VOAL

VOAL

Koalicioni i mbi 40 shoqatave shqiptaro-amerikane i dërgojnë letër Trumpit: Mos e lejoni ndarjen e Kosovës! (shqip dhe anglisht)

May 22, 2020
5 Comments
  • author avatar
    Aleko 6 years ago Reply

    Nuk ke cfare ti shtosh keasj letrederguar presidentit te SHBA dhe institucioneve te tjera amerikane: ajoeshte nje leter serjoze ambicioze shkruar me shume culture dhe stil ne parashtrimin e te gjitha problemeve,
    qe lidhen me situaten aspak optimiste te dialogut Kosove-

    serbi,, si dhe mjafte probleme

    te tjera qe lidhen me sigurine dhe progresin ekonomik e politik te shtetit te kosoves dhe me gjere,.duke dhene dhe mjafte rekomandime te rendesishme per te ndihmuar ne gjetjen e nje zgjidhje adekuare e te qendrushme afat gjate midis dy vendeve..Ajo qe do te doja te shtoja eshte , qe per vete rendesin qe mbarte kejo leter , do te ishte mire te njihej dhe ne instutucionet e BE, si dhe presidentit Te Frances Makron dhe kancelares se Gjermanise Merkel..Do te desheronim qe ne kete list shoqatash shqipetaro amerikane te ishte dhe shoqata Shqipetaro Amerikane e Klevelandit…FLM..

  • author avatar
    Arber Muzaka 6 years ago Reply

    ******* TASKA REZULTATDHENSE 100% NDAJ MALLRAVE SERBE NE DARDANI, DUHET TE VAZHDOJE, PAVARESISHT NDERRIMIT TE QEVERIVE NE DARDANI ********* –
    ——— The result-producing Dardania’s 100% Tariff against Serb goods MUST STAND, regardless rotation of governments in Dardania ———
    Note:
    Mr. Richard Grenell (US President Special Representative/Envoy for Dardania), the solution is simple and straightforward: ask and demand from the Serb government to recognize Dardania’s sovereignty and independence without any prerequisites.

    Instead of applying Mafia style pressure on Dardania (the victim) to remove the said legitimate tariff, it’s time for you to play the ball in the Serb government (the aggressor and war criminal) court, now, not Dardania’s through undue and illegal political pressure.
    It appears that you Mr. Grenell, represent directly or indirectly interests of the Serb lobby in the US, and not the US Government and Congress official doctrine (established by US Presidents Wilson, Clinton and Bush) on Dardania.

    As the President Trump’s special Envoy, you Mr. Grenell, by demanding from Serb government to recognize Dardania, without any pre-conditions, as a sovereign and independent country- you would at the same time dispel all the rumors and opinions in the US political system, that Mr. Trump is a Putin Russian mole in the US government.
    ———————————————————————–
    Z. Kurti:
    Taksa 100% ndaj mallrave Serbe ne Kosove, ishte nje fillim shume i mire pozitiv. Rezultatet e saj po duken qarte cdo dite e me shume, ne forcimin e figures se shtetit te Dardanise/Kosoves ne arenen nderkombetare dhe dobesimin progresiv te Serbise ne marredhenie direkt me Kosoven dhe me Europen.
    Mallrat e Serbise qe nuk mund kurrsesi te konkurojne ne tregun Europian e ate boteror per shkak te cilesise se tyre te dobet per keto tregje, po i ngelen stok Serbise – duke i shkaktuar keshtu deme progresive te medha ne financat e saj.
    Pervec se ne Kosove keto mallra me pare, nuk shiteshin asgjekund ne Europe e bote, pra Kosova ishte ne nje mase te madhe, “tregu shpetues” i Serbise per prodhuesit dhe ekonomine e saj qe hynte ne tregun Dardan/Kosovar me mallra “dumping” (i.e. mallra jo te konkurrueshme ne gjendje te lire ne nje treg te caktuar, por te subvensionuara nga qeveria nepermjet uljes artificiale te cmimit te ketyre mallrave nen cmimin e tregut – per te care nje treg te caktuar dhe per te falimentuar mallrat dhe prodhuesit vendas te atij tregu).
    Kjo takse, po ashtu i ka hequr Serbise, rreth 1 miliarde ne vit valute te forte nderkombetare (Euron), qe me pare Serbia e perfitonte nga tregu i Dardanise.
    Kete valute te humbur, Serbia se merr dot nga asnje vend fqinj i saj – se asnje nga keto vende nuk operon me Euro, pervec se Dardanise.
    E shikoni pra sa i rendesishem e vital eshte per Serbine tregu Dardan i mallrave.

    Po ashtu, flitet qe Zj. Mogherini ishte pjese e mafias Italiane me lidhje te forta me mafian Serbe. Eshte pikerisht kjo mafie qe e “drejtonte” Zj. Mogherini te “insistonte” per heqjen e takses – e sidomos krimi i organizuar Serb ne veri te Kosoves qe tani po perjeton humbje te medha nga kjo takse.
    Ka dyshime te arsyeshme se edhe Z. Rama, Z. Baton Haxhiu, e Z. Thaci mund te jene te implikuar edhe ata, ne kete skeme te kordinuar. Eshte koha per te treguar edhe me tej se Kosova nenkupton qe eshte nje shtet qe “mbaron/kryen punen” (“it means business”), e nuk mund te shtyhet andej ketej (“it cannot be pushed around”).
    Po ashtu kundershtimi i juaj Z. Kurti, per Minishngenin Ballkanik eshte plotesisht i drejte dhe i bazuar ne fakte dhe politike analitike (koncept qe Rama as qe e njeh se cfare eshte).
    Me tej, tani ka ardhur koha te merren hapa te tjere drejt trupezimit (konsolidimit) te metejshem te shtetesise se Kosoves:
    1.
    Ti ndalohet hyrja kategorike ne Kosove cdo udheheqesi Serb qe mohon krimet kunder njerezimit, krimet e luftes dhe holokaustin e Serbise kunder Shqiptareve ne Kosove – njelloj sic ben SHBA dhe Izraeli sot me cdo pjesmarres te Rajhut Nazist ne luften e dyte boterore, apo cdo personi dhe qe mohon holokaustin Nazist ne Europe e kunder Hebrejve. Te njejtet (ne Serbi) nuk duhet te konsiderohen nga Qeveria e Dardanise si perfaqesues te Qeverise Serbe dhe duhet tu ndalohet cdo kontakt me Qeverine e Dardanise si dhe tu ndalohet pjesmarrja ne cfaredo lloj bisedimesh apo tryezash lidhur me Dardanine/Kosoven.
    2.
    Ti ndalohet hyrja kategorike ne Dardani/Kosove cdo udheheqesi Serb qe ka kryer direkt ose indirekt krime lufte dhe krime kunder njerezimit ne Kosove – apo ka dhene ndihmesen e tij direkte ose indirekte ne keto krime si dhe ne fushaten e spastrimit etnik dhe holokaustit Serb kunder Shqiptareve ne Dardani/Kosove. Presidenti Vucic do ishte i pari ne kete liste – si ish krahu i djathte dhe minister i propagandes ne qeverine e Miloshevicit gjate luftes ne Kosove (pra me fjale te tjera, Vucic ishte “Gebels-i” i Miloshevicit). Te njejtet, nuk duhet te konsiderohen nga Qeveria e Dardanise si perfaqesues te Qeverise Serbe dhe duhet tu ndalohet cdo kontakt me Qeverine e Dardanise si dhe tu ndalohet pjesmarrja ne cfaredo lloj bisedimesh apo tryezash lidhur me Dardanine/Kosoven.
    3.
    Ti ndalohet hyrja kategorike ne Dardani/Kosove cdo udheheqesi Serb apo individi Serb qe pengon apo punon per pengimin e njohjes nga dhe anetaresimit te Dardanise/Kosoves ne organizatat nderkombetare dhe Kombet e Bashkuara. Te njejtet, nuk duhet te konsiderohen nga Qeveria e Dardanise si perfaqesues te Qeverise Serbe dhe duhet tu ndalohet cdo kontakt me Qeverine e Dardanise si dhe tu ndalohet pjesmarrja ne cfaredo lloj bisedimesh apo tryezash lidhur me Dardanine/Kosoven.
    4.
    Ti ngrien pasurite e patundshme dhe monetare ne Kosove te njejteve nga pikat 1, 2 dhe 3.
    5.
    Ti ndalohet cdo lloj investimi apo tregtie te gjitha kompanive Serbe (private dhe shteterore) ne Dardani/Kosove.
    6.
    Te ngrihet sa me pare Gjykata Nderkombetare per Krime te Luftes, Krime kunder Njerezimit dhe Holokaustit te Serbise ne Kosove. Kjo duhet te jete nje gjykate e ngjashme me ate te Nurembergut ne Gjermani, pas luftes se dyte boterore.
    7.
    Ti hiqet me vendim gjykate nderkombetare e drejta per mbajtje te cdo forme te ushtrise dhe forcave te armatosura Serbise, ashtu sic u be me Gjermanine Naziste dhe Japonine pas luftes se dyte boterore. Te carmatoset plotesisht Serbia dhe te vihet nen mbikqyrjen e nje komisioni nderkombetar kunder riarmatimit te Serbise.
    8.
    Ti kerkohet Serbise, qasje pa kushte dhe pa kufizim te organeve te specializuara hetuese Dardane/Kosovare dhe Nderkombetare ne vendet e dyshuara si varre masive ne Serbi, ku jane groposur Shqiptaret e e zhdukur/te pagjetur, masakruar dhe vrare masivisht nga Serbia ne Kosove gjate zbatimit te holokaustit dhe krimeve te luftes e krimeve kunder njerezimit ne Kosove ne vitet 1999 dhe me pare. Shpenzimet e plota per tere keto hetime ti paguaje Serbia nje-me-nje dhe kokeulur – nen mbikqyrjen e nje komisioni Dardan/Kosovar dhe Nderkombetar.
    9.
    Ti kerkohet Serbise te paguaje tere shpenzimet per kthimin masiv dhe pa kushte te Shqiptareve te shperngulur me force gjate vitit 1999 nga veriu i Dardanise/Kosoves.
    10.
    Ti kerkohet Serbise, si pale e mundur ne lufte, te paguaje nje-me-nje, tere demshperblimet e luftes qe ajo shkaktoi ne Dardani/Kosove, si dhe te demshperbleje tere familjet Shqiptare te te vrareve dhe masakruarve nga Serbia ne Kosove gjate luftes se fundit e me pare.
    Keto demshperblime e reparacione shkojne deri 450 bilione dollare qe Serbia duhet ti paguaje menjehere e koke-ulur Dardanise.
    11.
    Lufta ne Kosove, u mbyll me marreveshjen e Kumanoves – qe ishte nje fare armpushimi dhe marreveshje per terheqje nga Dardania/Kosova e ushtrise Serbe dhe ndalimin e luftimeve, por jo nje Traktat Paqeje ku Serbia te shpallej ligjerisht pale e mundur ne lufte dhe katerciperisht fajtore per luften dhe krimet e kryera prej saj, dhe te firmoste kete Traktat Paqeje dhe Dorezimin pa kushte.
    Ti kerkohet Serbise dhe aktoreve nderkombetare te behet pikerisht kjo – nenshkrimi i nje Traktati Paqeje ku Serbia te shpallet ligjerisht pale e mundur ne lufte dhe katerciperisht fajtore per luften dhe krimet e kryera prej saj, dhe te firmose kete Traktat Paqeje dhe Dorezimin pa kushte, duke marre keshtu persiper edhe cdemtimin e plote ne cdo aspekt te pales tjeter viktime dhe fituese te luftes – qe jane Ushtria Clirimtare e Dardanise/Kosoves, populli dhe qeveria legjitime e Dardanise/Kosoves, te ndihmuara nga aleatet e saj qe ishin: Qeveria e Republikes se Shqiperise, ushtria e Shqiperise, vendet e NATO’s dhe ushtria e NATO’s. Me Traktatin e Paqes, te behet edhe njohja zyrtare e Dardanise si shte i pavaruar, nga Serbia e mundur dhe dorezuar pa kushte.

    12.
    Te njejtat masa (pikat 1-11) dhe ne te njejten kohe (duke perfshire edhe taksen 100% per mallrat Serbe) duhet te aplikoje edhe qeveria e Shqiperise kundrejt Serbise, ne mbeshtetje te plote per Dardanine/Kosoven. Keshtu keto masa te kombinuara nga ate dy vendet, do te kene efekt maksimal ne Serbi dhe ne ndryshimin e sjelljes se Serbise ndaj Dardanise/Kosoves.
    Vetem kur te jene plotesuar keto kushte paraprake dhe te logjikshme, mund Dardania te hyje ne bisedime ne kushte realisht te barabarta me Serbine, per njohje reciproke dhe per ceshtje te tjera te dy vendeve te pavaruara.
    Shenim: Taksa 100% duhet te aplikohet edhe per mallrat Greke qe me “dumping” nga qeveria Greke kane “mbytur” tregut Shqiptar sidomos ate ne jug te Shqiperise – duke shkaktuar falimentimit artificial te shume prodhuesve dhe fermereve Shqiptare ne jug te Shqiperise. Kjo si rrjedhim ka shkaktuar pengimin e konkurrences se lire ne tregun Shqiptar, dhe po mbyt lindjen dhe zhvillimin natyral te sipermarrjeve Shqiptare dhe nje tregu te shendoshe Shqiptar e produkteve qe vijne me nje treg te tille te shendoshe e te lire ne Shqiperi.

    Kjo takse duhet kategorikisht kunder Greqise edhe per faktin se Greqia eshte ne gjendje lufte me Shqiperine – dhe refuzon ne menyre te vazhdueshme per me shume se 70 vjet ta heqe Ligjin e Gjendjes se Luftes me Shqiperine.

    Nismetaret e Strategjise se Re – Tirane, Shkurt 2020. ==========================================================

  • author avatar
    Gjergj Araniti 6 years ago Reply

    JA PROGRAMI I SHTATEMBEDHJETE PIKAVE (per hyrjen e Dardanise/Kosoves ne OKB, edhe pa njohjen nga Serbia):

    — Pjesa e pare ——-

    1. Me votim te lire dhe plebishitar te hiqet kuota artificiale e perfaqesimit te minoriteteve ne Parlamentin e Dardanise (Kosoves), dhe minoritetet te perfaqesohen realisht ne Parlament me perqindjen e popullsise qe realisht kane ne Kosove. Asnje vend demokratik dhe “multietnik” ne bote nuk e ka kete marrezi ne Parlamentin e tyre, perfshire SHBA, Gjermanine, Rusine dhe vete Serbine. Nese SHBA dhe Rusia do te aplikonin kete marrezi si ne Kosove, SHBA kurre nuk do te behej e pavarur nga Perandoria Britanike dhe Rusia kurre nuk do te funksiononte per te marre edhe nje vendim te vetem fare te thjeshte ne Parlament/Duma. Po ashtu edhe SHBA sot kurre nuk do te mundin te funksiononin per te marre edhe nje vendim te vetem te thjeshte ne Kongresin e Senatin Amerikan. Nese ka ndonje shtet nga komuniteti ndekombetar qe konteston kete hap legjitim te Dardanise (Kosoves), te bisedohet ne menyre bilaterale me shtetin perkates dhe te mos leshohet pe apo te mos kete terheqje, por me dipllomaci te bisedohet por te mos hiqet dore nga qellimi.
    2. Me votim te lire dhe plebishitar te hiqet vetoja bllokuese e minoriteteve ne Parlamentin e Dardanise (Kosoves), dhe minoritetet te respektojne vullnetin e shumices si ne cdo shtet demokratik te Europes dhe ne SHBA. Kete marrezi te votes bllokuese te minoriteteve ne Parlament, se ka asnje shtet “multietnik” I botes duke filluar nga SHBA, Gjermania, Rusia e vete Serbia. Nese ka ndonje shtet nga komuniteti ndekombetar qe konteston kete hap legjitim te Dardanise (Kosoves), te bisedohet ne menyre bilaterale me shtetin perkates dhe te mos leshohet pe apo te mos kete terheqje, por me dipllomaci te bisedohet por te mos hiqet dore nga qellimi. Te hiqet me ligj gjuha Serbe si gjuhe zyrtare ne Dardani (Kosove) – meqenese Serbet ne Dardani (Kosove) perbejne me pak se 3 % te popullsise ne Kosove – ne nje kohe kur Shqiptaret ne Serbi perbejne me shume se 35% te popullsise se Serbi por nuk kane Shqipen si gjuhe zyrtare ne Serbi.
    3. Te merren masat te menjehershme per kthim masiv te Shqiptareve te debuar nga shtepite dhe trojet e tyre ne Mitrovicen veriore dhe ne tere Dardanine (Kosoven) veriore, duke perfshire edhe programe nxitese (nje shembull eshte Izraeli lidhur rivendosjen dhe ripopullimin ne zonat ku ata jane debuar nga Arabet me pare ne Izraelin e sotem). Ti kerkohet demshperblim Frances (si dhe te kerkohet denimi i saj nga nje gjykate nderkombetare per pjesmarrje dhe si ndihmese direkte ne spastrim etnik) – Franca e beri kete krim lufte nepermjet bllokimit ne pabesi te futjes se UCK ne veri te Kosoves ne 1999 – gje qe kontriboi direkt ne masakrat dhe spastrimin etnik te veriut te Dardanise (Kosoves) nga forcat Serbe me 1999, duke shkaktuar permbysjen e menjehershme te raportit etnik te popullsise ne favor te Serbeve ne ate pjese te Dardanise (Kosoves).
    4. Ti kerkohet Serbise me force dhe vendosmeri te gjithe demshperblimet e luftes per demet kolosale qe ka shkaktuar ne Dardani (Kosove) ne njerez dhe deme materiale. Keto demshperblime shkojne deri 450 bilione dollare sot. Ti hiqet e drejta Serbise te kete dhe te mbaje ushtri, ashtu sic u veprua me Gjermanine e Japonine pas luftes se dyte boterore. Ne Serbi te vendoset nje ekip ushtarak mbikqyres i Kombeve te Bashkuara dhe NATO-s, qe te mbikqyre dhe vezhgoje qe Serbia nuk krijon apo mban ushtri fshehtas apo terthorazi.
    5. Te procedohen ne gjygj nderkombetar tere kriminelet e luftes te Serbise qe kane kryer krime kunder njerezimit dhe krime te llahtarshme lufte ne Dardani (Kosove), dhe te mos negociohet deri sa keta (perfshire edhe Vucic) te mos nxirren e denohen para nje gjykate nderkombetare te pavarur, dhe nje gjykatete Kosoves. Respektivisht, te kene te drejte organet e Dardanise (Kosoves) te ndjekin e arrestojne kudo ne bote kriminelet Serbe te luftes e ti nxjerrin para gjykates speciale ne Dardani (Kosove) – sic kishte te drejte Izraeli pas luftes se dyte boterore te ndiqte e arrestonte kudo ne bote nazistet qe kishin kryer krime kunder Izraeliteve me holocaust.
    6. Te krijohet Ushtria e rregullt, Marina Luftarake dhe Aviacioni Ushtarak i Dardanise (Kosoves) menjehere dhe pa negocim. Te shpallet Ushtria e Dardanise (Kosoves) si pasardhesja e natyrshme e UCK-se, dhe te terhiqet mbrapsht dhe te anullohet vendimi inferior per shperberjen e UCK. Vendimi i meparshem inferior te korrigjohet, dhe te shpallet qe Ushtria e sotme e Dardanise (Kosoves) eshte vazhdimesi e UCK-se.
    7. Ti kerkohet Serbise te jape tere te drejtat (sic i kane Serbet e Dardanise) per Shqiptaret e Medvegjes (duke nxitur me programe nxitese edhe rikthimin e tere Shqiptaret e debuar qe atje). E njejta edhe per Bujanovcin, Presheven, Sanxhakun (ne Sanxhak 90% e popullsise atje jane Shqiptare te mbulur rrejshem si “Boshnjake apo Muslimane”), dhe ne tere fshatrat Shqiptare ne rrethinat e Beogradit (te cilet nga frika deklarohen si “Kroate katolike” ne keto fshatra Shqiptare), dhe kudo ne Serbi ku ka Shqiptare.
    Po ashtu edhe tere femijeve te lindur nga nena Shqiptare me burra Serb qe sot po behen ne mase me vajza nga Shqiperia qe martohen ne Serbi (per nje arsye apo tjeter). Keta femije te lindur me nene Shqiptare dhe keto nena Shqiptare duhet te gezojne tere te drejtat per shkollen Shqipe, kulture, emrat dhe tere te drejtat te tjera kombetare ne Serbi. Vajzat Shqiptare nuk jane kavje per qellimet raciale Serbe per te riperteritur racen Serbe sot ne Serbine qe po shkon ne renie (sic e kane planifikuar politikanet Serb ne Beograd). Per me teper, numri i pergjithshem i Shqiptareve te banojne aktualisht ne Serbi eshte shume me i madh sesa numri i Serbeve qe jetojne ne Dardani (Kosove) – e gjithe keta Shqiptare duhet te kene te drejta te plota ne cdo drejtim te mundshem.
    ———– Fundi i pjeses se pare —————-
    Zoterinj: Strategjia eshte e drejtperdrejte,
    JA PROGRAMI I SHTATEMBEDHJETE PIKAVE (per hyrjen e Dardanise/Kosoves ne OKB, edhe pa njohjen nga Serbia):

    —- Pjesa e dyte ——
    8. Te ngrihet padi nderkombetare per racizem, diskriminim ne shkalle nderkombetare kunder popullit Shqiptar te Dardanise (Kosoves) dhe qeverise se ligjshme te Dardanise (Kosoves), ne gjykatat nderkombetare kunder Rusise dhe Kines qe bllokojne aprovimin e tanishem si anetare me te drejta te plota ne Kombet e Bashkuara te Dardanise (Kosoves). Se me pranimet shumice qe Dardania (Kosova) ka sot (116 vende, nga 192 qe kane Kombet e Bashkuara), ne baze te procedures ne fuqi te Kombeve te Bashkuara, Dardania (Kosova) I ka te gjitha mundesite te pranohet ne Kombet e Bashkuara, por vetem vetoja ne Keshillin e Sigurimit te Kines dhe Rusise e pengon kete proces. Mosnjohjet nga disa vende te tjera te treta (perfshi edhe Serbine), nuk ka peshe ne kete procedure pranimi nga Kombet e Bashkuara. Shembull eshte Izraeli, qe edhe perkunder faktit qe edhe sot e kesaj dite nuk eshte njohur e nuk njihet akoma nga me shume se 30 shtete te botes (perfshi edhe shtete fqinje te Izraelit), Izraeli eshte anetar me te drejta te plota ne Kombet e Bashkuara.
    9. Te organizohen demonstrata te fuqishme te perditshme para tere ambasadave te vendeve qe nuk e kane njohur Dardanine (Kosoven) deri me sot, ne tere vendet e Europes dhe ne SHBA. Te behen peticione ne keto qeveri papushim nga intelektualet, dhe tere Shqiptaret kudo qe jane ne bote, individualisht dhe ne kuader te organizatave te ndryshme Shqiptare ne Europe dhe SHBA. Te kerkojne dhe te dalin intelektualet Shqiptare kudo ku kane mundesi e te flasim e te japin intervista e biseda programore e konsultative per kete ceshtje ne rrjetet kryesore televizive nderkombetare si CNN, CBS, MSNBC, Fox News, Dojce Velle, RAI, BBC World Service, TVSH, Albanian Broadcasting Corporation, Albanian TV in America, Canadian Broadcasting Corporation, etj.
    10. Te kerkohet dhe pranohet nje grup/ekip i zgjedhur intelektualesh dhe njerez te shquar ne fushat e veprimtarise se tyre Shqiptaro-Amerikane, nga Shqiperia vete dhe intelektuale Shqiptare nga Europa qe te sherbejne si ekip konsulent i qeverise se Dardanise (Kosoves) gjate gjithe ketij procesi te tanishem vendimtar te bisedimeve mes Dardanise (Kosoves) e Serbise (te ndermjetesuara nga Komunitetit Europian) – bisedime qe jane edhe delikate dhe me presion psikologjik dhe emocional te jashtezakonshem, bile ky ekip intelektual edhe te udheheqe procesin ne momente te caktuara qe gjykohen si shume te veshtira dhe komplekse.
    11. Ti kerkohet me ngulm aleateve strategjike te Shqiperise dhe Kosoves (SHBA, Gjermanise, Britanise, Italise, Austrise, Zvicres, Bashkimi Europian) qe ne keto momente decisive per fatet e Dardanise (por edhe te Shqiperise) te tregojne peshen e tyre, te bejne me shume, dhe te vene ne levizje levat e shumta qe kane ne disponim per zgjidhjen e kesaj ceshtjeje. Shembull I ngjashem eshte SHBA-ja. SHBA ne fillimet saj te perpjekjeve per pavaresi u mbeshtet fuqishem tek Franca dhe vende te caktuara Europiane (Franca ishte furnizuesi me i madh i SHBA-ve me kredi e grante falas, si dhe me pajisje ushtarake ne mase) – sepse Amerika atehere (si Dardania sot) nuk kishte as ushtri, as para e financa, as njerez te trajnuar per te luftuar ushtrine e fuqishme te Perandorise Britanike (sepse ata qe u vendosen me se shumti ne Ameriken Veriore ne ate kohe ishin fermere dhe bujq me nje minimum shkollimi apo pa shkollim fare). Per me shume, flota luftarake e fuqishme Franceze u dislokua ne brigjet lindore te Amerikes ne ate kohe per ti ardhur ne ndihme konkrete ushtrise clirimtare te SHBA-ve ne perballimin e mbretit/zoteruesit te deteve sic quhej flota ushtarake Britanike ne ate kohe – se SHBA-te nuk kishin fare flote luftarake ne ate kohe (ashtu sic nuk kishte UCK-ja e Dardanise aviacion ushtarak ne luften per clirim me 1999-ten).
    12. Qeveria Shqiptare te behet me aktive ne zgjidhjen e kesaj ceshtje, me veprime konkrete dipllomatike dhe politike, si venia a sanksioneve Serbise, Rusise dhe Kines per mosnjohjen dhe pengimin e afirmimit te Dardanise (Kosoves) ne arenen nderkombetare. Nese SHBA e Komuniteti Europian i kane vene sanksione te ndryshme Serbise, Rusise dhe Kines per mosnjohjen e Dardanise (Kosoves), ku eshte qeveria Shqiptare dhe ajo e Dardanise me mundesite e veta?!
    13. Te merren ne mbikqyrje dypaleshe te gjitha institucionet fetare te besimit Kristian Ortodoks ne Dardani (Kosove), nga klerike Shqiptare dhe Serbe dhe te ndermerret procesi i ndergjegjesimit dhe deklarimit te lire te etnise se tyre te te gjithe Shqiptareve Ortodokse qe me force jane detyruar te deklarohen Serbe ne te kaluaren ne Dardani (Kosove) dhe ne Serbi. Te shpallen te gjitha institucionet e besimit Kristian Ortodoks ne Dardani (Kosove) si pasuri fetare dhe kulturore e Shqiptareve dhe Serbeve (kunder statukuose se tanishme qe me te padrejte dhe ne menyre diskriminuese i shpall tere institucionet e besimit Kristian Ortodoks ne Kosove si pasuri fetare e kulturore vetem te Serbeve) – si dhe te lejohen qe Shqiptaret e Serbet te ndjekin njeheraz pa dallim sherbimet fetare ne keto institucione (dhe jo vetem Serbet sic eshte tani).
    14. Ne preambulen e Kushtetutes se Dardanise (Kosoves), Shteti i Dardanise te shpallet si Shtet i Shqiptareve, por me te drejta per te gjithe minoritetet. Shtet multietnik e pa identitet sic eshte forrmuluar tani ne Kushtetute, per te zhdukur Shqiptaret si shumice – e per ta bere Dardanine (Kosoven) si shtet i te gjitheve por i asnjerit, nuk mund te kete. Flamuri i Dardanise (Kosoves) te behet ashtu sic deshen luftetaret e UCK-se dhe Presidenti Rugova – me shqiponjen dykrenore si symbol baze te tij. Po ashtu hymni kombetar i Dardanise (Kosoves) te jete nje hymn i shumices dhe me tekst qe te kete kuptim per shumicen ne Dardani (Kosove). Te hiqet gjuha Serbe si gjuhe e dyte zyrtare ne Dardani/Kosove – pasi as gjuha Shqipe nuk eshte gjuhe zyrtare ne Serbi, dhe se pakica Serbe ne Dardani/Kosove eshte vetem me pak se 2% e popullsise se Dardanise/Kosoves.
    Ne fund te dites luften titanike dhe clirimin e Dardanise (Kosoves) e beri shumica Shqiptare dhe jo pakicat – keto pakica ne shume raste edhe u bene me pushtuesit Serbe dhe kryen krime bashke me ta, apo qendruan te menjanuar nga lufta per lirine e Dardanise (Kosoves). Dardanine e cliroi UCK-ja – me mbeshtetjen e fuqishme tokesore te Ushtrise se Shqiperise dhe mbeshtetjen ajrore te NATO-s Mbeshtetja ajrore e NATO-s u be me lejen e qeverise dhe Ushtrise Shqiptare – sepse Ushtria Shqiptare kishte forca ajrore te mjaftueshme ne ate kohe per ta bere edhe mbeshtetjen ajrore, por NATO ju lut zyrtarisht qeverise Shqiptare qe NATO te bente rolin e mbeshtetjes ajrore, dhe qeveria Shqiptare ne mirebesim ja dha ate leje.
    15. Pasi te jene permbushur plotesisht gjithe keto kushte si me siper, ti kerkohet Serbise te nenshkruaje nje traktat paqeje me Dardanine (Kosoven), ku Serbia te dorezohet pa kushte (sepse ajo eshte pale e mundur ne lufte), dhe ta njohe Dardanine (Kosoven) Shtet te pavarur ne nje afat 6 mujor.
    16. Vetem pas njohjes nderkombetare dhe fitimit te nje ulseje nga Dardania (Kosova) ne Kombet e Bashkuara, mund te fillojne bisedime dhe dialog me Serbine per ceshtje dypaleshe qe i takojne vetem vendeve te pavaruara te njohura nderkombetarisht.
    17. Nese Kina dhe Rusia nuk e njohin pa kushte Dardanine (Kosoven) brenda 6 muajsh ne Keshillin e Sigurimit, te shpallet menjehere bashkimi i Dardanise (Kosoves) me Shqiperine, dhe te kerkohet me force perjashtimi i Serbise nga Kombet e Bashkuara dhe tere organizatat rrjedhese, si dhe ti kerkohet aleateve si SHBA, France, Gjermani, Austri, Itali, Britani, etj te revokojne menjehere e pa kthim nga ata, njohjen e Serbise si shtet i pavaruar.
    ================================ Fund ==============================

  • author avatar
    GHGGFF 6 years ago Reply

    ponuk ua ka fain amerika mo kaqola po e kemi ne vqe eb lejojme veten te na perdorin zagaret qe i votojme sa per serbet e greket jane trima ata vetem e zgjerojne teritorin e tyre ne paTRIOTET SHQIPO U FALIM TROJET TONA AKOMA NUK E KENI MARE VESH SE KUSH E KA FAIN CIAS AMERIKANE I ESHTE BERE TRURI HOT B BDAGS

Komentet

ELIOT ENGEL KISHTE NJË ËNDËRR Nga Ruben Avxhiu

ELIOT ENGEL KISHTE NJË ËNDËRR:

Kur Kosova të bëhej e pavarur, do të linte Kongresin dhe do të bëhej Ambasadori i parë i Amerikës në Prishtinë

Dega e LDK-së në SHBA e Kanada eventualisht u shpërbë, por kontributi i saj në dekadën vendimtare të viteve 1990 është i paçmueshëm.

Kam pasur kënaqësinë të ndjek festën e 10-vjetorit të krijimit të degëve në qytetet kryesore amerikanoveriore ku jetonin shqiptarët, në 30 janarin e largët të vitit 2000.

Edhe restoranti “Debal Gardens” i patriotit Demë Balidemaj, në Brooklyn, nuk ekizston më por për shumë vite ishte një nga qendrat kritike të grumbullimit të komunitetit. Aty u festua edhe dekada e parë e LDK-së së përtej Oqeanit.

Mes të ftuarve të nderit ishte pikërisht kongresisti Eliot Engel që u nda nga jeta këto ditë. Ligjvënësi njujorkez ka marrë pjesë në shumë veprimtari të LDK-së në SHBA, madje ndonjëherë edhe në mbledhje kryesie në zyrën e Lidhjes në Arthur Avenue, ku gjithashtu më është dhënë rasti të jem për ta ndjekur si gazetar.

Kur e mori fjalën, Engel foli për vizitën e tij të fundit në Kosovë, menjëherë pas çlirimit prej NATO-s.

“Kam qenë disa herë në Kosovë dhe kam ndenjur në Hotelin Grand, po kjo është hera e parë që kam fjetur rehat. Nuk ishin më as horrat e Arkanit e as spiunët e Millosheviqit. Do të ketë ndodhur ndonjë ndryshim që kur isha herën e fundit”, tha ai dhe salla shpërtheu në të qeshura e duartrokitje.

“Sa të kem zë dhe forcë”, tha Engel, “do të vazhdoj luftën që Kosova të fitojë edhe pavarësinë. Më pëlqen shumë puna e kongresistit, por e vetmja gjë që do të më bënte të hiqja dorë do të ishte nëse më emërojnë Ambasador të Shteteve të Bashkuara në Republikën e pavarur të Kosovës”. Ishte një deklaratë që do ta përsëriste edhe në raste të tjera, e që atë ditë i ngriti të gjithë në kombë në “Debal Gardens”.

Ishin të ftuar figura që hodhën themelet e LDK-së në SHBA si Ramazan Bekteshi nga Chicago që mbajti edhe fjalën hyrëse, si dhe Gjevalin Gegaj nga Detroiti. Me këta e të tjerë nis historia e LDK-së në shtetet që ndodhen në zemër të kontinentit amerikan.

Dy pjesëmarrës të tjerë të çmuar ishin Ambasadori William Walker dhe aktivistja e njohur ndërkombëtare Bianca Jagger. Pak më shumë se një vit më parë kishte ndodhur masakra e Reçakut dhe dëshmia personale e Ambasadorit Walker kishte nisur zinxhirin e ngjarjeve që kishin sjellë ndërhyrjen e NATO-s dhe çlirimin e Kosovës. Pak shqiptarë e kishin parë nga afër Walkerin dhe të gjithë donin ta njihnin. Ndërkohë zonjusha jagger kishte qenë dikur bashkëshortja e vokalistit të jashtëzakonshëm të grupit “Rolling Stones”, Mick Jagger, por shqiptarët e mbledhur aty e njihnin më shumë për punën e saj të palodhur për Kosovën. Ishte nga ato rastet kur aktivistët e famshëm të paqes si ajo kishin mbështetur një luftë. Një tjetër dëshmi se lufta jonë kishte qenë një luftë e drejtë.

Ndër miqtë e komunitetin ishin ftuar Agim Karagjozi, kryetari historik i Vatrës, Avni Mustafaj kryetari i këshillit Kombëtar Shqiptaro Amerikan (NAAC), Lavdrim Cami që në atë kohë kishte gjallëruar Shoqatën Dibra. E shumë të tjerë. Kishte ligjvënës amerikanë nga Asambleja e Shtetit dhe Këshilli Bashkiak.

Nga Kosova kishte udhëtuar Dr. Alush Gashi, i cili në fjalën e tij theksoi se pas çlirimit radhën e kishte çimentimi i demokracisë në Kosovë.

Fjalimin kryesor për punën e LDK-së e mbajti kryetari për Nju Jorkun dhe trishtetet Marjan Cubi, i cili bashkë me të kudondodhshmin Naim Dedushaj përgjegjës i Zyrës së LDK-së, që kishte qenë motori i organizimit të veprimtarisë, ndanë Çertifikata mirënjohjeje për aktivistë e organizata në komunitet.

Baritoni Kreshnik Zhabiaku dhe tenori Kujtim Nela kënduan himnet kombëtare shqiptare dhe amerikane të shoqëruar në piano nga artistja e shquar Nermin Daja. Programi pati këngë e valle madje edhe humor nga humoristi i paharruar shqiptar Koço Devole.

Falenderoj veprimtarin e shquar shqiptaro-amerikan Gjovalin Gegaj që ma kujtoi këtë ngjarje të hershme dhe tani kam plot mall për atë periudhë kur i komuniteti ende zgjohej çdo mëngjes i lehtësuar që ankthi dhe drama më e rëndë e epokës moderne kishte mbetur pas dhe që bashkë me shekullin dhe mijëvjeçarin e ri një perspektivë e e re po hapej për Kosovën dhe të gjithë shqiptarët në atdhe.

Në fund, m’u kujtua se i ndjeri Eliot Engel nuk arriti dot ta realizojë ëndrrën e tij që të linte Kongresin për t’u bërë Ambasadori i parë i Amerikës në Kosovën e pavarur. Tetë vjet e 18 ditë më vonë, kur Kosova u bë e pavarur, zbuluam se na prisnin të tjera sfida. Jo të gjithë e njohën pavarësinë në botë dhe Serbia e Rusia filluan një fushatë të madhe për ta sabotuar shtetin e ri. Engel mbeti në Kongres duke u përqendruar pikërisht në njohjen e Kosovës nga shtete, organizata ndërkombëtare e platforma teknollogjike, si dhe në sigurimin e ndihmave jetike për të ngritur në këmbë shtetin më të ri të botës..

Ai mbeti në fakt një Ambasador i vërtetë i Kosovës në kryeqytetin amerikan.

 

Eliot Engel dhe Harry Bajraktari, një mësim për lobimin shqiptar sot dhe nesër Nga RUBEN AVXHIU

Në fjalimin e tij të lamtumirës në Kongresin Amerikan, më 18 dhjetor 2020, në Dhomën e Përfaqësuesve, Eliot Engel u ndal pak edhe te një nga historitë e tij të preferuara, vizitën që Harry Bajraktari i bëri kongresistit të ri në Zyrën e tij në Bronx.

Ishte një vit i rëndë për shqiptarët e Kosovës. Slobodan Millosheviqi ishte në kulm të popullaritetit të tij dhe kishte nisur përpjekjen për ta kthyer Jugosllavinë në Serbosllavi. Hapi i parë për këtë ishte eliminimi i Autonomisë së Kosovës dhe zbatimi i një sistemi segregacioni për shqiptarët që do të prekte shkollat, spitalet dhe çdo institucion të domosdoshëm të jetës së përditshme. Një ditë vjeshte, në Bronx, një biznesmen i ri, Harry Bajraktari, që kishte ardhur me prindërit nga Kosova, në moshën 13-vjeçare, i përfshirë nga emocionet rreth asaj që po ndodhte në Kosovë trokiti në derën e kongresistit të lagjes, në Bronx. Nju Jork. Harry ishte vetëm 32 vjeç dhe pas një suksesi të madh në biznesin e pronave të patundshme me partnerin dhe dajën e tij Rrustem Gecaj, po përpiqej si shumë shqiptarë të tjerë të bëhej avokat i Kosovës në politikën amerikane. Ndonëse nuk kishte takim, kongresisti e priti. Engel ishte lindur dhe rritur në lagjet e varfra në Bronx dhe i njihte shqiptarët por për Kosovën nuk dinte shumë. Por e dëgjoi me vëmendje vizitorin dhe premtoi se do të mësonte më shumë. Harry premtoi se do t’i dërgonte informacione vazhdimisht. Ashtu si Harry, edhe Eliot Engel ishte relativisht i ri. 42-vjeçar, i sapozgjedhur në Kongresin Amerikan; ai ishte ende duke mësuar rrugët në Uashington dhe influence e tij politike ishte minimale.

Në shumë kuptime, ai takim mund të ngjante si humbje kohe, nëse keni parasysh se shqiptarët kishin miq të fuqishëm në kryeqytet si kryetari i shumicës në Senatin Amerikan, Bob Dole, senatorët Al D’Amato dhe Larry Pressler apo kongresistë të famshëm si Tom Lantos e me përvojë të madhe si William S. Broomfield. Por nga ai takim nisi një miqësi e re që vetëm u rrit dha fryte për dekada me radhë. Engel do të bëhej shumë shpejt një nga kongresistët më të informuar e më me fantazi në Kongresin Amerikan. Jo vetëm që pati vizionin të themelojë Kaukusin e Çështjeve Shqiptare në Kongres, por mësoi si të kalonte kufirin më të vështirë në botë atë mes legjislativit amerikan dhe ekzekutivit, duke u hapur dyer shqiptarëve në shumë institucione e agjenci federale qeveritare amerikane. Lidhjet e tij personale me presidentit Bill Clinton dhe George W Bush patën një rëndësi të madhe historike për Kosovën, Shqipërinë dhe shqiptarët në Ballkan. Asnjë ambasador apo kompani lobimi në Uashington nuk do të bënte dot çfarë ka bërë ai në këto vite. Çdo delegacion shtetëror shqiptar nga trojet shqiptare në Uashington, është pritur, orientuar, këshilluar, ndihmuar e promovuar nga Zyra e Engelit në kryeqytetin amerikan, pa asnjë interes apo shpërblim. Në vitin 1991, Harry themeloi gazetën “Illyria”, e cila bombardoi për vite me radhë rrethet politike dhe diplomatike në Uashington me fushatë informuese për Kosovën dhe shqiptarët. Në vitin 1996 u themelua Këshilli Kombëtar Shqiptaro-Amerikan.

Së bashku me zyrën e kongresistit Engel të tria këto institucione koordinon veprimet e tyre në shërbim të kauzës shqiptare në Uashington. Historinë e tij të gjatë të bashkëpunimit me shqiptarët e kam përshkruar në një libër kushtuar jetës së tij. Ai bëri shumë miq personalë në këtë komunitet nga vëllezërit Bitici te Vehbi Bajrami (botuesi gazetës “Illyria” (që nga 2006), e shumë të tjerë me lidhje që kalonin politikën dhe ishin familjare e shoqërore. Engel ishte një mik që kishte humor, humanizëm dhe mirëkuptim. Kur u bë kryetar i Komitetit të Punëve të Jashtme në Dhomën e Përfaqësuesve, Engel u bë një nga figurat më të fuqishme të politikës së jashtme amerikane në një kohë të rëndësishme kur interesi dhe vëmendja amerikane po largoheshin nga Ballkani dhe pozitat tradicionale me të cilat ishin mësuar shqiptarët. Edhe njëherë u gjend për ne në kohën e duhur, në vendin e duhur. Një mësim i madh i kësaj historie është vlera e fillimeve modeste të avokatisë në shërbim të një çështjeje. Të përpiqesh të lidhesh me figurat dominuese të politikës është e arsyeshme.

Janë ata që mund të bëjnë kthesat e mëdha. Por nuk duhen harruar ata që sapo kanë nisur rrugën e tyre: udhëheqësit e ardhshëm të brezave që po vijnë. Gati 37 vjet më parë, Harry Bajraktari nuk u nis duke bërë kalkulime strategjike, kur trokiti në derën e kongresistit të sapozgjedhur. Por ai akt i sinqertë pa paragjykime për moshën dhe emrin e kongresistit të ri hodhi themelet e një bashkëpunimi nga më të frytshëm në historinë e komunitetit shqiptar në Amerikë. Njihuni me njerëzit që ju përfaqësojnë në nivelet më të ulëta, njihni politikanët e rinj, ata që ende duken si të parëndësishëm e të panjohur. Shpesh ndikimet dhe përvojat e hershme në jetë, mbeten të pashlyeshme. Aq më mirë nëse u përkisni brezave të afërt. Është një mundësi për të dy palët për të mësuar e edukuar njëra-tjetrën. Sidomos kur e di që po punon për një kauzë të drejtë e me zemër të pastër, avokatia nuk është punë, por një mënyrë për të mbushur jetën dhe shpirtin.

 

TË ZGJEDHURIT E POPULLIT PO E DËMTOJNË SERIOZISHT IMAZHIN E KOSOVËS NË BOTË Nga Harry Bajraktari

 

Në demokraci, dallimet në pikëpamje janë normale. Por bllokada dhe përçarjet politike në Kosovë po e tejkalojnë çdo kufi.

Historia na mëson një të vërtetë të thjeshtë: edhe kundërshtarët më të ashpër, kur është në pyetje interesi kombëtar, gjejnë mënyra për të punuar së bashku.

Shembullin e fundit e kemi në Shtetet e Bashkuara. Nënpresidenti amerikan JD Vance ka pasur në të kaluarën kritika të forta ndaj Presidentit Donald Trump. Por sot, ata kanë lënë dallimet anash dhe punojnë së bashku në një administratë, për të mirën e vendit.

Ngjashëm ndodhi edhe në vitin 2008, kur Presidenti Barack Obama dhe Hillary Clinton, pas një gare të ashpër mes tyre, bashkuan forcat në interes të shtetit.

E njëjta frymë mbizotëroi edhe në vitet ’90. Presidenti Bill Clinton dhe Senatori Bob Dole, nga dy parti rivale, bashkuan forcat për çështjen e Kosovës. Falë këtij bashkëpunimi, Kosova sot është e lirë dhe e pavarur.

Edhe historia jonë kombëtare jep të njëjtin mësim. Marrëdhënia e tensionuar mes Mbretit Zog dhe Faik Konicës nuk i pengoi ata që, kur e kërkoi interesi i shtetit, të bashkëpunojnë.

Udhëheqësit e vërtetë dëshmohen në kohë krizash. Pyetja është: a ka Kosova udhëheqës që janë të gatshëm të tejkalojnë interesat personale apo partiake dhe të vendosin shtetin në radhë të parë?

Të gjithë përfaqësuesit politikë, pa përjashtim, kanë shkëmbyer akuza të rënda. Por sot, për hir të vendit dhe interesit kombëtar, duhet të dalin përtej tyre dhe të bashkëpunojnë.

🇺🇸 🇽🇰 Nuk mund ta imagjinoni sa keq shihet Kosova nga jashtë me këtë bllokadë të tejzgjatur. U bë kohë që miqtë tanë në Washington, në çdo bisedë që kemi, na qortojnë duke na thënë se, nëse Kosova, një vend i vogël, nuk po arrin të gjejë marrëveshje brenda vetes, çfarë prisni nga ne?

Rastin e fundit e kisha në takimin me Presidentin Bill Clinton, i cili më pyeti për situatën në Kosovë dhe nëse është zgjidhur kriza politike. Është e vështirë për ne ta shpjegojmë këtë situatë. I kemi duart e lidhura.

Ne duhet t’i tregojmë botës se jemi të aftë ta udhëheqim vendin tonë. Kjo situatë shkon në favor të Serbisë dhe të gjithë atyre që nuk e duan përparimin e Kosovës.

Çdo orë e humbur e dëmton ekonominë, sigurinë dhe rrugën e Kosovës drejt anëtarësimit në NATO dhe integrimit euro-atlantik.

Prandaj, u bëj thirrje të gjithë liderëve politikë:

Uluni.

Bisedoni.

Gjeni zgjidhje.

Bëjeni për Kosovën. Historia i kujton ata që ofrojnë zgjidhje, që e zhvillojnë vendin — jo ata që e bllokojnë 🇦🇱 🇽🇰

Mos harroni ku ishim dhe ku mund të jemi, nëse punojmë së bashku.

Zoti e bekoftë Kosovën dhe mbarë popullin shqiptar 🙏

***

Harry Bajraktari është një personalitet i shquar shqiptaro-amerikan, themelues dhe botues i gazetës “Illyria” në shqip dhe anglisht (1991–1998), si dhe nënkryetar themelues i Këshillit Kombëtar Shqiptaro-Amerikan (NAAC). Veprimtar i përjetshëm për lirinë dhe pavarësinë e Kosovës, demokratizimin e Shqipërisë dhe mbrojtjen e të drejtave të shqiptarëve në Ballkan, ai është nderuar me “Urdhrin e Lirisë” nga Presidentja e Kosovës, Vjosa Osmani (2025), me Medaljen “Nderi i Kombit” nga Presidenti i Shqipërisë, Bujar Nishani (2014), me “Çmimin Presidencial për Shërbim Vullnetar” nga Presidenti amerikan George W. Bush (2006), si dhe me vlerësim nga Kongresi amerikan, me nismën e Kongresmenit Eliot Engel, me rastin e 50-vjetorit të ardhjes së familjes Bajraktari në SHBA si dhe me shumë çmime, medalje e mirënjohje nga organizata të ndryshme dhe nga bashki në Shqipëri, Kosovë dhe Amerikë.

@followers

Vatrani Vetaran Ramiz Mujaj: Foto historike me Vatranët

Vatrani Vetaran Ramiz Mujaj shkruan në rrjetin social:
“Foto me Vatranët.
Foto historike. Kjo foto më përkujton shumë gjëra në selinë e Vatrës me ish kryetari e saj Dr.Gjon Buçaj me bijtë e tij, Edward dhe Alex Buçaj:  Alexi ishte percaktues i pikave në bombardimet e NATO-s ndaj caqeve serbe ne vitin 1999. Si dhe miku im Vatran, historiani Idriz Lamaj . Nje mik i çmuar Vatran ma dergoi këtë foto i jam mirënjohës.
Foto nga arkivi im për Vatrën.”

Samiti i Diasporës lavatriçe propagandistike për t’i hedhur hi syve të shqiptarëve Nga Florida Doci

 

Para pak javësh mora ftesën zyrtare për t’iu bashkangjitur Samitit të IV të Diasporës, i cili çelet këtë javë në Tiranë.

Do të gënjeja po të thosha se nuk u befasova.

Për ata që më njohin mua, rrugëtimin tim, dhe kontributet e mia për Shqipërinë, kjo ftesë mund të dukej një vlerësim krejt i natyrshëm, ndoshta dhe i vonuar, por sidoqoftë i pritshëm.

Por befasia ime lidhet me faktin se prej gati një dekade kam qenë dhe vazhdoj të jem shënjestër e sulmeve të shumta, direkte dhe indirekte, nga po të njëjtët përfaqësues të diasporës që sot mirëpresin të ulen në të njëjtën sallë me mua.

Jo sepse sot ata më në fund vlerësojnë vërtet mendimin tim apo kanë ndryshuar qëndrim ndaj bindjeve të mia, por sepse çdo përfshirje, qoftë edhe formale a simbolike, i shërben një agjende të mirëllogaritur proqeveritare.

Ata që deri dje nuk lanë epitet pa përdorur për të më diskredituar, sot shpresojnë që pjesëmarrja ime t’u shtojë një numër më shumë në listat e gojëmbyllurve të blerë, dhe një emër më shumë në shërbim të fasadës së një uniteti të rremë.

Samiti i Diasporës, prej një dekade tashmë, ka qenë dhe mbetet një instrument politik i Ramës për të pastruar imazhin e qeverisjes së tij.

Vet krijimi i Këshillit Koordinues të Diasporës ishte një hap për të katapultuar patronazhistët jashtë vendit në role të dukshme, për të shtrirë ndikimin e Ramës në diasporë, si edhe për të kontrolluar mesazhin dhe votën përtej kufijve.

Por kjo përpjekje thjesht ka krijuar një dallim të dukshëm mes patronazhistëve të blerë, që tregtojnë propagandën pro-Rama pas dyerve të mbyllura të ambasadave, dhe patriotëve zëlartë pro-Shqipërisë, që përballen vazhdueshëm me sulme të koordinuara nga ‘dora’ e Ramës në diasporë.

Përtej ftesave të personalizuara, videove me inteligjencë artificiale apo vargjeve të sforcuara për “bijtë e historisë”,

Samiti i Diasporës mbetet një lavatriçe propagandistike e premtimeve të zbrazëta dhe arritjeve të rreme ndër vite, si dhe një përpjekje patetike për të hedhur hi syve të shqiptarëve anembanë, të cilët përballen çdo ditë me realitetin e krimit, korrupsionit dhe keqqeverisjes së Ramës.

“Me thuaj me kë rri, të them se kush je”, thotë një shprehje popullore. Prandaj, ndonëse mirënjohëse për individët në veçanti që më ftuan në shenjë vlerësimi, vazhdoj të zgjedh të mos jem në një sallë me ata që e shohin Samitin e Diasporës si një trampolinë për në kolltukët e drejtorive KÇK, që vazhdojnë të varfërojnë e rrënojnë Shqipërinë.

Kërkesë Noli Show për heqje dhe korigjim përmbajtjeje të pasaktë: Lidërshipi aktual i Vatrës nuk njihet

Te nderuar drejtues te Noli Show,

Dega Vatra Manhattan Branch ju drejtohet lidhur me nje permbajtje te transmetuar ne platformen tuaj, ku nje individ eshte prezantuar si “Kryetar i Vatres” dhe eshte paraqitur sikur organizata ka funksionuar nen drejtimin e tij.

Ky prezantim eshte faktikisht i pasakte dhe krijon nje perceptim te gabuar per publikun, duke mos reflektuar realitetin aktual te procesit ne zhvillim, i cili eshte nen trajtim nga Gjykata Supreme e Shtetit te New York-ut.

Ne praktiken e mediave ne SHBA, publikimi i informacionit te pasakte qe ndikon ne reputacion ose krijon konfuzion publik mund te sjelle pasoja civile, perfshire:

• Pergjegjesi per shpifje ose keqinformim

• Kerkesa per korrigjim ose terheqje permbajtjeje.

• Demtim te besimit publik dhe reputacionit te medias.

Per kete arsye, ne kerkojme:

• Heqjen ose korrigjimin e menjehershem te kesaj videoje nga platforma juaj.

• Sqarimin publik te natyres reale te procesit ne zhvillim.

• Shmangien e prezantimeve qe krijojne autoritet te pa verifikuar.

Qellimi i kesaj kerkese eshte te parandalohet keqinformimi dhe te ruhet integriteti i komunikimit publik.

Presim qe kjo ceshtje te trajtohet me seriozitet dhe pa vonese.

Me respekt,

Kryesia

Vatra Manhattan Branch

 

 

 

Konferenca e Vjenës, rruga drejt pavarësisë së Shqipërisë (pjesa e parë) 1896-2026 Artur Vrekaj

Në pranverë të vitit 1896 kombëtaristi Ferit Vlora takoi ambasadorin e Austro-Hungarisë në Stamboll, Heinrich Calice që t’i shprehë mendimin e tij për planet e Ballhausplatz, ministrisë së Jashtme të Austro-Hungarisë.

Ferit Vlora e falenderoi për Austro-Hungarinë, për rolin e saj ndaj myslimanëve të Bosnje-Hercegovinës. Austro-Hungaria ishte kujdesur të fitojë besimin e myslimanëve Shqiptarë. Gjatë vizitës, Ferit Vlora i dha një memorandum ambasadorit Austro-Hungarez, Calice. Ky dokument ishte i rëndësishëm, pa ekzagjerim.

Një zyrtar udhëheqës i perandorisë Ottomane si Ferit Vlora ishte duke pyetur Austro-Hungarinë, një perandori e Krishterë Europiane për mbrojtje të popullit Shqiptar me shumicë myslimane.

Memorandumi i Ferit Vlorës ishte në thelb një plan i detajuar politik dhe ai përfundoi duke shërbyer si baza e programit të konferencës së Vienës më 1896 dhe të ashtuquajturit ”Planet e Veprimit Shqiptar ” që ishte rezultat i konferencës.

Ferit Vlora kërkoi që ministria e Jashtme e Austro-Hungarisë të luajë një rol si mbrojtëse kundër Sllavëve të Ballkanit dhe gjithashtu të fillojë një politikë Shqiptare të qëndrueshme kundër sulmeve të Portës së Lartë ndaj Shqiptarëve, në mbrojtje të kombit Shqiptar.

Kjo politikë ndërhyrëse e Austro-Hungarisë ishte që të kishim anën ushtarake dhe atë ekonomike.

Ferit Vlora propozoi që luftanijet Austriake të dukeshin më shpesh në portet Shqiptare, sa të munden dhe Austro-Hungaria të marrë koncensione për ndërtimin dhe administrimin e hekurudhës në Adriatikun Lindor.

Deri më 1896 brënda kornizës së kultit të Protektoratit Katolik, vetëm Shqiptarët Katolikë që banonin në Shqipërinë Veriore i përkisnin juridiksionit të Vienës.

Në datat 17 Nëntor, 8 dhe 23 Dhjetor 1896 u mbajt konferenca për Shqipërinë në Vienë me qëllim të diskutohej Politika e Re Shqiptare.

Në takime ishin bashkëministrat Agenor Goluchowski dhe Benjamin Kallay, si dhe disa ekspertë që ishin ftuar.

Kush ishin pjesëmarrësit e konferencës së Vienës për Shqipërinë?

Julius von Sundenhorst, ishte një ish-student në akademinë e gjuhëve Orientale në Vienë që kishte trajnuar konsuj, përkthyes, ekonomistë; ai ishte zyrtari udhëheqës në ministrinë e Jashtme. Ai ishte i identifikuar jo vetëm si një ekspert në Çështjen Shqiptare, por gjithashtu edhe si një autoritet ndërkombëtar dhe publicist në perandorinë Ottomane, në tregëtinë e Lindjes, në Levant e Siri.

Norbert Schmucker ishte një tjetër ish-student në akademinë e gjuhëve Orientale që shërbeu në disa konsullata Shqiptare nga 1881-1893.

Adalbert Fuchcs, shefi i departmentit për politikën koloniale ishte ftuar prej ministrive të Jashtme.

Kallay solli Lajos Thalloczy, një ekspert në Orient, Bosnje-Hercegovinë dhe Shqipëri.

Konsulli i përgjithshëm në Shkodër, Theodor Ippen ishte ftuar nga ministritë e Jashtme edhe nga eksperienca e tij e pjesshme si një diplomat civil në Sanxhakun e Pazarit të Ri.

Julios Pisko pas gradimit në akademinë e gjuhëve Orientale shërbeu si konsull në Beograd, Bosnje-Hercegovinë dhe Shqipërinë gjeografike.

Ambasadori Austro-Hungarez në Stamboll Heinrich Calice rekomandoi tek organizatorët e konferencës priftin Shqiptar Prenk Doçi.

Prenk Doçi ishte pjesëmarrës i Kryengritjes së Lidhjes së Prizrenit kundër Ottomanëve, 1878-1881. Doçi i shpëtoi ekzekutimit duke ikur në Romë me ndihmën e shërbimit konsullor të Austro-Hungarisë.

Në Romë Prenk Doçi punoi si sekretar i kardinalit Antonio Agliardi, diplomat i Papatit që e mori Doçin si delegat apostolik të Papatit në Kanada dhe Indi për të riorganizuar kishën Katolike.

Heinrich Calice pati një marrëdhënie bashkëpunimi të ngushtë me Prenk Doçin, e cila u zhvillua gjatë periudhës së luftrave Ballkanike kur Doçi ishte nunçio në Vienë. Doçi e prezantoi veten si një nga ekspertët e Papës për Shqipërinë.

Duke qënë pjesës e nismës Shqiptare, Prenk Doçi shkroi një memorandum për ministritë e Jashtme Austro-Hungareze më 1897, në të cilin ai bëri sugjerime konkrete fokusuar në potencialin organizativ të Shqipërisë, si një shtet.

Nëse ndonjë analizon propozimet e Prenk Doçit, të cilat përfshinin një rajon Katolik, Principatë Katolike, në Shqipërinë Veriore si një njësi administrative autonome e varur formalisht nga Porta e Lartë dhe praktikisht e varur nga Austro-Hungaria duket fare thjeshtë e mundur, se Doçi kishte parasysh shëmbullin në Indi kur shkroi këtë memorandum.

Shënimet e konferencës së Vienës shfaqin se ministritë e Jashtme dhe të Financave të Austro-Hungarisë luajtën role të ndryshme strategjike në krijimin e politikës së Re për Shqipërinë.

Ky material është bazuar në punimin shkencor me materiale arkivore të arkivave të perandorisë Austro-Hungareze nga K. Degovics.

 

KËNGË E VALLE SHQIPTARE NË NBA NË ÇIKAGO- Fotoreportazh nga Skënder Karaçica

 
Më rastin e hapjes së ndeshjes sportive tashmë tradicionale Bulls-Indiana Parcers në Çikago,grupet artistike me program të pasur kulturor të traditës së këngëve dhe të valleve shqiptare,krijuan atmosferë të këndshme për sportdashësit amerikanë.Kjo paraqitje është hera e parë në historinë e klubit të njohur Bulls,që,përmes tipareve të kulturës e të traditës shekullore të popullit shqiptar,i jep pamje e shije artistike në Unitet Center për frymën e sportit,kur e kur arti sportiv di të bashkojë njerëzit në Amerikë dhe në botë.
 
Në kalendarin e veprimtarisë kombëtare të KSHA-së është vënë në spikamë kjo ngjarje për afirmimin e vlerave të kulturës e të traditës së këngëve dhe të valleve popullore shqiptar,thotë me entuziazëm të frymës së brezave të rinj në Çikago,kryetari i KSHA-së,Edon Shaqiri.Para publikut sportdashës amerikanë,koreografi me përmasën ndërkombëtare Altin Naska,kishte afruar për mbrëmjen sportive të klubit  Bulls në sallën e ngjyrosur kuq e zi, me tipare të traditës të këngëve dhe të valleve shqiptare të trevave etnike,që,tingujt dhe vokali i këngëve u duartrokitën gjatë nga të pranishmit në NBA në Çikago.
 
Programit të mbrëmjës sportive,i dhanë shije artististike grupet me kostumet tradicionale  shqiptare,Shqiponjat,grupi,,Arbëria,,nxënësit e shkollës shqipe,,Kongresi i Monastirit dhe Gurra Foundatia në Çikago dhe Viskansin.Një pamje vizuele që ishte  e veçantë në këtë mbrëmje sportive ishte logoja ,,Benny the Bull,,me plisin  shqiptar,të realizuar nga Print Studio nën drejtimin e Joka Siko.
 
Tingujt e këngëve dhe të valleve u realizuan me vokalin e Camilla Nometi,ndërsa Olti Vata me tingujt e akorduar të çiftelisë dhe Ilir e Adem Hasani me tupan,e mbuluan atmosferën artistike në sallën  sportive NBA në Çikago.Këtë program të mbrëmjes sportive mori pjesë shefi i misionit të Konsullatës së Republikës së Kosovës në Iowa,Drilon Zogaj dhe përkrahja e tij për afirmimit e vlerave kulturore shqiptare për popullin mik të Amerikës.
 

SHBA: NUK U NDALA. Gjyqet nuk më trembën kurrë. Kjo nuk është fitore personale. Kjo është fitore e Vatranëve. Nga Agustin M. Mirakaj

Vendimi i Gjykatës sot e bën të qartë atë që shumë e dinin, por pak e thanë: Vatra duhet të kthehet tek parimet.
Në këtë rrugë nuk isha vetëm.
Dega Vatra Manhattan Branch ishte promotori dhe mbështetja ime më e madhe.
Ajo ishte një familje e madhe që qëndroi pranë meje në çdo hap.
—–

NUK U NDALA.

Gjyqet nuk më trembën kurrë.

Edhe kur shumë kënaqeshin, unë vazhdova luftën dhe asnjëherë nuk u ndala.

Protestova sepse e ndjeja që ky pisllëk nuk duhet të përsëritet, ashtu siç ndodh në Shqipëri.

Këto metoda gjyqësore i përdorin vetëm ata që janë të pasigurt.

Ata mendojnë se janë të pathyeshëm dhe duan të mos lënë askënd të flasë.

Por kjo kohë mbaroi.

Vatranë të nderuar u bashkuan në rrugën time të pandalshme.

Protestat te shtëpia e Vatrës nuk u ndalën.

Na sollën policinë. Na mbyllën dyert. Por ne kurrë nuk u dorëzuam.

Lidershipi i vetshpallur nisi presionin: letra kërcënuese, përpjekje për përjashtim, mbledhje kundër meje, të cilat ishin qesharake.

Gjyqet vazhduan, nga Boston Federal Court, në New York Federal Court, deri në Supreme Court.

Siç u shpreh edhe vetë një prej tyre: “Duam t’i harxhojmë lekët Agustinit.”

Koha u vështirësua.

Por Zoti dhe familja ime ishin pika ime e forcës.

Ajo më mbështeti dhe më inkurajoi që kjo është lufta që duhet të fitoj.

Sepse mjaft më me përndjekje, mjaft më me padrejtësi.

O Sot ose kurrë.

Dhe që nga ai moment, zemra dhe bindja ime për të luftuar nuk u ndalën.

Përkundrazi, u forcuan edhe më shumë. Çdo fitore kundër tyre më jepte më shumë forcë për të vazhduar.

Në këtë rrugë nuk isha vetëm.

Dega Vatra Manhattan Branch ishte promotori dhe mbështetja ime më e madhe.

Ajo ishte një familje e madhe që qëndroi pranë meje në çdo hap.

Bashkë bëmë një përballje që Vatra nuk e kishte parë as në kohërat më të vështira të saj.

Pastaj mora nismën për hapjen e gjyqit bashkë me një grup vatranësh, shtatë patriotë që u bashkuan që kjo të mos ishte vetëm një betejë personale, por të bëhej betejë e vatranëve.

Dhe ashtu ndodhi.

Sot dua të falënderoj nga zemra të gjithë anëtarët e degës Vatra Manhattan Branch, si dhe çdo vatran që iu bashkua kësaj lufte, për të çliruar Vatrën dhe për ta vendosur atë në rrugën e idealeve për të cilat u krijua.

Jam shumë krenar që sot nuk jemi më pak. Jemi shumë. Dhe kjo është fitorja më e madhe.

Sepse kjo betejë më mësoi një gjë, e vërteta mund të shtypet për një kohë, por nuk mund të shuhet.

Presioni mund të të lodhë, por nuk të thyen nëse je i drejtë, dhe një njeri i vetëm mund të nisë një rrugë që shumë të tjerë e vazhdojnë.

Ky nuk është thjesht një shkrim.

Është një rrugë që u bë me sakrificë.

Vendimi i Gjykatës sot e bën të qartë atë që shumë e dinin, por pak e thanë: Vatra duhet të kthehet tek parimet.

Procesi duhet të jetë i drejtë.

Askush nuk është mbi rregullat.

Për këdo që ka dyshime, vendimi është i qartë dhe publik.

Unë nuk u ndala kur ishte e vështirë. Nuk do të ndalem as tani.

Kjo nuk është fitore personale. Kjo është fitore e Vatranëve.

Sot, kjo rrugë nuk është më vetëm e imja.

Është e të gjithë Vatranëve dhe për këtë arsye, jam i bindur më shumë se kurrë se Vatra do të triumfojë.

Agustin Mirakaj

Vatra Manhattan Branch

 

 

(Video) SHBA: Ndërroi jetë Agim Bardha, kampioni ndërkombëtar i golfit amerikan dhe stilisti i talentuar Nga Rafael  Floqi

Në jetën e një kombi, rrallë lindin figura që me shembullin e tyre arrijnë të frymëzojnë jo vetëm një brez, por shumë breza me radhë. Figura që nuk dallohen vetëm për suksesin, por për rrugën e vështirë që kanë ndjekur për ta arritur atë. Sot, me respekt dhe përulësi, kujtojmë dhe nderojmë jetën dhe veprën e Agim Bardhës – një njeri i thjeshtë në dukje, por i jashtëzakonshëm në shpirt dhe në vepra.

I lindur më 7 prill të vitit 1937 në Shqipëri, jeta e tij nisi në një kohë të vështirë për vendin dhe për popullin shqiptar. Fëmijëria e tij nuk ishte e lehtë. Ishte një kohë kur liria ishte e kufizuar dhe ëndrrat shpesh mbeteshin të parealizuara. Në vitin 1953, përballë një regjimi që nuk lejonte frymëmarrjen e lirë, ai dhe familja e tij morën një nga vendimet më të vështira – të largoheshin nga atdheu i tyre.

Ky nuk ishte thjesht një udhëtim gjeografik. Ishte një rrugëtim i mbushur me sakrifica, pasiguri dhe sfida të mëdha. Nga Shqipëria në Greqi, më pas në Gjermani dhe në fund në Shtetet e Bashkuara të Amerikës – çdo hap ishte një provë e forcës së karakterit dhe e shpresës për një jetë më të mirë.

Në Amerikë, Agim Bardha nuk kërkoi rrugë të lehta. Ai filloi nga e para, si shumë emigrantë të tjerë, duke punuar si berber. Me përkushtim, disiplinë dhe ndershmëri, ai ndërtoi një jetë të denjë për veten dhe familjen e tij. Por brenda tij jetonte një shpirt që kërkonte më shumë, një shpirt që nuk kënaqej vetëm me mbijetesën – por kërkonte të sfidonte vetveten.

Përtej sukseseve të tij në botën e biznesit dhe sportit, Agim Bardha ka lënë gjurmë të rëndësishme edhe në fushën e modës dhe estetikës. Në “Sallonin Bardha”, ai jo vetëm ofroi shërbime të nivelit të lartë, por krijoi një hapësirë ku stili, eleganca dhe profesionalizmi u ndërthurën në mënyrë unike. Ky sallon u kthye në një pikë referimi për komunitetin, duke reflektuar vizionin e tij për bukurinë dhe përkushtimin ndaj detajit.

Në moshën 27-vjeçare, në një moment që shumëkush do ta konsideronte të vonuar për të nisur një karrierë sportive, ai mori në dorë për herë të parë shkopin e golfit. Pa trajner, pa mbështetje profesionale, pa një rrugë të hapur përpara – vetëm me vullnetin e tij dhe besimin se mund të arrinte diçka më të madhe. Vetem duke pare se pronari Nino Gena lunte golf. Ai u dashurua me Golfin, luante dhe stervitej papushim.

Dhe pikërisht aty fillon historia e tij e jashtëzakonshme.

Me këmbëngulje të rrallë dhe një disiplinë të hekurt, Agim Bardha arriti të zhvillojë aftësitë e tij në golf, duke u bërë një lojtar i respektuar në arenën ndërkombëtare. Ai garoi në turne prestigjioze si Senior PGA Tour në Shtetet e Bashkuara dhe më pas në European Senior Tour në Europë.

Në këto gara, ai nuk ishte thjesht një pjesëmarrës. Ai ishte një konkurrent i denjë, që përballej me lojtarë me përvojë të madhe dhe arriti rezultate të shkëlqyera. Vendosjet e tij në pozicione të larta në turne si Scottish Seniors Open janë dëshmi e talentit dhe përkushtimit të tij.

Por madhështia e Agim Bardhës nuk qëndron vetëm në rezultatet sportive. Ajo që e bën historinë e tij të pavdekshme është mënyra se si ai arriti këto suksese. Ai nisi vonë. Ai ishte autodidakt. Ai nuk kishte privilegjet që shumë të tjerë i kishin. Dhe megjithatë, ai arriti të ngrihej në një nivel që shumëkush vetëm mund ta ëndërrojë.

Jeta e tij është një mësim i madh për të gjithë ne. Një dëshmi se asnjëherë nuk është vonë për të ndjekur ëndrrat. Se pengesat nuk janë fundi i rrugës, por fillimi i një sfide të re. Se forca e njeriut nuk matet me rrethanat ku lind, por me mënyrën se si ai i përballon ato.

Sot, Agim Bardha nuk është vetëm një emër në historinë e sportit. Ai është një simbol i krenarisë shqiptare në botë. Një shembull i gjallë i asaj që mund të arrijë një shqiptar me punë, përkushtim dhe besim në vetvete.

Ai përfaqëson historinë e mijëra emigrantëve shqiptarë që lanë pas gjithçka për të ndërtuar një jetë më të mirë, dhe që me mundin e tyre i dhanë emër dhe dinjitet komunitetit shqiptar kudo në botë.

Në këtë moment reflektimi, ne nuk kujtojmë vetëm një sportist. Ne kujtojmë një njeri që jetoi me dinjitet, që luftoi me ndershmëri dhe që arriti me meritë.

Le të jetë jeta e tij një frymëzim për të rinjtë, për ata që dyshojnë në vetvete, për ata që mendojnë se është vonë për të filluar. Le të jetë historia e tij një dritë që na udhëheq drejt besimit se gjithçka është e mundur kur nuk dorëzohesh.

Dhe ndërsa e kujtojmë me respekt dhe mirënjohje, le të themi me bindje të plotë:

Agim Bardha nuk ishte vetëm një kampion në golf.
Ai ishte një kampion i jetës.

Lavdi jetës dhe veprës së tij.

REFUGJATI SHQIPTAR GJEN SUKSES TË RI NË SENIOR TOUR, LARG NGA BERBERHANA

The Telegraph , 14 Korrik 1988

Nga Lee Benson, Redaktor Sporti

Të dielën e kaluar, përpara raundit final të turneut GTE Northwest Classic në Kenmore, Washington, Agim Bardha, duke luajtur mes pretendentëve në grupin e tretë nga fundi, iu afrua partnerit të tij të lojës dhe i tha:
“Prej kohës kur u arratisa nga Shqipëria nuk kam ndjerë kaq shumë emocione në stomak.”

Arnold Palmer i buzëqeshi me mirëkuptim.

Pa dyshim, rruga nga Shqipëria e izoluar nga komunizmi deri në Senior PGA Tour në Amerikë është e gjatë, e ndërlikuar dhe plot vështirësi — një rrugë që Bob Rosburg do ta përshkruante si “një goditje e pamundur.”
Por ja ku është Agim Bardha — i gjatë vetëm 1.65 m dhe 63 kg — dëshmi e gjallë se është e mundur. Se mund të arrish këtu nga atje.

Këtë javë ai ndodhet në Jeremy Ranch, duke luajtur në Showdown Classic, me dollapin e tij mes lojtarëve me mbiemra që fillojnë me “B”, pranë Butch Baird dhe Miller Barber — dhe siç thotë vetë:
“Shpresoj të mos zgjohem kurrë nga kjo ëndërr.”

Ai ka fituar tashmë 27,293 dollarë këtë sezon — një shumë e madhe në krahasim me prerjet e flokëve (do vijmë tek kjo më vonë). Vetëm javën e kaluar fitoi 9,625 dollarë në Northwest Classic — çeku më i madh në karrierën e tij profesionale. Ai realizoi 71 goditje në raundin final — një më shumë se Arnie (Palmer) me 70 — dhe përfundoi në vendin e shtatë, vetëm katër goditje pas fituesit, Bruce Crampton.

Të thuash që Agimi dhe Arnie ndoqën rrugë të ndryshme për të arritur në të njëjtin vend është pak.
Kur Palmer u bë profesionist në vitin 1954 dhe nisi një nga karrierat më të mëdha në histori, Agimi jetonte në një kamp refugjatësh shqiptarë në Greqi, duke nisur jetën e tij drejt lirisë.

Agimi e donte vendlindjen, por regjimi komunist i instaluar pas vitit 1947 nga ndikimi sovjetik e kishte shkatërruar atë jetë. Në vitin 1953, në moshën 14-vjeçare, ai u arratis bashkë me nënën dhe tre vëllezërit. Familja kaloi malet drejt Greqisë, duke shmangur patrullat kufitare komuniste.

“Ishte e rrezikshme?” — e pyesin.
“E rrezikshme? Mendoni se është e rrezikshme të arratisesh nga Rusia? Kjo ishte edhe më keq,” përgjigjet ai.

Megjithatë, ia dolën.
Pas 14 muajsh në Greqi, shkuan në Gjermani, ku jetuan dy vite, dhe më pas emigruan në Shtetet e Bashkuara. Agimi u vendos në Detroit dhe filloi punë në industrinë e makinave.

Ai punoi në prodhimin e modeleve Lincoln-Mercury të vitit 1957, por më pas u pushua nga puna.

Në kërkim të stabilitetit, u regjistrua në një shkollë kozmetike në Detroit, u diplomua dhe hapi sallonin e tij të flokëve.

Për 25 vite ai punoi si berber.
Deri në moshën 50-vjeçare… kur vendosi të ndiqte golf-in.

Ai e kishte nisur këtë sport në moshën 27-vjeçare, pasi një operacion në shpinë e detyroi të linte futbollin. Shpejt u bë një lojtar i apasionuar, autodidakt, që luante në fundjavë — i varur nga loja, por edhe i frustrur, sepse koha ishte para.

Megjithatë, ai arriti të fitojë disa turne amatorë në Michigan. U kualifikua katër herë në kampionatin kombëtar Mid-Amateur dhe çdo herë kaloi fazën e prerjes.

Por golfi mbeti një pasion… deri vitin e kaluar, kur fitoi kampionatin Michigan Mid-Amateur dhe Michigan Senior Open.

Shumë njerëz e inkurajuan të provonte Senior Tour.
Njëri prej tyre ishte Chuck Koches, anëtar i Red Run Country Club në Birmingham, Michigan — një lojtar me përvojë në Walker Cup dhe Masters.

Agimi vendosi ta provojë.

Ai mori pjesë në shkollën kualifikuese të PGA në Florida dhe u kualifikua për sezonin 1988 të Senior Tour duke u renditur në vendin e 9-të. Çeku i parë profesional ishte 1,000 dollarë.

Ai e vendosi çekun në kornizë, e vari në murin e sallonit të tij… dhe e mbylli derën.

Që atëherë, ai udhëton në turneun Senior, duke luajtur krah emrave të mëdhenj si Palmer, Casper, Player dhe Crampton — yjet që dikur i shihte në televizor ndërsa priste flokë.

“Po kaloj kohën më të bukur të jetës sime,” thotë ai.
“Nuk kam fjalë të përshkruaj sa mirë më kanë pritur të gjithë. Më ndihmojnë, më japin këshilla, më qetësojnë që të mos bëj gabime.”

Dhe në këmbim… ai u pret flokët atyre.

Kujtdo që ka ende flokë, ai i stilon — në dhomat e zhveshjes, në hotel, kudo.

Vetëm dje, Butch Baird hyri në dhomën e zhveshjes dhe i tha:
“A nuk mendon se më duhet një prerje?”

“Po dukesh pak i çrregullt,” iu përgjigj Agimi.

“Ky djalë është i shkëlqyer… na duhej një berber këtu,” tha Baird.

Dhe nuk e kishte fjalën për Miller apo Jerry.

E kishte për Agim Bardhën — refugjatin shqiptar që arriti në këtë nivel me shumë mund — dhe që nuk ka ndërmend të harrojë kurrë rrënjët e tij.

Dokument historik 17 Mars 1991: Ardhja e Sali Berishës për herë të parë në SHBA Nga Sejdi Bitiçi

Në foto: Sergio (Sejdi) Bitiçi, Sali Berisha dhe Gramoz Pashko

Ardhja ne ShBA e liderve demokratë, Dr. Sali Berisha e Dr. Gramoz Pashko, ishte lajm i bujshem ne Diasporë.

Ata moren pjese ne prezencen e ceremonise se nënshkrimit te rivendosjes të lidhjeve diplomatike mes Shqipnise dhe ShBA, qe japin fund  mosnjohjes diplomatike prej 52 vitesh mes dy shteteve.

Ishin mysafir te familjes Bitiçi dhe qendruen ne banesen tone, ne Greenwich Village, NY.

Nuk kishin strategji per kontaktimin e medias, prandaj ne orgaizuem nji komision te vogel per kete qellim. Me stafin tone modest kontaktuem media me kete PRESS RELEASE, ku CNN u pergjigj me interviste te rastit. Ja Press Release e lëshuar më 17 Mars 1991, si më poshtë:

“Liderët Demokatë të Shqipërisë vizitojnë Shtetet e Bashkuara

Dr.Sali Berisha dhe Dr.Gramoz Pashko, themeluesit e së parës parti opozitare në Shqipëri në 52 vjet arritën të mërkurën në SHBA të bëjnë takime në Departamentin e Shtetit të SHBA, me liderë të Kongresit dhe Agjensi të Ndihmave. Vizita e tyre është një zhvillim historik sepse ata përfaqësojnë për herë të parë në 52 vjet liderët e opozitës nga Shqipëria që kanë vizituar SHBA.

Shqipëria, diktatura e fundit staliniste në Europë, do të mbajë të parat zgjedhje të lira më 31 Mars. Dr.Berisha dhe Dr.Pashko janë liderët e Partisë Demokratike. Partia Demokratike paraqet opozitën më të fortë ndaj Qeverisë Komuniste të Presidentit Ramiz Alia. Dr.Berisha dhe Dr.Pashko janë duke bërë takime në Departamentin e Shtetit, me liderë të Kongresit të SHBA dhe Agjensi të Ndihmave për të diskutuar për transformimet demokratike dhe të kërkojnë ndihma ekonomike. Të premten, ata ishin të pranishëm në ceremoninë e nënshkrimit të rivendosjes së marrëdhënieve diplomatike midis Shqipërisë dhe SHBA, që i jep fund mosnjohjes 52 vjeçare midis dy shteteve. Gjatë qendrimit të tyre të shkurtër ata do të takohen edhe me komunitetin Shqiptaro-Amerikan.

Një konferencë shtypi nga Dr.Berisha dhe Dr. Pashko do të mbahet të djelën, më 17 Mars në orën 2:00 PM në sallën e ballove  të Roosevelt Hotel, Madison Avenue 45th Street, New York.

Vini re se Dr.Berisha dhe Dr.Pashko e flasin rrjedhshëm anglishten

Eventi organizohet nga: Sergio (Sejdi) Bitici, John Bitici, Mike Bitici

Shefi i Ceremonive: Sergio (Sejdi) Bitici (212) 371-8144”

Salla qe kishim rezervue ne Rosevelt Hotel ne Madison Avenue, mblodhi 900 vete te komunitetit.

Mund te them pa modesti se Dr. Berisha u lancue ate dite si President i shtetit Demokratik, Shqipnise, qe posa doli nga sketerra e diktatures komuniste.

Mbledhjen e pagzuem ALEANCA DMOKRATIKE SHQIPTARE.

 

Një Fitore për Demokracinë dhe Ringjalljen e Vatrës Gjykata Amerikane ja kthen Vatren korifenjve te saj, Konices, Nolit dhe shqiptave patriote. Nga Valentin Lumaj/Michigan

2 Prill 2026

Në një moment historik dhe vendimtar, drejtësia më në fund ka triumfuar për Vatrën dhe për të gjithë ata vatranë që besuan në parimet e saj themeluese dhe e drejta. Pas vitesh shqetësimesh, përpjekjesh dhe betejash ligjore, Gjykata Supreme e New York-ut ka marrë një vendim që rikthen ligjshmërinë, transparencën dhe rendin demokratik në Federatë.

Pardje ishte një seancë e gjatë dhe e nxehtë gjyqësore dhe dje na erdhi vendimi i fundit i gjykatës që sjell qartësi dhe drejtësi:

• Kuvendi i shpallur i 25 prillit nuk do të zhvillohet.

• Kushtetuta e vitit 2022 shpallet e pavlefshme, (dhe për pasojë të gjitha veprimet e bazuara në të janë të pavlefshme)

• Një Kuvend i ri do të mbahet më 27 qershor, sipas kërkesës tonë.

• Kushtetuta e vitit 1926, sot në 100-vjetorin e saj, shkruar nga korifenjt e Vatrës, Konica dhe Noli, kthehet edhe një herë dokumenti i vetëm ligjor që udhëheq Vatrën, kjo sipas kërkesës tonë.

• Të gjithë anëtarët e Vatrës kanë të drejtë të votojnë dhe të zgjidhen.

• Dyert e mbyllura të Selisë së Vatrës do të hapen për të gjithë vatraët që më parë ishin lënë jashtë.

Ky vendim nuk është thjesht një fitore ligjore, por fitore edhe e moralit vatran, është një rikthim te identiteti dhe vlerat e vërteta të Vatrës. Është një dëshmi se askush nuk është mbi rregullat dhe se demokracia nuk mund të zëvendësohet me vendime të njëanshme, një mesazh i qartë se Vatra nuk mund dhe nuk do të jetë kurrë pronë e askujt dhe dëshmi se e drejta triumfon.

Kjo situatë filloi në Kuvendin e Vatrës të shkurt të vitit 2022, kur një Kanunore e re u propozua, por nuk u miratua dhe nuk u certifikua kurrë sipas rregullave. Megjithatë, ajo u trajtua si e vlefshme nga drejtuesit, duke u përdorur si bazë për ndryshime të rëndësishme strukturore. Madje, pas përfundimit të Kuvendit, iu shtuan edhe nene të tjera në mënyrë klandestine, në kundërshtim të plotë me çdo procedurë demokratike. Kryetari i Vatrës, i zgjedhur për një vit, tjetërsoi votat dhe qendroi në krye të Vatrës jashtë çdo të drejte dhe morali demokratik për më shumë se 4 vjet.

Sikur nuk u mjaftuan me kaq, të gjitha strukturat drejtuese nuk u zgjodhën sipas Statutit, por u emëruan nga kryetari i Vatrës duke e kthyer Vatrën në një piramidë pa baze ligjore.

Detyrimet për transparencë financiare çdo katër muaj, u shpërfillën për më shumë se katër vite. Mbi $80 000 të mbledhura nga vatranët për termetin në Shqipëri, nuk dihet fati tyre. Vatranët dhe publiku shqiptar nuk patën asnjë transparence se ku shkojnë pagesat e anëtarësisë, donacionet, te ardhurat nga reklamat apo nga qeratë e apartamenteve të Vatrës. Për 4 vjet nuk u paguan taksat e shtetit apo as faturat e ujit të shtëpisë së Vatrës, që rrezikoi marrjen nga shteti të saj. Kërkesat për auditim të pavarur u refuzuan vazhdimisht.

Lista e abuzimeve është pafund. Këto nuk ishin gabime të vogla, por shkelje serioze të parimeve të përgjegjshmërisë dhe mirëqeverisjes, të një organizate famëmadhe si Vatra.

Pergjegjes për këtë situatë, mendoj se janë ata që janë në timonin e Vatrës, Elmi Berisha kryetar dhe Alfons Grishaj nënkryetar, po ashtu edhe Pashko Camaj sekretar, si nënshkrues i gjyqeve ndaj Vatranëve.

Dhjetra vatranë që ngritën zërin me kritikën e tyre për të shpëtuar Vatrën nga ky degradim i vlerave të saj, u përjashtuan, u anatemuan, u paditën nëpër gjyqe apo ju mbyllën dyert e Vatrës. Kjo goditi rëndë jo vetëm strukturën, por edhe shpirtin e organizatës duke krijuar një ndarje të madhe në mes vatranëve.

Për më tepër, gjatë kësaj periudhe, shumë nga veteranët e Vatrës dhe intelektualët që për dekada kanë kontribuar në ruajtjen dhe forcimin e saj, u lanë mënjanë, dhe nuk u trajtuan me respektin që meritojnë. Zëri i tyre, përvoja dhe mençuria e tyre, në vend që të vlerësoheshin, u injoruan, duke dëmtuar jo vetëm unitetin, por edhe vetë frymën e organizatës.

Në Nëntor 2025, një grup i madh anëtarësh ndërmorën hapin e duhur ligjor, duke kërkuar nga gjykata të shqyrtojë vlefshmërinë e bazës ligjore të strukturave të Vatrës dhe të ashtuquajturës Kanunore e re. Në Janar 2026, megjithëse çështja ishte në gjykim, drejtuesit e Varës shpallën Kuvendin e ri të Vatrës me 25 prill 2026, kuvend që do të mbulonte një herë e mirë shkeljet dhe abuzimet 4-vjeçare. Ne kërkuam nga gjykata ndërhyrje urgjente për të parandaluar dëme të mëtejshme të pariparueshme. Gjykata miratoi një urdhër ndalues të përkohshëm ndaj drejtuesve të Vatrës (TRO), duke ndalur këtë proces.

Ndërsa pardje ishte një seancë e gjatë dhe e nxehtë gjyqësore dhe dje na erdhi vendimi i fundit i gjykatës që sjell qartësi dhe drejtësi, vendimet e së cilës i shkrova më lart.

Së fundmi, mbas këtë përballje, ndihem mirë që isha ndër të parët që ngrita zërin kundër këtyre padrejtësive dhe shkeljeve, duke filluar këtë lëvizjeje për rikthimin e ligjshmërisë dhe demokracisë në Vatër. Për pasojë isha i pari që drejtuesit me moral të kufizuar më dënuan me “fletërrufe”, më përjashtuan, më paditën në gjykatat e larta Federale dhe Supreme të Massachuset dhe New York në emër të Vatrës dhe kërkuan miliona dollarë shpërblim. Në vazhdim gjykatat mohuan një nga një dhe të gjitha kërkesat dhe mocionet e drejtuesve e Vatrës ndaj meje. Pavarësisht kërcënimeve, presioneve dhe përpjekjeve për të më heshtur përmes proceseve gjyqësore, dhe me shpenzime të mëdha financiare, nuk u tërhoqa. Qëndrova i palëkundur në mbrojtje të së vërtetës dhe të interesit të Vatrës, së bashku me dhjetra vatranë të tjerë që iu bashkuan kësaj kauze të drejtë.

Sot unë personalisht, së bashku me miqtë e mij vatranë që ngritën zërin, që qëndruan të palëkundur përballë presioneve dhe që luftuan për të vërtetën, ky është një moment krenarie dhe drejtësie.

Por mbi të gjitha, ky është një moment reflektimi dhe bashkimi.

Le të shërbejë kjo fitore si një urë bashkimi, jo si një arsye për ndarje. Le të rikthejmë dialogun, mirëkuptimin dhe frymën e bashkëpunimit. Vetëm të bashkuar mund të përmbushim misionin e saj dhe të ndërtojmë një të ardhme më të fortë dhe më të drejtë për Vatrën.

Me Kuvendin e 27 qershorit përpara, kemi një mundësi të artë për të rifilluar mbi baza të shëndosha, me ligjshmëri, disiplinë, transparencë dhe përfshirje të vërtetë të të gjithë anëtarëve. Është koha për të rikthyer besimin, për të respektuar kontributin e çdo brezi dhe për të ecur përpara së bashku.

Është koha që të kthehemi në mision e shenjtë të Vatrës: të mbrojmë dhe promovojmë çështjen kombëtare shqiptare, të ruajmë identitetin, gjuhën dhe kulturën shqiptare në diasporë, si dhe të forcojmë lidhjet midis shqiptarëve kudo që ndodhen. Ky mision kërkon përkushtim, unitet dhe integritet, vlera që duhet të udhëheqin mendjet dhe veprat tona në vazhdim.

Sot është koha që të gjithë anëtarët e Vatrës, pa dallim se kë kanë mbështetur në të kaluarën, të lënë pas përçarjet dhe të shohin përpara me përgjegjësi dhe respekt të ndërsjellë. Kur u ndamë, të gjithë humbëm, humbi Vatra, tani që fituam, të gjithë fituam, fitoi Vatra. Vatra është më e madhe se çdo individ apo grup. Ajo i përket të gjithëve.

Me respekt, Valentin Lumaj

 


Send this to a friend