Teherani ka paraqitur një propozim me 14 pika për përfundimin e luftës, përmes ndërmjetësimit të Pakistanit, ndërsa administrata Trump vijon të mbajë në fuqi bllokadën detare, të shqyrtojë opsione ushtarake dhe të miratojë paketa të mëdha armatimi për aleatët në Lindjen e Mesme. Presidenti amerikan, Donald Trump ka lënë të kuptohet se propozimi i ri vështirë se do të pranohet.

Sipas agjencisë gjysmëzyrtare Tasnim, Teherani ka dorëzuar një përgjigje me 14 pika ndaj një plani amerikan me nëntë pika për përfundimin e konfliktit.

Propozimi iranian thekson përfundimin e plotë të armiqësive, duke refuzuar idenë e një “ngrirjeje” të përkohshme apo armëpushimi dy-mujor, dhe kërkon zgjidhjen e çështjeve themelore brenda 30 ditëve. Sipas Iranit, prioritet duhet të jetë përmbyllja përfundimtare e luftës dhe jo zgjatja e një armëpushimi të përkohshëm.

Plani iranian përfshin kërkesa për garanci kundër veprimeve ushtarake, tërheqjen e forcave amerikane nga zonat përreth Iranit, heqjen e bllokadës detare dhe të sanksioneve ekonomike, zhbllokimin e aseteve të ngrira iraniane, pagesën e kompensimeve, si dhe ndërprerjen e armiqësive në disa fronte, përfshirë edhe Libanin. Gjithashtu, propozohet një kuadër i ri për funksionimin e Ngushticës së Hormuzit, një korridor kyç energjetik që mbetet i mbyllur që nga fillimi i konfliktit më 28 shkurt.

“Topi është në fushën e SHBA-ve”, deklaroi Ministria e Jashtme e Iranit, duke theksuar se vendi është i gatshëm si për rifillimin e negociatave, ashtu edhe për rikthimin në operacione ushtarake.

Pakistani ka luajtur një rol qendror në ndërmjetësim, duke kontribuar në arritjen e një armëpushimi në fillim të prillit dhe në organizimin e bisedimeve në Islamabad, me synimin për të ruajtur këtë rol deri në përfundimin e krizës.

Nga ana tjetër, reagimi i presidentit Donald Trump ishte i rezervuar. Përmes platformës Truth Social, ai deklaroi se do ta shqyrtojë planin iranian, por shtoi se e konsideron të vështirë pranimin e tij. “Nuk mund të imagjinoj se do të jetë i pranueshëm, pasi nuk kanë paguar mjaftueshëm për atë që kanë bërë ndaj njerëzimit dhe botës gjatë 47 viteve të fundit”, u shpreh ai. syri,net

Edward Juul Rod-Larsen, 25 vjeç, u gjet i vdekur në Oslo, në një rast që po zhvillohet paralelisht me hetimin mbi kontaktet e dyshuara të familjes së tij me Jeffrey Epstein.

Vdekja e tij ndodhi ndërsa hetimet janë duke u zhvilluar për prindërit, dy diplomatë të njohur norvegjezë.

Autoritetet norvegjeze, në bashkëpunim me policinë franceze, po hetojnë aktivitetet e Terje Rod-Larsen dhe Mona Juul, pas raportimeve që i lidhin ata me mjedisin e Epstein.

Interesi i autoriteteve u intensifikua kur u zbulua se në testamentin e tij, Epstein  dyshohet se kishte siguruar 10 milionë dollarë për Edwardin dhe motrën e tij binjake, Emma, ​​një shumë e ngjashme me atë që i atribuohet Ghislaine Maxwell.

Familja pretendon se nuk ka marrë kurrë asnjë pjesë të shumës, duke vënë në dukje se mësuan për ekzistencën e dispozitës përkatëse ekskluzivisht përmes botimeve. Në të njëjtën kohë, sqaron se dy fëmijët nuk janë përballur kurrë me ndonjë akuzë.

Njoftimi i familjes

Avokatët e familjes, Thomas Skjelbred dhe John Christian Elden, konfirmuan vdekjen e 25-vjeçarit, duke ia atribuar atë publicitetit të fortë që ishte krijuar në muajt e fundit.

“Çështja po zhvillohet në hijen e muajve të publicitetit të fortë, i cili ka pushuar së qeni kritik dhe është shndërruar në të dyshimtë, spekulativ dhe, nganjëherë, të pakontrolluar”, thanë ata në një deklaratë për gazetën norvegjeze VG.

E njëjta deklaratë theksoi se ekspozimi publik ka prekur jo vetëm prindërit, por edhe fëmijët e tyre, të cilët, siç u tha, “u tërhoqën kundër vullnetit të tyre në mekanizmin e pamëshirshëm të opinionit publik”.

Sfondi diplomatik ndërkombëtar

Dyshja e diplomatëve kishin fituar njohje ndërkombëtare për rolin e tyre në Marrëveshjet e Oslos në vitet 1990.

Terje Rod-Larsen ka shërbyer si zëvendëssekretare e përgjithshme e OKB-së, ndërsa Mona Juul shërbeu si ambasadore e Norvegjisë në Jordani, nga e cila dha dorëheqjen në shkurt, duke pranuar se kishte nënvlerësuar shkallën e kontakteve me Epstein, por duke sqaruar se ato lindën përmes bashkëshortit të saj.

Ministria e Jashtme e Norvegjisë ka njoftuar një rishikim të marrëdhënieve dhe financimit me Institutin Ndërkombëtar të Paqes, të cilin e drejtonte Rod-Larsen.

Në të njëjtën kohë, raportet thonë se dokumentet amerikane e lidhin atë me procedurat e vizave në emër të Epstein, si dhe me transaksione financiare me vlerë 250,000 dollarë në vitin 2015.

Autoritetet norvegjeze po hetojnë mundësinë e “korrupsionit serioz” dhe bashkëpunimit të mundshëm, me çiftin që mohon kategorikisht çdo përfshirje. gsh

Departamenti Amerikan i Mbrojtjes po planifikon të tërheqë rreth 5,000 trupa nga Gjermania, në një moment tensionesh të forta politike mes presidentit amerikan Donald Trump dhe kancelarit gjerman Friedrich Merz lidhur me qasjen ndaj Iranit.

Vendimi vjen menjëherë pas kritikave publike të Trump ndaj Merz, i cili deklaroi se Shtetet e Bashkuara ishin “poshtëruar” nga negociatorët iranianë. Në reagim, Trump e cilësoi kancelarin gjerman si të paaftë, duke thënë se ai po “bën një punë të tmerrshme” dhe përballet me probleme serioze në çështje si emigracioni dhe energjia.

Në një deklaratë zyrtare, zëdhënësi i Pentagonit, Sean Parnell, konfirmoi se urdhri për tërheqjen e trupave është dhënë nga Sekretari i Mbrojtjes, Pete Hegseth. Sipas tij, vendimi vjen pas një rishikimi të plotë të pozicionimit të forcave amerikane në Evropë dhe pritet të zbatohet brenda 6 deri në 12 muajve të ardhshëm.

Aktualisht, SHBA mban mbi 36,000 trupa në Gjermani, që përbën praninë më të madhe ushtarake amerikane në Evropë. Një pjesë e konsiderueshme e tyre është e stacionuar në Ramstein Air Base, një nga bazat më strategjike për operacionet amerikane.

Trump ka sugjeruar gjithashtu se mund të tërheqë trupa edhe nga Italia dhe Spanja, duke kritikuar këto vende për mungesë mbështetjeje në operacionet që lidhen me tensionet në Ngushtica e Hormuzit dhe konfliktin me Irani. bw

Një shënim i dyshuar vetëvrasjeje, që besohet se është shkruar nga Jeffrey Epstein në burgun e Manhattan-it, ka mbetur i fshehtë për gati shtatë vite, i mbyllur në një gjykatë në Nju Jork.

Sipas një zbulimi të New York Times, shënimi thuhet se u gjet nga bashkëvuajtësi i tij në korrik të vitit 2019, kur financieri u gjet pa ndjenja me një copë pëlhure të lidhur rreth qafës. Në atë kohë ai mbijetoi, por ndërroi jetë një muaj më vonë, më 10 gusht, brenda burgut.

Shënimi u vulos më pas nga një gjykatës federal si pjesë e çështjes penale ndaj bashkëvuajtësit. Kjo do të thotë se hetuesit që po shqyrtonin vdekjen e Epstein nuk kishin akses në një provë që mund të kishte qenë kyçe.

Në përmbajtjen e tij, Epstein shkruante se “ka ardhur koha të themi lamtumirë”, sipas dëshmisë së bashkëvuajtësit Nicholas Tartaglione. Edhe pse ai e përmendi ekzistencën e shënimit në një podcast vitin e kaluar, dokumenti i shkruar me dorë mbeti i panjohur për publikun, edhe pas publikimit të miliona faqeve nga Departamenti Amerikan i Drejtësisë.

New York Times raporton se shënimi nuk është gjetur në arkivat e Epstein, ndërsa një zëdhënës i Departamentit të Drejtësisë pranoi se institucioni nuk e ka parë atë.

Megjithatë, një dokument me dy faqe në arkiva përshkruan mënyrën se si shënimi u përfshi në çështjen ligjore të ndërlikuar të Tartaglione. Sipas këtij dokumenti, avokatët e tij e kanë verifikuar shënimin, pa u sqaruar mënyra. Nëse vërtetohet se është shkruar nga Epstein, ai mund të japë informacion të rëndësishëm për gjendjen e tij psikologjike në javët para vdekjes.

Shenjat në qafë dhe akuzat

Vdekja e Jeffrey Epstein u klasifikua si vetëvrasje nga mjeku ligjor i qytetit të Nju Jorkut. Megjithatë, zbulimet për mangësi serioze sigurie në burgun e Manhattan-it kanë nxitur teori të shumta mbi rrethanat e vdekjes dhe mundësinë e një vrasjeje.

Pas incidentit të korrikut, Epstein u pyet nga autoritetet e burgut për shenjat e kuqe në qafë. Ai deklaroi se ishte sulmuar nga Tartaglione dhe se nuk kishte prirje vetëvrasëse.

Nga ana e tij, Tartaglione, ish-polic i akuzuar për katër vrasje, e ka mohuar vazhdimisht këtë pretendim. Sipas dokumenteve të burgut, një javë pas akuzës fillestare, Epstein deklaroi se “nuk kishte pasur kurrë probleme” me të dhe se ndihej i sigurt në të njëjtën qeli.

Tartaglione u dënua në vitin 2023 me katër burgime të përjetshme. Ai ka apeluar vendimin dhe vazhdon të shpallë pafajësinë.

Si u gjet shënimi?

Në intervista të fundit telefonike nga një burg federal në Kaliforni, Tartaglione dha versionin e tij për mënyrën si e gjeti shënimin. Sipas tij, pasi Epstein u transferua në një sektor tjetër dhe u vendos përkohësisht nën mbikëqyrje për vetëvrasje, ai e gjeti shënimin në qelinë e tyre, të fshehur brenda një libri komik.

“E hapa librin për të lexuar dhe aty ishte,” tha ai, duke përshkruar një copë letre të verdhë të grisur nga një bllok shënimesh.

Sipas Tartaglione, shënimi përmendte se hetuesit kishin kontrolluar Epstein për muaj të tërë dhe “nuk kishin gjetur asgjë”. Më tej, ai citoi një pjesë të mesazhit: “Çfarë doni të bëj, të shpërthej në lot? Ka ardhur koha të themi lamtumirë”.

Ai shtoi se ia dorëzoi shënimin avokatëve të tij, pasi mund të ishte i dobishëm në rast se Epstein do të vazhdonte ta akuzonte për sulm.

Shënimi nuk u përmend në hetimet zyrtare për vdekjen e Epstein, përfshirë raportin e vitit 2023 nga Zyra e Inspektorit të Përgjithshëm të Departamentit të Drejtësisë. Megjithatë, një dokument i titulluar “Kronologji”, i publikuar në kuadër të dosjeve Epstein, përshkruan rrugën e tij në sistemin gjyqësor.

Dokumenti nuk sqaron pse është hartuar apo kush e ka përpiluar, dhe i referohet të përfshirëve vetëm me iniciale.

Sipas tij, më 27 korrik 2019, katër ditë pas tentativës për vetëvrasje, Tartaglione u takua me avokatin e tij kryesor, Bruce Barket, dhe e informoi për shënimin. Pasi një roje burgu nuk e lejoi të shkonte në qeli për ta marrë, avokati i sugjeroi t’ia dorëzonte avokatit tjetër që do ta vizitonte.

Më pas, u kontaktua një tjetër avokat, John Winter, për ta marrë dokumentin. Sipas kronologjisë, përpjekjet për ta verifikuar shënimin në ditët në vijim dështuan fillimisht, por më vonë u arrit certifikimi i tij në fund të vitit 2019 ose në fillim të vitit 2020.

“Avokatët e mi donin të siguroheshin që nuk e kisha shkruar unë,” tha Tartaglione në një intervistë në vitin 2025, duke shtuar se u angazhuan ekspertë grafologjie për analizën.

Gjykatësi federal Kenneth M. Karas, që mbikëqyrte çështjen, urdhëroi që shënimi të dorëzohej në gjykatë. Sipas avokatit Winter, ai e dorëzoi dokumentin te një nëpunës gjykate, por nuk kujtonte përmbajtjen e tij.

Shënimi duket se u përfshi më pas në një konflikt të zgjatur mes avokatëve të Tartaglione, çka çoi në emërimin e një avokati të jashtëm për hetim. Dokumentet përkatëse u vulosën për të mbrojtur konfidencialitetin mes avokatit dhe klientit. Në fund, gjykatësi përjashtoi Winter nga çështja, duke iu referuar një vendimi tjetër të vulosur.

Një zëdhënës i gjykatës refuzoi të komentojë mbi ekzistencën e dokumenteve të tilla, duke theksuar se ato ruhen në kasafortat e gjykatës. Panorama

Shtetet e Bashkuara të Amerikës po ndërmarrin një nismë të re për krijimin e një koalicioni ndërkombëtar me qëllim rikthimin e lirisë së lundrimit në Ngushticën e Hormuzit, një nga korridoret më të rëndësishme për tregtinë globale të energjisë.

Sipas raportimeve nga The Wall Street Journal dhe Reuters, Sekretari amerikan i Shtetit, Marco Rubio, ka miratuar krijimin e një iniciative të quajtur “Ndërtimi i Lirisë Detare” (MFC). Kjo nismë përshkruhet si një projekt i përbashkët i Departamentit të Shtetit dhe Pentagon.

Plani është detajuar në një dokument zyrtar të shpërndarë në ambasadat amerikane në mbarë botën, me synimin për të siguruar mbështetje ndërkombëtare për këtë projekt strategjik.

Sipas përmbajtjes së dokumentit, MFC konsiderohet një hap kyç drejt ndërtimit të një arkitekture të re sigurie detare në Lindjen e Mesme pas konfliktit. Kjo strukturë synon të garantojë sigurinë afatgjatë të furnizimeve energjetike, mbrojtjen e infrastrukturës kritike detare dhe ruajtjen e të drejtave të lundrimit në rrugët kryesore detare.

Dokumenti u kërkon ambasadave amerikane që t’ua paraqesin këtë iniciativë vendeve partnere deri më 1 maj, ndërsa specifikon se kërkesa nuk duhet t’u drejtohet vendeve si Rusia, Kina, Bjellorusia, Kuba dhe “aktorë të tjerë kundërshtarë të SHBA-së”.

Sipas planit, pjesëmarrja në këtë koalicion mund të marrë forma të ndryshme, duke përfshirë angazhim diplomatik, shkëmbim informacioni, zbatim të sanksioneve, prani detare apo forma të tjera mbështetjeje. Panorama

Donald Trump dëshiron të paraqesë veten si një President të fortë që ka fuqinë e tij kushtetuese deri në kufi. Në parim, si komandant të përgjithshëm të forcave të armatosura, ai mund të plotësojë një operacion ushtarak, por duhet të njoftojë zyrtarisht Kongresin brenda 48 orësh. Në luftën me Iranin, ai e bëri atë në kohën e duhur më 2 mars. Por tani po afron afati i dytë: një operacion i tillë pa pëlqimin e përfaqësuesve dhe senatorëve të mund të zgjasë vetëm 60 ditë. Ky afat skadon më 1 maj.

Nëse nuk ka një të rinj të negociuar midis Uashtonit dhe Teheranit deri atëherë, Presidenti duhet të luftojë hapat e tyre për të legjitimuar më tej operacionin ushtarak kundër Iranit. Trump, i cili rregullisht administron dekretet duke anashkaluar parlamentin në mandatin e tij të dytë, ka pak mundësi të mbetura.

Çfarë është Rezoluta e Çfarë Fuqive të Luftës?
Vetem se si ndahen fuqite midis Kongresit dhe Presidentit ne rast lufte eshte nje perdorim i Rezolutes se Fuqive te luftes. Presidentit të atëhershëm Richard Nixon nuk i pëlqen ky ligj kur u miratua në vitin 1973. Vetoja e tij, megjithatë, u anashkalu nga Kongresi me një dëm nga të tretit, duke e vënë ligjin në fuqi.

Rezoluta shiko si një mësim nga Lufta e Vietnamit, të kombinuar në vitet 1950, por vetëm në vitin 1964 Kongresi autorizoi zyrtarisht një rritje të pranisë ushtarake amerikane në rajon. Pothuajse 240 vjet më parë, themeluesit e SHBA-së formuluan qartë kompetencat në rastet në Kushtetutë: Presidenti është komandant suprem i forcave të armatosura, por vetëm Kongresi mund të shpallë luftë. Sot, deklaratat formale të luftës kanë dalë nga moda – e fundit u miratua nga Kongresi më 4 qershor 1942 kundër Bullgarisë, Hungarisë dhe Rumanisë, të cilat ishin aleate të Gjermanisë naziste në Luftën e Dytë Botërore.

Rezoluta e Fuqive të luftojë i jep Kongresit të drejta bashkëvendimi në konfliktet moderne pa një formë lufte lufte, duke u vendosur edhe në pozicionin e presidentit të funksionojë në situata të ndjeshme. Se si do të jetë situata varet, ka vendosur në Uashington, nga situata e pasigurt në Lindjen e Afërt dhe të Mesme.

Zgjatja është e mundur – por vetëm për 30 ditë
Presidenti mundet, në një kohë të gjatë me ligjin, në një periudhë të caktuar kohore amerikane 60-ditore një herë për 30 ditë shtesë – në të ardhmen. Stormy-Annika Mildner, drejtuese e ngjarjeve të kërkimit Aspen Institute Deutschland, e konsideron këtë skenarin më të mundshëm: “Unë supozoj se do t’i përdorë Trump 30 ditët shtesë – me vendimin se ka ndodhur në konflikt, se ka një armëpushim dhe se fundi i luftës është në horizont, kështu që kjo kohë është e duhur për të punuar.

Megjithatë, ky argument do të dobësohej nëse situata, për shembull në Ngushticën e Hormuzit, do të përshkallëzohej më tepër dhe nëse armëpushimi, i cili nuk afat ka kohë, do të shkelej në mënyrë masive dhe të përhershme.

“Nëse konflikti përshkallëzohet më tej tani, kur thirrja e atyre 30 ditëve është edhe më e diskutueshme sesa është tashmë”, thotë Mildner.

New York Times citon një mundësi tjetër. Trump mund të argumentojë se rregulli 60-ditor nuk zbatohet në këtë rast të veçantë. Kështu, paraardhësi i tij Barack Obama, të cilin e kritikon Trump shpesh, argumentoi në vitin 201 në lidhje me sulmet ajrore në Libi, të cilat autorizuan nga Kombet e Bashkuara, se këto nuk ishin operacione të përhershme luftarake dhe siguri jo me forca tokësore.

Pesë rezoluta – dhe pesë herë jo
Si rregull, presidentët kanë kërkuar në opinionin, dhe çështjet e Kongresit , para disa faktorëve të mëdhenj – për shembull, George W. Bush para luftës në Irak në vitin 2003. të dyja dhomat për rezolutat që kishin për qëllim të bënin lëvizjet e Trump më të rregulluar.

Rezolutat dështuan, siç, për shkak të problemeve republikane në të dyja dhomat – nuk ka disa raste me diferencën e ngushtë të ngushtë. “Përveç miratimit të rezolutave, Kongresi ka vetëm mundësi të qëndrojë për t’i dhënë fund luftës në mënyrë aktive”, thotë Stormy-Annika Mildner e Institutit Aspen Deutschland.

“Një instrument efektiv do të ishte ndërprerja e fondeve. Por kjo është politikisht e vështirë për t’u zbatuar.” Ushtria amerikane është thellësisht e rrënjosur në shoqëri dhe ndërprerje e fondeve për ushtarët ka të tillë që të ketë vetëm pak mirëkuptim.

Kongresi tashmë po ndodhin
Pesë votat në Kongres deri tani nuk do të thotë domosdoshmërisht se një votim i gjashtë – pas afatit 60-ditor – do të jetë rutinë. Disa republikë, sipas The New York Times, kanë njoftuar se do të rishqyrtojnë votat e tyre të tjera. John Curtis, një senator republikan nga Utah, thotë një senator republikan nga Utah.

Megjithatë Mildner e konsideron një miratim të tillë “jo shumë gjëra të mundshëm”: republikanë , është politikisht më e lehtë të votojnë kundër rezolutave për t’i dhënë fund luftës sesa të autorizojnë në mënyrë aktive në këtë mënyrë.

Zgjedhjet e mesit të mandatit, të cilat zgjedhin rregullisht të 435 përfaqësuesit në Dhomën e Përfaqësuesve dhe 35 nga 100 anëtarët e Senatit, mbahen më 3 tetor. Përzgjidhjet janë shpesh një mundësi për të “ndëshkuar” politikat e Presidentit, dhe sondazhet e tjera që sugjerojnë se republikanët e Trump mund të humbasin në të dyja dhomat.

Zgjedhjet dhe pasojat
Këshilltari politik amerikan Jonathan Katz i Institutit Brookings i tha DW se kandidatët, çështjet në shtetet dhe zonat zgjedhore ku priten rezultate të ngushta, po i ndjek me shumë mendje.

Anëtarët republikanë të Kongresit bëjnë që të preferojnë të qëndrojnë të papërzier sesa të përballen me presidentin, që njihen për sulmin ndaj republikanëve që ai konsideron të pabesë.”

Një nga çmimet e ulëta të Presidentit është kostoja e lartë e tij, është përkeqësuar më shumë nga rritja e ndjeshme e çmimeve të karburantit si rezultat i luftës me Iranin. Edhe nga baza e Trump, ndryshe e bashkuar fort, MAGA ka kritika të forta për luftën. Prandaj, presioni i Presidentit është i jashtëzakonshëm për të gjetur një vendim në kohë, para zgjedhjeve të tij të mandatit, që do t’i lejojë të shpëtojë reputacionin./DW

Një bisedë telefonike miqësore dhe profesionale, që zgjati mbi 1 orë e gjysmë, zhvilluan të mërkurën presidenti amerikan Donald Trump me homologun e tij rus, Vladimir Putin.

Sipas njoftimit nga Kremlini, biseda u përqendrua në Lindjen e Mesme, veçanërisht në Iran, si dhe në luftën në Ukrainë.

Në lidhje me Iranin, presidenti rus paraqiti ide për programin bërthamor të vendit dhe shprehu mbështetjen e tij për vendimin e Trump për të zgjatur armëpushimin me Iranin.

Megjithatë, Putin paralajmëroi homologun amerikan se parashikon “pasoja jashtëzakonisht shkatërruese” nëse Shtetet e Bashkuara dhe Izraeli rikthehen në veprime ushtarake në Lindjen e Mesme.

Nga ana e tij, gjithmonë sipas Kremlinit, Trump beson se një marrëveshje për zgjidhjen e konfliktit në Ukrainë është afër.

Putin propozoi gjithashtu një armëpushim në Ukrainë me rastin e Ditës së Fitores, më 9 maj, ide që u mbështet nga Trump. Kujtojmë se një armëpushim prej një dite e gjysmë  u zbatua edhe për Pashkët, më 12 prill. Megjithatë, ai akuzoi Ukrainën se përdor “metoda qartësisht terroriste” në sulmet ndaj objektivave civile.

Interes paraqet edhe referimi i Kremlinit për “sjelljen e qeverisë nën Volodymyr Zelensky”, ku thuhet se të dy liderët ndajnë qëndrime të ngjashme mbi qasjen e Kievit, e cila sipas tyre e zgjat konfliktin.

Në fund, Putin dënoi ashpër atentatin ndaj Trump, të ndodhur të shtunën e kaluar. Panorama

Presidenti i SHBA, Donald Trump ka kërcënuar sërish Iranin që të dakordësohet për një marrëveshje jo bërthamore, përndryshe, siç shprehet ai, nuk do të sillet më si një djalë i mirë dhe do të godasë me sulme.

Në një reagim në Truth Social, presidenti i SHBA ka ndarë një foto të tij me një peisazh pas të një mali ku ndodhin shpërthime të fuqishme.

Në të njëjtën kohë, presidenti amerikan i bën thirrje Teheranit të nxitojë dhe të vendosë “me zgjuarsi”, duke kërcënuar indirekt se nëse kjo nuk bëhet, operacionet ushtarake të SHBA-së dhe Izraelit kundër Iranit do të rifillojnë.

“Irani nuk po e gjen rrugën e vet. Ata nuk dinë si të nënshkruajnë një marrëveshje jo-bërthamore. Më mirë të vijnë në vete shpejt!”, shkroi ai. Panorama

VOAL-  Shtetet e Bashkuara kanë fituar akses në metalet e rralla të Groenlandës përmes një manovre financiare, pa zbatuar kërcënimet e tyre ushtarake për aneksim. Depozita më e madhe e ishullit, në fakt, u ble ditët e fundit nga kompania amerikane Critical Metals. Një depozitë e vendosur në jug të vendit konsiderohet si një nga më të mëdhatë dhe më të pasurat në botë, veçanërisht për elementë të rëndë si terbiumi dhe disprosiumi. Tokat e rralla të rënda janë më pak të bollshme se ato të lehta dhe më të vështira për t’u nxjerrë. Ato janë gjithashtu shumë të kërkuara sepse janë të dobishme në prodhimin e armëve dhe komponentëve elektronikë. Me këtë manovër financiare, Shtetet e Bashkuara po përpiqen t’i kundërvihen Kinën dhe të sfidojnë monopolin e saj pothuajse të padiskutueshëm në nxjerrjen dhe rafinimin e tokave të rralla. Pas muajsh kërcënimesh për aneksimin e Groenlandës, Presidenti i SHBA-së Donald Trump deklaroi në Davos në janar se nuk do të përdorte forcën. Megjithatë, kjo manovër financiare i lejon gjithsesi Shteteve të Bashkuara të kontrollojnë burimet më të çmuara të ishullit. RSI

Vazhdon vizita zyrtare e Mbretit Charles III dhe Mbretëreshës Camilla në Shtetet e Bashkuara të Amerikës, e shoqëruar me zhvillime të rëndësishme diplomatike dhe mesazhe të forta politike.

Monarku britanik mbajti një fjalim në Kongresin amerikan, ku u prit me duartrokitje të gjata, ovacion në këmbë dhe thirrje entuziaste nga ligjvënësit. Kjo është hera e parë që një sovran britanik i drejtohet Kongresit që nga fjalimi historik i Mbretëreshës Elizabeth II në vitin 1991.

“Po jetojmë në kohë pasigurie të madhe”, deklaroi Charles III, duke iu referuar luftës në Ukrainë dhe konfliktit në Iran, të cilat i cilësoi si sfida serioze për komunitetin ndërkombëtar.

Në fjalimin e tij, Charles III dënoi gjithashtu sulmin e fundit në Uashington, duke theksuar se “dhuna nuk do të fitojë” dhe se demokracia do të mbrohet përmes unitetit.

Një moment i veçantë ishte edhe referenca me humor ndaj shkrimtarit Oscar Wilde, duke cituar shprehjen e tij të famshme se “amerikanët dhe britanikët nuk kanë asgjë të përbashkët përveç gjuhës”, çka shkaktoi të qeshura në sallë.

Në përfundim, monarku britanik nënvizoi “miqësinë e thellë” mes dy popujve dhe theksoi se lidhja mes SHBA-së dhe Mbretërisë së Bashkuar mbetet “e pathyeshme”. Panorama

Ish-shefi i Shtabit të Përgjithshëm të ushtrisë ruse, Yuri Baluyevsky e ka kritikuar ashpër presidentin e Rusisë, Vladimir Putinin për dështimet në luftën kundër Ukrainës, duke paralajmëruar se dobësia e presidentit rus po e vë në pikëpyetje të ardhmen e vendit.

Gjenerali në pension, i cili ka qenë edhe zëvendësministër i mbrojtjes, tha se ka ardhur koha që Putini “të fillojë të luftojë realisht”.

Në një fjalim para Dhomës Publike të Rusisë, Baluyevsky kujtoi se Rusia ishte e para që zhvilloi armë hipersonike, raporton The Mirror.

Ai ironizoi se “çfarë bëmë me këtë? U mburrëm kudo: ‘Kemi armë që askush tjetër nuk i ka dhe nuk do t’i ketë së shpejti’. Por kjo nuk e bëri vendin tonë më të sigurt”.

Baluyevsky e akuzoi Putinin se nuk ka reaguar ndaj sulmeve konkrete ukrainase, si ai me dron ndaj një ndërtese në Kremlin në vitin 2023 apo sulmet ndaj aeroplanëve rusë të paralajmërimit të hershëm (AWACS).

Ai tha se “flisnim për vijat e kuqe, por sa vijë të kuqe mund të kalohen? Pyesja veten, kur do të përgjigjemi?”

Sipas tij, mungesa e reagimit dhe strategjia aktuale mund të kenë pasoja serioze, duke lënë të kuptohet se nëse situata vazhdon kështu, rrezikohet edhe vetë ekzistenca e Rusisë. Panorama

Pas një fundjave të dytë radhazi, gjatë së cilës u anuluan bisedimet e planifikuara për paqe midis negociatorëve amerikanë dhe iranianë në Islamabad, Ministri i Jashtëm iranian, Abbas Araghchi, fluturoi për në Shën Petersburg më 27 prill për t’u takuar me
Presidentin rus Vladimir Putin.

Sipas Indipence Avenue Media, takimi ishte miqësor, ku të dyja palët theksuan se të dy vendet do të vazhdonin partneritetin strategjik që zyrtarizuan në fillim të vitit 2025 .

“Ne shohim se sa me trimëri dhe heroikisht po lufton populli iranian për pavarësinë e tij, për sovranitetin e tij”, tha Putin, vendi i të cilit nisi pushtimin e plotë të Ukrainës më shumë se katër vjet më parë, duke pushtuar rreth 20% të vendit.

Për një grup dypartiak ligjvënësish amerikanë dhe analistësh që i informuan ata javën e kaluar, këto pamje mund të kenë qenë një kujtesë se marrëdhënia Rusi-Iran ka të bëjë me më shumë sesa thjesht hollësi diplomatike.

Në një seancë dëgjimore të Komisionit të Helsinkit të SHBA-së më 21 prill, ekspertët dëshmuan se Rusia e ka ndihmuar në mënyrë aktive Iranin të shënjestrojë Shtetet e Bashkuara në Lindjen e Mesme duke furnizuar inteligjencë, komponentë për dronë dhe këshilla taktike të nxjerra nga katër vjet luftë në Ukrainë. Akuza i bën jehonë atyre të bëra nga shefja e politikës së jashtme të BE-së, Kaja Kallas dhe Presidenti ukrainas Volodymyr Zelenskyy.

Raportet në media, përfshirë The Washington Post dhe MSNOW, duke cituar zyrtarë të paidentifikuar amerikanë, kanë thënë gjithashtu se Rusia po ndihmon Iranin.

“Si mund të mos supozoj se një nga arsyet pse kemi anëtarë të shërbimit amerikan të plagosur ose të vdekur në Lindjen e Mesme tani është për shkak të aftësive që Irani mori nga mbështetja stërvitore dhe materiale e Rusisë?”, pyeti senatori Thom Tillis, RN.C., në seancën dëgjimore.

Ilan Berman, nënkryetar i lartë i Këshillit Amerikan të Politikës së Jashtme, dëshmoi se Rusia i ka ofruar Iranit informacione që kanë përmirësuar synimin e Teheranit ndaj Izraelit, forcave amerikane dhe instalimeve amerikane në rajon. Ai tha se Rusia gjithashtu ka furnizuar komponentë për dronë të përmirësuar Shahed dhe ka ofruar këshilla taktike të nxjerra nga përvoja e Rusisë në përdorimin e dhjetëra mijëra dronëve sulmues gjatë katër viteve të fundit për të goditur objektiva në Ukrainë.

Më 1 mars, një ditë pasi SHBA-të dhe Izraeli nisën sulmet ndaj Iranit, një dron iranian goditi një qendër operacionesh taktike në Kuvajt, duke vrarë gjashtë ushtarë amerikanë. Të dyja palët ranë dakord për një armëpushim të brishtë më 8 prill, por nuk ka pasur një marrëveshje afatgjatë.
Për ekspertët që dëshmuan, bashkëpunimi midis Moskës dhe Teheranit është pjesë e një modeli më të gjerë.
Behnam Ben Taleblu, drejtor i lartë i Programit të Iranit në Fondacionin për Mbrojtjen e Demokracive, përshkroi “një bosht agresori autoritar dhe antiamerikan në rritje” që përfshin Rusinë, Iranin, Kinën dhe Korenë e Veriut. Taleblu tha se këto janë regjime me ideologji të ndryshme, por me një interes të përbashkët në gjetjen e mënyrave me kosto të ulët për të dobësuar Shtetet e Bashkuara dhe aleatët e tyre.

Presidenti Donald Trump ka sugjeruar se çdo ndihmë ruse për Iranin është ndoshta e parëndësishme dhe duket se e barazon atë me ndihmën ushtarake amerikane të kaluar për Ukrainën. (Administrata Trump ka eliminuar kryesisht ndihmën ushtarake për Ukrainën, ndërsa vazhdon të ndajë informacione inteligjence.)

“Ne gjithashtu ndihmojmë njerezit”, i tha ai FoxNews në një intervistë më 26 prill. “Ne e ndihmuam Ukrainën, si shembull, dhe nuk duhej ta kishim bërë deri në atë masë”.

Dëshmitarët në seancën dëgjimore të javës së kaluar argumentuan të kundërtën.

“Bashkëpunimi aktual midis Rusisë dhe Iranit, dhe koordinimi më i gjerë politik, ushtarak, ekonomik dhe informativ që është i dukshëm në të gjithë boshtin”, tha Berman, “pasqyron faktin se kundërshtarët e Amerikës janë të përkushtuar ndaj mbijetesës së njëri-tjetrit përballë presionit perëndimor”. bw