Një histori shqiptare – 69-70% jemi në emigrim Nga Luriana Bashllari, MSc in Finance

January 26, 2026

Keto kohet e fundit kam degjuar dhe lexuar shume per emigrimin e shqiptareve, per boshatisjen e Shqiperise prej moshave te reja dhe te trurit; dhe bera nje analize per familjen time.

Jemi nje familje me prinder intelektuale, te dy inxhiniere mekanike ne pension, por me nje vlere te pensionit shume qesharake per punen qe kane bere ne vite. Kane imvestuar shume ne shkollimin dhe te ardhmen tone, kemi vazhduar studimet e larta, une ne Finance, vellai ne Mjekesi dhe motra ne Stomatologji. Edhe femijet tane kane te njeten prirje, dua te them: studiojne dhe kane rezultate te shkelqyera ne shkollat ku studiojne. Edhe ne jemi ne pozione pune te kenaqshme ne vendet ku punojme e jetojme.

Por 70% e familjes time te ngushte jemi ne emigrim: Zvicer, France, USA.

Pastaj bera nje analize per familjen me te gjere: xhaxhallare dhe dajallare. Dhe mbetem tek e njejta perqindje: 69 % – 70% jemi ne emigrim. Dhe ta mendosh qe niveli mesatar i shkollimit me „ i ulet“ eshte Bachelor, se ka nga ne qe kane studiuar Master, PhD apo specializime te metejshme ne fushat qe kemi studiuar. Dhe harta zgjerohet: Greqi, Itali, Gjermani, Angli…..

Fatkeqesisht nuk e kemi pare njeri tjetrin si kemi ndryshuar ne vite dhe femijet tane nuk e njohin njeri tjetrin. Mezi presim te takohemi kur dikush gjate pushimeve na fton per ndonje dasem apo ditelindje; por ne te shumten e rasteve pushimet nuk i kemi ne te njejten kohe. Dhe shpresoj te mblidhemi vec per gezimeve.

Kam mall per femijerine kur mblidheshin te shtepia e gjysherve. Gjysherit nga te dyja anet, edhe te mamit edhe te babit kishin shtepi me oborr me shume peme frutore. Gjysherit nga babi kishin nje vishnje, nje lloj qershie qe i bente kokrrat shume te erreta, vellai edhe pse me i vogel se une, me mesoi te hipja ne vishnje, kishte molle, dardha, kumbulla dhe luleshtrydhet beheshin te mrekullueshme. Kurse gjysherit nga ana e mamit kishin rrush, nje arre te madhe dhe nespulla. Kur shkoja gjyshja me jepte qese dhe me thoshte „hip ne nespull dhe na mblidh ca, vec kujdes se mos rrezohesh“.

Te permend pastaj shoqerine. I kujtoj me mall kafet e mengjesit me koleget para se te fillonte puna apo fundjavet e veres kur me shoqet e ngushta merrnim furgonin per Durres per ta kaluar te shtunen apo te diele ne plazh. Por nuk ishte ky trafiku i sotem dhe autostrada Tirane Durres nuk kishte shume qe ishte ndertuar.

Nuk di si ta quaj kete qe shkrova: moment reflektimi apo analize, kujtim apo mall!!!

Veç di qe shumica e shqiptareve kane marre rruget e botes. Edhe pjesa me madhe kane vuajtur njeqind here, mijera here, miliona here me shume se une per te gjetur nje pozicion dhe per tu integruar ne vendet ku kane emigruar. Nje pjese e madhe edhe jane zhgenjyer.

Une falenderoj prinderit qe na shkolluan, bashkeshortin qe me mbeshtet dhe zoti qe na hapi rruget dhe na jep force ne ditet me te veshtira.

• twitter

  Follow
• facebook
• linkedin

Fjalë kyçe: 69-70%, emigracioni, Luriana Bashllari, MSc in Finance