VOAL

VOAL

Please Wait ...
0%

NË MESNATË… Poezi nga MIHAI EMINESKU

By | July 29, 2019
blank

Komentet

blank

ÇAST HAREJE – Poezi nga QERIM UJKANI

Sa bukur që po ndjej pranë teje
Që kam kaq pak dashuri të të dua

E do ta falja me katër zemra
Dashurinë e zogjëve që ia falin agimeve
Të ngjyera me purpurin e përgjakur

Edhe ngrohtësinë e shikimit të përmalluar
Që bukurinë gjurmon ndër buzëmbrëmje
Kur dielli konak kërkon pas bjeshkëve

Edhe freskinë flokëprishur të vërrinit
Që grish kalorës gjaknxehtë
Kur vapa rrit lulen e flakën në gur

Edhe dashurinë e duarëve të tërë botës
Që shtresojnë në lëkurë lule përkëdheljen
Për përshëndetje gëzimi dhe malli

Edhe kuqlimin e trëndafilit në agim
Që në aromë ia zgjat jetën kujtimit
Të fjetur nën hijen e syrit të qetë

Edhe heshtjen e barit në gufim të njomë
Që di vetëm një rrugë rrugën
Prej gjelbrimit deri te qarkullimi i gjakut

Edhe ato (pak) fjalë që mbolli dashuria
Në buzët e afshta për puthje të reja
E për ligjërime më të bukura se të zogjëve

Edhe dashuritë e padashuruara
Edhe këngët e pakënduara
Edhe pëshpëritjet e papërshpëritura

Ti qetësinë time e rritë në hektarët e bardhë
E nën hijen e qepallave
Mëkon poezinë më të bukur

Sa mirë sa bukur që po ndjej pranë teje
Se kam pak dashuri të të dashuroj.

blank

GJUHA MARTIRE – Poezi nga QERIM UJKANI

Copë- copë ranë hartat e tua të vjetra
Plot me kulla syfrangji kah bota
Po ndër to ti ishe e forta.

Dhe nuk re kurrë.
Me fjalët e tua rrufe godite papushuar
Grushtin e ngrite lart klithe gjithë zë

Nuk bie
Dhe kur nuk bie unë
Nuk bie asgjë.

E lumja ti moj gjuhë martire

blank

MALLKIM NË PËRSËRITJE – Poezi nga QERIM UJKANI

 

Kush po e mbjell përsëri farën e urrejtjes
Në tokën tënde Kosovë grua e plleshme
Ugarët e tu që nxijnë rrafshit të rrënqethur
Kush po i mbars me mllef përsëri
Thikën kush po ta ngul në shpinë me pabesi
Me dhëmbë kush po të kafshon me të gjithë dhëmbët
Kush po e ha dheun tënd të mbrujtur me lot e gjak
Dheu e mbuloftë varri i humbtë përgjithmonë

Kush është ai që kurrë s’u ngop me lotin tënd
Përrua vërshues gjerësive të tua të hedhëta
Mezhdave tua korniza pikturash shumëngjyrta
Kush po të lë sherre e gverre kobe në pusi
Kush po të shpie në humnerë përsëri
Portat tua kush po i kyç me mallkim
Gjumin tënd të pasherr kush po ta prish
E pagjumja e vyeshmja e palodhura

Ëndrrën tënde dritëplotë kush po ta këput
Natës sate kaltroshe kush po ia shuan yjet në vezullim
Që qielli yt të të mbulojë si çarçaf i zi
Kush po të lë pa muzg dhe pa agim larë në kuqlim

Prej Sharrit dhe Bjeshkëve të Nemuna
Kryelarta ime
Kush po të hedh në hedhurina me vërvimë
Ku sëmundja e qyteteve të përlyera brufullon
Me lutje të pashenjta buzë varrit kush po të çon

blank

REJA E ZEZË – Poezi nga QERIM UJKANI

 

Reja e zezë
Më rri mbi kokë

Diellin ma zë
Hijen ma shlyen mbi tokë

Thika flakëruese
Më tregon nëpër vetëtimë

Në oxhak
Më zbret si korb

E m’i frikon fëmijët
Në gjumë

Arën dhe kopshtin
M’i gjuan me breshër

Zabelin ma kall
Me rrufe

E loton
Për të zezën e vet

Reja e zezë
Mish i egër i qiellit tim

blank

LUTJE – Poezi nga MIGJENI

Të lutem, o perëndi,
për një simfoni
me tinguj t’argjantë
e akorde t’artë.Të lutem, o perëndi,
për një simfoni –
plot dashuni
të nxehtë si tu vasha gjitë
kur vlojnë ndijesitë.

Të lutem, o perëndi
për një simfoni
të dëfrej në lumni
t’u u përkundë n’ani
të bukur t’andrrimeve
të kaltër, ku të fantazmeve
buzët më tërheqin zjarrtë
e më digjen syt e flaktë.

Të lutem, o perëndi,
për një simfoni –
e kurr, e kurr ma mos të zgjohemi.

blank

Kanga XI – (Ferri) NË SKAJ, KU ZBRET RRËMBYESHËM NJI BREGORE – Nga DANTE ALIGHIERI – Përktheu PASHKO GJEÇI

Kanga XI

Ne skaj, ku zbret rrembyeshem nji bregore

Shkambijsh vigane, te çame, ne forme te qarkut,

Mbrritem e pame na vuejtje ma mizore.

.

Aty nje ere e qelbte te vinte hakut,

Kah avull ngrihej thellesish perpjete,

Prandej shpejtuem me u struke permbas kapakut

.

Te nje varri te madh, ku vrejta vete

Te tille mbishkrim: “Ndryj Anastasin pape,

Qe e nxuer Fotini rruges se vertete.”

.

“Ketij shtegu ngadale duhet me u kape,

sa t’msohemi me t’randin kundermim;

pastaj ky ma trazim nuk do na jape.”

.

Keshtu udheheqsi, e une: “Ndonje shpjegim

Me jep, qe koha kot mos te kaloje.”

E ai: “Mu per kete gja ishe n’mendim.

.

O biri im, – filloi ai te tregoje, –

Ketu me shkamb tre rrathe jane te ndertuem

Shkalle-shkalle, si ata qe lame kesaj rrenoje.

.

Te gjithe jane plym me shpirtna te mallkuem;

E qe te kesh, tue zbrite, ma qartesi,

T’them si e pse ma poshte rrijne grumbulluem.

.

Çdo e keqe, qe e ka qielli ne meni,

Synim ka fymjen, e ketij synimi

I arrihet o me dhune o me njimti.

.

Mbasi njimtine perdor veç njerezimi,

E urren Zoti ma fort; pra jane njimtare

Ata ne fund, – ma i rande per ta denimi.

.

Me perdhunues asht krejt brezi i pare;

Mbasi n’tri vehtje dhuna mund t’drejtohet,

Prandej tri shkallesh asht dhe rrethi mbare.

.

Ndaj Zotit, vehtes, fqinit perdorohet

Dhuna, mbi ata vete ose mbi gja

Te tyne; qarte do e shohesh mbas do kohet.

.

Me e plagose rande o fare ti me e vra

Mundesh nje fqinin tand, e atij gjane

Ia prish, ia ndez o mundesh pre me i ra, –

.

Pra ata qe shkaktuen plage ose qe vrane,

E shkatrrimtare e cuba i gjen zhyt

N’brezin e pare, ne çeta t’ndryshme jane.

.

Ngajhere njeriu vehtes i kcen ne fyt

O giane e vet shkatrron; prandej i ke

N’brezin e dyte, tue u qa tani pa fryt,

.

Ata qe fij’n e jetes s’vet kane pre,

N’loje humben pasunite o i shkrine e n’vaje

E çuen ate jete, ku duhet t’kesh hare.

.

Kunder Hyjnise njeriu dhune mund te baje

Tue e mohue ose tue blasfemue,

Tue shkele natyren, miresine e saj.

.

Prandej nje brez ma  ngushte vule u ka vu

Sodomes e Kaorses; dnon pa shprese

Ata qe Zotin rrijne tue e mallkue.

.

Njimtine, mekat qe s’qitet ne harrese,

Mund ta perdoresh n’ke t’beson pa u tute

Ose tek ai, i cili s’te zen bese.

.

Ky lloj i fundit lidhjet i keput

Te dashunise, qe lind bashke me njerine;

Prandej n’rrethin e dyte jane per çdo skute:

.

Hipokrizi e lajke, kush ndjek magjine,

Falsifikimi, vjedhja e simonija,

Ke n’plehna tjere rrufjanin, batakçine.

.

N’llojin e pare braktiset dashunija

Qe fal natyra e çka njeriu i shton,

Nga rrjedh i gjithe besimi e afersija.

.

Prandej n’rrethin ma t’ngushte, mu n’thelb qendron

Te rruzullimit, ku seline ka Dite,

I torturuem perjete kush tradheton.”

.

E une: “Mesues, te me sqarosh ti dijte,

Pjeset e honit fare mire i shquen

Dhe popullsine e tij drejte paraqite,

.

Por m’thuej: ata n’kenete e ata n’furtune

Rrembye e barte, qe shiu e rreh krejt qulle,

O ata qe i pame kah shaheshin me dhune,

.

Pse s’i kane fute ne kete te zjarrten kulle

Per dnim, ne qofte se I mnin ai Zot i larte?

Ne qofte se jo, pse vuejne ashtu?”. M’u suell

.

Ne kete menyre: “Ti çka po flet perçart

E je ngatrrue ma fort se tjeter here?

Mos valle diçka mendon qe s’e shoh qarte?

.

Nuk te kujtohen ato fjale me vlere

T’Etikes sate, holle ku jane permendun

Tri prirjet, qe Zotyne urren ngahere,

.

Shfrenimi i plote e shtazerija e çmendun

Dhe shpirtligsija? Si shthurja e pamase

S’e fyen aq Hyun e s’shahet pra aq dendun?

.

Po ta studjosh çka thashe une ne kete rase

E n’qofte se ata te dnuem ne mend i mban,

Qe jane tue ba pendese jashta kalase,

.

Ti do kuptosh se pse i ndane veçan

Nga kta te mbrapshte, e pse jo aq pa meshire

Hakmarrja e Perendise u bje çekan.”

.

“O djell, qe syte e mjegulluem i dlir,

kaq me kenaq kah jep te qarte shpjegimin,

sa jo te dij, – t’dyshoj me vjen ma mire.

.

Pak mbrapa, lutem, hidh tani veshtrimin, –

I thashe, – atje ku thue fajdeja fyen

Mirsine hyjnore; zgjidhma, pra, dyshimin!”

.

“Filozofija, per ke thelle i hyn, – m’u gjegj,

– tregon jo vetem ne nje ane

se si natyra fillin nga Zotyne

.

e arti i hyjnueshem e ka zane;

e ne studjosh Fiziken tande, do t’i gjejsh

krejt mendimet, jo kah fundi jane,

.

aq arti juej, persa ai asht i zoti,

natyren ndjek si nxanes plot me zell;

pra artin tuej nip gati e ka Zoti.

,

Natyra e arti, n’qofte se nder mend sjell

Gjenezen q’prej fillimi, njerezvet

U ka dhane t’mbaren, i ka mbajte e knelle.

.

Por fajdexhiu rruge tjeter fare gjet;

Natyre e art mbasdore ai i len,

Se diku tjeter var shpresen e vet.

.

Por t’i lame fjalet, t’ecim me pelqen;

Hyllsija e Peshkut n’horizont veton

E Qerrja siper Korit vend po zen, –

.

Larg asht rrepina, qe perposh na çon.”

blank

HOROSKOPI E PREMTE 24 SHTATOR 2021

Dashi
Shmangni çdo gjë që mund të jetë e lodhshme mendërisht ose fizikisht. Sot do të planifikoni të dilni në një shëtitje me partnerin/partnerin tuaj, megjithatë një ndryshim i papritur i planeve mund ta parandalojë këtë. Kjo mund të çojë në një debat të nxehtë mes jush dhe të dashurit/dashurës suaj.

Demi
Situata në familjen tuaj mund të mos jetë aq normale apo e qëndrueshme sa mendoni. Sot ekziston mundësia e një grindjeje ose mosmarrëveshjeje brenda familjes. Në këtë rast, përpiquni të keni ndikim stabilizues.

Binjakët
Mbani zemërimin tuaj nën kontroll dhe trajtojini kolegët në zyrë me mirësjellje. Devijimi nga kjo rrugë mund të rrezikojë punën tuaj, duke përkeqësuar kështu drejtpërdrejt gjendjen tuaj financiare. Ju mund të kaloni një darkë romantike me të dashurin/dashurën tuaj në mbrëmje.

Gaforrja
Ju do të qetësoheni dhe argëtoheni në shoqërinë e fëmijëve. Ju do të diskutoni çështje financiare me bashkëshortin/bashkëshorten tuaj dhe do të bëni plane për të ardhmen tuaj të afërt. Përpiquni të zgjidhni çdo konflikt në mënyrë miqësore, në mënyrë që të shmangni situate të tensionuara. Sot do të ndjeni mungesën e një miku të dashur.

Luani
Ka gjasa të keni një përmirësim në financat tuaja. Jepini përparësi nevojave të familjes suaj. Sot do të takoni dikë që ju do shumë. Mund të kujtoheni për diçka që e keni harruar prej ditësh.

Virgjëresha
Mos u shqetësoni për çështje të parëndësishme. Ditë e mirë për çështjet e zemrës. Kolegët tuaj me më shumë eksperiencë në punë do t’ju japin mbështetjen e tyre.

Peshorja
Mos lejoni që gjërat e vogla t’ju shqetësojnë. Kjo do të jetë një ditë më e mirë financiarisht se ditët e fundit. Do të bëni miq të rinj nëse përfshiheni në aktivitete në grup. Një mesazh i keq komunikuar mund të çojë në një ngatërresë gjatë ditës.

Akrepi
Ju do të duhet të zgjidhni një problem që rëndon në mendjen tuaj. Sjellja e çrregullt e partnerit/partneres suaj mund të prishë ndjenjën e romancës sot. Koha e duhur për të vënë në provë ide të reja. Një çështje që lidhet me jetën martesore mund të jetë jashtë kontrollit tuaj.

Shigjetari
Bëni kujdes të mos e neglizhoni veten kur bëhet fjalë për çështje shëndetësore. Romanca sundon zemrën dhe mendjen tuaj. Sipërmarrjet e reja do të jenë joshëse dhe premtojnë shpërblime të mira.

Bricjapi
Mund t’ju shfaqet një problem i papritur lidhur me paratë, prandaj përdorni me kujdes burimet tuaja financiare. Të tjerët do t’ju inkurajojnë të ndiqni ëndrrat tuaja, por arritja e suksesit do të kërkojë përpjekjen tuaj. Sot harroni shqetësimet tuaja dhe thjesht shijoni shoqërinë e partnerit/partneres suaj.

Ujori
Problemet financiare në jetën tuaj do të jenë një burim tensioni për ju. Dikush pranë jush mund të krijojë probleme në jetën tuaj personale. Do të keni kohë të lirë për të ndjekur gjërat që doni të bëni më shumë.

Peshqit
Sot nuk do të jeni shumë të duruar, por kujdes, pasi fjalët e ashpra mund të shqetësojnë njerëzit përreth jush. Ju e dini rëndësinë e hapësirës personale dhe ka gjasa të keni pak kohë për veten, sot. Përdoreni këtë kohë për të luajtur një sport ose për të shkuar në palestër.

blank

Nostalgjia e plakës – Poezi nga DRITËRO AGOLLI

Po ai sënduk i drunjtë me letër të ngjitur,
Po ajo vazo e vockël me lule zëmbaku ,
Po ai mulli kafeje me mbulesë të grisur,
Po ato tespihe – kujtim i vjetër nga plaku;
.
Jeton me këto pak gjëra e shkreta:
E prek sëndukun e drunjtë e të lashtë,
I ledhaton tespihet cipë sedefta,
E fshin vazon e vockël brënda e jashtë.
.
Dhe nusja e djalit e sheh dhe prish cepin e buzës
Me kokën e bukur mënjanë;
Vështrimin plaka e ndjen me duart kryq sipër bluzës
Dhe thotë me vete:” Po ç’kanë me mua,ç’kanë”?
1991
blank

PROMETHEU I ÇAMËRISË – Poezi nga ATDHE GECI

Le të zemërohet toka, deti dhe Greqia
Çamëria po rilindet mbi hirin pellazg
ajo e ruajti gjuhën e palat e fustanellës
simbolet e hershme të luftërave të saj.
Në Çamëri s´ka më mjerim, se Greqi
çamët përmes kujtesës së të lashtëve
mbrojnë gjuhën e shkruar nëpër gurë
mbrojnë rrënojat e monumentet e tyre.
Nga furrë e zemrës më del kjo zjarrmi
nga furra e shpirtit u lind Prometheu
ai që hirin e betejave e ktheu në prush
Përmes dashurisë i dalim zot Kosovës
përmes dashurisë i dalim zot Iliridës
përmes dashurisë i dalim zot Atdheut
Trim, para grekut shtëpinë e kam këtu
palat e fustanellës nuk i kemi pa gjak
as pa dëshmi heroike të kohërave të
shkuara, as pa fitore betejash të forta.
Çamëri, koha është të ngritemi! Me
flamurin kuq e zi ta mbulojmë Epirin
Lufta për liri s´ka fillim e as mbarim
është e çdo ditshme dhe e përjetshme
dashuri për Atdheun është Çamëria
dashuri për Atdheun jemi të gjithë;
Çamëri, jepja dorën Prometheut tënd
gjakes së flamurit dhe të fustanellës,
mblidhu shesheve si në kohërat epike
merr zjarr nga furra e zemrës, shemb
le të zemërohet toka, deti dhe Greqia
Çamëria po rilindet mbi hirin pellazg!…

Atdhe Geci – Dortmund, Gjermani, 2021

blank

Mozaik me vargje – Cikël poetik nga Përparim Hysi

1. Alternativat e ngjyrës së kuqe
I kuq është gjaku,gjenerator i jetës
I kuq është faji që skuq faqen time
I kuq është flamuri ku lidh besën
Për ta mbrojtur,nëse sulmohet “toka ime”.

I kuq është dhe trëndafili i madh i dashurisë
E kuqe është lulkkqja që mbinë nëpër ara
Por nuk ka si e kuqja që më skuq përballë fajësisë:
Ndaj këtë alternativë vë përpara.

2.Juristë!
Ju që hartoni Kodin Penal,
Mos e bëni ligjin “elastik”
Se gjyqtarët kështu bëjnë rrumpallë
E “tërheqin” dhe e”mbledhin” si të jetë llastik!

Ligjin për faje të jetë si”trup i ngurtë”
Ku keqbërësit të thyejnë të tyren kokë
Mos i trajtoni”urtë e butë”(i rrihni me pambuk)
Se keqbërësit për 5-lekë të dërgojnë në tjetër botë.

Sidomos,”i ngurtë” të jetë ligji për mbrojtjen e jetës
(Jo të lini vend “për rrethana lehtësuese?!!”)
Kush i merr jetën tjetrit,në burg tërë jetës
Dhe hiç mos ketë të drejtë për”rekurse”.

Se vetëm kështu nuk do ketë vend për vrasje
Se vetëm kështu nuk do ketë hajdutë me”kapuça”
Se vetëm kështu do ketë zero hakmarrje
Se janë ca ligje duhet të jenë të”gurta!”.

3.Peizazh

Ca re të vogla si zogj,lundrojnë në qiellin e pamatë
Një bilbil këngës ia thotë,gëzueshëm atje mbi lofatë
Një diell i madh si çyrek,ka dalë dhe vë domenin
Kjo pamje aq më prek,sa nuk e mbaj dot shendin.

Ca rosa në tufë gugasin,tek zhyten e “mbyten”në liqen
Dhe ato s’mbajnë dot gazin,se gazi i tyre më bën ujem.
Unë e sodit peizazhin dhe zë e kotem me nge
Për ju e sjell “mesazhin”,dua që ta vini re,

4.Mosha e tretë
Moshë e tretë? Me shumë kusure!
Flas e shkruaj: jam,i moshuar!
Në qe”lis”,tani je”shkurre”
Më”hejbetë” askush s’t’i varë.

Leh e leh (askush s’dëgjon)
Ngenë tënd s’e ka kurkush
Katandis si”iluzion”
Ky qendrim,me helm të mbush.

Moshë e tretë? Si një”teprim”
-Boll kullotët!- thonë të tjerë!
Mirë ta dini:s’shkruaj qesim!
Moshë e tretë? Me shpirtin vrer!

5. E vështirë rruga e POETIT

E vështirë është rruga e POETIT
Mbushur me gropa,kthesa,të përpjeta e tatëpjeta
Ndonjëherë është e mundimshme(si t’i futesh në këmbë detit)
Se nuk është hiç e lehtë të stisësh një vjershë.

Se vjershë nuk është çdo lloj vargëzimi
Një vjershë do ritëm,rimë a mesazh
Sa për vete;më thinji vjershërimi!
Dhe nuk di të them ndonjë llaf,

Poetët e mirë ngjajnë pak me”profetët”
Në kohë krizash,vargjet i bëjnë fanar
Poetët bëjnë opozitë me pushtetet
Çdo POET i mirë,tërë jetës është luftëtar.

Unë e ndjej veten mirë që jam”pakëz”poet
Me vargje tërë jetës jam opozitar
Nuk njoh pekule për asnjë pushtet
Dhe mbeta në këtë botë:ushtar!

Tiranë,22 shtator 2021

blank

Kanga X (Ferri) NJI SHTEGU T’FSHEHTË PO I HYJMË T’ASAJ LUGINE – Nga DANTE ALIGHIERI – Përktheu PASHKO GJEÇI

Kanga X

Nji shtegu t’fshehte po i hyjme t’asaj lugine,

Mes murit edhe vuejtjesh te pafare,

Mesuesi i pari dhe une fill mbas shpine.

.

“O mendje e larte, – i thashe, – ti qe me bar

nga rrethi n’rreth, si t’kande, neper ferr,

me fol, plotsome deshirat sa ma pare!

.

Nder varre a mund t’i shoh shpirtnat e djerre?

E ngritun ja tek asht seicila rrase,

Por kush perjashta koken s’e ka nxjerre!”

.

E ai m’u suell: “Ma zi kane per t’u rrase,

Nga Jozafati kur te kthejne te tane

Me trupat, qe atje siper i kane pase.

.

Varret e tyne ne kete vend i kane

Ata, qe thone me trup mbaron çdo gja

Dhe me Epikurin t’nje mendimi jane.

.

Ti sa per pyetjen, qe je tue me ba,

Ketu do marresh gjegje pa vonim,

Dhe per deshire, per t’cilen s’po ban za.”

.

E une: “S’ta fsheh per gja, mesuesi im,

Çka n’zemer kam, vec drue se per se mbarit

S’po flas, – prandej ruej tandin keshillim.”

.

“O ti toskan, qe n’per qytet te zjarrit,

I gjalle po shkon tue fole kaq me urti,

Prano te ndalesh ne kete vend ma s’parit!

.

Te folnit tand se je e ban deshmi

Nga ai vend bujar, ku leva e ku

Te cilit ndoshta i dhashe une shume merzi.”

.

Nga njani varr aty befas degjova

Tue dale ky za; ne shpirt frika m’u ngjall,

Me u struke ma fort per prisin tim fillova.

.

Por ai: “Shpejt sillu, a i ke syte ne balle?

Kqyrma ‘i here Farinaten si asht çue,

Prej belit e perpjete tek e ke gjalle!”

.

Une syte i mbaja n’syte e tij ngujue;

E ngrehe ai kishte balle e parzem, gati

Si mos ta bante mall ate ferr t’mallkue.

.

Kah pa ngurrimin tim, dueret i zgjati

E m’shtyu te ai permes varrezash, prisi,

Tue m’thane: “Ki mendjen edhe fjalet mati!”

.

Kur une te gryka e varrit qeshe, ia nisi

Me pyete, si me pat vrejte njehere idhnueshem:

“Me thuej, kush qene te paret tu nga fisi?”

.

Deshiren ia plotsova i papertueshem,

Asgja s’i fsheha, ç’pata ia thashe une,

Prandej, si i rrudhi vetullat mendueshem,

.

U suell e tha: “Burrnisht u copetuen

Me partine tone, me mue, me t’paret tane,

Por dy here rrjesht prej meje u shpartalluen.”

.

“Ne u qiten jashte, ata kthyen nga çdo ane, –

I gjegja, – te dy heret e kalueme,

Por kete fare arti tuejt s’e paten nxane!”

.

Ne keto fjale duel gropes se zbulueme

Nje tjeter hije, kryet vec iu dallonte,

Besoj se ishte ngrite e gjunjezueme.

.

Rreth meje ajo veshtroi, si te deshrote

Kend tjeter bashke me mue te shohe aty,

Por, si u kujtue se shpresa i doli kote,

.

Tha tue vajtue: “Ne qofte se ti je shty

Ne t’vertin burg per mendje aq te kthille,

Tim bir ku e kam? Pse s’erdhi ai me ty?”

.

E une: “Ketu s’po vi i vetem fill;

Ai, qe po pret, kendej m’ka ba me dale,

Guidoja yt fort nuk e pat perfille.”

.

Menyra e denimit e ato fjale

Emnin e tij sqarue ma kishin mire,

Prandej n’pergjegje s’pata pse me u ndale.

.

Vrullshem ne kambe u ngrit, keshtu tue thirre:

“Si the? S’e pat? Nuk qenka, pra, ne jete?

S’ia perkedhelka syte ma drita e dlire?”

.

Kur pa se mpijtas fare kisha mbete

E t’gjegjunit po i vinte me vonese,

Ne shpine ai ra e krye ma s’çoi perpjete.

.

Por ai shpirtmadhi tjeter, me kerkese

Te cilit isha ndale, fytyre nuk ndrroi,

Pa luejte gjymtyre, shtangue vazhdoi te jese.

.

“E pse, – mejhere ku kishte mbete filloi,

– ende ate art s’e kane kuptue te mijte,

kjo m’pervelon ma fort se ‘j strat ksisoj!

.

Por pesdhjete here, te them, nuk ka me ndrite

Fytyra e zonjes qe sundon mbi ne,

E sa randon ai art ti ke me dijte.

.

Ti shkofsh me e pa persri te amblin dhe!

Por m’thuej: pse aq e prape qyteza jone

Ndaj t’mijve bahet ne çdo ligje te re?”

.

E une: “Kerdija e rande, qe Arbjen tone

Te ngjyhej kuq nga gjaku i derdhun bani,

N’Tempull te tilla urate i shtyn te thone.”

.

Si tundi kryet e me te madhe fshani,

<<sa per ate gja, – tha, – vetem s’qeshe njimend,

e as pa arsye s’do te kish luejte kurrnjani.

.

Por une veç qeshe i vetmi ne ate vend,

Kur t’gjithe me shembe Firencen dhane pelqimin,

Qe e mbrojti me balle hape, pa drashte askend.”

.

“Ai farefisi juej e paste paqimin,

por t’lutem, – thashe, – ma zgjidhni njikete nye,

i cili ma ka lidhe ketu gjykimin.

.

Pata pershtypjen, kur t’degjova ty,

Se shihni qarte çka koha rri tue sjelle,

N’sa per te tashmen s’dini me rrefye.”

.

“Na jemi sikur ai, qe sheh vec thelle

ne largesi, jo afer, – tha atbote,

– kete t’mire e kemi ende nga i larti qjell.

.

Per ç’asht e ç’jven fill pas orvatje t’kote

Ban mendja jone; sikur mos te na bjere

Lajme ndokush, na s’dijme se ç’ndodh ne bote.

.

Prandej ti e sheh se do te vdese mejhere

Çdo fuqi njohtje qe sot kemi, kur

E s’ardhmes ka me u mbylle e madhja dere.”

.

At’here une, tue e ndi vehten fajtuer,

Thashe: “M’i tregoni atij, qe aty ra,

Se i biri gjalle asht prap si e la dikur;

.

E n’qe se kur me pyeti s’bana za,

Shpjegoja se me mend ishe tue blue

Dyshimin tim, qe ma sqaruet tashma.”

.

Nderkaq mesuesi prane me grishte mue;

Prandej iu luta une shpirtit te gjore

Shkurt te me thesh me te ke kane gropue.

.

M’u gjegj: “Ma se njemije qendrojne ne zgore,

Ketu mbrende ke ate Federik’n e dyte

Dhe Kardinalin; s’flas per tjere mkatnore.”

.

Kaq tha e vrik m’u zhduk at’here nga syte;

E u solla kah poeti i lashte, n’mendime

Per t’ashprat fjale qe ma trullosen kryet.

.

Ai n’ecje u vu; tue m’pa kaq nder trazime,

Me pyeti: “Pse keshtu te ka humbe filli?”

E une mejhere ia dhashe pergjigjen time.

.

“Kujtesa jote le ta rueje mirfilli

ç’tha kunder teje, – foli prisi i larte.

– Tani mbaj vesh! – E gjishtin çoi kah qielli. –

.

Kur te arrish atje te drita e arte

E asaj, qe me sy t’ambel vren gjithsine,

Udhen e jetes do ta shohish qarte.”

.

Pastaj nga krahu i majte vazhdoi shtegtine;

Lame murin, shkuem kah mesi, ku kalonte

Nje rruge, qe kryet e qet tej ne lugine,

.

Ku keqas qelbesina kundermonte.

blank

Kanga IX (Ferri) DUKET SE KREJT UNË ISHE ZBÉ PREJ FRIKËS – Nga DANTE ALIGHIERI – Përktheu PASHKO GJEÇI

Kanga IX

Duket se krejt une ishe zbe prej frikes,

Prisin kur pashe tue ardhe me aq trishtim,

– Iu desh pra atij me u shfaqe i qete nje cikez.

.

Vesh-hape qendroi, si ai qe rri n’pergjim,

Kah s’mujte syte me ngule tej ne rremoren

Mes mjergulles e ajrit te zi shqim.

.

“E pra duhet ta kemi na fitoren,

– tha ai, – perndryshe… Kot ajo s’ka zbrite…

Ç’po vonon ai qe do na japi doren!”

.

Une qarte e pashe se i ndrroi fjalet paprite,

Ndryshe ia nisi, por s’e kreu njelloj,

Ne kundershtim me çka kish peshperite.

.

Por fjala e fundit prap s’me trimenoi,

Me shtynin ato thanie me zane bese

N’diçka, qe ndoshta ai as qe e mendoi.

.

“Ne fund te kesaj zgavrre a mund te zbrese,

valle, ndonje here ndo’j shpirt nga rrethi i pare,

qe vec shpresen e humbun ka pendese?”

.

Kete çeshtje ngrita une. E ai: Ma pare

Rralle ndonje shpirt prej nesh ke mujte me ndeshe,

Qe te kete ra kendej si shtegetar.

.

Asht e vertete, here tjeter ketu qeshe,

Nga e egra Eritone i perbetuem,

Qe t’vdekunit nga varri çonte peshe.

.

S’kish shumqe shpirti trupit m’qe larguem

E ajo mbrenda qytezes me pat shti

Me nxjerre nga rrethi i Judes nje t’denuem.

.

Ai asht vendi ma i ulet dhe ma i zi,

Ma i largeti prej qielles rrotulluese,

Pra mos u step, se rrugen mire e dij.

.

Kenet’n e turbullueme, qelbesuese,

Gjithkah qyteti i dhimbjes rreth e ka,

Mbrende s’mund te hyjme na pa fuqi dermuese.”

.

Nuk e mbaj mend cka foli edhe ma,

Se ethshem syte e mij filluen me vrejte

Te larten kulle me kreshten flakada,

.

Ku ne te njajten pike u ngriten drejte

Na tri Furi sketerre la ne gjak,

Pamje e sjellje temne kishin krejt,

.

Me hidra t’gjelbera rreth trupit lak;

Gjarpij ne vend te flokve u vlojne perore

Mbi tamtha t’idhun lidhe e zanun njak.

.

E ai, qe mire i njohu ato sherbtore

Te mberteneshes se t’amshuemit vaje,

“keqyr, – me tha, – Erinet shpirtmizore!

.

Megjera asht kjo, qe ne te majten ndaj;

Deneska ne te djathten Alektoj;

Ja Tesifona n’mes!” Heshti pastaj.

.

N’parzem ato lenureshin me thoj,

Rrahnin shuplake tue brite me aq potere,

Sa frika prane poetit me afroi.

.

“Te vija Meduza! Le ta bajme mermer!

– thrrisnin te gjitha bashke poshte tue keqyre.

– Gabuem qe e lame pa dnim Tezene at’here!”

.

“Shpejt sillu pas e duert mbaj ne fytyre;

Grogonen po ta shohesh tue qite kryet,

Gja me s’te kthen ne t’bukuren natyre!”

.

Keshtu me tha, e u solla vete i dyte;

Nuk u zu bese duerve te mija; tute,

Shpejtoi me t’vetat te m’i mbyllte syte.

.

O ju qe keni mendje te kulluet,

Kundronie mire doktrinen me syte tuej,

Nen vargje te mistershme rrin mbuluet!

.

Vinte nderkaq mbi te turbulltin uje

Nje krizme e nje potere, qe kallte frike

E dridheshin dy brigjet n’ate rremuje,

.

Jo ndrysh vec si rreh era me vertik,

Kur avujt kundershtare ndeshen mbi dhe,

E pyllin fshik pa e ndale frymen nje çike,

.

Shkyen deget, i rrezon, i hjedh perdhe

Dhe can shtellunga-pluhun e krenare,

N’ikje tue vu bari edhe shkerbe.

.

“Ço ballin, tha, kur syte m’i liroi fare,

– e shih mbi t’lashten shkumbe, ku asht ma e thuket

tymnaja qe mbi pellg ndehet mujshare.”

.

Sikur bretkosat, sa mes tyne duket

Bolla, te gjitha fshihen n’uje nga tmera

E thelle ne llum seicila shkon e struket,

.

Keshtu une pashe me mija hijesh t’mjera

Tue hike perpara njanit, qe kalonte

Stigjes, po kambet krejt i kish te tera.

.

Ate ajr te zi fytyret e largonte,

Para tue çue te majten tash e pare;

Dukej se tjeter brenge s’e shqetesonte.

.

Po, ishte ai, – i qiellit lajmetar

Kah prisi une u solla, me shikim

M’tha qete te rrij, nderueshem, koken vare.

.

Sa fort me ngjante i mbushun me zemrim!

Mbrrijti te porta e me nje thuper n’dore

E çeli fill, pa gjete asnje pengim.

.

“Shpirtna t’keqij, ju te debuem qiellor,

– filloi te praku i zi qe te kall date,

– ç’me rrini kryekecyem, more te gjore?

.

Pse doni me deshir’n e larte me u mate?

Me kot e pat kushdo ne rruge i duel;

Si vuejtjet ju a randoi, sa here e pate!

.

Ç’ju vlen qe fatit s’doni m’iu perkule?

Cerberi juej, ne se mire e kujton,

Per pandigjesen mbet me mjekrren zhgule.”

.

Dhe u kthye ne rrugen pis; e kah kalon

Aq qe na flet; ne paraqitje ngjan

Si ai, qe kujdes tjeter e mundon

.

E nuk ka sy per çka i ndodhet prane;

Atij qyteti nisem me iu qase,

Mbeshtete ne fjalet shenjte qe kish thane.

.

Dhe hyme atje, pengese kurrkund pa hase;

Kah kishja me shikue deshire te madhe

Se ç’ndodh, ç’mundime ka mbrenda kalase,

.

Syte anekand i solla n’ate kala dhe

Perpara meje u shtri nje hapesine, –

Vec vuejtje t’randa kish asaj germadhe.

.

Si n’Arl, ku ujte e vet Rodani shtrin,

Si dhe ne Pole, atje perbri Kuarnari,

Qe lag e ast kufi per Italine,

.

Gjithe vendin larmojne varret andej pari, –

Ashtu krejt gropa-gropa ish ai rrah,

Vecse denimi atje ish ma barbari;

.

Se neper varre vlonin flake gjithkah

E aq teper ato zgore ndezun ishin,

Sa zjarr ma shum s’do hekri per me u rrahe.

.

Rrasat e tyne n’kambe mbi krye u rrishin,

Shperthente nga ato gryka britme e gjame,

Flaka te mjereve u digjte mishin.

.

“Mesues, kush jane keta, thashe, qe t’shperndame

gjinden nder keto zgavrra skuqun prush

e bajne keshtu nga dhimbjet tue ofshame?”

.

E ai: “Gjithe hereziarket njikjo fushe

Me ndjekes te çdo sekti i ka mbeshtjelle,

Sa s’ta merr mendja varret plot jane mbushe.

.

I ngjashmi me te ngjashmin n’grope asht thelle,

Varret si te jete faji jane te zjarta.”

Pastaj, nga e djathta si filluem me u sjelle

.

Kaluem mes vuejtjesh dhe muresh te larta.


blank
blank
blank
blank
blank
blank
blank
blank
blank
blank
blank
blank
Send this to a friend