Varrimi shtetëror për të dënuarin për krime lufte, Ratko Mlladiq ose pjesëmarrja e anëtarëve të Qeverisë së Serbisë në varrimin e tij janë të papranueshme për Bashkimin Evropian, ka paralajmëruar Thomas Byrne, ministri irlandez për Çështjet Evropiane, vendi i të cilit aktualisht mban presidencën e bllokut evropian.

Ai konfirmoi se zyrtarët evropianë “po punojnë shumë në prapaskenë” lidhur me këtë çështje.

“Besoj se një varrim shtetëror do të ishte i papranueshëm. Sa kuptoj unë, në fakt nuk po organizohet një varrim shtetëror, por është krejt e mundshme që zyrtarë të lartë të pushtetit t’i bëjnë nderime atij personi. Pra, edhe kjo është e papranueshme”, deklaroi Byrne para takimit joformal të ministrave të BE-së dhe Ballkanit Perëndimor, që po mbahet në Irlandë.

Ai i cilësoi zhvillimet gjatë viteve ’90 në rajonin e Ballkanit Perëndimor si “të neveritshme”.

“Por, mos kini asnjë dyshim, ajo që po ndodh atje, sipas mendimit tim, ende u shkakton dhimbje njerëzve, veçanërisht në atë rajon, por edhe në disa shtete anëtare të Bashkimit Evropian”, vlerësoi Byrne.

Aeroplani me trupin e pajetë Ratko Mlladiqit, i cili vdiq më 27 gusht në Hagë, arriti të enjten, më 3 shtator, në aeroportin “Nikola Tesla” të Beogradit. Në aeroplan, përveç anëtarëve të familjes, ndodheshin edhe ministri i Drejtësisë i Serbisë, Nenad Vujiq, dhe dy bashkëluftëtarë të Mlladiqit.

Arkivoli me trupin e Mladiqit ishte i mbuluar me flamurin e Serbisë dhe u mbajt nga pjesëtarë të Ushtrisë së Serbisë.

Djali i tij deklaroi se Mlladiqi do të varroset të hënën, më 7 shtator, në varrezat e Topçiderit.

Presidenti i Serbisë, Aleksandar Vuçiq, kishte thënë më herët se pret që djali i Mladiqit “në ditët në vijim t’i njoftojë të gjithë për atë që dëshiron familja”. Megjithatë, ai ka shtuar se shteti do të jetë i gatshëm të ofrojë çdo lloj mbështetjeje logjistike, transporti dhe të tjera, si dhe të ndihmojë në ruajtjen e rendit publik, paqes dhe sigurisë.

Më herët, ministri Vujiq kishte thënë se Mlladiqi do të varroset me nderimet më të larta shtetërore.

Komisioni Evropian, ndërkaq, ka thënë se u takon autoriteteve të Serbisë të vendosin se çfarë roli do të kenë në varrimin e Mlladiqit, por ka theksuar se madhërimi i kriminelëve të luftës është në kundërshtim me vlerat më themelore evropiane dhe se për të nuk ka vend as në Bashkimin Evropian, as në vendet kandidate për anëtarësim.

Ministri irlandez për Çështjet Evropiane bëri thirrje se është koha për ta lënë të kaluarën pas dhe për të punuar në pajtimin, si dhe që procesi i pajtimit në Ballkanin Perëndimor të vazhdojë.

Tribunali i Hagës e dënoi Ratko Mlladiqin me burgim të përjetshëm më 8 qershor 2021.

Gjykata konstatoi se ai ishte fajtor për gjenocidin e kryer ndaj rreth 8.000 boshnjakëve në Srebrenicë, zonë e mbrojtur nga Kombet e Bashkuara, në verën e vitit 1995.

Komisioni Evropian njoftoi të premten se u takon autoriteteve serbe të vendosin se çfarë roli do të luajnë në funeralin e kriminelit të luftës Ratko Mlladiç, por theksoi se glorifikimi i kriminelëve të luftës është në kundërshtim me vlerat më themelore evropiane dhe nuk ka vend në Bashkim apo në vendet kandidate.

Bashkimi Evropian tha me rastin e vdekjes së Mladiçit se ai ishte kriminel lufte që po vuante dënimin me burgim të përjetshëm për krime kundër njerëzimit dhe gjenocid në Srebrenicë.

“Komisioni Evropian beson se çdo glorifikim i kriminelëve të luftës është në kundërshtim me vlerat më themelore evropiane dhe nuk ka vend në BE ose në vendet kandidate për në BE”, tha Komisioni Evropian në një përgjigje për Radion Evropa e Lirë.

Bashkimi Evropian ka theksuar përgjegjësinë e institucioneve serbe në lidhje me funeralin e Mladiçit, i cili vdiq në Hagë të enjten.

“Nëse Ratko Mladiç varroset në Serbi, u takon autoriteteve serbe të konfirmojnë çdo rol që mund të kenë në organizimin ose varrimin aktual të Ratko Mladić”, tha Komisioni Evropian në një përgjigje për Radion Evropa e Lirë.

Mladiq pritet të varroset në Serbi. Ministri i Drejtësisë Nenad Vujiç njoftoi po atë ditë se ai do të varroset me nderime të plota shtetërore.

Për vite me radhë, Mlladiq ishte ndër të arratisurit më të rëndësishëm nga drejtësia ndërkombëtare. Ratko Mladiq ishte në arrati për gati 16 vjet pasi u padit nga Tribunali i Hagës në vitin 1995. Ai u arrestua më 26 maj 2011, në fshatin Lazarevo pranë Zrenjanin, Serbi, në një operacion të shërbimeve serbe të sigurisë.

Më 29 gusht, Islanda do të mbajë një referendum për rifillimin e bisedimeve me Brukselin për anëtarësim në Bashkimin Evropian.

Islanda e ka kaluar këtë rrugë edhe më parë. Ajo aplikoi për anëtarësim në BE në vitin 2009 dhe nisi negociatat e anëtarësimit një vit më vonë, por një qeveri e re i pezulloi bisedimet në vitin 2013. Dy vjet më pas, Reikjaviku e njoftoi Brukselin se Islanda nuk duhej të konsiderohej më vend kandidat për anëtarësim, megjithëse nuk shkoi deri aty sa ta tërhiqte zyrtarisht aplikimin për anëtarësim.

Ajo që do të ndodhë këtë herë mund të ketë jehonë shumë përtej Islandës. Ndërsa një referendum në ishullin me pak më pak se 400.000 banorë në Atlantikun e Veriut normalisht nuk do të tërhiqte shumë vëmendje, ky votim mund të ketë pasoja të gjera për BE-në, vendet që aktualisht janë kandidate për anëtarësim dhe vendet e tjera evropiane që po shqyrtojnë marrëdhënie më të afërta me bllokun.

Një test për BE-në

Për Hallgrimur Oddsson, drejtor i institutit kërkimor Evropustraumar (Rrymat Evropiane), i cili monitoron marrëdhëniet BE-Islandë, votimi është, në thelb, një sfidë për politikën e zgjerimit të BE-së.

“Procesi i zgjerimit gjatë dekadës së fundit dhe më shumë ka qenë i orientuar drejt lindjes”, tha ai për Radion Evropa e Lirë. “Në mendjen time, nga këndvështrimi i BE-së, ky është një lloj testi. Për të parë nëse BE-ja është mjaftueshëm tërheqëse që vendet më të pasura veriore, të cilat aktualisht janë jashtë bllokut, që t’i bashkohen unionit”.

Mes diplomatëve evropianë që folën për REL-in, ekziston bindja se ky referendum ka po aq rëndësi në Bruksel sa edhe në Reikjavik – kryesisht për shkak të efektit të menjëhershëm pozitiv që do t’i jepte BE-së, e cila ka kaluar një dekadë të trazuar të shënuar nga Brexit-i, rritja e ngadaltë ekonomike në disa pjesë të bllokut, mosmarrëveshjet për migracionin dhe shqetësimet e sigurisë, të nxitura nga sulmet hibride ruse.

Ai do t’i jepte gjithashtu një shtysë simbolike bllokut, debati i fundit për zgjerimin i të cilit është përqendruar kryesisht te vendet kandidate më pak të pasura të Evropës Lindore dhe Juglindore.

Nëse Islanda do të anëtarësohej, ajo do të ishte shteti i tretë më i pasur anëtar i BE-së për kokë banori dhe kontribuuese neto në buxhetin e Bashkimit Evropian – diçka që nuk pritet nga asnjë prej vendeve aktuale kandidate në Ballkanin Perëndimor apo Evropën Lindore.

Islanda jo vetëm që do të ishte shteti më i vogël anëtar për nga popullsia, por tashmë është pjesë e zonës Schengen pa pasaporta dhe veçse ka përvetësuar rregullat e tregut të brendshëm dhe rregullave të tjera të BE-së përmes anëtarësimit në Zonën Ekonomike Evropiane (EEA), së bashku me Lihtenshtajnin dhe Norvegjinë, që po ashtu nuk janë pjesë e BE-së.

Ndikimi te Norvegjia dhe vendet aktuale kandidate për BE

Ndikimi më i dukshëm dhe i menjëhershëm nëse Islanda voton “Po” më 29 gusht mund të ndihet në Norvegji, një tjetër vend nordik i pasur dhe shtet joanëtar i BE-së, i cili po e ndjek nga afër referendumin.

Diplomatët e BE-së i kanë thënë REL-it, në kushte anonimiteti, se Osloja është në kontakt të rregullt me Brukselin lidhur me atë se si do të dukej rifillimi i mundshëm i bisedimeve të anëtarësimit të Islandës dhe çfarë do të mbetej nga EEA-ja nëse Islanda do t’i bashkohej BE-së.

Norvegjia e ka refuzuar anëtarësimin në BE (ose në paraardhëset e tij) dy herë, në vitin 1972 dhe në vitin 1994. Shumica e norvegjezëve janë ende kundër anëtarësimit, sipas sondazheve të fundit, por një “Po” në Islandë mund të nxisë thirrje që Norvegjia të mbajë një referendum, për të paktën, hapjen e bisedimeve për anëtarësim.

Zyrtarët e BE-së besojnë gjithashtu se afrimi i Islandës me bllokun mund të rikthejë debatin në Grenlandë dhe Skoci për marrëdhëniet e tyre me Brukselin.

Grenlanda, që është territor i Danimarkës, ishte pjesë e paraardhëses së BE-së, Komunitetit Ekonomik Evropian, deri në tërheqjen e njëanshme në vitin 1985, por politikanët kryesorë atje kohët e fundit kanë shprehur interes për të pasur lidhje më të thella me BE-në.

Ndërsa Skocia, natyrisht, ishte pjesë e BE-së kur Mbretëria e Bashkuar ishte anëtare dhe votoi me shumicë dërrmuese pro qëndrimit në bllok në referendumin e Brexit-it në vitin 2016.

Çdo bisedim i mundshëm në të ardhmen me këto dy vende, megjithatë, do të duhej të përfshinte respektivisht Kopenhagën dhe Londrën – diçka që ka gjasa të jetë politikisht e ndjeshme, pasi mund të përfshijë çështje të autonomisë më të madhe ose pavarësisë. Por, nuk duhet përjashtuar asnjëra prej tyre nëse Islanda afrohet me anëtarësimin në BE.

Në Bruksel ka gjithashtu shpresa të mëdha se rifillimi i bisedimeve për anëtarësimin e Islandës do t’u japë një shtysë të re vendeve aktuale kandidate për BE – veçanërisht vendeve si Shqipëria dhe Mali i Zi në Ballkanin Perëndimor që kanë përparuar drejt BE-së, por edhe Moldavisë dhe Ukrainës.

Një arsye është thjesht se kjo do të dëshmonte se zgjerimi mbetet i mundur, duke pasur parasysh se asnjë vend nuk është anëtarësuar që kur Kroacia iu bashkua bllokut në vitin 2013. Por, më e rëndësishmja, sepse disa prej këtyre vendeve mund të “lidhen” me Islandën në një proces të ardhshëm anëtarësimi në BE – gjë që potencialisht do ta përshpejtonte procesin dhe do ta bënte më tërheqës për shtetet aktuale anëtare të BE-së, të cilat duhet të miratojnë çdo anëtarësim të ri dhe janë shumë të interesuara që Islanda të anëtarësohet.

Kandidati më i dukshëm për t’u “bërë bashkë me Islandën” është Mali i Zi, i cili ka bërë përparimin më të madh ndër kandidatët aktualë, duke mbyllur 18 nga 33 kapitujt.

Islanda kishte mbyllur 11 kapituj para se t’i pezullonte bisedimet me bllokun, ndaj nuk është e paimagjinueshme që Reikjaviku dhe Podgorica të ecin krah për krah drejt anëtarësimit në BE në fund të kësaj dekade, nëse gjithçka shkon mirë.

Por, a do të votojnë islandezët për anëtarësim?

Në politikë, megjithatë, gjërat rrallë shkojnë sipas planit dhe Islanda mund t’i shkaktojë Brukselit një turpërim të mundshëm nëse e refuzon mundësinë për të rifilluar procesin e anëtarësimit në referendumin e ardhshëm.

Siç tha Steven Blockmans, zëvendësdrejtor i Qendrës Ndërkombëtare për Mbrojtje dhe Siguri (ICDS), për REL-in: “Kjo do të ndikojë në pozitën ndërkombëtare të Bashkimit Evropian. Do t’ia zbehë edhe më tej shkëlqimin në sytë e vendeve të tjera kandidate. Pra, proceset e zgjerimit në tërësi dhe imazhi i tij do të pësojnë. Do të jetë një goditje”.

Dhe, kjo goditje mund të vijë më vonë gjatë kësaj jave.

Në shumicën e sondazheve, kampi i “Po”-së është përpara, por vetëm me një diferencë njëshifrore dhe ende ka një numër të konsiderueshëm të të anketuarve që kanë thënë se nuk janë të sigurt se si do të votojnë.

Shumica presin një garë shumë të ngushtë të shtunën në mbrëmje, përfshirë Vilborg Asa Gudjonsdottir, hulumtuese në Universitetin e Islandës.

“Është e pamundur të parashikohet sepse [rezultati] është jashtëzakonisht i ngushtë,” tha ajo. “Dhe edhe ata që ishin të pavendosur një muaj më parë dhe që sot kanë vendosur se për çfarë do të votojnë, këto vota po ndahen pothuajse në mënyrë të barabartë mes ‘Po’-së dhe ‘Jo’-së. Prandaj, nuk do të bëj asnjë parashikim”.

Kjo ndarje është e dukshme edhe në skenën politike islandeze, ku Qeveria, e përbërë nga një koalicion mes dy partive që mbështesin rinisjen e bisedimeve – Aleanca Socialdemokrate e qendrës së majtë dhe Partia liberale Reformuese e qendrës.

Nga ana tjetër, partneri më i vogël i koalicionit – Partia e Popullit – dhe e gjithë opozita janë kundër kësaj.

Nëse më 29 gusht votohet “Po”, islandezët do të duhet ende të miratojnë traktatin përfundimtar për anëtarësimin në BE, përmes një referendumi të dytë.

Anëtarësimi në BE pritet gjithashtu të kërkojë ndryshime kushtetuese për të mundësuar transferimin e kompetencave sovrane. Sipas rregullave aktuale të Islandës, ndryshimet kushtetuese duhet të miratohen nga Parlamenti, më pas të zhvillohen zgjedhje të përgjithshme dhe më pas ndryshimi duhet të miratohet i pandryshuar nga Parlamenti i sapozgjedhur. Zgjedhjet e ardhshme të rregullta duhet të mbahen jo më vonë se në vitin 2028, megjithëse miratimi i një ndryshimi kushtetues do të shkaktonte vetë mbajtjen e zgjedhjeve.

Ëndrrat për euron dhe tensionet transatlantike

Kur Reikjaviku kërkoi fillimisht t’i bashkohej bllokut në vitin 2009, sektori bankar i ishullit ishte goditur rëndë nga kriza globale financiare dhe anëtarësimi jo vetëm në BE, por veçanërisht në eurozonë, shihej si një shpëtim i mundshëm.

Kjo ndodhi pak para se vetë Eurozona të përfshihej nga e njëjta krizë financiare dhe të bëhej më pak tërheqëse për Islandën.

Në shumë mënyra, argumenti ekonomik është sërish në qendër të debatit edhe këtë herë.

Siç thekson Oddsson, Islanda ka “inflacion të lartë dhe stabiliteti i çmimeve ka qenë gjithmonë një çështje”.

“Ne kemi një monedhë të vogël me kurs të luhatshëm”, tha ai, duke iu referuar koronës islandeze. “Dhe pyetja është, a mund ta arrijmë atë stabilitet të çmimeve dhe norma më të ulëta interesi me euron?”.

Çështjet gjeopolitike, megjithatë, janë gjithashtu në mendjen e disa votuesve dhe politikanëve, veçanërisht tensionet tregtare transatlantike dhe përplasjet politike, si dhe rritja e aktivitetit të nëndetëseve ruse në veriun e largët.

“Siguria në Arktik është bërë një çështje shumë e ndjeshme”, tha Blockmans. “Natyrisht, përplasjet lidhur me Grenlandën dhe fakti që [presidenti amerikan Donald] Trump e ngatërroi Islandën me Grenlandën disa herë, nuk kanë ndihmuar. Kjo ka rritur nervozizmin dhe është shfrytëzuar nga ky koalicion proevropian”.

Shtetet e Bashkuara, megjithatë, nuk kanë bërë pretendime të qarta lidhur me Islandën, ndërsa Uashingtoni respekton marrëveshjen e mbrojtjes të vitit 1951 me Reikjavikun, e cila mbron ishullin, i vetmi anëtar i NATO-s pa ushtri të përhershme.

Problemi me peshkun

Pavarësisht dëshirës për t’u afruar me BE-në, ekzistojnë veçanërisht dy fusha në të cilat shteti i Atlantikut të Veriut është larg integrimit me bllokun: Politika e Përbashkët e Peshkimit e BE-së (CFP) dhe Politika e Përbashkët Bujqësore (CAP).

Gudjonsdottir theksoi se fermerët, një grup i vogël, por shumë me ndikim politik, janë fuqishëm në favor të votës “Jo” në referendum.

“Fermerët shqetësohen se anëtarësimi në BE do të nënkuptonte humbje për ta”, tha ajo. “Për shembull, ne kemi tarifa mbrojtëse për produktet bujqësore dhe ato do të duhej të hiqeshin nëse do t’i bashkoheshim BE-së. Çfarë do të nënkuptonte kjo për jetesën e tyre dhe për aftësinë e tyre për të vazhduar të merren me bujqësi?”.

Por, peshkimi do të jetë pika kryesore e debatit në çdo negociatë të ardhshme mes BE-së dhe Islandës.

Vendi ka një histori të gjatë si komb peshkatarësh dhe kjo ka ndikim të madh në politikën e sotme.

Ndërsa ekonomia e saj është diversifikuar vitet e fundit, peshkimi ende përbën rreth 10 për qind të Prodhimit të Brendshëm Bruto të vendit dhe industria konsiderohet ende një faktor i fuqishëm në vendimmarrje.

Si banorët, ashtu edhe politikanët e ishullit janë shumë të vetëdijshëm për të ashtuquajturën “Lufta e Merlucit” e viteve 1975-1976, kur Islanda e zgjeroi zonën e saj ekskluzive të peshkimit nga 50 milje detare (80 kilometra) nga bregu në 200 milje (322 kilometra).

Kjo ndodhi për pakënaqësinë e madhe të Britanisë, por Londra përfundimisht u tërhoq pasi roja bregdetare islandeze filloi të shkatërronte rrjetat e anijeve britanike të peshkimit dhe 200 miljet detare u bënë përfundimisht normë e përcaktuar nga OKB-ja për zonat ekskluzive të peshkimit.

BE-ja gjithashtu e zbaton këtë rregull zonal, por me kushtin që anijet e peshkimit nga një shtet anëtar i BE-së mund të peshkojnë në ujërat e një shteti tjetër anëtar, siç ndodh me anijet irlandeze që operojnë në ujërat franceze dhe anasjelltas.

Reikjaviku, megjithatë, nuk është i prirë t’u lejojë flotave të tjera evropiane qasje më të madhe në ujërat e pasura dhe të menaxhuara mirë të Islandës.

Pra, si mund të zgjidhet kjo çështje?

Islanda do idealisht një përjashtim nga CFP-ja, por vendet e tjera të BE-së që merren me peshkim, si Franca, Portugalia dhe Spanja, me gjasë nuk do ta pranonin një përjashtim të tillë.

Një tjetër ide do të ishte lejimi i peshkatarëve jo-islandezë që të peshkojnë disa lloje peshqish në ujërat e Islandës, si skumbri, por jo merlucin që është më fitimprurës.

BE-ja mund të shqyrtojë gjithashtu mundësinë që thjesht t’i japë Islandës një periudhë tranzitore për një kohë të përcaktuar, që do të nënkuptonte integrimin gradual të vendit në Politikën e Përbashkët të Peshkimit gjatë shumë viteve.

Ky mendim është i ngjashëm me atë që mund të jetë në plan për Ukrainën dhe sektorin e saj masiv bujqësor nëse ajo bëhet anëtare e BE-së.

Sido që të jetë, negociatat do të jenë të vështira dhe potencialisht mund të zgjasin shumë.

Dhe nëse Islanda mendon se nuk ka arritur marrëveshjen më të mirë për peshkimin dhe bujqësinë, populli ka gjasa ta refuzojë çdo marrëveshje – nëse ky proces fillon fare pas votimit të 29 gushtit.

Kryeministri hungarez Peter Magyar e cilësoi grupin 4iG si nëna e fshehtë e oligarkisë në Hungari duke i bërë thirrje publikisht kompanisë të kthejë paratë që u ka vjedhur qytetarëve gjatë regjimit të Orban.

Përmes një video në profilin e tij në facebook, Magyar lajmëroi se qeveria ka nisur tashmë një hetim gjithpërfshirës mbi kompaninë, të cilin e quajti një përbindësh skrapi.

“Domethënë, shqyrtimi do të mbulojë pronësinë, marrëdhëniet financiare, ekonomike dhe marrëdhëniet e tjera kontraktuale midis shtetit hungarez dhe 4iG, si dhe kompanitë në pronësi të drejtpërdrejtë ose të tërthortë të 4iG. Katër ministri janë të përfshira në punë”, tha ai.

“4iG është një përbindësh i ndërlikuar për ekzistencën e të cilit, por veçanërisht për madhësinë dhe ndikimin e tij, hungarezët kanë pasur pak informacion deri më tani.

Por ne po i japim fund kësaj tani, sepse fijet e aferave të dyshimta të bizneseve më të mëdha të viteve të fundit pothuajse të gjitha çojnë në këtë kompani. Në vitet e fundit, 4iG është rritur nga një kompani IT në grupin më të madh të telekomunikacionit, IT-së dhe më pas të industrisë ushtarake dhe hapësinore në Hungari nën qeverinë Orbán”, tha ai.

“Biznesi i NER (sistemi oligarkik i Hungarisë) filloi në vitet 2010 me porosi shtetërore të IT-së me vlerë miliardë dollarë. Por që nga viti 2022, ato kaluan në një shpejtësi dhe shkallë krejtësisht të ndryshme. Përmes Programit të Obligacioneve të Rritjes të Bankës Kombëtare Hungareze, 4iG mori rreth 389 miliardë forinta fonde. Në vitin 2022, u ble Antenna Hungária. Në fund të një procesi rritjeje kapitali prej më shumë se 400 miliardë forintash, 4iG mori kontrollin mazhoritar të Antenna Hungária, e cila më parë kishte qenë e mbështetur nga shteti, ndërsa shteti hungarez mbeti në kompani si pronar i pakicës. Pastaj erdhi Vodafone. Në janar 2023, Antenna Hungária dhe shteti hungarez blenë së bashku Vodafone Hungary. Vlera e transaksionit ishte 660 miliardë forinta. Shteti bleu vetëm 49% të aksioneve. Shuma që lidhej me pronësinë shtetërore ishte rreth 323 miliardë forinta. Dhe shteti nuk mori pjesë në transaksion vetëm si pronar”, tha Péter Magyar.

Ai shtoi se Banka Shtetërore Hungareze e Zhvillimit u shfaq gjithashtu në financimin e 4iG. “Domethënë, shteti i dha para grupit të kompanive 4iG për t’i përdorur për të blerë pronën strategjike të shtetit. Kjo nuk ishte thjesht vjedhje, ky ishte dobësim dhe plaçkitje sistematike e shtetit hungarez. Dhe pastaj erdhi shfrytëzimi i industrisë ushtarake hungareze”, tha ai për marrëveshjen me Vodafone.

“Dhe sigurisht, ne do të hetojmë edhe transferimet e pronës ushtarako-industriale dhe lëvizjet financiare shtetërore që lidhen me to. Po flasim për mijëra miliarda forinta të parave publike. Populli hungarez ka të drejtë të dijë se çfarë u ndodhi parave të tyre.

Dhe ne do t’i bëjmë publike rezultatet e hetimeve. Kur është marrë një vendim që ishte i rregullt, i drejtë dhe i dobishëm për popullin hungarez, ne do ta shpallim edhe këtë. Por kur ka dyshime për parregullsi, keqpërdorim të fondeve publike ose një krim, ne do të paraqesim një ankesë dhe do të rikuperojmë paratë dhe pronën e popullit hungarez. Qeveria do t’u drejtohet autoriteteve kompetente”, tha ai.

Péter Magyar theksoi se pas 16 vitesh, shteti hungarez më në fund do të mbrojë interesat e popullit hungarez, jo të një pakice të zgjedhur qarqesh biznesi. Dhe ai u dërgoi një mesazh qarqeve të biznesit dhe krimit që pasurohen nga paratë publike, “thesarmbajtësve të mbetur të mafies”, se “paratë publike nuk janë para private ose pasuri private.

Shteti nuk është një bankë private. Dhe pasuria kombëtare nuk është mundësi biznesi e një pakice të zgjedhur”. Ai shtoi se pasuria e shtetit hungarez i përket popullit hungarez.

“Nëse ju, menaxherët dhe pronarët e mëdhenj të 4iG ose kompanive të tjera NER, mendoni se hetimi gjithëpërfshirës qeveritar dhe rregullator do të zbulojë krime, atëherë thjesht ktheni qindra miliarda para të harruara që u kanë mbetur në Thesarin e Shtetit Hungarez dhe përfundoni të gjitha aktivitetet që nuk do t’u shërbenin interesave të shtetit hungarez ose popullit hungarez.

Dhe një paralajmërim të vogël në fund, mos u përpiqni të evakuoni, transferoni ose zhdukni para, asete ose ndonjë pasuri. Ne po ju ruajmë”, tha ai./Kapitali.al