VOAL

VOAL

Lady Gaga sot i mbush 30 vjet

March 28, 2016

Komentet

Zhani Ziçishti: Ja aktorët spiunë, që i përdorte Sigurimi i Shtetit

Në një intervistë për gazetën “Panorama”, aktori i dhjetëra roleve në teatër e kinematografi, me se shumti ne ato te karakterit, tregon peripecite gjate xhirimeve, friken e mospelqimit te filmave nga udheheqja, si priteshin skenat dhe pranon se gjithandej kishte spiune.

Më së shumti ju luanit role karakteri, si i realizonit ato, ku i gjenit tipat që mbështeteshit?

Kam qenë i vëmendshëm. Për shembull, kam luajtur edhe një rol fshatari, te “Djemtë e Bato Gorës”, në teatër. Unë kam pasur zakon që kur shkonim nëpër fshatra, shtrohesha me fshatarët, ulesha këmbëkryq, i shikoja si flisnin, si hanin, si pinin duhan, shihja veshjen… dhe në rolin e djalit të Bato Gorës kam veshur tipare nga fshatarët që kisha takuar. Atje kam qenë një fshatar “për së mbari”. Aq sa dramaturgu Fadil Kraja, gjatë një festivali ku ne merrnim pjesë me këtë vepër, teksa pinim kafe të gjithë bashkë, thotë: “More, kush ishte ai që bënte atë rolin e djalit të Bato Gorës?”. Unë nuk fola. Një nga shokët e mi po shihte: “Po ja, mo, ku e ke”,-i tha. “Po si e ke bërë atë rol dhe sa mirë i mbaje këmbët kryq”, vazhdoi ai me çudi. Dhe u tregova këtë që sapo të thashë. Më ndodhte shpesh që të merrja edhe vegla me vete dhe u rregulloja ndonjë radio a televizor, i sajdisja dhe rrija me ta. Përpiqesha të merrja sa më shumë nga tipat dhe karakteret e tyre.

Po për rolet e spiunëve?

E vështirë ishte.. Po spiunët në prag të derës i kishe. Spiunë kishte sa të doje. Ne u thoshim “Spiunët e Perandorit”. G. K. ishte spiun, M.B. ishte spiun… Ishin “shokë të partisë”. Edhe në Kinostudio kishte plot. Nuk ishin vetëm aktorë. Ne ruheshim si djalli nga temjani, nga të gjitha anët. Përpiqesha t’u rrija sa më larg.

Të gjithë, aktorë, regjisorë, tregojnë se momenti më i ankthshëm pas realizimit të një filmi, ishte kur e shihte Byroja, ju si e keni përjetuar këtë moment?

Në premierë ishte materiali bruto, e shihnin gjithë sekretarët e Partisë.. Kur kemi parë filmat tanë, ç’të të them: Jo këtu nuk del Partia, jo kjo do hequr… Ishin 6 komisione deri kur të shkonte tek Enveri dhe çdo komision do të mbante përgjegjësi. Të gjithë kishin merakun e tyre. I fusnin gërshërën dhe mbetej kokoshi një thelë. Kemi realizuar skena shumë të bukura që janë hequr. Flirte, shikime, këto priteshin.. Na vinte shumë keq.. Ato janë zhdukur njëherë e përgjithmonë, janë djegur.

Por është folur shumë që filmat e para ’90-s të “censurohen”, të kufizohen, madje të shoqërohen edhe me një “pullë”, ç’mendoni për këtë ide?

Nuk jam aspak dakord. Po u vu gërshëra në këtë punë, humbasin edhe aktorët, edhe skenari, edhe historia e kinematografisë, se të rinjtë e sotëm duhet ta njohin atë periudhë. A mundet të fshish rolet që ka realizuar Kadri Roshi apo e gjithë gjenerata e tij?! Ajo është histori.

A mund të ndikojnë ato në deformimin e mendimit të të rinjve për të kaluarën e Shqipërisë?

Rinia nuk është naive, arrin ta kuptojë situatën, pavarësisht filmave. Ata e kuptojnë se e tillë ishte koha. Unë kam biseduar me shumë të rinj dhe janë kundër censurimit të tyre. Ideologji ka, por ashtu ishte koha dhe ata janë pjesë e historisë. Për mendimin tim nuk duhen kufizuar, pavarësisht se mund t’u mbetet qejfi ballistëve apo të persekutuarve. Ata e kuptojnë se ç’ka qenë diktatura, ndërsa e kanë të vështirë të thonë diçka për aktorët, pasi ata ndiqnin skenarin. Jemi dakord që kritikohen, po sot ç’po bëhet?

Po, pra, ç’mendim keni për teatrin apo kinematografinë sot?

S’ka regji, s’ka dramë. Merren ca drama të huaja, që spektatori nuk i kupton fare, luajnë karagjozllëqe. Realiteti shqiptar ofron shumë subjekte, por nuk ka autorë. Një pjesë kanë ikur, një pjesë kanë vdekur. Unë vetë do të kisha dashur të luaja një rol, qoftë në teatër, qoftë në kinematografi, por do të doja që të ishte një rol i mirë, që edhe unë të tregoja që edhe pas kaq vitesh, mund të luaj sërish.

Ju thoni që nuk krahasohen me kohën tuaj? Çfarë mungon?

Janë shumë poshtë, nuk krahasohen me kohën tonë. Në radhë të parë është regjisura, por s’kemi as krijimtari, nuk kemi drama, nuk kemi skenarë.

Kjo është arsyeja pse veprat e para ’90-s vazhdojnë të pëlqehen?

Po, ishin vepra të mira. Kurse sot nuk ka regjisurë, nuk ka as disiplinë pune. Këta të sotshmit luajnë veten në skenë, bëjnë gallatë dhe pyesin a e kam unë radhën. Ne mësonim 60 faqe përmendësh. Ne ishim të dashuruar pas punës. Punonim edhe deri në 12 të natës. Jani Riza vinte në mes të dëborës më këmbë nga Bulgareci, për të marrë pjesë në xhirime.

Ndahet nga jeta në moshën 93-vjeçare aktori i famshëm i Sandokanit

Kinemaja botërore në zi! Është ndarë nga jeta aktori i njohur francez Philippe Leroy, i cili ka luajtur një rol dhe në filmin Sandokan. Aktori, i cili ishte i sëmurë prej disa kohësh, ka ndërruar jetë dje në Romë në moshën 93-vjeçare.

Me mbi 200 paraqitje në filma dhe drama, në Itali u bë i famshëm për interpretimin e Leonardo da Vinçit në “Jeta e Leonardo da Vinçit” në 1971 dhe rolin e Yanez në “Sandokan” në 1976. I lindur në Francë në vitin 1930, në një familje aristokrate, ai vendosi të ndërpresë menjëherë lidhjet me të afërmit e tij dhe në moshën 17-vjeçare u nis me një anije për në Amerikë.

Në vitin 1953 u kthye në Evropë dhe u regjistrua në ushtrinë franceze. Ndërsa debutimin e tij në kinematografi e bëri në moshën 30-vjeçare. Më 1 shtator 1990, u martua me gazetaren Silvia Tortora (e cila ndërroi jetë në vitin 2022), e bija politikanit të ndjerë Enzo, me të cilën pati dy fëmijë, Philippe dhe Michelle. Ndërkohë, ai kishte dhe një vajzë tjetër, të lindur nga një lidhje e mëparshme me aktoren Filipine Leroy-Beaulieu.

(BalkanWeb)

”Anora” fitoi Palmën e Artë

Regjisori amerikan Sean Baker fitoi çmimin kryesor, Palmën e Artë, në Festivalin e 77-të të Filmit në Kanë me filmin “Anora”, duke mposhtur 21 filma të tjerë.

Juria, e udhëhequr nga regjisorja amerikane Greta Gerwig, e cila drejtoi “Barbie”, i dha çmimin prestigjioz Baker për historinë e tij për një balerin striptizi në Brooklyn të quajtur Ani, i cili takon djalin e një oligarku, me të cilin martohet edhe pas pakënaqësisë së madhe të prindërve të tij.

Ata bënë gjithçka për të prishur marrëdhënien e tyre.

Filmi me ritme të shpejta është një përzierje e komedisë dhe dramës dhe i ka impresionuar audiencës me kthesa të papritura dhe shumë humor.

“Ky ka qenë qëllimi im i veçantë si regjisor për 30 vitet e fundit”, tha Baker gjatë marrjes së çmimit.

“Nuk jam vërtet i sigurt se çfarë do të bëj me pjesën tjetër të jetës sime”, tha ai me shaka.

“Por, e di që do të vazhdoj të luftoj për kinemanë, sepse tani duhet ta mbajmë kinemanë gjallë”, shtoi ai.

”Të shikosh një film në shtëpi, ndërsa lundron me telefonin tënd dhe kontrollon emailet nuk është mënyra e duhur”, tha Baker.

“Të shikosh një film me të tjerët në një kinema është një nga përvojat e mëdha të përbashkëta. Ne ndajmë të qeshurën, pikëllimin, zemërimin, frikën dhe shpresojmë të kemi një katarsis me miqtë tanë dhe të panjohurit. Kështu që unë them se e ardhmja e kinemasë është aty ku filloi, në një kinema”, theksoi ai.

Baker u bë i njohur me komedinë e tij indie të vitit 2015 “Tangerine”, e cila u xhirua tërësisht në iPhone.

Çmimi i Madh, çmimi i dytë më i rëndësishëm i festivalit, shkoi për “All We Imagine as Light” nga regjisori indian Payal Kapadia.

Francezi Jacques Audiard mori çmimin e jurisë për muzikalin e tij “Emilia Pérez”.

Regjisori iranian Mohammad Rasoulof, i cili u largua nga Irani pasi u dënua me disa vite burg, u nderua me një çmim special të jurisë.

I lindur në vitin 1972, regjisori u largua së fundi nga Irani duke kaluar në këmbë një kufi malor përpara se të strehohej në Gjermani, ku vajza e tij po studion mjekësi.

Ishte e paqartë për një kohë të gjatë nëse ai do të vinte në festivalin e filmit.

Filmi i tij “The Seed of the Sacred Fig” tregon historinë e protestave në Iran pas vdekjes së gruas kurde 22-vjeçare Mahsa Amini në shtator 2022.

Situata në vend tregohet përmes tensioneve në një familje.

Çmimi për aktoren më të mirë u nda nga katër femra këtë vit: ai u shkoi aktoreve Karla Sofía Gascón, Zoe Saldana, Selena Gomez dhe Adriana Paz për rolet e tyre në “Emilia Pérez”.

Jesse Plemons u nderua si aktori më i mirë për rolin e tij në “Kinds of Kindness” nga Yorgos Lanthimos, regjisori i vitit të kaluar “Poor Things”.

Miguel Gomes fitoi çmimin për regjisorin më të mirë për filmin “Grand Tour”.

Coralie Fargeat u nderua për skenarin më të mirë me “The Substance”. bw

Carlo Conti merr frenat e Sanremos

Ai do të drejtojë festivalin si drejtor artistik dhe prezantues për dy vitet e ardhshme

VOAL- Pas muajsh spekulimesh, ka ardhur konfirmimi: Carlo Conti do të zëvendësojë Amadeus në rolin e drejtorit të ri artistik dhe drejtuesit të Festivalit Italian të Këngës Sanremo. Kështu bëri të ditur RAI në një deklaratë të mëngjesit të së mërkurës.

Në shënim, grupi nënvizonte unanimitetin e vendimit, të rënë dakord midis kreut të administratës Roberto Sergio, drejtorit të përgjithshëm Giampaolo Rossi dhe drejtorit të argëtimit Marcello Ciannemea.

Për Conti-n – nënvizon Viale Mazzini – nuk është një rikthim i thjeshtë në Festival, por një sfidë e re, e cila si objektiv i saj është të vazhdojë të promovojë dhe përmirësojë tendencat e reja. Conti tashmë ka drejtuar Sanremon tri edicione radhazi, nga 2015 deri më 2017.

Ndahet nga jeta në moshën 81-vjeçare aktori Vasillaq Godo

Vasillaq Godo u lind në Vlorë, më 15 shkurt 1943.

Është ndër aktorët themelues të teatrit “Petro Marko” të Vlorës, në vitin 1962. Mbaroi Institutin e Larte te Arteve për aktor, ne vitin 1967. Ka realizuar mbi 90 role, duke qenë ndër aktorët kryesore të këtij teatri.

Ka spikatur për lojën e tij realiste, me një zë të plotë ,i parapëlqyer për të jetësuar figura epike, heroike, duke gërshetuar aty me maturi me sens artistik anët e madhërishme me ato humane.

Disa nga rolet më të spikatura të tij janë Hodoja tek “Lidhur si fishekë gjerdani”, Batoja te “Jatagani”, Isa Boletini te “Besa e trojeve” etj. bw

Manthan – filmi indian në Kanë që u realizua nga gjysmë milioni blegtorë

Smita Patil luajti rolin e një gruaje fshati

 

Në mesin e viteve 1970, gjysmë milioni blegtorë indianë në shtetin Gujarat të Indisë,  kontribuan me nga dy rupi secili për të bërë një film novator.

Manthan (Dëbimi), me regji nga regjisori i nderuar Shyam Benegal, u bë filmi i parë i vendit i financuar nga një turmë njerëzish.

Filmi 134-minutësh i vitit 1976 ishte një rrëfim i fiksionalizuar i gjenezës së një lëvizjeje kooperativiste të qumështit që e transformoi Indinë nga një komb me mungesë qumështi, në prodhuesin kryesor të qumështit në botë.

Historia mori frymëzim nga Verghese Kurien – i njohur si “Qumështari i Indisë” për revolucionarizimin e prodhimit të qumështit në vend. (India sot përbën gati një të katërtën e prodhimit global të qumështit.)

Gati 50 vjet pasi u krijua, filmi Manthan i restauruar i pacenuar shfaqet në premierë botërore në tapetin e kuq këtë javë në Festivalin e Filmit në Kanë, së bashku me filmat klasikë nga Jean-Luc Godard, Akira Kurosawa dhe Wim Wenders.

Restaurimi i filmit ishte një sfidë, sipas Shivendra Singh Dungarpur, regjisor, arkivist dhe restaurues i vlerësuar me çmime.

Gjithçka që kishte mbetur nga Manthan ishte një negativ i dëmtuar dhe dy printime të zbehura. Negativi ishte shkatërruar nga myku, duke lënë vija vertikale jeshile në shumë seksione. Negativi i tingullit u shkatërrua plotësisht, duke i detyruar restauruesit të mbështeteshin në tingullin e vetëm të mbijetuar.

Restauruesit shpëtuan negativin dhe një nga stampat. Ata huazuan dhe dixhitalizuan tingullin nga printimi dhe riparuan filmin. Skanimi dhe pastrimi dixhital u kryen në një laborator në Chennai nën mbikëqyrjen e një laboratori të njohur të restaurimit të filmit me seli në Bolonja, me Benegalin dhe kineastin e tij për një kohë të gjatë Govind Nihalani që mbikëqyrnin projektin. Tingulli i filmit u rregullua dhe u përmirësua në laboratorin e Bolonjës.

Rreth 17 muaj më vonë, Manthan rilindi në 4K me definicion ultra të lartë. Benegal, një nga emrat më të mëdhenj e kinemasë indiane, thotë se filmi i mbetet shumë afër zemrës së tij. “Është e mrekullueshme të shohësh filmin të kthehet në jetë pothuajse ashtu siç e bëmë dje. Duket më mirë se printi i parë,” thotë regjisori 89-vjeçar.

Image

Aktori Naseeruddin Shah mësoi blegtori gjatë prodhimit të filmit

Zhvillim dramatik në Eurosong: skualifikohet këngëtari holandez

26-vjeçarja ishte në konkurrencë me këngën “Europapa”

Joost Klein u përjashtua nga finalja e mbrëmjes së sotme, pas një denoncimi që policia suedeze po heton

VOAL- RSI, duke iu referuar agjencive të ndryshme të lajmeve, bën të ditur se Joost Klein, këngëtari që përfaqëson Holandën në Eurovision, nuk do të marrë pjesë në finalen e kompeticionit të planifikuar për mbrëmjen e sotme, të shtunë.

Kjo u bë e ditur sot nga Unioni Evropian i Radios dhe Televizionit (EBU), duke raportuar, përmes një njoftimi për shtyp, se “policia suedeze po heton” pas “një ankese të paraqitur nga një grua nga ekipi i prodhimit”, për “një aksident që ka ndodhur pas performancës së artistit në gjysmëfinale të enjten e kaluar.

“Nuk do të ishte e përshtatshme që Klein të “vazhdonte të merrte pjesë në konkurs” ndërsa “procedura gjyqësore ndjek rrjedhën e saj”, thuhet në shënimin e lëshuar nga EBU, i cili për këtë arsye nënvizon një linjë të “tolerancës zero” për “sjellje të papërshtatshme” gjatë performancës së ngjarjes muzikore.

 

Eurovision 2024, ja dhjetë finalistët e parë

Qipro – Silia Kapsis me “Gënjeshtar”

VOAL- Pesëmbëdhjetë artistët më të mirë që konkurrojnë për finalen e së shtunës në Eurovision Song Contest 2024 performuan të martën në mbrëmje në skenë në Malmö Arena, Suedi. Dhe me televotimin publiku zgjodhi dhjetë vendet e para finaliste. Këto janë (në rend alfabetik) Qiproja, Kroacia, Finlanda, Irlanda, Lituania, Luksemburgu, Portugalia, Serbia, Sllovenia dhe Ukraina.

Ndërsa Australia, Azerbajxhani, Islanda, Moldavia dhe Polonia nuk ia dolën. Gjatë gjysmëfinales kënduan edhe tri nga gjashtë vendet tashmë finaliste: Mbretëria e Bashkuar dhe Gjermania (të cilat janë pjesë e të ashtuquajturës “pesë e madhe”, pra ato vende që japin kontributin më të madh financiar në organizimin e eventit. ) dhe Suedia (e cila fitoi edicionin e 2023 me “Tattoo” nga Loreen dhe që për këtë arsye është nikoqir i ngjarjes këtë vit).

Artistët dhe këngët që u kualifikuan në finale të martën

– Qipro: Silia Kapsis me “Gënjeshtar”
– Kroacia: Baby Lasagna me “Rim Tim Tagi Dim”
– Finlandë: Windows95man me “Pa rregulla!”
– Irlandë: Bambie Thug me “Doomsday Blue”
– Lituani: Rrip Silvester me “Luktelk”
– Luksemburgu: Tali me “Luftëtarin”
– Portugalia: Iolanda me “Grito”
– Serbi: Teya Dora me “RAMONDA”
– Slloveni: Raiven me “Veronika”
– Ukrainë: Alyona alyona & Jerry Heil me “Teresa & Maria”

Në edicionin e 68-të të konkursit muzikor marrin pjesë gjithsej tridhjetë e shtatë vende. Dhe të shtunën do të ketë njëzet e gjashtë këngëtarë që do të konkurrojnë për të fituar ngjarjen më të madhe të muzikës live në botë (vitin e kaluar regjistroi një audiencë prej 160 milionë spektatorësh në dyzet vende).

Ngjarja muzikore mbahet në Malmö Arena dhe prezantohet nga Malin Åkerman dhe Petra Mede. rsi-eb

Koncerti falas i Madonës në Rio të Brazilit mbledh shumë se 1.6 milionë fansa

Madonna mbajti një koncert falas në Rio de Janeiro të shtunën mbrëma me turma fansash që dynden për të parë idhullin e popit në plazhin e famshëm Copacabana të Brazilit.

“Rio, ja ku jemi në vendin më të bukur në botë”, deklaroi ajo kur shfaqja filloi.

Shfaqja ishte ndalesa e fundit në turneun festiv të 65-vjeçares, që kremtonte 40 vjetorin e saj në muzikë.

Më shumë se 1.6 milionë fansa vlerësohet të kenë ndjekur shfaqjen.

“A jeni gati?” Madonna postoi në llogarinë e saj në Instagram shtatë orë para shfaqjes.

Turmat e fansave u panë duke kërcyer së bashku me këngët e Madonnas të luajtura nga altoparlantët në skenë, disa orë para se të mbërrinte superylli amerikan.

Në atë që shumë e kanë quajtur një shfaqje “historike”, Madonna i bëri përshtypje audiencës me ndryshimet e shumta të kostumeve dhe shfaqjet e dritës.

Këngëtarja interpretoi disa nga hitet e saj më të mëdha, duke përfshirë Nothing Really Matters, Like a Prayer dhe Vogue, dhe në një moment me të u bashkua në skenë këngëtarja braziliane Anitta.

Kishte ekrane gjigante të vendosura përgjatë plazhit, për të siguruar që turma kryesisht braziliane të ishte në gjendje të shihte shfaqjen. Disa shikonin nga apartamentet ose hotelet, të tjerët nga varkat.

Kishte gjithashtu një prani të madhe policore për të garantuar sigurinë e të gjithë të pranishmëve.

Bluzat, suvenire dhe tabela me fytyrën e Madonnas zbukuruan lagjen ndërsa entuziazmi shpërtheu përpara koncertit.

Që kur shkëlqeu në listat e Mbretërisë së Bashkuar me Holiday në 1984, Madonna ka shënuar 71 hite të tjera, duke përfshirë 13 këngët numër një.

Image

Image

Image

Image

Ndërron jetë aktori britanik Bernard Hill, Mbreti Théoden në “The Lord of the Rings: The Return of the King”

VOAL- Ka ndërruar jetë aktori britanik Bernard Hill. Ai ishte 79 vjeç. Këtë e ka bërë të ditur BBC. Ndër interpretimet e tij më të njohura janë ato të Mbretit Théoden në “The Lord of the Rings: The Return of the King”, të kapitenit Edward Smith në “Titanic”, të Yosser Hughes në dramën Boys from the Blackstuff. Ndër çmimet e marra, çmimi i Skuadrës së Aktorëve të Ekranit. Agjenti i tij, Lou Coulson, konfirmoi vdekjen e aktorit për BBC News në orët e para të mëngjesit të së dielës.

Simfonia e nëntë e Bethovenit shfaqet për publikun

Biblioteka Shtetërore e Berlinit po vendos në ekspozitë partiturën origjinale të Simfonisë së nëntë të Ludwig van Bethoven për të shënuar 200 vjetorin e premierës së veprës.

“Dorëshkrimi do të shfaqet në Stabi Kulturwerk, hapësira e ekspozitës së bibliotekës, nga 7 maji deri më 25 gusht”, njoftoi sot biblioteka.

“Lëvizja e fundit, me vendosjen e “Ode to Joy” (Oda e Gëzimit) të Schiller, gjithashtu do të shfaqet”, tha bibliotika.

Kjo pjesë e simfonisë është përdorur si himni evropian që nga viti 1985.

Simfonia u shfaq në premierë në Vjenë më 7 maj 1824. Fletët e shkruara të muzikës u lidhën në formë libri rreth vitit 1850.

Sekretari i Bethovenit, Anton Schindler ia shiti pjesët e para të partiturës Bibliotekës Mbretërore në Berlin që në vitin 1846, ndërsa pjesët e munguara pasuan në 1901.

Vendndodhjet e ndryshme të ruajtjes për pjesë të veçanta të dorëshkrimit gjatë Luftës së Dytë Botërore nënkuptonin se ai nuk u ribashkua plotësisht deri pas ribashkimit gjerman.

Pjesa origjinale tani ruhet në Bibliotekën Shtetërore të Berlinit, ku mbahet nën masa të rrepta sigurie. “Si rregull, partitura autografike nuk del kurrë nga kasaforta”, tha Martina Rebmann, drejtuese e departamentit të muzikës Stabi.

Ajo u shfaq për herë të fundit për publikun e gjerë në vitin 2020, kur u shfaq si pjesë e një ekspozite për të shënuar 250 vjetorin e lindjes së Beethoven.bw

Gérard Depardieu në paraburgim

Aktori francez është në pyetje pas ankesave për sulme seksuale të paraqitura nga dy gra

VOAL- Ka një zhvillim të ri të rëndësishëm në hetimin e sulmit seksual të Francës kundër Gérard Depardieu.

Aktori i njohur në fakt prej ditës së sotme, të hënën ndodhet në prangat e policisë për t’u marrë në pyetje lidhur me faktet e raportuara nga dy femra. Marrja në pyetje po zhvillohet në zyrat e qarkut të tretë të policisë gjyqësore të Parisit.

Pjesa e jashtme e selisë së policisë ku u kryen marrja në pyetje e Depardieu

 

Një skenografe, e cila ka punuar në ekuipazhin e filmit “Les volets verts”, me regji të Jean Becker, akuzon Depardieu për sulm seksual ndaj saj në 2021 në Paris. Një tjetër ankesë është bërë nga një ish-asistent produksioni, i cili pretendon se ka pësuar ngacmime në vitin 2014, pak ditë para se të xhironte një film të shkurtër.

Që nga dhjetori 2020, Depardieu tashmë është akuzuar për përdhunim dhe dhunë seksuale ndaj aktores Charlotte Arnould. rsi-eb


Send this to a friend