Më ka ndodhur shpesh që nëpër tryeza të rastësishme, me miq apo njerëz që i njoh më pak, të më drejtohet pyetja: Fakti që ne, shqiptarët, jemi në shumicë të besimit mysliman, a është pengesë për integrimin tonë në Bashkimin Evropian? Kjo pyetje më drejtohet pikërisht mua duke patur parasysh përvojën time të gjatë në marrëdhëniet ndërkombëtare. Kam vënë re se kjo pyetje vjen pa dallim nga njerëz të besimit mysliman, të besimit të krishterë apo edhe pa besim fare, domethënë ateistë. Pavarësisht përgjigjes time, është një pyetje që zakonisht çel në tryezë një debat, i cili rrallë ose kurrë mbyllet me një mendje të përbashkët. Kjo pyetje, megjithatë, nuk shoh të shtrohet ndonjëherë në publik, qoftë si pjesë e debatit politik e qoftë si preokupim serioz i debatit të shoqërisë civile. Pse shmanget? Faktorët që ndikojnë, madje edhe përcaktojnë vetëdijen e opinionit publik ose nuk janë në dijeni që një pyetje e tillë gumëzhin “atje poshtë”, ose e shohin atë si një tabu dhe ecin me shpresën se do të shuhet në heshtje, si një shqetësim i kotë, me kalimin e kohës. Cilido qoftë nga këto dy shpjegime, mua më duket se mishëron një qëndrim të gabuar.
Po cili do të ishte qëndrimi i drejtë?
Së pari, duhet thënë se një pyetje e tillë shtrohet më së shumti nga njerëz të sinqertë, të cilët e dëshirojnë me mendje dhe me zemër integrimin evropian të vendit dhe përpiqen të kuptojnë të gjitha arsyet e ngadalësisë së procesit, për t’i ndarë pastaj këto arsye në të kapërcyeshme dhe të pakapërcyeshme. Por ka edhe të tjerë, keqdashës, – unë kam takuar nga ata, – të cilët nuk e duan integrimin evropian të vendit. Faktin e shumicës myslimane të shqiptarëve ata e nxjerrin me ligësi si argument për të nxitur në mjediset e tyre shoqërore ndjenjat antievropiane. Zakonisht, për të mbështetur pikëpamjen se Bashkimi Evropian është në thelb antimysliman, sillet më së shpeshti shembulli i Turqisë, e cila i ka çelur negociatat me BE-në për integrimin qysh në vitin 1964 dhe ende është shumë larg për t’i përmbyllur me sukses.
Një nga detyrat e kërkuara me zë të lartë, në vazhdimësi dhe me përparësi nga Komisioni dhe nga Parlamenti Evropian posaçërisht për klasën politike shqiptare, por edhe për atë pjesë të shoqërisë civile që mbështet procesin e integrimit, thekson nevojën jetike për informimin e opinionit tonë publik lidhur me natyrën dhe me funksionimin e Bashkimit Evropian. Pra, kërkohet një proces i vërtetë, i strukturuar dhe në vazhdimësi informimi dhe edukimi të publikut, proces ky që synon ndërgjegjësimin e qytetarëve të ardhshëm të Bashkimit për çfarë i pret si gjatë rrugës edhe më pas. Ky proces informimi dhe edukimi nuk është bërë dhe vazhdon të mos bëhet, duke u lënë hapësirë të lirë deri edhe paranojave si kjo, lidhur me refuzimin e myslimanëve në familjen evropiane thjesht pse janë myslimanë.
Sikur ky informim të ishte bërë, qoftë edhe përciptazi, shqiptarët do ta dinin pse para pak vitesh u hodh poshtë me referendum i vetmi projekt kushtetute për Bashkimin Evropian i hartuar deri tani: Në preambulën e këtij dokumenti themeltar ishte shkruar se rrënjët e Bashkimit Evropian janë judeo – kristiane. Opinioni publik evropian nuk mund ta pranonte këtë sanksionim për sa kohë realiteti nuk është i tillë. Disa nga vendet më të fuqishme evropiane, duke filluar nga Franca dhe Gjermania, kanë në përbërjen e vet qytetarë të besimit mysliman disa herë më shumë nga ç’ka Shqipëria. Po ashtu, sikur ky informim të ishte bërë, shqiptarët do ta dinin me saktësi se vonesa dhe ngadalësitë e procesit të përafrimit të Turqisë me Bashkimin Evropian në thelb nuk kanë lidhje me përkatësinë myslimane të turqve, por me cilësinë e demokracisë që zbatohet në atë vend.
Një paranojë e tillë përmban një dëm të shumëfishtë për ne. Së pari, ajo deformon në themel perceptimin që duhet të kenë shqiptarët për vlerat, mbi të cilat është i ndërtuar Bashkimi Evropian, vlera këto që duhet të bëhen qysh në këtë periudhë përafrimi pjesë e qenësishme e kulturës politike dhe morale të shoqërisë shqiptare. Përndryshe, kultura politike si edhe ajo morale e shqiptarëve të zakonshëm rrezikojnë të marrin infeksione, të cilat do të jetë shumë e vështirë të shërohen më vonë. Më tej, nëse kjo paranojë thellohet, ka rrezik të cenohet vetë kohezioni i shoqërisë shqiptare, e cila është prej shumë shekujsh, siç dihet, një shoqëri multikonfesionale.
Myslimanët shqiptarë e njohin veten sot, njohin edhe historinë e Komunitetit Mysliman të Shqipërisë, i cili qysh prej themelimit të vet para afro një shekulli e në vazhdim ka ushqyer me energji të pashtershme aspiratën evropiane të anëtarësive të veta. Megjithatë, të gjendur në rrethanat hipotetike të një “fajësie”, për të cilën nuk janë përgjegjës me veprimet e veta, shumë prej tyre, me të drejtë, do të frustroheshin dhe kompleksoheshin përpara pjesës tjetër të kombit. Me dashje ose pa dashje, një çoroditje e tillë do t’i bënte njerëzit lehtësisht të prekshëm nga fanatikët antievropianë për t’i shtyrë drejt ekstremizmit antiperëndimor, përfshirë këtu edhe ekstremizmin e dhunshëm.
Një rrethanë e tillë hipotetike do të kishte po ashtu pasoja të rënda mbi vështrimin që hedhin të krishterët mbi bashkatdhetarët e tyre myslimanë. Do pohuar pa ndrojtje se edhe midis të krishterëve shqiptarë ka elementë ekstremistë. Sado që deri tani nuk shoh që ata të shfaqen si predikues të dhunës, aktivizmi i tyre qoftë edhe i butë do të ishte i mjaftueshëm për ta helmuar atmosferën e marrëdhënieve tradicionale ndërkonfesionale në vendit tonë. Dhe më të eksituarit në një rrethanë të tillë hipotetike do të ishin pa dyshim ateistët, të cilët, për arsye të njohura historike tashmë, përbëjnë një masë shumë të madhe në shoqërinë tonë.
Nëpër rrjetet sociale shfaqen shpesh thirrje për të ndërmarrë konvertimin e myslimanëve shqiptarë në të krishterë. Këto thirrje përshkohen përgjithësisht nga një frymë fyese dhe denigruese ndaj Islamit, duke e paraqitur atë si një fe të prapambetur, të papajtueshme me qytetërimin perëndimor, një mbeturinë e pushtimit të gjatë osman e, rrjedhimisht, mish i huaj për kulturën shpirtërore të shqiptarit. Sipas tyre, Islami është një pengesë e pakapërcyeshme për integrimin evropian të Shqipërisë. Pasojnë valë internautësh, të cilët i dalin në mbrojtje Islamit dhe që e pohojnë identitetin e tyre fetar si myslimanë. Unë i lexoj me vëmendje kur më bie rasti. Me gjuhën e tyre mbrojtëse, ata nuk qëndrojnë gjithmonë te polemika me “ideatorët” e konvertimit, por sulmojnë me të njëjtin stil vetë besimin e krishterë. Ndërsa ateistët, – gjithnjë në rrjetet sociale, – me arrogancën që është ves i tyre, i shpallin të dyja fetë njësoj pengesë për evropianizimin e Shqipërisë dhe kërkojnë kthim tek ateizmi, duke bërë me qëllim një amalgamë të rrezikshme midis ateizmit dhe laicitetit. Ky qëndrim i ateistëve ngjan shumë me revanshizmin dhe përbën provokim për besimtarët, duke ushqyer ekstremizmin, përfshirë ekstremizmin e dhunshëm. Predikuesit e ekstremizmit të dhunshëm nuk janë më budallenj dhe as më pasivë se aktivistët e konvertimit të myslimanëve në të krishterë apo ateistët, që nxisin armiqësinë ndaj besimtarëve. Përkundrazi. Madje, predikuesit e ekstremizmit të dhunshëm bëjnë gjithashtu spekulimin e tyre të rrezikshëm, duke i identifikuar si ithtarët e konvertimit ashtu edhe ateistët me “armiqësinë që ka Evropa ndaj myslimanëve”.
Ky është një realitet shumë delikat, i cili ekziston duan apo s’duan politikanët tanë dhe që kërkon vëmendjen e të gjithëve. Politikanët kanë mbetur te ligjërimi mbi harmoninë ndërfetare, ilustruar me fotografitë ceremoniale që ata bëjnë me përfaqësuesit e komuniteteve fetare duke i shtrënguar miqësisht dorën njëri-tjetrit. Pa dyshim që kjo harmoni është ende e vërtetë, mbisunduese. Por jo gjithçka është kaq rozë në mendjen e njerëzve, siç edhe zbulohet në shfryrjen e tyre nëpër rrjetet sociale. Ndaj këtij realiteti veprohet vetëm duke e njohur atë në kompleksitetin e tij, pa tabu, pa frikë. Shoqëria jonë është ende në kohë për ta parandaluar të keqen. A së paku për të mos e ndihmuar atë të përhapet nëpërmjet shpërfilljes. Politikanët tanë dhe institucionet e tjera të shtetit, delegacioni i Bashkimit Evropian në Tiranë, intelektualët individualisht dhe shoqëria civile në mënyrë të organizuar duhet të bëjnë të gjithë detyrën e tyre për informimin dhe edukimin e shoqërisë shqiptare lidhur me të vërtetën e konfirmuar se ky Bashkim Evropian nuk është as në letra dhe as në praktikë një klub i mbyllur të krishterësh. Asnjë besim fetar nuk ka përparësi kur është fjala për integrimin evropian. Islami shqiptar duhet të ndjehet i qetë, në shtëpinë e vet, në Evropë. Vetëm kështu Shqipëria përmbush një nga detyrimet e veta madhore për t’u bërë e denjë për anëtarësim në Bashkimin Evropian, ku do të përfshihet edhe kontributi i saj për të parandaluar përhapjen e ekstremizmit të dhunshëm.
*Forumi Shqiptar për Aleancë të Qytetërimeve.
Shkrimi është kontribut i autorit për projektin ‘Feja, Shoqëria, Shteti dhe Demokracia’ i Institutit Shqiptar të Medias.
Prokuroria e Posaçme kundër Korrupsionit dhe Krimit të Organizuar (SPAK) ka publikuar një mesazh nga drejtuesi i saj Klodjan Braho lidhur me angazhimin e institucionit në luftën kundër krimit të organizuar.
Në mesazhin e shpërndarë në llogarinë zyrtare të SPAK, Braho thekson se Prokuroria e Posaçme do të vijojë të veprojë me vendosmëri ndaj grupeve kriminale dhe çdo zyrtari publik që bashkëpunon me ta.
“Ne do të vijojmë të godasim me forcën e ligjit krimin e organizuar, si dhe çdo funksionar publik që bashkëpunon apo lehtëson veprimtarinë e krimit të organizuar”, thuhet në mesazhin e Brahos të publikuar nga SPAK. Panorama
Kreu i Dhomës Amerikane të Tregtisë në Tiranë, Grant Van Cleeve, ka adresuar një letër publike për Edi Ramën dhe titullarë të lartë qeveritarë, në lidhje me tenderin e Porto Romanos.
Van Cleeve e konsideron këtë projekt si një vendim që merret një herë në 100 vjet dhe kërkon shtyrjen e garës pasi sipas tij projekti ekzistues i heq Shqipërisë shansin të jetë konkuruese në rajon.
Më poshtë letra e plotë:
I nderuar Edi Rama – Kryeministër i Shqipërisë
I nderuar Enea Karakaçi – Ministër i Infrastrukturës dhe Energjisë
I nderuar Ermal Nufi – Ministër i Mbrojtjes
1.Liburn Aliu – Drejtor Ekzekutiv i Autoritetit Portual të Durrësit
Shqipëria ka një mundësi historike për të riformësuar gjeometrinë logjistike të Ballkanit, duke zhvendosur gravitetin ekonomik të rajonit dhe duke arritur dominancë strategjike në ndërlidhje përmes ndërtimit të korridoreve me kapacitet të lartë të ankoruara në Porto Romano.
Infrastruktura është inxhinieri.
Dominanca logjistike është qeverisje e mirë dhe lidership.
Shpejtësia e ndryshon gjeometrinë më shpejt se ideologjia.
Vendimi i planifikuar për 9 mars në lidhje me Porto Romanon përfaqëson një moment strategjik kombëtar që do të formësojë pozicionin gjeopolitik dhe ekonomik të Shqipërisë në Evropën Juglindore për dekada.
Portet ndërtohen një herë në shekull dhe gabimet strategjike të bëra në portet mund të përcaktojnë fatin e një kombi për një shekull.
Nëse Porto Romano ndërtohet në shkallën e tij aktuale të kufizuar, Korridori 8 do të dështojë strukturalisht dhe flukset e mallrave në Evropën Juglindore do të vazhdojnë të kapen nga Pireu dhe Selaniku, duke e lënë Shqipërinë jashtë sistemit kryesor logjistik të Mesdheut për shekullin e ardhshëm.
Portet e mëdha janë ndër asetet gjeopolitike më të rëndësishme të një kombi. Ndryshe nga rrugët apo hekurudhat, të cilat mund të zgjerohen me kalimin e kohës, portet e mëdha zakonisht ndërtohen vetëm një herë në një shekull dhe shkalla fillestare e tyre përcakton potencialin strategjik afatgjatë.
Problemi Thelbësor
Projektimi aktual i Porto Romanos është jashtëzakonisht i vogël:
1.400 metra mur moli (quay wall)
2.38 hektarë sipërfaqe portuale
Krahasim me porte të tjera:
Portet konkurrojnë në shkallë.
Në ekonominë detare të sotme, një port 400 metra që në realitet mund të akomodojë vetëm NJË anije të madhe nuk mund të konkurrojë me një port 24 kilometra.
Korridori 8 varet nga Porto Romano
Korridoret e transportit ndjekin portet — jo e kundërta.
Një port i vogël nuk mund të gjenerojë volumet e mallrave të nevojshme për të mbështetur një korridor logjistik madhor lindje-perëndim si Korridori 8.
Korridori 8 nuk do të ndjekë një port të vogël. Nëse Porto Romano mbetet i vogël, ngarkesat rajonale do të vazhdojnë të kalojnë përmes Pireut dhe Selanikut.
Konteksti Strategjik
Për shkak të pozicionit gjeografik mes Detit Adriatik dhe Detit të Zi, Korridori 8 ka qenë një objektiv strategjik për më shumë se tre dekada.
Megjithatë, jo të gjithë aktorët gjeopolitikë ndajnë të njëjtin interes për zhvillimin e një boshti të fortë logjistik lindje-perëndim në Ballkan. Disa aktorë përfitojnë nga ruajtja e flukseve ekzistuese veri-jug, të përqendruara rreth porteve të tjera të Mesdheut.
Infrastruktura në rajone me konkurrencë gjeopolitike nuk është kurrë neutrale.
Mundësia Strategjike
Porto Romano mund të bëhet platforma qendrore logjistike e Evropës Juglindore, e integruar me Korridorin 8.
Një zhvillim në shkallë strategjike duhet të synojë:
1. kapacitet 18 metra thellësi ujore;
2. 2+ milion TEU kapacitet kontejnerësh;
3. zona të mëdha logjistike dhe Zona të Lira Tregtare;
4. terminale RoRo dhe energjie (përfshirë LNG nga SHBA);
5. infrastrukturë detare dhe strategjike të NATO-s.
Kjo platformë do ta vendoste Shqipërinë në qendër të zinxhirëve rajonalë të furnizimit.
Dimensioni Strategjik i NATO-s
Një Porto Romano me ujëra të thella, i lidhur me Korridorin 8, do të forconte ndjeshëm mobilitetin dhe qëndrueshmërinë strategjike të NATO-s në Evropën Juglindore.
Zgjedhja Strategjike
Pyetja është e thjeshtë:
A do të varet Shqipëria nga Pireu dhe Selaniku — apo do të varen Ballkani nga Porto Romano?
Një Porto Romano i vogël do të mbetet një port kombëtar dytësor.
Një Porto Romano i madh mund të ripërcaktojë rolin strategjik të Shqipërisë në Evropën Juglindore.
Zgjidhja e Propozuar
1.Kërkojmë me respekt që tenderi i Porto Romanos i planifikuar për 9 mars të shtyhet dhe të rishikohet në bazë të kërkesave më të fundit të NATO-s dhe Korridorit 8.
2.Mund të lehtësojmë zhvillimin EPC+F të një Porto Romano më të madh brenda këtij viti, të bashkëfinancuar nga partnerë nga Shtetet e Bashkuara dhe Italia, dhe të realizuar nga furnitorë strategjikë nga SHBA, Italia, Holanda dhe Turqia.
3.Mund të ofrojmë firmat më të mira inxhinierike amerikane për të asistuar në rishikimin e projektimit të Porto Romanos, hekurudhave, autostradave dhe të gjithë infrastrukturës dual-use të Korridorit 8, të ndërtuara sipas standardeve të NATO-s, në koordinim të plotë me NATO-n dhe për të siguruar financim shtesë nga NATO.
Banorë të fshatrave të njësisë Thumanë, sot për të katërtën herë radhazi, protestuan pranë nënkalimit të autostradës Thumanë-Kashar.
Shkatërrimi i rrugës së Gramzës nga automjetet të cilat devijojnë këtë aks të autostradës, dhe mosinteresi i ARRSh dhe bashkisë Krujë në investimin e kësaj rruge prej rreth 500 metrash, detyron banorët e zonës të bllokojnë rrugën në shenjë proteste.
Aulon Kalaja ka deklaruar se edhe pse u bë e katërta herë që protestohet ende nuk ka një reagim nga institucionet, ndërsa paralajmëroi kallëzime sa i përket situatës.
“Kjo është protesta e 4 dhe nuk ka reagim nga institucionet. Banorët vendosën të nënshkruajnë një peticion drejtuar institucioneve përgjegjëse. Të kërkosh rrugë në 2026 është fatkeqësi kombëtare, kjo ndodh në disa fshatra. Sa herë kemi protestë hedhin një dorë çakull, por nuk është kjo zgjidhja.
Kalojnë mbi 2 mijë trajlera në ditë, imagjinoni në çfarë situate janë këta banorë. Banorët do të ndjekin hapat në prokurori, gjykatë, do jetë një rrugë e gjatë ligjore”, tha ai.
Për rreth një orë banorët qëndruan në rrugë, duke bllokuar qarkullimin, ndërsa apeluan institucioneve për investime në rrugët e dëmtuara të Krujës, një ndër zonat më me pak investime e lënë jashtë vëmendjes së qeverisë. bw
Siç mund te jeni ne dijeni kemi filluar me mbledhjen e firmave per zhvillimin e referendumit per shfuqizimin e ligjit per barazine gjinore dhe qe ne ligj te parashikohet martesa burre dhe grua sipas certifikates se lindjes. Duke qene se do te na duhen 50,000 firma nese do te na ndihmonit me sa me shume firma te jete e mundur. Shume shpejt do bejme edhe nje thirrje per njerez qe te behen pjese e grupit per te arritur qellimin. Nderkohe me poshte gjeni secilin formular te cilet do te na duhen fizikisht.
Por që per t’i marrë formularët do te koordinohemi.
Më 2 Mars 2026 kryeministri i paraqiti presidentit propozimet për ndryshimet në kabinetin qeveritar.
Ishin shtatë të tillë.
Ndryshime që vijnë 11 muaj pas çeljes së fushatës së zgjedhjeve të 11 Majit 2025 me sloganin:- “BE-2030, vetëm me Edin dhe PS”.
Dy ditë më pas ndryshimeve më 4 Mars, ndoshta dhe në një nga mbajtjet më të gjata në kohë të firmosjes së dekreteve nga ana e kreut të shtetit Begaj, nguti institucional dhe kriza që e shoqëron kryeministrin po tregon se natyra e shkarkimeve, largimeve, zëvendësimeve dhe transferimeve “të parapara” kanë të bëjnë vetëm me të. Ai si i vetmi strategjist dhe urdhërues rezultoi që të Enjten më 5 Mars me votat në masë me 83 dhe 85 (kartonë jeshil) të vendosë për daljen e bujshme të zv/kryeministres B. Balluku, Ministres së Jashtme E. Spiropali dhe Ministrit të Mbrojtjes P. Vengu dhe zëvendësimin e tyre me anëtarë të kabinetit apo edhe me emra të rinj me funksione nga administrata shtetërore. Ajo që ra në sy ishte se kryeministri, propozuesi i këtyre ndryshimeve nuk pati interes për ecurinë e diskutimeve dhe debatit në Kuvendin e Shqipërisë i cili pas çdo seance vazhdon të shënojë rekorde të ulëta në pritshmëritë e tolerancës, gjuhës jo etike, kohën për përcjelljen e fjalës së përfaqësuesve popullit në kuvend si edhe ndëshkimeve për mospjesëmarrje në afate të caktuara kohore të atyre përfaqësuesve/deputetë që shkelin disiplinën dhe normat e jetës parlamentare.
Në qoftë se do të ndaleshim në analizën e çdo rasti të veçantë, përmbajtja e tyre në raport me seriozitetin dhe problemet emergjente që pol kalon vendi janë jo vetëm një rrëmujë dhe kaos i mirë-menduar, por përfaqësojnë uljen e nivelit të përgjegjësive të një kabineti të ri që “merr pëlqimin” me fuqinë e kartonit prej përfaqësuesve të popullit në Kuvendin e Shqipërisë.
Mos prania e kryeministrit justifikon pikërisht frymën e zhvillimeve në Kuvend sikurse edhe mbyll ciklin katër këndor të telajos së re në fantazinë “pa njolla” të Ramës; propozim-dekretim-votim-betim (në të cilin nuk ishte i pranishëm), ku “respekti” mbahet vetëm me kreun e shtetit.
Tani vjen pyetja po këta ministra të zhvendosur sikurse edhe ata të zgjedhur rishtas në kabinet a e fitojnë respektin e tyre institucional që në ditën e parë me këtë mënyrë?
Cila do të jetë performanca e tyre në ditët që do të vijnë dhe për çfarë do të betohen me dorën mbi kushtetutë?
Një përforcim e jep edhe lajmi nga presidenca ku sipas ATSH u lexua dekreti për emërimin, dhe ministrat e rinj u betuan me dorën mbi Kushtetutë sipas formulës së betimit:“Betohem në nderin tim se do të zbatoj me përpikëri Kushtetutën dhe ligjet, si dhe do të kryej me përgjegjësi detyrën shumë të rëndësishme që më është besuar, të anëtarit të Këshillit të Ministrave!”.
Gjithçka vlen për t’u parë në ditët e ardhshme, mirëpo shkarkimi me dekret nga presidenti Begaj i zv/kryeministres B. Balluku, Ministres së Jashtme E. Spiropali dhe Ministrit të Mbrojtjes P. Vengu të dalë nga listat e mbyllura Fier, Tiranë dhe Vlorë si deputetë dhe ministra të mandatit të katërt tashmë pa asnjë risi, ulja e tyre në stol do të ketë rezultatin e shumë prej ish funksionarëve që sot janë të heshtur brenda Kuvendit apo thuajse nuk kanë asnjë zë jashtë tij.
Megjithëse shumë në media po shtjellojnë ose analizojnë shkaqet e ndryshimeve dhe përplasjet brenda Rilindjes Socialiste në llogoret e PS, postet në qeveri larg korrupsionit tradicionalisht socialistët i kanë parë me parimin e vlerave dhe meritave si luftëtarë në politikë, deri diku edhe si meritokraci, por që nga mandati i tretë dhe deri tek ky i fundit i Ramës përzgjedhjet janë bërë të papritura, të panjohura dhe të përdorura.
Në qoftë se shembujt e dy të parave janë konsumuar, të përdorurit gjë që ka ndodhur edhe më parë kanë patur një fund zhgënjyes ose një fund i ngjashëm i pret një ditë.
Ndërsa në historinë e qeverisjes 12-13 vjeçare të Rilindjes Socialiste pozicioni dhe roli i Ministrit të Jashtëm ka patur dukuritë më të papritura në ecurinë e diplomacisë shtetërore edhe pse me fytyrë nga perëndimi është vënë re se diplomacia ka marrë goditje dhe është vënë në vështirësi pikërisht nga egoja, autoriteti, arroganca, amatorizmi dhe nga gafat e vetë kryeministrit.Dikush mund të kërkojë një listë prej tyre.
Ajo ekziston dhe ka aq shumë sa niveli ekonomik, siguria dhe popullsia e vendit tregojnë realisht gjendjen çdo ditë dhe më shumë. Ky qëndrim që po japim duket si një përgjithësim i argumentit, por ai bëhet i qëllimshëm për t’i shpëtuar zhurmës dhe shifrave të propagandës. Për t’u larguar nga krahasimet jashtë dhe brenda dhe sigurisht tani me “epokën” e mburrjes së hapjes së të gjithë grup kapitujve për në BE dhe ku në formën më naive Rama po i kërkon BE-së për t’u pranuar siç jemi dhe pa të drejtë vote ne mund të kuptojmë edhe më mirë se ku shkoi slogani:- “BE-2030, vetëm me Edin dhe PS”.
Mirë që Qeveria e Re u prezantua si mjeti për të përshpejtuar integrimin europian dhe atë që Rama e quante dikur se hapja e kapitujve të negociatave ishin për të “rasti i jetës”, pra trashëgimia politike që do të linte pas dhe ku përsëriti se Shqipëria synon të përmbushë objektivin e anëtarësimit deri në vitin 2030, pyetja tjetër që shtrohet është se:-Kush ishte pritshmëria dhe ku ra ky standard që të afrohesh me Vuçiq dhe ky presion i propozuar gjeostrategjik të jetë një kthim shumë prapa në diplomaci?
A nuk kishte një heshtje dhe mos prani të Shqipërisë në Davos 2026?
Jo si herë të tjera, kur flitej për BE-në, turizmin etj., mungesa e Shqipërisë hodhi vemendjen në treshen Azerbajxhan, Armeni dhe Serbi si Ura Ekonomike Euro-Azisë. Ideja e hedhur ishte Kaukazi Jugor dhe rajoni më i gjerë Euro-aziatik të mund t’i forcojnë lidhjet ekonomike, paqen dhe stabilitetin gjeopolitik në mes të ndryshimit të ndikimit global. Një interes mes këtyre vendeve
që ngrihet paralel me Korridorin e VIII-të dhe ku Vuçiq tregoi numrat se:“- do t’ju tregoj pse nga Armenia, le të themi, 3 milionë Armenia, 7 milionë Serbia dhe 10 milionë Azerbajxhani do të duhet të merremi vesh me njëri-tjetrin, do të duhet të bashkëpunojmë, do të duhet t’i bëjmë gjërat së bashku”.
Shqipëria, popullsia shqiptare që po tkurret dhe mplaket pikërisht nga korrupsioni a e ndjen këtë rrezik kur Rama guxon dhe kërkon pranim në BE pa plotësuar jo vetëm kushtet, por të futet si parti-shteti i parë në BE.
Kjo është diplomacia më antikombëtare që po zhvillohet në politikën e jashtëme shqiptare duke ditur se Serbia nuk e njeh Kosovën si shtet, por quan ende pjesë të saj.
Pra me çfarë platforme kanë vijuar ministrat e jashtëm gjatë këtyre mandateve, me çfarë aksioni veç propagandës veproi ministrja e jashtme e sapo shkarkuar dhe me sa forcë duhet të veprojë ministri i ri i sapo betuar që Shqipëria të mos identifikohet me aventurën e kryeministrit Rama?
Në qoftë se ky konkluzion mund të duket një argument pa rrjedhojë nga tre mandatet e mëparshme dhe tek ky i fundit le të rendisim pak fakte gjatë dy muajve Janar -Shkurt.
Mirë që brenda vendit gjithçka paska shkarë, por që edhe bota perëndimore ta ketë ulur kaq shumë vigjilencën në diplomaci kjo duket e pabesueshme?!… i ka mbyllur sytë Evropa dhe pranon të milet nga Rama dhe Vuçiq?!
Duke i mbyllur katër këndet e telajos së re të Ramës, ku siç shihet nuk kemi sjellë as përforcime bojërash nga fusha e drejtësisë, politika e jashtme dhe tre katër vizitat e sforcuara të Ramës në dy muajt e parë të vitit 2026 që mbeten për t’u shënuar; Abu Dhabi, Vatikan, Jeruzalem dhe Uashington. Të gjitha këto e humbën menjëherë peshën edhe pse pikërisht u sajuan për tërheqje vëmendje sepse skandali i korrupsionit me zv/kryeministren Balluku u thellua, presioni mbi gjykatat u shtua, fatkeqësitë natyrore goditën aq hakmarrëse si për t’i nxjerrë “ujin e zi” investimeve me cilësi shumë të dobët në infrastrukturë. Të gjitha këto zbuluan vjedhjet. Mbi të gjitha kryeministri “mungoi” në takimet e rëndësisë së veçantë të Forumit Ekonomik të Davos-it dhe të Konferencës së Sigurisë së Munih-ut dhe u shfaq papritur bashkë me Vuçiq tek ‘ky presion i propozuar gjeostrategjik si një kthim shumë prapa në diplomaci’.Në qoftë se se një diplomat karriere si Ferid Hoxha u betua në postin e Ministrit për Evropën dhe Punët e Jashtme si nuk mund t’i ngjajë paraprirësve, as mund të jetë nën hijen e plotë dhe imponimit të Ramës, sikurse për shkak të karrierës ai do të jetë ndoshta i pari Ministër i jashtëm që në harkun e pak ditëve do të duhet të sqarojë në një interpelancë të thirrur nga Kuvendi i Shqipërisë se çfarë përfaqëson në diplomacinë shqiptare teza Rama-Vuçiq për anëtarësimin pa të drejtë vote në BE.
6 Mars, 2026
Unioni i Gazetarëve Shqiptarë Profesionistë të Diasporës (UGSHPD)
Verband Albanischer Berufsjournalisten der Diaspora (VABD)
Union of Professional Albanian Journalists of Diaspora (UPAJD)
L’Union des journalistes professionnels albanais de la diaspora (UJPAD)
Unione dei Giornalisti Professionisti Albanesi della Diaspora (UGPAD)
Gjatë një konference për shtyp, kryeministri i Kosovës, Albin Kurti u pyet direkt përse Vetëvendosja nuk kandidoi Vjosa Osmanin për një mandat të dytë në krye të shtetit.
Ai theksoi se e dinte se Osmani nuk do të siguronte kuorumim e nevojshëm dhe se kjo u pa edhe në seancë plenare.
Ne e kemi ditur paraprakisht që as presidentja aktuale, e as presidenti potencial nuk na garantojnë kuorumin, kjo u pa mbrëmë me 66 deputetë dhe në këtë situatë kemi bashkëpunuar me parti të tjera. Dhe kjo është arsyeja kryesore pse ne kemi vepruar ashtu siç kemi vepruar”, tha ai.
Më te ai nënvizoi se kjo ndodhi pasi partia e kryesore opozitare, PDK, kërkoi që emrat për president të jenë nga partitë.
“Ne jemi përpjekur të gjejmë figurën konsensuale dhe shtegun për propozime partiake e nisi partia kryesore opozitare, PDK, ne nuk ishim për atë. Kur thanë se do të bëhen veç propozime të partive dhe afrohet afati kur ne duhet të jepnim së paku një propozim, ne erdhëm te emri i Glauk Konjufcës.
Tash, ne e kemi ditur paraprakisht që as presidentja aktuale, e as presidenti potencial nuk na garantojnë kuorumin, kjo u pa mbrëmë me 66 deputetë dhe në këtë situatë kemi bashkëpunuar me parti të tjera. Dhe kjo është arsyeja kryesore pse ne kemi vepruar ashtu siç kemi vepruar dhe në fund erdhëm në situatën që nuk ishte kandidate as presidentja aktuale. Ne jemi takuar qindra herë me presidenten gjatë këtyre më shumë se pesë viteve.
Kemi pasë diskutime të panumërta. Tash ne ruajmë transparencën e proceseve, por në të njëjtën kohë duhet të ruajmë edhe konfidencialitetin e bisedave. Shumë biseda kemi bërë. Ajo është kreu i shtetit ku unë jam kryeministër dhe nuk është koha tash të bëj diskutime publike, politike me presidenten e vendit. Nëse një ditë, siç është paralajmëruar, ajo do të kthehet në politikë, ajo do të ishte një situatë tjetër”, tha Kurti. Panorama
Kryeministri i Kosovës, Albin Kurti, ka folur për çështjen e shpërndarjes së Kuvendit, duke argumentuar se, sipas Kushtetutës, ai nuk është dashur të shpërndahej tani.
“Ka afat 60-ditor për t’u zgjedhur presidenti dhe ne kemi qenë në sallën e Kuvendit vetëm 30 minuta”, tha Kurti.
“Nuk është përmbushur kriteri prej 60-ditësh, nuk jemi më 5 maj sot, por më 6 mars“, shtoi ai.
Kryeministri tha se është Gjykata Kushtetuese ajo që duhet të thotë fjalën e saj, nëse duhet të ketë zgjedhje të reja apo jo.Ndërsa shtoi se se dekreti i presidentes Vjosa Osmani për të shpërndarë Kuvendin është jokushtetues.
“Dekreti për shpërndarjen nuk është kushtetues sepse kompetenca për shpërndarjen e Kuvendit mund të ushtrohet vetëm në rastet e paracaktuara shprehimisht nga Kushtetuta”, ka thënë ai.
Osmani e shpërndau Kuvendin me arsyetimin se dështoi zgjedhja së presidentit deri më 5 mars. Kurti ka thënë se procesi nuk ka mbërritur në rundin e tretë, që do të çonte në zgjedhje automatikisht.
“Mirëpo ky proces nuk arriti ta konsumojë as rundin e parë pasi munguan të gjitha deputetët e partive opozitare dhe partia e cila vazhdon të dirigjohet nga Beogradi. Të gjithë e keni parë mbrëmë pamjen e seancës, kush ishte në qendër, kush nuk ishte në qendër nuk ishte sepse nuk erdhi. Asnjë deputet që mungoi nuk ka njoftuar kryetaren për arsyen e mungesës, prandaj është lënda në Kushtetuese.
Është detyrë e deputetëve ta kryejnë detyrën e tyre për siç i ka zgjedhur populli, të vijnë në vendin e tyre të punës dhe aty të marrin pjesë dhe të votojnë. Ndodhemi në një situatë kur unë nuk besoj që mund të flasim për zgjedhje pa e thënë fjalën e fundit Kushtetuesja. Ata kanë një materie që duhet ta analizojnë”, ka thënë Kurti në një konferencë për media.
Albin Kurti ka thënë se vetëm pas dështimit të rundit të tretë të votimit do të mund të shkohej në zgjedhje. gsh
Konflikti për çështjen e pronësisë në zonën e Rrjollit ka përshkallëzuar në dhunë fizike, duke lënë dy persona të plagosur dhe të shtruar në spital.
Pronari i tokës, Fatmir Shpellzaj, ka reaguar publikisht përmes një deklarate, ku pretendon se djali i tij dhe një mik i tij janë sulmuar brutalisht nga një grup personash, ndërsa sipas tij janë bërë edhe kërcënime ndaj avokates që e përfaqëson në këtë çështje.
Sipas Shpellzajt, ngjarja ka ndodhur një ditë më parë në ambientet e një televizioni ku ai ndodhej dhe ku kishte shkuar për të mbrojtur versionin e tij mbi konfliktin e pronësisë në Rrjoll. Ai pretendon se personat me të cilët është në konflikt prej kohësh kanë ndërtuar një histori të rreme mbi pronësinë e tokës dhe, sipas tij, nuk disponojnë dokumente që të vërtetojnë pretendimet e tyre.
Në reagimin e tij, Shpellzaj shprehet se djali i tij kishte shkuar vetëm për ta shoqëruar në studio, por është sulmuar fizikisht së bashku me një shok të tij nga një grup personash. Ai pretendon se të dy të rinjtë kanë pësuar fraktura dhe janë dhunuar rëndë, duke përfunduar fillimisht në Spitalin “Nënë Tereza” dhe më pas janë transferuar për trajtim më të specializuar në Spitalin e Traumës.
Shpellzaj shton gjithashtu se avokatja e tij ka marrë telefonata kërcënuese pas ngjarjes, të cilat i konsideron serioze dhe shqetësuese.
Ai i ka bërë thirrje Policisë së Shtetit dhe Prokurorisë që të ndërhyjnë menjëherë për të hetuar incidentin dhe për të vendosur drejtësi, duke theksuar se askush nuk mund të marrë ligjin në duart e veta.
Reagimi i plotë:
Sapo dola nga Spitali i Traumës, ku për orë të tëra kam qëndruar pranë tim biri, i cili u masakrua brutalisht nga një tufë njerëzish që në vend të dokumenteve, kanë në dorë vetëm dhunën.
Ata që kanë dhunuar varret e familjes sime, dje dhunuan edhe djalin tim dhe kjo nuk është më një çështje prone.
Ngjarja ndodhi dje pasi zgjodha të shkoj për të mbrojtur të vërtetën time në emisionin Opinion përballë disa personave që prej kohësh kanë ngritur një histori të rreme mbi Rrjollin, duke manipuluar ndjeshmërinë e njerëzve dhe duke u paraqitur si pronarë apo trashëgimtarë të një toke për të cilën nuk kanë asnjë dokument.
Gjithmonë e kam ditur me kë kam të bëj dhe kam qenë i përgatitur për më të keqen, por ata po kalojnë çdo kufij ligjor, moral dhe njerëzor.
Në ambientet e televizionit Klan, ku unë isha për të mbrojtur të vërtetën time, ata sulmuan barbarisht djalin tim, i cili kishte ardhur vetëm për të më shoqëruar.
Gjithashtu, sulmuan fizkisht shokun e tij duke i shkaktuar fraktura të rënda të dyve.
Si një çetë e tërbuar nga fakti që dokumentet dhe ligji janë kundër tyre, e tërhoqën zvarrë dhe e dhunuan në mënyrën më të rëndë, deri sa përfunduam në spital, ku qëndruam deri në mëngjes, aq sa pas Spitalit Nënë Tereza na u desh të kalojmë për mjekim më të specializuar tek Trauma.
Gjithashtu, këta persona, kanë kanosur avokaten time, zonjën e nderuar mbrojtëse e cila dje ka marrë telefonata kërcenuese nga më të rëndat.
I bëj thirrje urgjente Policisë së Shtetit dhe Prokurorisë që të reagojnë menjëherë dhe të vendosin drejtësinë për këtë akt barbar, sepse askush nuk mund të marrë ligjin në duart e veta.
U kërkoj ndjesë qytetarëve për këtë situatë të rëndë që po krijohet rreth kësaj çështjeje.
Gjithashtu i kërkoj ndjesë kompanisë Gener 2, e cila iu afrua kësaj zone me një vizion zhvillimi dhe që sot po detyrohet të përballet me akte primitive që nuk kanë asnjë lidhje me qytetarinë.
Të dashur shqiptarë, unë kam vetëm një armë: Dokumentet dhe të vërtetën. bw
Kryetarja e Kuvendit të Kosovës, Albulena Haxhiu ka njoftuar se i janë drejtuar Gjykatës Kushtetuese lidhur me vlerësimin e kushtetutshmërisë së procedurës për zgjedhjen e Presidentit.
Përmes një shkrimi në Facebook, ajo tha se kanë kërkuar që Kushtetueja të vendosë masë të përkohshme për pezullimin e afatit kushtetues që lidhet me procedurën e zgjedhjes së Presidentit, deri në publikimin e aktgjykimit.
“Sapo i jemi drejtuar Gjykatës Kushtetuese lidhur me vlerësimin e kushtetutshmërisë së procedurës për zgjedhjen e Presidentit të Republikës së Kosovës. Po ashtu, përmes kësaj kërkese, kemi kërkuar që Gjykata Kushtetuese të vendosë masë të përkohshme për pezullimin e afatit kushtetues që lidhet me procedurën e zgjedhjes së Presidentit, deri në publikimin e aktgjykimit”, ka shkruar ajo. bw
Presidentja e Kosovës, Vjosa Osmani ka thënë se të premten ka nxjerr dekret për shpërndarje të Kuvendit, meqë sipas saj, përfaqësuesit e vendit “vendosën ta çojnë vendin në zgjedhje”.
“Nëpërmjet këtij dekreti po kryej detyrimin kushtetues i cili është i përcaktuar qartë…Është fatkeqësi e madhe që ata [deputetët] nuk zgjodhën interesin e Kosovës”, ka thënë Osmani.
Sipas saj përpjekjet e dështuara të një nate më parë për ta zgjedhur presidentin në Kuvend, nuk ishin as rastësore, as të pamendura.
“Përkundrazi, shumë mirë të kalkuluara dhe ideuara, për fat të keq”, ka shtuar Osmani.
Ajo ka thënë se neni 86 i Kushtetutës përcakton se presidenti i ri duhet të zgjidhet jo më vonë se 30 ditë para përfundimit të mandatit të presidentit aktual dhe mandati i saj përfundon më 4 prill.
“Kjo do të thotë se 5 marsi ishte afati i fundit kushtetues që Kuvendi të zgjidhte presidentin e ri. Ky afat ka skaduar mbrëmë në mesnatë. Pra, nuk kemi të bëjmë me një debat publik. Kemi të bëjmë me një fakt të qartë kushtetues. Kushtetuta nuk është shkruar për interpretime që relativizojnë peshën e saj. Ajo është shkruar për të garantuar funksionimin e shtetit, jo zvarritjen dhe mosfunksionimin”.
Presidentja Osmani i ka bërë këto deklarata pak orë pas përfundimit të afatit për zgjedhjen e presidentit të ri.
Procesi ka dështuar në Kuvend për shkak të mungesës së kuorumit. Kandidatë për president ishin Glauk Konjufca dhe Fatmire Kollçaku-Mullhaxha, të dy të propozuar nga partia në pushtet, Lëvizja Vetëvendosje.
Pas dështimit të procesit, kryetarja e Kuvendit, Albulena Haxhiu ka bërë të ditur se ka kërkuar nga Gjykata Kushtetuese t’i pezullojë përkohësisht afatet kushtetuese lidhur me zgjedhjen e presidentit të ri të Kosovës.
Zëdhënësja e Shtëpisë së Bardhë, Karoline Leavitt, deklaroi se Shtetet e Bashkuara kanë “më shumë se sa duhet” armë për të zhvilluar një luftë të zgjatur me Iranin, pavarësisht sinjaleve të mëhershme të presidentit Donald Trump, i cili kishte lënë të kuptohej se rezervat nuk ishin në nivelin e dëshiruar.
“Shtetet e Bashkuara të Amerikës kanë më shumë se kapacitet të mjaftueshëm jo vetëm për të zbatuar me sukses Operacionin Epic Fury, por edhe për të shkuar shumë më tej”, u shpreh ajo gjatë konferencës së sotme për shtyp.
Më herët, Trump ishte shprehur i pakënaqur për gjendjen e rezervave të armëve amerikane, duke shkruar në platformën Truth Social të hënën se “kemi furnizim të mirë, por nuk jemi aty ku duam të jemi”.
Drejtues të kompanive të mbrojtjes pritet të takohen në Shtëpinë e Bardhë të premten, në kuadër të përpjekjeve për të përshpejtuar prodhimin.
Megjithatë, Leavitt theksoi se Trump i referohej vendimit të administratës së Joe Biden për të dërguar armë amerikane në Ukrainë “falas”, për ta ndihmuar në luftën kundër Rusisë, dhe jo ndonjë shqetësimi aktual për mungesë furnizimesh.
“Presidenti po theksonte se, fatkeqësisht, për katër vjet patëm një udhëheqës shumë të paaftë në këtë Shtëpi të Bardhë, i cili dhuroi shumë nga armët tona më të mira pa asgjë në këmbim”, deklaroi ajo.
Zëdhënësja e Shtëpisë së Bardhë u pyet në lidhje me kërcënimin e menjëhershëm ndaj SHBA-së që, sipas administratës, e bëri të domosdoshëm sulmin kundër Iranit.
Gazetari përmendi gjithashtu komentet e kryeministrit britanik, Keir Starmer, i cili më herët ishte shprehur se nuk ekzistonte një “plan i zbatueshëm dhe i menduar mirë”.
“E refuzoj plotësisht premisën e pyetjes suaj”, u përgjigj zëdhënësja Karoline Leavitt. “Presidenti Donald Trump nuk merr vendime në vakum.”
Ajo vijoi duke thënë se “ndjesia e presidentit, e bazuar në fakte”, ishte se Irani përbënte kërcënim për SHBA-në.
“Kjo ka rezultuar qartazi të jetë vendimi i duhur dhe efektiv”, shtoi ajo, ndërsa nuk iu përgjigj drejtpërdrejt pyetjes lidhur me deklaratat e Starmer. gsh
A ka një plan “B” Rama për garat e F1 mundësisht në 2027 apo 2030 tani që shembja e rrugëve të sapo ndërtuara po ndëshkojnë lëvizjen e lirë të shtetasve shqiptarë dhe turistëve në çdo skaj të vendit?
Përgjigjen e sjell “Asfalti, një formulë e korrupsionit”, që është edhe diçitura e skicës së LD-NY26 për një investim prej 185.5 milion eurosh që qeveria shqiptare kërkon të investojë për pistën e garave të shpejtësisë së Formula 1 në Krastë të Elbasanit.
Duhet theksuar se zyrtarë të administratës shtetërore, drejtues politik të Rilindjes Socialiste, ministra dhe deri vetë kryeministri e kanë nisur propagandën prej projekteve vizatimore e deri tek videove tredimensionale ekspozimin e një arritjeje që gëlltit para në prag fushatash vendore dhe të përgjithshme dhe ku ato pak ndërtime që kanë ndodhur vetëm shembjet dhe erozioni tani janë të pranishme.
Kush mban përgjegjësi?, – do të ishte një pyetje.
Përgjigja zbulon ideuesit.
Prej vitit 2021 e deri në 2030 kur kryeministri mendon garën, Janë Balla, Gonxhja, Balluku, kryetarët e bashkisë së Elbasanit dhe vetë Rama që përmes medias dhe televizioneve kanë bërë propagandë elektorale për investime në ekonomi sa herë ju është dashur për zgjedhjet.
Është thënë se kjo qendër do të kishte tërheqje 365 ditore të interesit të shqiptarëve dhe turistëve. Do të ishte një imazh i ngjashëm sikurse edhe ai që provuan shqiptarët në 2025 me “Giro d’ Italia”.
Por të flasësh në shifra se cila është infrastruktura që e mbështet këtë sport tërheqës, standardet ndërkombëtare janë ku e ku në raport me konceptin e korrupsionit dhe epideminë e asfaltit elektoral që ka shoqëruar tre mandatet e Ramës, dhe këtë të katërtin nën erozion dhe shembje për shkak të paaftësisë, vjedhjes e së fundi reshjeve apo terrenit rrëshqitës.
Një jave që përgatit tre ditët kryesore të garave në fundjavë i duhet një infrastrukturë pritjeje për të përballuar qëndrimin dhe lëvizjen e mesatarisht 120 mijë njerzve.
A është menduar kjo?
Jo!
Megjithatë Rama e ka Planin “B”.
Si ideator dhe investitor dhe “celebrity” që sinjalizon mbylljen e garës me flamurin me katrorë bardh e zi, por jo më në pushtet dhe pa e ditur se si do të vejë fati i infrastrukturës jo më në 2027 dhe në 2030, nga Surreli në Krastë nga ‘Qafa e Kërrabës” do të ketë pajtuar me qira ndonjë kafshë transporti për të mos i munguar ngjarjes sportive dhe imazhit që rilindësit e kanë fort për zemër.
2 Mars, 2026
Unioni i Gazetarëve Shqiptarë Profesionistë të Diasporës (UGSHPD)
Verband Albanischer Berufsjournalisten der Diaspora (VABD)
Union of Professional Albanian Journalists of Diaspora (UPAJD)
L’Union des journalistes professionnels albanais de la diaspora (UJPAD)
Unione dei Giornalisti Professionisti Albanesi della Diaspora (UGPAD)
Komentet