Protesta në Tiranë dje mbushi ditën e 35-të, duke u bërë kryelajmi botëror, pra gjithë bota i mbajti sytë tek ata dhjetra e dhjetra mijë shqiptarë nga Shqipëria e diaspora që mbushën bulevardin kryesor të Tiranës dhe protestuan paqësisht, krejtësisht paqësisht. Natyrisht ata kanë një revoltë të madhe në zemrën e tyre, sepse çdonjëri apo familjar i tyre është i shtypur dhe keqpërdorur nga ky 36 vjet tranzicion me në krye Edi Ramën, kryeministrin në largim, i cili ka krijuar një oaz bollëku për njerëzit e tij, për shkrimtarët e poetët e tij mediokër të oborrit, për militantët dhe patronazhistët e tij, që ka rekrutuar e kompromentuar në mbarë botën, me stil sovjetik e të partisë së punës, politikanë dhe elita ndërsa popullit të tij i ka rezervuar ferrin.

Dhe vjen një moment që populli kthen reston.

Nëse revolta e atyre njerëzve që mbushin sheshin do të kthehej në zjarr, det apo lot – do të digjte e shkretonte gjithçka e lotët e tyre do të krijonin një Adriatik në zemër të Tiranës.

Por ai det i bukur njerëzor, që përbëhet kryesisht nga Gjenerata Z e pastaj zgjerohet me prindër, e gjyshër, e vogëlushë e bebe nuk do të përdorë kurrë dhunën, përveç protestën paqësore.

Këtu do të ndahet diktatura mizore plus këta 36 vjet postdiktaturë me ato dekada e shekuj  që do të vinë pas.

Sepse dhunën e do Edi Rama, që i ka ndërsyer çakejtë e tij të gjejnë e shpallin«fajtorët», «kriminelët» mes atij deti të bukur, prandaj kanë futur të infiltruarit e tyre, zanat i vjetër i ish Sigurimit edhe nga e kanë prejardhjen, si ajo femra me kapuç që digjte flamurin izraelit apo si ata që ushtruan dhunë tek Kuvendi apo maskat e zeza mbrëmë tek Komisariati, ku deti njerëzor kishte zbritur aty duke kërkuar «Lirimin e çunave», që mbahen në paraburgim jo si fajtorë, sepse nuk kanë kryer asnjë faj, por si aktivistë, si organizatorë, që mbajnë disiplinën dhe mbartëvajtjen e protestave.

Kush i ndjek protestat i sheh e dëgjon ata njerëz që marrin mikrofonin dhe tregojnë historitë e tyre dhe çdo histori është një dramë më vete, një histori suksesi, sfidash e dhimbje që ka mbijetuar falë një mijë sakrificave. Por aq sa të ndryshme janë historitë, të gjithë bashkohen në një pikë që është dorëheqja e Edi Ramës, qeverisë së tij, bashkë me Sali Berishën dhe establishmentin e këtyre 36 viteve.

****

Një nga tiparet e këtyre protestave paqësore janë pankartat, të larmishme e gjithë frymëzim, ku protestuesit shprehin në mënyrë figurative gjithë revoltën e tyre, janë pankarta komike por me një humor të zi, të hidhura – si oksimorone, ku komikja dhe antiteza kombinohen me fjalë kontrastuese që lidhin humorin, ironinë, sarkazmën me të dhimbshmen, ciniken.

Me ato pankarta, që shoqërohen me një imperatum «Edi Rama jep dorëheqjen, pa kushte», ata tregojnë se nuk janë një popull që ha bar, por që i njeh emër për emër se cilët janë autorët dhe aktorët e fatkeqësisë kombëtare.

Pankartat nuk janë dhunë dhe Edi Rama kërkon patjetër dhunë që pastaj ta anatemojë, ta tallë, ta stigmatizojë e në fund ta shkeli me këmbë dhe ta mposhtë atë popull. Kjo rrugë e fut Edi Ramën në qorrsokak, duhet ta devijojë.

Edi Rama dhe çakejtë, (rrethi vicioz i çakejve sa vjen e ngushtohet) kërkojnë patjetër «Capro espiatorio», «Koka Turku», «kriminelë» apo grupe të Greqisë, Iranit, Serbisë e të Moskës, me qëllim që ta mposhtin Revolucionin Flamingo.

Si një intermexo shumë kuptimplotë më duhet të sjell këtu reagimin e strategjistit të njohur hebre David Zaikin, i cili në platformën X për protestat që po mbahen në Tiranë i kujton Edi Ramës si më poshtë:

“Më kujtohet Maidan në vitin 2014 në Ukrainë. Forca e ushtruar kundër protestuesve nuk ia riktheu kontrollin Yanukovych-it. Ajo shënoi fillimin e fundit të tij. Udhëheqja e Tiranës duhet ta studiojë me kujdes këtë sekuencë” shkruan David Zaikin.

Pra David Zaikin e krahason Edi Ramën dhe regjimin e tij me Yanukovych-, një putinist. Me emrin Euromaidan njihen protestat masive në Ukrainë që filluan në nëntor 2013 dhe çuan në përmbysjen e presidentit të atëhershëm pro-rus Viktor Janukoviç në shkurt 2014. Termi Euromaidan është një kombinim i “Euro” (duke iu referuar integrimit evropian) dhe “Maidan” (sipas sheshit qendror në Kiev, Maidan Nezalezhnosti ose Sheshi i Pavarësisë). Ngjarjet gjithashtu njihen si “Revolucioni i Dinjitetit”. Ai i Ukrainës quhej Revolucion i Dinjitetit ky Revolucioni Flamingo. Me një ndryshim se Ukraina nuk ishte anëtare e NATO-s, ndërsa Shqipëria është.

*******

Dje protesta masive e Tiranës solli një simbolikë të re metaforike. Aty u rrëzua si në 20 shkurt 1991 «shtatorja» me kartona dhe tallash e Edi Ramës, si e diktatorit të fundit dhe po ashtu parakaloi arkivoli i tij politik. Kjo narrativë figurative tipike protestash e tërboi Erion Braçen, deputetin e PS, i cili menjëherë e «njollosi» atë det njerëzor – që kishte guxuar ta varroste figurativisht liderin e katastrofës kombëtare.

Po e sjell ad literam me fjalë e foto statusin e Erion Braçes në Facebook, status që ka si qëllim të mobilizojë militantët e PS, ju kujtohen antimitingjet apo dhuna e 21 janarit» ! Kësaj here pasi e kanë gjetur  «krimin e protestës»- arkivolin që pastaj të organizojnë shtypjen e saj. Erion Braçe, që shitet si europian u shkruan deleve që i kanë mbetur rreth vathës së Edi Ramës si më poshtë:

«BULEVARDI I TIRANES, SOT

NEEEEVEEEERIIIIIII!

SHQIPERIA E RE ME KETE PAMJE ESHTE EKSTREMISTE,

E TURPSHME, E PAPRANUESHME!

Dhe mos u mundoni ta justifikoni;

ARKIVOLI NUK ESHTE POEZI!

Arkivoli ketu e kudo, ne cdo vend dhe per cdo popull,

ka vetem nje funksion e nje kuptim-VDEKJE!

Kjo qe shoh eshte pertej urrejtjes, eshte qellimi i ekstremizmit te dhunshem qe po dominon prej ditesh kete vend!

DEMOKRACIA LIBERALE E EVROPES KU JETOJME, KU PO NEGOCIOJME E PLOTESOJME KUSHTET E SAJ, NUK KA LIDHJE ME KE NDYRESI EKSTREMISTE!

Refuzojeni! NUK MUND TE JETE KJO E ARDHMJA E KETIJ VENDI!»

Nëse do ta përkufizonim Erion Braçen, pa hyrë në hollësi, ai është shembulli tipik i një burokrati parazit,  i cili ka 30 vjet që nuk ka prekur asnjë punë me dorën e tij, veç është paguar nga taksapaguesit shqiptarë si deputet i PS. Normalisht deputetët e Parlamentit të Shqipërisë duhet të ishin shërbëtorë të popullit, por ata e kanë kthyer popullin në shërbëtor të tyre.

Erion Braçe në statusin e tij e njollos protesën me një seri cilësorësh pegjorativë. E quan «neveri», (bën një kombinim kopil – ku bashkon fjalën «never»-«kurrë» në anglisht dhe pastaj i shton në fund mbaresën «i» dhe vazhdon më tutje, «Shqipëria e re me pamje ekstremiste», «e turpshme», e «papranushme»,, «e pajustifikueshme»!

Erion Braçe shkon edhe më lart në llumin që nxjerr nga goja, sipas asaj proverbës nga folklori arkaik «e bën kopilin e ta vë në prehër» dhe shkon deri aty sa t’i akuzojë protestuesit si vrasës, se deshkan vdekjen fizike të Edi Ramës dhe pastaj protestën paqësore të Revolucionit Flamingo më të bukur këta 36 vjet e karakterizon si «ekstremizëm të dhunshëm, që ka dominuar këtë vend për 35 ditë».

Shikoni si rren, si manipulon, si mashtron dhe si rreket ta kthejë protestën paqsore  si shprehje të «ndyrësisë së ekstremizmit». Dhe qershia mbi tortë vjen në konkluzionin e tij trushplarës se «Demokracia liberale e Europës, ku po negociojmë nuk ka lidhje me këtë ndyrësi ekstreme» – Dhe në fund u apelon militantëve të PS, ku përmblidhet edhe qëllimi final i Edi Ramës që e përcjell Erion Braçe, një lejfen i tij: «Refuzojeni nuk mund të jetë kjo e ardhmja e këtij vendi»!

E tashmja e këtij vendi kundër së cilës protestohet është shitja e Shqipërisë, dëbimi i shqiptarëve, korrupsioni, korruptimi i elitave, rekrutimi i establishmentit botëror duke bërë dhurata të tipit Albania Files. Pra e tashmja e vendit është ajo që po e refuzojnë protestuesit për një të ardhme tjetër, pikërisht si ajo e vendeve të BE-së.

Të ardhmen e Shqipërisë pritet ta sjellë Revolucioni Flamingo, ajo është anti dhunë, anti 21 Janar 2011, anti 1996, anti 1997-1998. Shqiptarët europianë janë anti Edi Rama dhe anti këtyre 36 vjet trazicion.

Edi Rama sot simbolizon një politikan të korruptuar, që nxori në shitje Atdheun dhe shpopulloi vendin duke rekrutuar elitat botërore dhe politike me copa Shqipërie, me projekte miliarda Eurosh, të cilave ua ka hequr nga tryeza e bukës shqiptarëve duke i lënë më të varfërit e Europës.

I them Erion Braçes, që dëshmoi injorancë për efekte propagande, le të shkojë e të kërkojë a përdoret në Europën Perëndimore nëpër protesta metafora e «arkivolit»?

Le të mbetet injorant Erion Braçe, se ashtu dëshiron, ndërsa unë po e sqaroj:

Në protestat që mbahen në vendet e BE vendosja në skenë e një arkivoli apo mori arkivolesh është një taktikë simbolike e përhapur që shpreh vdekjen e një industrie, humbjen e jetëve njerëzore ose “varrimin” politik të një politike qeveritare ose politikani. Si në rastin konkret kur «arkivoli» i përdorur si metaforë shprehte simbolikën se karriera politike e Edi Ramës ka marrë fund.

A e kuptove Erion Braçe! Prandaj mbani duart larg nga protesta dhe Revolucioni Flamingo!

Ndërkohë, po të drejtoj dy pyetje retorike:

Si të duket më humane dhe konform Demokracive Europiane: përfundimi i karierës së kryeministrit tënd, që e ka shkatërruar e shpopulluar Shqipërinë dhe i ka lënë pensionistët me nga 200 Euro në muaj pas 40 vitesh punë, apo një Shqipëri për Shqiptarët, me politikanë me integritet, pa skeletë nëpër sirtarë e dollapë, me meritokraci, vlera, ideale, kulturë dhe identitet kombëtar?

Si të duket më shqiptare: largimi i Edi Ramës me një arkivol metaforik bashkë me qeverinë dhe përfundimi i një kalvari 36 vjeçar që ka prodhuar dhunë, dhimbje, largim, papunësi dhe privilegje e lluks të shfrenuar vetëm për kastat dhe enturazhet politike bashkë me skalionet e patronazhistëve, apo kthimin e Shqiptarëve në shtëpitë e tyre pasi kanë hequr qafe paqësisht një regjim mizor, që për popullin dhe shtresat në nevojë ka zgjedhur t’iu japë litarin dhe arkivolët realë.

Sepse në Europën e demokracive liberale me të cilën ti shplan si me gargarë gojën që të vjell, pensionistët dhe shtresat në nevojë, sikur pacientët e onkologjikut apo rinia, nuk poshtrohen si në Shqipërinë e Edi Ramës dhe të lejfenëve e lakejve të tij.

Arkivoli politik i Edi Ramës është për të shpëtuar Shqipërinë dhe popullin shqiptar nga arkivoli real.

A e more vesh Erion Braçe!

Qendroni larg protestave! Mos u hidhni llum se ai llum është juaji dhe do t’ju mbulojë, ndërsa protestat e Revolucionit Flamingo nuk duan të ngjallin luftë kundër shqiptarëve, sikur keni vepruar ju këta 36 vjet dhe diktatura përpara, me vrasjet e 1990-1992, me 1996, me 1997-1998, me 21 janar 2011, me pabarazi, me dëbime dhe shpopullime, duke i poshtruar dhe shkelur me këmbë ata që janë kundër çdo lloj dhune, duke përdorur të gjitha mjetet degraduese ndaj atyre që janë kundër stilit tuaj mizerabël që po e shkatërron këtë vend, duke ia luftuar popullin e tij, duke i shpallur luftë shqiptarëve.

Revolucionin Flamingo është për një Shqipëri të denjë për të gjithë Shqiptarët pavarësisht ideve, besimeve, përkatësive krahinore, veri e jug, që fillon nga fundi politik i Edi Ramës me ata që ai do t’i tërheqë pas vetes dhe i 36 viteve trazicion që u kanë shkaktuar aq lot e dhimbje shqiptarëve.

.