Nëna me zemrën sa bota

Isha në protestë mbrëmjen e djeshme.
Më afrohen një nënë.
Më përshëndet.
Më kërkon t’i çoj në fund një dëshirë të saj.
Më thotë: Dua që pensionin tim t’ia japësh djalit 15-vjeçar.
Kujt djali i them?
Atij që është gjobitur me 5 milionë lekë.
Atij që kishte babain e verbër.
Babai i cili i binte firzamonikës për të mbajtur familjen.
Mbeta pa fjalë.
Po është pensioni yt, moj nënë. Mos të duhen?, i them.
Jo, e kam bërë nijet.
Është i gjithë pensioni.
150 mijë lekë.
Atyre u duhet më shumë.
Kam besim tek ti.
E di që do e çosh deri në fund.
E falenderova me zemër nënën me zemër të madhe, e cila kishte ardhur për të më dorëzuar pensionin për djalin e varfër që është dënuar nga shteti me 5 mln lekë.
Sa e madhe duhet të jetë zemra e një nëne, që nga ai pension i vogël, me të cilin mezi shtyn muajin, të vendosë të mos mbajë asgjë për vete.
Ajo nënë më shumë sesa pensioni, solli një mësim.
Sepse ka njerëz që kanë miliona dhe nuk japin asgjë.
Ka një shtet që ka milionat dhe nuk jep asgjë për njerëzit në nevojë.
Dhe ka nëna që nuk kanë pothuajse asgjë, por janë të gatshme të japin gjithçka.
Nëna me zemrën sa bota. Paç jetë e shëndet.