Protestat apo lëvizjet shoqërore janë përpjekje e organizuar nga një grup i madh i njerëzve për të arritur një qëllim të caktuar shoqëror, që synon realizimin e një objektivi të caktuar apo zhbërjen e një vendimi të gabuar politik!

Analogjia e parë

Ishin fundvitet e ’80-ta në Kosovë, kur romani ‘Gjarpijt e Gjakut’ i autorit Adem Demaçi lexohej fshehurazi dhe përhapej më vështërsi të mëdha! Ishte kjo koha kur simboli i qëndresës dhe i rezistencës kombëtare ishte kthyer në përmasat e vetëflijimit burgjeve të Jugosllavisë!

E fillova kështu shkrimin për t’iu treguar lexuesve evolucionin pozitiv në kohë të ndryshme të dy gjërave të rëndësishme për vendin dhe kombin tonë.

Neve që asokohe ushqeheshim me qëndresën burrërore dhe veprën atdhetare të Adem Demaçit, veprat e tij i lexonim ilegalisht dhe në fshehtësi të plotë!

Mirëpo, brenda dy viteve, kur ndodhi hapja e proceseve demokratike në Evropën Juglindore, në Kosovë në veçanti, të burgosurit politik u liruan, veprat e tyre filluan të bëhen realitet, kurse ‘Gjarpijt e Gjakut’ filluan të përjetësohen në skenat i improvizuara teatrale në zonat rurale dhe urbane!

Dhe vërtetë kënaqësinë më të madhe e kam përjetuar, kur disa nga aktorët e shfaqjes prej të cilëve e fshihnim librin ‘Gjarpijt e Gjakut’ u kthyen në aktorë të shfaqjeve teatrale!

Analogjia e dytë

Analogjia e dytë i përket periudhës së fillimit të luftës çlirimtare, kur të paktë ishin ata që i besonin ekzistencës së ushtrisë çlirimtare të Kosovës (UÇK), të cilën, në shenjë përbuzje dhe ofendimi e quani “uçka” siq e quanin serbët asokohe!

Lërë që nuk e pranonin ekzistencën e saj, e refuzonin çdo ndihmë financiare për fondet e luftës çlirimtare!

Por, çfarë ndodhi më përfundimin e luftës çlirimtare, të njëjtët që e kontestonin dhe nuk e ndihmuan UÇK-në u radhitën në partitë e dalura nga lufta me sharje dhe fyerje për rezistencën paqesore të viteve të ’90-ta!

Protestat e vonuara sikurse shiu pas të vjelave

Ata që nuk e kundërshtuan themelimin e Gjykatës Speciale, ata që nuk e kundërshtuan arrestimin dhe burgosjen e katërshes së UÇK-së, sot janë kthyer në “heronj” të çmendur për lirimin e krerëve të saj!

Vallë, çfarë do të ndodhë nese pasojnë arrestime të reja nga Gjykata Speciale?!

A do të mbrohen apo do të harrohen krerët e dënuar të ushtrisë çlirimtare siq u harruan Ukshin Hoti dhe Adem Demaçi, dy ikonat e lëvizjes çlirimtare kombëtare?!

Pavarësisht përgjigjeve hipotetike, heronjt e vërtetë nuk do të ngrihen nga varret, por do të dalin nga birucat “heronjët” e improvizuar dhe talallët gjysëm analfabet duke lexuar fjalime të shkruara (të huazuara nga të tjerët) pa ndjenja dhe pa krenari nëpër tubimet protestuese!

Se a është ky evolucion apo degradim i shoqërisë sonë, u mbetët lexuesve që ta vlerësojnë!

Florim Zeqa, analist i pavarur politik