VOAL

VOAL

Aforizma nga PLATO (Platoni, 427-347 para Krishtit)

January 18, 2016
blank

Komentet

blank

Aforizma nga Hesiodi (800 – 720 para erës së re)

VOAL- Nuk është e mundur as t’i dredhosh, as t’i ikësh mendjes së Zeusit.

Sepse një burrë nuk fiton asgjë më të mirë se një grua të mirë, dhe përsëri asgjë më të keqe se një grua të keqe.

Puna nuk është turp: përtacia është turp.

Lum njeriu që e duan muzat: nga goja e tij rrjedh fjalë e ëmbël.

Kush i ka besuar një gruaje, u ka besuar mashtruesve.

Njeriu që i bën keq tjetrit i bën keq vetes, dhe këshilla e keqe është më e keqe për atë që e jep atë.

Nuk do të jetë gjithmonë verë; ndërto hambarë.

Sillni një grua në shtëpinë tuaj kur të jeni në moshën e duhur, jo shumë më pak se 30 vjeç, as shumë më lart; kjo është koha e duhur për martesë.

Budallai mëson pasi e pëson.

Admironi një anije të vogël, por vendosni ngarkesën tuaj në një anije të madhe; sepse sa më e madhe të jetë ngarkesa, aq më i madh do të jetë fitimi mbi fitimin.

Ruaj mesataren; momenti i përshtatshëm është më i miri në të gjitha gjërat.

Kurrë mos bëj një mik të barabartë me një vëlla.

Të keqen mund ta arrish lehtë, në sasi; Rruga është e lëmuar dhe ajo shtrihet afër, por përpara përkryerjes perënditë e pavdekshme kanë vënë djersën dhe rruga drejt saj është e gjatë dhe e përpjetë.

Shpesh një qytet i tërë ka vuajtur për shkak të një njeriu të keq.

Më i miri është ai që i thërret njerëzit në më të mirën. Dhe ata që ia vënë veshin thirrjes janë gjithashtu të bekuar. Por të pavlefshëm ata që nuk thërrasin, nuk dëgjojnë, por heshtin.

Poçari është xheloz për poçarin dhe mjeshtri për mjeshtrin; dhe i varfëri ka mëri ndaj të varfërit dhe poeti ndaj poetit.

Një fqinj i keq është një fatkeqësi e madhe aq sa një i mirë është një avantazh i madh.

Është më mirë t’i bëjmë gjërat në mënyrë sistematike, pasi ne jemi vetëm njerëz, dhe çrregullimi është armiku ynë më i keq.

Një ditë ndonjëherë është nëna jonë, ndonjëherë njerka jonë./Elida Buçpapaj

 

 

blank

Aforizma nga tragjediani antik Sophocles (Sofokliu, 496 – 406 para erës së re)

VOAL- Arsyeja është dhurata kurorëzuese e Zotit për njeriun. 

Një fjalë na çliron nga të gjitha peshat dhe dhimbjet në jetë. Ajo fjalë është dashuri.

Të mos dish asgjë është jeta më e ëmbël.

Atij që ka frikë gjithçka i shushurit.

Një ditë ul dhe ngre përsëri të gjitha gjërat njerëzore.

Besimi vdes por mosbesimi lulëzon.

Gënjeshtra nuk plaket kurrë.

Fëmijët janë ankorat që e mbajnë nënën në jetë.

Zgjuarsia tejkalon çdo pasuri.

Më mirë të dështosh me nder se të fitosh me hile.

Ka shumë gjëra të mrekullueshme, por asnjë nuk është më e mrekullueshme se njeriu.

Kush kërkon, gjen.

Nuk ka armik më të madh se këshilla e keqe.

Kur njeriu ka humbur krejt lumturinë, nuk është i gjallë. Quaje një të vdekur që merr frymë.

Heshtja është një ornament për gratë.

Mençuria e madhe shpesh është me pak fjalë.

Zgjuarsia është pjesa supreme e lumturisë.

Të flasësh shumë është diçka, të flasësh kur duhet, është diçka tjetër.

Në kauzën e drejtë i dobëti është i fortë.

Qenia njerëzore është vetëm frymë dhe hije./Elida Buçpapaj

blank

Aforizma nga Otto von Bismarck (1 prill 1815 – 30 korrik 1898)

VOAL- Ligjet janë si salsiçet, është më mirë të mos i shohësh duke u bërë.

Asnjëherë mos besoni asgjë në politikë derisa të mohohet zyrtarisht.

Me një zotëri jam gjithmonë një zotëri e gjysmë, dhe me një mashtrues përpiqem të jem një mashtrues e gjysmë.

Kam parë tre perandorë në lakuriqësinë e tyre, dhe pamja nuk ishte frymëzuese.

Ekziston një Providencë që mbron idiotët, pijanecët, fëmijët dhe Shtetet e Bashkuara të Amerikës.

Njerëzit kurrë nuk gënjejnë aq shumë sa pas një gjuetie, gjatë një lufte ose para zgjedhjeve.

Kushdo që ka parë ndonjëherë në sytë e ndritur të një ushtari që vdes në fushën e betejës, do të mendojë shumë përpara se të fillojë një luftë.

Një burrë shteti… duhet të presë derisa të dëgjojë hapat e Zotit që tingëllojnë nëpër ngjarje, pastaj të kërcejë dhe të kapë cepin e rrobës së Tij.

Politika nuk është shkencë ekzakte.

Kushdo që flet për Evropën e ka gabim: është një shprehje gjeografike.

Asnjë qytetërim tjetër përveç atij që është i krishterë, nuk ia vlen të kërkohet apo zotërohet.

Politika e rrënon karkaterin.

Kur don të mashtrosh botën, thuaj të vërtetën.

Gjëja kryesore është të bësh histori, jo ta shkruash atë.

Behu i sjellshem; shkruaj në mënyrë diplomatike; edhe në një shpallje lufte respektohen rregullat e mirësjelljes.

Të gjitha traktatet ndërmjet shteteve të mëdha pushojnë së qeni detyruese kur fillojnë konfliktin në luftë për ekzistencë.

Një tundim për frikë nuk gjen kurrë jehonë në zemrat gjermane./Elida Buçpapaj

blank

Aforizma nga Emily Brontë (30 korrik 1818 – 19 dhjetor 1848)

VOAL- Nga çfarëdo që të përbëhen shpirtrat tanë, i tij dhe imi janë njësoj.

Unë do të ec atje ku natyra ime do të udhëhiqte: Nuk më pëlqen të zgjedh një udhërrëfyes tjetër.

Nuk mund ta shpreh: por me siguri ju dhe të gjithë keni një ide se ekziston ose duhet të ketë një ekzistencë tuajën përtej jush.

Njerëzit e ndershëm nuk i fshehin bëmat e tyre.

Unë shoh lavditë e qiellit që shkëlqejnë dhe që besimi shkëlqen barabar.

Një person që nuk ka bërë gjysmën e punës së ditës së tij deri në orën dhjetë, ka një shans të lërë gjysmën tjetër pa kryer.

Tirani i dërmon skllevërit e tij dhe ata nuk kthehen kundër tij, ata i shtypin ata që janë poshtë tyre.

Tani jam mjaft e shëruar nga kërkimi i kënaqësisë në shoqëri, qoftë fshat apo qytet. Një njeri i arsyeshëm duhet të gjejë shoqëri të mjaftueshme tek vetja.

Një zemër e mirë do t’ju ndihmojë të keni një fytyrë të bukur, biri im dhe një zemër e keqe do ta kthejnë më të bukurën në diçka më të keqe se të shëmtuar.

Njerëzit krenarë krijojnë pikëllime të trishtuara për veten e tyre.

Terrori më bëri mizore.

Kam ëndërruar në jetën time, ëndrra që më kanë mbetur gjithmonë më pas dhe kanë ndryshuar idetë e mia; kanë kaluar nëpër mua dhe përmes meje, si vera nëpër ujë, dhe kanë ndryshuar ngjyrën e mendjes sime.

Pasi të keni rrafshuar pallatin tim, mos ngrini një strehë dhe të admironi me vetëkënaqësi bamirësinë tuaj duke ma dhënë atë për shtëpi./Elida Buçpapaj

 

 

blank

Aforizma nga Carl Gustav Jung (Karl Gustav Jung, 26 korrik 1875 – 6 qershor 1961)

VOAL- Kush shikon jashtë, ëndërron; kush shikon brenda, zgjohet.

Gjithçka që na acaron tek të tjerët mund të na çojë në një kuptim të vetvetes.

Ne nuk mund të ndryshojmë asgjë derisa ta pranojmë atë. Dënimi nuk çliron, ai shtyp.

Për aq sa mund të dallojmë, qëllimi i vetëm i ekzistencës njerëzore është të ndezë një dritë në errësirën e qenies së thjeshtë.

Njeriu i shëndetshëm nuk i torturon të tjerët – përgjithësisht janë të torturuarit ata që kthehen në torturues.

Nuk ka vetëdije pa dhimbje.

Përmes krenarisë ne po mashtrojmë veten. Por thellë poshtë sipërfaqes së ndërgjegjes mesatare, një zë i qetë dhe i vogël na thotë, diçka nuk është si duhet.

Nuk ka gjë të tillë si një introvert apo ekstrovert i pastër. Një person i tillë do të ishte në azilin e të çmendurve.

Një njeri që nuk ka kaluar nëpër ferrin e pasioneve të tij nuk i ka kapërcyer kurrë ato.

Konfliktet më intensive, nëse kapërcehen, lënë pas një ndjenjë sigurie dhe qetësie që nuk trazohet lehtë. Janë pikërisht këto konflikte intensive dhe ndezja e tyre që nevojiten për të prodhuar rezultate të vlefshme dhe të qëndrueshme.

Nëse dikush nuk e kupton një person, ai priret ta konsiderojë atë si budalla.

Ne nuk duhet të pretendojmë ta kuptojmë botën vetëm me intelekt. Gjykimi i intelektit është vetëm një pjesë e së vërtetës.

Masat janë gjithmonë baza e epidemive psikike.

Njeriu që premton gjithçka është i sigurt se nuk do të përmbushë asgjë, dhe kushdo që premton shumë është në rrezik të përdorë mjete të liga për të përmbushur premtimet e tij dhe tashmë është në rrugën e humbjes.

Të gjitha veprat e njeriut e kanë origjinën në fantazinë krijuese. Çfarë të drejte kemi atëherë të zhvlerësojmë imagjinatën?/Elida Buçpapaj

blank

Aforizma nga Emma Lazarus (22 korrik 1849- 19 nëntor 1887)

VOAL- Deri sa të jemi të gjithë të lirë, askush nuk është i lirë.

Më jep masat e tua të lodhura, të varfëra, të tubuara që dëshirojnë të marrin frymë të lirë.

Unë nuk shkruaj kurrë për hir të të shkruarit.

Hebrenjtë janë forma intensive e çdo kombësie, gjuhën dhe zakonet e së cilës ata adoptojnë.

Unë jam plotësisht e vetëdijshme se kjo përbuzje dhe urrejtje qëndron në themelin e tonit të përgjithshëm të komunitetit ndaj nesh, dhe megjithatë kur lë të kuptohet nga larg faktin se ne nuk jemi një popull i preferuar, akuzohem për nxitje të grindjeve dhe vendosjen e barrierave midis dy sekteve. 

Kurioziteti dhe interesi im janë të pangopur./Elida Buçpapaj

 

blank

Aforizma nga Edgar Degas (19 korrik 1834 – 27 shtator 1917)

VOAL- Të pikturosh është e lehtë kur nuk di si, por shumë e vështirë kur di.

Arti nuk është ajo që shihni, por ajo që bëni të tjerët të shohin.

Asnjë art nuk është më pak spontan se i imi. Ajo që bëj është rezultat i reflektimit dhe studimit të mjeshtrave të mëdhenj.

Njeriu duhet të bëjë të njëjtën temë përsëri dhjetë herë, njëqind herë. Në art asgjë nuk duhet t’i ngjajë një aksidenti, madje as lëvizjet.

Të gjithë kanë talent kur janë njëzet e pesë vjeç. Vështirësia është ta kesh atë kur je pesëdhjetë vjeç.

Sa e lezetshme është biseda e specialistëve! Njeriu nuk kupton absolutisht asgjë dhe ndihet mirë.

Është shumë mirë të kopjosh atë që sheh, por është shumë më mirë të vizatosh atë që tani shikon vetëm në kujtesën. Ky është një transformim në të cilin imagjinata bashkëpunon me kujtesën.

Vetëm kur nuk e di më se çfarë po bën, piktori bën gjëra të mira.

Në pikturë ju duhet të jepni idenë e së vërtetës me mjete të rreme./Elida Buçpapaj

 

blank

Aforizma nga Erazmi i Roterdamit – Desiderius Erasmus (28 tetor 1466 – 12 korrik 1536)

VOAL- Në mbretërinë e të verbërve njeriu me një sy është mbret.

Bëj dritë, dhe errësira shpërndahet vetvetiu.

Biblioteka jote është parajsa jote.

Në pikën kryesore të lumturisë një njeri është i gatshëm të jetë ai që është.

Një gozhdë nxirret nga një gozhdë tjetër. Zakoni mposhtet me zakon.

Njeriu është për njeriun tjetër zot ose ujk.

Mos jep këshilla pa t’i kërkuar.

Çfarë ndryshimi ka, mendoni ju, midis atyre në shpellën e Platonit që mund të mrekullohen vetëm me hijet dhe imazhet e objekteve të ndryshme, me kusht që të jenë të kënaqur dhe të mos dinë se çfarë u mungon, dhe filozofit që ka dalë nga shpella dhe i sheh gjërat e vërteta?

Unë dyshoj nëse një individ i vetëm mund të gjendet nga i gjithë njerëzimi i lirë nga ndonjë formë çmendurie. Dallimi i vetëm është ai i shkallës. Një burrë që sheh një pagure dhe e merr për grua quhet i çmendur sepse kjo u ndodh shumë pak njerëzve.

Padurimi i madh në kërkimin e pasurisë, kënaqësisë ose nderit nuk mund të ekzistojë pa mëkat.

Ajo që në popull quhet famë nuk është gjë tjetër veçse një emër bosh dhe një trashëgimi nga paganizmi.

Gratë – nuk mund të jetojmë me to, nuk mund të jetojmë pa to.

Kur marr ca para blej libra; dhe nëse ka mbetur blej ushqim dhe rroba.

Lufta është e ëmbël për ata që nuk e kanë përjetuar.

Natyra, më shumë njerkë sesa nënë në disa mënyra, ka mbjellë një farë ligësie në zemrat e të vdekshmëve, veçanërisht te njerëzit më të mençur, gjë që i bën ata të pakënaqur me fatin e tyre dhe ziliqarë ndaj tjetrit.

E gjithë bota është tempulli im, dhe gjithashtu një tempull shumë i mirë, nëse nuk gabohem, dhe nuk do të më mungojnë kurrë priftërinjtë për ta shërbyer për sa kohë ka njerëz.

Ka disa njerëz që jetojnë në një botë ëndrrash, dhe ka disa që përballen me realitetin; dhe pastaj ka nga ata që e kthejnë njërën në tjetrën.

 

blank

Aforizma nga John Calvin (Gjon Kalvin, 10 korrik 1509 – 27 maj 1564)

VOAL- Duhet të kujtojmë se edhe Satani ka mrekullitë e tij.

Qeni leh kur i zoti i tij sulmohet. Do të isha frikacak nëse do të shihja se e vërteta e Zotit sulmohet dhe megjithatë do të heshtja.

Të gjitha bekimet që gëzojmë janë depozita hyjnore, të përkushtuara ndaj besimit tonë me këtë kusht, që ato të shpërndahen për të mirën e fqinjëve tanë.

Ju duhet t’i nënshtroheni vuajtjes supreme në mënyrë që të zbuloni plotësinë e gëzimit.

A është besim të mos kuptosh asgjë dhe thjesht t’ia nënshtrosh bindjet e tua në mënyrë implicite Kishës?

Duke parë që anijen në të cilën lundrojmë e drejton një Kapiten, i cili nuk do të na lejojë kurrë të humbasim edhe në kulmin e mbytjes së anijes, nuk ka arsye pse mendjet tona të pushtohen nga frika dhe të mposhten nga lodhja.

Sado bekime të shumta që presim nga Perëndia, bujaria e Tij e pafund do të tejkalojë gjithmonë të gjitha dëshirat dhe mendimet tona.

Nuk ka ekran më të keq për të bllokuar Shpirtin sesa besimi në inteligjencën tonë.

Nuk ka njeri aq të madh apo të fuqishëm që të mund të shmangë mjerimin që do të ngrihet kundër tij kur ai të rezistojë dhe të luftojë kundër Perëndisë.

Askush nuk është i përjashtuar nga thirrja e Perëndisë, porta e shpëtimit është e hapur për të gjithë njerëzit; as nuk ka ndonjë gjë tjetër që na pengon të hyjmë, përveç mosbesimit tonë.

Nuk ka asnjë fije bari, nuk ka asnjë ngjyrë në këtë botë që të mos na bëjë të gëzohemi.

Nuk ka asnjë punë, sado e poshtër apo e ndyrë, që të mos ndriçohet para Perëndisë.

Secili prej nesh është, që nga barku i nënës, një mjeshtër idhujsh.

Mendja e njeriut është si një depo idhujtarie dhe bestytnish; aq sa nëse një njeri i beson mendjes së tij është e sigurt se ai do ta braktisë Zotin dhe do të farkëtojë ndonjë idhull në trurin e tij.

Perëndia paracaktoi, për lavdinë e tij dhe shfaqjen e atributeve të Tij të mëshirës dhe drejtësisë, një pjesë të racës njerëzore, pa asnjë meritë të tyren, për shpëtimin e përjetshëm dhe një pjesë tjetër, në ndëshkim të drejtë të mëkatit të tyre, në dënimin e përjetshëm.

Zoti e toleron edhe belbëzimin tonë dhe e fal injorancën tonë sa herë që diçka na shpëton pa dashje – pasi, në të vërtetë, pa këtë mëshirë nuk do të kishte liri për t’u lutur./Elida Buçpapaj

 

 

 

 

blank

Aforizma nga Diogenes (Diogjen, 412 para erës së re – 323 para erës së re)

VOAL- Themeli i çdo shteti është shkollimi i rinisë së tij.

Është privilegj i perëndive të mos dëshirojnë asgjë, dhe i njerëzve si perëndi të dëshirojnë pak.

Ka më shumë ai që kënaqet me fare pak.

Pse të mos e fshikulloni mësuesin kur nxënësi sillet keq?

E hodha kupën kur pashë një fëmijë që pinte nga duart e tij në enë.

Si çështje vetë-ruajtjeje, njeriu ka nevojë për miq të mirë ose armiq të zjarrtë, sepse të parët e udhëzojnë atë dhe të dytët e mobilizojnë.

Asnjë njeri nuk lëndohet veçse nga vetvetja.

Më quajnë qen, sepse iu lëpihem atyre që më japin ndonjë gjë, u leh atyre që refuzojnë dhe iu tregoj dhëmbët mashtruesve.

Në shtëpinë e një pasaniku nuk ka vend për të pështyrë veç fytyrës së tij.

Ka vetëm një gisht ndryshim midis një njeriu të mençur dhe një budallai.

Nuk kam asgjë për të kërkuar veçse të dalësh në anën tjetër, që të mos m’i marrësh rrezet e diellit, çfarë ti nuk mund të ma japësh.

Njeriu është më inteligjenti nga kafshët – dhe më budallai.

Turma është nëna e tiranëve.

Qentë dhe filozofët bëjnë të mirën më të madhe dhe marrin më së paku shpërblime.

Unë nuk jam athinas apo grek, por qytetar i botës.

Miku është një shpirt që qëndron në dy trupa.

Shpifja është vetëm zhurma e të çmendurve.

Qëndro paksa më pak mes meje dhe diellit.

Ne kemi dy veshë dhe një gjuhë që të dëgjojmë më shumë dhe të flasim më pak.

Dielli, gjithashtu, ndriçon në moçale  dhe nuk është i ndotur./Elida Buçpapaj

 

 

 

 

 

blank

Aforizma nga filozofi i lashtë kinez Lao Tzu

VOAL- Ai që është shumë këmbëngulës në pikëpamjet e veta, gjen pak njerëz që pajtohen me të.

 

Për t’i udhëhequr njerëzit, ec pas tyre.

Shfaqni qartësinë, përqafoni thjeshtësinë, zvogëloni egoizmin, kini pak dëshira.

Bëhu shefi, por kurrë zoti.

Një udhëtar i mirë nuk ka plane fikse dhe nuk synon të arrijë.

Kur ti kënaqesh që të jesh thjesht vetvetja dhe mos të krahasosh ose të konkurrosh, të gjithë do t’ju respektojnë.

Ata që dinë, nuk predikojnë. Ata që predikojnë, nuk dinë asgjë.

Ai që e di se mjaft është mjaft, do të ketë gjithmonë mjaft.

Mendjes që është e qetë, i gjithë universi i dorëzohet.

Nëse ti nuk ndërron drejtim, ti mund të përfundosh atje për ku je nisur.

Nëse ti nuk ndërron drejtim, ti mund të përfundosh atje për ku je nisur.

T’i shikosh gjërat në embrion, ky është gjeniu.

Mirësjellja në të folur krijon mirëbesim. Mirësjellja në të menduar krijon thellësi. Mirësjellja në të dhënë krijon dashuri.

Nëse dikush të dashuron thellë, kjo të jep ty forcë; ndërsa, nëse ti dashuron dikë thellë, kjo të jep ty trimëri.

Ai që di, nuk flet. Ai që flet, nuk di.

Udhëtimi prej një mijë miljesh fillon me një hap.

Bëni gjërat e vështira ndërsa janë të lehta dhe bëni gjërat e mëdha ndërsa janë të vogla.

Jeta është një seri ndryshimesh natyrore dhe spontane. Mos u rezistoni atyre – kjo krijon vetëm pikëllim. Le të jetë realiteti realitet. Lërini gjërat të rrjedhin natyrshëm përpara në çfarëdo mënyre që ata duan.

Heshtja është një burim i fuqisë së madhe.

Ji i kënaqur me atë që ke; gëzohu në mënyrën se si janë gjërat. Kur kupton se nuk mungon asgjë, e gjithë bota të përket ty.

Në banesë, jetoni afër tokës. Në të menduar, jini i thjeshtë. Në konflikt, jini të drejtë dhe bujarë. Në qeverisje, mos u përpiqni të kontrolloni. Në punë, bëni atë që ju pëlqen. Në jetën familjare jini plotësisht të pranishëm.

Manifestoni qartësinë, përqafoni thjeshtësinë, zvogëloni egoizmin, kini pak dëshira.

Në qendër të qenies sate e ke përgjigjen; ti e di se kush jeni dhe ti e di se çfarë do.

Njeriu i mençur nuk grumbullon thesaret e tij. Sa më shumë që u jep të tjerëve, aq më shumë ka për veten.

Një lider është më i miri kur njerëzit mezi e dinë se ekziston, kur puna e tij të jetë kryer, qëllimi i tij të përmbushet, ata do të thonë: ne e bëmë vetë.

Kur je i kënaqur të jesh thjesht vetvetja dhe nuk krahasohesh apo konkurron, të gjithë do të të respektojnë.

Asgjë nuk është më e butë apo më fleksibël se uji, por asgjë nuk mund t’i rezistojë./Elida Buçpapaj

 

blank

Aforizma nga Jean Cocteau (Zhan Kokto, 5 korrik 1889- 11 tetor 1963)

VOAL- Një poet i vërtetë nuk stërmundohet të jetë poetik. As kopshtari i luleve nuk aromatizon trëndafilat e tij.
Unë besoj në fat: si mund të shpjegosh ndryshe suksesin e atyre që ty nuk të pëlqejnë?
Poeti është një gënjeshtar i cili gjithmonë thotë të vërtetën.
Një artist origjinal është i pazoti të kopjojë. Prandaj atij i duhet vetëm të kopjojë në mënyrë që të jetë origjinal.
Arti është një martesë midis vetëdijës dhe pavetëdijës.
Që nga dita e lindjes sime, vdekja ime filloi ecjen e saj. Ajo po ecën drejt meje, pa nxituar.
Nuk e ke parë kurrë vdekjen? Shikoni çdo ditë në pasqyrë dhe do ta shihni atë si bletët duke punuar në një koshere xhami.
Atë që publiku kritikon tek ti, kultivoje. Je ti.
Instinkti i pothuajse të gjitha shoqërive është të mbyllin këdo që është vërtet i lirë. Së pari, shoqëria fillon duke u përpjekur t’ju rrahë. Nëse kjo dështon, ata përpiqen t’ju helmojnë. Nëse edhe kjo dështon, përfundoni duke i ngarkuar nderimet mbi kokën tuaj.
Poeti nuk shpik. Ai dëgjon.
Njeriu kërkon t’i ikë vetes në mit dhe e bën këtë me çdo mjet që ka në dispozicion. Droga, alkooli ose gënjeshtra. Në pamundësi për t’u tërhequr në vetvete, ai maskohet. Gënjeshtrat dhe pasaktësia i japin atij disa momente ngushëllimi.
Kam humbur shtatë miqtë e mi më të mirë, që do të thotë se Zoti më ka mëshiruar shtatë herë pa e kuptuar. Më dha hua një miqësi, ma mori, më dërgoi një tjetër.
Merrni një vend të zakonshëm, pastrojeni dhe lustrojeni, ndriçojeni në mënyrë që të prodhojë të njëjtin efekt rinie, freskie, origjinaliteti dhe spontaniteti si në fillim, dhe ju keni bërë punën e një poeti. Pjesa tjetër është letërsi.
Nëse një vetmitar jeton në një gjendje ekstaze, mungesa e rehatisë së tij bëhet kulmi i rehatisë. Ai duhet të heqë dorë nga ajo.
Stili është një mënyrë e thjeshtë për të thënë gjëra të ndërlikuara.
Jeta është një rënie horizontale.
Arti prodhon gjëra të shëmtuara të cilat shpesh bëhen më të bukura me kalimin e kohës. Moda, nga ana tjetër, prodhon gjëra të bukura të cilat gjithmonë bëhen të shëmtuara me kalimin e kohës.
Në Paris, të gjithë duan të jenë aktorë; askush nuk kënaqet të jetë spektator./Elida Buçpapaj

Send this to a friend