NUK U NDALA.

Gjyqet nuk më trembën kurrë.

Edhe kur shumë kënaqeshin, unë vazhdova luftën dhe asnjëherë nuk u ndala.

Protestova sepse e ndjeja që ky pisllëk nuk duhet të përsëritet, ashtu siç ndodh në Shqipëri.

Këto metoda gjyqësore i përdorin vetëm ata që janë të pasigurt.

Ata mendojnë se janë të pathyeshëm dhe duan të mos lënë askënd të flasë.

Por kjo kohë mbaroi.

Vatranë të nderuar u bashkuan në rrugën time të pandalshme.

Protestat te shtëpia e Vatrës nuk u ndalën.

Na sollën policinë. Na mbyllën dyert. Por ne kurrë nuk u dorëzuam.

Lidershipi i vetshpallur nisi presionin: letra kërcënuese, përpjekje për përjashtim, mbledhje kundër meje, të cilat ishin qesharake.

Gjyqet vazhduan, nga Boston Federal Court, në New York Federal Court, deri në Supreme Court.

Siç u shpreh edhe vetë një prej tyre: “Duam t’i harxhojmë lekët Agustinit.”

Koha u vështirësua.

Por Zoti dhe familja ime ishin pika ime e forcës.

Ajo më mbështeti dhe më inkurajoi që kjo është lufta që duhet të fitoj.

Sepse mjaft më me përndjekje, mjaft më me padrejtësi.

O Sot ose kurrë.

Dhe që nga ai moment, zemra dhe bindja ime për të luftuar nuk u ndalën.

Përkundrazi, u forcuan edhe më shumë. Çdo fitore kundër tyre më jepte më shumë forcë për të vazhduar.

Në këtë rrugë nuk isha vetëm.

Dega Vatra Manhattan Branch ishte promotori dhe mbështetja ime më e madhe.

Ajo ishte një familje e madhe që qëndroi pranë meje në çdo hap.

Bashkë bëmë një përballje që Vatra nuk e kishte parë as në kohërat më të vështira të saj.

Pastaj mora nismën për hapjen e gjyqit bashkë me një grup vatranësh, shtatë patriotë që u bashkuan që kjo të mos ishte vetëm një betejë personale, por të bëhej betejë e vatranëve.

Dhe ashtu ndodhi.

Sot dua të falënderoj nga zemra të gjithë anëtarët e degës Vatra Manhattan Branch, si dhe çdo vatran që iu bashkua kësaj lufte, për të çliruar Vatrën dhe për ta vendosur atë në rrugën e idealeve për të cilat u krijua.

Jam shumë krenar që sot nuk jemi më pak. Jemi shumë. Dhe kjo është fitorja më e madhe.

Sepse kjo betejë më mësoi një gjë, e vërteta mund të shtypet për një kohë, por nuk mund të shuhet.

Presioni mund të të lodhë, por nuk të thyen nëse je i drejtë, dhe një njeri i vetëm mund të nisë një rrugë që shumë të tjerë e vazhdojnë.

Ky nuk është thjesht një shkrim.

Është një rrugë që u bë me sakrificë.

Vendimi i Gjykatës sot e bën të qartë atë që shumë e dinin, por pak e thanë: Vatra duhet të kthehet tek parimet.

Procesi duhet të jetë i drejtë.

Askush nuk është mbi rregullat.

Për këdo që ka dyshime, vendimi është i qartë dhe publik.

Unë nuk u ndala kur ishte e vështirë. Nuk do të ndalem as tani.

Kjo nuk është fitore personale. Kjo është fitore e Vatranëve.

Sot, kjo rrugë nuk është më vetëm e imja.

Është e të gjithë Vatranëve dhe për këtë arsye, jam i bindur më shumë se kurrë se Vatra do të triumfojë.

Agustin Mirakaj

Vatra Manhattan Branch