Please Wait ...


By | July 25, 2018


Ligjet dhe regjistrimi i popullsisë në Maqedoninë e Veriut – Nga Skënder Karaçica

Qysh nga vitet 1945 koha e ,,lirisë dhe vëllazërim bashkimit,,(sic!)në Ish Jugosllavi,shteti i Maqedonisë së Veriut,fëmija i adaptuar nga regjimi komunist,u bë republika e shtatë dhe e barabartë më të tjerat,brenda me popullin shqiptar në hapësirën e vet etnike,që,përmes ligjeve të kohës dhe deri sot,mbeti në pozitën e pakicës kombëtare dhe jo shtetformues(!).

Në prill 2021 do të organizohet regjistrimi i popullsisë në këtë shtet,i vonuar  nuk dihet pse, qysh nga viti 2001(sic!)nuk pati regjistrim të popullsisë(sic!) në Maqedoninë e Veriut(sic!).

Sipas ligjeve aktuale,qeveria Zaev 2,ka vërë në rend dite se të gjithë ata që nuk  kanë jetuar në këtë vend brenda një viti,u mohohet  e drejta për regjistrim dhe sipas ligjit,ata do të ,,numërohen,,vetëm si shenja të numbrave të banorëve që nuk ekszitojnë në këtë shtet(sic!).Pse po ndodh kjo,më gjasë regjimi në Shkup ia ka frigën e numbrave dhe të shtimit të natalitetit të shqiptarëve në përqindje të madhe(..),kur e kur mund të ndryshojë gjendjen e popullsisë apo më qartë të dy popujve shumicë(shqiptare dhe maqedonase)!

Një shëmbull të mirë po e bëjnë nga Amerika,shqiptarët nga treva  shqiptare e Kërçovës,që të vdekurit dhe të dashurit e tyre,i nisin për në vendlindje për të pushuar eshrat në tokën e vet etnike!Kjo tregon qartë regjimit se shqiptarët e hapësirës etnike në këtë vend,nuk kanë tjetër atdhe dhe as tokën e vet pos në këto hapësira me frymarrjen dhe të diellit shqiptar…!

Duhet që partitë politike shqiptare të dalin me platformë të qartë dhe të kërkojnë nga qeveria Zaev 2,të miratohet në parim ligji që njeh dyshtetësinë e shqiptarëve të shpërngulur  nëpër vendet e botës dhe në Amerikë,për kafshatën me shtatë  kore të mërgimit dhe, e drejta për regjistrim të familjes dhe të pasurisë të fituar me djersë nëpër botë,pa asnjë investim të mundshëm në këto vite të shtetit në Maqedoninë Përendimore,ku jeton shumica shqiptare entike…!

Shqiptarët nga Kërçovës në Amerikë dhe Çikago,të dashurit e tyre i varrosin në tokën e vet shqiptare dhe,kjo tregon se ata janë larg dhe gjithmonë afër tokës dhe hapsësirës së vet etnike…!Kjo nis mesazhin se regjistrimi i popullsisë në këtë shtet duhet të bëhet me shqiptarët dhe tërë resurset e tyre kombëtare me përqindje,pa asnjë shenjë të falsifikimit dhe të dorës së regjimit në Shkup,që kjo përqindje të dalë sa më e ulët(…)!?

Nuk ka fije dyshimi se në vitin 2021,popullsia shqiptare duhet të kalojë ,,kriterët e regjistrimit,,jo më si pakicë kombëtare(sic!),por popull shumicë shqiptare me 45 për qind të strukturës së vet kombëtare të anëtarëve të familjes,të pasurisë dhe të kritereve tjera të njohura ndërkombëtare për regjistrimin e popullsisë sipas konventës së OKB-së.

Shqiptarët që jetojnë e punojnë në të gjitha meridianët e botës nga hapësira etnike në Maqedoninë e Veriut,nuk janë dhe nuk duhet lejuar të trajtohen veçse si ,,mysafirë e turistë,,të këtij vendi në Ballkan…!

(Çikago,janar të motit 2021)

CHAT WITH STIVEN LUKA – by Rafaela Prifti



As recently as this past December, I did not know the name Stiven Luka nor had I seen any of his performances. After an acquaintance brought to my attention the premiere of a documentary feature, I reached out to Stiven who kindly agreed to chat with me. As per his bio, “Stiven Luka is an Albanian-American filmmaker and theater-maker. IMDB page live works have played across the US in venues such as Performance Space and The Bushwick Starr in New York, and HAU in Berlin. He’s directed a number of shorts, including Fish Will Bite; Joy Don’t Kill; Tight Pinch and Other Ear. He’s also the creator of Crystal, a character that will appear next on Crystal’s The World. His first feature, Nobody May Come, premiered at the 31st annual New Orleans Film Festival. BFA- NYU’s Tisch School of the Arts.”


Your first feature premiered at the 31st annual NOFF and received positive reviews and the Jury Cinematography Award. How does directing a feature compare to your writing, adapting theater shows and shorts?

I approach all the work the same way—by piling some givens and a lot of unknowns together and observing the interplay that follows. I get involved as much as I need to for any given project, so that’s really the main variable. I shot this feature myself, along with the co-director, Ella Hatamian, firstly as a constraint, then out of a need to make something intimate. Most of the shoot was just the two of us following Valerie, the subject, around. In my films, I have kept a mentality from the theatre, of constantly switching things up. The phrase “finished piece” eludes me.

The title “Nobody May Come” sounds intriguing and somewhat uninviting yet memorable. Incidentally, all these qualities comport with the main character. Although we are invited to be up close with Valerie Sassyfras, she remains elusive.

I went at it from a perverse angle and chose the title specifically because it’s something that bothers me—hearing the title delivered as a line, that is. Unless it’s something like an action film and the delivery is tongue-in-cheek. I didn’t really think about it being inviting or uninviting, but more that it presents an event and the contingency of an audience turnout is built in. Valerie says it early on in the film, and it speaks to a fear that’s embedded in most live performers—one that I’ve encountered many times from my years in the theater—which is the fear of playing to an audience of zero. It makes me think of Grotowski in the Polish woods, putting on shows intended for no one.


The photography is artful and one would be forgiven for taking for granted the sound track as music is an intricate part of who she is rather than what she does.

The intention was always to make a work centered on the music, and the scenes are built around that. It’s Chekhovian pop in the sense that it’s all on the page. So what she experiences is the territory that the songs cover.

Valerie is unapologetic about being herself even though the media would characterize her as a New Orleans eccentric, pop star, celebrity, outsider artist, party jam meme etc. How did you find Valerie?

I lived in New Orleans from 2015-2017. I went to a group show at this bar called Siberia, and I had no idea who she was. I went to see David Liebe Hart perform but she took the stage before him, and she had such a command that I was instantly mesmerized, particularly when she went behind this scrim for a prop. Eventually, she would trade the scrim for backup dancers, but at that point she was mostly a one-woman show. And then I read something later on about how she wanted to be the next Taylor Swift and I thought that was fantastic, but by that point I had already decided to make a movie about her. As [Roland] Barthes would say, I got to the punctum before the studium. I bring up Barthes because, along with [Susan] Sontag, he pays special attention to the accidental in image-making.

Whose works do you admire or who do you consider the best in your craft?

This changes all the time, but off the top of my head, it’s writers like Gary Indiana and Dennis Cooper, artists like Eva Hesse and Rebecca Horn, and performers like Liberace and Zeki Muren. I don’t know about “best” because I view it no differently than shopping for socks. Being  from Shkodër,  its theatrical, comedic tradition resonates with me—I look for some of that in everything.

Then there’s the personal connection—I have no memories of my aunt Lola other than watching her as the roles she played, most notably in “Kur xhirohej një film” (1981). The last time she saw me, I was only two. Contextualizing my relationship with her mainly through a screen means I have a screwed up connection to cinema.

Your aunt, Lola, is the renowned actress Violeta Dede, that the Albanian public has seen in many movies through the decades. Jim Belushi, Eliza Dushku, and others have achieved recognition status here in the US as well. I often hear from Albanian actors how writer and leading actor Nia Vardalos of My Big Fat Greek Wedding “caught her break” with the help of Rita Wilson thanks in part to common ethnic family origins. What are your thoughts?

I’m reminded of that Woody Allen via Groucho Marx quote about refusing to join any club that would have me as its member. But if Rita Wilson wants to promote my career, I won’t scoff at it, especially if Chet Hanks can contribute to the soundtrack.

As it happens, I find both Belushi and Dushku endearing. Dushku was a good reference growing up, for people who otherwise had never heard of Albanians. It was either her, or Mother Teresa, who was, sadly, not involved with “Bring It On” (2000). I like to think that I dig them not because of our shared heritage, but I can’t prove that either way.

I describe myself as Albanian American because of my nationality, but I don’t fully embrace all the connotations that come along with it. Culturally, I don’t know if I identify as either Albanian or American—I’ve always felt peripherally associated with either identity, one as a result of the accident of being born and the other of uprooting, and neither of which I chose. This is why I feel more connected to someone like [Rainer Werner] Fassbinder.

In what way?

I mean specifically connected to him in the pursuit of exploring a fractured identity. The opening scene of “The Marriage of Braun” (1979) captures in under four minutes this tension of re-building on top of destruction—which is an image perfectly synonymous with how I felt the first time I was driving over Verrazano Bridge. My childhood home might as well have blown up—it would have certainly made leaving it make sense.

Do you think you will continue with features? Or theater? What might determine that for you?

The projects I end up developing are flukes, in the sense that I’m often working on something else. “Nobody May Come” came about because the project I was invested in, at the time, was falling apart. So I can’t say whether or not what I’m working on right now might ever be realized. Working independently, like I do, comes with uncertainties beyond my temperament. At this point, I’m thinking about what I fear or what repulses me—a war movie, or a contemporary, stage musical.


Thank you and good luck!

Pan-Albanian Federation of America VATRA: Mr. President Biden, sincere congratulations to you and Vice President Harris

New York, January 20, 2021



Dear Mr. President,



Allow me to offer sincere congratulations to you and Vice President Harris on behalf of the Pan-Albanian Federation of America VATRA. I wish to assure you that the community of Albanians in the US and all the Albanian lands appreciate this opportune moment represented by a leader like you who have demonstrated your support and advocacy for the Albanian people.


Today, as in the past, we pledge our commitment of friendship and immense gratitude to the United States whose role has been crucial to matters of most importance to Albanians who live in Kosova, Albania and all the Albanian lands.


I am convinced that your administration will strengthen the relations between our countries and that Albanians have cause to celebrate and be hopeful for the future.


VATRA is a well-established organization going back 109 years. It is not affiliated with any political party and is dedicated to pursuing the national interests of all Albanians. You, Mr. President, are proficient in issues of concern to Albanians. From serving in the Senate to serving as Vice-President, Albanians have believed and relied on your informed expertise and diplomatic skills, driven by the pursuit of justice and faith. The present challenges are daunting and include carrying out of reforms, advancing the Euro Atlantic processes and European integration, finalizing mutual recognition between Serbia and Kosova with existing borders, rooting out corruption and rebuilding Albanian government institutions that are sustainable and trustworthy.


We recognize the difficult odds we face, but we also acknowledge the importance of having a trusted friend and ally on our side. That is You, Mr. President. You have been a proponent of Kosova’s freedom and independence. In the days ahead, there is no doubt that your administration will be a promoter of friendship and mutual cooperations with our countries.


Once again, The Pan-Albanian Federation of America VATRA extends its warmest wishes to you, Mr. President, and is confident in your support for Albanians and the Albanian national interests.







Elmi Berisha


Pan-Albanian Federation of America VATRA

Lamtumirë duararta Lida Grabocka Jonif – Nga Keze Kozeta Zylo

Është ndarë nga jeta bashkatdhetarja jonë e dashur në Diasporë Lida Grabocka Jonif.

Lida Grabocka Jonif jetonte në Brooklyn bashkë me bashkëshortin e saj dhe vajzën Migenën.

Siç e kam thënë dhe më parë, kurrë në jetën time nuk kam dhënë kaq shumë lamtumirë, si brenda këtij viti të tmerrshëm dhe gllabërues.

Fatkeqësia në këtë familje është nga ato të rrallat, pasi para shtatë muajsh i iku djali i vetëm Daniel Jonif.  Dhe kur e dëgjon të tronditet shpirti dhe zemra që për shtatë muaj ikën nënë e bir në qiell.  Dhimbja e parakohshme dhe me një vdekje akute të djalit në një spital në Brooklyn ishte një hata e madhe.  Mesa duket zemra e nënës nuk e duroi dot ikjen e tij, zemra e saj lëngoi aq shumë sa brenda kësaj periudhe tragjike ikën të dy.  Lida iku në moshën 61 vjecare në kohën kur kishte shumë mundësi t’i jepte familjes së saj të shtrenjtëe e të dashur.

E ndjera Lida erdhi me bashkim familjar pasi gjyshi nga nëna e saj kishte emigruar herët në Amerikë.

Naum (Nuçi) Melo është veteran i Luftës në Amerikë dhe ajo ndihej shumë krenare për këtë, pasi në se vertetëe do Lirinë duhet të falënderosh veteranët.  Ajo ndihej me fat që i mori dokumentet nga gjyshi dhe po ëndërronte për një jetë më të bukur dhe më të mirë.  Por fati e ndërpreu jetën e birit të saj në mes bashkë me të.

Ishja shumë e shokuar kur pashë statuset e dy motrave të mrekullueshme të të ndjerës Lida, Mirandës dhe Anidës si dhe të bijës së vetme Migenës të cilat lajmëronin për vdekjen e motrës së tyre.  Vajtimi i tyre në telefon ishte përpirës, i dhimbshëm, sidomos në këte kohë izolimi që nuk ke mundësi t’ju shkosh pranë, t’i përqafosh dhe t’i ngushëllosh siç e do zakoni i shqiptarit, por pandemia është si rojet e burgut, s’të jep leje…

Danieli djali qe iku në qiell punonte në një shtypshkronjë në Queens dhe ishte integruar shumë mirë, por Zoti e donte në krahët e tij këtë djalë të edukuar dhe simpatik.

Lida ishte një mjeshtre në rrobaqepësi si në Korçë ku punoi një jetë të tërë, por dhe këtu në Amerikë.  Ajo me duartë e arta, priste dhe qepte rroba të ndryshme, ajo bënte art me gjilpërë.  Lida merrte pjesë në shumë aktivitete dhe ne ndiheshim shumë mirë kur i shikonim bashkë këto tri motra të pandara.  Në çdo aktivitet që merrnin pjesë, e pamundur të mos e shikoje Lidën me një buqetë lulesh të freskëta duke na i dhuruar në shenjë mirënjohjeje.

Ajo kishte një qetësi kur fliste, kishte të folur të shtruar dhe nxirrte veç mjaltë nga goja.  Dhimbja e ikjes së djalit e helmoi, e treti gjersa e mori aq shpejt gojëmblën Lida.

Familja humbi bashkëshorten dhe mamanë e mrekullueshme, motrën e dashur, ndërsa Diaspora në Amerikë një bashkatdhetare më pak.

Nesër do t’i bëhet ceremonia mortore në Dahill Funeral Services, shërbesa fetare në St. Nicholas Greek Orthodox Church dhe varrimi në Ocean View Cemetery, Staten Island atje ku ka birin e vet.

Dritë të pastë shpirti dhe të qofte i lehtë dheu i Amerikës që e deshe aq shumë Lida!

Lamtumirë duararta Lida Grabocka Jonif!


21 Janar, 2021

Staten Island, New York

Nismë kushtetuese – Në Mal të Zi shqiptarët nuk janë turistë të detit(!) – Nga Skënder Karaçica


Dritan Abazi(vic)e ka marrë detyrën qeveritare në Podgoricë paksa me yryshe si djalë i ri(sic!).E kuptoj entuziazmin e tij me u marrë më politikë në këtë shtet të vogël,por me emër kogja të madh në historinë e tij,ndonëse (Kral Nikolla)i bëri dhëndurë njerëzit e shteteve më ndikim në Rusi,që,tevona miqësia u trashë dhe  ia trasoi rrugën  kah grabtija e tokave shqiptare dhe rasti i Ulqinit.

Këto kronika historike për ndonjë rast tjetër…

Por jemi të interesuar që mbiemri i zyrtarit të lartë në qeverinë në Podogoricë(lexo:Dritan Abazovic,-nënvizimi im,të rregullohet me ligjet kushtetuese dhe të shohim e të lexojmë shqip:Dritan Abazi(sic!).

Kur do të shkruani mbiemrin shqip Abazi dhe jo Abazovic,ti o djali i ri nga Ulqini,që,tashmë jeni veshur me pushtetin e malit të Zi…?Mos harroni,së pari,rregullojeni me ligjet kushtetuese pozitën e shqiptarëve dhe të drejtat e tyre për jetë e punë,dinjitet,barazi,e drejta për të folur e shkruar gjuhën shqipe dhe simbolin e shenjtë kombëtar Flamurin Kuq e Zi(!).

Dritan Abazi uroj shëndet dhe suksese në angazhimet politike në kabinetin qeveritar në Podgoricë,me sloganin e ri kushtetues:Së pari zgjidhje e drejtë e çështjes shqiptare në hapësirën e vet etnike në Mal të Zi…!

Dritan Abazi të fala nga Amerika!

(Çikago,janar të motit 2021)

Pan-Albanian Federation of America Vatra congratulates President Joseph Biden

The Pan Albanian Federation of America VATRA – The HearthPO Box 622504, Bronx New York 10462

Honorable President Joseph Biden On behalf of the Pan-Albanian Federation of America Vatra,- The Hearth we congratulate you on your inauguration as the 46th President of the United States and we congratulate Vice President Kamala Harris on this historic occasion. The American leadership is vital, especially in times of global crisis. We look forward to working with you for unity, peace, stability, and economic development in the Balkan region and the world. We also welcome your continued support to Kosova’s independence.

Sincerely Ahmet Giaffo

President The Pan Albanian Federation of America VATRA

– The Hearth

Dr. Ruki Kondaj ka shprehur ngushëllimet e saj me rastin e largimit nga jeta të Vojsava Lenës, (Beci Lito)


Presidentja e Nderit të Shoqatës së Bashkësisë Shqiptaro-Kanadeze, Dr. Ruki Kondaj ka shprehur ngushëllimet e saj me rastin e largimit nga jeta të Vojsava Lenës, (Beci Lito).


“Përherë midis nesh e dashur mikja jonë Beci Lito!

Një album për ty sot në këtë ditë të trishtë për familjen tënde të shtrenjte, Ilirin, Tonin që të ndenjen pranë në këtë histori të dhimshme 4-5 vjeçare,

për nënën tende që i këpute shpirtin,

për nënën e Ilirit që qante si për vajzën e saj sot,

motren tënde Ana që këto kohe veç foto të tua postonte, shoqet e tua të femijerise,

për miqte e tu këtu e larg, për të gjithe ne që të deshëm e na deshe shumë,

të të kujtojmë kështu midis nesh të qeshur e të dashur e kështu do të mbetesh midis nesh po e qeshur , e dashur, me shpirt të paqte, racionale si askush, e drejte , e qeshur si lulet në Maj, selektive sepse ti nuk pajtoheshe me te keqen!

Luftove si heroine me semundjen me të egër të shekullit, kancerin, nuk e dhe veten asnjëherë se jetën e deshe shumë, me floke e pa floke nga kimioterapia ti u përshtate me atë që të solli jeta, ti ishe midis nesh kudo në festa komunitare e familjare!

E dashur Beci në emigracion u njohem ketu në Kanada të larget dhe u bëmë mike, por largimin tënd nuk e pranojmë dot, ndaj me këtë album fotosh të dedikuara për ty Beci “ perhere midis nesh “ do të jesh perhere në kujtime tona, e paharruar përjete, ngushellime familjes, u prehte në paqe shpirti yt i paqte e mira Beci Lito ❤️🙏


Inva Mulaj: Pushofshe ne paqe e dashur Beci mbas kesaj lufte titanike ! Engjejt do te presin krahe hapur!

Si ta pershkruaj kete takim ashtu si dhe shume te tjera ne Toronto apo Tiranë !

Ne jemi rritur bashke , ne kohen e adolescences gjitone te mira me mamate mikesha!

Ti ngjiteshe ne katin e 6 une ne te 5 , ne ato pak minuta qe shkembeheshim sdinim ç’te thoshim me pare me vrullin e moshes deri sa u larguam per t’u ritakuar ne Toronto!

U gezova kur njoha qe fati te kish lidhur me Ilirin, nje zotni nga te paktet qe kane ngelur dhe Zoti ju kish dhuruar Tonin djalin e mrekullueshem me te njejten buzeqeshje tenden !

Perse jeta nuk ishte xheneroze me ty e dashur Beci,

ti e doje dhe pranove gjithshka per te sfiduar semundjen duke na treguar te gjitheve qe çdo dite e kaluar prane njerezve qe duam eshte dhurate e Zotit !

Faleminderit e dashur mike per gjithe dashurine qe shperndave dhe rrezatimin e gruas ,nenes, vajzes, motres , mikes qe do qendroje perhere ne zemrat tona!

Pushofshe ne paqe e dashur Beci mbas kesaj lufte titanike !

Engjejt do te presin krahe hapur si njeren me te bukuren dhe me te miren ne qiellin e Perjetesise !


Foto nga Genti Hali

Martin Luther King Jr. Day – A Day of Reflection – by Rafaela Prifti

To honor the memory and reflect on the legacy of Martin Luther King Jr. is to appreciate the meaning of service.
On this National Service Day, I like to shine a light on a family friend, a supporter of the Albanian people as well as a self-described student of Albanian language, Barry Farber. The popular talk radio host with nearly a six decade career in broadcasting passed away last year shortly after his 90th birthday. His youngest daughter Bibi posted a commentary today to say that the first person Barry interviewed on the radio on WINS in 1960 was Dr. Martin Luther King Jr.!
“Mr. Farber inaugurated his first solo radio program in 1960 after arriving in New York from North Carolina with journalistic ambitions and remarkable multilingual talents. He went on to interview guests for longer than any other living, continually broadcasting radio host,” the New York Times wrote. “His Southern gentlemanly demeanor on the air also stood in contrast to the bellicosity Mr. Farber, a fervent anti-Communist, later demonstrated when he twice campaigned for office”, in 1970 for a Republican Cogresssional seat and in 1977 race for New York City mayor. Since 2008, he had been broadcasting, on Talk Radio Network and then on CRN Digital Talk Radio, from his Upper West Side apartment while contributing weekly to the World Net Daily website.
Barry Farber was inducted into the Radio Hall of Fame in 2014. “He had arrived in New York in 1957 looking for work in journalism when by chance he struck up a conversation with William Safire”. At the time, Mr. Safire was working for a radio show in town hosted by the husband-wife team of Tex McCrary and Jinx Falkenburg. He was impressed by “a former campus newspaper editor, college wrestling champ and Army translator who had done some world traveling and, perhaps most impressively, could speak nearly two dozen languages.” His first on-air interview was with the Rev. Dr. Martin Luther King Jr. in 1959.
To paraphrase the title of Barry Farber’s first memoir, he could turn every conversation into a magic moment. As Bibi writes, Barry Farber’s interview with Dr. King did not end there: “Barry had been active and outspoken in the civil rights movement since his youth.” For his support of social equality and civil rights, Congress of Racial Equality awarded him a patron of membership in 1989.
Honoring the memory of Dr. King and his legacy is tied to appreciating the meaning of serving the community and the country.


Po i dëgjoj subjektet politike që janë në pushtet për mbi 20 vite duke deklaruar se  tani u paska ra ndërmend që po ekzistoka diaspora dhe se janë pro asaj që zëri i diasporës të degjohet në Parlamentin e Kosovës. Vallë, ku ishin këto parti dhe liderët e tyre deri sot,  kur dihet mirë se ato  ishin bartëse te pushtetit. Pse nuk e ndërmorën asnjë  veprim konkret për diasporën deri sot. Kam një bindje se madje edhe qëllimisht e kanë injoruar dhe abstraguar komunitetin dhe diasporën si tërësi, sepse komuniteti ua prish rahatinë klasës se krijuar politike.

Le të më thotë dikush se a e kanë  realizuar ndonjë takim me komunitetin tonë  këta ish zyrtarë apo udhëheqës të partive. Jo, nuk e kanë bërë një gjë të tillë, sepse me më shumë kënaqësi dalin e pozojnë krahë për krah me ndonjë biznesmen në ndonjë restorant ekskluziv të New Yorkurt sepse komuniteti është jo i rëndësishëm për pushtetarët.

Po ashtu këto parti politike brenda komunitetit kanë edhe levat e tyre që hiqen si kinse “neutralë e patriotë” ndërsa  në mënyrë perfide tentojnë që ta ulin dhe ta neutralizojnë rëndësinë e komunitetit.

Diaspora dhe komuniteti i kuptojnë mirë këto lojëra, prandaj bëhuni të sinqertë e leni pallavrat elektorale se nuk jemi në ëndërr.

Diaspora është mbushur mend.


Esad Gjonbalaj,

14 Janar 2021 NY

Shqiptarët e Amerikës dhe tensionet politike në SHBA

lir Ikonomi

Si i shohin shqiptaro-amerikanët zhvillimet e fundit politike në SHBA në prag të inaugurimit të Presidentit të Zgjedhur Joe Biden? Zëri i Amerikës bisedoi në Skype me dy prej tyre.

Më 6 janar, ditën kur një turmë e dhunshme sumoi Kapitolin, Marko Kepi, mbështetës i Presidentit Donald Trump nga Nju Jorku, ishte në Uashington.

“Ne ishim në pjesën ku mbajti fjalimin Presidenti Trump, që ishte më shumë afër Shtëpisë së Bardhë se sa afër Kapitolit. Kur iu afruam Kapitolit, pas fjalimit të Presidentit, e pamë që filloi rrëmuja dhe me grupin tonë vendosëm të largoheshim që të mos bëheshim pjesë e trazirave. Ishte një gjë shumë negative, që nuk duhet të ndodhte, sidomos këtu në Amerikë. U duk si një gjest ballkanik dhe jo si një gjest amerikan,” thotë zoti Kepi, i cili drejton organizatën Albanian Roots.

Shumë amerikanë ndajnë mendimin se me zhvillimet e fundit, siç ishte sulmi kundër Kapitolit, saga e gjatë e zgjedhjeve dhe sidomos teoritë konspirative që qarkullojnë me lehtësi në mediat sociale, demokracia amerikane është e kërcënuar si asnjëherë.

Edhe zoti Kepi shpreh shqetësimin e tij për kërcënimet ndaj demokracisë. Ai nuk është dakord, për shembull, me vendimin e kompanisë Twitter që i mbylli llogarinë presidentit Trump.

“Në një anë them se po, është e kërcënuar, sepse kur sheh akte të tilla që një kompani ia bllokon Presidentit të SHBA të drejtën e fjalës, ky është një shqetësim për demokracinë amerikane. Qeveria duhet të reagojë që të mos ndodhin këto gjëra. Nëse kjo i ndodh presidentit, atëhetë ç’mund të thuhet për ne? Sa i përket shtetit dhe ligjit nuk shikoj se do të ketë një ndryshim shumë të madh. Shteti amerikan gjithnjë do të funksionojë, sepse kemi Kongresin, Senatin dhe dy parti që mundohen të ruajnë ekuilibrin.” thotë zoti Kepi.

Richard Lukaj, themelues i grupit bankar Bank Street në Stamford të shtetit Konektikat, është i regjistruar si republikan dhe në të kaluarën ka patur rastin të njohë si Presidentin Trump gjatë marrëdhënieve të biznesit me të, ashtu edhe Presidentin e Zgjedhur Joe Biden. Ne e pyetëm zotin Lukaj nëse një proces shërimi në SHBA është i mundur me ardhjen e administratës së re:

“Mendoj se është shumë e mundur. Vazhdimisht në këtë vend ka patur erëra ndryshimesh. Votuesit kësaj here u shprehën për një ndryshim në drejtimin e vendit, një ndryshim të tonit, një ndryshim në karakterin e presidentit madje edhe përtej kësaj, siç u pa me fitoren e dy senatorëve në shtetin Xhorxhia, njëri prej të cilëve afrikano-amerikan dhe tjetri hebre. Mendoj se mesazhi ishte shumë i qartë. Era e ndryshimit e ka lënë pas retorikën populiste që pamë disa vite më parë,” thotë zoti Lukaj.

Por zoti Lukaj mendon se situata është ende shqetësuese, kur dëgjohen paralajmërime për kërcënime ndaj sigurisë në ditën e inaugurimit që po afron:

“Është ende një kohë tensionesh, kur zërat e njerëzve të arsyeshëm duhet të dëgjohen. Mendoj se mendjet inteligjente në të dyja anët e spektrit politik duhet të bien dakord se e ardhmja e vendit është më e mirë kur ka pajtim dhe dialog konstruktiv për zgjidhjen e problemeve, se sa grindje politike që e përçajnë vendin.”

Në mënyrë të veçantë, Partia Republikane ka qenë kohët e fundit mjaft në qendër të debateve politike. Për mbështetës të zotit Trump si Mario Kepi, e ardhmja e partisë është ende e panjohur. Kjo parti prej disa vitesh lëkundet mes besnikërisë ndaj Presidentit Trump dhe largimit nga ndikimi i tij.

“Si anjëherë më parë, nuk shikoj që ky kandidat, ose ky president që ne kishim, do të jetë si të tjerët që thjesht kryejnë mandatin dhe zhduken. Ai nuk kishte thjesht votues por një bazë që e ka mbështetur, një grup personash që më shumë besojnë tek ai sesa tek partia. Mendoj se mënyra se si do të sillet Partia Republikane me Presidentin Trump, do të tregojë për të ardhmen e kësaj partie,” thotë republikani Kepi.

Në komunitetin shqiptaro-amerikan pasionet politike nuk mungojnë. Richard Lukaj beson se politikisht ky është një komunitet si gjithë të tjerët, i integruar thellë në jetën e vendit, por me tiparet e veta sa i përket prirjeve politike.

“Mendoj se komuniteti shqiptaro amerikan nuk është ndryshe nga pjesa tjetër e vendit… Shumica e shqiptarëve që emigruan në SHBA erdhën këtu me një preferencë për të djathtën, siç ishte familja ime dhe të tjerë që ikën nga regjime socialiste dhe komuniste. Por është interesant se me kalimin e kohës, përvoja amerikane bëri që preferencat e tyre partiake të balancoheshin, duke arritur gati 50 me 50 për qind,” thotë bankieri Lukaj.

Ai shpjegon se ashtu siç ka ndodhur edhe me pjesën më të madhe të vendit, shqiptaro-amerikanët janë luhatur nga njëra anë e spektrit tek tjetra në varësi të çështjes që ka patur përparësi për komunitetin.

“I tillë ka qenë konflikti në Kosovë, kur simpatitë shkonin drejt sekretares Madeliene Albright dhe Presidentit Bill Clinton. Në fillim të viteve 90, kur Shqipëria po shkëputej nga komunizmi, ishte sekretari James Baker dhe presidenti Xhorxh Bush i vjetër që nxorën më në pah prirjet republikane tek komuniteti shqiptar,” thotë ai.

Zoti Lukaj bën thirrje që në momentin e tanishëm njerëzit të jenë më objektivë e më të peshuar, larg ndikimit të emocioneve që errësojnë gjykimin.

Zgjedhjet në Kosovë: Do të kalojnë fill e për pe nëpër livadhin e kositur…! – Nga Skënder Karaçica

Paksa si debat

Do të ishte mirë që,përmes programeve politike dhe herë-herë më shumë fjalë e punë pak,të mendojmë  për kahet e zhvillimit të shtetit të Kosovës,përmes botës kadrovike,e jo si deri tash (lexo:parti-shtet)koncept ky që i ka kaluar koha.

Demokracia kërkon rrafshe të reja të dijes,të përkushtimit,të spektrit kadrovik të përzgjedhur edhe nga vota e popullit,që të nisin pa u vonuar kahet e zhvillimit të shtetit dhe shtetndërtimit të Kosovës.

Isa Mustafa,kryetar i LDK-së pati thënë se,qytetarët nuk vendosin për zgjedhjen e kuadrove për ushëheqje të shtetit,por kjo e ,,drejtë,,sipas tij u takon partive politike(sic!)


Përmes zgjedhjeve,sovrani i votës së lirë në Kosovë duhet të shikojë nga afër kontratën demokratike për të gjitha ata që,dalin në listat zgjedhore,të marrin këtë besim ose të prishet kontrata e votës së lirë për mandatin e ardhshëm…!

Mbi të gjitha:Shtetndërtimi kombëtar,demokratik dhe ligjor i Kosovës…!Sovrani duhet të vendosë për udhën dhe për të zgjedhurit e popullit në institucionet e shtetit…!

Jo vetëm fjalë për Kosovën…!

Çikago,janar të motit 2021

Send this to a friend