Le të shohim si matematika bëhet armik i mitit serb. Sepse po të mbaheshin ndonjëherë lojëra olimpike në gënjeshtër, medalja e artë, pa asnjë konkurrencë, do t’i takonte Serbisë.
Sidomos për temën e Kosovës legjendare.
Por nuk na duhen emocione as retorikë. Na duhen vetëm numrat.
Llogaritja – nga 1389 deri në 2026
Ta marrim periudhën e kufizuar që edhe vetë serbët pëlqejnë ta citojnë, nga Beteja e famshme e Kosovës në vitin 1389 e deri sot, në vitin 2026.
2026 − 1389 = 637 vite
Ky është korniza e përgjithshme kohore me të cilën operohet kur flitet për “Kosovën serbe”.
Tani ta shtrojmë pyetjen e vërtetë:
Sa nga këto 637 vite Kosova ka qenë realisht nën pushtetin e Serbisë?
Matematika e vërtetë
Serbia formalisht mori pushtetin mbi Kosovën në vitin 1912 dhe atë me forcë, përmes armëve, e jo me të drejtë.
Ai pushtet zgjati deri në vitin 1999, kur Kosova doli nga administrimi serb.
1999 − 1912 = 87 vite.
Pra, gjithsej vetëm 87 vite.
Përkundër kësaj, në 550 vitet e mbetura Kosova ishte nën të tjerët.
E megjithatë, logjika serbe pretendon se numri 87 është më i madh se numri 550.
Ja rekordi olimpik në matematikën mitomane.
Konteksti që heshtet
Të kthehemi në vitin 1878 dhe Kongresin e Berlinit, kur Serbia për herë të parë në histori u njoh ndërkombëtarisht si shtet. Me kufij që shtriheshin nga Beogradi deri në Vranjë.
Për Kosovën asnjë gjurmë. Asnjë përmendje.
Kosova u përvetësua vetëm në vitin 1912 – po atë vit kur Shqipëria u njoh ndërkombëtarisht si shtet i pavarur.
Rastësi? Vështirë.
Pyetja kyçe
Mbi çfarë baze Kosova ka qenë ndonjëherë “serbe”, kur Serbia nga të gjithë pushtuesit e ka mbajtur më së shkurtri dhe vetëm me pushkë e ka marrë?
Nëse nga ato 87 vite e zbresim periudhën e Jugosllavisë së Titos (45 vite), në të cilën Kosova nuk ishte nën Serbi por nën administrim federal — del se Serbia ka qeverisur Kosovën në mënyrë të pavarur vetëm rreth 42 vite.
Tani një postskriptum spektakolar për kishat dhe manastiret
Tregimet për kishat ortodokse dhe manastiret si “provë e Kosovës serbe” paraqesin një mashtrim të rëndë historik.
Këto objekte sakrale, si edhe ato në Mal të Zi, nuk janë dëshmi e një serbizmi fantomik.
Ato janë dëshmi e ortodoksisë.
Dhe ortodoksia nuk është shpikje serbe. Atë e kanë besuar edhe më herët dhe më thellë:
Bullgarët, grekët, maqedonasit, rumunët, malazezët…
Kisha nuk dëshmon se e kujt është toka. Dëshmon vetëm se e kujt ka qenë feja.
Prandaj ky tekst do të shkaktojë shumë polemika, por jo te ata që e duan historinë, por te ata që e duan mitin.
Te ata të cilëve faktet dhe matematika thjesht nuk u pëlqejnë.
Burimi:
Aktuelno, datë 30 prill 2026




Komentet