Flamur në stuhi
(Kushtuar Zahir Pajaziti — hero i kombit dhe themelues i celulës së parë të
UÇK-së.)
Zemrën e kishe gurëthyes
që dhembjen bluan,
ujëvarë që plagën pastron.
Frikën e pate vrarë në djep,
guximin ua pate rrëmbyer luanëve.
Syrin e kishe dylbi,
dorën shigjetë, që shponte tej për tej.
Vdekjen e bëre me armë në duar, duke zanuar
ata që mendonin se Kosovën e shndërruan në
Shumadi.
Shumëherë pate thënë:
“ Në vdeksha pa marrë hak për ty, Kosovë,
mos qofsha biri yt. ”
Betimi kurrë nuk të mbeti peng.
Ishe e mbete kandil mbi Gallap e Pashtrik!
ARIF EJUPI
Gjenevë, 4 shkurt 2026
KLITHMË
(Vargje proteste ndaj lojës së pafund me votuesit)
Partiakë e kuvendarë,
mos u qofshim falë,
nga zgjedhjet në zgjedhje
na çuat —
për ne fare s’menduat.
Na iku moti
kot së koti,
u dënoftë Zoti!
Do vijë dita
që Donald Trump
t’ju kapë për veshi
e t’ju tubojë si macet
rreth përsheshit.
Gjithmonë në emër të popullit
u thirrët,
por vullnetin e tij
kurrë s’e përfillët.
Vetëm për xhepat tuaj
punuat,
ju bindët e u bindeni
atyre që japin
lekun
e me mito u marrin
tenderin.
Deri kur
do t’ua shohë populli
sherrin?
Me ju gjatë
do të lëngojë demokracia —
mbajeni mend:
as celulë
s’do t’ju mbetet
partia.
ARIF EJUPI
Gjenevë, 6 shkurt 2026
Xha Jorgo
Skicë
Me të gdhirë dita merrte shishen me raki, pinte gëllënk pas gëllënke me stomakun bosh.
Në qytezën ku lindi dhe u rrit, gjykimi vinte në shprehje para mëshirës; këtu edhe ëndrrat
paragjykoheshin.
I madh e i vogël e përgojonin dhe shushurisnin gojë më gojë e vesh me vesh, pa pyetur asnjëherë për
problemet dhe hallet me të cilat ballafaqohej ai.
Po të kishte empati dhe përkujdesje njerëzore, xha Jorgo s’do të kishte vdekur në vetmi e i braktisur.
Ndoshta gojëkëqinjtë do ta trazojnë edhe në varr, por ai tani as nuk sheh, as nuk dëgjon.
Edhe kur vdiq xha Jorgo, të gjithë thanë: — paska vdekur pijaneci.
Arif Ejupi
Gjenevë, 30 janar 2026