Në Shqipëri u shënuan përplasje gjatë protestave kundër qeverisë në kryeqytetin e vendit, Tiranë. Opozita kërkon dorëheqjen e kryeministrit Edi Rama dhe e akuzon qeverinë për korrupsion.

Nga Ansgar Gersmann, ORF

Në fund të një proteste antiqeveritare u shënuan përplasje.

Fishekzjarre dhe kokteje molotovi fluturuan, ndërsa forcat e rendit përdorën spraj me piper.

Skena, të cilat në kryeqytetin shqiptar, Tiranë, janë përsëritur vazhdimisht kohët e fundit.

Prej javësh opozita kërkon dorëheqjen e kryeministrit Edi Rama.

Pjesë të qeverisë së tij janë të dyshuara për korrupsion.

Korrupsioni dhe krimi i organizuar janë pengesat kryesore për anëtarësimin e vendit në BE.

Demonstruesit kërkojnë një qeveri teknike dhe zgjedhje të reja.

Me këto demonstrata të vazhdueshme, opozita po kërkon të rrisë presionin ndaj qeverisë.

Edhe persona nga radhët e saj janë të dyshuar për korrupsion.

Republika Çeke ka kërkuar shpjegim pasi Ministria e Mbrojtjes e Rusisë e publikoi një listë kompanish që pretendon se po ndihmojnë në prodhimin e dronëve sulmues për Ukrainën, ndërsa ish-presidenti rus, Dmitry Medvedev, e quajti atë “listë e shënjestrave të mundshëm” për ushtrinë ruse.

Lista, e cila përfshinte adresat e kompanive në shumë vende, kryesisht në Evropë, u publikua nga Ministria e Mbrojtjes e Rusisë më 15 prill, së bashku me një paralajmërim se një bashkëpunim i tillë “po i zhyt këto vende më shpejt në luftë me Rusinë” dhe se mund të ketë “pasoja të paparashikueshme”.

Në një deklaratë në faqen e saj të internetit, Ministria ruse tha se përpjekjet evropiane për të rritur furnizimet me dronë për Ukrainën do të çonin në një “përshkallëzim të ashpër të gjendjes ushtarako-politike në gjithë kontinentin evropian”.

Deklarata pasqyroi paralajmërime të shumta nga Kremlini dhe ministritë ruse, të cilat e akuzojnë Perëndimin dhe veçanërisht Evropën për përshkallëzimin e luftës në Ukrainë, e cila nisi në vitin 2022 me urdhrin e presidentit rus, Vladimir Putin, për pushtimin e plotë të vendit fqinj.

Medvedev përdori një gjuhë haptazi kërcënuese në një postim në platformën X më vonë të enjten, duke shkruar se “deklarata e Ministrisë së Mbrojtjes duhet marrë fjalë për fjalë: lista e shënjestrave evropiane që prodhojnë dronë dhe pajisje të tjera është listë caqesh të mundshëm për forcat e armatosura ruse”.

“Se kur sulmet do të bëhen realitet, varet nga ajo që do të ndodhë më pas”, shkroi ai. “Flini qetë, partnerë evropianë!”

President i Rusisë nga viti 2008 deri në 2012 dhe kryeministër nga 2012 deri në 2020, Medvedev tani është zëvendëskryetar i Këshillit të Sigurisë, një organ këshillimor i Putinit.

Si president, ai paraqitej si kryesisht liberal dhe mbështetës i reformave demokratike, por më vonë është shndërruar në një kritik shpesh agresiv i Evropës dhe mbështetës i fortë i luftës së Rusisë kundër Ukrainës, duke përdorur rrjetet sociale për retorikë të ashpër dhe kërcënime bërthamore ndaj Perëndimit.

Ministri i Jashtëm i Çekisë, Petr Macinka, e thirri të enjten ambasadorin rus në Pragë “për të shpjeguar këto deklarata ndaj palës çeke”, njoftoi Ministria e Jashtme, duke iu referuar raportit të Ministrisë të Mbrojtjes së Rusisë dhe komenteve të Medvedevit.

Ajo tha se “disa kompani çeke…u identifikuan si shënjestra të mundshëm të sulmeve ruse”.

Ministria e Mbrojtjes e Rusisë i renditi 11 kompani që pretendon se janë të përfshira në prodhimin e dronëve ose komponentëve të lidhur për Ukrainën, dy prej tyre në Republikën Çeke.

Disa vende evropiane kanë njoftuar plane për të rritur bashkëpunimin në mbrojtje me Ukrainën, përfshirë prodhimin e përbashkët të dronëve dhe përpjekjet për të mësuar nga përvoja e Kievit në fushën e luftës me dronë.

Gjatë vizitave të presidentit ukrainas Volodymyr Zelensky më 14 prill, për shembull, Gjermania tha se do të “vazhdojë të mbështesë industrinë e dronëve të Ukrainës si dhe të krijojë ndërmarrje të përbashkëta për prodhimin e dronëve”, ndërsa Norvegjia tha se do të rrisë bashkëpunimin me Kievin, përfshirë prodhimin e dronëve ukrainas.

Kryeministri Edi Rama është pritur me protesta në Romë përpara takimit të tij me homologen italiane, Giorgia Meloni, ku aktivistë nga e majta italiane dhe përfaqësues të partisë “Più Europa” u mblodhën përballë selisë së kryeministrisë italiane për të kundërshtuar paktin e emigracionit mes dy vendeve, duke e cilësuar atë një dështim të kushtueshëm.

Në një lidhje direkte nga Roma me Alba Kepin, gazetarja theksoi se protestuesit kërkuan anulimin e menjëhershëm të marrëveshjes, ku lideri i partisë “Più Europa”, Rikardo Maxhi, deklaroi se takimi Rama-Meloni duhet të kishte vetëm një pikë në axhendë: “eliminimin e paktit mbi emigracionin”.

Sipas Kepit, opozita italiane argumenton se pakti është tërësisht jofunksional, pasi që nga nënshkrimi i marrëveshjes në nëntor 2023, numri i emigrantëve të transferuar në Shqipëri ka qenë tepër i ulët dhe për më tepër, situata krijon një kosto të dyfishtë për shtetin italian, pasi shumë prej emigrantëve fitojnë proceset gjyqësore dhe rikthehen legalisht në Itali, duke kërkuar shpenzime të reja administrative dhe logjistike.

Alba Kepi: Unë ndodhem përballë selisë së kryeministrisë, pra selisë së qeverisë italiane ku për pak minuta pritet të mbërrijë Edi Rama për një takim dypalësh me Giorgia Melonin. Dhe pikërisht rreth gjysëm ore para se të nisë ky takim dhe para mbërritjes së Ramës këtu në selinë e qeverisë italiane, ka qenë aktivistë të së majtës italiane dhe përfaqësues të partisë Più Europa, të cilët me një slogan gjigand kanë protestuar kundër kampeve të ngritura në Shqipëri. Është Rikardo Maxhi, lideri i partisë Più Europa, i cili ka dhënë një deklaratë për Syri TV, ku shprehet se sot ky takim duhet të kishte vetëm një pikë në axhendën e tij, pikën për të eleminuar paktin mbi emigracionin, për të shkatërruar apo për të prishur pra këtë marrëveshje dhe për të mos bërë më funksionale ato kampe dhe atë investim që është bërë në Shqipëri. Sipas aktivistëve, të cilët ishin edhe ata mbështetës të partisë Più Europa, u shprehën se ky është një një shpenzim i jashtëzakonshëm për qeverinë italiane mbi të gjitha, pasi nuk po funksionon. Pasi numri i emigrantëve të cilët mbërrijnë në Shqipëri dhe riatdhesohen në vendet e tyre të origjinës është shumë, shumë, shumë i ulët në krahasim me këtë shpenzim që thuhet se ka kaluar 600 milionë euro dhe shkon deri 1 miliardë euro. Pyetjes sime, nëse i shqetëson forcat opozitare italiane fakti se Shqipëria renditet në raportet e ndërkombëtarëve si një vend ndër më të korruptuarit, padyshim dhe kjo është një tjetër pikë e cila influencon në mënyrën se si do të menaxhohen kampet në Shqipëri. Dhe një tjetër preokupim i forcave opozitare italiane. Këto përfaqësues, Rikardo Maxhi dhe të gjithë forcat e tjera të opozitës italiane kanë qenë, ne kemi parë muajt e shkuar, kanë zhvilluar disa vizita në në kampin e Gjadrit, ku kanë dokumentuar jo vetëm shkeljet e lirive dhe të drejtave të të njeriut për ata emigrantë, por dhe faktin se numri i tyre është mjaft, mjaft, mjaft i ulët. Thuhet se prej nëntorit të 2023-shit dhe deri sot kur ky pakt, kjo marrëveshje tashmë është në akt, numri i emigrantëve që kanë mbërritur në Shqipëri është shumë i ulët dhe mbi të gjitha është një shpenzim i dyfishtë për Italinë, pasi mbasi mbërrijnë në Shqipëri, ata arrijnë të fitojnë proceset gjyqësore dhe rikthehen dhe njëherë në Itali duke pasur një kosto të dyfishtë për shtetin italian. Pra protesta sot përballë qeverisë, kryeministrisë italiane, selisë së kryeministrisë, ishte pikërisht për të protestuar kundër kësaj marrëveshje dhe për t’i dhënë fund këtij pakti i cili nuk është funksional.

Një nga anëtarët kryesorë të ashtuquajturit kartel ballkanik është arrestuar të mërkurën në Mal të Zi si pjesë e një operacioni të gjerë ndërkombëtar në të cilin, me mbështetjen e Agjencisë Evropiane të Policisë, EUROPOL, u ndaluan gjithsej 12 të dyshuar.

Operacioni u krye në Mal të Zi si dhe në Gjermani, ku u arrestuan katër persona.

Rrjeti kriminal akuzohet për kontrabandën e dërgesave me shumë ton kokainë në Bashkimin Evropian (BE), raportoi EUROPOL-i.

Hetimi, i cili u mbështet nga policia malazeze dhe gjermane, si dhe nga autoritetet në Austri dhe Spanjë, u përqendrua në një qelizë kriminale të përfshirë në trafikun ndërkombëtar të kokainës dhe kanabisit.

Të dyshuarit besohet se kanë mbajtur role të ndryshme brenda organizatës kriminale, nga financues te koordinatorë dhe logjistikë përgjegjës për transportin.

Autoritetet gjyqësore në Mal të Zi po e akuzojnë të dyshuarit për përfshirje në trafikimin e 2.7 ton kokainë dhe 1.5 ton kanabis midis tetorit 2024 dhe prillit të këtij viti.

Droga u sekuestrua në 12 operacione të ndara të mëparshme në disa vende të BE-së dhe në Amerikën e Jugut.

Rrjeti i kontrabandës besohet se ka përdorur rrugë detare dhe ajrore, duke transportuar drogë në kontejnerë transporti dhe metoda të tjera të fshehta.

Përveç kokainës, ata dyshohet se kanë kontrabanduar kanabis në BE nga Shqipëria, Tailanda dhe Shtetet e Bashkuara.

Rreth 100 oficerë policie morën pjesë në këto arrestime dhe kontrolle në të dy vendet.

Gjatë hetimit, EUROPOL-i siguroi koordinim të vazhdueshëm, shkëmbim informacioni dhe mbështetje analitike, dhe të dhënat e mbledhura nxorën në pah një rrjet të fshehur mirë që vepronte në disa kontinente.

Agjencia gjithashtu ofroi mbështetje financiare për prokurimin e pajisjeve speciale dhe nevoja të tjera operacionale.

Në të njëjtën kohë, Zyra e Prokurorit të Lartë të Shtetit në Podgoricë raportoi se muaj të tërë aktivitetesh rezultuan në ngritjen e kallëzimeve penale nga Drejtoria e Policisë kundër 10 personave për veprat penale të shoqatës kriminale, prodhimit, posedimit dhe shpërndarjes së paautorizuar të drogave narkotike dhe trafikimit të paligjshëm të armëve dhe eksplozivëve.

“Padia penale i ngarkon të dyshuarit për shitje, transportim dhe ndërmjetësim të përsëritur në shitjen e drogave narkotike kokainë dhe kanabis, ndërsa grupi prej katër të dyshuarve akuzohet edhe për veprën penale të bashkimit kriminal”, deklaroi Prokuroria e Lartë e Shtetit.

Dalja masive në zgjedhjet e Hungarisë po shihet si sinjali më i fortë i ditës se opozita ka arritur të mobilizojë votën e pakënaqësisë kundër pushtetit…

Hungaria votoi sot më 12 prill 2026 nën një klimë që rrallë është parë në epokën e Viktor Orbán. Pjesëmarrja u ngjit në nivele rekord gjatë ditës, duke arritur 74.23% deri në orën 17:00, ndjeshëm mbi ritmin e zgjedhjeve të mëparshme.

Vetë ky fakt nuk e vulos automatikisht fitoren e opozitës, por e ndryshon seriozisht leximin politik të garës: një pjesëmarrje kaq e lartë është, para së gjithash, sinjal se zgjedhjet nuk po kontrollohen më vetëm nga votuesit e disiplinuar të pushtetit, por po tërheqin edhe shtresa të gjera të elektoratit të pakënaqur, të pavendosur dhe të etur për ndryshim.

Kjo është arsyeja pse pjesëmarrja e lartë po lexohet si një zhvillim që favorizon opozitën e drejtuar nga Péter Magyar dhe partia Tisza.

Reuters raportoi para votimit se Tisza hynte në ditën zgjedhore me avantazh në sondazhe, ndërsa AP dhe The Guardian e paraqitën këtë proces si sfidën më serioze ndaj Viktor Orbánit në 16 vjet pushtet. Në këto kushte, sa më shumë zgjerohen kufijtë e pjesëmarrjes, aq më i dobët bëhet efekti i “makinerisë së votës” së Fidesz-it, e cila tradicionalisht ka përfituar nga mobilizimi i bërthamës së vet të fortë dhe nga avantazhi organizativ në terren.

Pse pjesëmarrja e lartë konsiderohet problem për pushtetin?
Sepse pushteti i gjatë zakonisht fiton më lehtë në zgjedhje me pjesëmarrje mesatare ose të ulët, ku peshojnë më shumë rrjetet klienteliste, votuesit besnikë dhe kontrolli lokal. Kur dalja në votime shpërthen përtej këtij rrethi, në lojë futen votues që nuk janë zakonisht pjesë e rutinës elektorale: të rinj, qytetarë urbanë, të zhgënjyer ekonomik, votues që kërkojnë “ndëshkim politik” dhe elektorat që në kushte normale mund të rrinte në shtëpi.

Pikërisht këto grupe janë identifikuar gjerësisht si më të prira drejt Tisza-s sesa drejt Fidesz-it. AP raportoi se në protestat dhe tubimet mobilizuese të ditëve të fundit dominonin të rinjtë dhe votuesit e zhgënjyer nga korrupsioni, ndërsa një sondazh i cituar prej saj tregonte se 65% e votuesve nën 30 vjeç mbështesnin Tisza-n.

Këtu qëndron thelbi: pjesëmarrja rekord nuk është thjesht shifër teknike, por tregues se zgjedhjet janë perceptuar si moment përmbysjeje. Kur votuesi mendon se “kësaj here mund të ndryshojë diçka”, ai del më shumë. Dhe ky motivim, në shumicën e rasteve, nuk favorizon pushtetin që kërkon vazhdimësi, por kampin që shitet si alternativë ndryshimi.

Në Hungari, Tisza e ka ndërtuar pikërisht mbi këtë formulë fushatën e saj: antikorrupsion, rikthim i lidhjeve me BE-në, riparim i shtetit dhe shkëputje nga lodhja e një regjimi 16-vjeçar.

Pjesëmarrja e lartë nuk është vetëm statistikë; është referendum emocional kundër lodhjes nga regjimi.
Orbán nuk hyri në këto zgjedhje si lider i pathyeshëm. Reuters, AP dhe The Guardian e kanë përshkruar këtë garë si zgjedhjen më të rrezikshme për të që nga ardhja në pushtet në vitin 2010. Pakënaqësia ndaj kostos së jetesës, stanjacionit ekonomik, korrupsionit dhe konsumimit të gjatë të modelit të tij politik ka krijuar terren për mobilizim kundër pushtetit. Pjesëmarrja e lartë është pasqyra e këtij presioni të akumuluar. Ajo tregon se pakënaqësia nuk ka mbetur në nivelin e komenteve apo sondazheve, por është kthyer në sjellje reale elektorale.

Nga kjo pikëpamje, po, pjesëmarrja favorizon opozitën, sepse opozita është përfituesja natyrore e klimës së “votës për ndryshim”. Por ky lexim ka një kufi shumë të rëndësishëm: Hungaria nuk është një terren neutral elektoral. Sistemi zgjedhor është i tillë që pjesëmarrja e lartë nuk mjafton vetë për ta rrëzuar Fidesz-in. Parlamenti ka 199 vende; 106 dalin nga zona njëemërore ku fiton kandidati i parë, ndërsa 93 nga lista kombëtare. Ky model i jep rëndësi të madhe hartës territoriale dhe shpërndarjes së votës, jo vetëm numrit total të votave. The Guardian dhe Reuters theksojnë se gerrymandering-u dhe ndryshimet ligjore të viteve të fundit i japin avantazh strukturor Fidesz-it, edhe kur opozita ecën mirë në sondazhe.

Kjo do të thotë se opozita nuk ka nevojë vetëm për një pjesëmarrje të lartë; asaj i duhet një epërsi e qartë dhe e shpërndarë mirë gjeografikisht. Një valë masive votash në Budapest dhe në qendrat urbane nuk mjafton domosdoshmërisht nëse Fidesz ruan kontrollin në zona kyçe njëemërore. Kjo është arsyeja pse pjesëmarrja e lartë është lajm i mirë për opozitën, por jo ende një certifikatë fitoreje. Në terma të ftohtë: dalja masive e bën garën më të rrezikshme për Orbánin, por sistemi i tij është ndërtuar pikërisht për të mbijetuar edhe kur klima politike i fryn kundër.

Një element tjetër që e bën këtë pjesëmarrje të favorshme për opozitën është kompozimi social i mobilizimit. Sipas raportimeve ndërkombëtare, energjia më e madhe anti-Orbán ka ardhur nga të rinjtë, nga shtresat urbane dhe nga votuesit që e shohin zgjedhjen si përcaktim mes Lindjes dhe Perëndimit. Ky framing është shtyrë fort nga Péter Magyar, i cili e ka paraqitur votimin si zgjedhje të drejtimit strategjik të vendit. Edhe Reuters, edhe The Guardian, edhe AP e nënvizojnë se gara është shitur si përplasje mes vazhdimit të modelit “iliberal” pro-rus dhe një rikthimi më të qartë drejt BE-së. Kur zgjedhjet marrin këtë peshë identitare dhe gjeopolitike, pjesëmarrja e lartë tenton të favorizojë kampin që premton kthesë, jo status quo-në.

Në këtë pikë, duhet thënë diçka thelbësore: pjesëmarrja e lartë është votë kundër rehatisë së pushtetit. Ajo tregon se strategjia e frikës, lodhjes dhe rutinës nuk ka funksionuar plotësisht. Orbán e ndërtoi fushatën mbi sigurinë, mbi Ukrainën, mbi frikën nga ndryshimi dhe mbi ruajtjen e “stabilitetit”. Opozita, përkundrazi, e ndërtoi mbi revoltën morale ndaj korrupsionit, mbi degradimin e shërbimeve publike dhe mbi nevojën për shkëputje nga izolimi politik i Hungarisë. Kur pjesëmarrja arrin rekord, kjo tregon se narrativa e dytë ka arritur të nxjerrë njerëz nga shtëpia. Dhe kur njerëzit dalin nga shtëpia për të ndëshkuar, zakonisht nuk votojnë për vazhdimësinë. Kjo është një interference politike e mbështetur nga mënyra si raportojnë burimet për motivimin e votuesve dhe profilin e mobilizimit.

Por duhet mbajtur edhe një vijë e ftohtë analitike. A mund të përfitojë edhe Fidesz nga pjesëmarrja e lartë? Po, deri diku. Reuters vëren se Orbán ruan mbështetje të fortë në bazën rurale dhe mes hungarezëve etnikë jashtë kufijve, ndërsa kontrolli mbi peizazhin mediatik dhe infrastruktura politike mbeten avantazhe reale. Pra, nuk jemi para një formule mekanike “dalje e lartë = humbje e Fidesz-it”. Jemi para një formule më të saktë: “dalje e lartë = rritje e ndjeshme e gjasave që opozita ta çajë murin e ngritur nga sistemi”.

Në tërësi, pjesëmarrja rekord duhet lexuar si barometri më i rëndësishëm i ditës në favor të opozitës, sepse dëshmon katër gjëra njëherësh: së pari, se elektorati i ndryshimit është i motivuar; së dyti, se Tisza ka arritur të kthejë pakënaqësinë në mobilizim; së treti, se garës i është dhënë karakter historik; dhe së katërti, se makina elektorale e Fidesz-it nuk po lundron më në ujëra të qeta. Por po aq qartë, kjo nuk mjafton vetvetiu për ta shpallur opozitën fituese, për shkak të avantazheve institucionale dhe territoriale të pushtetit.

Pjesëmarrja e lartë në Hungari favorizon opozitën sepse zgjeron trupën e votuesve përtej bazës tradicionale të pushtetit, mobilizon të rinjtë dhe elektoratin e pakënaqur, dhe e kthen zgjedhjen në një votë për ndryshim. Por në një sistem të shtrembëruar në favor të Fidesz-it, ky avantazh duhet të jetë jo thjesht i madh, por i qartë, i thellë dhe i shpërndarë mirë në territor. Pra, pjesëmarrja rekord është alarm real për Orbánin dhe oksigjen i pastër për opozitën, por jo ende akt noterial i fitores së saj./Pamfleti

Të dielën, hungarezët do të duhet të zgjedhin midis dy narrativave, midis Rusisë dhe Evropës, midis një tërheqjeje drejt identitetit kombëtar dhe besimit në të ardhmen, midis hidhërimit dhe shpresës.

Pas gati gjashtëmbëdhjetë vitesh në pushtet në Hungari, Viktor Orban po përgatitet të përballet me zgjedhje parlamentare jashtëzakonisht të ndërlikuara të dielën, më 12 prill. Në moshën 62 vjeç, kryeministri nacionalist është në sondazhe pas kundërshtarit të tij konservator dhe pro-evropian, Péter Magyar, 45 vjeç. Duke punuar kaq shumë në Evropë për të lënë mënjanë partitë tradicionale dhe për të favorizuar aleatët e tij të ekstremit të djathtë, zoti Orban tani po e ndjen vetë presionin e opinionit publik midis hungarezëve.

I përballur me pakënaqësinë e një elektorati që i kishte vlerësuar prej kohësh politikat e tij fiskale, kryeministri në largim ndërmori një rrezik të dëshpëruar, duke bërë fushatë me mesazhe pro-ruse dhe duke e portretizuar Ukrainën dhe presidentin e saj, Volodymyr Zelensky, si armikun kryesor të Hungarisë. Me qëllim nxitjen e frikës së luftës dhe shfrytëzimin e ndjenjave anti-ukrainase të vjetra brenda shoqërisë hungareze, kjo strategji megjithatë ka rezultuar joefektive.

Shenjat e lodhjes

Ndërsa hungarezët janë shumë skeptikë në lidhje me mbështetjen e Kievit, ata megjithatë nuk besojnë se Ukraina përbën një kërcënim serioz për vendin e tyre, ndryshe nga ajo që sugjeroi makina e propagandës së qeverisë gjatë gjithë fushatës. Për më tepër, ata nuk e pëlqejnë Rusinë, siç duhet ta dijë çdo politikan që e filloi karrierën e tij duke bërë thirrje për tërheqjen e tankeve sovjetike nga Hungaria në vitin 1989.

Duke treguar shenja të shumta lodhjeje kundër një kundërshtari shumë më të ri dhe më dinamik, zoti Orban më në fund ka filluar të shqetësojë një popullsi që dëshiron me dëshpërim të shmangë largimin nga Bashkimi Evropian, edhe pse mund të ndikohet nga mesazhet që fajësojnë Brukselin për të gjitha problemet e Hungarisë. Të dielën do të dimë nëse ndërhyrja e hapur e Presidentit të SHBA-së Donald Trump, i cili shkoi aq larg sa dërgoi Zëvendëspresidentin e tij, J.D. Vance, për të marrë pjesë në një tubim fushate më 7 prill , ka qenë në gjendje ta kundërshtojë këtë trend.

Në historinë evropiane, hungarezët janë sigurisht ndër popujt e bindur për një fat të veçantë dhe që u pëlqen t’u dëgjohet zëri. Nuk është rastësi që vala e madhe e së djathtës ekstreme që ka lulëzuar në Evropë dhe më gjerë që nga kriza e emigrantëve e vitit 2015 lindi në këtë vend, i kapluar nga frika e rënies së vet. Por Hungaria është gjithashtu trashëgimtare e një tradite tjetër, asaj të “kasolles më të gëzuar në kampin socialist “, e cila i bëri magjarët pionierë në rënien e komunizmit në vitin 1989.

Të dielën, hungarezët do të duhet të zgjedhin midis këtyre dy narrativave, midis Rusisë dhe Evropës, midis një tërheqjeje drejt identitetit kombëtar dhe besimit në të ardhmen, midis hidhërimit dhe shpresës. Në një kohë kur demokracia është nën sulm të rëndë, madje edhe në Shtetet e Bashkuara, ata duhet të jenë krenarë që vëmendja është përsëri në Budapest për të nxjerrë mësime nga një zgjedhje, rreziqet e të cilave shtrihen shumë përtej Hungarisë./ Përshtatur nga Le Monde / Pamflti