ANKARA – Drejtori i Policisë së Stambollit Mustafa Çalışkan shpalosi informacione para Komisionit hetimor të Kuvendit i themeluar për hetimin e tentativës së grusht shtetit më 15 korrik nga FETO, si dhe ndikimin e puçeve dhe grupimeve klandestine mbi politikën

Çalışkan tregoi se mbrëmjen grusht shtetit më 15 korrik kanë qenë në përgatitje të një operacioni të rëndësishëm kundër DEASH-it, ndërkohë që zv/drejtori i policisë e kishte telefonuar dhe i kishte thënë se “është telefonuar nga një zyrtar ushtarak dhe se është shpallur shtetrrethim”.

Siç tha Çalışkan, atë quanin “mbase i çmendur” për shkak se nuk i përmbahej rrjedhës së zakonshme të jetës. “Megjithatë, drejtori përgjegjës për urën më telefonoi më vonë dhe më tha se 30-40 ushtarë po përpiqen t’i çarmatosin policët. Nuk na shkoi mendja te puçi, por e dinim natyrisht që kjo nuk ishte një gjë normale”, vazhdoi Çalışkan.

Pasi shkoi te ura, siç tha Çalışkan, ai ka parë se ajo qe mbyllur.

“Deshëm të afrohemi. Ata hapën zjarr në ajër. Erdh komandanti ynë dhe prefekti. Mendoja që fillimisht mund t’i bindim ose të përleshemi me këta e ta hapim urën. Ndërsa po i merrnim të gjitha këto vendime, dëgjuam se tanket ishin pozicionuar në vende të ndryshme. Intervenimin në urë e lamë në pritje. Kur tanket u aktivizuan, atëherë e kuptova se nuk po ndodhte diç normale”, tregon ai.

Rreth orës 10:30 përmes radio-komunikimit bëra lajmërimin që ‘Assesi nuk do t’i dorëzojmë armët dhe nuk do të ndahemi nga vendet ku jemi’. Pas atij lajmërimi, forma e ngjarjeve ndryshoi. Thashë që ‘Së bashku me qytetarët nuk do ta dëmtonim palën përballë nesh dhe t’ua bënim me dije se edhe ata janë bijtë e këtij atdheu’. Kjo ishte vështirësia më e madhe. Nuk kishte lëkundje te asnjëri nga ndihmësit e mi. Kam 40 ndihmës. Po të lëkundej vetëm njëri, fuqia do të na reduktohej për 25 përqind”.

Çalışkan vazhdoi të rrefejë se si së bashku me qytetarët kishin filluar të ecnin drejt urës. “U thash që ta mbrojnë Drejtorinë Policore, kështu që u formuan dy rreshta. Njerëzit u rreshtuan para një njeriu që nuk e njihnin. Më pas unë u thash që të hapeshin se ne të paktën kishim jelekë anti-plumb, mirëpo asnjëri nuk u hap”, vazhdoi më tej Çalışkan, duke shtuar se ato çaste dëshmor ka rënë roja e afërt e tij polici Münir Alkan, ndërkohë që një roje tjetër ishte plagosur rëndë, kurse një sekretar privat më lehtë.

Ai tregoi se si atë natë kishin bërë lajmërime me megafon, për t’i mbrojtur qytetarët, njashtu edhe për t’i bindur puçistët, dhe se si kohë pas kohe kanë hapur zjarr ndaj puçistëve. “Kudo që hapnim zjarr, ata gjuanin me tanke. U bënë katër gjuajtje me tank, edhe atë drejtpërdrejt në vendin ku kishte njerëz. Njëri nga tanket kaloi përtej një automjeti policor për shpërndarjen e turmave dhe copëtoi 3-4 qytetarë”, tha ai.

Madje, siç tha Çalışkan, u kishte ardhur ndërmend t’i merrnin tanket nga ushtarët. Për këtë, ai e kishte informuar edhe nëngjeneralin Yavuz Türkgenci, major gjeneralin e atëhershëm dhe njëherësh kryetar i Divizionit të Planeve dhe Politikave pranë Shtatmadhorisë Turke, i cili mbrëmjen e puçit bashkëvepronte me policët. Më pas, rrëfeu Çalışkan, kishin ardhur në përfundim se kjo gjë mund të kthehej në katastrofë duke patur parasysh se qytetarët nuk dinë t’i drejtojnë tanket.

Çalışkan potencoi se Türkgenci atë natë ka kryer shërbime të mëdha dhe u ka ndihmuar shumë atyre. “Veçanërisht në mëngjes pas orës 4:00-5:00 kishin dobi të madhe nga ai. Mobilizoi shumë njerëz dhe ishte së bashku me ne në shumë vende dhe përleshje. Madje, një kolonel që vepronte nën urdhërin e tij ra dëshmor, ndërsa një tjetër kolonel u plagos rëndë. Nga ai pamë dobi të madhe edhe në shumë vende të tjera. Ai është hero. Dha kontribute të shumta”, u shpreh Çalışkan.

“Në 26 pika të ndryshme në Stamboll kishte përpjekje kundër puçistëve”

“Bëmë një punë pa marrë lejen e kryetarit të shtetit, megjithatë, bëmë diç të duhur. Rreth orës 11:00-12:00 një zëvendës drejtor i policisë publikoi një mesazh. Ai mesazh i ftonte qytetarëve. Një zëvendës drejtor i policisë zhvilloi bisedë me Muftininë rreth thirrjeve nga xhamitë. Muftiu tha se kjo është e mundur me udhëzim nga Presidenca e Çështjeve Fetare. U realizua kontakt edhe me të”, tha Çalışkan, për bërë të ditur më tej se për t’i ndaluar tanket kishin përdorur të gjitha automjetet e mundshme, duke filluar nga metrobusët e deri të automjetet e rënda.

Çalışkan tha se mbrëmjen e tentativës për puç përpjekje kundër puçistëve kishte në 26 pika të ndryshme në Stamboll. Ai bëri të ditur se gjatë kësaj periudhe dëshmorë kanë rënë 99 persona, gjashtë prej të cilëve nga policia. Po ashtu, një nënkolonel puçist i cili ka ardhur me tank në drejtorinë policore te Rruga Vatan ishte kapur dhe nga telefoni i tij ishte gjetur grupi në Whatsapp ku kishin komunikuar 104 persona. Siç u shpreh Çalışkan, kjo gjë u kishte sjellë dobi të madhe.

Ai më tej potencoi se Drejtoria Policore e Stambollit ishte sjellur me kujdes të madh gjatë tentativës për puç. “Domethënë, përballë nesh kishim persona që i shihnim si armiq, persona që hapnin zjarr mbi ne dhe që na fyenin rëndë. Megjithëkëtë, policia nuk u kundërpërgjigj ndaj këtyre në asnjë mënyrë. Kur ushtarët u arrestuan, 99 përqind, mund të them edhe 100 përqind, asnjëri nuk u keqtrajtua”, deklaroi Çalışkan.

Ai rrëfeu se një gjeneral brigade puçist ishte dërguar personalisht nga vetë me makinë të blinduar në polici pa u treguar qytetarëve. Madje, ai tha se ia kishte tërhequr vërejtjen një polici i cili kishte filluar ta fyente një oficer puçist. “Asnjërin nuk do ta fyejmë dhe ofendojmë. Nuk do të bëjmë asgjë negative. Mbase këta meritojnë çdo gjë, megjithatë, kjo nuk është detyra jonë”, kishte thënë atë çast Çalışkan.

“Zoti të mos e sprovojë atdheun tonë në këtë mënyrë sërish”

Çalışkan më tej tha se presidenti Recep Tayyip Erdoğan e kishte telefonuar personalisht dhe e kishte pyetur se për sa kohë mund ta zbrazë kullën e aeroportit. I kapluar nga emocionet, vazhdoi Çalışkan, ishte përgjigjur se një gjë të tillë mund ta bënte brenda 10-15 minutave.

“Po të më pyeste tani, do t’i thoja një orë. Besoni, në mënyrë shumë interesante kjo gjë me të vërtetë u realizua brenda 10-15 minutave. Zoti nuk na turpëroi dhe forcat speciale morën kullën. Ia kthyem përgjigjen presidentit dhe i thamë se ‘Kulla është marrë’, me çka ai realizoi zbritjen”, rrëfeu Çalışkan.

Atë natë, siç tregoi Çalışkan, policët e Drejtorisë Policore të Stambollit zbatuan detyrën pa asnjë justifikim. “Ishte ditë e vështirë. Zoti të mos e sprovojë atdheun tonë në këtë mënyrë sërish”, tha ai.

“Policët e njohin më së miri strukturën e quajtur FETO”

Çalışkan tha se ata që e njohin më së mirë strukturën e quajtur FETO janë policët. Më tej, ai vazhdoi me shpalosjen e të dhënave:

“Çdo kush në intitucionin policor di çdo gjë për këta. Dikush mund t’i dojë, dikush të mos i dojë e dikush të jetë kundër, por secili di çdo gjë për ta. Ai që lexon dhe hulumton qoftë pak dhe përcjell zhvillimet nuk e ka të vështirë të krijojë lidhje mes tentativës për grusht shteti dhe kësaj strukture, madje edhe pa parë diçka konkrete. Kur tanket dhe ushtarët, në mendje qartazi m’u shfaq mendimi se 90 përqind e këtyre qëndrojnë pas kësaj pune. Një refleks dhe parashikim për një ndodhi të tillë e kishim të gjithë. Jo se mendonim se do të bënin puç, megjithatë, edhe ata vetë kishin thënë dhe kishin aluduar se do të bënin ndonjë marrëzi, shkruanin opinione në gazeta dhe jepnin mesazhe të çuditshme”.

“Mbrëmjen e 15 korrikut nuk kemi patur asnjë informacion konkret”

I pyetur nëse kanë patur ndonjë informacion para 15 korrikut si paralajmërim se mund të ndodhë grusht shteti, Çalışkan u përgjigj se “Mbrëmjen e 15 korrikut nuk kishim asnjë informacion konkret, deri sa na u tha se mbi urë ka ushtarë”.

“Ushtarët kishin shumë besim në vete. Ata kishin marrë urdhër të qartë. Atyre qe thënë diç si ‘Jini të pamëshirshëm. Kjo punë mbaron brenda një ose dy orëve. Përballë jush nuk mund të dalë as polic e as qytetar’. Për këtë arsye edhe ishin shumë të vendosur dhe të pamëshirshëm. Kishin vetëbesim të skajshëm”, u shpreh Çalışkan.

“Kjo organizatë nuk është organizatë e thjeshtë”

“Organizata përballë nesh vërtetë është organizatë shumë e madhe. Organizata përballë nesh është organizatë me mbështetje dhe kapacitet veprimi ndërkombëtarisht dhe e cila ka përdorur me shkathtësi pikat e ndishme në Turqi. Ata kanë arritur t’i helmojnë njerëzit në atë mënyrë, sa t’i detyrojnë të hapin zjarr ndaj bashkëqytetarëve të tyre. Kjo organizatë nuk është organizatë e thjeshtë. Kjo organizatë është më e madhe sesa që kemi menduar”, tha Mustafa Çalışkan.

Duke potencuar se hetimet në lidhje me FETO-n po vazhdojnë 99 përqind në mënyrë të saktë, Çalışkan vuri në dukje se mund të ketë 1 përqind gabime.

“Duhet të lirohemi nga shprehjet ‘polic idealist’ (Ulkücü, doktrinë nacionaliste në Turqi) ose ‘polic gylenist’. Do të kemi një lloj polici, e ai do të jetë polici i shtetit”, vazhdoi Çalışkan, duke u shprehur tutje se njerëzit që e duan shtetin dhe i respektojnë ligjet e vazhdojnë luftën e tyre kundër kësaj strukture të quajtur FETO.

“Çështja se si janë rritur me kafshatën e këtij shteti dhe më pas janë shndërruar në përbindësh pas marrjes së disa njohurive fetare është temë më vete për doktoratë. Kjo nuk është gjë që kuptohet. Kanë ktyher të birin kundër të atit, kanë shpërndarë familje dhe popullin. Madje, kanë krijuar edhe fe paralele”, konsideroi Çalışkan.

Ai tha se vendi ku struktura e FETO-s ka është vendosur më së shumti dhe e ka dalluar është policia. Për këtë arsye, siç tha ai, problemet më të mëdha janë përjetuar mu në polici.

Duke folur edhe për shkarkimet në polici, Çalışkan tha se “Nëse në vendin tim do të ishte ndonjë person tjetër, po të mos kishte shkarkime, apo po të mos kishte intervenim më 17-25 dhjetor, e them me keqardhje se do të duhej t’i bindeshim. Nuk e di se kush do të mund të bëhej drejtor i Policisë së Stambollit, por po të ishte njeri i kësaj strukture, atëherë ai do të na thoshte: ‘Shokë uluni, ne nuk duhet të dalim përballë ushtarëve. Ata janë ushtarë turq. Rrini aty ku jeni’, dhe në këtë mënyrë dëmet do të ishin dy-trefish më të mëdha”.

Çalışkan tregoi se struktura e quajtur FETO në të kaluarën i kishte hapur shumë probleme dhe e kishte munduar. Ai rrëfeu se ishte dënuar katër vite në Gjykatën e Krimeve të Rënda për shkak të akuzës së hapur nga ish-prokurori Mehmet Berk dhe në këtë mënyrë nuk ka mundur të gradohet në pozitë. Siç theksoi, të gjithë gjykatësit dhe prokurorët që e kishin gjykuar në të kaluarën sot gjenden ose në burg, ose janë arratisur.

“Çështja e snajperit në urë, legjendë e qytetit”

“Nëse puçin e 15 korrikut e lidhni vetëm me ushtarët, atëherë gaboni. Ushtria ishte vetëm një dimension i kësaj pune. Kemi të bëjmë me një organizatë shumë të madhe. Kemi të bëjmë me një organizatë që me financat, arsimin dhe marrëdhëniet ndërkombëtare aktualisht përpiqet të krijojë një diasporë armike në shumë vende të botës dhe që ka mbështetjen e shumë shteteve”, theksoi Çalışkan.

Ndërkaq, në lidhje me pretendimet për praninë e një snajperisti në Urën e Bosforit, ai tha se “Çështja e snajperit është legjendë e qytetit. Aty nuk kishte snajper. Ajo që valëvitej mbi urë nuk ishte snajper. Kjo organizatë ka dëmtuar çdo gjë tonën, madje edhe shërbimin informativ. Na kanë dëmtuar shumë në aspektin e shërbimit informativ. Është e qartë se kanë marrë shumë përgjime në mënyrë të paturshme”.

Çalışkan tha se nuk ka parë asnjë listë të përgatitur nga puçistët për ekzekutim siç pretendohet, dhe se nuk e di nëse lista të tilla ka në qytetet e tjera.

Po ashtu, në komision mori pjesë edhe antipuçisti Sabri Ünal i cili mbrëmjen e tentativës mbi të kaluan dy tanke, duke mbajtur një fjalim të shkurtër. Ünal tha se komisioni është i rëndësishëm sa i përket punës së saktë, arritjes së rezultateve dhe përmbushjes së pritjeve të qytetarëve për zbardhjen e fajtorëve që qëndrojnë prapa grusht shtetit. aa

Muharrem Zejnullahu, Konsulli i përgjithshëm i nderit të Republikës së Shqipërisë në BeH dhe ish-ambasadori i parë i BeH në Shqipëri ( Samir Yordamoviç/AA )

SARAJEVË – Do të angazhohemi dhe do të punojmë maksimalisht që Bosnjë e Hercegovina (BeH) dhe Shqipëria sa më shpejt të jetë e mundur të hapin ambasadat në Tiranë dhe Sarajevë, tha në një intervistë për Anadolu Agency (AA) Muharrem Zejnullahu, Konsulli i përgjithshëm i nderit të Republikës së Shqipërisë në BeH dhe ish-ambasadori i parë i BeH në Shqipëri.

Në fillim të javës në Sarajevë u hap Konsullata e përgjithshme e nderit të Shqipërisë në Bosnjë, dy vite pas mbylljes së ambasadës të Shqipërisë në Sarajevë. Kjo ambasadë në BeH ka vepruar nga viti 2010 deri në vitin 2014, ndërsa ambasada BeH-së në Shqipëri ka vepruar nga viti 1993 deri 1998.

“Më vjen mirë që gjatë vizitës të kthimit në Bosnjë dhe vizitës së ministrit të Jashtëm Igor Cërnadag, ministri i Punëve të Jashtme të Shqipërisë, Ditmir Bushati u shoqërua me aktivitetet që kanë të bëjnë me një marrëveshje shumë të rëndësishme në drejtim të përmirësimit të bashkëpunimit mes BeH dhe Shqipërisë në trafikun detar dhe transport. Marrëdhëniet mes BeH-së dhe Shqipërisë u ftohën paksa pas mbylljes së ambasadës shqiptare në Sarajevë, por në gjithë këtë është një tregues i ri se në këto ujëra politike mes BeH-së dhe Shqipërisë, që është shumë e rëndësishme të theksoj, nuk ka çështje të hapura”, tha Zejnullahu.

Tendencat e Serbisë për ndarjen e Kosovës është në vazhdën e ndryshimeve gjeopolitike që kanë ndodhur në të kaluarën dhe në kohët e fundit në Ballkan, janë si rrjedhojë e aspiratave të saj territoriale për një Serbi të madhe!

Është e kuptueshme se, çdo shtet në rajon ka synuar që të përfshijë sa më tepër vend por, natyrisht, këtë është munduar ta realizojë në mënyrë diplomatike, por jo edhe Serbia çdoherë.

Ky “shtet” i themeluar dhunshëm dhe akoma mbijeton dhunshëm i pozicionuar në pjesën qendrore të Ballkanit, asnjëherë nuk ka qenë i kënaqur me hapësirën e uzurpuar nga shqiptarët që pat përfshirë brenda kufijve të saj.

Duke e përkrahur idenë për krijimin e një Serbie të madhe, ka qenë burimi kryesor i paraqitjes së shumë konflikteve dhe luftërave të armatosura gjatë dy shekujve të fundit.

Karakteristika kryesore e pretendimeve dhe e politikës serbe gjatë kësaj periudhe ka qenë mosdurimi ndaj nacionaliteteve dhe përkatësive të tjera fetare.

Është i paktë numri i shteteve në Europë, të cilët prej vitit 1875 gjer më sot të kenë shkaktuar kaçë konflikte të armatosura, dhe që, prej vitit 1804 (Kryengritja e parë serbe) gjer më 1991, për shumë herë ta ketë zgjeruar territorin e vet me dhunë ndaj të tjerëve edhe prapë të mos jetë e ngopur!!!

Nga kjo shihet se konfliktbërës, në të kaluarën e në kohët e fundit, është vetëm Serbia e madhe e udhëhequr me politikën e vet nacionalshoviniste e ekspansioniste.

Gjithashtu, më duhet të theksoj se nuk ka shtete dhe popuj fqinjë në rajon me të cilin nuk kanë luftuar serbët dhe që nuk i kanë marrë dhunshëm territor gjatë dy shekujve të fundit.

Serbia e madhe vazhdimisht ka patur një qëndrim diskriminues bile edhe racist ndaj grupeve etnike dhe pakicave kombëtare brenda territorit të Serbisë së madhe. Rast i këtillë është me Shqiptarët, Hungarezët, Gjermanët dhe me Turqit e myslimanët e Bosnjës dhe në Sanxhak e në Malin e Zi. Brenda kufijve të dhunshëm të saj është bërë edhe spastrim etnik.

Asnjëherë territori serb nuk ka qenë i rrezikuar nga vendet fqinj, por gjithmonë ka ndodhë e kundërta, vendet fqinj kanë qenë të rrezikuar nga Serbia e madhe.

Që të jetë Ballkani i qetë, duhet të mos jetë Serbia e Madhe.

Duhet të ndahet Vojvodina, Sanxhaku, Toplica e Hashania me Kosovën Lindore.

Vendi i Lekës; 27.10.2016

Kryetari i Kuvendit të Madh Popullor të Turqisë (TBMM), Ismail Kahraman (D) zhvilloi një takim me ministrin e Punëve të Jashtme të Shqipërisë, Ditmir Bushati (M) ( Halil Sağırkaya/AA )

ANKARA – Kryetari i Kuvendit të Madh Popullor të Turqisë (TBMM), Ismail Kahraman zhvilloi një takim me ministrin e Punëve të Jashtme të Shqipërisë, Ditmir Bushati.

Në fjalimin e tij në sallën e takimi të Këshillit Presidencial të TBMM-së, Kahraman u shpreh se ndien kënaqësi për praninë e ministrit Bushati në Turqi dhe mikpritjen që ia bënë në Kuvend.

Pas xhirimeve të shkurtëra nga mediat, mbledhja u zhvillua e mbyllur për mediat.

Zgjedhjet e fundit në Mal të Zi, përveç luhatjeve mbi orientimin e këtij shteti të Ballkanit në mes të vazhdimit të kursit euro-atlantik apo kthimit nën ndikimin e Serbisë dhe të Rusisë, u veçuan edhe nga zbehja gati deri në mospërfaqësim të plotë të shqiptarëve të atjeshëm në Parlamentin e këtij vendi, si shprehja më shqetësuese e politikave diskriminuese të qeverisë malazeze ndaj shqiptarëve. Për rrjedhojë, nga 81 anëtarë të Parlamentit, pavarësisht që së paku zyrtarisht paraqesin mbi 5% të banorëve, vetëm një shqiptar është zgjedhur, duke shënuar kështu nivelin më të ulët të përfaqësimit të tyre që nga viti 1990.

Tkurrja e shqiptarëve të Malit të Zi nga katër deputetë në 2009, dy në 2012 dhe së fundi me vetëm me një mandat, është shkaktuar nga së paku dy lloj faktorësh. Para së gjithash, politikat e vazhdueshme diskriminuese me pasoja të shpërnguljes masive, në disa zona deri në 50%, varfërisë e asimilimit, të nxitura nga mungesa e të drejtës për edukim dhe arsimim në gjuhën shqipe, diskriminimit të shqiptarëve në administratë dhe punësimit në institucione, si dhe papunësisë në përgjithësi, ku vetëm rreth 1% e administratës shtetërore përbëhet nga shqiptarët. Pasoja e drejtpërdrejtë e shtypjes dhe pamundësisë së punësimit ka bërë që një pjesë e shqiptarëve të asimilohen edhe zyrtarisht, sikurse një numër i ndjeshëm i tyre kanë votuar partitë politike malazeze dhe jo ato shqiptare.

Më tej, disa aspekte të procesit zgjedhor që shtrihen në përçarjen përbrenda korpusit të partive politike shqiptare dhe mosdalja me një listë të vetme zgjedhore, si dhe disa kufizime të procesit zgjedhor, siç është e drejta e votës e kufizuar me qëndrimin prej së paku 24 muajsh të fundit në Malin e zi, ka bërë që shumë shqiptarëve që jetojnë përkohësisht jashtë Malit të Zi t’u pamundësohet e drejta e votës.

Paraqitja në zgjedhje me tre lista zgjedhore ishte hapi më i dëmshëm që solli humbjen e së paku edhe dy mandateve të sigurta. Subjektet shqiptare që morën pjesë në këto zgjedhje, “Shqiptarët e vendosur” (Forca, UDSH e ASH) fitoi 4700 vota apo 1.2% dhe fitoi mandatin e vetëm, ndërsa Koalicioni shqiptar ”Me një qëllim” që fitoi 3500 vota apo 0.9% dhe LDSH me 1500 vota apo 0.40% mbetën pa asnjë deputet. Vetëm nga këto të dhëna bëhet e qartë se nëse do të dilnin me një listë të vetme do të kishin së bashku 9700 vota dhe do të arrinin pa vështirësi tri mandate dhe me shumë gjasë edhe të katërtin. Një rezultat i tillë, do ta bënte faktorin shqiptar edhe më të rëndësishëm në krijimin e Qeverisë, sidomos kur kihet parasysh rezultati i ngushtë në mes të dy kampeve malazeze dhe vështirësitë e krijimit të institucioneve.

Po ashtu, trajtimi jo i barabartë i të gjitha pakicave kombëtare kur bëhet fjalë për pragun zgjedhor dhe kuotat për mandate e kanë determinuar mospërfaqësimin e drejtë të shqiptarëve në Parlamentin malazez. Kjo ka bërë që mandati i shqiptarëve të kushtojë rreth dhjetë mijë vota, gjersa e njëjta gjë nuk ka ndodhur me pakicat tjera, e veçmas me pakicën kroate, e cila me ligjin për zgjedhjet e ka të garantuar të drejtën për një deputet në qoftë se marrin të paktën 0,35 % të votave. Madje, edhe mandati i partive malazeze ka peshuar dukshëm më pak vota sesa mandati i shqiptarëve. Një mandat për partinë e Gjukanoviqit peshon mesatarisht rreth 4500 vota, gjersa mandati i vetëm i shqiptarëve rreth 10.000 vota. Për këto kufizime, e veçmas për mohimin e të drejtës së votës, Mali i Zi kishte marrë vërejtje nga OSBE-ODHIR e Këshilli i Evropës, por për të njëjtat kishte heshtur tërësisht Qeveria e Shqipërisë dhe ajo e Kosovës.

Ky moment pafuqie i shqiptarëve të Malit të Zi, më shumë se sa simptomë e tjetërsimit të shqiptarëve është pikë arritjeje e një procesi të vazhdueshëm e intensiv të diskriminimit gjuhësor, kulturor, ekonomik e politik nga qeveritë malazeze. Kjo është pika ku koniunktura zyrtare malazeze kah moti kishte ecur me politikat e saja përjashtuese ndaj shqiptarëve. Edhe më të rëndë e bën fakti që ky diskriminim e ndryshimet e pafavorshme të sistemit zgjedhor janë bërë në një kohë kur qeveritë respektive shqiptare e kanë gojën plot për raportet miqësore me Qeverinë e Malit të Zi. Në këtë kontekst, thuajse ka një raport tërësisht të zhdrejtë në mes të raporteve zyrtare të Shqipërisë e Kosovës me Malin e Zi dhe gjendjes së shqiptarëve në këtë shtet. Rrjedhimisht, jo vetëm se raportet në mes të shteteve nuk po reflektohen edhe në përmirësimin e trajtimit të shqiptarëve në Mal të Zi, por pikërisht në vitet e fundit faktori shqiptar i atjeshëm ka pësuar tkurrje të vazhdueshme politike, duke arritur në pikën më të ulët të përfaqësimit. Natyrisht që përçarjet dhe shpërndarja e shqiptarëve në tri lista zgjedhore e ka bërë të pritshme këtë disfatë, por edhe ndryshimet në legjislacionin zgjedhor në vitet e fundit kanë ndikuar që fuqia politike e shqiptarëve të reduktohet edhe nominalisht nga pesë deputetë që mund të fitonin shqiptarët në tre, për të përfunduar praktikisht në një përfaqësues të vetëm, ndërsa Tirana dhe Prishtina zyrtare vazhdojnë të shpërfillin gjendjen dhe fatin e bashkëkombësve tanë atje.

Diskriminimi dhe pamundësia për të ruajtur identitetin kombëtar po bën që shqiptarët në zona të caktuara ku ndodhen pakicë të heqin dorë nga të qenit shqiptar apo së paku duke votuar për partitë politike malazeze si rrugë e vetme për të mbijetuar e gjetur punë. Është e domosdoshme që qeveria zyrtare e Shqipërisë dhe ajo e Kosovës të ngrenë një strategji të përbashkët për të drejtat politike, sociale e kulturore të shqiptarëve atje, me kërkesa konkrete për Qeverinë e Malit të Zi, me qëllim të garantimit që shqiptarët të kapërcejnë sforcimin për të mbajtur gjallë identitetin e tyre, në mundësi të zhvillimit dhe jetesës së dinjitetshme pa pasur nevojë të mohojnë identitetin e tyre shqiptar.

Deputeti i vetëm shqiptar në Mal të Zi, Genc Nimanbegu që ka fituar mandat në parlament pas zgjedhjeve të së dielës, ka thënë se numri i votave shqiptare ka rënie.

Ai në Ora e Fundit ka shprehur habinë e tij se si edhe nga shqiptarët kanë votuar partitë malazeze, njofton Klan Kosova.

“Sigurisht ende nuk janë rezultatet, por duket se janë 3000 mijë vota më pak. Janë partitë malaziase që kanë marrë votat e shqiptarëve.”

E nga dy mandate sa kishin shqiptarët deri tash, shkas i humbjes se njërit janë përçarjet e shqiptarëve atje.

“Nëse do të ishim në lista të përbashkëta do t’i fitonim dy deputet.”

“Kësaj radhe kemi garuar me tri lista. Pozicioni im është i vështirë, ku unë përfaqësoj i vetëm mbi 8000 mijë vota të shqiptarëve në Mal të Zi.”

“Edhe ambiciet e liderëve politikë shqiptarë ka bërë që të mos dilet me një listë të përbashkët. Kjo është mësim i shtrenjtë për ne.”

“Interesat e shqiptarëve në Mal të Zi do të janë në prioritetin tim, edhe pse kemi vetëm një votë në parlament”, ka thënë Nimanbegu.

Ai ka thënë se do ta mbrojë çdoherë interesin e shqiptarëve.

“Jemi të gatshëm që të punojmë më të gjitha partitë edhe ato opozitare që të shohim nj ndryshim në strukturat udhëheqëse.”

Ai ka kërkuar edhe përkrahjen e shteteve tjera shqiptare për pakicën shqiptare në Mal të Zi.

“Ne kemi bërë sakrifica edhe për pavarësinë e Malit të Zi dhe shteti i Kosovës duhet të ketë ndërgjegje që të ndihmojë pozicionin e shqiptarëve.”

“Çështja e demarkacionit duhet të jetë e matur mirë, dhe nuk duhet të ndikojnë në raportet Kosovë –Mali i Zi.”

“Kjo është çështje teknike e cila mund të shkojë edhe në arbitrazh.”

Duke përcjell deklaratat marrëdhëniet janë miqësore dhe ne duam të vazhdojmë. Një fokus i veçantë i Qeverisë së Kosovës duhet të jetë në arsim, pasi në nuk kemi universitete shqiptare.

Pas numërimit të 77 për qind të votave, partia e Millo Gjukanoviçit, DPS, po shkon drejt fitores së sigurt, por pa fituar shumicën për të krijuar e vetme qeverinë e re.

DPS-ja ka marrë 41.1 për qind të votave ose 36 mandate, derisa Fronti Demokratik 20.4 për qind, ose 18 mandate, transmeton lajmi.net.

Në anën tjetër, shqiptarët në fillim të numërimit të votave i kishin dy deputetë, mirëpo tash kanë mbetur vetëm me një.

Bëhet fjalë për koalicionin Forca që ka grumbuluar 4500 vota ose 1.20 për qind, derisa koalicioni tjetër shqiptar është afër, mirëpo jo mjaftueshëm për të siguruar një mandat. Ky koalicion ka 3500 vota ose 0.9 për qind.

Pra edhe një herë përçarja e shqiptarëve në Mal të Zi pritet t’i lë sërish ata me vetëm një deputet shqiptar në Parlamentin e ri të Mali të Zi. /Lajmi.net/

Në një deklaratë të publikuar nga kompani menaxhuese e ndërtimit dhe investimit të Tunelit Euroazi (ATAŞ), theksohet se Tuneli i Euroazisë ka marrë çmimin në aktivitetin e zhvilluar nga revista e cila publikohet në SHBA që prej vitit 1874

STAMBOLL – Tuneli i Euroazisë zgjidhet “Projekti më i mirë i tunelit në botë” për vitin 2016 nga revista Engineering News Record (ENR) Në një deklaratë të publikuar nga kompani menaxhuese e ndërtimit dhe investimit të Tunelit Euroazi (ATAŞ), theksohet se Tuneli i Euroazisë ka marrë çmimin në aktivitetin e zhvilluar me qëllim për përcaktimin e projekteve më të mira në rang botëror nga revista e cila publikohet në SHBA që prej vitit 1874.

Në ceremoninë e dhënies së çmimit të zhvilluar në New York, krahas zyrtarëve të projektit Yapı Merkezi dhe SK E&C, morën pjesë edhe konsulentët teknikë ndërkombëtarë që janë lider në këtë fushë dhe të cilët kanë kontribuar në këtë projekt.

Në ceremoni morën pjesë kryetar i Bordit Drejtues të Yapı Merkezi Holding, Ersin Arıoğlu, kryetar i Bordit Drejtues të ATAŞ, Başar Arıoğlu, dhe drejtues i lartë (CEO) i ATAŞ, Seok Jae Seo si dhe anëtarë të Bordit Drejtues të ATAŞ.

Çmimin e dhënë për projektin e ka marrë kryetari i Bordit Drejtues të ATAŞ, Başar Arıoğlu. Ai, në një fjalim në ceremoni duke vënë në dukje se tuneli është një burim krenarie për inxhinierinë turke por edhe atë botërore, deklaroi se në Stamboll po zbatojnë një projekt i cili ka tërhequr vëmendjen e botës.

Ndër të tjera Arıoğlu ka theksuar se projektin e këtij tuneli jetëgjatë e kanë ndërtuar me një strukturë të lartë gjeologjike e cila ka një aktivitet shumë kompleks, duke zbritur në një thellësi 106 metra dhe me një diametër 13.7 metër.

Pasi ka vënë në dukje se zbatimi me sukses i këtij projekti do të ofrojë guximin për shumë projekte të tjera për të cilët deri më sot nuk është treguar guxim, Arıoğlu, tha “Do të fillojnë tunelet më të thellë, më të mëdhenj dhe më të gjatë. Për këtë arsye ne tunelin e Euroazisë e cilësojmë si projekti që ka nisur një epokë të re në ndërtimin e tuneleve.”

Tuneli i Euroazisë i cili pritet të hapet më 20 dhjetor edhe më parë është nderuar me çmime ndërkombëtare. aa

Drejtori i Drejtorisë së Policisë së Malit të Zi, Slavko Stojanoviq, ka konfirmuar arrestimin e 20 personave nga Serbia, ndërkohë që për një tjetër policia është në kërkim me dyshimin se “në territorin e Malit të Zi kanë kryer vepër penale të krijimit të organizatës kriminale” dhe vepër penale të “terrorizmit”.

“Është e saktë se pjesëtarët e Drejtorisë së Policisë, gjatë natës së kaluar, në bashkëpunim me Agjencinë për sigurinë kombëtare dhe në koordinim dhe urdhër të Prokurorisë Speciale shtetërore, duke vepruar në përputhje me shënimet operative dhe të intelegjencës të cilat i ka poseduar policia, kanë arrestuar 20 persona, shtetas të Republikës së Serbisë, ndërkohë që një person tjetër, gjithashtu shtetas i Republikës së Serbisë, është në kërkim”, thuhet në një kumtesë të policisë.

Në kumtesë gjithashtu thuhet se “ata, siç dyshohet, kanë hyrë në Mal të Zi dhe kanë pasur për qëllim që fillimisht të marrin pushkë automatike dhe pastaj që sonte të kryejnë sulme në institucionet e shtetit, policinë dhe pjesëtarët e organeve shtetërore, duke mos përjashtuar edhe mundësinë e sulmeve mbi zyrtarët e lartë shtetërorë”.

“Drejtoria e policisë në lidhje me këtë zhvillim, në përputhje me procedurën, i ka dorëzuar prokurorisë informatën e planifikuar për opinion”, thuhet në kumtesën e Drejtorisë së Policisë.

Ndërsa, Kryemninistri i Mali të Zi, Milo Gjukanoviq, ka deklaruar se “Mali i Zi tashmë është një shtet stabil dhe serioz”, raporton Nacional.hr.

Gjukanoviq ka thënë se nuk pret incidente pas intervenimit të Policisë së Malit të Zi. /Insajderi.com

Një grup 15-anëtarësh, ndër të cilët edhe ish-komandanti i Xhandarmerisë serbe, Bratisllav Dikiç, është arrestuar mbrëmë natën para zgjedhjeve parlamentare në Mal të Zi, në rrethinën e Podgoricës, njoftuan mediet serbe.

Burime jozyrtare të B92 kanë thënë se grupi ka qenë i armatosur, ndërsa gjatë natës së kaluar është zbuluar vendndodhja e tij në afërsi të kryeqytetit, dhe i njëjti është arrestuar.

Më herët televizioni Pink M publikoi se grupi i udhëhequr nga Dikiq ka hyrë në Mal të Zi me sasi të mëdha armatimi dhe municioni, me qëllim që të shkaktojë konflikte të armatosura, madje edhe likuidime.

Qarqe policore jo zyrtarisht kanë njoftuar se grupi në fjalë ka hyrë në Mal të Zi “në bazë të marrëveshjes me një grupacion politik”, me qëllim që të shkaktojnë konflikt të armatosur në ditën e zgjedhjeve parlamentare, shkruan Gazeta Express.

Në Mal të Zi sot mbahen zgjedhjet e rregullta parlamentare. Drejtoria e policisë malazeze para tri ditëve paralajmëroi mundësinë që gjatë natës zgjedhore në vend të shkaktohet dhunë.

Voal – Voal.ch po risjell një deklaratë të Manolis Glezos, simbolin e rezistencës greke dhe një figurë e shquar e politikës në Greqi të shqiptuar tre vjet më parë.

—————-

Ka shokuar dhe befasuar gjithkënd fjalimi i një prej pionierëve të demokracisë moderne dhe revolucionarëve të luftës nazifashiste në Greqi, deputetit të partisë së SYRIZA-s, Manolis Glezos. Manolis Glezos mbajti këto ditë një fjalim në parlamentin grek. Në fakt ishte replikë ndaj deputetit të partisë ekstremiste të neonazistëve grekë të “Agimit të Artë”, Panagioti Iliopoulou, i cili e konsideroi deputetin e partisë së PASOK-ut, Ahmed Chatziosman “agjent të turqve”.

Glezos pohoi këto fjalë, duke iu referuar dhe ministrit të arsimit K. Arvanitopoulos: “Ftoj ministrin e Arsimit të deklarojë, nëse është apo jo grek, sepse mbiemri i tij tregon se është arvanit. Po shikoja me vëmendje të madhe listën e emrave të deputetëve. Nga 38 deputetë, dy kanë emra turq dhe nga 36 të tjerët, 13 prej tyre kanë emra që nuk janë grekë, por janë të gjitha emra të huaj. Nuk kanë kuptuar ende se jemi dy popuj që jetojnë njëri pranë tjetrit.

Kështu, popullin fqinj nuk mund ta dëbosh. Fëmijën tënd mund ta përzësh nga shtëpia. Nga shtëpia e babait mund të largohesh. Bashkëshorten mund ta ndash, por popullin fqinj nuk mund ta ndash. Duhet të kemi mirëkuptim, paqe dhe solidaritet midis nesh që të bashkëjetojmë”.

Manolis Glezos është simboli i të majtës greke. Sot ai është 94 vjeç.

Manolis Glezos është mësuar me veprime konkrete. 64 vjet më parë ai hoqi flamurin me kryqin e thyer nga Akropoli me ndihmën e një shoku. Ai u kap nga nazistët në vitin 1942 dhe u torturua në burg.

Zoti Glezos kaloi shumë vite në burg edhe nën juntën ushtarake të krahut të djathtë. Vetëm një protestë ndërkombëtare arriti ta ndalte ekzekutimin e tij.

Zoti Glezos është një luftëtar i paepur që gjithmonë thotë të vërtetën.

“Gjithë ata miq që kam humbur…, secili nga shokët e mi më thoshte…” Mos më harro”.

/2013