VOAL

VOAL

Freedom House thotë se COVID-19 përkeqësoi gjendjen e demokracisë në gjithë botën

October 3, 2020

Komentet

Gazeta gjermane: Kampi i refugjatëve në Shqipëri, një burg italian në Lezhë

Nga Adelheid Woelfl, Frankfurter Rundchau

Grerëzat fluturojnë zhurmshëm dhe ngadalë mbi shkurre, të cilat mbajnë erë fiku. Megjithatë, shumë pak të lë të kuptosh se këtu do të ndërtohet një kamp për 3000 emigrantë. Toka pas rrotullave të telit mbi të cila gjendet një tabelë me mbishkrimin “Zonë Ushtarake” u trazua dhe më pas u rrafshua.

Por mjetet e ndërtimit tani kanë ngecur sërish. Disa lopë po bëjnë një shëtitje të qetë. Dhe dhitë presin në rrezet e diellit pranveror në hyrjet e tunelit të bllokuar që të çon te mali. Brenda malit ka një sistem të madh bunkerësh që strehonin rreth 50 avionë kinezë gjatë epokës komuniste.

Këtu, në këtë stacion ushtarak, ngjitur me fshatin Gjadër, me një popullsi prej 2000 banorësh, pranë qytetit verior shqiptar të Lezhës, në muajt e ardhshëm do të ndërtohen godina për emigrantët. Refugjatët me varka që merren në Mesdhe, para se të mbërrijnë në Itali, do të dërgohen në Shqipëri. Kampi nuk paguhet vetëm nga shteti italian, por këtu zbatohet edhe ligji italian. Diçka që ekspertët kushtetues shqiptarë e konsiderojnë të paligjshme. Megjithatë, Gjykata Kushtetuese shqiptare miratoi projektin.

Në veçanti, fakti që emigrantët nuk lejohen të largohen nga kampi, po shkakton kritika të forta. Nuk ka pasur kurrë një kufizim kaq masiv të lirisë në Evropën demokratike. Është në kundërshtim me të drejtat e njeriut. Për fshatin Gjadër, projekti italian do të thotë se këtu do të ndërtohet një lloj burgu. Askush nuk e di se kush do të vijë saktësisht në Gjadër, por ndoshta nuk do të jenë familje, sepse mbrojtje e veçantë duhet t’u jepet veçanërisht të miturve. Banorët e fshatit katolik, me kishën e tij të bukur famullitare dhe varrezat e zbukuruara me dashuri, janë të shqetësuar se emigrantët, të cilët trajtohen si të burgosur, mund të sëmuren mendërisht.

Punë për popullatën vendase përmes kampeve të refugjatëve?

40-vjeçarja Mariana Ndoci, e cila po u shërben disa vizitorëve në kafenenë e fshatit, beson se projekti italian është një “eksperiment social”. Ata duan të zbulojnë se si, dhe nëse funksionon. “Nëse i mbani njerëzit robër për kaq gjatë, ata bëhen agresivë. “Po sikur disa njerëz të përpiqen të dalin nga kampi?” Zonja Ndoci dhe të tjerë në fshat kritikojnë faktin se as nuk u pyetën nëse ishin dakord me kampin italian në Gjadër. Thjesht u paraqit si një fakt i kryer.

Vizitorët e tjerë të kafenesë bien dakord. Berberi Armando Hamolli thotë se qeveria shqiptare po e bën këtë vetëm për interesa vetjake. Megjithatë, mund të ndodhë që të paktën të krijohen vende pune për popullatën lokale. Në fund të fundit, kampi ka nevojë për një stacion mjekësor dhe njerëz për të mirëmbajtur ndërtesat, për shembull. Sipas marrëveshjes me Italinë, “numri i përgjithshëm i emigrantëve që qëndrojnë në territorin shqiptar në të njëjtën kohë, në përputhje me këtë protokoll, nuk mund të kalojë 3000 persona”. Por kjo do të thotë se llogaria e qeverisë italiane nuk ka gjasa të funksionojë: se kërcënimi për të ardhur në Shqipëri, në vend të Italisë, mund të jetë aq parandalues ​​sa më pak emigrantë do guxojnë të kalojnë Mesdheun nga Afrika.

Sqarimi i nevojës së emigrantëve për mbrojtje mund të zgjasë me muaj dhe ndërkohë dhjetëra mijëra do të kenë ardhur sërish në Itali. Avokatët dhe organizatat ndërkombëtare që kujdesen për azilkërkuesit, si dhe agjencitë e BE-së, duhet të kenë akses në kamp.

Megjithatë, protokolli ndërmjet Italisë dhe Shqipërisë, i cili hyri në fuqi në mars, parashikon përjashtime të shumta për autoritetet italiane: nuk kërkohet leje ndërtimi për të ngritur ndërtesat në kamp, dhe ndërtesat janë të përjashtuara nga tarifat dhe taksat doganore. Italianët, që janë të punësuar në kamp, gjithashtu nuk duhet të paguajnë tatimin mbi të ardhurat apo kontributet e sigurimeve shoqërore në Shqipëri. Nuk ka kufizime apo kontrolle se sa euro mund të sillni në Shqipëri. Stafi italian gjithashtu nuk ka nevojë për viza. Kushdo që qëndron në Shqipëri për më shumë se 90 ditët e lejuara, do të marrë “një dokument identiteti pa pagesë me kërkesë të thjeshtë”, sipas protokollit.

Kjo vlen për pesë vitet e ardhshme, dhe nëse asnjë palë nuk kundërshton, marrëveshja do të “zgjatet në heshtje edhe për pesë vjet të tjera”. Autoritetet italiane janë angazhuar të transferojnë 16.5 milionë euro si një lloj paradhënie në një llogari të posaçme në thesarin shqiptar. Në portin e Shëngjinit, jo shumë larg Gjadrit, po ndërtohet intensivisht një kompleks në të cilin emigrantët do t’i nënshtrohen një kontrolli fillestar përpara se të vijnë në kampin aktual. Pritet që vetë kampi të përfundojë deri në tetor.

25 vjet nga masakra në Burgun e Dubravës, njëri nga vrasësit ndodhet në burg në Bosnjë

Sot 25 vjet më parë në burgun e Dubravës është kryer njëra nga masakrat më të mëdha në Kosovë kundër shqiptarëve nga regjimi i kriminelit i Sllobodan Millosheviqit. 25 vjet më parë, brenda burgut janë vrarë 160 të burgosur shqiptarë dhe janë plagosur më shumë se 300 të tjerë.

Masakra e burgut të Dubravës është kryer prej 19 deri më 24 maj të vitit 1999. Brenda Burgut të Dubravës gjendet një pllakë përkujtimore me emrat e të gjithë atyre që janë vrarë në këtë masakër, që konsiderohet si një nga masakrat më të mëdha të regjimit serb të kryer ndaj shqiptarëve.

Për këtë rast, sot do të bëhen homazhe në nderim të të vrarëve, të plagosurve dhe të mbijetuarve të masakrës në Burgun e Dubravës. Sinisha Petriq, i njohur ndryshe si Zenica, tashmë ndodhet në Bosnje dhe Hercegovinë. Njeriu kryesor që dyshohet se ka kryer masakrën në Burgun e Dubravës është ekstraduar nga Spanja para pak muajsh.

Sinisha Petriq,
Sinisha Petriq,

Sipas mediave boshnjake, ai nga aeroporti është dërguar menjëherë në burgun e Foçës të Bosnjës. Gjykata e Qarkut në Banjallukë miratoi dënimin e Petriqit në BeH edhe më herët. Ai njihet si krahu i djathtë i Lluka Bojoviqit, si dhe për vrasjet gjakftohtë dhe monstruoze në mbarë Evropën.

Si i mitur, “Zenica” ishte anëtar i grupit të vrasësve të Marinko Magdës, i cili masakroi 14 persona në Vojvodinë dhe Hungari. Ekipi i Petriqit punoi për Magdën, kështu që në janar të vitit 1994, në vetëm një natë, në Suboticë, ata vranë Millanin, Stanin dhe djalin e tyre Dane Petriqin, i cili në atë kohë ishte vetëm 11 vjeç, si dhe Vera dhe Josip Agatiqin.

Më herët, Gjykata e Qarkut në Banjallukë ka njoftuar se ka nxjerrë një vendim për njohjen e vendimit të gjykatës kombëtare spanjolle për shkak se janë plotësuar kërkesat ligjore, si dhe kërkesat nga marrëveshjet ndërkombëtare. Kështu, gjykata pranoi se Petriqi po vuan dënimin në Bosnje dhe Hercegovinë.

Me vendim të gjykatës kombëtare në Spanjë, Petriqi u dënua me pesë vjet për krim të organizuar dhe për posedim të një arsenali lufte të armëve dhe armëve të zjarrit me 10 vjet burg. Siç shpjegohet në deklaratën e Gjykatës së Qarkut të Banjallukës, ajo për të cilën Petriqi u dënua në Spanjë janë vepra penale sipas legjislacionit vendas, shkruajnë mediat e Kosovës.

Krimineli serb për të cilin dështoi ekstradimi nga Spanja në Bosnjë e Hercegovinë dy herë me radhë, njihet mjaft mirë nga të mbijetuarit e Masakrës së Dubravës. Sinisha Petriq, i njohur me nofkën ‘Zenica’, gjatë kohës së bombardimeve të NATO-s mbi caqet serbe ishte dërguar në Dubravë si i burgosur, por aty i ishte dhënë një armë e kishte marrë pjesë në ekzekutimin e të burgosurve shqiptarë. Në periudhën e luftës në Kosovë, ai kishte përfunduar në Burgun e Dubravës, ku serbët e dënuar me dënime të rënda, përfshirë dënime kapitale, kishin marrë një ofertë: të vrisnin shqiptarë të burgosur aty në këmbim të lirisë.

Ai, bashkë me ekzekutorë të tjerë, lidhen me dyshimet për vrasjen e 95 shqiptarëve. Atë fort mirë e kujton Dëfrim Rifaj, që bashkë kishin ndarë edhe burgun e Nishit e edhe atë të Dubravës. Rrethanat e çuditshme që kanë çuar në ekstradimin e tij nga Spanja në Bosnjë e Hercegovinë, nuk e gëzojnë atë, pasi sipas tij, i njëjti do të duhej të ballafaqohej me krimet e kryera në Kosovë.

“Emrin e tij le se e kam dëgjuar, por edhe e kam njohur personalisht, sepse ka qenë i dënuar dhe vuajtjen e dënimit e ka pasur në Burgun e Nishit. Kemi qenë bashkëvuajtës. Ka qenë ordiner, i burgosur kriminel, me plot kuptimin e fjalës. Me fillimin e bombardimeve merret vendim që ata me dënim me vdekje dhe të përjetshëm të sillen në Kosovë. E njoh mirë. E kam pas dy hapa para kur na kanë qit në pushkatim”, ka thënë Dëfrim Rifaj, i mbijetuar i Masakrës së Dubravës.

Emri i tij është i njohur edhe për të mbijetuarit e tjerë të Masakrës së Dubravës, por dënimi i tij eventual, nuk është i mjaftueshëm për disa prej tyre, meqë urdhërdhënësit vazhdojnë të mbeten të lirë. “Emrat e përveçëm, për mua si një i mbijetuar nuk do të thonë asgjë, për shkak se procesi është shumë më i ndërlikuar. Do duhej të ketë një qasje tjetër, për shkak se përgjegjësit kryesorë për organizmin e kësaj masakre, dhe ekzekutimin e kësaj masakre nuk po përmenden fare, pra është vijë institucionale e Serbisë”, ka deklaruar deputeti Enver Dugolli.

Përderisa në duar mban listën me 200 emrat e kriminelëve të Masakrës së Dubravës, i mbijetuar Nait Hasani tregon se dënim s’kanë marrë as 1% e tyre, por që shpresën e ka akoma.

“Janë dy raste. Një rast është në Prishtinë një gardian që ka marrë pjesë në torturat tona të të burgosurve, drejtpërdrejt në burgun e Prishtinës dhe të Lipjanit. Ai është i arrestuar, dhe të njëjtën kohë gardiani i Dubravës, Gagi. Pra vetëm këto dy raste i kemi nga 190 raste tjera që janë, të pjesëmarrësve që në forma të ndryshme kanë torturuar, vrarë dhe masakruar në Dubravë, bashkë me ushtrinë policinë dhe të burgosurit serbë që kanë qenë”, është shprehur Nait Hasani më herët për rtv Dukagjinin.

Përveç si pjesëmarrës në masakrën e Dubravës, në maj të vitit 1999, Petriq, lidhet edhe me rrethanat e pandriçuara të vrasjes së të rinjve serb në kafeterinë Panda, për të cilin kishte pasur tentime që të fajësohen shqiptarët.

Ekstradimi i tij drejtë Bosnjës, për vuajtje të pjesës së mbetur të dënimit për krim të organizuar e një arsenal armësh që i ishte kapur në Spanjë, pritet që të bëhet në muajin e ardhshëm. Por mediat boshnjake, kanë paralajmëruar për mundësinë që ai pas një kohe të shkurtër, të përfundojë sërish në liri, pavarësisht pretendimeve për krime të rënda që rëndojnë mbi të.

(Balkanweb)

VIDEO- Xhymshiti: Berisha u shpall nongrada për interesa shumë të thella, ky vendim duhet të hetohet

I ftuar në emisionin A Show në SYRI TV me moderatorin Adi Krasta për të diskutuar për shkrimin e Frontline mbi Gabriel Escobar-i, zv/ndihmëssekretari i SHBA-së ishte gazetari, Vudi Xhymshiti.

Xhymishti është shprehur se deklarimi Nongrada i Berishës ishte për shpenzime të tjera politike që janë shumë të thella dhe ne nga imazhi i parë nuk i dallojmë dot ato arsye.

Historia e Nongradës për hir të integritetit dhe vërtetësisë kjo duhet të hetohet kjo çështje.

Dje kam botuar intervistën që kisha me Berishën në Frontline. Biseda që kisha më liderin e opozitës është se Eskobar është një shpërfaqje relativisht e dukshme, e një problemi shumë më të madh që qëndron brenda DASH.

Duket qartë se deklarimi Nongrada e Berishë ishte e orkestruar për shpenzime të tjera politike që janë shumë të thella dhe ne nga imazhi i parë nuk i dallojmë dot ato arsye.

Ndahet nga jeta Tanush Mulleti, ish-kryetari i Shoqatës së ish të Përndjekurve dhe Burgosurve të Shqipërisë

Ish-kryetari i Shoqatës së të Përndjekurve dhe Burgosurve të Shqipërisë, Tanush Mulleti, është ndarë nga jeta në moshën 79-vjeçare.

Lajmin e vdekjes së Mulletit, e ka dhënë djali i tij Niuton Mulleti, përmes një postimi në Facebook, ku bën dhe me dije se ceremonia e varrimit do të bëhet ditën e martë në orën 14:00 në varrezat e Tufinës, Tiranë.

“Të Zotit jemi dhe tek Ai do të kthehemi”.

Me hidhërim të thellë, ju njoftoj që babai im Tanush Haki Mulleti ndërroi jetë sot.

Ceremonia e varrimit do të zhvillohet ditën e martë, më 21 maj 2024, ora 14:00, në varrezat e Tufinës, Tiranë.

Pritjet bëhen tek Shtëpia Funerale “ALBA 2000”, rruga e Dibrës, Nr. 302 (pranë Medresesë), Tiranë.

Qofsh i xhenetit zemra ime!”, shkruan ai.

Kujtojmë se Tanush Mulleti ka shërbyer në disa detyra e funksione te larta shteterore mes tyre dhe si Drejtor i Burgut 313 në Tiranë. OraNews

Londër, gjykata: Julian Assange mund ta apelojë vendimin për ekstradim

VOA/Marrë nga Associated Press

Themeluesi i WikiLeaks-it Julian Assange mund ta apeloj një urdhër për ekstradimin e tij në Shtetet e Bashkuara nën akuzat për spiunazh. Vendimi që u mor të hënën nga një gjykatë në Londër ka të ngjarë të zvarritë edhe më tej atë që tashmë ka qenë një sagë e gjatë ligjore.

Gjyqtarët e Gjykatës së Lartë Victoria Sharp dhe Jeremy Johnson thanë se zoti Assange ka arsye ta kundërshtojë urdhrin e ekstradimit të qeverisë së Mbretërisë së Bashkuar.

Ndaj 52 vjeçarit Julian Assange rëndojnë 17 akuza për spiunazh dhe një akuzë për përdorim për qëllime keqdashëse të kompjuterit, lidhur me publikimin rreth 15 vite më parë në faqen e tij të internetit, të dokumenteve të klasifikuara amerikane.

Vendimi i gjykatës u prit me brohoritje nga mbështetësit e zotit Assange të mbledhur jashtë dyerve të saj.

Eksperti australian i kompjuterave i ka kaluar pesë vitet e fundit në një burg britanik të sigurisë së lartë pasi u strehua në Ambasadën e Ekuadorit në Londër për shtatë vjet.

Julian Assange nuk ishte në gjykatë për të dëgjuar vendimin për arsye shëndetësore, sipas avokatit të tij.

Avokati Edward Fitzgerald tha se prokurorët nuk kishin garantuar që zoti Assange, i cili është një shtetas australian dhe pretendon mbrojtje si gazetar për publikimin e informacioneve të klasifikuara të qeverisë amerikene, të mbështetet në mbrojtjen që garanton Amendamenti i Parë i Kushtetutës amerikane për lirinë e shprehjes.

Prokurorët amerikanë pretendojnë se zoti Assange inkurajoi dhe ndihmoi analisten e zbulimit të ushtrisë amerikane Chelsea Manning, që të vidhte kabllogramet diplomatike dhe dosjet ushtarake të cilat u publikuan në WikiLeaks.

Avokatët e zotit Assange thonë se ai ishte një gazetar që ekspozoi shkeljet e bëra nga ushtria amerikane në Irak dhe Afganistan. Dërgimi i tij në SHBA thanë ata, do ta vendoste zotin Assange para mundësive për një ndjekje penale të motivuar politikisht dhe do të rrezikonte në një “mohim flagrant të drejtësisë”.

Qeveria amerikane thotë se veprimet e Julian Assange-t shkuan shumë përtej atyre të një gazetari, që mbledh informacione dhe se ishin një përpjekje për të kërkuar, vjedhur dhe botuar, pa dallim, dokumente të klasifikuara qeveritare.

Në mars, dy gjyqtarë të Gjykatës së Lartë hodhën poshtë pjesën më të madhe të argumenteve të zotit Assange, por thanë se ai mund ta çonte çështjen e tij në Gjykatën e Apelit, nëse Shtete e Bashkuara nuk garantonin se ai nuk do të përballej me dënimin me vdekje nëse ekstradohej dhe se do të gëzonte të njëjtën mbrojtje për fjalën e lirë, si çdo qytetar amerikan.

Gjykata tha se nëse zoti Assange nuk mund të mbështetej tek Amendamenti i Parë, atëherë kjo do ta bënte estradimin e tij të diskutueshëm, nëse ishte i papajtueshëm me Konventën Evropiane për të Drejtat e Njeriut, e cila gjithashtu siguron lirinë e shprehjes dhe mbrojtjen e medias.

Shtetet e Bashkuara thonë se zoti Assange mund të kërkojë të mbështetet tek amendamenti i parë i kushtetutës, por do të jetë në dorën e gjykatësit të vendosë nëse ai mund ta bëjë një gjë të tillë.

Avokati James Lewis, që përfaqëson qeverinë amerikane tha se verimet e zotit Assange nuk “mbroheshin” nga Amendamenti i Parë.

Askush, as qytetarët amerikanë dhe as shtetasit e huaj, nuk kanë të drejtë të mbështeten tek Amendamenti i Parë në lidhje me publikimin e informacionit mbi mbrotjen kombëtare të siguruar në mënyrë të paligjshme, duke dhënë emra burimesh të pafajshme e duke i vendosur ata përballë një rreziku të menjëhershëm për t’u dëmtuar”, tha ai.

Avokatët e zotit Assange thonë se ai mund të përballet me 175 vjet burg nëse shpallet fajtor, por autoritetet amerikane kanë thënë se çdo vendim për dënimin e tij, do të parashikonte një masë shumë më të shkurtër dënimi.

Kryeministri shqiptar është bërë këngëtar!- Nga ALBA KEPI

Kryeministri shqiptar është bërë këngëtar!
Ka nis turin e koncerteve nëpër botë.
Shoqërohet nga orkestra e tallavasë politike.
Sponsor; xhepat e shqiptarëve.
“Mos e lësho këtë rast të veçantë”, shkruajnë profilet social tê grupimeve të hapura në maj 2024 me qëndrim në Shqipëri por me emër Diaspora Shqiptare në Itali.
I ftojnë emigrantët të marrin pjesë në një event falas artistik për të gjetur rrënjët e tyre me muzikë e këngëtarët më të mirë shqiptarë.
“Është falas” shkruajnë dhe pse nën njoftimet e tyre lexohet se cdo publikim është i sponsorizuar.
Paguajnë pensionistët, punëtorët hallexhinjtë, invalidët e cdo shqiptar që shteti u vjedh paratë për të sponsorizuar profile të tilla e për të propaganduar këtë takim politik.
Pas cdo profili të tillë të sponsorizuar nga shteti shqiptar me paratë e shqiptarëve qëndrojnë persona që marrin rrogë e paguhen po me paratë e shqiptarëve.
“Merr pjesë lidhu festo për Shqipërinë, mer familjarë e miq e shihi artistët e dashur” , shkruajnë profilet fake diasporiane por zyrtare qeveritare të paguara me paratë e shqiptarëve.
“Ma come?” pyet një emigrant, “na u bo dhe KM këngëtar” përgjigjet tjetri.
“Po këta nuk kanë c’të bëjnë”, komentojnë të tjerë.
“Shikoni pamjet e megamafiozit” shpotit tjetri e më romantikja tagon mikeshën e thotë “Hej është Albani”.
Në Itali qeveria ka dyfishuar orkestrën.
E bën me një skuadër prej 4 këngëtarësh, jo më 2 sic kishte në Greqi, e që i paguan po me paratë e shqiptarëve për të udhëtuar, performuar e u akomoduar në Itali.
Me ato para ndoshta disa shqiptarë të pamundur ekonomikisht do ishin shpëtuar duke u dërguar pêr kurim jashtë Shqipërisë.
Diasporianët e Italisë ftohen për t’u argëtuar me muzikë shqiptare e mashtrohen për të dëgjuar fushatën e Partisë Socialiste.
E paguajnë po shqiptarët për pallatin e sportit 4440 vendesh (pak a shumë), për sigurinë e artistët.
E paguajnë po shqiptarët skuadrën organizative, grupin e punës, ekipin e ministrave e deputetëve që do marri me vete.
Kush e di sa familje në nevojë e shqiptarë invalidë do mund të ndihmoheshin nga këto para.
Pas shefit të operacionales së Policisë së shtetit pronar i 22 dyqaneve e 10 apartamenteve, pas policëve anëtarë të 7 klaneve familje mafioze me para cash sa për të blerë gjithë Shqioërinë, pas drejtorëve 5D, 6D, 10D, e krerë institucionesh që po zbardhen cdo ditë si afaristët më të mëdhenj me paratë e popullit, por për xhepat e tyre, pas megaskandaleve të porteve, parqeve arkeologjike, plehrave, teatrit, sterlizimit, shëndetësisë, Tims, të dhëna personale, ministra në arrati e kriminelë në liri, mashtrimi i radhës është me diasporën.
Qeveria i është sulur diasporês.
E pas këtij turi tallava politike , KM shqiptar do urdhërojë; Si e qysh do votojë diaspora!

EVROPA DHE ZHURMA E URREJTJES- Nga PAOLO LEPRI- Përktheu Eugjen Merlika

 

Është një Bashkim evropian i përvuajtur, I shtrënguar të përballohet me urrejtjen , ai që ka dëgjuar shkoqur dje, në secilin kryeqytet të shtënat e revoles të shpërthyera kundër njërit prej njëzeteshtatë kryetarëve të qeverive, kryeministrit sllovak Robert Fiko. Ky atentat , që i shtohet sulmeve të ndryshme në ditët e shkuara në Gjermani, është një shenjë alarmi që nuk duhet të lihet në heshtje. Rreziku i destabilizimit është i vërtetë. Dhuna politike ekziston, mund të kapërcejë kufijtë e të zhvillohet në një bashkësi kombesh që e mendonim të sigurtë nga kërcënimet e brëndëshme, të ndërtuar në paqë. Bëhet fjalë tani që të veprohet n’atë mënyrë që shtëpia e përbashkët të përforcojë themelet e saj e të thyejë këdo që don t’a shkatërrojë, nga cilado anë të vijë. Jehona e të shtënave sllovake – të drejtuara kundër një kryeministri që ka mbajtur qëndrime të largëta nga vija e BE mbi armët në Ukrainë dhe Rusinë – i mbivendosen tingujve të hymnit evropian të luajtur gjatë protestave në Gjeorgji kundër ligjit shkandullor të miratuar për t’i vënë shtupën demokracisë me sebepin e “ndikimeve të huaja”. Por jo të gjithë kanë qenë të vëmendshëm. Bashkimi po kundërvepron me mungesë mprehtësie ndaj një lëvizjeje që ve në rrezik ecjen e një kombi kandidat.

Sigurisht, leximi i vonuar i kësaj piskame mbi të drejtat ve në dukje edhe njëherë gjëndjen e pothuaj-paralizës në të cilën dergjet politika e jashtëme evropiane, e shkaktuar veçanërisht (nuk është i vetmi problem) nga roli johenik i Hungarisë së Viktor Orbanit. Por kuptimi i saj është më i gjërë, jo vetëm sepse protestat e Tbilisit kujtojnë ditët emocionuese të Sheshit Maidan. Pasiguritë evropiane përfaqësojnë një element që duhet parë me shqetësim ndërsa është një luftë mësyese në veprim pranë nesh, që po jeton një fazë përcaktuese: një luftë në të cilën derdhet gjak të pafajshmish e me të cilën drejtuesi i Kremlinit përpiqet të shkatërrojë të njëjtat vlera të nëpërkëmbura në Gjeorgji. Rusët përparojnë në Harkiv, por sahati i BE ecën më ngadalë. Është e domosdoshme të vihet në kyçin e dorës një tjetër, i rregulluar me orën e Kievit.

Kundërshtari gjeorgjan Nika Gvaramia, në një intervistë për Corrierin, ka shpjeguar qartë se cilat janë vendimet për t’u ndërmarrë në dobi të mbrojtjes së popullit të tij. “Trysnia – ka thënë – do të duhej të ishte më e fuqishme. Nuk kemi një diktator por oligarkë që kanë përvehtësuar Shtetin dhe kanë nevojë për politikën që të mbrojnë pasuritë e tyre. Prandaj me ata duhet një përçapje ndryshe: sanksione financiare, pasuritë e ngrira, ndalim hyrjeje për Ivanishvilin dhe familjarët e tij jashtë” Kur do të bëhet e gjitha kjo, nëse është e vërtetë se në Bruksel edhe teksti i një deklarate është bllokuar gjatë për praninë e këndvështrimeve të ndryshme? Ajo që nuk është bërë për Gjeorgjinë na bën të përsiasim duke parë zhvillimet e gjëndjes në Ukrainë, me shpresë se nuk do të kryhen të tjera gabime.

Ngadalësia ka qenë gjithmonë një karakteristikë e Bashkimit Evropian. Në të shkuarën ka qenë një vegël për të konkretizuar, hap mbas hapi, projekte që në shikim të parë dukeshin të pasendërtueshme. Tani është ndryshe, nuk mund të pritet. Ukraina po lufton për lirinë e të gjithëve, duhet të mbështetet në mënyrën më të efektëshme të mundëshme. Duhet të arrijë pa vonesa leja përfundimtare për marrëveshjen në parim të pasurive ruse të ngrira që do t’i lejonte qeverisë së Kievit të zotëronte nga 2,5 deri në 3 miliardë euro për të financuar mbështetjen ushtarake dhe rindërtimin. Ajo që po ndodh në ballin e luftës detyron që fondet të dorëzohen sa më shpejt, duke shmangur vonesat e zakonshme. Ashtu siç duhet nxituar para korrikut, në të cilin fillon kryesia e rradhës hungareze, miratimi i paketës së re t’aksioneve kundër Moskës mbi ndalesën e shpërnguljes së gazit natyral të lëngshëm.

Këto janë disa shembuj të një mbështetjeje që nuk mund të pakësohet. Madje duhet të bëjë një hop cilësor. Zgjatja e luftës shton tensionet, krijon një klimë në të cilën lulëzojnë veprime shtazarake, përpjekje destabilizimi, manovra t’errta. Paqja duhet ndjekur me forcë, si në Ukrainë si brënda Evropës. Është në lojë, siç thotë presidenti francez, Macron, vetë qënia e saj.

“Corriere della Sera”, 5 maj 2024 Përktheu Eugjen Merlika

Ja pse kolonjarët kërkojnë largimin e kryebashkiakut Erion Isai- Nga Vepror Hasani

Transparenca e përdorimit të fondeve mungon në të gjitha aspektet

Vetëm nga uji i pijshëm, dëmi ekonomik, 35-40 milionë të vjetra në vit

 

Fillimisht po përmendim investimin me të cilin kryebashkiaku i Kolonjës, Erion Isai, mburret me “lumin” që krijoi në ish-rrugën e Rehovës nga lokal Almedi deri tek Kalçeto me gjatësi 270-300 metra linear me vlerë investimi 420 milionë me TVSH (të vjetra), por uji që rrjedh aty është i pijshëm, prej të cilit Bashkisë së Kolonjës i krijohet një dëm ekonomik prej 35-40 milionë të vjetra, në vit. (Deri tani që po shkruajmë, dëmi ekonomik ka shkuar në 120 milionë lekë të vjetra. Gjithashtu, prej disa fshatrave, si: Vodica, Bejkova, Halemasi etj, vijnë ankesa të mëdha sepse u mungon uji pijshëm, kur nga kryebashkiaku Isai u deklarua: “Problemi u zgjidh dhe uji nuk do t’ju mungojë”. Madje këtë zgjidhje e trumbetoi me të madhe, por edhe sot e kësaj dite banorët e fshatrave vijojnë të ankohen për mungesën e ujit.

Bëmat e kryebashkiakut Erion Isai po i numërojmë një e nga një:

1. Në gjëmat e kryetarit të Bashkisë Kolonjë bën pjesë edhe rruga e hapur mbi Taçin Lart, në Malin e Gramozit, me gjatësi rreth 1500 metra. Kjo rrugë nuk solli asnjë të mirë, as për komunitetin, as për barinjtë të cilët shrytëzojnë kullotën e Gramozit me tufat e tyre të dhënëve, sepse hapja e kësaj rruge prishi rreth 5,500 – 6,000 metra katrorë kullotë, dhe jo vetëm kaq, tashmë kjo rrugë po paraqet rrezikshmëri të lartë për bagëtinë e imtë sepse aktualisht rruga nuk ekziston më sepse është shndërruar në kanal. Investimi i cituar më sipër, nuk bëri gjë tjetër veçse solli një dëm tjetër ekonomik, pasi aty punoi prej një muaj një ekskavator i madh tip “Volvo” i cili harxhoi karburant, amortizim dhe pagesa rrogash të drejtuesit të mjetit.

2. Veç sa më sipër, kryebashkiaku në fjalë, nuk mbështet idetë e propozuara nga kolonjarët dhe nuk i përmbush kërkesat e tyre. Madje sërish doli kundër banorëve të Ersekës edhe për ngritjen e barakave të rregullta me blloqe betoni kundrejt një takse mujore për sipërfaqen e zënë për vendosjen e druve të zjarrit, që ato të mosvendosen poshtë shkallëve dhe korridoreve, të pallatave ku jetojnë banorve të qytetit.

3. Gjithashtu, në këtë projekt të implementuar kanë mbetur shumë zëra të parealizuara, si: muret e ndërtesave nga të dy krahët të cilat do të bëheshin me fugaturë; gjithashtu hyrja në këtë rrugë nuk do të bllokohej me gurë të mëdhenjë pasi do të bëheshin me tubo metalike dhe do të komandoheshin me pult. Por me këtë fond ai mund të rregullonte shumë mirë lagjen nr. 1, lagjen nr. 6 apo dhe lagje të tjera të cilat janë në ditë të hallit, pasi jetojnë në kushte mjaft të vështira: pa infrastrukturë, me rrugë të ngushta që nuk mund të hysh dot as në raste emergjencash si zjarre, sëmundje etj.

4. Te projekti i rrugës Ersekë – Rehovë, me urdhër të kryebashkiakut Isai u mbollën 175 fidanë, të cilët u shkulën në zonën pyjore të Shelegurit, por të gjithë fidanët e mbjellë u thanë. Sipas specialistëve nuk do të kishte ndodhur kështu nëse fidanët do të ishin blerë në firma të licensuara të cilat japin garanci të plotë për mbjelljen e tyre, sepse në preventivin që ka firma e mbjelljes nuk përmban në asnjë rast që fidanët të shkulen në pyje dhe të mbillen aty (në një vend tjetër), kjo u bë thjesht për abuzim dhe përfitim fondesh. (Disponojmë materiale filmike ku janë shkulur dhe ku u mbollën). Në lidhje me këtë ngjarje, kryebashkiaku Isai sapo i ra në dorë gazeta që bënte denoncimin ndaj tij, thirri menjëherë firmën për t’i zëvëndësuar sepse ishin tharë të gjitha (175 fidanë), dhe përsëri gënjeu duke mbjellë vetëm 50 fidanë të certifikuar dhe të saktë nga 175 që ka rruga Ersekë – Rehovë. Frika e tij është denoncimi në shtyp.

5. Kryebashkiaku në fjalë, hoqi edhe lapidarin e 3 dëshmorëve në fshatin Rehovë. Dhe aty mbolli 125 fidanë, ku vetëm 3 prej tyre rezistuan. Mos themi edhe më shumë, që edhe kalldremi i bërë me cilësi të dobët nga firma është denoncuar edhe nga banorët e Rehovës. Ky ishte një investim prej 250 milionë lekë të vjetra. Hyrja e Rehovës u pagëzua me emrin “Porta e Rehovës”.

6. Vetë kryetari Erion (Çuçka, kështu njihet ndryshe ai), bleu edhe një shtëpi në fshat, shtëpinë e një bariu joautokton të fshatit në zonën e mbrojtur, me vlerë 27 milionë lekë të vjetra, pa përmendur shtëpitë te “Kodra e Diellit” me mijëra euro të blerë, siç është thënë edhe nga mediat. Me këtë rast po kujtojmë një thënie të Honore Balzak: “Nëse doni të hetoni vjedhjet, vraponi pas pasurisë. Pas çdo pasurie të madhe ka hajdutllëqe të llahtarshme”.

7. Mungesa e transparences është totale. As sot nuk dihet sa para janë shpenzuar për rrugën Rehovë – Shën Pjetër për ta shtruar me çakëll. Dhe për të mbuluar gjithçka, siç e kanë zakon llustraxhinjtë, – thonë rehovarët, – rishtroi dhe bëri me trotuar rrugën Rehovë – Ersekë.

8. Në fshatin Rehovë thuhet që për çdo investim është konsultuar me kryeplakun e fshatit, por pa komunikuar asnjëherë me banorët e tij, mesa kuptohet ndodh kështu sepse tashmë në këto zona mungojnë të rinjtë dhe intelektualët, shumë prej tyre kanë emigruar. “Kemi për të shkruar e për të thënë”,- shprehen banorët e Kolonjës, – por ende nuk ia kemi dalë për të mësuar të vërtetat e kësaj qeverisje jotransparente.

9. Nuk dihet sa para janë shpenzuar për rrugën Rehovë – Shën Pjetër për ta shtruar me çakëll. Dhe për të mbuluar gjithçka, – thonë rehovarët, – rishtroi dhe bëri me trotuar rrugën Rehovë – Ersekë. Në tabelën e vënë në fillim të rrugës Ersekë –Rehovë është vënë një tabelë me vlerën 1.8 miliardë lekë të vjetra duke futur këtu edhe fshatra të tjerë (rreth 5 fshatra) nga qarku i Korçës. Kjo tabelë, për mendimin tonë është vënë për të fshehur vlerën reale të kësaj rruge me qëllime abuzimi.

10. Nuk dihet kush i merr paratë e kullotës së Gramozit, të cilën fshati dikur e shiste me qindra napolona flori (500-600 napolona në vit), me të cilat u urbanizua fshati qysh në vitet 1930. Çuçka (kështu e thërrasin kryebashkiakun e Kolonjës, Erion Isai), nuk ka bërë asnjë transparencë për shpenzimet.

11. Jo vetëm banorët e fshatit Rehovë, por edhe nga intelektualët e këtij fshati është kërkuar të pastrohen portat nga gëlqerja me qëllim dalja në dritë e gdhendjeve shumë të bukura në gur, por deri më sot Bashkia e Kolonjës ka qëndruar e heshtur, madje as nuk e kanë vënë ujin në zjarr.

12. Po kështu u investua edhe për rrjetin e ujit të pijshëm, për kalldrëmet dhe për një shkallë që prishi arkitekturën e qendrës së fshatit etj, ndërsa punimet janë kryer pa cilësi, madje për më shumë, nuk dihet ende sa ka qenë fondi i investimit. I përfolur mbetet edhe investimi për rrjetin ujor dhe elektrik.

13. Ambasda zviceriane dhe austriake investoi për ngritjen e një porte e cila u pagëzua me emrin “Porta e Rehovës”, sepse ky fshat bën pjesë ndër 100 fshatrat e traditës, por edhe sot e kësaj dite nuk dihet sa është fondi i investimit, gjë që bashkia duhej ta kishte deklaruar që në krye të herës.

14. Mungon transparenca e përdorimit të fondeve, nuk dihet sa shpenzohet dhe si shpenzohen

15. Jo vetëm banorët e fshatit Rehovë, por edhe nga intelektualët e këtij fshati është kërkuar të pastrohen portat nga gëlqerja me qëllim dalja në dritë e gdhendjeve shumë të bukura në gur, por deri më sot Bashkia e Kolonjës ka qëndruar e heshtur, madje as nuk e kanë vënë ujin në zjarr.

16. Nuk mbështet idetë e hedhura nga kolonjarët dhe nuk i përmbush kërkesat e tyre. Madje sërish doli kundër banorëve të Ersekës për ngritjen e barakave të rregullta me sistem dhe material (blloqe betoni) për vendosjen e druve të zjarrit sepse Erseka ka 6-7 muaj dimër.

17. Pas denoncimit në shtyp reagimi i rehovarëve (banorë të fshatit Rehovë) ishte ky: “Lexuam me shumë vëmendje shkrimin për kryetarin e Bashkisë Kolonjë z. Erion (Çuçka) Isai, që tregon paaftësinë dhe arogancën e këtij njeriu dhe që po turpëron çdo ditë Kolonjën me mendjemadhësinë e tij.

18. U kryen investime për rrjetin e ujit të pijshëm, për kalldremet dhe rrejtin ujor elektrik, por cilësia e tyre rezultoi tejet e dobët, ndërse nga ana e Bashkisë Kolonjë nuk pati asnjë transparencë.

19. Gjithashtu kryebashkiaku Erion Isai shiti shkollën e vjetër të fshatit Rehovë të ndërtuar në vitin 1938, dhe nuk dihet pse e shiti dhe sa e shiti. Ndërkohë kryebashkiaku Erion Isai bleu shtëpinë e një bariu në Rehovë.

20. Javën e fundit u nisi njoftime qytetarëve të Esekës për heqjen e barakave të bëra me blloqe dhe të rregullta, të ndërtuara me dijeninë e Bashkisë nga ish-kryetarët para kryebashkiakut të sotëm dhe ish-Këshillit të Bashkisë. Vërtet u quajt një nismë e mirë që kishte si qëllim pastrimin e qytetit nga barangat prej druri dhe të amortizuara, por edhe kjo nismë u ndërpre, sepse Erion Isa ndërroi mendje. Asgjë nuk është e sigurtë nga idetë dhe projektet e hedhura prej tij.

21. Këtu nuk do të lëmë pa shtuar dhe inatçorin “ÇUÇKA” (me këtë emër njihet ndryshe kryebashkiaku), i cili priti dt. 15 prill, afatin që e kishte shtyrë vetë për mosprishjen e stallës më 12 shkurt të këtij viti, kur ai vetë kishte nxjerrë urdhërin e prishjes për këtë datë. (Pështyu dhe lëpiu mbi vendimin që kishte marrë). Dërgoi IMTV-në për t’i vënë firmës gjobë 5 milionë lekë të vjetra pronarit të dhenve, kur firma kishte mbi dy javë që po punonte dhe kishte çmontuar 85% të stallës Për të vërtetuar inatçorin, me këtë veprim që bëri duke vendosur gjobë, tregoi se punon me dy standarde kur ka stalla të tjera identike si kjo që përmendëm dhe u ka dhënë afate më të favorshme. Këtu shfaqen hapur inatet dhe ndihma e tij që u jep blegtorëve duke u vendosur gjoba.

22. Nga materialet që disponojmë do të vijojmë të shkruajmë për investimet në ndërtesën e Bashkisë, në ndërtesën e ish-komitetit të partisë, në ujësjellësa të shumë fshatrave të Bashkisë
Kolonjë etj sesi janë realizuar në cilësi dhe me ç’punëtorë firmash ka kryer këto punime, pasi  nga këto do të dalin shumë abuzime dhe përfitime nga krerët e Bashkisë. Për të gjitha këto kemi
dokumente, foto, video të cilat tregojnë më së miri abuzimet.

23. Më 5 maj 2024, e diel, ditën e dëshmorëve, ku shkoi për të nderuar dëshmorët atdheut  përsëri nuk e vuri shiritin kuq e zi, simbolin e flamurit kombëtar, nuk e dimë pse ndodh kështu me të vetmin kryebashkiak në republikë, (në 61 kryetarë bashkish të republikës), kur vendosja e  shirit është detyrim ligjor. Edhe pjesëmarrja në këtë ditë të shënuar ishte e dobët mbase kjo
shkatohet edhe nga mosrespektimi i kryebashkiakut i cili nuk denjon as të vendosë shiritin e flamurit.

24. Si mundet që një kryetar bashkie si Erion Isai, të drejtojë Bashkinë e Kolonjës me gjithë këto të meta dhe kusure të cilat po i përmendim si më poshtë:

Bëmat shtesë të kryebashkiakut:

a). Frekuentimi shumë i dobët në Bashki, kur që nga viti i parë e deri me sot që po hyn në vitin e
gjashtë, ka ardhur në Bashki 43% PO dhe 57% JO. Vjen një ditë ose dy dhe pastaj merret më punë të tjera.
b) Respektimi i rregullave dhe ligjeve nga ana e tij u shkelën që ditën e parë të punës në Bashki.
c). Projektet që implementohen në Bashki, në asnjë rast nuk kanë qenë të plota, ka patur vetëm abuzime në tendera etj.
d). Nga ana e kryebashkiakut harxhohen fonde për makinat e tij që i ndërron shpesh, dhe u ndërron vetëm targën. (AA 099 ZU).
e). Nuk dëgjon dhe nuk respekton as specialistët e Bashkisë dhe as komunitetin.
f). Sjellja e tij është arrogante dhe inatçore kur e kundërshtojnë
g). Ka ndërruar 9 nënkryetarë bashkish dhe ka hequr specialistë më statusin e nëpunësit civil
h). Në pasurinë që ka vënë është e dyshimtë sepse ka abuzuar në shumë tendera dhe projekte, të cilat janë favorizuar në fitues të tyre dhe në mosrealizim të saktë të projekteve të implementura në bashkinë Kolonjë (si në ndërtes, trotuare, në ujësjellësa etj).
I). Nuk respekton simbolet që janë të dëtyrueshme me ligj. Besojmë se me gjithë këto bëma dhe gjëma të tij, Çuçka duhet të japë dorëheqjen, ne do të vijojmë të shkruajmë materiale të tjera kompromentuese për të.

Po e mbyllim me një thënie të Fan Nolit: “Shiko se po t’u mërzit kolonjari, punët e qeverisjes vendore nuk janë hiç mirë.”

Vetëdemaskimi i Fatos Tarifës Nga Lindita Komani

Im atë më sinjalizoi disa ditë më parë që kishte lexuar një shkrim nga Fatos Tarifa me titull “Aleancat e dështuara” (Gazeta Dita, 11 Maj: https://gazetadita.al/aleancat-e-deshtuara-kunder-tiranes/). E kërkova dhe e gjeta dhe e lexova.

Në përvjetorin e shembjes së Teatrit, për mua si aktiviste e Aleancës për Mbrojtjen e Teatrit (deri në 2021) ky lexim është shumë i rëndësishëm.

Fatos Tarifa shkruan për katër aleanca të dështuara që i paskan zënë rrugën zhvillimit të qytetit, Aleancën për Stadiumin, Aleancën për Parkun, Aleancën për Teatrin dhe Aleancën për Astirin. Gjen kurajon të tallet dhe të hedhë baltë mbi secilën prej tyre.

Sigurisht që vrulli i vonuar disavjeçar për ta bërë këtë shkrim kuptohet që ka lidhje vetëm me një gjë, protestat legjitime të qytetarëve dhe këshilltarëve bashkiake të opozitës para hyrjes së bllokuar të bashkisë. Fatos Tarifa i ka dalë zot kullifikimit të Tiranës qysh me një shkrim të vitit 2022 ku fliste për një kryeqytet për brezat e rinj të shqiptarëve që po pengohej nga kullofobët (Shih JavaNews.al, 28.12.2022: https://javanews.al/veliaj-kullofobet-dhe-nje-kryeqytet-per-brezat-e-rinj-te-shqiptareve/)

Madje ai i ka dalë zot edhe shembjes së Teatrit, me zë e figurë dhe me disa shkrime në favor të shembjes pikërisht në ditët më të vështira për qeverinë dhe kryetarin e bashkisë, para dhe pas shembjes në maj 2020, me një zekth që mund ta ketë vetëm një person drejtpërdrejt përfitues nga zhvillimet shkatërruese, kamufluar si transformuese të qytetit tonë. Ja disa prej këtyre gjurmëve:

16 Maj 2020: FATOS TARIFA: E DUAM SHQIPËRINË SI E GJITHË EUROPA, POR NUK DUAM TË MËSOJMË PREJ SAJ – https://realstory.al/fatos-tarifa-e-duam-shqiperine-si-e-gjithe-europa-por-nuk-duam-te-mesojme-prej-saj/

21 Maj 2020: Ish-ambasadori Tarifa: Edhe në Hagë u shemb Teatri dhe u bë i ri!
https://tiranapost.al/aktualitet/ish-ambasadori-tarifa-edhe-ne-hage-u-shemb-teatri-dhe-u-be-i-ri-133

20 Maj 2020: Tarifa: Teatri nuk është ndërtesa, nuk jam kundër ndërtimit të kullave, zhvillimi është i pandashëm https://www.youtube.com/watch?v=zLhHZk-K_-gSi përcjellës i denjë i motos “Shemb të vjetrën, ndërto të renë!” që shërbeu si lajtmotiv i regjimit komunist në Shqipëri, Fatos Tarifa kuptohet qartë që nuk ka ndonjë ndjesi ndaj trashëgimisë kulturore të Tiranës mbi 100 vjet kryeqytet. Stadiumi nuk i ka dhembur, Teatri nuk i ka dhembur, Parku nuk i ka dhembur. Ndaj pyetja është e thjeshtë, pse i dhembka ndërtesa e bashkisë? Apo se brenda është beniamini Veliaj, që ai e ka në listën e trashëgimisë partiake apo vetiake për ta mbrojtur?

Si studiues i shkencave sociale Fatos Tarifa duhet ta dijë që lëvizjet qytetare lindin për një arsye, rriten, maturohen, shemben me dhunë ose vetëzhbëhen se iu kalon koha. Kështu kanë lindur edhe lëvizjet që ai tall me shkrimin e tij. Se pse ato dështuan, sipas perceptimit të tij të dështimit, është e kuptueshme. Ato u shembën me dhunë dhe nuk u vetëzhbënë. Stadiumi u shemb nga qeveria. Pas një qëndrese disamujore, parku u betonizua nga bashkia. Astiri u pushtua nga policia e armatosur dhe u shemb nga bashkia. Dhe më domethënësi prej tyre, pikërisht për shkak se ishte teatër, Teatri u sulmua nga policia e armatosur dhe u shemb kur ende kishte njerëz brenda tij. Por në ndryshim nga aleancat e tjera, kjo e fundit, e Teatrit, pati jetë edhe pas “vdekjes”, pavarësisht capërlimit që pësoi për shkak të divergjencave brenda grupit.

Por Fatos Tarifa nuk ka sy për lëvizje shoqërore qytetare, as t’i kuptojë e aq më pak t’i mbështesë. Ai qartaz ka pranuar të mbrojë një tjetër lëvizje antiqytetare, Aleancën e Kullave Antitrashëgimi, dhe me këtë rast të vetëdemaskohet përfundimisht. Vetëm se lëvizjet qytetare kur përkojnë me interesat madhore të shtetit marrin përpara edhe më diktatorialin e pushteteve. Historia e ka dëshmuar këtë.

Kalorësi projektit të ndarjes së Kosovës dhe projektit ruso-serb të ‘Open Balkan’, akuzon Albin Kurtin se përzihet në punët e brendshme të Shqipërisë

Edi Rama ka sulmuar sërish Albin Kurtin në një intervistë për Berat Buzhalën.

Rama është munduar të paraqesë Kurtin si kryeministër që përzihet në punët e shteteve të tjera, si në Maqëdoni dhe Shqipëri duke krjuar degë të partisë së tij dhe pjesëmarrje në zgjedhje.

Për këtë Rama ka thënë se atij nuk i shkon në mendje të përzihet me partinë e tij në punët e Kosovës apo Maqedonisë.

Por nëse kthehemi pak në kohë, Edi Rama është i vetmi kryeministër që nuk ka lënë vend pa futur hundët në punët e Kosovës apo edhe Maqedonisë së Veriut.

Dhe kur Rama ka futur hundët në punët e Kosovës ka qënë me ‘biçak’ në dorë për të coptuar Kosovën. Jo thjeshtë duke mbështetur një subjekt politik, apo individ në zgjedhje.

Projketi i ndarjes së Kosovës kishte kalorësin e tij më të ethshëm Edi Ramën, madje edhe më i ethshëm se Vuçiçit.

Më pas ishte po Rama që futi hundët në Kosovë, Maqedoni, Malin e Zi e gjithë Rajonin kur iu bashkua projektit ruso-serb të Ballkanit të Hapur.

Dhe gjatë promovimit të këtij projekti nuk la fjalë pa thënë për Albin Kurtin, madje qëndrimet e tij u bënë shkak që Kosova, edhe pse mbajti një qëndrim të drejtë, kundër, të dukej si dele e zeze, penguese dhe kokëfotë.

Dhe, mos harrojmë, Rama u përzie në punët e Maqedonisë po aq sa Albini, duke mbëshetur fuqishëm Ali Ahmetin, por tani që ai doli humbës, Ramës i duket sikur nuk është përzier.

Në intervistë për Buzhalën, gazetar i njohur në Kosovë për oponencë të fortë ndaj Albin Kurtit, Rama ka thënë së në ditën kur kryeministri Albin Kurti prezantoi kandidatët e VV-së në Shqipëri dhe ‘shpalli fushatën kundër qeverisë time hëngrëm spageti bashkë’.

“Albini është opozitar profesionist. Pres ditën kur Albini do dalë të protestojë kundër qeverisë së vet. I vetmi që mund ta rrëzojë Albin Kurti, është vetëm Albin Kurti. Ai nuk përmbushet nga epshi vet revolucionar dhe shkon në Maqedoni, vjen në Shqipëri. Unë s’e imagjinoj dot jo të shkoj të bëj degë në Kosovë, por s’e imagjinoj dot të futem të them atje se çfarë bën Qeveria për popullin e Kosovës dhe çfarë nuk bën.

Ditën që Albini ka ardhur të prezantojë kandidatët, ka ngrënë spageti me mua. Dhe do të hajë prapë kur të vijë të prezantoje kandidatët. Mu më thonë shpesh shqiptarët si mund ta trajtosh kështu vëllain e vogël. Vëllai i vogël bën edhe kështu dhe s’ke çfarë i bën”, ka thënë Rama për Nacionale.

Stefano Marcelli: Mafia në Shqipëri e lidhur ngushtë me politikën. Krimi duhet të luftohet

Drejtori i News24, Aleksandër Çipa me podcastin e tij “Çështja është” ka patur të ftuar gazetarin e njohur italian, Stefano Marcelli.

Vite më parë, Marcelli me një angazhim prej më shumë se 40 vitesh në gazetari, vendosi të lërë vendin e tij, Italinë.

Papritur ai zgjodhi Shqipërinë dhe Tiranën për të jetuar.

Gazetari italian shprehet se shqiptarë e kanë pritur mire dhe se është i kënaqur me Tiranën.

Ai thotë se Shqipëria është një vend me shumë pasuri dhe si italian ushqen ndjenjë faji për Shqipërinë, pasi marrëdhëni me Italinë kanë qenë të dendura dhe se shqiptarët janë trajtuar keq e kjo është diçka që duhet pranuar.

 

Stefano Marcelli:

Gjëja më e mirë është ndryshimi që po ndodh në Shqipëri. Unë ndjehem mirë këtu. Një italian ndjehet shumë mirë në Shqipëri. Unë kam një mendim të mirë për shqiptarët. Erdha 30-vite më parë për një reportazh në këtë vend dhe u dashurova me një shqipare. Unë njoh miqtë e saj, familjen e saj dhe për mua Shqipria ëshë një atdhe i dytë. Më pëlqen jetesa në Tiranë. Italia dhe Shqipëria kanë pasur një marrëdhënie të dendur, por duhet pranuar se shqiptarët janë trajtuar keq, ashtu si një vëlla i varfër.

Shqipëria Lindje apo Perëndim? 

Stefano Marcelli: 

Dilema e shqiptarëve në Lindje apo Perëndim është shekullore, por e padobishme. Ju jeni pak orient dhe pak perëndim. Jeni pjesa Lindore e Europës dhe jeni pjesa më perëndimore e Lindjes së Mesme. Kjo është ajo tërheqja e madhe për këtë vend, kjo është krenaria për vendin tuaj.

Në podcastin ‘’Çështja është”  e drejtorit të News24 Aleksandër Çipa ku i ftuar ishte gazetari i njohur italian Stefano Marcelli përveç qëndrimit të tij në Shqipëri dhe rrugëtimit 30-vjeçar Marcelli ka folur në lidhje me situatën e krimit në vend.

Ai u shpreh se si një njohës i mirë i vendit tonë prej gati 30 vitesh ka parë se mafia është e lidhur ngushtë me politikën.

Duke krahasuar zhvillimet mes shqipërisë e Italisë ai u shpreh se në Itali ka parë gjithmonë dikë pra një gazetar, një polic, një punonjës administrate apo politikan që ka luftuar krimin ai pranon se po ka pasur edhe të vrarë.

Ndërkohë tregon përshtypjet e tij se në Shqipëri këtë gjë e ka parë shumë pak dhe se Shqipëria duhet patjetër të luftojë krimin e mafien dhe këtë ta sinjalizojë.

Stefano Marcelli: Që të jemi të qartë probemi quhet mafie, dhe nuk ka dyshim që Italia ka një histori pranie mafioze shumë të madhe dhe te rradikuar me rrënjë të shtrira e marrëdhënie e fuqishme me politiken por ka një diferencë mes raportit mafia Itali dhe Shqipëri.

Në Itali ka qenë gjithmonë dikush pjesë e shtetit, magjistrat, polic, gazetar e ata janë vrarë sepse kanë luftuar e hetuar mafien e krimin, ndërsa në Shqipëri nuk e shoh këtë.

Shoh që luftohet shumë pak.

Shqipëria duhet të luftojë mafien dhe ta tregojë këtë ta sinjalizojë. Unë e them se e dua Shqipërinë dhe nuk dua që të identifikohet si mafia.

New York Times: NATO po konsideron dërgimin e ushtarakëve në Ukrainë

Disa aleatë të SHBA-së brenda NATO-s po konsiderojnë dërgimin e ushtarakëve në Ukrainë për të trajnuar forcat e saj të armatosura, ka raportuar New York Times. Disa kontraktorë ushtarakë amerikanë janë tashmë në terren për të riparuar sistemet e armëve të furnizuara nga SHBA.

Duke u përballur me mungesën e trupave, qeveria në Kiev i ka kërkuar SHBA-së dhe NATO-s që të “ndihmojnë në trajnimin e 150,000 rekrutëve të rinj” brenda Ukrainës, në mënyrë që ata të mund të dërgohen në front më shpejt, sipas gazetës amerikane.

Masa “do të ishte një tjetër mjegullim i vijës së kuqe të mëparshme” dhe mund të tërheqë SHBA-në dhe BE-në “më drejtpërdrejt në luftë”, vuri në dukje NYT. Edhe pse Shtëpia e Bardhë e ka kundërshtuar publikisht dërgimin e instruktorëve, kryetari i Shefave të Përbashkët të Shtabit mendon se kjo është e pashmangshme.

“Ne do të arrijmë atje përfundimisht, me kalimin e kohës,” u tha gazetarëve gjenerali Charles Q. Brown Jr. të enjten, ndërsa udhëtonte për në Bruksel.

Një problem me vendosjen e instruktorëve të NATO-s në Ukrainë do të ishte nevoja për të zhvendosur mbrojtjen ajrore tashmë të pakët larg nga fusha e betejës në mënyrë që t’i mbronte ata nga sulmet ajrore dhe raketore ruse, sipas artikullit. Sipas gazetës, SHBA do të jetë e detyruar të mbrojë çdo instruktor të NATO-s brenda Ukrainës nga sulmi, “duke e tërhequr potencialisht Amerikën në luftë”.

Presidenti francez Emmanuel Macron ngriti për herë të parë çështjen e dërgimit të trupave të NATO-s në Ukrainë në shkurt, si një ide që nuk duhet përjashtuar. Estonia dhe Lituania që atëherë kanë shprehur mbështetje për dërgimin e instruktorëve ose të trupave mbështetëse, për të liruar ushtarët ukrainas për detyrë luftarake.

Shtëpia e Bardhë është “e bindur” se nuk do të vendosë trupat amerikane në terren në Ukrainë – përfshirë instruktorët – dhe u ka kërkuar aleatëve të NATO-s që të mos e bëjnë këtë, tha një zyrtar anonim i Shtëpisë së Bardhë për New York Times.

Ndërkohë, Britania, Franca dhe Gjermania po punojnë për një plan për të dërguar kontraktorë për të ruajtur armët në zonën e luftimit, ka zbuluar gazeta amerikane. Megjithëse SHBA-ja i ka ndaluar kontraktorët e mbrojtjes që të shkojnë në Ukrainë, “një numër i vogël tashmë është lejuar, nën autoritetin e Departamentit të Shtetit, për të punuar në sisteme specifike të armëve si mbrojtja ajrore Patriot”, vuri në dukje artikulli. sn


Send this to a friend