VOAL

VOAL

Please Wait ...
0%

FBI: Shtohen krimet e urrejtjes në SHBA

By | November 14, 2018
blank

Komentet

blank

Senatorë Republikanë kërkojnë dorëheqjen e Sekretarit të Shtetit Antony Blinken, të Mbrojtjes Austin dhe Këshilltarit të Sigurisë Sullivan

voal.ch – Sekretari i Shtetit Antony Blinken dëshmoi për dy ditë rresht, më 13 shtator përpara Komitetit për Marrëdhëniet me Jashtë të Kongresit Amerikan dhe më 14 shtator përpara Senatit në lidhje se si e kishte drejtuar administrata e Presidentit Biden tërheqjen e SHBA nga Afganistani.

“Ne nuk trashëguam një plan”, tha Sekretari i Shtetit Antony Blinken në Kongres më 13 shtator përpara Kongresit.

Sipas gazetës New York Times: “Blinken është grilluar në Kongres”.

Sipas Euronews.com Sekretari amerikan i Shtetit Antony Blinken përsëriti argumentin e Presidentit Joe Biden se SHBA u përball me një zgjedhje midis përshkallëzimit ose tërheqjes. Republikanët e grilluan Blinken për atë që ata e quajtën një “fatkeqësi të përmasave epike”. Kongresmeni republikan Michael McCaul iu referua tërheqjes së shpejtë nga Kabuli si një “debakl, një katastrofë dhe një tradhti”. Ndërkohë, Sekretari Blinken mbrojti veprimet e administratës Biden gjatë muajve të fundit në Afganistan.

Anëtari i Komitetit të Kongresit për Marrëdhëniet me Jashtë Republikani Michael McCaul gjatë seancës dëgjimore me Sekretarin e Shtetit Blinken tha se ai do të kërkojë që të hetohet tërheqja e trupave amerikane nga Afganistani.

Ndërsa sipas New York Post Senatori Josh Hawley ka kërkuar dorëheqjen e Sekretarit të Shtetit Antony Blinken, Sekretarit të Mbrojtjes Lloyd Austin dhe Këshilltarit të Sigurisë Kombëtare Jake Sullivan për shkak të tërheqjes kaotike të trupave Amerikane nga Afganistani.

Sipas Newsweek Sekretari i Shtetit Antony Blinken u pyet në Komitetin për Marrëdhëniet e jashtme të Kongresit edhe për sulmin me dron nga pala Amerikane ku u vranë 10 afganë civilë, midis tyre shtatë fëmijë. “Unë nuk e di”, u përgjigj Blinken, kur u pyet të martën. Nëse nga sulmi i fundit i dronit amerikan në Kabul, Afganistan u vra terroristi i dyshuar apo një punonjës civil afgan që punonte prej shumë kohësh me një organizatë ndihmash amerikane me familjen e tij. Senatori Republikan i Kentucky, Rand Paul e pyeti Blinken në lidhje me një sulm me dron ushtarak të 29 gushtit, nëse “Djaloshi që administrata e Biden e vrau,  ishte një punonjës i një organizate ndihmash apo një operativ i ISIS-K?” “Unë nuk e di”, tha Blinken. 

Në fakt sipas një hetimi nga gazeta NYT për Zemari Ahmadi, që u vra nga sulmi me dron më 29 gusht 2021 bashkë me 9 të tjerë, midis tyre 7 fëmijë, doli se nuk ishte terrorist nga Isis-K, por një inxhinier elektronik bashkëpunëtor i amerikanëve që kishte bërë kërkesë vize me familjen për në SHBA./voal.ch (Sources: NYT, NYP, Newsweek, Euronews)

 

blank

 

blank

blank

Joe Biden do të adresohet fizikisht në Asamblenë e Përgjithshme të OKB-së

Washington

Presidenti amerikan Joe Biden do të flasë drejtpërdrejt në Asamblenë e Përgjithshme të OKB-së në New York javën e ardhshme, bëri të ditur Shtëpia e Bardhë, transmeton Anadolu Agency (AA).

Shtëpia e Bardhë tha se Biden do të japë deklaratat të martën, 21 shtator, në fjalimin e tij të parë në mbledhjen vjetore diplomatike që nga marrja e detyrës.

Theksohet se do të pasojnë detaje shtesë.

Seanca e 76-të e Asamblesë së Përgjithshme do të hapet më 14 shtator dhe dita e parë e Debatit të Përgjithshëm të nivelit të lartë do të zhvillohet më 21 shtator dhe do të zgjasë deri më 27 shtator.

Më shumë se 130 udhëheqës shtetërorë dhe qeveritarë pritet të marrin pjesë në sesionin e këtij viti.​​​​​​​

blank

Blinken në Kongres: Edhe pas 5 apo 10 vjetësh situata në Afgaistan do të ishte e njëjtë

Ken Bredemeier

WASHINGTON – Duke dëshmuar në një seancë dëgjimore në Kongres të hënën, Sekretari amerikan i Shtetit Antony Blinken mbrojti me vendosmëri tërheqjen ushtarake amerikane muajin e kaluar nga Afganistani që përfundoi një luftë 20 vjeçare, më e gjata në historinë e Shteteve të Bashkuara.

Nëse Presidenti amerikan Joe Biden do të kishte vendosur të mbante forca të armatosura në Afganistan, kjo “do të kërkonte dërgimin e më shumë trupave amerikane në Afganistan për të mbrojtur veten dhe për të parandaluar një marrje të pushtetit nga talebanët, duke pësuar viktima – dhe në rastin më të mirë rivendosjen e një ngërçi dhe ngecjeje të pafund në Afganistan, nën kërcënimin e sulmeve”. tha sekretari Blinken përpara Komisionit për Marrëdhëniet me Jashtme të Dhomës së Përfaqësuesve.

“Nuk ka tregues se qëndrimi më i gjatë do t’i kishte bërë që forcat afgane të sigurisë ose qeveria afgane të ishin më elastike apo të qëndrueshme,” tha ai. “Nëse 20 vjet dhe qindra miliarda dollarë në mbështetje, pajisje dhe trajnime nuk do të mjaftonin, përse një vit tjetër, pesë apo 10, do të ishin ndryshe?”

Kryengritësit talebanë pushtuan vendin në mes të gushtit, ndërsa Presidenti afgan Ashraf Ghani iku në mërgim në Emiratet e Bashkuara Arabe. Shtetet e Bashkuara evakuuan 124,000 njerëz, shumica afganë, së bashku me rreth 5,500 amerikanë, nga aeroporti i Kabulit në ditët e fundit të gushtit, duke lënë pas rreth 100 amerikanë.

FILE - U.S. soldier holds a "Gate Closed" sign as hundreds of people gather near an evacuation checkpoint on the perimeter of Hamid Karzai International Airport, in Kabul, Afghanistan, Aug. 26, 2021.

FILE – U.S. soldier holds a “Gate Closed” sign as hundreds of people gather near an evacuation checkpoint on the perimeter of Hamid Karzai International Airport, in Kabul, Afghanistan, Aug. 26, 2021.

Disa amerikanë kanë qenë në gjendje më pas të largohen nga vendi, përmes daljeve tokësore ose në pak fluturime ajrore të lejuara nga talebanët.

Sekretari Blinken tha se zyrtarët amerikanë nuk e kishin parashikuar rënien e qeverisë afgane aq shpejt, edhe ndërsa talebanët përparuan në të gjithë vendin.

“Edhe vlerësimet më pesimiste nuk parashikuan që forcat qeveritare në Kabul do të rrëzoheshin ndërsa forcat amerikane të ishin ende në vend”, tha ai.

Edhe pse evakuimi kryesor ka përfunduar, diplomati amerikan tha: “Ne po vazhdojmë përpjekjet tona të paepura për të ndihmuar amerikanët e mbetur, si dhe afganët dhe qytetarët e vendeve aleate dhe partnere, të largohen nga Afganistani nëse ata zgjedhin të bëjnë një gjë të tillë”.

“Ashtu siç kemi bërë gjatë gjithë historisë sonë, amerikanët tani po mirëpresin familjet nga Afganistani në komunitetet e tyre dhe po i ndihmojnë ata të zhvendosen ndërsa fillojnë jetën e tyre të re”, tha sekretari Blinken. “Kjo është gjithashtu diçka për të qenë krenarë”.

Pyetje nga paneli i Dhomës së Përfaqësuesve

Sekretari Blinken u përball me pyetje të vështira dhe vlerësime të ashpra për tërheqjen nga paneli i Dhomës së Përfaqësuesve dhe kjo pritet të ndodh përsëri të martën kur të dalë për të dëshmuar para Komisionit të Senatit për Marrëdhëniet me Jashtë.

Ligjvënësit republikanë të opozitës dhe disa kolegë demokratë kanë kritikuar strategjinë e presidentit për tërheqjen e trupave, qytetarëve amerikanë dhe mijëra afganëve që punuan për forcat amerikane si përkthyes dhe këshilltarë gjatë luftës.

Kryetari i komisionit të Dhomës së Përfaqësuesve, kongresmeni Gregory Meeks i Nju Jorkut, tha: “Shkëputja nga Afganistani nuk do të ishte kurrë e lehtë”.

Por ai shtoi, “Kjo luftë duhet të kishte përfunduar 19 vjet më parë”, pasi Shtetet e Bashkuara rrëzuan me sukses talebanët nga pushteti dhe shkatërruan terrenet e trajnimit për terroristët e Al-Kaidës që sulmuan Shtetet e Bashkuara në vitin 2001, duke vrarë gati 3,000 njerëz.

Ligjvënësi Michael McCaul i Teksasit, republikani kryesor i panelit të Dhomës së Përfaqësuesve, e karakterizoi tërheqjen e Shteteve të Bashkuara nga Afganistani si “një fatkeqësi me përmasa epike” dhe vuri në dukje se shumë zyrtarë të përkohshëm që tani kontrollojnë Afganistanin ishin dikur terroristë të Shteteve të Bashkuara të Amerikës në qendrën e burgimit të Guantanamos në Kubë.

Ligjvënësi republikan Steve Chabot i Ohajos tha se Afganistani është bërë “edhe një herë një strehë për terroristët”.

“Po, shumica e amerikanëve donin të largoheshin nga Afganistani, por jo në këtë mënyrë ” tha zoti Chabot.

Ligjvënësi demokrat, Brad Sherman i Kalifornisë, fajësoi ish-Presidentin Donald Trump që ra dakort vitin e kaluar për tërheqjen me 1 maj 2021, afati përfundimtar për dhënien fund të përfshirjes ushtarake amerikane në Afganistan pa planifikim të mjaftueshëm. Zoti Sherman pyeti sekretarin Blinken nëse administrata e mëparshme amerikane la detaje se si mund të ishte kryer tërheqja.

“Ne trashëguam një afat,” u përgjigj Blinken. “Ne nuk trashëguam një plan.”

Family members of U.S. Marine Sgt. Johanny Rosario Pichardo are grief stricken upon the arrival of his casket at Logan Airport in Boston.

Family members of U.S. Marine Sgt. Johanny Rosario Pichardo are grief stricken upon the arrival of his casket at Logan Airport in Boston.

Kritikat për tërheqjen nga Afganistani u shtuan veçanërisht pasi 13 pjesëtarë të shërbimit amerikan gjetën vdekjen në një sulm vetëvrasës në aeroportin e Kabulit në ditët e fundit të tërheqjes. Shteti Islamik-Khorasan, një degë afgane e grupit terrorist që vepron në Lindjen e Mesme, mori përgjegjësinë për sulmin.

Sondazhet kombëtare të votuesve amerikanë tregojnë mbështetje të gjerë për vendimin e Presidentit Biden për t’i dhënë fund asaj që ai e ka quajtur një “luftë të përhershme” në Afganistan, por jo mënyrën se si u bë tërheqja.

Dëshmia e ardhshme

Gjatë dy ditëve të dëshmisë, sekretari Blinken ka të ngjarë të pyetet përse SHBA nuk e filloi evakuimin e qytetarëve amerikanë më shpejt, veçanërisht pasi presidenti Biden njoftoi qëllimin e tij në prill për të nderuar marrëveshjen e Trumpit me talebanët për t’i dhënë fund luftës dhe për të tërhequr forcat amerikane.

Ligjvënësit kanë synuar gjithashtu të vënë në shënjestër informacionet e inteligjencës amerikane për dështimin në parashikimin e marrjes së shpejtë të pushtetit nga talebanët dhe rënien e qeverisë afgane.

Republikanët thonë se duan të përqëndrojnë pyetjen e tyre në performancën e presidentit Biden në javët dhe ditët e fundit të luftës, ndërsa demokratët shpresojnë të analizojnë të gjithë përpjekjen e luftës që u krye nën drejtimin e katër presidentëve – republikanëve George W. Bush dhe Trump, dhe demokratëve Barack Obama dhe Joe Biden.

George Bushi filloi luftën në fund të vitit 2001 për të zhdukur terrenet e stërvitjes së terroristëve të al-Kaidës, që kryen sulmet terroriste të 11 shtatorit 2001 kundër Shteteve të Bashkuara, me terroristët e al-Kaidës që urdhëruan aeroplanët amerikanë të rrëzoheshin në kullat binjake të Nju Jorkut, në Pentagon dhe jashtë Uashingtonit. 20 vjetori i sulmeve u përkujtua me ceremoni solemne të shtunën e kaluar.

Kërcënimet për SHBA

Në një takim të nivelit të lartë të inteligjencës dhe sigurisë kombëtare të hënën, Drejtoresha e Inteligjencës Kombëtare Avril Haines u tha të pranishmëve se kërcënimet më të mëdha për Shtetet e Bashkuara nuk po vinin më nga Afganistani.

“Ajo që ne shohim si kërcënim nga ISIS është Jemeni, Somalia, Siria dhe Iraku” tha zonja Haines. “Aty shohim kërcënimin më të madh”.

Ajo tha se tërheqja e trupave amerikane nga Afganistani ka ndikuar në aftësinë e agjencive të inteligjencës amerikane për të ditur se çfarë po ndodh në terren me grupet terroriste si al-Kaida dhe IS-Khorasan.

“Thjesht nuk ka asnjë dyshim se kur tërhiqesh, pa trupa në terren, pa infrastrukturën që kishim, pa qeverinë afgane në pozicionin që ishte, mbledhja e inteligjencës është zvogëluar,” tha ajo.

Ajo tha se komuniteti i inteligjencës amerikane, megjithatë, ishte duke u përgatitur për këtë eventualitet për “një kohë të gjatë”.

Presidenti Biden e ka quajtur tërheqjen nga Afganistani një “sukses të jashtëzakonshëm” dhe mbrojti vendimin për t’i dhënë fund luftës atje, duke thënë se ai nuk do t’ia kalojë përgjegjësinë e menaxhimit të përfshirjes ushtarake amerikane atje një udhëheqësi të pestë amerikan.

Zëdhënësi i Pentagonit John Kirby tha të hënën se një pauzë që ndikon në fluturimet e evakuimit të refugjatëve afganë për në Shtetet e Bashkuara do të zgjasë edhe një javë tjetër për shkak të shpërthimit të rasteve të fruthit. Ai tha se rastet e fruthit në mesin e afganëve u zbuluan në tre qendra të ndryshme në Shtetet e Bashkuara.

Pezullimi i fluturimeve e ndërlikon më tej procesin e evakuimit të afganëve në Shtetet e Bashkuara.

blank

11 shtator 2001, historia e një makinisti që shpëtoi qindra njerëz

Në orën 8:46 të mëngjesit të 11 shtatorit 2001, Joe Irizarry po drejtonte një tren udhëtarësh në Nju Jork, shumë afër kullave binjake të Qendrës Botërore të Tregtisë. Disa sekonda më vonë, aeroplani i parë u përplas në kullën e parë. Korrespondentja e Zëri të Amerikës, Anna Nelson bisedoi me zotin Irizarry mbi ngjarjen, 20 vjet më vonë.

“Unë mendoj se kam qenë më i lumtur para kësaj ngjarjeje. Isha 40 vjeç, ndihesha mirë. Isha i martuar, baba i katër fëmijëve. Kisha dëshirë të bëhesha polic, por kjo nuk funksionoi, kështu që isha drejtues trenash në qytetin e Nju Jorkut. Isha në gjendje të siguroja një jetë të mirë. Unë bëja punën që nuk më pëlqente shumë, por ajo paguante faturat. Unë isha drejtues i trenit të linjës R më 11 shtator të vitit 2001”, thotë Joe Irizarry.

Ai e mban mend mirë mëngjesin e asaj dite. Në orën 8:45 të mëngjesit treni i tij ndaloi në stacionin Cortlandt Street kur ai ndjeu një shpërthim që e lëkundi trenin.

“Nuk e dija se çfarë ishte. Nuk e dija nëse u godita nga një tren tjetër apo shpërtheu një bombë. I thashë konduktorit tim që të hapte dyert pasi ndaluam në stacion dhe unë shkova për kontrolluar pjesën e pasme të trenit. Pashë dy gra që po vraponin poshtë shkallëve, të cilat më thanë se një aeroplan sapo kishte goditur kullën e parë. Unë u kërkova të gjithë pasgjerëve që të qëndronin në tren, kështu që ata që ishin në platformë hipën përsëri në tren”.

Zoti Irizarry thotë se në atë moment, një valë njerëzish filluan të mbushnin stacionin e trenit, platforma e të cilit filloi të mbulohej nga një re pluhuri dhe mbeturinash.

“Ishte e frikshme. Në atë moment askush nuk e dinte se ishte një sulm terrorist. Të gjithë mendonin se ishte një aksident. Kishte njerëz që vraponin poshtë shkallëve për të hipur në tren, i thashë konduktorit që t’i mbante dyert hapur derisa të gjithë njerëzit të hynin në tren. Stacioni Cortlandt Street ishte pikërisht përballë kullës, më pak se 100 metra larg saj. Pra, unë isha në stacionin nëntokësor kur avioni i parë goditi kullën. Nuk më zuri paniku në atë moment. Detyra ime ishte të dërgoja njerëzit në një vend të sigurt”, thotë ai.

Rregulli i përgjithshëm për drejtuesit e trenave është të mbërrijnë në stacion, të presin jo më shumë se 10-15 sekonda, derisa njerëzit të hipin në tren, të mbyllin dyert dhe të largohen. Zoti Irizarry shkeli të gjitha këto rregulla.

“Në atë moment u sigurova që të gjithë njerëzit të ishin në gjendje të hipnin në tren. Dhe në momentin kur nuk pamë njeri jashtë trenit, mbyllëm dyert dhe u nisëm. Disa qindra njerëz kishin hipur në tren. Kontaktova me Qendrën e Kontrollit për t’i informuar mbi atë qe po ndodhte…ishte një situtatë e rëndë”, thotë ai.

“Kur arrita në stacionin Avenue Continental, atëherë zbulova saktësisht se çfarë kishte ndodhur, kulla po rrëzohej. Hyra në dhomën e personelit dhe e pashë ngjarjen në televizor. Në atë moment, mua më zuri paniku. E kuptova se kisha qenë nën ndërtesën që po rrëzohej. Pastaj, unë shkova në shtëpi dhe fillova të qaja.”

Stacioni i Cortlandt Street u dëmtua rëndë dhe u desh të rindërtohej plotësisht. Një pjesë e stacionit u shemb. Zoti Irizarry ishte larguar në kohën e duhur.

“Autoriteti i tranzitit më vuri në kontakt me një pasagjere, e cila kishte kontaktuar median. Unë takova Lindën, e cila ishte ulur në vagonin e ngjitur me kabinën e drejtuesit të trenit.”

“Në fakt, mu deshën disa ditë para se ta kontaktoja atë për shkak të tronditjes që përjetova. Doja të riktheja qetësinë, sepse atë ditë humba shumë miq. Pastaj vendosa ta bëja telefonatën, ta falenderoja atë”, thotë Linda DeSilvio.

“Është një ndjesi e mirë të mendosh që dikush të konsideron hero. Kjo është puna jonë, t’i mbajmë klientët tanë të sigurt!”, tha Joe Irrizary në shtator të vitit 2001, pas takimit me pasagjeren Linda DeSilvio.

Kanë kaluar dy dekada nga tragjedia, por për zotin Irizarry, gjithçka është ende reale dhe shumë e dhimbshme.

“Merrja shumë ditë pushimi sepse nuk doja të kaloja më në atë zonë. Pastaj, bazuar në vitet e punës, unë zgjodha të punoja në linja të tjera të trenave. Kur drejtoja trenin shpesh filloja të qaja. Më 31 dhjetor të vitit 2011 dola në pension. Unë vuaj nga sindroma e stresit post-traumatik, ankthi, depresioni, astma. Nuk ka asnjë lehtësim. Unë mendoj për të gjithë ata që vdiqën në atë moment, edhe pse unë jam akoma këtu. Kanë kaluar 20 vjet, por mua më duket sikur kjo ka ndodhur dje…”, thotë ai.

blank

Rifillon procesi gjyqësor për pesë të akuzuarit për sulmet terroriste të 11 shtatorit

VOA

UASHINGTON – Procesi gjyqësor ndaj pesë personave të akuzuar se planifikuan dhe ndihmuan sulmet terroriste të 11 shtatorit 2001 ka rifilluar të martën, pas një pauze prej gati një viti e gjysëm për shkak të pandemisë së koronavirusit.

Khalid Shaikh Mohammad, një eksponent i lartë i al-Kaidas dhe i dyshuar si planifikuesi i sulmeve, po gjykohet së bashku me të akuzuarit e tjerë nga një komision ushtarak në bazën amerikane në Guantanamo të Kubës.

Ata akuzohen për konspiracion, sulme ndaj civilëve, vrasje, rrëmbim avionësh dhe terrorizëm.

Nëse shpallen fajtorë, atyre mund t’u jepet dënimi me vdekje.

Gjatë një seance dëgjimore në vitin 2013

Gjatë një seance dëgjimore në vitin 2013

Procesi gjyqësor për të akuzuarit është ngadalësuar nga kërkesat ligjore të paraqitura nga prokurorët dhe avokatët mbrojtës në lidhje me evidencën që duhet përdorur. Debati është zhvilluar për përdorimin e materialeve të klasifikuara dhe informacionit të përfituar gjatë marrjeve në pyetje, për të cilat avokatët mbrojtës kanë pretenduar se janë siguruar nëpërmjet torturës.

Në sulmet terroriste morën pjesë nëntëmbëdhjetë persona të lidhur me al-Kaidën, të cilët rrëmbyen katër avionë. Dy prej tyre i përplasën mbi kullat e Qendrës Botërore të Tregtisë në Nju Jork dhe një tjetër mbi godinën e Pentagonit, pranë Uashingtonit. Avioni i katërt u rrëzua në një fushë në Pensilvani. Sulmet morën jetët e gati 3 mijë personave.

Shtetet e Bashkuara u përgjigjën duke ndërhyrë në Afganistan për të goditur al-Kaidan dhe për të larguar nga pushteti talebanët, të cilët kishin strehuar grupin terrorist. Operacionet ushtarake amerikane zgjatën gati 20 vjet dhe përfunduan para një jave, ndërkohë që talebanët rimorën kontrollin e Afganistanit.

blank

Çfarë nënkupton 11 shtatori për të rinjtë e Nju Jorkut

Brezi i ri në qytetin e Nju Jorkut ishte në moshë shumë të vogël ose ende nuk kishin lindur kur ndodhën sulmet e 11 shtatorit 2001. Por ata u rritën në qytetin që po përballej me pasojat e sulmit terrorist. Në materialin në vazhdim të rinjtë e qytetit të Nju Jorkut tregojnë për Zërin e Amerikës se çfarë nënkupton 11 shtatori për ata.

Noah Rodriguez ishte vetëm 2 vjeç kur ndodhën sulmet terroriste të 11 shtatorit. Ai mendon shpesh për këtë ngjarje të trishtë kur e gjithë bota shikonte në televizor se si digjeshin kullat binjake.

“Nuk mendoj se kjo ngjarje do të harrohet”, thotë ai.

Mes vorbullës politike të katër viteve të fundit, të shoqëruar nga pandemia, studenti i mjekësisë thotë se sulmet e 11 shtatorit ishin një nga shumë ngjarjet më katastrofike.

“11 shtatori ishte vetëm një nga ngjarjet e rënda që ka ndodhur gjatë jetës sonë”.

Sulmet ndaj Qendrës Botërore të Tregtisë padyshim që e ndryshuan qytetin e Nju Jorkut. Por fëmijët e asaj kohe dhe ata që janë më të rinj kanë ndjenja të përzjera ndërsa afrohet 20 vjetori i sulmeve. Sarah Malik lindi pak pas ngjarjes tragjike.

“Mendoj se shumica e fëmijëve e kuptojnë konceptimin e asaj që ka ndodhur. Ata mund ta kuptojnë se ishte një tragjedi, por nuk është njëlloj si ta përjetosh atë”.

16-vjeçarja nga Nju Jorku është njohur me ngjarjen falë babait të saj, i cili punonte në kullat binjake.

“Unë thjesht mendoj se shumë prej tyre nuk e dinë, por edhe ka nga ata që nuk kanë interes të dinë”, thotë Joan Mastropaolo me Muezumin e Kujtesës.

Ajo thotë se ngjarjet dhe pasojat e tyre mund të nguliten tek kujtesa e gjeneratave të reja kur dëgjojnë ngjarjet nga të mbijetuarit.

“Kur t’u flas atyre për ato që kam parë dhe perjetuar..”

Për 17-vjeçaren Silvana Davi, kjo ditë është personale. Ajo thotë për Zërin e Amerikës se nëna e saj duhej të ishte në kullat binjake kur aeroplanët goditën.

“Po të shkonte në punë mamaja ime, unë nuk do të isha këtu.”

E rritur në një periferi të Nju Jorkut, ku shumë fëmijë humbën prindërit nga sulmi, ngjarja ka qënë pjesë e jetës së saj. Kohët e fundit ajo bëri një shkrim për orën e historisë mbi ngjarjet e 11 shtatorit.

“Mendoj se ngjarja nuk duhet të harrohet kurrë, dhe gjeneratat e ardhshme duhet të mësojnë për të si pjesë e historisë sonë”.

Ajo gjithashtu po grumbullon fonde bamirësie.

“Shpresoj që kjo t’u mësojë njerëzve se jeta mund të ndryshojë në pak sekonda, dhe duhet të shijoni çdo moment që keni”, thotë ajo për Zërin e Amerikës.

Ndërsa vendi shënon 20 vjetorin, brezat e ardhshëm do të përcaktojnë vetë se çfarë nënkupton 11 shtatori për ta.

blank

Biden urdhër ekzekutiv për publikimin e dokumenteve të lidhura me 11 shtatorit

Marrë nga Associated Press

Presidenti Joe Biden nënshkroi të premten një urdhër ekzekutiv që urdhëron publikimin e disa dokumenteve sekrete të lidhura me sulmet terroriste të 11 shtatorit 2001. Vendimi është një gjest mbështesës për familjet e viktimave që kanë kërkuar prej kohësh të dhëna, me shpresën për të gjetur informacion që përfshin qeverinë saudite në ngjarjet e atij viti.

Urdhri, i cili vjen pak më shumë se një javë para 20 vjetorit të sulmeve, është një moment domethënës në një debat shumëvjeçar mes qeverisë dhe familjarëve të viktimave, rreth asaj se çfarë ka në dokumentat e konsideruara sekrete në lidhje me sulmet dhe që ato të mund të bëhen publike.

Ky konflikt u shfaq muajin e kaluar kur rreth 1,800 të afërm të viktimave, të mbijetuar dhe punonjës së vijës së parë të frontit thanë se ishin kundër pjesëmarrjes së Presidentit Biden në ngjarjet përkujtimore të 11 shtatorit 2001 nëse dokumentet mbeteshin sekrete.

Ngjarjet në fjalë ndodhën dy dekada më parë, dhe ato kanë të bëjnë me një moment tragjik që vazhdon të jehojë në historinë e vendit dhe në jetën e kaq shumë amerikanëve“, thuhet në urdhrin ekzekutiv. “Prandaj është jetike të sigurohet që qeveria e Shteteve të Bashkuara të maksimizojë transparencën, duke u mbështetur në klasifikimin si informacion sekret vetëm kur është e nevojshme“.

Urdhri udhëzon Departamentin e Drejtësisë dhe agjencitë e tjera të degës ekzekutive që të fillojnë një rishikim të dokumenteve dhe kërkon që ato të publikohen gjatë gjashtë muajve të ardhshëm.

Megjithatë, ndikimi praktik i urdhrit ekzekutiv dhe çdo dokument të ri që mund të prodhojë procesi nuk është i qartë. Në të shkuarën hetimet kanë nënvizuar lidhjet mes shtetasve sauditë dhe disa prej rrëmbyesve të aeroplanëve që kryen sulmet terroriste, por nuk kanë vërtetuar se qeveria saudite ishte e përfshirë drejtpërdrejt në atë që ndodhi. VOA

blank

Gjeneral Milley: SHBA mund të bashkërendojë punën me talebanët për sulme ndaj ISIS-it

Marrë nga Associated Press

Shefi i Shtatmadhorisë Amerikane, gjenerali Mark Milley, tha të mërkurën se ekzistojnë “mundësitë” që Shtetet e Bashkuara të bashkërendojnë veprimet me talebanët për çdo sulm të ardhshëm kundër terrorizmit në Afganistan, kundër militantëve të Shtetit Islamik apo grupeve të tjera.

Talebanët, tha gjeneral Milley, janë një grup “i pamëshirshëm” dhe “mbetet për t’u parë nëse ata do të ndryshojnë”.

Në luftë bëhet ajo që duhet për të zvogëluar rrezikun dhe jo domosdoshmërisht ajo që do të dëshironim të bënim”, shtoi ai.

Duke folur dy ditë pasi trupat e fundit amerikane u larguan nga Afganistani duke i dhënë fund një evakuimi kaotik, që u shoqërua me një shpërthim vdekjeprurës, gjenerali Milley dhe Sekretari i Mbrojtjes Lloyd Austin u thanë gazetarëve në Pentagon se është e vështirë të parashikohet e ardhmja e talebanëve në Afganistan.

“Unë nuk do të bëja asnjë koment duke patur pak informacion mbi çështje më të gjera”, tha zoti Austin.

Si Sekretari Austin ashtu edhe gjenerali Milley kanë drejtuar trupat në Afganistan gjatë luftës 20-vjeçare atje dhe komentet e tyre të mërkurën u përqëndruan kryesisht në nderimin e atyre që shërbyen, që u vranë apo u plagosën në konflikt, si dhe atyre që menaxhuan evakuimin ajror kompleks, gjatë tre javëve të fundit.

Me përfundimin e luftës së SHBA -së në Afganistan, Presidenti Joe Biden po përballet me mundësinë e krijimit të një marrëdhënieje të re me talebanët, grupi militant islamik që SHBA-ja rrëzoi nga pushteti, me fillimin e misionit në Afganistan pas sulmeve të 11 shtatorit 2001. Tashmë talebanët janë sërish në pushtet në Afganistan.

Zoti Biden ka ngarkuar Sekretarin e Shtetit Antony Blinken të bashkërendojë përpjekjet me partnerët ndërkombëtarë në mënyrë që talebanët të mbajnë premtimin e tyre për largimin e sigurt të amerikanëve dhe atyre që duan të largohen nga vendi në ditët në vazhdim.

Gjenerali i Marinës Frank McKenzie, kreu i Komandës Qendrore Amerikane, i ka përshkruar marrëdhënien e SHBA-së me talebanët gjatë evakuimit, si “shumë pragmatike e kryesisht marrëdhënie pune”, duke thënë se ata ndihmuan në sigurimin e aeroportit të Kabulit. Por sipas të tjera njoftimeve, njerëz në Afganistan kanë folur për të shtëna me armë, dhunë dhe përpjekje të talebanëve për të bllokuar afganët e dëshpëruar që të mos futen në aeroport.

blank

Gazetarë të USAGM ende në Afganistan, kritika ndaj administratës

Ligjvënësi republikan Michael McCaul e quajti “turp” faktin që qeveria amerikane dështoi të evakuojë nga Afganistani gazetarët e Agjencisë Amerikane për Median Globale (USAGM), përpara përfundimit zyrtarisht të misionit ushtarak amerikan atje.

Është absolutisht e turpshme që Departamenti i Shtetit pohoi se ka evakuuar punonjësit e tij lokalë, kur në realitet ata kanë braktisur me qindra gazetarë të USAGM e familjarë të tyre“, thuhej në një deklaratë të martën të zotit McCaul, republikani kryesor i Komisionit të Punëve të Jashtme në Dhomën e Përfaqësuesve.

Agjencia Amerikane për Median Globale (USAGM) është një agjenci federale e pavarur, që përfshin disa rrjete mediatike, si “Zëri i Amerikës” dhe Radio “Azadi”.

Në deklaratën e tij, zoti McCaul shprehej se afro 500 punonjës të USAGM e familjarë të tyre vazhdojnë të jenë në Afganistan. Në deklaratë thuhej gjithashtu se shumë prej tyre u ishte dhënë garanci nga administrata Biden, se do të evakuoheshin.

Zyrtarët e USAGM-së nuk i janë përgjigjur ende kërkesave për koment.

Uashingtoni njoftoi përfundimin e misionit amerikan në Afganistan gjatë një konference shtypi të hënën në Pentagon, duke u thënë gazetarëve se avioni i fundit amerikan ishte larguar nga Kabuli pak para mesnatës sipas orës lokale.

Republikanët e Komisionit të Punëve të Jashtme të Dhomës së Përfaqësuesve thanë për “Zërin e Amerikës” se ata po e nxisin administratën të garantojë evakuimin e sigurt të punonjësve të USAGM, por shtuan se ata nuk e dinë se si mund të ndodhë një gjë e tillë pas largimit të ushtrisë amerikane. Disa që mbështesin idenë e fluturimeve private, janë të vetëdijshëm mbi ndërlikimet në dërgimin e gazetarëve të sigurt në aeroport, ndërsa po qëndrojnë të fshehur në Afganistan.

Në një konferencë shtypi të martën, i pyetur lidhur me gazetarët e USAGM zëdhënësi i Departamentit të Shtetit Ned Price tha se “do të bëhen përpjekje të jashtëzakonshme për t’i sjellë ata të sigurt e sa më shpejt të jetë e mundur”.

Disa ditë para përfundimit të evakuimeve nga Kabuli, dhjetëra ligjvënës i kërkuan Presidentit Biden të garantonte kalim të sigurt për qindra gazetarë të USAGM.

Po ua theksojmë se 550 punonjësit e USAGM dhe familjarët e tyre nuk janë ndryshe nga gazetarët për të cilët keni punuar me zell për të evakuuar“, thuhej në një letër të nënshkruar nga 67 ligjvënës të Kongresit.

blank

Anketa: 54% e të rriturve amerikanë mbështesin tërheqjen nga Afganistani

VOA

Më shumë se gjysma e të rriturve amerikanë, 54%, besojnë se vendimi për tërheqjen trupat amerikane nga Afganistani pas 20 vitesh lufte ishte “i drejtë”, sipas Qendrës Kërkimore Pew.

Rreth 42% e të rriturve amerikanë të anketuar thanë se vendimi për t’u tërhequr ishte “i gabuar”.

Sondazhi u realizua nga datat 23-29 gusht, para përfundimit të tërheqjes. 69% e të anketuarve thanë se Shtetet e Bashkuara kryesisht nuk i arritën qëllimet e tyre në Afganistan.

Rreth një e katërta, 26%, thanë se administrata e Presidentit Biden bëri një punë “të shkëlqyeshme” ose “të mirë” në “trajtimin e situatës në Afganistan”. 29%thanë se administrata kishte bërë një punë “të favorshme” ndërsa 42% e të anketuarve thanë se veprimet e administratës ishin të dobëta.

Disa informacione për këtë raport u morën nga Associated Press dhe Reuters.

blank

Biden mbron vendimin për t’i dhënë fund luftës në Afganistan

VOA

Presidenti Joe Biden përsëri mbrojti vendimin për t’i dhënë fund luftës 20 vjeçare në Afganistan, duke thënë se, “Unë nuk do ta zgjasja këtë luftë përgjithmonë dhe nuk do të zgjasja pa fund tërheqjen”.

“Mbrëmë Shtetet e Bashkuara i dhanë fund luftës 20 vjeçare në Afganistan”, tha Presidenti Biden nga Shtëpia e Bardhë, duke shtuar se ishte lufta më e gjatë e Shteteve të Bashkuara.

Duke folur për evakuimin e amerikanëve dhe afganëve, pas marrjes së kontrollit të Afganistanit nga talebanët, Presidenti Biden tha: “Ne i dhamë fund një prej evakuimeve ajrore më të mëdha në histori, me më shumë se 120,000 njerëz të evakuuar në vend të sigurt. … Asnjë shtet nuk ka bërë ndonjëherë diçka të tillë”, shtoi ai.

Për javë të tëra, Presidenti Biden dhe pjestarë të tjerë të administratës së tij diskutuan mundësinë për të qëndruar më gjatë, duke balancuar sfidat dhe përfitimet e një operacioni masiv për të evakuuar më shumë qytetarë amerikanë dhe civilë afganë përballë kërcënimeve të besueshme të sigurisë.

“Ishte rekomandimi unanim i Shefave të Shtabit dhe i të gjithë komandantëve tanë në terren për t’i dhënë fund misionit tonë të evakuimit ajror siç ishte planifikuar”, tha Presidenti Biden më herët.

“Pikëpamja e tyre ishte se përfundimi i misionit tonë ushtarak ishte mënyra më e mirë për të mbrojtur jetët e trupave tona dhe për të siguruar perspektivat e evakuimeve civile për ata që duan të largohen nga Afganistani në javët dhe muajt e ardhshëm”.

“Talebanët kanë marrë angazhime për kalim të sigurt dhe bota do t’i mbajë ata përgjehjës në angazhimet e tyre”, shtoi ai.

Vendimi i Presidentit Biden për zbatuar afatin e tërheqjes ngjalli kritika nga kundërshtarët politikë dhe nga disa aleatë. Dhënia fund e tërheqjes amerikane nga Afganistani vjen disa ditë para 20 vjetorit të sulmeve terroriste të 11 shtatorit 2001, që i shtynë Shtetet e Bashkuara të ndërhyjnë në Afganistan në kërkim të terroristëve të al-Kaidës, që planifikuan sulmet dhe militantëve talebanë që i strehuan ata.

Drejtuesi i Komandës Qendrore të Shteteve të Bashkuara njoftoi përfundimin e misionit amerikan në Afganistan gjatë një konference shtypi të hënën në Pentagon, duke u thënë gazetarëve se avioni i fundit amerikan u ngrit nga Kabuli pak para mesnatës, sipas kohës lokale.

“Ishte një mision që solli para drejtësisë Osama bin Ladenin, së bashku me shumë nga bashkëpunëtorët e tij të al-Kaidës”, tha Gjeneral Kenneth (Frank) McKenzie përmes një lidhjeje video nga selia e CENTCOM në Florida. Ai vuri në dukje se kostoja për Shtetet e Bashkuara ishte e lartë.

“Dy mijë e katërqind e gjashtëdhjetë e një ushtarë amerikanë dhe civilë u vranë dhe më shumë se 20,000 u plagosën”, tha ai, duke vlerësuar qindra mijëra trupa dhe civilë që luftuan dhe punuan në Afganistan.

“Ne nuk i evakuuam të gjithë ata që donim”, tha ai për shtypin, duke iu referuar përpjekjeve 18-ditore të përshkruar si evakuimi ajror më i madh në historinë e ushtrisë amerikane.

blank

Dalja nga Afganistani shtyn Kongresin të shfuqizojë kompetencat presidenciale të luftës

Katherine Gypson

Ligjvënësit amerikanë kanë kohë që kërkojnë të kufizojnë pushtetin e presidentit për të hyrë në luftë. Pas sulmeve të 11 shtatatorit, autorizimet e vitit 2001 dhe 2002 për Përdorimin e Forcës Ushtarake në luftën kundër terrorit kanë qenë një temë debati e nxehtë në Kongres pothuajse që kur u miratuan.

Forcat amerikane u sulmuan ndërsa evakuonin amerikanët dhe aleatët afganë nga Kabuli në përmbylljen e përfshirjes së Shteteve të Bashkuara në Afganistan, gati dy dekada pasi Kongresi Amerikan i dha Shtëpisë së Bardhë autorizimin për të zhvilluar luftë atje. Autorizimet mbuluan gjithashtu konfliktin në Irak dhe më pas u shtrinë për të përfshirë angazhimet ushtarake duke filluar nga Siria në Jemen e deri në sulmin kundër gjeneralit iranian Qassem Soleimani.

“Gjatë 20 viteve, administratat e njëpasnjëshme e kanë interpretuar dhe riinterpretuar tekstin e asaj rezolute për ta përdorur atë në vende të reja kundër një liste që zgjerohet me grupe të lidhura në një farë mënyre. Ky proces e ka përjashtuar Kongresin nga përgjegjësia e tij themelore për të vendosur mbi çështjet e luftës dhe paqes”, thotë ligjvënësi Gregory Meeks, kryetar i Komisionit për Marrëdhëniet me Jashtë në Dhomën e Përfaqësuesve.

Sipas Kushtetutës Amerikane, Kongresi ka fuqinë për të shpallur luftë, por Autorizimet e vitit 2001 dhe 2002 për Përdorimin e Forcës Ushtarake u dhanë presidentëve amerikanë kompetenca të gjera për t’u angazhuar në luftë jashtë vendit.

“Presidentët gjithnjë e më shumë po veprojnë vetë, duke i dhënë Kongresit minimumin e informacionit të mundshëm për veprimet ushtarake. Presidentët dhe këshilltarët e tyre ligjorë e shfrytëzojnë autorizimin 20 vjeçar të përdorimit të forcës për të justifikuar veprimet e tyre. Në se nuk bëjmë asgjë, nuk duhet të habitemi për rezultatet”, thotë ligjvënësi demokrat Jim McGovern.

Në fillim të këtij viti – para evakuimit të Kabulit – Shtëpia e Bardhë sinjalizoi se ishte e gatshme të punonte me Kongresin për të shfuqizuar këto autorizime, duke kufizuar hapësirat e tyre ligjore.

“Ato duhet të përfshijnë masa konkrete si shkurtimin e financimit me një kohëzgjatje të caktuar, duke e mbajtur presidentin dhe zyrtarët e degës ekzekutive përgjegjës qysh në fillim, se nëse nuk kanë mbështetjen e kongresit për veprimet e tyre, financimi ka një datë skadence”, thotë Rebecca Ingber, profesore e drejtësisë në universitetin Cardozo.

Përpjekjet e mëparshme për të shfuqizuar autorizimet kanë hasur në kundërshtimin e presidentëve nga të dyja partitë politike, si dhe kritika nga republikanët se një gjë e tillë mund të pengojë përgjigjen e Shteteve të Bashkuara ndaj kërcënimeve terroriste.

“Ne kemi të njëjtin qëllim, por mund të kemi mënyra pak të ndryshme për ta arritur atë. Ne duhet gjithashtu të shmangim bisedat përçmuese për “luftërat e përjetshme” sepse kjo nënkupton se angazhimet tona të vazhdueshme kundër terrorizmit janë të paligjshme dhe të panevojshme”, thotë ligjvënësi republikan Michael McCaul.

Si senator, zoti Biden punoi për një mbikëqyrje më të madhe të Kongresit mbi pushtetin e presidentit për luftë. Tani që ai është në Shtëpinë e Bardhë ekziston besimi se Kongresi mund të rivendosë kontrollin mbi një nga përgjegjësitë e tij më të rëndësishme.

“E shoh këtë si një çështje të rëndësishme për të qënë të sinqertë me publikun amerikan dhe për të kërkuar llogari nga presidenti për arsyetimin që ai ose ajo propozon të japë”, thotë Bob Bauer ish këshilltar i Shtëpisë së Bardhë.

Një komision i rëndësishëm i Senatit miratoi shfuqizimin e autorizimeve në fillim të kësaj vere, duke i hapur rrugën një votimi të plotë, kur Senati të kthehet në punë në Uashington në shtator.


blank
blank
blank
blank
blank
blank
blank
blank
blank
blank
blank
blank
Send this to a friend