The Honorees: Imam Tahir Kukaj, Skënder Buçpapaj, Posthumous Tribute to Prof. Dr. Rexhep Krasniqi, Imam Abdullah Hoxha, Shaban Binaku
Governor Andrew Cuomo’s Proclamation Presented to Esad Rizai
Bronx Borough President Ruben Diaz Jr. in conjunction with the Albanian American Society Foundation, Albanian Community Center and Sons and Daughters of Albania in the United States hosted the celebration of 107th anniversary of Albania’s Independence on November 21. The event has become a new annual tradition that honors a deep-rooted friendship between America and Albania. Even before the start of the ceremony, the setting was a reminder of the historic bonds of the two countries. The metal plaques at each corner of the Veterans Memorial Hall display quotations from American presidents. The quotes of President Woodrow Wilson stand out since he led the US in World War I, and gave the crucial support to Albania’s Independence. The banners of the Albanian American organizations responsible for the event were placed underside the brass plaques dedicated to the memory of the US military service members, and served as a visual reminder of the Albanian-American alliance. The founder and President of Albanian American Society Foundation, Esad A. Rizai, greeted the Albanian and American guests at the entrance, while keeping an eye on all items of the program. The official opening started with the national anthems. The Master of Ceremonies Aida Gashi invited the artist Arian Kerliu who performed guitar-based renditions of the hymns. There again was the connection since it was President Wilson who signed an executive order designating the “Star Spangled Banner” as the national anthem in 1916. In his welcoming remarks, Esad Rizai thanked the participants, organizers, the Board members of the Albanian American Society Foundation, and the Bronx Borough President, Mr. Diaz, “a longtime friend and supporter of Albanians” and Mr. Edwin Molina for the diligent work on the proclamations. Lastly, Mr. Rizai paid homage to the 2019 Honorees. Mr. Ruben Diaz greeted “Miredita” in Albanian and welcomed everyone to ‘their house’ underscoring the theme of friendship with the Albanian community. Eleven years ago, as the new President of the Bronx Borough, he came in contact with the Albanians in organizing the naming of a street after the great Mother Teresa. “The celebration of Albania’s independence at this venue goes back seven years now,” said Mr. Diaz. Whereas these events are more recent, he drew attention to the old wave of Albanian immigrants from the 1930s. “Anybody here knows Regis Philbin?” he asked, referencing the American media personality who is a Bronx native. “Today Albanians continue to strengthen the core of the Bronx,” and as the home to 1.47 million people continues to grow economically and improve infrastructure and boost small business, so “while Esad thanks me, I am the one thanking you, all the Albanians” for being part of a stronger, better Bronx, because “the Borough has come a long way thanks to the communities who have made it their home,” said the Bronx Borough President. Pointing out the prominent role in specific areas, he said “In regard to Albanians, the examples are seen in the elected officials like Assemblyman Mark Gjonaj, the men and women in uniform, firefighters, real estate etc. that have resulted from the hard work, faith and dedication of the community.” In the end, Mr. Diaz remarked that the fabric of New York is comprised of many threads, and two of those are “red and black, which stand for the Albanian community.” Next item was the introduction of the honorees. “An important part of the celebration of independence and the community is the recognition of the individuals, as we have done in the past. In the words of Esad, they sacrificed so much to the benefit of all of us.” First honoree, Professor Dr. Tahir Kukaj, Vice-President of the Albanian Islamic Center, recently named Muslim Chaplain for the NYPD. His bio summary stated that Dr. Kukaj is an active spiritual leader with deep ties to the New York Muslim community and an interfaith expert. “Having fostered interfaith relations for over two decades, Dr. Kukaj was widely celebrated as a welcome addition to the spiritual leadership of the NYPD by multiple organizations, including the NYPD Muslim Officers Society. Dr. Kukaj was born in 1965 and grew up as an Albanian Muslim in Kosovo. He and his family were survivors of the war and subsequent strife that plagued Communist Kosovo during the 1970s and 80s, having endured the loss of the Kukaj patriarch, Tahir’s grandfather, to a brutal communist execution before Dr. Kukaj was born. Citing his father’s altruistic benevolence, despite the horrors around them, as a major motivation in his life, Dr. Kukaj moved to Cairo in 1984 to study at the prestigious Azhar University (AH-ZAR). Among his other work, he learned Arabic and ultimately achieved a Ph.D. for his research. After immigrating to the United States, Dr. Kukaj became both Imam and Director of Outreach at the Albanian Islamic Cultural Center on Staten Island. An interfaith outreach expert, Dr. Kukaj is widely acknowledged as a skilled spiritual diplomat, representing both his mosque and his faith, and routinely hosts a variety of interfaith dialogues and dinners with other Muslim, Jewish and Christian leaders of New York. Dr. Kukaj has served on the clergy Advisory Board for both former New York Mayor Andrew Cuomo and current Mayor, Bill de Blasio, as well as a liaison for the Muslim community. He was named one of the 2019 Staten Island Power 100 by City & State Magazine.” The acceptance speech of Imam Kukaj briefly touched on the proud history of Albanians and the impact of distinguished figures, noting that “the name of the Illyrian ancestors of Albanians relates to the freedom-loving nature of our people.”
The second honoree was Skender Buçpapaj, an Albanian poet, political commentator, author, scholar, and publisher, who played a key role in the downfall of Albania’s communist dictatorship. The short bio noted the professional career of Skender Buçpapaj, as the Editor of “Drita” (Light) for fifteen years, a prominent newspaper of the Writers and Artists’ Union of Albania, dedicated to literature and art. “In 1991, Skender was the initiator and co-founder of the Independent Union of Albanian Journalists, which later became the Union of Journalists, where he was twice elected as its president, as well as Editor-in-Chief of the newspaper “Kosova,” for a short stint. Later in December of 1991, he was appointed Deputy Director General of the Albanian Radio and Television Broadcast and in 1992, the first director general of the RTSH – Albania’s Public Broadcaster, which played its role in helping bring about the downfall of the communist regime, a duty that he maintained until the August of 1995. From 1995 he returned to diplomacy, taking a position in the Ministry of Foreign Affairs in Albania, followed by his posting with the Embassy of the Albanian Republic in Bern, Switzerland, where he covered the different sectors and was appointed the Chargé d’Affaires at the embassy. In 1998, Skender returned to journalism, becoming Editor-in-Chief for the daily newspaper “Bota Sot,” headquartered in Switzerland. During this time, the paper expanded its circulation to 200,000 copies daily, distributed in new markets such as Pristina, Tirana, Skopje, in Albania, as well as Frankfurt, Germany and New York City. In 2008, he and his spouse Elida Buçpapaj, became publishers of the Voice of Albanians Website, the most-read Albanian-speaking platform in the whole of the diaspora.” On his behalf, the proclamation was accepted by the Master of Ceremonies Aida Gashi. A posthumous award went to Prof. Dr. Rexhep Krasniqi, Ph.D., an Albanian-American historian, teacher, and anti-communist politician and activist, who is best remembered for his long-time leadership of the “Free Albania” National Committee. His bio noted that Dr. Krasniqi was a humble school teacher prior to World War II’s short incarceration by occupying forces. “Dr. Krasniqi would become more politically engaged while working as an educator, after his incarceration, becoming member of the Albanian Parliament in 1943 and was appointed later Minister of Education. As the Communist gained more power in Albania, and Kosovo being reinstated as part of Yugoslavia, Krasniqi and other leaders joined the Second League of Prizren. By 1944, Dr. Krasniqi immigrated to Austria, and later Damascus, where he coordinated publication of the “Bashkimi i Kombit,” which opposed Albanian communism. With an invitation from U.S. State Department and support from Xhafer Deva, Dr. Krasniqi settled in US, in 1954, taking leadership of the “Free Albania” National Committee. The Committee was an opponent of the Communist regime in Albania, and gathered most of the anti-communist Albanian émigrés of post-World War II, serving as a government-in-exile until 1955 when Albania joined the UN. Dr. Krasniqi would continue his advocacy after moving to Australia and later the United States, helping Albanian refugees to resettle in the United States through the New York-based Committee on Free Albania, which he chaired for 35 years, until the fall of the communist dictatorship. Dr. Krasniqi was instrumental in helping not only preserve Albanian culture in this country, as well as fighting for the Albanian human rights and democracy.”
Mr.Idriz Lamaj, Honorary Member of Vatra, Pan-Albanian Federation of America, accepted Dr. Krasniqi’s proclamation and summed up the mark of his colleague and fellow companion at the Free Albania Committee from 1956-1992. “Dr. Krasniqi was a politician, a statesman, a historian, a patriot and one of the iconic figures in the Albanian nation. He was honored with Award Merits from the White House, the US Congress and New York State Governors and Mayors’ Office during the time he was alive and carried his duties. Today, I am emotionally touched because we still have Albania Americans and American politicians and patriots of the great New York State that memorialize Dr. Rexhep Krasniqi with gratitude and honor him with this proclamation, after 20 years of his passing.” The honorees to be recognized posthumously were Imam Abdullah Hoxha and Shaban Binaku, who distinguished themselves as leaders of popular uprising against the Ottoman Empire in 1910-1912. They were patriots and popular strategists who organized and led the liberation movement of national unity in Albania. “Imam Hoxha and Shaban Binaku fought in the battles of the Albanian League of Prizren, starting with the siege of Maxhar Pasha in early-September 1878, and the battles of Plava and Gucia in 1879-1880. Imam Hoxha and Shaban Binaku were executed by the Ottoman Turks, in late November 1910, not far from the foundations of the Tabaccus Bridge. The tombs of these heroes remain to this day as memorials dedicated to the nation’s freedom.” The proclamations honoring the patriots who paved the way to independence were accepted by their family members.
Sophia Zayas, Bronx Regional Representative of the Office of Governor Andew M. Cuomo, said that she was there as a friend of ‘the vibrant Albanian community.” Recognizing the dedicated leadership of Esad Rizai, with whom she works closely, she presented a proclamation by Governor Cuomo! Additionally, she read the Governor’s letter of appreciation awarding Alush Smajl Hoxha “for the commitment to ideals of freedom and democracy by noble Albanians.”
Albanian poet Isa Brecani recited his poem dedicated to the love of homeland and the notable individuals of history focusing on the flag as a unifying symbol of Albanians.
On behalf of Senator Alessandra Biaggi’s, the Deputy Chief of Staff, Mr. Miguel Rondon office awarded a special appreciation to Igbal Milaku.
The closing remarks by Hajdin Alijaj, Vice President of the Albanian-American Society Foundation, emphasized key historic moments and highlighted the lasting friendship of both countries with gratitude to President Woodrow Wilson. “The Albanian people united by the Albanian League of Prizren and its leader Abdyl Bej Frasheri tried to unite all Albanians but failed after the Congress of Berlin of 1878 did not recognize it. First, Albanians proclaimed independence from Serbia on November 28, 1444 in the city of Lezhe by Iskanderbeg (George Castriotas) and second, on November 28, 1912 in the city of Vlore by Ismail Qemal. We, Albanians are proud of our heritage and our forefathers and heroes who gave their lives for freedom, democracy and independence for all the Albanian people! After World War II, President Wilson stood up to the victorious nations of Europe in defense of Albania as one of the oldest people of Europe, and a true nations whose borders needed to be preserved… we hope that one day our dream will be fulfilled and all the Albanian lands and people will be united under one Albania, the United Democratic Republic of Albania!”
At the end of the ceremony, the President and Founder of Albanian-American Society Foundation, Esad Rizai said that the honorees of the event that celebrated 107 years of Albania’s independence were respectable and upright individuals that lived by a high moral code of “‘Besa’, (Oath) Dignity and Justice,” guided by one true faith known as “Albanianism.”
Albanian Student Association at Fordham University Hosts Book Event Honoring the Late Mustafa Elezi and the Jahelez Family
The Albanian Student Association at Fordham University invites you to join us for an afternoon book discussion honoring the late Mustafa Elezi and the Jahelez family. Together, we will reflect on The Jahelez of Dragobia: One Family’s Resistance Against Communism, an inspiring true account of courage, faith, and survival under communist dictatorship.
Event Highlights:
Tribute: Opening ceremony featuring the American and Albanian national anthems, followed by a moment of silence in memory of Mustafa Elezi and all victims of communism.
Book Discussion: An in-depth discussion exploring the central themes and historical significance of Mustafa Elezi’s life story.
Student Readings: Key excerpts from the memoir.
Books & Refreshments: Copies available for purchase, followed by free food and refreshments.
Where: McShane Center (Rose Hill Commons), Fordham University, Bronx, NY
Hosted By: Albanian Student Association at Fordham University
Admission: Free & open to the public (Registration link to follow)
About the Book
Authored by Ndue Ukcama and translated into English by Lekë Gjon Buçaj, The Jahelez of Dragobia: One Family’s Resistance Against Communism is based on the personal memoir of Mustafa Elezi. It records the true story of a noble family from northern Albania stripped of their property, sent to internment camps, and executed for refusing to yield to tyranny.
Shoqata e Studentëve Shqiptarë në Universitetin Fordham organizon nji përurim libri në nderim të të ndjerit Mustafa Elezi dhe të familjes Jahelez
Shoqata e Studentëve Shqiptarë në Universitetin Fordham ju fton me u bashkue me ne në nji mbasdite bisede mbi librin, në nderim të të ndjerit Mustafa Elezi dhe të familjes Jahelez. Së bashku do të reflektojmë mbi librin “The Jahelez of Dragobia: One Family’s Resistance Against Communism”, nji rrëfim i vërtetë dhe frymëzues guximi, besimi e mbijetese nën diktaturën komuniste.
Pikat kryesore të ngjarjes:
• Nderim: Hapja ceremoniale me himnin kombëtar amerikan dhe atë shqiptar, e ndjekun nga nji minutë heshtje në kujtim të Mustafa Elezit dhe të të gjitha viktimave të komunizmit.
• Bisedë mbi librin: Nji bisedë e thellë mbi temat kryesore dhe randësinë historike të jetës së Mustafa Elezit.
• Lexime nga studentët: Pjesë të zgjedhuna nga kujtimet.
• Libra & Pije freskuese: Kopje të librit do të jenë në shitje, e ma pas ushqim e pije falas.
Hollësitë e ngjarjes:
• Çka: Përurim libri & Bisedë
• Kur: E shtunë, 7 nandor 2026 | ora 1:00 – 3:00 mbasdite
• Ku: McShane Center (Rose Hill Commons), Universiteti Fordham, Bronx, NY
• Organizon: Shoqata e Studentëve Shqiptarë në Universitetin Fordham
• Hyrja: Falas & e hapun për publikun (lidhja për regjistrim do të shpallet së shpejti)
Rreth librit
Shkrue nga Ndue Ukcama dhe përkthye në anglisht nga Lekë Gjon Buçaj, The Jahelez of Dragobia: One Family’s Resistance Against Communism mbështetet në kujtimet personale të Mustafa Elezit. Libri shënon historinë e vërtetë të nji familjeje fisnike nga Shqipnia e Veriut, së cilës iu muer prona, që u internue në kampe dhe u ekzekutue pse nuk iu nënshtrue tiranisë.
Ish-kryetari i Këshillit Koodinues te Diasporës shqiptare, Mark Gjonaj, u drejtohet shqiptarëve në Shtetet e Bashkuara të Amerikës me një thirrje për pjesëmarrje masive në zgjedhjet e 3 nëntorit, duke i ftuar ata të shfrytëzojnë të drejtën e votës dhe të bëjnë zërin e tyre të dëgjohet.
Në mesazhin e tij, Gjonaj thekson rëndësinë e pjesëmarrjes në procesin demokratik, duke rikujtuar se çdo votë ka rëndësi dhe se qytetarët kanë mundësinë të ndikojnë drejtpërdrejt në vendimet që përcaktojnë të ardhmen e vendit ku jetojnë.
“Miq,
MOS U ANKONI, FILLONI TË VOTONI!
Nesër, e martë, 3 nëntor, është dita e zgjedhjeve.
Sigurohuni që zëri juaj të dëgjohet!
Qendrat e votimit do të jenë të hapura nga ora 06:00 e mëngjesit deri në orën 21:00.
Gjeni qendrën tuaj të votimit në këtë adresë: https://findmypollsite.vote.nyc
ÇDO VOTË KA RËNDËSI,
ÇDO VOTË NUMËROHET!
Në shenjë solidariteti,
Mark Gjonaj”,- thuhet në apelin e bërë.
Zgjedhjet e së martës, më 3 nëntor 2026, janë zgjedhje të ndërmjetme (Midterm Elections), të cilat zhvillohen në gjysmën e mandatit presidencial. Këto zgjedhje konsiderohen një moment i rëndësishëm për politikën amerikane, pasi përcaktojnë përbërjen e Kongresit dhe ndikojnë në raportin e forcave politike në Uashington. Panorama
Në një hap historik për komunitetin shqiptaro-amerikan, Diamant Hysenaj, shqiptari i parë që kandidon për Kongresin e SHBA-së në qarkun e 14-të (New York, Bronx dhe Queens), ka bashkuar forcat me Bruce Blakeman, kandidatin për guvernator të New York-ut.
Ky partneritet vjen si një thirrje e fuqishme për ndryshim, lehtësim ekonomik dhe mbështetje të pakushtëzuar për familjet dhe bizneset.
Gjatë takimit të tyre, Bruce Blakeman vuri në dukje se taksat e larta, faturat e papërballueshme të energjisë dhe çështjet e sigurisë publike kërkojnë veprim të menjëhershëm, duke u zotuar se së bashku do të punojnë për të ulur taksat, përgjysmuar faturat e dritave e ujit dhe për të rritur sigurinë në komunitete.
Nga ana e tij, Diamant Hysenaj theksoi rëndësinë e kësaj mbështetjeje për diasporën dhe nevojën jetike për një udhëheqje që kupton vërtet sfidat e qytetarëve, duke i dhënë një zë të fuqishëm përfaqësimit shqiptar në nivelet më të larta të qeverisjes në Shtetet e Bashkuara.
Diamant Hysenaj: Përshëndetje! Unë jam Diamant Hysenaj, jam kandidat për Kongres të Amerikës në qarkun e 14-të, Bronx dhe Queens. Jam me Bruce Blakeman, kandidatin për guvernator të ardhshëm për New York-un, Bruce Blakeman. Faleminderit!
Bruce Blakeman: Faleminderit shumë. Të gjithë miqtë e mi shqiptaro-amerikanë po ankohen për taksat e larta, kostot qesharake të shërbimeve dhe mungesën e sigurisë në komunitetet tona. Kështu që së bashku, ne do të punojmë për të ulur taksat, për të përgjysmuar faturat e shërbimeve dhe për të krijuar komunitete më të sigurta, apo jo?
Diamant Hysenaj: Po, po zotëri, Bruce. Zoti të bekoftë. Taksat tona, të shqiptarëve, janë shumë të larta, energjia është shumë e shtrenjtë, kemi nevojë për një lider, një guvernator në New York që na ndihmon familjet tona, të gjithë shqiptarët. Bruce, këtë njeri e kemi në anën tonë!
Kandidati republikan për guvernator të New York-ut, Bruce Blakeman, ka komentuar në një intervistë për News24 protestat në Shqipëri, duke u shprehur se të drejtat e njeriut dhe protestat e lira duhet të mbështeten, ndërsa dhuna dhe shkatërrimi i pronës nuk duhet të jenë pjesë e proceseve politike.
Blakeman nënvizoi se parimet e respektimit të të drejtave dhe të protestës paqësore duhet të zbatohen në çdo vend të botës.
“Unë nuk i di të gjitha çështjet që janë të brendshme në Shqipëri. Besoj se duhet të mbështesim gjithmonë të drejtat e njeriut në çdo vend të botës, të mbështesim protestat e lira, por jo shkatërrimin e pronave dhe aktet e dhunës. Këto nuk duhet të jenë pjesë e proceseve politike. Janë parime që duhet të zbatohen në çdo vend”, u shpreh ai.
Kandidati republikan argumentoi se ndërhyrja e forcave të rendit është e domosdoshme në rastet kur protestat shoqërohen me akte dhune dhe shkatërrime.
“Nuk mund të kesh kaos, shkatërrim, vandalizëm. Këto nuk duhet të jenë pjesë e një diskursi politik”, deklaroi Blakeman për News24.
Bruce Blakeman në News 24: Unë nuk i di të gjitha çështjet që janë të brendshme në Shqipëri. Besoj se duhet të mbështesim gjithmonë të drejtat e njeriut në çdo vend të botës, të mbështesim protestat e lira, por jo shkatërrimin e pronave, aktet e dhunës, nuk duhet të jenë pjesë të proceseve politike. Janë parime që duhet të zbatohen në çdo vend.
Sërish, nëse ata njerëz protestojnë paqësisht, nuk duhet të përdoret dhunë. Por nëse protestuesit krijojnë akte dhune dhe shkatërrime, atëherë patjetër forca është e domosdoshme sepse nuk mund të kesh kaos, shkatërrim, vandalizëm, nuk duhet të jetë pjesë e një diskursi politik.
Bruce Blakeman, kandidat për Guvernator të New York-ut dhe bashkëpunëtor i afërt i Donald Trump, ka vlerësuar kontributin e komunitetit shqiptaro-amerikan, duke u shprehur se do të mbështesë shqiptarët dhe familjet e tyre.
Blakman tha se ka shumë miq shqiptarë dhe se ata janë një komunitet punëtor, që synon një jetë më të mirë, vende pune cilësore, taksa më të ulëta, më shumë siguri dhe arsim më të mirë për fëmijët.
Kandidati për guvernator theksoi se shqiptarët kanë dhënë kontribut në fusha të ndryshme të jetës amerikane, përfshirë shkencën, arsimin, teknologjinë dhe drejtësinë. Ai shtoi se do të mbështesë komunitetin shqiptaro-amerikan, duke vlerësuar përkushtimin e tij ndaj familjes dhe punës.
Sa i përket politikave të emigracionit, ai u shpreh se mbështet largimin e emigrantëve me të dhëna kriminale, ndërsa për ata që ndodhen në SHBA pa dokumentacion të rregullt, por që nuk janë përfshirë në krime, tha se duhet të ketë mundësi për të jetuar dhe punuar në vend. Panorama
Nuk do të thotë se je shqiptar vetem të flasësh shqip apo ta kesh një emër shqiptar, por atë ta dëshmosh së vepruari për kombin tënd.
Kur njerëzit e mëdhej nga vlera dhe cilësia, por dhe nga veprat, e që i bëjnë jo veç për të mirën përsonale por për atë kombëtare në përgjithësi, na janë ajka vlerëmadhe e kombit. Pa të tillët do na mungonte krenaria që e kemi si etni e veçantë para çdo kombi tjetër. Me të tillët njerëz u bëmë faktor dhe prezantues e promovues vlerash edhe gjithandej diasporës shqiptare nëpër botë; me ta u bë disi edhe riidentifikimi i neve si komb; për të cilën vlerë që kishim, forcat e ndryshme sunduese por dhe ato përkrahëse të tyre u përpoqën të na zhbëjnë kombëtarisht. Kësaj nuk iu arrit, falë burrave me më vlerë të kombit, siç na është i yni Shaban Salih Gashi. Ku për këtë të mirë fati na e solli birin e kombit, që kurrë s‘u ndal në shtimvlerën, dhe deri në çlirimin përfundimtar nuk pushoi së vepruari.
Vepra e Shabanit na e dëshmoi se, pavarësisht rrethanave me plot vështirësi e rreziqe me plot sakrifica, të sakrifikosh për atdheun është obligim moral e patriotik për çdo shqiptar.
Me krenarinë më të madhe i vëra këto shkronja në ndërtim fjalësh për njeriun dhe pjesëtarin e familjes tonë Shaban Gashin, i cili që nga rinia e hershme me sjelljet, të bëmat dhe veprimtarinë e vetë të gjithanshme sot na bën krenarë; e çmojmë fatin që e patëm dhe e kemi njeriun më vlerëmadh që mund ta ketë dikush.
Si në fëmijëri, rini dhe në pjekurinë e vet, ishte dhe na është shëmbull i veprimtarisë rezistuese dhe sakrificës për gjithë jetën në të mirën e kombit dhe atdheut.
Edhe pse largë në distancë jetonim, Shabani në Pejë e ne në Grabanicë, vizitat na ishin shumë të shpeshta; kushtet e udhëtimit na ishin shumë të vështira, se për të shkuar në Pejë, njëherë duhej shku këmbë në Klinë (mbi 5km) e mëpastaj me tren…; por këtë e bënim me dëshirën më të madhe. Në atë kohë nuk na ishte magjistralja Prishtinë – Pejë. Në pushimet e gjata shkollore me javë të tëra i kalonim si me Shabanin ashtu edhe me Haxhiun, Aliun, Sadikut e Ganiun (djem të dajës së Shabanit e kushëri të mi); pa i lënë anash hallën time Zelfijen (nanë e Shabanit), bacin Bajram (dajë i Shabanit), dadë Fatimën (motër e Shabanit), pastaj dadën Xufë e kështu me radhë.
Në këto dy familje të Shaban Gashit e Bajram Haxhë Berishës kalova muaj të tërë përgjatë katër viteve përsa isha në shkollë të mesme po në Pejë.
Edhe këta kur na vinin në Grabanicë rrinin me javë tek ne.
Bash asnjë aheng gëzimi nuk e kishte bukurinë e as madhështinë pa pjesëmarrjen e këtyre dy familjeve vlerëmëdha; e sidomos i veçanti ynë Shabani; biles ftoheshin edhe në gazmende të tjera nga shumë familje të Grabanicës; ku me kujtohet në do dasma Shabani, për nderim, ishte edhe flamurtar (bajraktar), siç ishte rasti në dasmën e Anton Arifit, dikund në vitet e 70-ta.
Shabani, me pedantërinë që kishte, ishte një shembull i mirësjelljes dhe adukatës sidomos për neve që rrinim më së shpeshti me të. Edhe sjellja e tij shëmbullore ndaj prindërve të tij, por dhe në përgjithësi, neve na mësonte, se të tillë duhet të jemi edhe ne.
Si jetimë që ishimin (vitetet e 70-ta) përgëdhelja e dadës Zelfije, dadës Fatime e, e Shabanit në veçanti, neve ndjeheshim se nuk qenkemi të vetëm, edhepse tanimë kishim mbetur pa babanë.
Kur na vinin këta në vizitë, e ndjenim veten disi më të fortë dhe më të mëdhej; kjo ishte si punë jetimësh e shumë edhe të varur nga të tjerët.
Nganjëherë Bajram Haxha (Berisha) dajë i Shabanit, vinin në grup familjar tek ne, me vete merrte edhe sharkinë, dhe ia thojke këngës deri në orët e vona e në dritë të llambës apo fitilaçi me vajgur; por nuk mungonte as i veçanti ynë Shabani.
Pas burrërimit Shabanit i erdhi edhe koha për martesë, e këtë e bëri me një rugovase Xhevahiren (Xhevën), vajzë e një babai burrë shumë të çmuar fisnik rugovas, të quajtur Misin. Me të cilin kishim fatin të rrinim shpeshherë, dhe të dëgjonim fjalë tamam burrash.
Edhe pas martesës Shabani me familjen e ngushtë tani të krijuar, Grabanicën e vizitonte shpesh, por tani me rrethana krejtësisht tjera… Ishte një burrë model i burrërisë për të tjerët. Kishte kriju një familje shembullore, dhe vet i punësuar me kualifikime të larta dhe me të ardhura t‘mira. Ishte një familje për lakminë e të tjerëve. Në çdo tubim dhe vizitë ishin të veçuar me pedantërinë dhe kulturën që kishin; pra, ishin një familje tipike intelektuale dhe të respektuar nga të gjithë që e njihnin.
Në vitet e 80-ta sikur u përmbys çdo gjë e tyre; Shabani me veprimtarinë e vet atdhetare ishte bërë halë në syrin e atij pushteti okupues policor; kishin filluar përcjelljet dhe përndjekjet; ftohej pandalshëm në stacionin policor në Pejë; iu bastis disaherë edhe banesa në Pejë; jeta badhkë me gjithë familjen iu bë e pamundëshme të vazhdohej në ato rrethana. Kështu, filloi të rrënohej e tëra e arritu dhe e krijuar si më së miri por me plot mund. Shabani me zemërthyerje detyrohet t‘a lë vendlindjen dhe të emigronte në vende të largëta; së pari në Zvicër pastaj në Gjermani dhe më në fund në Sh.B.A..
Edhe këtu Shabani, pas shumë mundimeve dhe peripetive, shëndriti si Ylli polar; mblodhi familjen rreth vetës dhe u integrua çdokund ku e kërkonte puna me karakter kombëtar; u bë faktor unifikues i mërgatës shqiptare, e sidomos në vitet e 90-ta ku jeta intitucionale kishte ra përtokë nga aparthejdi policor serbosllav. U angazhua që mërgata të jetë sa më kontributdhënëse në të mirën e kombit dhe në çlirimin e Dardanisë. Senzibilizoi çështjen shqiptare (të Kosovës) në qarqet më të larta të mundëshme në ShBA. Që më kohë Shabani kishte kriju kontakte shumë të ndërsjellta dhe të besueshme me kongresmenë dhe emra me peshë të madhe politike në botë. Me të tillë faktorë, e në të mirë të qështjes tonë, Shabani kishte udhëtuar disa herë në Dardani e Shqipëri.
Besimi i shfaqur ndaj Shabanit dëshmojnë shumë emisione televizive e dokumentarë të ndryshëm ku vlerëmadhi na është i dukshëm në shoqërim me njerëz që vendosnin për fatin tonë si komb.
Edhë pas përfundimit të luftës, Shabani nuk ndejti duarkryq; u aktivizua në rimëkëmbjen e Dardanisë së shkatërrur nga lufta barbare; senzibilizoi shqiptarët për ndihmë dhe rindërtim; sidomos të shkollave e spitaleve; dhe me qellim që jeta institucionale të fillojë së vepruari.
Shabani ynë, si pjesë të veçantë të bëmirësisë së tij, mori hapin për ndërtimin e një objekti ndërlidhës ShBA -Kosovë (Dardani), me qëllim aktiviteti të ndërsjellë të vlerave historike, kombëtare e kulturore e pse jo edhe arkivore të këtyre dy vendeve historikisht mike, dhe ky objekt ngreh shtat në Pejën e Haxhi Zekës, me emërtimin ’Shtëpia e Bardhë‘.
Shabanit tonë i falenderohem prej toke e në qiell për të bëmat, për të cilat kurrë nuk kurseu mund e as sakrificë deri në çlirimin definitiv, e që na bëri të gjithëve krenarë që e patëm dhe e kemi.
Shoqëria jonë, por dhe faktori zyrtar i shtetit tonë, i kanë borxh të tillëve, t‘i kenë në konsideratë dhe t‘i çmojnë dhe vlerësojnë si gurthemel të shtetësisë së Kosovës, dhe sikurqë na është vlerëmadhi Shaban, të vlerësohet me Mirënjohje Presidenciale.
U jam përjetësisht mirënjohës nipi ynë vlerëmadh, dhe ju uroj shëndet e mbarësi në vazhdim!
Ps. Arsyeja që nuk më la të shkruaj edhe më gjerësisht, më është dalja e librit të vetë Shabanit këto ditë nga shtypi (botimi), ku janë të përfshira thuajse shumica e të bëmave dhe fakteve, por jo edhe të gjitha ato që e kompletojnë emrin dhe veprën me shumë vlera të këtij njeriu që la gjurmë të pashlyera, të cilat do na janë pjesë e pasurisë së historiografisë tonë kombëtare.
Kohë më parë shfaqa gatishmërinë që të isha pjesë kontributdhënëse e pasurimit të këtij libri, por rrethanat e krijuara një gjë të tillë nuk ma bënë të mundur.
Biznesmeni i mirënjohur shqiptaro-amerikan Harry Bajraktari i ka bërë thirrje ambasadorit amerikan në Tiranë, Eric Wendt, dhe përfaqësuesve evropianë që të angazhohen me protestuesit, qeverinë dhe opozitën shqiptare për krijimin e kushteve për formimin e një qeverie teknike.
Në një reagim të publikuar në rrjetet sociale, Bajraktari kërkon dorëheqjen e kryeministrit Edi Rama, duke argumentuar se ai nuk mund ta mbajë vendin peng.
Gjithashtu, ai i bën thirrje qeverisë që të ndalë dhunën ndaj protestuesve paqësorë dhe të hapë rrugën për një tranzicion paqësor të pushtetit.
Bajraktari thekson se aleatët perëndimorë duhet të monitorojnë të gjithë procesin, me qëllim garantimin e zgjedhjeve të lira, të ndershme dhe demokratike në Shqipëri.
“Ambasadori amerikan Eric Wendt dhe përfaqësuesit evropianë duhet të angazhohen me protestuesit, qeverinë dhe opozitën në Shqipëri për të krijuar kushtet për formimin e një qeverie teknike.
Edi Rama nuk mund ta mbajë vendin peng. Ai duhet të ndalë dhunën ndaj protestuesve paqësorë, të japë dorëheqjen dhe t’i hapë rrugën tranzicionit paqësor të pushtetit.
Aleatët perëndimorë të Shqipërisë duhet ta monitorojnë gjithë procesin. Kjo është rruga e vetme që Shqipëria të ketë zgjedhje të lira, të ndershme e demokratike”, shkruan Bajraktari në reagimin e tij.
Në fund të mesazhit, biznesmeni shqiptaro-amerikan shpreh mbështetjen për Shtetet e Bashkuara, aleatët evropianë të Shqipërisë dhe popullin shqiptar.
Reagimi:
“Ambasadori amerikan Eric Wendt dhe përfaqësuesit evropianë🇪🇺, duhet të angazhohen me protestuesit, qeverinë dhe opozitën në Shqipëri për të krijuar kushtet për formimin e një qeverie teknike.
Edi Rama nuk mund ta mbajë vendin peng. Ai duhet të ndalë dhunën ndaj protestuesve paqësorë, të japë dorëheqjen dhe t’i hapë rrugën tranzicionit paqësor të pushtetit.
Aleatët perëndimorë të Shqipërisë duhet ta monitorojnë gjithë procesin. Kjo është rruga e vetme që Shqipëria të ketë zgjedhje të lira, të ndershme e demokratike.
Zoti i bekoftë Shtetet e Bashkuara, aleatët evropianë të Shqipërisë dhe mbarë popullin shqiptar”.
Avokati i njohur shqiptaro-amerikan Joseph Dedvukaj, i cili në shtator 2026, hapi dyert e shtëpisë së tij në Detroit, për të pritur kryeministrin Edi Rama dhe delegacionin e tij gjatë vizitës në Michigan, ka refuzuar publikisht propozimin për t’u emëruar konsull i Shqipërisë në këtë shtet.
Ai ka shkuar më tej duke kërkuar dorëheqjen e menjëhershme të kryeministrit, në një deklaratë që ka tërhequr vëmendjen e komunitetit shqiptar në SHBA dhe të medias në Shqipëri.
Dedvukaj, avokat me më shumë se 30 vite karrierë në fushën e aksidenteve rrugore dhe me një bilanc mbi 350 milionë dollarë kompensime të fituara për klientët e tij, ishte një nga figurat kryesore të pritjes së ngrohtë që iu bë Ramës në shtëpinë e familjes Dedvukaj.
Në atë kohë, ai e cilësoi darkën si “një nder dhe kujtesë të rrënjëve shqiptare”.
Vetë Rama, gjatë takimit me diasporën, kishte njoftuar hapjen e shpejtë të një konsullate shqiptare në Detroit, si përgjigje ndaj kërkesave të komunitetit të madh shqiptaro-amerikan në Michigan.
Sipas burimeve të afërta me avokatin, propozimi për postin e konsullit erdhi si vazhdim i asaj vizite dhe i premtimit për përfaqësim diplomatik më të afërt.
Por Dedvukaj e ka refuzuar kategorikisht.
Në një mesazh të dërguar mediave dhe të shpërndarë në rrjetet e diasporës, ai shpjegon se nuk mund të pranojë një detyrë, që do ta lidhte me një qeveri të cilën e sheh si të dështuar në përmbushjen e pretendiimeve të shqiptarëve, si brenda ashtu edhe jashtë vendit.
“Nuk mund të shërbej si përfaqësues i një qeverie që nuk dëgjon zërin e qytetarëve të saj. Protestat e fundit në Shqipëri, kërkesat e studentëve dhe të opozitës për dorëheqje nuk janë thjesht zhurmë politike; ato janë shprehje e një lodhjeje të thellë. Unë e hapa shtëpinë time me respekt për institucionin e kryeministrit dhe për diasporën, por respekti nuk do të thotë heshtje kur situata përkeqësohet,” thuhet në deklaratën e tij.
Avokati thekson se postet diplomatike, duhet të shërbejnë interesave të komunitetit dhe jo interesave partiake.
Ai kritikon vonesat në shërbimet konsullore, mungesën e transparencës dhe atë që e quan “përdorim të diasporës për qëllime politike”.
Në këtë kontekst, Dedvukaj i bën thirrje Ramës të japë dorëheqjen, duke argumentuar se vetëm një ndryshim në krye të qeverisë mund të rivendosë besimin e shqiptarëve brenda dhe jashtë kufijve.
Reagimet në komunitetin shqiptar të Michiganit janë të ndara.
Disa e vlerësojnë qëndrimin e Dedvukajt si shenjë të pavarësisë së diasporës, ndërsa të tjerë e shohin si një hap të ashpër ndaj një lideri që ka mbështetur hapjen e konsullatës.
Ndërkohë, nga Tirana nuk ka pasur ende një reagim zyrtar mbi refuzimin e propozimit.
Ky zhvillim vjen në një kohë kur protestat në Shqipëri, vazhdojnë të kërkojnë ndryshime thelbësore. Dedvukaj, i cili ka ndërtuar karrierën e tij mbi mbrojtjen e të drejtave të individëve, duket se po e zgjeron këtë mision edhe në planin publik, duke e vendosur dinjitetin e diasporës mbi çdo ofertë institucionale.
Avokati shqiptaro-amerikan Joseph Dedvukaj i ka drejtuar një letër të hapur kryeministrit Edi Rama, duke i kërkuar dorëheqjen dhe nisjen e një procesi për kalimin paqësor dhe kushtetues të pushtetit. Në letrën e tij, ai shpreh shqetësimin për situatën politike në Shqipëri, protestat e studentëve, pretendimet për dhunë policore dhe akuzat për korrupsion ndaj zyrtarëve të lartë.
Avokati thekson se dorëheqja e Ramës duhet të konsiderohet një akt përgjegjësie ndaj vendit dhe jo një lëshim përballë dhunës. Ai kërkon gjithashtu një marrëveshje mes mazhorancës dhe opozitës, me përfshirjen e studentëve dhe shoqërisë civile, për të garantuar një tranzicion institucional.
Avokati thekson se rezultati i zgjedhjeve parlamentare të 11 majit 2025 duhet të respektohet dhe se 856.177 qytetarët që votuan Partinë Socialiste nuk mund të shpërfillen. Megjithatë, sipas tij, mandati zgjedhor nuk e përjashton kryeministrin nga përgjegjësia për menaxhimin e krizës aktuale.
“Dhuna nuk mund të zëvendësojë qeverisjen kushtetuese”, shkruan ai, duke dënuar si aktet e dhunshme ndaj institucioneve dhe policisë, ashtu edhe përdorimin e paligjshëm të forcës ndaj protestuesve.
Ai kërkon hetime të pavarura për pretendimet e dhunës policore dhe për aktet kriminale gjatë demonstratave, ndërsa thekson se shqetësimet e studentëve për kostot dhe kushtet e arsimit të lartë meritojnë përgjigje konkrete.
Në letër kujtohen edhe protestat studentore të dhjetorit 2018 dhe Pakti për Universitetin, për të cilin avokati kërkon një vlerësim transparent të angazhimeve të realizuara dhe atyre të mbetura të papërfunduara.
Avokati propozon që largimi i Ramës të shoqërohet me një marrëveshje publike politike, e cila të garantojë një qeveri pasardhëse, reforma institucionale dhe zgjedhore, transparencë për investimet e mëdha dhe masa konkrete për arsimin.
Ai u referohet neneve 96, 97, 105 dhe 106 të Kushtetutës, duke argumentuar se kalimi i pushtetit mund të realizohet përmes mekanizmave kushtetues, pa cenuar përfaqësimin parlamentar. Mes propozimeve të tij është edhe nisja e një procesi për ndryshimin e Kushtetutës, me qëllim kufizimin e numrit të mandateve të kryeministrit.
Letra:
Ju shkruaj si shqiptaro-amerikan që ia ka kushtuar jetën shërbimit ndaj komunitetit shqiptar në Miçigan dhe mbështetjes së trevës së Malësisë. Ju shkruaj si dikush që dëshiron ta shohë Shqipërinë të ketë sukses.
Më 20 Shtator 2026, në shtëpinë time në Miçigan, më kërkuat të shqyrtoja mundësinë për t’i shërbyer Shqipërisë në një funksion konsullor në Miçigan. Ju thashë se do ta merrja në konsideratë. Ju jam mirënjohës për besimin dhe ndihem i nderuar nga kërkesa, por me respekt e refuzoj. Ju shkruaj si qytetar privat, pa kërkuar emërim apo përfitim personal, i shqetësuar për të ardhmen e Shqipërisë.
Në zgjedhjet parlamentare të 11 majit 2025, 856.177 shqiptarë votuan për Partinë Socialiste nën drejtimin Tuaj, duke i dhënë asaj 83 nga 140 vendet në Kuvend. Këta votues meritojnë respekt dhe zëri i tyre nuk mund të shpërfillet sepse të tjerë kanë dalë në rrugë. Shumë shqiptarë nuk po u bashkohen këtyre protestave. Edhe ata kanë të drejta, shqetësime dhe një interes të ligjshëm për të ardhmen e vendit të tyre.
Duhet gjithashtu të kundërshtojmë një precedent të rrezikshëm: drejtuesit e zgjedhur nuk duhet të detyrohen të largohen nga detyra sa herë që demonstratat bëhen të dhunshme. Vënia e zjarrit ndërtesave publike, sulmet ndaj policisë dhe shkatërrimi i pronës private nuk japin mandat demokratik. Personat përgjegjës duhet të japin llogari përmes procedurave ligjore dhe me respektim të plotë të së drejtës për një proces të rregullt ligjor. Njëkohësisht, shteti duhet të mbrojë tubimet paqësore dhe të sigurojë hetim të shpejtë, efektiv dhe të pavarur të pretendimeve të besueshme për përdorim të paligjshëm të forcës nga policia. Dhuna nuk mund të zëvendësojë qeverisjen kushtetuese.
Megjithatë, një mandat zgjedhor mbart përgjegjësi të jashtëzakonshme në një krizë të jashtëzakonshme. Pretendimet për korrupsion që përfshijnë zyrtarë të lartë dhe raportimet për keqtrajtim të demonstruesve nga policia kërkojnë shqyrtim të besueshëm dhe të pavarur.
Shqetësimet e studentëve për kostot dhe kushtet e arsimit të lartë meritojnë një përgjigje konkrete dhe përmbajtësore. Sipas gjykimit tim, rikthimi i besimit të publikut kërkon llogaridhënie dhe angazhim të mirëfilltë me ata që shprehin kritika në mënyrë paqësore.
Edhe në Dhjetor 2018, studentët protestuan për çështje të arsimit të lartë dhe qeveria Juaj shpalli Paktin për Universitetin. Rishfaqja e shqetësimeve për përballueshmërinë e kostove dhe kushtet në universitete e bën të domosdoshëm një vlerësim transparent të atyre angazhimeve: çfarë u realizua, çfarë mbetet e papërfunduar dhe çfarë veprimesh të mëtejshme nevojiten. Çdo marrëveshje e re duhet të parashikojë angazhime të matshme dhe raportim publik të pavarur. Fitorja në zgjedhje nuk i zgjidh të gjitha çështjet e udhëheqjes që lindin më pas.
Sipas gjykimit tim, ky moment kërkon dorëheqjen tuaj. E kërkoj këtë jo si lëshim ndaj dhunës, por si një akt të vetëdijshëm përgjegjësie ndaj të gjithë vendit, përfshirë ata që votuan për Ju. Besoj se një marrëveshje e besueshme tani ka më shumë mundësi të ketë sukses nën drejtimin e një pasardhësi sesa nën vazhdimin e udhëheqjes suaj.
Vetëm dorëheqja Juaj nuk do të mjaftonte. Ju bëj thirrje të ndihmoni në negocimin e një marrëveshjeje publike ndërmjet shumicës parlamentare dhe opozitës, me kontribut të mirëfilltë nga përfaqësuesit e studentëve që protestojnë paqësisht dhe nga shoqëria civile.
Sipas neneve 96 dhe 97 të Kushtetutës, kur posti i Kryeministrit mbetet vakant, Presidenti emëron Kryeministrin me propozimin e partisë ose koalicionit që zotëron shumicën e vendeve në Kuvend, më pas vijon procesi i kërkuar i miratimit parlamentar. Neni 106 kërkon që Kryeministri dhe ministrat në largim të qëndrojnë në detyrë deri në emërimin e Këshillit të ri të Ministrave. Neni 105 parashikon gjithashtu një mocion konstruktiv mosbesimi: të paktën një e pesta e deputetëve mund të propozojë një mocion që përcakton një pasardhës; miratimi kërkon që më shumë se gjysma e të gjithë deputetëve të zgjedhin atë pasardhës; dhe Presidenti dekreton shkarkimin dhe emërimin brenda dhjetë ditëve. Ju kërkoj të merrni nismën për të siguruar një kalim të rregullt të pushtetit përmes këtyre institucioneve kushtetuese.
Marrëveshja duhet të përfshijë:
-Një pasardhës dhe një kabinet të aftë për të fituar besim të gjerë, duke përfshirë profesionistë të respektuar e jopartiakë, me një program të bërë publik dhe të paraqitur në Kuvend.
-Një përgjigje të menjëhershme dhe konkrete ndaj shqetësimeve të studentëve për kostot dhe kushtet e arsimit të lartë, me angazhime të matshme, afate dhe raportim të rregullt publik.
-Hetime të pavarura për abuzimet e pretenduara të policisë dhe aktet kriminale të dhunës gjatë protestave, pa ndërhyrje politike ose trajtim preferencial, duke kërkuar llogaridhënie përmes procedurave kushtetuese dhe ligjore të zbatueshme.
-Reformë institucionale dhe zgjedhore sipas një kalendari të bërë publik, me respektim të plotë të pavarësisë së gjyqësorit, duke përfshirë nisjen e procesit të ndryshimit të
Kushtetutës për të kufizuar numrin e mandateve të Kryeministrit. Çdo ndryshim duhet të përmbushë kërkesat e nenit 177, përfshirë shumicën e cilësuar dhe procedurat e zbatueshme të referendumit.
-Transparencë në investimet e mëdha të huaja dhe zhvillimin bregdetar, duke filluar me një shqyrtim të pavarur të projekteve të mëdha të zhvillimit që prekin territorin e mbrojtur dhe bregdetin jugor, si dhe me bërjen publike të kushteve të tyre.
-Politika të migracionit dhe të qëndrimit të bazuara në standarde të qarta ligjore, mbikëqyrje transparente parlamentare dhe vendime të ekzekutivit që i nënshtrohen ligjit dhe kontrollit gjyqësor, me vëmendje ndaj komuniteteve shqiptare, gjuhës dhe trashëgimisë kulturore, si dhe me respektim të plotë të të drejtave të njeriut dhe detyrimeve ndërkombëtare të Shqipërisë.
Nëse zgjedhjet e parakohshme bëhen pjesë e zgjidhjes, ato duhet të zhvillohen sipas rrugës kushtetuese. Kjo rrugë respekton besimin e votuesve Tuaj përmes Kuvendit të zgjedhur prej tyre dhe u jep atyre që shprehin kritika paqësisht një mundësi të mirëfilltë për t’u dëgjuar.
Besoj se një kalim paqësor dhe kushtetues i pushtetit, i ndërmarrë me nismën Tuaj, mund ta forcojë të ardhmen evropiane të Shqipërisë. Ai do të tregonte se Shqipëria mund të përballojë një krizë politike përmes institucioneve të saj, të mbrojë shprehjen paqësore të mospajtimit dhe të punojë për një qeverisje që jep llogari. Këto janë angazhime të denja për aspiratat evropiane të Shqipërisë.
Shqipëria është një komb i vogël me një trashëgimi të lashtë. Ne dëshirojmë të ruajmë identitetin, kulturën dhe ndjenjën e bashkësisë së saj, duke u dhënë fëmijëve të saj çdo mundësi për të përparuar. Arsimi duhet të jetë në qendër të misionit të shtetit, duke përgatitur brezin e ardhshëm për punë me kuptim dhe për një jetë me dinjitet e mirëqenie të përbashkët. Të rinjtë e Shqipërisë meritojnë mundësinë ta ndërtojnë këtë të ardhme në vendin e tyre.
Ju mund të ndihmoni që kjo të bëhet e mundur duke e angazhuar shumicën Tuaj në një marrëveshje serioze që mbron përfaqësimin e votuesve të saj dhe u ofron atyre që shprehin kritika paqësisht një rrugë të mirëfilltë drejt reformave. Ju kërkoj të ndihmoni në arritjen e kësaj marrëveshjeje dhe të jepni dorëheqjen si pjesë e zbatimit të saj. Besoj se ky hap do të ishte një akt përgjegjësie ndaj të gjithë vendit.
Protestat e studentëve dhe të rinjve në Shqipëri kanë marrë mbështetjen edhe të studentëve shqiptarë në Universitetin prestigjioz të Harvardit, në Shtetet e Bashkuara të Amerikës.
Përmes një deklarate publike, Shoqata e Studentëve Shqiptarë në Harvard ka shprehur solidaritet të plotë me të rinjtë që protestojnë, duke dënuar përdorimin e forcës disproporcionale dhe ndalimet e paligjshme nga organet e rendit.
Studentët shqiptarë të Harvardit theksojnë se distanca nuk e zbeh përkushtimin e tyre ndaj demokracisë dhe të drejtave të njeriut, ndërsa i bëjnë thirrje autoriteteve shqiptare të ndalojnë menjëherë çdo akt frikësimi dhe represioni.
Në deklaratë kërkohet lirimi i personave të ndaluar në mënyrë të paligjshme dhe vendosja përpara përgjegjësisë ligjore e atyre që kanë tejkaluar kompetencat.
“Mbrojtja e qytetarëve dhe e fjalës së lirë duhet të jetë detyrë primare e shtetit, jo arsye për frikësim apo represion”, thuhet ndër të tjera në deklaratën e studentëve shqiptarë të Harvardit.
Deklaratë nga Shoqata e Studentëve Shqiptarë në Harvard
Si studentë shqiptarë në Harvard, po ndjekim me shqetësim të thellë zhvillimet e fundit në Shqipëri. Distanca nuk e zbeh përkushtimin tonë ndaj të drejtave të njeriut, lirisë së shprehjes dhe të ardhmes demokratike të vendit tonë. Qëndrojmë plotësisht në mbështetje të studentëve, të rinjve dhe të gjithë qytetarëve që ushtrojnë të drejtën e tyre kushtetuese për të protestuar në mënyrë paqësore. E drejta për t’u shprehur dhe për të kërkuar të drejtat pa frikë është shtylla kryesore e çdo shoqërie të lirë.
Ndajmë të njëjtin shqetësim për përdorimin e forcës disproporcionale, si dhe ndalimet e paligjshme të të rinjve e të miturve nga organet e rendit. Mbrojtja e qytetarëve dhe e fjalës së lirë duhet të jetë detyrë primare e shtetit, jo arsye për frikësim apo represion. Në të njëjtën kohë, bëjmë thirrje që protestat të ruajnë frymën e tyre paqësore dhe të qytetëruar, me qëllim që zëri i studentëve të mbetet i fuqishëm dhe dinjitoz.
I bëjmë thirrje autoriteteve përkatëse në Shqipëri të ndërpresin menjëherë çdo akt frikësimi, të lirojnë të ndaluarit në mënyrë të paligjshme dhe të mbajnë përgjegjësi ligjore personat që kanë tejkaluar kompetencat e tyre. Panorama
Veprimtari shqiptaro-amerikan Harry Bajraktari i është drejtuar me një letër ambasadorit të ri amerikan në Shqipëri, Eric Wendt, duke shprehur shqetësimin për dhunën policore ndaj studentëve dhe keqtrajtimin e gazetarëve gjatë protestave kundër qeverisë së Edi Ramës. Bajraktari kërkon që SHBA-të të mos qëndrojnë vëzhguese pasive përballë zhvillimeve në Shqipëri, por të angazhohen në mbrojtje të demokracisë dhe lirive qytetare. Ai paralajmëron gjithashtu se komuniteti shqiptaro-amerikan do të angazhohet me miqtë e tij në Washington për të mbrojtur të drejtat e qytetarëve shqiptarë.
Në reagimin e tij, Bajraktari u del në mbështetje studentëve dhe të rinjve që po protestojnë kundër qeverisë së kryeministrit Edi Rama, duke theksuar se ata nuk janë armiq të Shqipërisë, por e ardhmja e kombit shqiptar.
Ai i kujton kryeministrit se qeveria duhet t’u shërbejë qytetarëve dhe t’u japë llogari atyre, ndërsa dënon përdorimin e forcës ndaj protestuesve dhe gazetarëve që raportojnë nga terreni.
Përmes letrës drejtuar ambasadorit amerikan, Bajraktari kërkon angazhim konkret të Shteteve të Bashkuara në mbrojtje të lirive dhe të drejtave demokratike në Shqipëri. Ai njofton se komuniteti shqiptaro-amerikan do të vijojë përpjekjet e tij në Washington, duke shfrytëzuar lidhjet me miqtë dhe mbështetësit e Shqipërisë në kryeqytetin amerikan.
Më poshtë, reagimi i plotë i Harry Bajraktarit:
Studentët dhe rinia që po protestojnë kundër qeverisë së Kryeministrit Edi Rama nuk janë armiq të Shqipërisë. Ata janë e ardhmja e kombit shqiptar!
Një gjë duhet ta dijë Kryeministri Rama: Qeveria është për qytetarët dhe e qytetarëve.
Studentët që po kërkojnë arsim më të mirë, perspektivë, llogaridhënie dhe demokraci duhet të dëgjohen, jo të luftohen. Historia ka treguar se zëri i popullit nuk mund të shtypet me forcë, e as pushteti të mbahet me dhunë.
🇺🇸 Në një letër që i kam dërguar Ambasadorit të ri amerikan në Shqipëri, z. Eric Wendt, e shpreha shqetësimin tim të thellë për këtë situatë. Jam shumë i shqetësuar nga pamjet e tmerrshme të arrestimeve dhe përdorimit të tepruar të forcës policore ndaj studentëve, si dhe të keqtrajtimit të gazetarëve që po mbulojnë protestat.
Prandaj, Ambasadorit Wendt i kërkova që Amerika të mos mbetet vëzhguese pasive e këtyre ngjarjeve, por të angazhohet në mbrojtje të lirive dhe të drejtave demokratike në Shqipëri.
Për më shumë se 100 vjet, që nga Presidenti Woodrow Wilson e deri më sot, Amerika ka qëndruar pranë popullit shqiptar 🇺🇸🇦🇱 Edhe sot, shqiptarët i kanë sytë nga miku i tyre më i madh.
Shqipëria ka nevojë për demokraci të vërtetë. Për një qeveri që punon e i jep llogari popullit, jo që shtyp e godet protestat e studentëve.
Në ditët në vijim, ne si komunitet shqiptaro-amerikan do të angazhohemi me miqtë tanë në Washington, në mbrojtje të demokracisë, lirive dhe të drejtave të qytetarëve në Shqipëri.
Zoti e bekoftë popullin amerikan!
Zoti e bekoftë popullin shqiptar!
Nëse keni nevojë për një kredi personale ose biznesi me një normë interesi 3%, mund të na kontaktoni avants.loan(at)gmail.com. Faleminderit