes sportive në vend.
E, për dr.Nush Bushatin, më shumë se njohuritë sportive, rëndonin pozitat politike, sidomos të një Musa Juke, që i kishte drejtuar sportet në Shqipëri duke qenë ministër i Brendshëm apo dhe të Faik Shatkut, ndërkohë që me dr.Mirash Ivanajn dhe dr.Nush Bushatin, tashmâ gjithçka përshtatej më në logjikë me një kulturë tjetër, si të thuash arsimore e sportive bashkë.
Pllakati i Olimpiadës së Berlinit 1936
Dr.Nush Bushati kishte lindur në Shkodër në 1896 dhe ishte bir i Gaspër Bushatit, i njohur edhe përmes një veprimtarie tregtare, ndërsa nga nëna i përkiste familjes tjetër të mirënjohur Naraçi. Shkon për studime në Vjenë për Drejtësi, por ka një pasion të madh, teatrin. Për këtë ndjek mësimet e regjisorit të famshëm, Max Goldman Reinhardt (1873-1943), njeriu që formoi Aleksandër Moisiun. Dr.Nush Bushati arrin të luajë deri në Berlin në “National Theatre at Neustrelitz” si dhe në “Insbbruck Theatre”, pa u shkëputur nga kurset e profesor Reinhardtit në Vjenë, po dhe nga veprimtaritë e tij të shumanshme politiko-shtetërore.
Mëson aktrimin, por dhe specializohet si një regjisor, çka e ushtron pak në 1929-30. Më parë, në 1922 në Vjenë, dr. Nush Bushati mbaron Drejtësinë, martohet me zonjushën Hansi Zdeborsky dhe papritmas më 1930 rikthehet në Shqipëri! Dr.Ing. Kurt Bushati, sot 80-vjeçar, një personalitet i shquar i industrisë së naftës në Austri, është i biri i tij. Deri në këtë 1936, dr.Nush Bushati duhet të ketë jetuar ndoshta gati 15 vjet në Austri, sepse këtu ai mbaron edhe shkollën e mesme.
Djalë i ri, po kaq befasisht dhe shpejt, ai ka një jetë të rëndësishme në politikën kombëtare që peshon tejet, madje qysh në 1922-23, kur 26-27 vjeç emërohet përfaqësues i Shqipërisë në Arkivin Austriak të Ministrisë së Jashtme të Austrisë. Synimi ishte që të hulumtohej në arkivin e famshëm perandorak austro-hungarez për dokumente që i përkisnin historisë së Shqipërisë. Dhe mandej një jetë tejet interesante midis specializimit studimor, por me sa duket, edhe të përkushtimit të teatrit. Dhe ja fakti mjaft i rëndësishëm që për çudi, i përket vitit 1923.
Ai zgjidhet deputet i Shkodrës, me siguri duke qenë në Vjenë, në ato që njihen si zgjedhjet e Kuvendit Kushtetues. Është deputet i Qytetit të Veriut së bashku me figura të mëdha: Ambroz Marlaskaj, Hafiz Repishti, Halit Rroji, Ibrahim Gjyrezi, Hil Mosi, Iljaz Muka, Luigj Koliqi, Luigj Gurakuqi, Dom Ndre Mjeda, Nush Bushati, Pjetër Bumçi, Shuk Gurakuqi, Xhemal Bushati. Dhe dr.Bushati është as më pak dhe as më shumë, por pikërisht sekretar i këtij Kuvendi.
Dhe përsëri në Vjenë, në 1924 si kryekonsull i Shqipërisë dhe inspektor i studentëve shqiptarë në Austri. Periudha e qeverisë së Fan Nolit! Në 1925, ai është midis deputetëve, të cilëve iu rrëzohet titulli, duke qenë se është një nga të cilët gjatë dramës së 1924-s kishte pranuar detyrë me rrogë, në këtë rast kryekonsull në Vjenë! Dhe njëkohësisht po aq pranë teatrit! Imagjinoni për asokohe: një deputet edhe aktor! Ne nuk zotërojmë të dhëna që na vërtetojnë një lidhje të dr.Bushatit me sportin.
Po është e pamundur që një njeri i teatrit, pra i kulturës në tanësi, të ketë qëndruar indiferent ndaj sportit, kur dihej ndërkaq se çfarë zhvillimi ka pasur sporti, sidomos futbolli në këtë periudhë në Austri. Duke iu rikthyer mbërritjes së befasishme të dr.Bushatit në Shqipëri në 1930, zbulojmë se ai menjëherë është sekretar i Përgjithshëm i Entit Kombëtar “Djelmënia Shqiptare”, prej ku më 6 qershor 1930 me dekretligj do të themelohej edhe Federata Sportive Shqiptare “Vllaznia Shqiptare”. Kësisoj duhet të pranojmë se dr.Nush Bushati është ndër të parët drejtues kombëtarë të organizatës sportive në Shqipëri.
Këtu është dhe lidhja e tij e parë institucionale me sportin kombëtar. Ta do mendja se pikërisht për shkak të njohurive dhe kulturës së tij. Për këtë nuk ka një sensacion. Sensacioni qëndron te gjesti i Ahmet Zogut, tashmâ Mbret i shqiptarëve, i cili e fton funksionarin e lartë të qeverisë së Fan Nolit, të marrë ndër duar kulturën e sportin kombëtar dhe mandej deri arsimin kombëtar! Në 1932, dr.Bushati është deputet i Dibrës së bashku me Abdurrahman Salih, Abdurrahman Dibra, Fiqri Rusi, Hafiz Xhemali dhe Jashar Erebara, gjithnjë aktiv në jetën e vendit, derisa mbërrin të emërohet ministër i Arsimit i Mbretërisë, më 21 tetor 1935, post që e mban deri më 7 nëntor 1936 kur zëvendësohet nga Abdurrahman Dibra, njeriu i cili në 1938 do të përuronte ndërtimin e Stadiumit tonë Kombëtar, që Mbreti e kishte parashikuar të ndërtohej aty ku deri para pak ka qenë stacioni hekurudhor i Tiranës, e tash është monumenti i Mbretit Zog.
Çka do të thotë se aty ku nuk arriti të ndërtojë stadiumin, Shqipëria e sotme ngriti monumentin e Mbretit. Kjo sigurisht kurrë nuk mund t’i kishte shkuar ndër mend Mbretit Zog!… “Ministri i ynë i Arsimit, z.dr. Nush Bushati, ishte në Gjermani edhe për të studiuar sistemin e organizimit t’Arësimit Gjerman. Ministri i ynë ndejti në Berlin edhe për të pamë zhvillimin e lojnave olimpike, dhe si mik nderi pati pritje të përzemërta dhe mundi të njihet personalisht me Mbretin e Bullgarisë, me Princat e Italisë e të Suedisë, si dhe me shumë diplomatë të huaj që gjënden prezentë në këto gara”.
Kështu njofton shtypi shqiptar, ndërkohë, që pritja që i bëhet ministrit Bushati prej autoriteteve gjermane qe më se e përzemërt. Dhe se autoritetet gjermane, “edhe këto herë nuk munguan të shfaqin admirimin e tyne për përpjekjet gjiganteske që po ban populli i vogël shqiptar i udhëhequn nga Zogu I, për të hyrë në radhë me popuj të tjerë në udhën e përparimit e të zhvillimit”.
Ministrit Bushati i vihet në dispozicion një veturë e posaçme gjatë gjithë kohës që ai ndjek garat e Olimpiadës, por ndërkohë ai viziton shumë shkolla e mjedise kulturore e sportive gjermane, me synimin për të marrë përvojë organizative. Ky është edhe një qëllim më vete i gjithë kësaj pranie të Shqipërisë në Lojnat e 11-ta Olimpike të Berlinit. Nuk jipen hollësira, përveç faktit se audienca krye më krye midis Adolf Hitlerit dhe dr.Nush Bushatit nuk ka qenë një takim më këmbë, por që ka zgjatur plot 40 minuta! Me gjuhën e diplomacisë shtypi thekson se midis tyre “pati një bisedim miqësor që zgjati 40 minuta”! Për çka është biseduar?
Sa ka qenë raporti politikë-kulturë- sport midis njeriut më të fuqishëm të asokohe dhe ministrit shqiptar të arsimit?… Evenimenti nuk ndalon me kaq. Rëndësia merr udhë të pandalshme, kur mëson se ministrin e Arsimit Bushati e presin radhazi ministri Jashtëm i Gjermanisë, von Neurath, madje mbi një orë në “bashkëbisedime të ndryshme”. Dhe mbas tij pritjet radhazi personalisht nga Göbbelsi dhe Geringu! Dhe dihet se cilët ishin këta…
PROF. IRFAN TËRSHANA – PERSONAZHI TJETËR I BERLINIT ‘36
Është ndarë nga jeta më 2006-n. Pati fatin të mos e shihte të rrënuar monumentin tonë të madh të kulturës, Stadiumin Kombëtar “Qemal Stafa”, të cilit më 1946-n ai i kishte dhënë “rifiniturën”. Ka qenë edhe ai në Berlinin 1936. Është fjala për të paharrueshmin prof. Irfan Tërshana, siç e kanë njohur të gjithë. E në Berlin ka dhe një prani studentësh, po dhe pedagogësh shqiptarë, doemos nën kryesinë e dr. Bushatit, i cili vjen për përvojë arsimi dhe olimpike së bashku.
Profesori i shquar i edukimit fizik, Irfan Tërshana (1905-2006), po dhe projektuesi i famshëm i objekteve sportive në Shqipëri, është shqiptari i parë i nderuar nga CIO (Komitetit Olimpik Ndërkombëtar) me Urdhrin Olimpik. E të duket sikur ky nderim ka një lidhje me praninë e Shqipërisë dhe të tij në Olimpiadën e Berlinit 1936. Profesor Tërshana ka ndejë shumë ditë në Berlin. Madje, ai ka qenë para fillimit të Olimpiadës me synimin për të marrë përvojë nga ndërtimi i objekteve të atjeshme. Ky ishte njeriu të cilin qysh më 1934, Mbretëria e kishte dërguar për një muaj në Berlin për të ndjekur hap mbas hapi ndërtimet mrekulluese paraprake të stadiumeve, pishinave e palestrave të Olimpiadës së Berlinit, që do të zhvillohej mbas dy vjetëve, më 1936-n.
Dhe prapë, mû në këtë vit, 1936, ai është i pranishëm teksa i bashkohet treshes së mësipërme. Gjen inxhinierin drejtues gjerman, i cili mbas do kohe i dhuron librin e ndërtimeve të tij olimpike të Berlinit, të cilin Irfan Tërshana e ka mbajtur fshehur për gati pesëdhjetë vjet – me këtë mbishkrim: “Ia dhuroi z. prof. Irfan Tërshanës për punimet e ndërtimeve olimpike nga 15 korriku deri 15 gusht 1934, në këtë kohë të ndërtimeve të kompleksit të stadiumeve sportive për lojërat olimpike gusht – shtator 1936. * Berlin, nëntor 1937″.
Njeriut të parë që ia ka treguar këtë ka qenë autori i këtij shkrimi, më 2005. Dhe historia e Irfan Tërshanës është e pamatë, e pangjashme në krejt historinë e sportit tonë kombëtar. I përket brezit të harruar të shokëve të tij të një historie të pafund. Para tij, në Romë për të studiuar edukatën fizike kishin shkuar dhjetë shqiptarët e parë, të cilët kujtesa e 100-vjeçarit tonë do t’i shpaloste radhazi: Selman Stërmasi, Hajdar Jakupi, Luigj Shala, Eqrem Stërmasi, Azis Rexhepi, Spiro Shuteriqi, Aqif Domini, Niko Açka, Teni Frashëri, Malo Kodra – figura të mëdha të edukimit fizik në Shqipëri, shumica të panderuar deri më sot.
Më 1929-n, Irfan Tërshana, është viti i dytë i shqiptarëve që shkojnë në ISEF-n e famshëm të Romës (Instituti i Lartë i Edukimit Fizik), pjesë e një gjashtësheje emblematike për kulturën fizike e sportet në Shqipëri: Irfan Tërshana, Adem Karapici, Mendu Agolli, Myfit Halimi, Xhevdet Skilja, Bexhet Jolldashi – të gjithë themelues të kulturës sonë fizike, njeri më i madh se tjetri. Ka problem për t’iu dhënë bursa, por Rauf Fico, ministri i Jashtëm, i del krah. Kur diplomohet e fillon në Lezhë, më 3 dhjetor 1932, si instruktor i edukatës fizike, ku nuk harron sot e kësaj dite mbështetjen e drejtorit të shkollës, Emin Kopliku, i cili ishte kunat i një themeluesi tjetër të madh të edukimit fizik, prof. Avni Zajmit.
Është Emin Kopliku – protagonisti i shquar i Ballit Kombëtar me Mithat Frashërin e Faik Qukun – figurë atdhetare që vdes në mërgim, duke lënë në persekutim familjen në Shqipëri… Prej këtu, prof. Tërshanën e presin radhazi Berati, Shkodra, Kukësi, Tirana. Është pedagogu i shquar i edukatës fizike i Gjimnazit të Shkodrës, më vonë i atij të Tiranës, instruktori i fizkulturës i BRASH-it, inspektor i edukatës fizike, mandej projektuesi i objekteve sportive në Komitetin e Kulturës Fizike e Sporteve të Shqipërisë, duke ushtruar ndërmjet edhe nja tre vjet punëtorin e krahut në ndërmarrje të ndryshme të Tiranës! Më parë, më 1932-33, e kishin thirrur papritmas në Romë për të ndihmuar për ndërtimin e Kampit të Rinisë “Dux”.
Mandej kishte qenë i pranishëm në Kampionatin Italian të Skermës në kinema “Barberini” dhe i takon të jetë pranë Musolinit, tejet popullor siç shfaqej në këso takimesh Duçja. Ndërkaq, Hitlerin do ta shohë krejt nga afër në Berlin, në tribunën e ceremonisë së Lojërave Olimpike. Por në jetën e tij, ndër më mbresëlënësit mbetet takimi me Mbretin Ahmet Zogu, më 1930, kur qe student. Ka qenë takimi i Mbretit me studentët që ishin jashtë vendit. Ajo që nuk i shlyhet është takimi një për një i Mbretit me secilin, duke i pyetur radhazi se nga ishin dhe ku studionin. “Të mirat që merrni atje i sillni këtu, të këqijat i leni, se kemi mjaft të këqija këtu”, u thotë Mbreti Zog, dhe këto fjalë Irfan Tërshanës i patën mbetur të pashlyeshme.
Së bashku me këtë: “Jo katolikë e myslimanë, jo toskë e gegë, por ilirë, pellazgë, shqiptarë”. Enver Hoxhën e ka takuar në vitet ’70, gjatë vizitës së tij në Gjirokastër, kur diktatorit të pamëshirshëm i qe mbushë mendja me i dhënë stadiumin qytetit të tij të lindjes. I ishte tiposur, që stadiumi të ndërtohej diku në mes të qytetit. Dhe i kujtohet Irfan Tërshana, të cilin e thërrasin me urgjencë në Gjirokastër. Prof. Tërshana nuk i njeh emocionet në këto lloj takimesh. Kishte “takuar” Hitlerin, kishte folur me Duçen, kishte ndejë me Ahmet Zogun. Dhe ishte tre vjet më i moshuar se Enver Hoxha. Kur përshkohej në çështje profesioni, ai harronte se kë kishte përpara. “:Jo, shoku Enver. Stadiumi i Gjirokastrës duhet ndërtuar atje poshtë….”.
Enver Hoxha nuk kundërshtoi… Irfan Tërshana kishte vënë dorë kësisoj edhe në stadiumin e Gjirokastrës, i fundit i tij. Detyrohem të përsëris: 18 stadiume, 4 hiprodrome, 3 pishina, 375 objekte të ndryshme sportive. Tiranë, Shkodër, Berat, Gjirokastër, Vlorë, Korçë, Elbasan, Durrës, Krujë, Kavajë… Të gjitha këto veprimtari edhe të tija të Mbasluftës. E kishte filluar për çudi në Shkodër, me ndërtimin nga themelet të Stadiumit të Parë mbas vitit 1944 në Shqipëri, atij të Shkodrës, ashtu si më 1936-n me kompleksin e Gjimnazit të Shkodrës deri me pistë atletike!
Atë që sot, më 2016-n, nuk e ka një për be, as kryeqyteti Tiranë. Më 1946-n qe njëri prej atyre që i dhanë pra rifiniturën Stadiumit Kombëtar “Qemal Stafa” të saporrënuar këto ditë, duke vendosur për t’i hequr vlerën olimpike të tij, që është pista e atletikës së lehtë. Kësi “bosash” arrogantë ka sot Shqipëria jonë. Më 1993-shin, CIO (Komiteti Olimpik Ndërkombëtar) i ka dhënë Irfan Tërshanës trofeun e tij, “Sporti dhe Ambienti”.
Dhe Shqipëria e tij, që e ka shpallë 90 vjeç “Mësues të Popullit” më 1995-n, “Nderi i Sportit Shqiptar” më 1999-n, “Mirënjohje e Qytetit të Tiranës” më 2000-shin e deri tek Urdhri Olimpik nga KOKSH në 100-vjetorin e lindjes, më 2005-n. Rrallë njeh historia e njerëzimit që një njeri të nderohet kësisoj në dekadën e dhjetë të jetës së tij! Irfan Tërshana ka qenë tre vjet më i madh se Anton Mazreku. Kishin një miqësi të fortë dhe Olimpiada e Berlinit i lidhi edhe më fort. Po aq me ministrin dr. Nush Bushatin dhe prof. Gaqo Gogën, me të cilin, befasisht pra, kishin formuar katërshen tonë “berlineze” të Olimpiadës 1936…
Adoleshenti shqiptar Adri Mehmeti, vazhdon të lërë gjurmën e tij në MLS dhe në natën e të shtunës, futbollisti 17-vjeçar ka dhënë provën e radhës në ndeshjen që Nju Jork Red Bulls kanë luajtur në fushën e Inter Majemit.
Mehmeti, si zakonisht titullar, zhvilloi një ndeshje të mirë në mesfushë, por u bë protagonist i mirëfilltë i kësaj sfide në minutën e 77 të saj, kur pas një goditje dënimi u tregua i aftë që të çonte topin në rrjetë, për të barazuar shifrat në 2-2.
Ky ishte goli i parë në MLS për djaloshin shqiptar i cili ka lënë përfaqësueset e moshave kuqezi dhe për momentin përfaqëson SHBA-në. Një gol i cili la të shtangur edhe Lionel Mesin, pasi për të dytën ndeshje radhazi, Inter Majemi nuk ia doli që t’i gëzohej fitores së parë në stadiumin e ri, pasi disa ditë më parë atë kënaqësi ia hoqi edhe Austin i Myrto Uzunit.
Gati tri vjet pasi e fitoi të drejtën për organizimin e Lojërave Mesdhetare 2030, Kosova ende nuk ka filluar mirë t’i kryejë punët rreth infrastrukturës sportive për organizimin e garave, mbase duke e vënë në pikëpyetje mbajtjen e tyre.
Lojërat Mesdhetare janë ngjarje me sporte të llojllojshme që zhvillohen çdo katër vjet dhe cilësohen si më të rëndësishmet pas Lojërave Olimpike.
Kosova do të jetë organizatore e tyre për herë të parë – nga 24 korriku deri më 4 gusht 2030 – në atë që do të ishte ngjarja më e madhe sportive e zhvilluar në vend deri më tani.
Pallati i Rinisë dhe Sporteve në Prishtinë është një nga qendrat kryesore multifunksionale, ku parashihet të zhvillohen sporte në ambient të mbyllur, në Lojërat Mesdhetare 2030. Shteti ka ndarë 50 milionë për rindërtimin e tij.
Shqipëria është zotuar se do ta ndihmojë duke ia ofruar bregdetin e vet për garat në sportin e lundrimit.
Megjithatë, jo gjithçka po shkon sipas planit për organizatorët, pasi punët në ndërtimin e objektit kryesor dhe rinovimin e njërit prej më të rëndësishmeve as që kanë nisur bile: stadiumi kombëtar – ku duhet të bëhet ceremonia e hapjes dhe mbylljes së lojërave – dhe fshati mesdhetar, një kompleks i domosdoshëm për akomodimin e rreth 5.000 atletëve nga rreth 26 vende pjesëmarrëse.
Brenda Pallatit të Rinisë dhe Sporteve në Prishtinë, i hapur për herë të parë më 1977. Pallati duhet t’i nënshtrohet një rinovim të plotë, përfshirë sallën e madhe, sallën e djegur në vitin 2000, dhe hapësirat e tjera.
Kosova duhet ta ketë të gatshme infrastrukturën sportive përafërsisht deri në viti 2028 – para se ajo të testohet dhe të pranohet nga federatat ndërkombëtare – dhe Qeveria i ka ndarë 250 milionë euro në një projektligj për lojërat, i cili duhet të miratohet nga Kuvendi.
Ministria e Sportit dhe Rinisë e Kosovës, së bashku me komunën e Prishtinës dhe me Komitetin Olimpik të Kosovës (KOK) janë përgjegjës për organizimin e këtyre lojërave.
Gjendja brenda Pallatit të Rinisë dhe Sporteve në Prishtinë, ku parashihet të zhvillohen sporte të ndryshme, si hendbolli, futsalli, gjimnastika etj, në Lojërat Mesdhetare 2030.
Zëdhënësi i KOK-ut, Kushtrim Krasniqi, e pranon për Radion Evropa e Lirë (REL) se Kosova ka ngelur mbrapa në përgatitje.
“Sigurisht se jemi prapa me infrastrukturën dhe çdo ditë që kalon është në disfavorin tonë”, thekson Krasniqi.
Ndërtimi i një stadiumi kombëtar është temë e kamotshme në vend, por edhe pse tani më i domosdoshëm së kurrë më parë, për ndërtimin e tij nuk ndarë as toka e as paratë.
Punimet në stadiumin “Adem Jashari” në Mitrovicë, i ndërtuar në vitet ’70, po shkojnë me ritëm të ngadalshëm. Ky stadium pritet t’i ketë rreth 18 mijë ulëse, pamjaftueshëm për t’i plotësuar kushtet për ceremoninë hapëse dhe mbyllëse të Lojërave Mesdhetare.
“Madje, ngecjen më të madhe e kemi në ndërtimin e stadiumit kombëtar. Edhe pse futbolli është zëvendësuar me futsallin, stadiumi kombëtar na duhet për ceremoninë hapëse dhe mbyllëse, pasi për shkak të rregullave të ICMG-së dhe madhështisë që kanë këto lojëra, stadiumi duhet të jetë me kapacitet prej 25-30 mijë ulëse”, nënvizon Krasniqi.
Kosova, sipas Krasniqit, nuk ka tani për tani ndonjë alternativë tjetër nëse nuk do ta ketë të gatshëm një stadium me kaq ulëse në kohë.
Një koridor në Pallatin e Rinisë dhe Sporteve në Prishtinë, i mbushur me ujë teksa vonesat në rinovimin e tij për Lojërat Mesdhetare 2030 vazhdojnë.
Megjithatë, Fidan Shatri nga Ministria e Sportit dhe Rinisë, e mohon se vendi ka ngecur në përgatitje, duke nënvizuar se “nuk mund të themi që jemi vonë, sepse shumica e objekteve sportive janë të planifikuara për renovim dhe përshtatje, e jo për ndërtim nga fillimi, çka e bën procesin më të menaxhueshëm në aspektin kohor”.
Sa i përket fshatit mesdhetar, janë përmendur dy projekte, një nga Ministria dhe një nga komuna e Prishtinës.
Pamje nga lart të Qendrës Nacionale të Xhudos në Pejë, pranë së cilës do të ndërtohet një palestër dhe qendër e re multifunksionale për Lojërat Mesdhetare 2030.
Kryetari i Prishtinës, Përparim Rama, tetorin e kaluar e paraqiti një projekt duke e quajtur “fshati olimpik” duke treguar se ishin ndarë 60 hektarësh tokë në Bernicë në periferi të kryeqytetit. Megjithatë, ndërtimi nuk ka nisur.
Por, Ministria është duke punuar për ta përgatitur fshatin mesdhetar në qendër të kryeqytetit, në Qendrën e Studentëve.
Projekti përfshin konviktet, palestrën 1 Tetori, menzën e studentëve, qendrën e shërbimeve shëndetësore dhe ndërtesat tjera përcjellëse. Gjithashtu përfshihen edhe sallat e edukatës fizike të 12 shkollave të kryeqytetit.
Mjete të punës shihen pranë Qendrës Nacionale të Xhudos në Pejë, ku pritet të zhvillohen garat e xhudos në Lojërat Mesdhetare 2030. Shteti ndau 5.7 milionë euro për punët shtesë në të.
Shatri thotë për REL-in se lidhur me fshatin mesdhetar, në pjesën e dytë të këtij viti pritet të procedohet me projektin zbatues, ndërsa në pjesën e parë të vitit 2027 është planifikuar të fillojnë punimet për renovimin dhe ndërtimin e Qendrës së Studentëve, bashkë me palestrën 1 Tetori.
Komiteti Ndërkombëtar i Lojërave Mesdhetare (ICMG) i ka bërë trysni Kosovës t’i përveshë mëngët për t’i kryer përgatitjet në kohë.
Gjatë një vizite në Prishtinë në fund të shkurtit, sekretari i përgjithshëm i ICMG-së, Iakovos Filippoussis, u takua me ministrin e ri të Sportit dhe Rinisë, Blerim Gashani, si dhe anëtarët të KOK-ut, të cilëve u kërkoi t’i përshpejtojnë punimet.
Pishina e mbyllur olimpike duke u ndërtuar në Podujevë për garat e notit në Lojërat Mesdhetare 2030.
Krasniqi nënvizon se ICMG-ja është duke i vëzhguar punimet dhe vazhdimisht dhe se Komiteti i përkohshëm Organizativ i Kosovës (OCMG) është “vazhdimisht në koordinim dhe bashkëpunim me të”.
“OCMG, të cilit i prinë presidenti i KOK-ut, Ismet Krasniqi, ku anëtarë janë edhe përfaqësues të Ministrisë së Sportit dhe Rinisë, si dhe komunës së Prishtinës, janë duke vazhduar punën në përgatitjen sa më të mirë të Lojërave Mesdhetare Prishtina 2030 dhe momentalisht jemi në prag të finalizimit të përzgjedhjes së logos”, shton ai.
Pamje nga pishina gjysmolimpike në Podujevë.
Shatri, i cili është ushtrues i detyrës së drejtorit në Agjencinë e Sportit në Ministrinë e Sportit, thotë se pritjet janë që projektet të përfundojnë në pjesën e dytë të vitit 2029, periudhë në të cilën është paraparë edhe testimi i infrastrukturës.
Pamje nga lart e ndërtesës së pishinës së mbyllur gjysmolimpike në Podujevë, për ndërtimin e së cilës u ndanë 4 milionë euro.
Ndërkohë, në shumë objekte të tjera, punimet janë duke vazhduar, edhe pse në faza fillestare.
Stadiumi “Adem Jashari” në Mitrovicë, i cili është olimpik dhe për përdorim të shumëfishtë, po rindërtohet, por përfundimi i punimeve duket larg.
Në këtë stadium, i cili ishte hapur në vitin 1979, u zhvillua edhe ndeshja e parë ndërkombëtare e kombëtares së Kosovës në futboll e njohur nga FIFA në vitin 2014, para se asaj të bëhej anëtare e saj dy vjet më vonë.
Pamje pranë stadiumit “Adem Jashari”, rindërtimi i të cilit u bë sagë në vend pasi ka dështuar të kryhet për më shumë se 10 vjet.
Në këtë stadium, i vetmi që parashikohet të përdoret për Lojërat Mesdhetare, duket të mbahen garat e atletikës.
Ndërkohë, përveç stadiumit në Mitrovicë, shteti synon rindërtimin e stadiumeve edhe në qytetet e tjera të mëdha, si Gjakovë, Gjilan dhe Pejë.
Megjithatë, për shkak se futbolli u hoq nga kalendari i garave për Lojërat e ardhshme Mesdhetare, këto stadiume nuk do të përdoren gjatë lojërave.
Stadiumi i Pejës, i njohur si stadiumi “Shahin Haxhiislami”, duke kështu sot. Ky stadium ishte ndërtuar në vitin 1938. Rindërtimi në të nisi më 2024.
Kjo ua ka lehtësuar punën organizatorëve, duke parë se punimet në rindërtimin e tyre nuk kanë shënuar përparim.
Por, rindërtimi sa më parë i stadiumit në Gjilan, për shembull, është tejet i rëndësishëm për zhvillimin e futbollit.
Kështu duket stadiumi i Gjilanit i fotografuar në prill nga kameramani i REL-it, Arben Hoti.
Ky qytet në juglindje të vendit, ndër më të mëdhenjtë në Kosovë, ka dy klube që bëjnë gara në Superligë, garën elitare në vend: Gjilanin dhe Dritën, kjo e dyta kampione në fuqi.
Këto dy klube detyrohn të lujnë në një fushë alternative me bar artificial dhe pa tribuna për shikues.
Punimet brenda “Stadiumit të Qytetit” në Gjilan në prill. Ky stadium ishte hapur më 1967. Ai u rinovua dy herë, por kurrë s’i arriti standardet e nevojshme. Tani synon të jetë stadium i kategorisë së katërt të UEFA-s.
Ndërkohë, kur iu pranua kandidatura në shtator 2023, synimi i Kosovës ishte që krahas përmirësimit të infrastrukturës për shumë sporte, të nxiste edhe turistë në vend përmes organizimit të lojërave të vitit 2030.
ICMG-ja i cilëson Lojërat Mesdhetare si ngjarjen më të rëndësishme që përfshin shumë lloje sportesh pas Lojërave Olimpike.
Për një vend që nuk ka qenë mikpritës i ndonjë organizimi të madh sportiv, organizimi i Lojërave Mesdhetare shihet si një arritje e madhe për Kosovën.
Në Lojërat Mesdhetare 2030 pritet të marrin pjesë 26 vende nga tri kontinente, ndërsa programi sportiv përmban rreth 24 sporte, me pjesëmarrjen e rreth pesë mijë sportistëve.
Se a do t’i ketë kryer Kosova punët para vitit 2029 dhe se a do ta kalojë testin infrastruktura e saj sportive për organizimin e lojërave, mbetet të shihet.
Kanë mbetur vetëm 70 ditë për Meksikën dhe Afrikën e Jugut për të nisur topin në spektaklin më të madh në botën e sportit. Dhe tani që dihet se cilat skuadra kanë mundur të blejnë biletën për ngjarjen e madhe, superkompjuteri Opta ka shpërndarë fatin.
Dhe duket se, nëse do të varej nga teknologjia, Spanja nuk duhet të shkonte aspak keq. ‘La Roja’, pavarësisht se humbi vendin numër një në renditjen e FIFA-s në ndeshjen kundër Egjiptit në favor të Francës, është ende favoriti kryesor për të ngritur titullin në USA me një shans 15.83%. Pas tyre në këtë listë janë francezët.
“Roosters” kanë një shans 12.77% për të qenë kampionë bote në atë që do të ishte finalja e tyre e tretë radhazi. Anglia dhe Argjentina ndjekin francezët, të dyja me më shumë se 10%. Kampionët në fuqi nuk fillojnë si favoritë për të rivërtetuar kurorën që fituan në Katar 2022. Duke plotësuar këtë top 5, Portugalia e Kristianos, të cilës Opta i jep një shans 6.92% për të ngritur Kupën e tij të parë të Botës.
Brazili dhe Gjermania bien nga pesë të parët, duke qenë respektivisht i gjashti dhe i shtati. Një Kupë Bote me 48 skuadra. Dhe, për këtë arsye, grupe me një mori opsionesh. Superkompjuteri i Opta gjithashtu ka vendosur. Në varësi të teknologjisë, të parës në secilin grup do të ishte, Meksika, Zvicra, Brazili, USA, Gjermania, Holanda, Belgjika, Spanja, Franca, Argjentina, Portugalia dhe Anglia.
Duhet mbajtur mend se, edhe në këtë edicion, kalojnë tetë skuadrat më të mira të vendit të tretë. Shanset për të përfunduar i treti sipas Opta. Dhe kjo është ajo që thotë Opta për të tretën, Koreja e Jugut, Irani, Australia, Austria, Bregu i Fildishtë, Suedia, Gana dhe Katari do të ishin të fundit që do t’i bashkoheshin partisë së raundeve eliminatore.
Presidenti i FIFA-s, Gianni Infantino, njoftoi pjesëmarrjen e ekipit kombëtar të Iranit në Kupën e Botës
ZVICER – Përgatitjet për Kupën e Botës së ardhshme, që do të luhet këtë verë në SHBA, Meksikë dhe Kanada, kanë hyrë në një kapitull të ri dhe vendimtar, një kapitull që në mënyrë të pashmangshme ndërthurr dinamikat sportive dhe ekuilibrat delikatë gjeopolitikë.
Presidenti i FIFA-s, Gianni Infantino, ka folur publikisht dhe personalisht për të shuar polemikat e nxehta ndërkombëtare të kohëve të fundit. Mundësia ideale për të sqaruar situatën lindi gjatë ndeshjes miqësore midis Iranit dhe Kosta Rikës, e luajtur dje në Turqi në stadiumin Mardan.
Ndeshja në Turqi dhe “misioni” i Taremit me shokë…
Ndërsa vëmendja globale ishte përqendruar te çështjet diplomatike, fusha ofroi një monolog të vërtetë futbolli. Ndeshja përgatitore ndaj Kosta Rikës përfundoi 5-0 në favor të Iranit. Ylli i padiskutueshëm i ndeshjes ishte sulmi aziatik, i udhëhequr nga një dygolësh i jashtëzakonshëm nga ish-lojtari i Interit, Mehdi Taremi.
Gjatë pjesës së parë, kreu i organit qeverisës të futbollit botëror kërkoi të sqaronte praninë e Iranit në turneun kryesor, duke iu drejtuar drejtpërdrejt një teme që tani është bërë një temë e nxehtë globale.
Fërkimet politike dhe deklaratat e Donald Trump
Çështja diplomatike shpërtheu në një mbulim të plotë mediatik, kur Ministri i Jashtëm iranian, disa javë më parë, deklaroi mospjesëmarrjen e ekipit kombëtar në Kupën e Botës.
Ky qëndrim shumë i ashpër institucional u pasua nga deklaratat e Presidentit të SHBA-së, Donald Trump. Udhëheqësi i vendit pritës komentoi mbi çështjen e mprehtë me fjalë të qarta: “Irani është i mirëpritur në Kupën e Botës, por është më mirë nëse nuk paraqiten.”
Qëndrimi zyrtar i FIFA-s
Për të shmangur një dezertim historik dhe për të përsëritur se sporti duhet të bashkohet duke kapërcyer pengesat qeveritare, sot Presidenti i FIFA-s shprehu mendimin e tij për këtë çështje, duke i dhënë fund përfundimisht mosmarrëveshjes.
“Irani do të jetë në Kupën e Botës… prandaj jam këtu.” Kjo është siguria e Gianni Infantinos, duke mos lënë vend për interpretim . Prandaj, çështja është e mbyllur: për Presidentin e FIFA-s, ekipi kombëtar iranian do të jetë i pranishëm në Kupën e Botës në Shtetet e Bashkuara, gati për të dalë në fushë dhe për të nderuar garën.
Kupa e Botës 2026 sikurse dihet do të zhvillohet në Kanada, Meksikë dhe SHBA, duke filluar më 11 qershor.
SHBA – Me kualifikimin e gjashtë ekipeve të fundit, grupet për Kupën e Botës 2026 janë tani të kompletuara. Ky do të jetë edicioni i parë me 48 kombëtare, të ndara në 12 grupe me nga katër ekipe secili.
Turneu sikurse dijet do të zhvillohet në Kanada, Meksikë dhe SHBA, duke filluar më 11 qershor.
Ja si duken grupet:
Grupi A: Meksikë, Afrika e Jugut, Koreja e Jugut, Çekia
Grupi B: Kanada, Bosnja & Hercegovina, Katar, Zvicra
Grupi C: Brazili, Maroku, Haiti, Skocia
Grupi D: SHBA, Paraguai, Australi, Turqi
Grupi E: Gjermani, Curacao, Bregu i Fildishtë, Ekuador
Grupi F: Holandë, Japoni, Suedi, Tunizi
Grupi G: Belgjikë, Egjipt, Iran, Zelanda e Re
Grupi H: Spanjë, Kepi i Gjelbër, Arabia Saudite, Uruguai
Grupi I: Francë, Senegal, Irak, Norvegji
Grupi J: Argjentinë, Algjeri, Austri, Jordani
Grupi K: Portugali, DR Kongo, Uzbekistan, Kolumbi
Grupi L: Angli, Kroaci, Gana, Panama
Ky Botëror premton spektakël, me disa kombëtare historike që rikthehen dhe sfida interesante në çdo grup.
“E di se ai po tallte ekipin kundërshtar nuk ishte diçka personale kundër meje, por përdorimi i fesë si tallje në fushë të bën të dukesh injorant dhe racist.”
SPANJE – Lamine Yamal u largua shpejt nga stadiumi Cornellà dhe dukej i shqetësuar të martën.
Ylli i kombëtares spanjole është mysliman dhe iu desh të duronte, në katër raste të ndryshme, thirrje fyese drejtuar njerëzve të besimit të tij. Tani, ai e ka thyer heshtjen në llogarinë e tij në Instagram dhe e ka dënuar atë që ndodhi në Barcelonë.
“Dje në stadium, dëgjuam brohoritjen ‘kushdo që nuk kërcen është mysliman’. E di që i drejtohej ekipit kundërshtar dhe nuk ishte një sulm personal kundër meje, por si mysliman, është prapëseprapë mungesë respekti dhe e patolerueshme.
E kuptoj që jo të gjithë tifozët janë kështu, por për ata që brohorasin këto gjëra: përdorimi i një feje si tallje në fushë të bën të dukesh injorant dhe racist. Futbolli është për t’u argëtuar dhe për të brohoritur, jo për të mos respektuar njerëzit për atë që janë ose atë që besojnë.
Megjithatë, faleminderit të gjithëve që erdhën për të na mbështetur, shihemi në Kupën e Botës.”
Tifozë të Kosovës shikojnë të dëshpëruar pasi kombëtarja e tyre u mposht 1:0 nga Turqia të martën në Prishtinë, duke humbur shansin të marrë pjesë në Kupën e Botës 2026 në SHBA, Kanada dhe Meksikë në verë.
Radio Evropa e Lirë
Kosova ka dështuar ta përmbushë ëndrrën për të marrë pjesë në Kupën e Botës 2026 – e cila do të ishte e para për të – pasi u mposht 1:0 nga Turqia në finale të plajofit për kualifikim të martën mbrëma në Prishtinë.
Kerem Akturkoglu e shënoi golin e vetëm për triumfin e Turqisë në Stadiumin “Fadil Vokrri”, duke e çuar Turqinë në Kupën e Botës për herë të parë që nga viti 2002.
Në një natë me shi në kryeqytetin kosovar dhe në një ndeshje kryesisht të barabartë, dallimin e vetëm e bëri goli i sulmuesit të Fenerbahces në minutën e 53-të, kur ai shënoi nga afërsia pas një kundërsulmi të vizitorëve, pasi u asistua nga Orkun Kokcu.
Lojtarët e Turqisë festojnë kualifikimin në Kupën e Botës 2026, pasi e mposhtën Kosovën në Prishtinë.
Kosova pati fillim më të mirë të ndeshjes, duke krijuar dhe rrezikuar më shumë, posaçërisht kur Fisnik Asllani qëlloi shtyllën horizontale pasi goditja e tij nga rreth 20 metra largësi u devijua nga portieri Ugurcan Cakir.
Kombëtarja dardane më afër golit se kaq dhe në vazhdim të ndeshjes, me gjithë përpjekjet e mëdha dhe futjen e shumë sulmuesve të tjerë në lojë, si Edon Zhegrova, Milot Rashica e Albion Rrahmani, nuk arriti ta shmangë humbjen.
Kosova, e cila u pranua në FIFA vetëm 10 vjet më parë, nuk ka marrë pjesë asnjëherë në një garë të madhe ndërkombëtare, si Kampionat Botëror apo Evropian.
Lojtarët e Kosovës shtrihen në fushë të zhgënjyer nga humbja e shansit për t’u kualifikuar në Kupën e Botës 2026, pasi u mposhtën nga Turqia në Prishtinë.
Finalja e plajofit kundër turqve ishte më së afërmi që ajo ka arritur në historinë e vet relativisht të re.
Pritjet dhe trysnia për futbollistët ishin të mëdha pasi një vend i tërë ishte më sy kah ta pas fitores kundër Sllovakisë në gjysmëfinale të plajofit javën e kaluar.
Kjo u dëshmua edhe nga atmosfera në kryeqytet në ditët para ndeshjes dhe nga kërkesat e papara për biletë për ta parë ndeshjen në stadium.
Kapiteni i Kosovës, Vedat Muriqi, e përshkroi humbjen si “shumë të vështirë, sepse kemi luftuar shumë nga dita e parë”.
Sulmuesi i Mallorcas në LaLiga ishte tejet emocional duke folur pas ndeshjes, duke thënë se ndien “dhimbje për shtetin, ekipin dhe për të gjithë njerëzit që na përkrahën”.
“Jam shumë krenar me bashkëlojtarët e mi dhe me veten që jam kapiten i Kosovës. Do të doja ta udhëhiqja Kosovën në Kupën e Botës në Amerikë, por ja që nuk ishte e shkruar”.
Ndërkohë, Turqia, e cila po rikthehet në Botëror për herë të parë qëkurse kishte shkaktuar befasi në Kupën e Botës 2002 duke arritur në gjysmëfinale, do ta shijojë këtë garë për herë të tretë në historinë e vet.
Në Botërorin e kësaj vere, Turqia do të jetë pjesë e Grupit D, me kundërshtarë si SHBA-ja, Paraguai dhe Australia.
Prishtina është kthyer në qendrën e shqiptarisë. Këtë të martë Kosova sfidon Turqinë në finalen e play off të Botërorit.
Ndeshja do të luhet në stadiumin “Fadil Vokrri”. Qindra shqiptarë janë nisur nga Shqipëria në drejtim të Kosovës, për të mbështetur Dardadët. Ndërsa atmosfera në rrugët e Prishtinës është ndezur. Me flamuj të Kosovës, veshje kombëtare, flamuj kuqezi qytetarët kanë mbushur rrugët, ndërsa urojnë fitoren për ekipin e zemrës Kosovën.
Gjithashtu nuk kanë munguar edhe tifozë turq të cilët kanë mbërritur në Prishtinë për të mbështetur ekipin e tyre.
Kosova luan ndaj Turqisë në finalen e Play Off të Botërorit, në “Fadil Vokrri”. Pak orë para ndeshjes, në Prishtinë atmosfera është elektrizuese. Që në orët e para të mëngjesit, në qytet kanë mbizotëruar flamujt, ndërsa dëgjohen edhe këngë patriotike të ndryshme.
Gjatë ditës, ka patur edhe tifozë që kanë ardhur nga Shqipëria për të mbështetur Kosovën. Ndeshja Kosovë-Turqi fillon në orën 20.45 dhe interesimi për këtë takim ka qënë i jashtëzakonshëm, pasi bëhet fjalë për një sfidë historike.
Majorka ka mbështetur kapitenin e Kosovës, Vedat Muriqi, përmes një postimi në rrjetet sociale, duke e cilësuar atë një hap larg Kupës së Botës.
Ky reagim vjen në prag të përballjes shumë të rëndësishme që Kosova do ta zhvillojë sot ndaj Turqisë.
Vedat Muriqi po bën një sezon të shkëlqyer te Majorka teksa ka shënuar 18 gola. Sulmuesi ka mbajtur “gjallë” shpresat e skuadrës për mbijetesë, ndërsa tifozët shpresojnë se ai mund të vazhdojë këtë formë edhe deri në fund të sezonit.
Në prag të ndeshjes së Kosovës me Turqinë, e vlefshme për Play-off e botërorit amerikane, ambasada e SHBA-së në Prishtinë ka ndarë një mesazh në rrjetet sociale.
Në postim punonjësit e ambasadës janë të veshur me fanellën e Kosovës dhe urojnë për një fitore sot në ndeshjen vendimtare përballë kombëtares turke.
Postimi shoqërohet me mesazhin, “luani fuqishëm dhe bëjeni Kosovën krenare”.
Kosova pasi eliminoi Sllovakinë në gjysmëfinalet e play-off do të luajë sot finalen në stadiumin e Prishtinës “Fadil Vokrri” përballë Turqisë, për një vend në Kupën e Botës 2026, që do zhvillohet në SHBA, Kanada dhe Meksikë.
Postimi i Ambasadës amerikane në Prishtinë:
Nga të gjithë ne në Ambasadën e SHBA-së, ju mbështesim fort – luani fuqishëm dhe bëjeni Kosovën krenare!
Numërimi ka nisur mbrapsht dhe shumë pak orë na ndajnë nga starti i ndeshjes Kosovë-Turqi. Ajo që po bën xhiron në rrjet është një gjest i veçantë nga një lokal në Prishtinë.
Në hyrje të kafenesë është vendosur një letër me një mesazh domethënës: “Sot rivalë, por gjithmonë miq! Kafe dhe çaj falas për të gjithë tifozët turq. Ju paguat më 1999, sot nuk keni asnjë detyrim”.
Ky mesazh lidhet drejtpërdrejt me periudhën e luftës së Kosovës, kur Turqia ishte ndër vendet që mbështeti popullin e Kosovës në momentet më të vështira. Pronari i lokalit, përmes këtij gjesti simbolik, ka zgjedhur të rikujtojë mirënjohjen dhe lidhjen historike mes dy shteteve.
Reagimet në rrjetet sociale nuk kanë munguar, me shumë qytetarë që e kanë cilësuar këtë veprim si një shembull përtej rivalitetit sportiv.
Komentet