VOAL

VOAL

“Odet” për kombin dhe “shqiptarja” Irini Pappas – Nga Dimitris Christopoulos

October 1, 2022
blank

Komentet

blank

Prej tash, Rita Ora në pulla postare të Kosovës

Këngëtarja shqiptare me famë botërore, Rita Ora, është bërë pjesë e thesarit të pullave postare të Filatelisë së Postës së Kosovës.

Pulla me imazhin e saj do të lëshohet në qarkullim postare të shtunën, më 26 nëntor, në një ditë të veçantë për artisten e madhe shqiptare dhe britanike, pikërisht në ditëlindjen e saj.

Për më shumë se dhjetë vite në majat më të larta të skenës muzikore dhe artistike ndërkombëtare, ajo shfrytëzoi çdo rast që përmes famës së vet të promovojë vendin e saj të lindjes, Kosovën, si dhe tërë kombin shqiptar.

Ajo ishte frymëzimi i parë për të rinj e të reja që të ndjekin dhe t’i bëjnë realitet ëndrrat e tyre edhe përtej kufijve të trojeve shqiptare.

Me rastin e lansimit të kësaj pulle postare, Kryeshefja Ekzekutive e Postës së Kosovës, Fakete Kadiu, ka shprehur mirënjohje për Rita Orën.

blank

blank

blank

Bebe Rexha, e vetmja shqiptare e nominuar për “Grammy Awards 2023”

Këngëtarja, Bebe Rexha është e vetmja artiste shqiptare e nominuar për edicionin e 65-të të ceremonisë së ndarjes së çmimeve Grammy Awards 2023.

Rexha, me origjinë nga Maqedonia e Veriut është nominuar në kategorinë “Kënga më e mirë ritmike/elektronike” për këngën e saj “I’m good (Blue)” në bashkëpunim me DJ-in e famshëm, David Guetta, njofton KlanKosova.tv.

Kjo nuk është hera e parë që Bebe nominohet në këtë ngjarje prestigjioze. Ajo ishte nominuar edhe dy herë të tjera në vitin 2019, por që nuk kishte arritur të triumfonte në asnjërën kategori.

Ikona e muzikës pop, Beyonce është artistja më e nominuar për Grammy me gjithsej 9 nominime, kjo falë suksesit të albumit të saj të fundit “Renaissance”.

blank

“Fluturat”, historia e 21 grave shqiptare që jetuan në internim

VOA/Klementina Cenkollari

Regjisori shqiptar Bujar Alimani, po sjell për publikun shqiptaro-amerikan filmin e tij të fundit “Fluturat”, një dokumentar me historitë e 21 grave që kanë lindur e janë rritur në kampet e internimit në Gradishtë të Lushjes. Regjisori Alimani thotë se synon të konkurojë në festivalin e filmit në Los Anxheles, që zhvillohet në pranverë të vitit të ardhshëm. Në një bisedë me kolegen Klementina Cenkollari, regjisori Bujar Alimani thotë se shteti shqiptar dështoi t’i kërkonte ndjesë publike shtresës së ish të përndjekurve, ndërsa jo vetëm politika, por edhe vetë artistët, kanë bërë pak të mos harruar pasojat e diktaturës.

Filmi dokumentar “Fluturat” i cili sjell historinë, rrëfimet dhe përjetimet e 21 grave që kanë lindur e janë rritur në kampet e internimit në Gradishtë të Lushjes, do të shfaqet këtë fundjavë në Universitetin e Harvardit.

Regjisori Bujar Alimani i ka takuar në Shqipëri, SHBA, Francë, Itali e Kanada këto gra, që ai ka quajtur “Fluturat”, duke sjellë përmes historive të tyre, historinë e mijëra shqiptarëve që vuajtën nën regjimin komunist.

“Në këtë dokumentar kam provuar për herë të parë, atë prekjen e pulsit të së vërtetës. Historitë ishin kaq troditëse, kaq të vërteta, por kaq të mbushura me emocion dhe paralelisht të mbushura me kaq dritë nga njerëz që tanimë ia kanë dalë, e kanë kaluar atë pjesë e jetojnë në të gjithë botën me shumë dinjitet”.

Regjisori Alimani thotë për Zërin e Amerikës se beson se filmi ndihmon në sensibilizimin e ndërgjegjës kombëtare mbi regjimin komunist, ndërsa për të huajt, për t’u njohur me këtë pjesë të hidhur të atij realiteti.

“Të merresh me ndërgjegjen kombëtare në radhë të parë tenden dhe më pas të bashkëatdhetarëve të tu, është një gjë jashtëzakonisht e madhe. Nëse shqiptarët do të gjejnë copëza të vetëvetes, copëza të bashkëvuajtësve në sistemin komunist totalitar, të tjerët do njohin një copë Shqipërie që nuk e kanë njohur, një copë Shqipërie që ka qenë e mjegulluar, nën errësirë, ose nën etiketën se Shqipëria ka qenë në komunizëm nga 1945 deri 1990, por se çfarë ka ndodhur brenda këtij segmenti, është shumë e vështirë që një i huaj të hyjë”.

Në Lushnje, në Myzeqe dhe fshatrat përreth, u dërguan rreth 90 për qind e të gjithë të internuarve politikë në shkallë vendi.

Disa prej grave u kthyen në Gradishtë për herë të parë, që nga rënia e sistemit komunist, për xhirimin e filmit. Megjithatë, regjisori thotë se rrëfimet në dokumentar kanë qetësuar disi ndërgjegjet e tyre të lënduara nga ato që kanë kaluar.

Zëri i Amerikës: Mendoni ju se është bërë sa duhet për këtë kategori, që është dënuar vetëm sepse mendonte ndryshe?

“Jo nuk mendoj. Mendoj se është bërë shumë shumë pak. Mendoj se ata kanë marrë vetëm thërrime, përderisa i mungoi një ndjesë, nga Parlamenti i Shqipërisë. Publikisht, shteti shqiptar duhet t’i kishte kërkuar të falur gjithë kësaj shtrese, për të gjithë ato që ka bërë shteti i mëparshëm, Kjo nuk u krye kurrë. Janë krijuar disa institute, disa formacione të cilat përpiqen të bëjnë gjëra, por nuk mendoj se shteti shqiptar dhe Shqipëria kanë bërë shumë për këtë pjesë. Këtu nuk flitet për gjëra materiale, që ia morën vazhdimisht dhe sistematiksiht për 45 vjet. Këtu flitet për ndjesë morale. Flitet për një rivendosje të gjerave atje ku duhen. Akoma edhe arti nuk ka bërë aq sa duhet”.

Krahas qindra burgimeve dhe pushkatimeve me gjyq e pa gjyq, diktatura internoi mijëra persona të të gjithë moshave për shkak të mosbindjes së tyre ndaj regjimit komunist.

Teksa gjykon se as arti nuk ka bërë sa duhet që shoqëria të mos harrojë pasojat e sistemit, regjisori Alimani zbulon se ka po punon për një projekt tjetër për këtë temë.

“Mendova se duhet të nxitoj që të xhirojë prindërit e tyre, këtë pjesë të moshës së fundit, e cila është në fakt dëshmia, dëshmitarët më të gjallë të atyre që kanë pësuar këto familje. Me 20 prej tyre, xhirimet i kam bërë në Shqipëri, Nju Jork dhe Ohajo, do mund të ndërtoj një pjesë të dytë me të moshuarit e internimeve dhe persekutimeve. Këtu synon dhe sjellja e tyre, edhe udhëtimi i të gjithëve së bashku në Muzeun e Viktimave të Komunizmit në Uashington”.

blank

Për herë të parë në histori, tri artiste shqiptare nominohen për të njëjtin çmim në MTV Europe Music Awards

Të dielën do të mbahet mbrëmja e madhe e ndarjes së çmimeve të muzikës, MTV Europe Music Awards 2022.

Në këtë mbrëmje çmimesh pritet të bëjnë histori shqiptarët, pasi që nga prezantuesja, performuesit e deri te të nominuarit – janë të gjithë artistë me prejardhje shqiptare.

Rita Ora me bashkëshortin e saj, Taika Waititi, do të jenë nikoqirë të mbrëmjes që do të prezantojnë edicionin e sivjetmë të MTV EMA.

Ndërkohë, dy këngëtaret tjera të njohura shqiptare me famë botërore, Bebe Rexha dhe Ava Max, do të performojnë në mbrëmjen e madhe hitet e tyre më të fundit.

Këto të dyja madje janë edhe të nominuara për të fituar një nga çmimet e mbrëmjes, atë të “bashkëpunimit më të mirë”.

Në këtë kategori atyre iu bashkohet në konkurrim edhe shqiptarja tjetër me famë ndërkombëtare, Dua Lipa.

Bebe Rexha është nominuar për bashkëpunimin e saj me David Guettan, “I’m good (Blue)”, Ava Max për bashkëpunimin me DJ Tiësto, “The Motto”, gjersa Dua Lipa për bashkëpunimin “Sweetest Pie” me Megan The Stallion.

Fituesin e kësaj kategorie do ta vendosë vet publiku duke votuar në këtë LINK.

Kjo është hera e parë në histori që tri shqiptare garojnë për të njëjtin çmim, por jo hera e parë që më shumë se një artist shqiptar nominohet në të njëjtën kategori në çmime ndërkombëtare.

Në vitin 2019, Bebe Rexha dhe Dua Lipa ishin të nominuara për të njëjtin çmim në Grammy Awards, “Artisti i ri më i mirë” – çmim të cilin përfundimisht e fitoi Dua.

Në po të njëjtin vit, Dua ishte nominuar në të njëjtën kategori me Rita Orën në mbrëmjen e madhe britanike të çmimeve “Brit Awards 2019”. Ato garonin për çmimin kryesor “Videoja muzikore më e mirë” me nga dy klipe të tyre.

Edhe në vitin 2017, Rita dhe Dua konkurronin njëra-tjetrën për të njëjtin çmim, “Best Look (Pamja më e mirë)”, në MTV Europe Music Awards 2017.Express

blank

Ndahet nga jeta kantautori italian Carmelo La Bionda

Vëllezërit La Bionda në kulmin e karrierës së tyre

VOAL- Carmelo La Bionda vdiq të shtunën në mëngjes; me vëllain e tij Michelangelo, ai formoi dyshen muzikore “La Bionda”, e konsideruar ndër më të rëndësishmet e muzikës disko italiane. La Bionda ka bërë breza të tërë të kërcejnë, kryevepra e tyre dhe ende sot një sukses mbarëbotëror është “One For You, One for Me”, “Një për ty, një për mua”. Këngëtari ishte i sëmurë nga kanceri dhe vdiq në shtëpinë e tij në Milano në moshën 73-vjeçare.

Carmelo, me Michelangelo, kishin filluar të shkruanin këngë në vitin 1970, të nxitur nga kompania diskografike Ricordi. Debutimi si autorë i dy vëllezërve vizionarë është me ‘Primo sole, primo fiore’ interpretuar në Festivalin e Këngës në Venecia nga Ricchi e Poveri. La Bionda më pas bashkëpunon me Mia Martinin, për të cilën Michelangelo shkruan me Dario Baldan Bembo dhe Bruno Lauzi ‘Piccolo Uomo’ ‘Njeriu i Vogël’. ansa-eb

blank

Ndahet nga jeta aktori i mirënjohur i teatrit ‘Migjeni’ Enver Hyseni

Aktori i mirënjohur Enver Hyseni është ndarë nga jeta ditën e sotme. Artisti performonte në teatrin Migjeni në Shkodër. Ka qenë miqtë e tij të cilët kanë njoftuar ndarjen nga jeta të artistit të mirënjohur.

Në shfaqen e tij të fundit, artisti solli një dramë duke qenë vetëvetja. Kapitullin e jetës së tij artistike, aktori e mbylli duke rrëfyer jetën si aktor por edhe si njeri.

Ka qenë miku dhe kolegu i tij Stefan Çapaliku ai që shkroi mbi jetën e artistit duke mbledhur copëzat e kujtimeve të tij.

E pikërisht me këtë dramë, arstisti në diktaturë e më pas rrëfeu për herë të fundit për publikun duke u ngjitur në skenën e teatrit, vetëveten. syri.net

blank

“Pacientja e dhomës 271”- Publikohet letra e fundit e Hueyda El Saied: Çfarë do që të ndodhë, s’do t’ju harroj kurrë

TIRANE

Më 23 nëntor të vitit të kaluar artistja e njohur Hueyda El Saied, u nda nga jeta në moshën 46-vjeçare pas humbjes së betejes me kancerin e gjirit.

Një vit më pas bashkëshorti i saj Thierry dhe Gabriel në kuadër të Tetorit Rozë, kanë vendosur të ndajnë edhe një dëshmi të Hueydës, e cila gjatë kohës që kurohej në spital ka realizuar edhe një pikturë shumë të veçantë.

Hueyda El Said ka shkruar një letër shumë prekëse dhe njëherësh falenderuese pë rata që e ndihmuan në betejën e saj të gjatë dhe të vështirë, nga mjekët, infermierët, dhe të gjithë ata që e ndihmuan.

Ajo ka treguar se në këtë pikturë kanë marrë pjesë e gjithë ekipi për të shprehur mirënjohjen e saj për 36 pjesëmarrësit dhe për ato ekipe mjekësore që shpëtojnë jetë gjatë gjithë vitit.

Postimi i plotë në faqen e Hueyda El Saied:
Gabriel dhe unë jemi të kënaqur të ndajmë me ju këtë dëshmi
“Pacientja e dhomës 271” nga Hueyda jonë e dashur më 19 tetor 2021, për luftën e saj kundër kancerit të gjirit!! Pra, dëshmi e trimërisë së saj të mahnitshme !! Menaxhuar nga Gabriel & Thierry
“… Jam pacientja e dhomës 271, e shtruar prej disa javësh në QSHL, pas rëndimit të kancerit tim të trefishtë negativ të gjirit, me të cilin po luftoj prej më shumë se një viti.
Kohët e fundit kam kuptuar se nuk jam vetëm në luftë dhe se çdo sukses ka qenë një punë ekipi. E kam fjalën sigurisht për personelin infermieror në kuptimin e gjerë: infermierët, mjekët, burrat dhe gratë, përfshihen të gjithë! Kam zbuluar këtu njerëz të jashtëzakonshëm, profesionistë të përkushtuar, aq të përkushtuar dhe të këndshëm, saqë më mungojnë fjalët.
Kjo është arsyeja pse unë ju detyrohem.
Kështu, duke qenë se jam piktore, më lindi ideja të krijoj një pikturë kolektive në të cilën do të merrnin pjesë të gjithë. Dhe të gjithë ranë dakord të kontribuojnë në këtë pikturë të titulluar Rilindja. Secili nga ana tjetër, ata pikturuan një pjesë të kësaj luftëtare shumëngjyrëshe, dhe ka qenë një goditje me penel kundër sëmundjes.
Prandaj, kjo pikturë është mënyra ime për të shprehur mirënjohjen time për 36 pjesëmarrësit dhe më gjerë për ato ekipe mjekësore që shpëtojnë jetë gjatë gjithë vitit.
Çfarë do të ndodhë, nuk do t’ju harroj kurrë: Vania, Cathy, Sabah, Hélène, Charles, Brigitte, Malou, Sophie, Marie, Caroline, Nicola, Micky, Nathalie, Coumba, Sophie, Antonio, Inès, Céline, Caroline, Fiona, Sophia, Laura, Tatiana, Alisson, Élise, Débora, Vanessa, Aude-Aline, Pauline, Lucie, Isabelle, Peggy, Julie, Hugo, Maryse dhe Razia.
Faleminderit shumë për kujdesin tuaj, mirësinë tuaj, bujarinë tuaj.
Faleminderit që keni qenë këtu dhe që jeni akoma këtu çdo ditë. Ju kryeni një punë mahnitëse.
Dhe faleminderit përsëri për ata që nuk mundën të merrnin pjesë në pikturë.
Ne do të mbizotërojmë mbi ata shënues, ato tumore, ato metastaza, nuk do t’i lëmë të fitojnë.
Jeta është një e mirë e përbashkët.
Fitorja është punë ekipi”.

blank

Gati gjysmë shekulli në skenë: “Flauti më bëri kjo që jam”

Flautistja kosovare, Venera Mehmetagaj-Kajtazi, tash e 48 vjet është në skenën e muzikës klasike. Ajo është flautistja e parë e Orkestrës Simfonike në Kosovë, e cila që nga mosha 14 vjeçe, nisi të shkelë skenat vendore dhe botërore. “Besoj që edhe pak do të jap kontributin tim… dhe do t’ua lë të rinjve”, thotë Mehmetagaj-Kajtazi, teksa rrëfen për Radion Evropa e Lirë rrugëtimin e saj prej gati gjysmë shekulli.

blank

Brady dhe Bündchen divorcohen

VOAL- Pas 13 vitesh, martesa mes Gisele Bündchen dhe Tom Brady merr fund. Sipas People, çifti paraqiti kërkesën për divorc në Florida dhe arriti një marrëveshje për kujdestarinë e përbashkët të fëmijëve të tyre, Benjamin 12-vjeçar dhe Vivian Lake nëntë-vjeçar.

Zyrtarizimi erdhi pasi ylli i futbollit dhe top modelja me origjinë braziliane kanë jetuar të ndarë prej muajsh. Sipas thashethemeve pas ndarjes qëndron vendimi i Brady për të mos u tërhequr nga futbolli. Çifti filloi të takohej në vitin 2006, dasma e tyre në 2009. Vetëm shkurtin e kaluar të dy kishin festuar 13-vjetorin e martesës dhe të dy kishin shkëmbyer mesazhe dashurie në rrjetet sociale.

“13 vjet më parë – shkroi Brady – ne të dy thamë Po … dhe ti ishe gjëja më e mirë që ka ndodhur në jetën time. Të dua tani më shumë sesa mund ta imagjinoja”. “Gëzuar përvjetorin dashuria e jetës sime” – kishte shkruar në vend të tij Xhisiela. Pastaj në portugalisht, “Te amo!” me emoji zemre. rsi-eb

blank

“Sytë që kërkojnë dritë”, festivali mbarëkombëtar i shoqatës së të verbërve

Performancë mbresëlënëse e solistëve dhe instrumentistëve me  aftësi të kufizuar nga Kosova, Shqipëria dhe Maqedonia e Veriut

Nga Fitim Çaushi – I shpallur si vitit i personave me aftësi të kufizuar, viti 2022 në Kosovë ka shënuar një numur në rritje të veprimtarive kushtuar kësaj kategorie, ku në pjesën më të madhe kanë qënë këta të fundit që kanë preformuar përpara publikut të gjërë, madje me cilësi të mahnitshme. Ditët e fundit Shoqata e të verbërve “Sytë që kërkojnë dritë“, organizoi në Suharekë festivalin e parë mbarkombëtar të solistëve dhe instrumentistëve me aftësi të kufizuar nga Kosova, Shqipëria dhe Maqedonia e Veriut. Një veprimtari e tillë për të gjitha kategoritë e personave me aftësi të kufizuar, organizohet për herë të parë jo vetëm në Kosovë e rajon, por dhe në Europë. Të pranishmit e shumtë i përshëndeti kryeministri i Kosovës Albin Kurti, i cili ndërkaq premtoi kujdes të veçantë ndaj të gjithë njerëzve me aftësi të kufizuar, për t’u ndier të barabartë në komunitet. Ideja për organizimin e kësaj veprimtarie të veçatë ishte e kryetares së shoqatës së të verbërve me qendër në Zvicër, Shqipe Kryeziut nga Suhareka, e cila përveç disa koncerteve humanitare dhe festive gjatë vitit, mori inisitivën realizoi kësisoj një festival mbarëkombëtar të shoqatave me persona me aftësi të kufizuar. Ndërkohë që vetë Shqipja është me aftësi të kufizuar, dhe jeton prej 28 vitesh në Zvicër. Përveç lidhjeve me shoqatat me aftësi të kufizuar, Shqipja pati edhe ndihmën e Hata Kërleshit, person me aftësi të kufizuara, e cila shikon me një çerek syri. Hata ishte një kuriozitet i rrallë; e kishte filluar shkollen fillore në moshën 24 vjeçe dhe me një vullnet të çelniktë, pas katër vjetësh kishte përfunduar edhe shkollën e mesme. Gjashtë vjet kishte studiuar për drejtësi dhe pas përfundimit të studimeve të larta, kishte punuar deri në Gjykatën Themelore në Prishtinë. Kishte 7 vjet e aktivizuar në Shoqatë, “Sytë që kërkojnë dritë”. Personi i tretë i stafit, ishte poetja dhe këngëtarja Fatime Kalimashi. Fatimja kishte bashkëpunuar në disa veprimtari të Shoqatës “Sytë që kërkojnë dritë”. Ndjeshmëria njerëzore e saj, si pjesëmarrëse në disa festivale në Zvicër dhe Rahovec, vendlindjen e saj, e lidhi shpirtërisht me Shqipen, me të cilën ishte në një akord të përbashkët. Ajo e kishte ndjerë për obligim ta ndihmonte këtë kategori njerëzore dhe të qëndronte sa më afër atyre, që kanë nevojë, ndonse ajo nuk i përkiste kategorisë me aftësi të kufizuara dhe pikërisht për këtë, bashkëpunimi saj bëhej tepër i domosdoshëm.
Të trija, me dëshirë, vullnet dhe durim, përballuan një punë të madhe organizative, duke zgjidhur probleme që dukeshin të vështira, por mundimi i tyre u kurorëzua me një festival dy ditor, tepër të suksesshëm, që solli emocione të shumta estetike. Ky sukses, largoi gjendjet e dyzuara të organizatorëve dhe grupit realizes, që e mbështetën këtë festival, duke filluar nga më kryesori, Kryetari i Komunës së Suharekës, Bali Muharremaj, një personalitet me kapacitete intelektuale dhe vlera të spikatura shpirtërore, i lidhur ngushtë me komunitetin dhe problemet e tij të fushës shoqërore dhe kulturore.
Në dispozicion të këtij festivali u vu pallati i sportit të qytetit, skena, fonia dhe punonjës të sektorit të kulturës të komunës. Në të dy netët mjedisi sportiv ishte mbushur plot me familjarë, qytetarë, intelektualë, jo për kuriozitet dhe mëshirë, por me oblikimin t’i ndodhen panë atyre njerëzve, që jeta i privoi me mungesën e një aftësie vendimtare në veprimtarinë prodhuese.
Festivalin e hapi vetë kryetarja e shoqatës “Sytë që kërkojnë dritë”, Shqipe Kryeziu, e cila e kishte filluar këngën në moshen 6 vjeçare. Pasioni i saj për muzikën, megjithëse priste të bëhej gjyshe, kishte mbetur rinor. Shqipja u shqua për zërin natyror, të pastër, të kristaltë, zë tepër i rrallë dhe origjinal, përmes të cilit përjetonte një forcë të brendshme të pakrahasueshme. Tingujt e saj të artë krijonin një emocion elektrizues. Zëri i Shqipes tingëlloi si vesa nën spektrin e ylberit. Me timbrikën mjaft të ngrohtë që gjendet rrallë, prezantoi një tingëllim me ngjyra vokale origjinale që flisnin për një kualitet artistik. Në interpretimin e saj kishte një përndritje diamantesh, një melodi rrjedhëse nëpër ujëvarë, që buron nga shpirti njerëzor. Zotëronte një teknikë vokale që i dha këngës madhështinë e një arie. Ajo mrekulli artistike na bëri që edhe pasi mbaroi kënga, të jetonim nën tingujt e zërit të saj. Shqipja bënte përpjekje për të qenë e dobishme, jo vetëm për kategorinë e saj, por edhe për tërë komuntetin.
Pas përshëndetjes artistike të Shqipe Kryeziut, në skenë konkuruan 28 artistë në interpretime vokale dhe instrumentale: në piano, çifteli, bateri, tupan, bilbil dhe fisarmonikë. Të gjitha interpretimet sollën emocione dhe bukuri artistike. Interesimi i stektatorëve, por edhe i konkuruesve, ishte i madh. Festivalin e përshëndeti edhe vallja e Gjakovës me fëmijëtme sindromën daun, të cilët e ekzekutuan vallen tradicionale me shumë natyrshmëri dhe hijeshi.
Festivali ishte pjesë e nektarit shpirtëror, një muzikë dhe interpretim që na elektrizoi, sepse këngët u interpretuan me dinamikë, lirizëm, ritëm, optimizëm. Këngët, përmes interpretuesve pasionant, sollën përjetime emocionale me nuanca nostalgjie, duke pushtuar zemrat e spektatorëve. Ishte një atmosferë që na krijoi një gjendje shpirtërore tepër të gëzuar. Zërat e intonuara të solisteve, me tone të ngrohta që delnin nga shpirti plot ëmbëlsi, ndjeheshin si fllad deti në vallëzim. Zërat e tyre tingëlluan si instrumente delikate, përmes të cilëve krijuan mjeshtërisht atë produkt magjepsës, që ne e kishim përjetuar edhe më parë. Kishin një pastërti intonative dhe kumbim muzikor që na emocionoi, aq sa spektatorët të kënaqur kërkuan përsëritjen e disa prej tyre. Ngrohtësia dhe duartrokitjet e të pranishmëve, ishin frymëzim për këngëtarët dhe orkestrën.
Këngët u shoqëruan nga një orkestër dinjitoze, e cila tingëlloi pastër, duke krijuar një atmosferë sa festive aq edhe epike, me shumë emocion dhe bukuri estetike. Duartokitjet e ngroha të spektatorëve ishin të pranishme gjatë gjithë koncertit. Kur spektatori duartrokiste me ovacione të zgjatura, interpretuesit dukeshin sikur fluturonin, e jetonin këngën si të ishin në ëndërr, përhumbeshin mes melodive dhe melizmave, ndërkohë tingujt u delnin nga thellësia e shpirtit, ndieheshin të shkrirë me spektatorin.
Ajo që ra në sy në këtë festival, ishte përzgjedhja nga ana e konkurentëve e një repertori optimist, entusiast, pa nuanca pesimizmi, çka tregoi për një mesazh të madh që i drejtohej jo vetëm njerëzve me aftësi të kufizuasr, por edhe tërë komunitetit.
Juria e Festivalit, e përbërë nga muzikanti Sami Pirja, Prishtinë, dirigjenti dhe Mjeshtër i Madh Ermir Dizdari, Tiranë, solistja Saranda Alija, kritike muzike Prishtinë dhe muzikanti nga Tetova, Jeton Pustina, vendosën për tre çmime në interpretimin vokal dhe tre çmime për interpretimin instrumental.
Fituesi i çmimit të parë në nterpretimin vokal ishte Aldin Murati nga Kumanova me këngën “Ma fal at’ buzëqeshje”. Aldini prezantoi një vokal me ngjyrë të ngrohtë, e solli materialin muzikor të thjeshtë, por të bukur, emocionues, e lëmonte fjalën, e gdhendte frazën, e zbërthente në detaje anën ideoemocionale të këngës, e cila ndriçoi plot vezullime. Kënga i doli nga shpirti, duke u paraqitur si një individualitet i spikatur me zë të kristaltë.
Fituesi i çmimit të dytë, Agim Vatevci Prishtinë, prezantoi një teknikë korrekte në interpretimin e bukur të karakteristikave melodike të këngës. Timbrin e bukur plot ngjyra vokale me mjeshtëri profesionale, e vuri në funksion të kangës. Ishte një interpretim gjallërues.
Çmimi i tretë i takoi Adrian Cecit Tiranë, i cili me shumë elegancë dhe emocion, realizoi një iterpretim të bukur të këngës “O moj ti me synë e zi”. E gjithë salla u elektrizua nga vokali i tij i plot dhe i intonuar mirë.
Çmimin e parë si instrumentiste e mori Desdemona Rrojeti nga Tirana, me interpretimin në piano të Rahmaninovit. Dezdemona kishte studiuar në Institutin e Lartë të Arteve me pianinstin e mirënjohur Robert Radoja. Mënyra si e ngjyrosi romancën tingëlloi ekspresive dhe plot emocion; melodia ridhte e vrullshme me ngjyrime të veçanta, e herë qetësuese si fllad pranveror. U ndie bukur ndieshmëria e tingullit, intonacioni i kthjellët, ritmi, teknika solide. Ajo prezantoi tipare të një loje të konsoliduar.
Çmimin e dytë e meritoi Gazmend Teplia, Prishtinë, ndërsa të tretin Ervin Demiri Tiranë. Të gjithë konkuruesve iu dha shpërblim nga 100 euro.
Kryetarja e shoqatës “Sytë që kërkojnlë dritë”, Shqipe Kryeziu, ka disa projekte me organizata në Zvicër dhe Kosovë, të cilat do të realizohen në vazhdimësi për t’u dhënë personave me aftësi të kufizuar më shumë optimizëm, sepse ata janë njerëz që e duan shumë jetën dhe përpiqen të jenë të gjithë të barabartë. Vërtet kjo kategori personash janë me sy të dëmtuar, por ata shiikojnë me sytë e shpirtit, e përfytërojnë bukurinë e botës natyrore dhe njerëzore.
Të nesërmen sa mbaroi festivali, më datën 17 tetor, Shqipe Kryeziu udhëtoi për në Çanakala të Turqisë, për të përfaqësuar Kosovën në festivalin ndërkombëtar të të verbërve. Ajo do të konkuronte me një këngë kosovare dhe me kostumin kombëtar.

blank

Përse shkrimtarja e ‘Fifty Shades of Grey’ po studion Kanunin e Lekë Dukagjinit?

Autorja e “Fifty Shades of Grey”, triologjia e famshme që u kthye në një seri filmash po kaq të famshëm, është duke lexuar dhe studiuar Kanunin e Lekë Dukagjinit. Erika L.James ka postuar në Instagram-in e saj një foto të kanunit, ndërsa bashkangjitur me të shkruan “Kërkime” dhe hashtag-un “TM2”, që në fakt tregon edhe arsyen përse e ka ndërmarrë këtë veprim.

Kështu, James besohet se është duke shkruar vëllimin e dytë të librit “The Mister”, gjë që konfirmohet nga hastag-u që ka përdorur për “The Mister 2”, ndërsa po dëgjoni historinë e librit të parë gjithcka do ju bëjë më shumë sens.

Në librin e parë tregohet një ngjarje rreth aristokratit Maxim Treveylan, një njeri i pasur që bie në dashuri me një emigrane të jashtëligjshme shqiptare, Alesia Demaci, e cila është trafikuar në Angli nga partneri i saj. Duke mos dashur t’ju bëjmë spoiler nëse doni ta lexoni, fundi i librit gjen dyshen që mbërrijnë në Shqipëri, pra Maxim dhe Alesian, me aristokratin që takon babin e vajzës dhe këtu mbyllet.

Duke dashur që historinë në vëllimin e dytë ta trajtojë në mënyrë sa më origjinale e të vërtetë, autorja e njohur mesa duket është duke studiuar kanunin, për të kuptuar më shumë mbi zakonet e vjetra të shqiptarëve dhe këtë material që ka udhëhequr e vazhdon akoma të udhëheq jetën e një pjese të mirë prej tyre, sidomos në veri të vendit.

Nuk e dimë se si do të shkojë, por shpresojmë që kanuni t’i sjellë fat sepse kritikat për librin e parë kanë qenë “shkatërruese”,  megjithëse nisur nga komentet në Instagram janë shumë persona që presin vëllimin e dytë të librit ku protagoniste, sic e mësuar tashmë, është një shqiptare. /news.31/

blank

Elsa Lila nga burgu në prezantuese të Festivalit të Këngës në RTSH?

Elsa Lila duket se është në përpjekje për t’u rikthyer fuqishëm. Ajo ka hapur një llogari në Instagram ku në pak ditë ka më shumë se 11 mijë ndjekës.

Ka realizuar së fundmi edhe një set fotosh me Fadil Berishën ku ndër të tjera falënderon ndjekësit e saj dhe premton se së shpejti ajo të vijë në Shqipëri.

Por sipas portalit të showbizzit, Kryefjala.com duket se ajo  është afër zbulimit të arsyes së kthimit të saj dhe kjo sipas burimeve jozyrtare të cilët na bëjnë me dije se, këngëtarja mund të jetë pjesë e Festivalit të RTSH-së.

Elsa nuk e ka fshehur kurrë në publik simpatinë dhe përkrahjen ndaj Partisë Socialiste dhe Edi Ramës dhe duket do të rikthehet aty ku nisi karriera e saj.

Kujtojmë që Elsa Lila u arrestua muaj më parë në Itali me akuza si pjesë e një grupi që merrej me trafik lëndësh narkotike.

Megjithatë Elsa nuk ka shumë nevojë për “pastrim imazhi” sepse ajo do të ishte një vlerë e shtuar për festivalin pasi është fituese e dy çmimeve të para të tij. Aq më shumë që publiku e mban mend ende si “Elsa e vogël” me zë të fuqishëm.

Po ashtu, ajo ka shpërndarë edhe një video në faqen e saj ku është duke kënduar në festivalin e RTSH bashkë me Pirro Çakon.


Send this to a friend