Mësuesja ua shpjegon konceptin e plotësisë nxënësve të saj:

“Nëse marrim një kungulleshkë, katër karota, tri patate, një kërcell selino dhe njëzet bizele, çfarë kemi bërë?”

Pjerini ngre dorën dhe ngrihet nga banka:

“Një supë të mirë, mësuese!”

Mësuesja e gjeografisë e pyet klasën:

“Nëse Toka është e rrumbullakët, si ka mundësi që ne nuk biem?”

Pjerini përgjigjet menjëherë:

“Për shkak të ligjit të gravitetit, zonjushë.”

“Absolutisht kështu, Pjerin,” komenton mësuesi.

Një nxënës tjetër ngre dorën dhe e pyet mësuesen:

“Çfarë ndodhte para se të miratohej ligji?!!!”

Mësuesja u shpjegon nxënësve kuptimin e fjalës “ndoshta”, pastaj i thërret ata me radhë në tabelë për të dhënë një shembull dhe për të përcaktuar nëse mësimi ka qenë gjithëpërfshirës.

Mësuesja pyet: “Luigj, më jep një shembull duke përdorur fjalën “ndoshta”.”

Dhe fëmija përgjigjet: “Babai im është mjek. Këtë mëngjes ai e futi shpejt stetoskopin në çantë dhe doli nga shtëpia. Ndoshta i është dashur të shkojë për një kontroll!”

“Të lumtë, Luigj, dhe tani ti, Pjerin, më thuaj një fjali duke përdorur fjalën “ndoshta”.”

Dhe Pjerini përgjigjet:

“Dje pasdite, gjyshja ime doli me një kopje të Financial Times nën sqetull, kaloi kopshtin dhe u drejtua drejt fushës së misrit… duke mos ditur asnjë fjalë anglisht… ndoshta do të bënte kakën!!!”

Mamaja ia lavdëron Pjerinit dentistin:

“Pra, Pjerin, a morët trajtim nga Dr. Tuku, dentisti i famshëm pa dhimbje?”

“Po, mami! Por nuk është e vërtetë që ai është një dentist pa dhimbje… kur i kafshova gishtin, ai filloi të bërtiste si të gjithë të tjerët!!!”

Mësuesja i thotë Sarës:

“Bravo! Jam shumë e lumtur me ty dhe po të jap një 9!”

“Mësuese, nëse do vërtet të jesh e lumtur, pse nuk më jep një 10?!!”

E lodhur nga vonesat e vazhdueshme të Pjerinit, mësuesja e qorton:

 “Si është e mundur që vonohesh në shkollë çdo mëngjes? A mund të më shpjegosh pse nuk arrin kurrë në kohë? Merr shembull nga shokët e klasës!”

Pa iu dridhur qerpiku, Pjerini përgjigjet:

“Është tabela në fund të rrugës!”

“Për çfarë tabele po flet?”

“Ajo që thotë ‘Ngadalëso shpejtësinë, shkolla është afër’, mësuese!!!”

Mësuesi shpjegon se si mbizotëron ligji i kompensimit në natyrë.

“Ata që u mungon një shqisë, për shembull, e kanë një tjetër më të zhvilluar. Të verbërit kanë një shqisë shumë më të mprehtë të prekjes dhe dëgjimit.”

Pastaj, duke iu drejtuar Maksit: “Më jepni një shembull tjetër.”

Dhe djali: “Për shembull, kur dikush e ka njërën këmbë më të shkurtër, tjetra është gjithmonë më e gjatë!”

Në klasë me Pjerinin.

“Pjerin, ngrihu në mësim!” thotë mësuesi.

“Mësues, nëse nuk vij te dërrasa e zezë, a do të më vësh 2?” pyet nxënësi.

“Pikërisht.”

“Nëse vij, do të më vësh të paktën 4?”

“Epo, të paktën 4.”

“Pra, është vetëm çështje lëvizjeje. Nëse vrapoj rrotull shkollës, a do të më vësh 6?!!!”

Mësuesi e pyet Pjerinin:

“Pjerin, a mund të më thuash sa sy kemi?”

“Katër, zotëri!”

“Por çfarë do të thuash me katër?”

“Katër, zotëri: Unë kam dy dhe ti ke dy!”

Në shtëpinë e një mjeku, lavamani i banjës prishet dhe, duke mos ditur si ta rregullojë, mjeku thërret një hidraulik.

Pas disa orësh, shfaqet hidrauliku, kontrollon nën lavaman, merr një çekiç nga kutia e veglave dhe i godet tubat me disa goditje të forta.

Pastaj ia paraqet faturën mjekut, i cili nuk mund t’u besojë syve! Në të shkruan 500 euro!

Ai zbehet dhe thotë: “Kjo është absurde! As unë nuk paguhem kaq shumë për 10 minuta punë!”

“E di, e di, ia thashë këtë hidraulikut vitin e kaluar kur isha ende mjek!!!…”

Një polic po merr pjesë në një kuic televiziv.

Prezantuesi i kthehet dhe i thotë:

“Dhe ja ku është kandidati ynë i ri, i cili tani do të na thotë mirëmëngjes në mikrofon…”

Polici, pa menduar dy herë, thotë: “Mirëmëngjes, mikrofon!!!”