VOAL

VOAL

Copyright © 2022

VOAL

E vërteta mbeti rrugës e ne duke ikë prej saj – Cikël poetik nga Sami Mulaj

April 8, 2026
1. KU JAM
.
Në një kryqëzim,
dëgjoj një pyetje…
Dikush e pyeste veten:
Ah ! Ku jam ?
.
Dukej se ishte homeles,
në xhepat e tij nuk kishte asnjë çelës,
për të nuk kishte as adresë.
Pyetja e vetëvetes me afshamë Ah ! Ku jam ?!
A mos ishte për të pak shpresë.
.
Ku jam ?!
Të çmendurit kurr nuk e bejnë ketë pyetje.
Ata gjithmonë janë në vendin e ditur…
Ata i dinë të gjitha,
Nuk njohin kryqëzime në jetë.
.
Ku jam ?!
Ata që kanë humbur kujtesën,
kurr ketë pyetje nuk e bejnë.
Ata janë të lumtur,
edhe ata pa kryqëzime
janë gjithë ditën,
edhe kur flejnë.
.
Po, ata në parajsë…
edhe ata ketë pyetje nuk e bejnë,
tanimë, vendin e kërkuar
e kanë gjetë..
Në qiellin e shtatë
janë duke fluturuar
me flatra lehtë, lehtë.
.
Po, në të tjerët,
të vetmit me një çelës shtëpie…
.
Ah, ku jam ?!
Ndoshta vetëm për ne
kjo pyetje do të ishte e drejtë.
.
Ah, ku jam?!
.
2. MË PRIT
.
Krejt çfarë kam
janë kujtime,
pa ty ngjitë
pa të ardhmen mbeta,
është bosh
pa rrugën time.
.
Krejt çfarë kam
janë kujtime,
jam një lumë pa ujë
lotët nuk rrjedhin më,
shpirt i zbrazur
pa brigje.
.
Krejt çfarë kam
janë kujtime,
mbeta në ëndrra
nuk dua të zgjohem,
pa ty ngjitë
nuk nis dita ime.
.
Nuk mund të them Eja,
Ti nuk mund të ndahesh në copa
edhe për ata që ikën prej teje.
Ti u mban mend vetëm shpinën.
.
Nuk mund të them
as më prit,
në dhera të tjera
degë e filiza rrita.
.
Të lutem mos më ik
në ëndrra,
aty eja të më shohësh.
.
3. E VËRTETA
.
Mbeti rrugës
e ne rrugëve duke ikë prej saj
.
Mbeti mbyllë midis dhembëve
në majë të gjuhës së prerë
.
E plasaritur në buzët e vrejtura prej kafshimit të egër
.
Në mendjet e holla duke u perdredhë si e përdalë
.
Të tjerët nuk e t’hollojnë
t’vërtetën e kanë busull në ballë.
.
Po ne,…
Me t’pa vërtetat lumturohemi,
e dritën e ndalim me dalë.
.
4. E TRETA HERË
.
Po e humbim Shqipërinë ?!
.
Para gjashtëqind vjetësh
e humbëm bashkë me Ballkanin,
gjashtëqind vjet fajin ja lamë stepave e sulltanëve të Turqisë.
.
E humbëm në luftën e dytë, copë copë e shkyem,
tetëdhjetë vjet fajin ja lamë carëve e marshallëve të Rusisë.
.
Po e humbim tani
për të tretën herë,
fajin do ja lamë kaubojsve të Amerikisë…?
.
Të kuptojmë vetëm njëherë
o shqiptarët e mi.
Nuk do të ketë
kurr më të katërt herë…
.
Po e humbim Shqipërinë
prej marrëzisë !
.
5. NUK TË NDALON MOSHA
.
Të ndalemi për gjëra të reja se mos është vonë ?!
.
Pyetje që nuk merr përgjigje as nga gjunjtë
as nga mungesa
e gjumit të plotë.
.
Kurr nuk është vonë,
për gjëra të reja
në jetën tonë.
.
Gjithë jetën dashurova
me shpirt
tani,në të shtatëdhjetat si diçka të re
provoj përsëri.
.
Dashuria bashkë me ëndrrat
që kurr nuk mbarojnë
nuk e njeh moshën,
gëzimin e jetës e mban në gji.
.
6. E DASHURA MË BESNIKE
.
Është poezia…
Ka sy të kaltër e të bukur
me flatra si flutur
.
Pas më vjen gjithnjë
tek ulëm në gjunjë
në gurrë kur në grushta të saj, ujë pi.
.
Në degë të kumbullës
shkundet nga era,
e çdo mëngjes më futet në gji.
.
Ditët mi mbush aromë,
netëve si hëna sjell dritë,
në ëndrra bashkë mbështillemi
e bëhem një.
.
Nuk u martuam kurr,
si dashnorë të mirë
jetën e kaluam pa kunorë,
por emrin tim nuk e dyshove, të gjithëve jua tregove në sy,
e mbajte gjerdan në qafë,
shkruar në unazë të dorës
të rri.
.
7. RRUGA PA FUND
.
Më thoni
A ka ndonjë rrugë që nis e kurr nuk mbaron ?
.
Tokësore nuk ka,
as në qiell e ujore jo se jo….
.
Më thoni
A ka ndonjë rrugë që nis e
kurr nuk ka kthim ?
.
Tokësore nuk ka,
as në qiell e ujore jo se jo….
.
Po, po është vetëm një,
është vetëm një rrugë,
rrugë pa fund.
.
Po, po është vetëm një,
është vetëm një rrugë,
rrugë pa kthim.
.
…me emrin Emigrim.
.
8.MBURRJA
.
Sytë me vështrim nga dritarja me një shikim bosh,
          dëshirë për tu mburrur
          një çmim krejt,
          krejt i vogël,
          një çek pa vlerë
         sa një letër e zhubrosur hedhur në tokë.
.
Kujtimet dhe Dituria
si uji në rubinetë të prishur harxhohen e shkojnë kot.
Pse përpiqemi o Zot!
.
9. HESHTJA E QYTETIT TIM
.
Kur një gurrë nuk gurgullon
Kur një strehë nuk pikon
Kur një oborr nuk gumëzhon
Kur një shtrungë nuk blegëron
Kur një kumbull nuk lulëzon
Kur një oxhak nuk tymon
Kur zilja e shkollës pushon
E bejnë gjoksin tim të dridhet,
zemra rrahjet i shpeshton
.
Çdo heshtje…
Ah,
heshtja e qytetit tim
me shëtitoret pa hapa
sa shumë trishton.
.
10. TRE VARGËSH
.
* E DIELA
.
Si hëna gjysmë e zhveshur,
dy gisht mbi gjunjët e saj
ngulur sytë e mi
.
* KUJTIMET
.
Vasha të bukura
krejt të zhveshura
vërbojnë ëndrrat e mia.
.
* PRANVERË
.
Vesa e mëngjesit
lag qerpiktë e petaleve, Parajsa e qiellit zbret në tokë.
  • twitter
  • facebook
  • linkedin
Fjalë kyçe:

Lajmet me interesante

Lajmet e fundit

ARKIVA E LAJMEVE

Kliko këtu për të parë arkivën e lajmeve

Send this to a friend