VOAL

VOAL

Please Wait ...
0%

Xhemile Fetaji, kandidate e SP për këshilltare kantonale në Thurgau në partin SP shpreson të fitojë Nga Hava Kurti Krasniqi

By | February 15, 2020
1 Comments
  • VOAL 3 months ago Reply

    […] Xhemile Fetaji, kandidate e SP për këshilltare kantonale në Thurgau në partin SP shpreson të fi… […]

Komentet

Rozafa = Gruaja në mur – Nga NOEMI LUSHAJ*, Zvicër

-Unë do të doja t’ju tregoja një legjendë që unë e dua shumë, por për të cilën ndjenjat e mia janë më tepër ambivalente. Midis kulturës, dashurisë së nënës, tradhtisë, nderit, traumës, patriotizmit, frikës, mbijetesës dhe lavdërimit për vetëmohimin, këtu ka shumë për të dashur – dhe për të urryer-

Historinë e mëposhtme ma tregoi për herë të parë babai im, me sytë e tij plot lot, ndërsa unë shëtisja nëpër rrënojat e kalasë së një qyteti historik të Shqipërisë veri-perëndimore të quajtur Shkodër. Kalaja, e cila ishte ndërtuar strategjikisht në një kodër me pamje nga qyteti në antikitet, u emërua pas protagonistit kryesor të legjendës për ndërtimin e ndërtesës: Rozafa. Në atë kohë unë isha ende fëmijë, por historia e kësaj gruaje të re më la një përshtypje të përhershme, kështu që unë kurrë nuk e kam harruar atë dhe mendoj për të përsëri dhe përsëri. Tradicionalisht, kjo legjendë përcillet gojarisht nga brezi në brez në Shqipëri dhe deri më tani unë në fakt e kam treguar atë vetëm si një histori para gjumit për miqtë ose të dashuruarit. Tani po e ndaj me ju, të dashur lexues! Edhe nëse besoj se legjendat, si produktet e tjera kulturore, gjithmonë mbeten pjesërisht të errëta. Sepse, pavarësisht nëse dëgjohen ose lexohen, dhe nëse kuptohen vërtet, historitë janë aty që thjesht të përfshihen me to… Nëse jeni me fat, mund të jeni në gjendje të merrni diçka me vete – për shoqërinë, për njerëzit, për veten tuaj.

Një herë e një kohë

Dikur, jo shumë larg maleve të magjepsura, ishin tre vëllezër. Ata punuan shumë fort çdo ditë për të ndërtuar një fortesë për të mbrojtur qytetin e tyre nga sulmuesit. Ata ishin murator shumë të aftë, por për tre netë me radhë muret e kalasë u shembën ndërsa flinin dhe çdo mëngjes duhej të fillonin nga e para. Kështu që ata qëndruan natën tjetër për të zbuluar se kush po shkatërronte punën e tyre. Ata vështirë se mund ta besonin: nuk ishin njerëzit që shkatërruan punën e tyre, por një forcë e padukshme, misterioze. Në atë moment një burrë i moshuar u shfaq para tyre nga mjegulla. Ai tha se dinte një mënyrë për të hequr mallkimin, por kostoja ishte e lartë sepse ishte gjaku i njeriut që shpirtrat kërkonin. Më saktësisht, vëllezërit do të duhet të sakrifikojnë një të dashur, përkatësisht atë të grave të tyre që do të sjellë ushqimin të nesërmen: kjo duhet të muroset e gjallë në kështjellë. Burrat nuk kishin zgjidhje tjetër veçse ta pranonin këtë. Ata u zotuan të mos i thoshin asnjë fjalë askujt në lidhje me çështjen – shansi do të vendoste se kush do të flijohej.

Kështu që në mbrëmje të tre burrat u kthyen te familjet e tyre me zemër të rëndë. Dy të moshuarit nuk e mbajtën premtimin dhe i paralajmëruan gratë e tyre. Vetëm vëllai i vogël, i cili nuk mbylli sytë atë natë, ishte i sinqertë dhe nuk i tregoi të dashurit të tij për profecinë.

Gruaja e tij ishte Rozafa: një nënë e re e dashur, buzëqeshja e së cilës mund të ngrohte netët më të ftohta të dimrit. Kur dielli u ngrit të nesërmen, gruaja e vëllait të madh pretendoi se, për fat të keq, ajo u sëmur atë natë. Gruaja e vëllait të mesëm tha se ajo kishte një takim me prindërit e saj në qytet. Kur vjehrra e saj i kërkoi Rozafës që të sillte bukë, fruta, ujë dhe verë në vendin e ndërtimit, ajo natyrshëm pranoi. Kur burri i saj e pa atë duke u shfaqur, ai e lëshoi çekanin e tij mbi një gur nga shkretimi: si zemra e tij u thye në dysh. Vëllai i madh, i mbytur nga turpi për tradhtinë e tij, e informoi gruan e re për fatin e saj.

Rozafa, duke u dridhur, ngushëlloi burrin e saj dhe pranoi të vdiste për Shqipërinë.

Sidoqoftë, ajo pranoi rolin e saj vetëm me kusht që burrat të linin syrin e djathtë, gjoksin e djathtë, dorën e djathtë dhe këmbën e djathtë të dilnin nga muri. Në atë mënyrë ajo ende do të ishte në gjendje të monitoronte djalin e saj, ta ushqente me gji, ta godiste kokën dhe ta lëkundte djepin e tij. Në atë mënyrë ai një ditë mund të bëhet mbret dhe të sundojë mbi

tokën krenare, deklaroi ajo. Burrat, me plot mirënjohje dhe admirim, nderuan të gjitha dëshirat e tyre. Se çfarë ka ndodhur saktësisht më pas nuk dihet. Gjer tani, eshtë e sigurt që

kalaja qëndron në mënyrë mbrojtëse mbi Shkodrën edhe sot e kësaj dite. Legjenda thotë se gurët e saj janë ende të lagur këto ditë: nga qumështi i gjirit i Rozafës dhe nga lotët e saj (pas Raymond, 2006)

Si e ruan veten kultura

Me kalimin e kohës, Shqipëria është përballur me disa kërcënime: Romakët, shekujt e sundimit Osman dhe pushtimet e shumta nga popuj të ndryshëm fqinjë, për të përmendur vetëm disa shembuj (Raymond, 2006). Rozafa – legjenda dhe gruaja – mund të shihen si roje të kulturës në këtë kontekst. Falë këtij të fundit, mallkimi u hoq dhe, si rezultat, u ndërtua një fortesë e rëndësishme. Legjenda, nga ana tjetër, shërbeu për të përjetësuar krenarinë në kulturën shqiptare. Kjo i ndihmoi njerëzit nëpër kohë të vështira (Raymond, 2006). Mund të kishte qenë që kultura dhe gjuha shqipe do të ishin zhdukur pa dy Rozafat dhe unë do t’ju tregoja një legjendë krejt tjetër në këtë pikë!

Në fakt, legjenda përmban një mori referencash dhe mesazhesh thelbësore, kulturore, siç është e ashtuquajtura Besa – premtimi për të mbajtur fjalën e dikujt (Raymond, 2006). Në legjendë, vëllai i vogël është i vetmi që i përmbahet asaj dhe vepron me nder. Ai duhet të përballet me pasoja të rënda për këtë, por lexuesit * e kuptojnë se ky koncept ka një vend pothuajse të shenjtë në kulturën shqiptare: asnjë burrë, asnjë mur dhe asnjë Shqipëri pa nder. Rozafa është kështu një mësim moral, sipas të cilit përpjekjet kuptimplota kërkojnë sakrificë dhe vërtetësi. Legjenda gjithashtu përshkruan bukur kompleksitetin e natyrës njerëzore, pjesët kontradiktore të së cilës mbeten të pandara nga njëra-tjetra. Ne njerëzit: të gatshëm të sakrifikojmë veten në emër të dashurisë, por aq shpesh të prirur për frikë, gënjeshtra dhe mashtrim.

« Ndërsa shohim qumështin e Rozafës që rrjedh nëpër muret e fortesës, […] ne dëshmojmë menjëherë të kaluarën dhe të ardhmen tonë, madhështinë tonë kolektive dhe shkatërrimin tonë të vetë-shkaktuar. » (Richard C. Raymond, 2006, S. 76)

Shpëtim

Sipas mendimit tim, nuk është rastësi që personi që duhej të sakrifikonte veten për të mirën më të madhe të shoqërisë është një grua. Në të vërtetë, shumë shoqëri patriarkale bazohen në vetëmohimin e grave. Pra, vetëmohimi vlerësohet në mënyrë rutinore dhe Rozafa përshkruhet në një mënyrë që korrespondon me imazhin ideal të grave në atë kohë – dhe, mund të argumentohet, edhe sot -: e pëlqyeshme, e bindur, vetëmohuese. Aq vetëmohuese, saqë pavarësisht se ishte murosur, instikti i saj i parë është të mendojë për mirëqenien dhe të ardhmen e fëmijës së saj. Një gjest i mrekullueshëm, por në kontekstin shoqëror të Shqipërisë – dhe botës – me një shije të hidhur: Do të ishte mirë sikur gratë të mos perceptoheshin vetëm si qytetare të mira, vajza, gra dhe nëna, por edhe thjesht si individë.

Përveç kësaj, unë besoj se të gjithë – pa marrë parasysh nëse burrë apo grua – mund ta njohin veten në një farë mase në Rozafa. Mendoj se pikërisht kjo është arsyeja pse kjo histori më prek kaq shumë: Sepse unë e vërej këtë vetëmohim te vetja ime dhe te shumë njerëz të tjerë çdo ditë. Kjo është arsyeja pse unë festoj forcën e të gjithë Rozafas në botë, të cilëve u detyrohet një sasi e pabesueshme. Në të njëjtën kohë, unë sinqerisht shpresoj se askush nuk pritet të sakrifikojë veten e tij në një mënyrë të tillë më. Ne më shumë se meritojmë të çlirohemi nga pritjet e tilla dhe të zhvillohemi: është koha që muret, vendet dhe familjet të ndërtoheshin mbi diçka tjetër përveç shpinës sonë.

Dënim me burg për një heroinë

Një kështjellë është një lloj kështjelle ose rrënoje në gjermanisht. Në shqip, kala është Kala, ndërsa fjala për burg është kështjellë. Ndoshta kjo është një rastësi e pastër, por në kontekstin e kësaj legjende ky përkthim ka shumë kuptim, sepse Rozafa nuk është vetëm një kujdestare e kulturës, por edhe roje e burgut të saj. Ajo është mbrojtëse e mureve që qëndrojnë falë saj dhe që i mbrojnë dhe burgosin në të njëjtën kohë. Këto rrethana mund të shihen përmes lenteve të psikologjisë klinike: Kërkimet kanë treguar se burgosja mund të çojë në çrregullime mendore të tilla si çrregullimi i stresit post-traumatik dhe depresioni (Ehlers et al., 2000; Fazel & Seewald, 2012).

Një diagnozë nuk mund të bëhet në këtë pikë, por nuk është e vështirë të imagjinohet dhimbja e Rozafës ndërsa lotët e saj rrjedhin nëpër muret e kalasë për tërë përjetësinë.

___________

[Për të lexuar më tej]

Raymond, R. C. (2006). Albania immured: Rozafa, Kadare, and the sacrifice of truth.

South Atlantic Review, 71(4), 62-77. www.jstor.org/stable/20064784

[Letërsi]

Ehlers, A., Maercker, A., & Boos, A. (2000). Posttraumatic stress disorder following

political imprisonment: The role of mental defeat, alienation, and perceived

permanent change. Journal of Abnormal Psychology, 109(1), 45-55.

https://doi.org/10.1037/0021-843X.109.1.45

Fazel, S., & Seewald, K. (2012). Severe mental illness in 33 588 prisoners worldwide:

Systematic review and meta-regression analysis. British Journal of Psychiatry,

200(5), 364-373. https://doi.org/10.1192/bjp.bp.111.096370

Raymond, R. C. (2006). Albania immured: Rozafa, Kadare, and the sacrifice of truth.

South Atlantic Review, 71(4), 62-77. www.jstor.org/stable/20064784

*Shenim:

Noemi Lushaj, studente ne vitin e fundit te Universitetit te Zyrihut ne Zvicerr dega Psikologji, eshte mbesa e  redaktorit tone te Pergjithshem z. Zeqir Lushaj, ndaj ishte dhe deshira e saj qe debutimin e pare ne shtypin shqiptar ta bente pikrisht ne ZemraShqiptare. Ky shkrim eshte botuar para pak ditesh ne revisten PSIKOLOGJIA qe botohet ne Zyrih dhe eshte perkthyer nga gjermanishtja ne shqip nga vet autorja Noemi Lushaj, ekskluzivisht per revisten tone.

Ju faleminderit dhe jeni e mireseardhur zonjusha Noemi!

REDAKSIA  e ZSh-se

Zvicër: Vdes në vendin e punës Vesel Avdylaj nga Zabërgja e Klinës

Avdyl Avdylaj nga fshati Zabërgjë i Klinës ka njoftuar se gjatë ditës së premte ka vdekur vëllai i tij  Vesel Avdylaj.

Siç shkruan vetë Avdyli, vëllai i tij ka vdekur aksidentalisht në vendin e punës në Zvicër.

“Dje me 16 tetor aksidentalisht në vendin e punes ne Zvicerr ndrroj jet Vllau  i jon Vesel Cen Avdylaj duke na lan perher te piklluar familja Avdylaj ishalla per gjenet Vlla”, ka shkruar Avdylaj./Express/

Këngëtarja e talentuar shkodrane Gentjana Tafili soprano e parë në Korin zviceran të traditës Chor & Bündig

voal. ch – Në Suhr Aargau të Zvicrës zhvillon prej 13 vitesh aktivitetin koncertor Kori zviceran i Traditës Chor & Bündig ku soprano e parë është këngëtarja e njohur dhe e talentuar shkodrane Gentjana Tafili.

Kush e ka dëgjuar Gentjanën duke kënduar këngët shkodrane magjepset prej zërit të saj të kulluar e plot dritë.

Gentjana është dalluar për talentin  dhe interpretimet e saj që në fëmijëri duke marrë pjesë nëpër festivale të ndryshme në qytetin e kulturës e traditës të këngës sikur është Shkodra.

Më pas, Gentjana Tafili emigroi në Zvicër, ku edhe krijoi familjen e saj të bukur, duke mos u ndarë kurrë prej pasionit të saj për këngën dhe punës të saj profesionale për të ngritur edhe më lart artin e të kënduarit bukur, gjithnjë të mbështetur në tabanin e pasur kombëtar, duke bërë që të Gentjana Tafili të mbetet zë i bukur në plejadën e këngëtareve më të mira shkodrane.

Gjithmonë për të rritur cilësinë interpretative Gentjana vazhdon të marrë mësime të kantos pranë pedagoges të kantos Znj.Marianne Benz ( Vocal Coach) si edhe mësime të Kitarës me pedagogun dhe kitaristin Z.Andy Lehner.

Gentjana Tafili përpos punës si edukatore e fëmijëve është e dashuruar me  skenën dhe publikun e saj të cilit vitet e fundit i ka dhuruar një numër këngësh të interpretuara me shumë mjeshtëri të lartë qoftë në evenimente të njohura të muzikës shkodrane në qytetin e saj të lindjes në Shkodër, por edhe në Zvicër, duke marrë pjesë në manifestime qoftë humanitare, në kuadër të aktiviteteve të shkollës shqipe të mësimit plotësues në Zvicër si edhe në disa aktivitete kulturore të organizuar nga Zvicra apo komunitetit shqiptar këtu.

Gentjana Tafili po ashtu ka marrë pjesë në shumë projekte artistike në kuadrin e integrimit dhe shkëmbimit kulturor në Zvicrën multikulturore. Ajo është e ftuar shpesh në aktivitete ndërkulturore me të ftuar zvicerianë dhe pjesëmarrës nga kombësi të ndryshme.

Kur voal.ch kontaktoi me të, Gentjana i tregoi se është e angazhuar në dy koncerte që do të japë Kori zviceran i Traditës Chor & Bündig në datat 1 dhe 7 Nëntor ku ajo është soprano e parë. Koncerti më tregoi Gentjana është Pop dhe Musical si dhe me këngë të folklorit zviceran në dialektin e Zvicrës gjermanofolëse. Gentjana bashkë me korin do të paraqiten para publikut zvicerian e shqiptar nën drejtimin e dirigjentes Znj.Simone Fischer dhe piano Z.Simon Peter.

Adhuruesit e këngëve të Gentjana Tafilit janë zviceranë dhe shqiptarë, që presin me të drejtë prurje të reja prej saj, ngase ajo me zërin e bukur që ka dhe talentin, do ta pasurojë edhe më tej muzikën e pastër shqipe dhe këngën magjike shkodrane.

Voal.ch me këtë rast i uron Gentjana Tafilit suksese të pafundme!/

COVID-19 nuk kursen as Xherdan Shaqirin, sulmuesi rezulton pozitiv

COVID-19 prek dhe sulmuesin e Liverpool, Xherdan Shaqiri. Ka qenë Federata Zvicerane e Futbollit ajo që ka bërë publik lajmin me anë të një postimi në faqen zyrtare.

Shaqiri ishte i grumbulluar me ekipin helvet në prag të ndeshjeve kualifikuese në Ligën e Kombeve. Shaqiri dhe i gjithë stafi i ekipit përfaqësues iu nënshtruar testit kundër COVID-19 dhe vetëm futbollisti i Liverpool rezultoi pozitiv.

28-vjeçari është izoluar dhe nuk do të jetë në dispozicion të kombëtares zvicerane për sfidës e së shtunës kundër Spanjës.

Xhemile Fetaji merr nderime edhe nga kantoni i Turgaut për ndihmesën e saj gjatë krizës së koronës

VOAL – Më 1 gusht, Presidentja Federale Simonetta Sommaruga ftoi dy veta nga secili kanton në Rütli të cilët kishin bërë fushatë për shoqërinë gjatë krizës së koronës. Xhemile Fetaji-Uka dhe Jürg Kuhn ishin nga kantoni i Turgaut.

Përveç kësaj, secilit kanton iu dha një pemë molle. Kjo simbolikisht u dorëzua dje, më 30 shtator. Kantoni Thurgau ka marrë dorëzimin si një mundësi për të nderuar dhe falënderuar punën e vullnetarëve të shumtë. Vetëm në përgjigje të apelit të stafit menaxherial të kantonit (KFS) se duhen vullnetarë për të forcuar sistemin shëndetësor, janë regjistruar 3,257 njerëz në Thurgau.

Këshilltarja qeveritare Cornelia Komposch, në funksionin e saj gjithashtu drejtuese e KFS-së, falënderoi të gjithë ata që kanë bërë gjithçka për të ndihmuar shoqërinë: “Kriza e koronës ka ndryshuar jetën tonë. Por gjithashtu ka treguar që shoqëria ka lëvizur më afër së bashku, shembujt e shumtë të ndihmës në lagje ose numri i lartë i raporteve mbi ankesën e stafit drejtues të kantonit e nënvizojnë qartë këtë. Këshilli qeveritar ju falënderon për këtë “. eb

Uk Lushi më kërcënoi se do të më çonte “për shpifje” në gjykatën penale të Zvicrës Nga Elida Buçpapaj

Me Uk Lushin jemi njohur në Facebook. Ish luftëtar i Batalionit Atlantik. Ishte një kohë që na dërgonte shkrime. Ia botonim rregullisht. Nuk mund të them se ishte autor, por një qytatar i angazhuar. Shkrimet e Uk Lushit janë ende tek Voal.ch.   Në një farë mënyre voal.ch e ka promovuar dhe mbështetur si njeri serioz. E respektonim. Pastaj erdhi një kohë prej disa vjetësh që përkon edhe me të tashmen që nuk na dërgoi më opinione për voal.ch. Zgjedhjet janë personale. Për një kohë Uk Lushi m’u zhduk nga sytë. Deri kur Prokurori i Gjykatës Speciale në Hagë shpalli nën hetim Hashim Thaçin. Kur Thaçi anulloi vizitën në Shtëpinë e Bardhë. Uk Lushi nuk e priti mirë thirrjen e krerëve të shtetit të Kosovës, që janë edhe krerët e krahut të luftës, nga Prokurori Special.

Pikerisht në këtë kohë në posten elektronike te voal.ch erdhi nje deklaratë e ish- Batalionit Atlantik pa datë, pa firma, pa vulë ku Prokurori Special i Gjykatës Speciale akuzohej si spiun i Serbisë, kur në fakt është emëruar nga administrata e Presidentit Trump. Edhe kjo deklaratë është botuar tek voal.ch.

Po në këtë periudhë menjëherë pas anullimit të vizitës nga Hashim Thaçi, katër shqiptaro-amerikanë bëjnë një takim videozoom me Ambasadorin Grenell, njëri nga të katërt ishte Uk Lushi.

Nuk kam asgjë kundër takimeve private të lobit shqiptar me krerë të politikës Amerikane. Përkundrazi, të jenë sa më të shpeshta. Sepse Komunitetit Shqiptaro-Amerikan është në apati të plotë. Për të mos thënë, në krizë. Disa ditë më parë ishKongresmeni JoeDioGuardi mbushi 80 vjeç dhe Komuniteti Shqiptaro-Amerikan as që mori mundimin t’ia urojë e festojë, njeriut që si askush krijoi ura te fuqishme me figurat me te spikatura të politikës Amerikane këto tridhjetë vjet.

Mënjanimi i JoeDioguardit është bërë me urdhër nga Prishtina e Tirana duke krijuar një vakuum të madh në korrelacionin midis Komunitetit Shqiptaro-Ametikan dhe Administratës Amerikane.

Emra të shkëlqyer si Tom Lantos, Ben Gilman, Henry Hyde, John Mc Cain bashkepunetore te ngushte të JoeDioGuardit nuk jetojne më. Senatori Bob Doll është i moshuar. Edhe Eliot Engel nje tjeter Ëngjëll Mbrojtës i shqiptarëve nuk arriti që të rizgjidhej në Kongres. Pra është një situatë shumë stanjative e Komunitetit Shqiptaro-Amerikan.

Pikërisht në një moment të tillë katër shqiptaro-amerikane takohen virtualisht me ambasadorin Grenell, midis tyre Uk Lushi. Pas marrëveshjes të 4 shtatorit, katërshja me një zevendësim takohen edhe fizikisht me ambasadorin Grenell.

Takimi ishte privat, s’ka asgjë të keqe. Diskutimi lind kur takimet me të dërguarin e Presidentit Trump nuk bëhen publike, edhe kjo pranohet në kuadrin e takimit privat. Ajo që s’pranohet janë komentet e këtyre takimeve nëpër televizionet e Tiranës dhe Prishtinës nga Uk Lushi.

U bëra kurioze dhe i pashë të gjitha videot. Ajo që vura re ishte se Uk Lushi fliste pa limite, ndërsa gazetarët ishin jashtë loje. Për më tepër Uk Lushi nuk ishte aspak serioz në ato që thosh.

Për hir të respektit si ish luftëtar i Batalionit Atlantik i dërgova një masazh në inbox ku i thosha troç se intervistat e tij ishin pa lidhje. Uk Lushi fillimisht u tregua shumë i edukuar. Kur më tha se po bēn detyrën si patriot, unë ia ktheva se ai po sillet si shërbëtor i Hashim Thaçit. Këtu tensioni i bisedës u rrit. Uk Lushi menjëherë më kërcënoi të më çonte në gjykatën penale të Zvicrës për shpifje kundër tij, më tha “se do angazhonte menjëherë avokat dhe se do të reagonte fuqishëm, sepse mundësitë i kishte në çdo aspekt.”

Po nuk dyshoj që Uk Lushi mund t’i ketë mundësitë në çdo aspekt.

Unë konstatoj se lobi i fuqishëm shqiptaro-amerikan i Joe DioGuardit eshte luftuar pēr t’u zevendësuar nga lobe të Hashim Thaçit dhe të Edi Ramës në SHBA dhe shtetet e BE.

Unë si gazetare nuk i kam mjetet e fuqishme të Uk Lushit, s’kam as avokat dhe as para, por kam me vete të vërtetën.

Gazetaria shqiptare është e kërcënuar me jetë. Gjykata Speciale pritet të zbardhë edhe vrasjet e gazetarëve të vrarë në Kosovë pas 1999.

Gazetaria shqiptare është e kërcënuar me bukën e gojës, duke u kthyer në gazetari klienteliste.

Gazetaria shqiptare rrezikon nga hakerat. Voal.ch është vazhdimisht e sulmuar nga hakerat.

Gazetaria shqiptare rrezikon ekzistencën, nëse nuk do të ketë ndryshime rrënjësore.

Gazetaria shqiptare është e rrezikuar nga të gjitha poshtërsitë e segmentit që i ka duart me gjak dhe po bën gjithçka përmes propagandës që Gjykatën Speciale të Kosovës në Hagë ta konfondojë si gjyq kundër UÇK-së apo trupën gjykuese ta akuzojë në shërbim të Beogradit.

Uk Lushit i thashë bujrum, më ço në gjykatën zvicerane. Në fakt, nuk kisha bërë akuza publike kundër tij, sepse nuk është kompetenca ime, i kisha shprehur mendimin tim privatisht, se nuk isha absolutisht dakord me mënyrën e tij të kominikimit me televizionet e Tiranës në dëm të informimit publik. Edhe kur i thashë se duket si në shërbim të Hashim Thaçit, konstatimi im ishte i bazuar në interpretimet e tij aspak serioze nëpër mediat shqiptare.

Ky është mendimi im. I bazuar në fakte.

Dje për shembull në rrjetin social Uk Lushi akuzonte policinë e EULEX-it për arbitraritet se kjo polici arrestoi dy të dyshuar nga Gjykata Speciale. Nëse EULEX-i dhe “forcat e jashtme sillen si okupatore, populli i Kosovës mund të detyrohet të veprojë” shkruan Uk Lushi në Facebook! Forcë e jashtme është KFOR-i -dmth NATO që e çliroi Kosovën! Kështu provokon Uk Lushi, dmth sipas tij, populli i Kosovës do të ngrihet kundër EULEX dhe KFOR-it. Sepse ky është kuptimi implicit i asaj që shkruan Uk Lushi.

Uk Lushi ka të drejtë ta shprehë mendimin e tij. Unë gjithashtu. Jam gazetare. Po mbushen tridhjetë vjet që mbuloj çfarë ndodh ndër shqiptarë.  Por ca mendime të shprehura publikisht, ku bëhet thirrje apo insinuohet per prishje të rendit kushtetues, janë antikushtetuese dhe i dënon drejtësia. Drejtësia e shtetit të së drejtës, jo e shtetit të Hashim Thaçit dhe Edi Ramës.

https://www.voal.ch/uk-lushi-nese-eulex-forcat-e-jashtme-sillen-si-okupatore-populli-i-kosoves-mund-te-detyrohet-te-veproje/

Taulant Xhaka iu jep fund dilemave, firmos deri në vitin 2024 me Bazelin

Mesfushori i Kombëtares do vazhdojë të jetë pjesë e Bazelit, pavarësisht se emri i tij shpesh ka qenë i lidhur me një largim nga zviceranët.

Mesfushori i ka dhënë fund sot të gjitha dilemave, teksa ka firmosur deri në vitin 2024 me Bazelin.

29-vjeçari ka vendosur që qëndrojë te Bazeli, aty ku është edhe shtëpia e tij, pasi kujtojmë që ka dalë nga akademia e këtij klubi dhe nga 2010 është pjesë e ekipit të parë, përveç sezonit 2012-2013, kur luajti i huazuar te Grasshopers.

Mesfushori kishte qenë në bisedime me Beshiktashin në Turqi që dëshironte shërbimet e tij, por në fund nuk është finalizuar dhe Xhaka do të vazhdojë të jetë pjesë e Bazelit. gsh

Alarm për diasporën shqiptare në botë: Nën hundën e pseudo-opozitës në Tiranë Edi Rama po kap dhe klientelizon diasporën – Nga Elida Buçpapaj

 

Për diktatorin Edi Rama tashmë ka filluar fushata zgjedhore.

Duket që sulltani ka ndërtuar një strategji për ta shfrytëzuar diasporën si një burim trafikimi votash – sidomos komunitetin në Greqi dhe Itali, atje ku mendohet se jetojnë rreth 2 milionë shqiptarë.

Edi Rama po financon me paratë e taksapaguesave ofiqe, poste, portale dhe projekte, një pjesë të të cilave mbulohen nga Perëndimi si mbështetje për fuqizimin e institucioneve demokratike apo shtypin e lirë, që Edi Rama i keqpërdor për nevojat e veta. Ky abuzim është mirëfilli korrupsion.

Shqipëria – tipike një Republikë Banane. Edi Rama synon mandatin e tretë dhe për këtë ai përdor që të gjitha mjetet sidomos propagandën, duke varrosur fjalën e lirë dhe gazetarinë profesioniste.

Ai abuzon fare hapur nën dajret e klientëve qyqanë dhe prej apatizmit mjeran të shoqërisë shqiptare, sikur kombi shqiptar të jetojë në mesjetë.

Zyrtarët publikë, të emëruar politikisht, Edi Rama i sposton si gurë shahu nga emërtesa të Ministrisë të Diasporës në drejtues dhe propagandues të portalit qeveritar Majko diasporashqiptare.al!

A është e mundur që shtypi i lirë të ekzistojë duke qenë nën komandën politike të Edi Ramës dhe lakeut të tij Pandeli Majko?

Jo, kurrë! Shtypi i lirë mund të quhet i tillë vetëm kur ekziston si pushtet i pavarur!

Por Edi Rama po investon fort dhe pis, që të kapë edhe institucionin e diasporës.

Në fillim organizoi Këshillin Koordinues të Diasporës për t’i dhënë fuqi përfaqësimi nëpër shtetet ku jetojnë shqiptarët.

Pastaj vuri në lëvizje emisarin e tij, parazitin Pandeli Majko, i cili ka 30 vjet që jeton me paratë e taksapaguesve. Majkon e çoi turizëm nëpër botë që të binte në kontakt me militantë, për t’i përdorur sa herë u duhen, dhe kësisoj ka vazhduar shtrirja e tentakulave të oktapodit edhe në diasporë.

Ky është krim kombëtar, sipas sloganit përça e sundo.

Në Zvicër jeton një komunitet nga Shqipëria londineze prej 1500 shqiptarësh, të cilët për 30 vjet prani të Ambasadës dhe Misionit të Republikës të Shqipërisë në Zvicër asnjëherë dhe kurrë nuk janë bërë bashkë, ndërsa Edi Rama ka organizuar me të ardhurat e taksapaguesve dy Samite të Diasporës për t’i bërë shqiptarët lesh e li.

Ky është mision antikombëtar dhe shumë i rrezikshëm, sepse është krijuar një klimë si në kohën e diktaturës, ku njerëzit kanë frikë të japin pëlqimin apo të bëjnë komente deri edhe në rrjetin social, ngaqë Edi Rama ka kudo ushtrinë e mercenarëve klientë!

Edhe Edi Rama dhe klientët e tij janë tigra prej letre, por duhet të delegjitimohen si shpërdorues të pushtetit.

Për të krijuar autoritet artificial të klientëve të tij në Diasporë, që të justifikohen paratë, Edi Rama u ndan trofe suksesi, i promovon përmes televizioneve që i ka nën kontroll në Tiranë dhe tani u ka vënë në dispozicion edhe portalin qeveritar Majko.

Sikur të mos mjaftonte ky kataklizëm obskurantist, tentakulat e qeverisjes hibride Rama tani kanë shkuar deri aty sa me vendime qeveritare kanë sanksionuar të ashtuquajtur oficerë koordinues, të përfshirë në organikat e ambasadave dhe konsullatave shqiptare në Greqi dhe Itali.

Oficerët koordinues tani janë miratuar nga Këshilli i Ministrave dhe firmosur nga dora vetë sulltanit me shallvare dhe atlete.

Sipas faqes zyrtare, mësohet se ata do të merren me çështjet e Diasporës shqiptare në fushën e kulturës, arsimit, financës dhe drejtësisë dhe do të jenë të paguar nga shteti shqiptar me paratë e taksapaguesve.

Në portalin qeveriar Majko mësohet se: “Komunitetet shqiptare në Greqi dhe Itali për herë të parë në historinë e Diasporë së re do të kenë oficerë koordinues për çështjet e Diasporës shqiptare pranë posteve konsullore të Republikës së Shqipërisë në Romë, Athinë, Milano dhe Selanik. Oficerët koordinues për çështjet e Diasporës shqiptare emërohen nga ministri përgjegjës për Punët e Jashtme pas bashkëpropozimit të ministrit përgjegjës të fushës ( kulturës, arsimit, financës dhe drejtësisë) që do të mbulojë oficeri dhe ministrit përgjegjës për Diasporën.  Sipas vendimit të Këshillit të Ministrave oficerët koordinues të Diasporës mund të përzgjidhen edhe nga jashtë Shërbimit të Jashtëm, por ata duhet të zotërojnë njohuri dhe ekspertizë të spikatur në fushën e arsimit, të drejtësisë dhe të nxitjes së investimeve.

Kryeministri dhe Ministri i për Evropën dhe Punët e jashtme, Edi Rama ka firmosur emërimin e katër emrave, përkatësisht Aurela Konduri, Selanik, Joneda Dodaj, Athinë, Luljeta Cobanaj, Milano dhe Edmond Kumarakun, Romë të cilët do të ushtrojnë detyrën e oficerit koordinues për Diasporën. Oficerët koordinues do të ushtrojnë funksionin e tyre sipas fushave të përcaktuara si: zhvillimi i marrëdhënieve me komunitetet shqiptare në shtetin pritës, kjo në bashkëpunim me Agjencinë Kombëtare të Diasporës, identifikimin e nevojave për arsimimin dhe komunikimi me mësuesit e programeve plotësuese të gjuhës e të kulturës shqiptare në bashkëpunim me Qendrën e Botimit të Diasporës, nxitjen dhe organizimin e bizneseve shqiptare në vendin pritës në bashkëpunim me Dhomën e Biznesit të Diasporës si dhe identifikimin dhe asistimin e shtetasve shqiptarë, të cilët vuajnë dënimin me heqje të lirisë në shtetin pritës në bashkëpunim me ministrinë përgjegjëse për drejtësinë. “Oficerët e posaemëruar do të kenë gradën diplomatike të Sekretarit të Parë.

Pra, me pak fjalë, Edi Rama ka sanksionuar kësisoj me ligj kapjen e diasporës shqiptare në botë.

Pa dyshim që kriteri përzgjedhës është korruptiv, antiPerëndimor dhe antikombëtar.

Një gjë është e qartë se Edi Rama ka në dorë mjete të mëdha financiare të cilat do t’i përdorë fuqishëm për fushatën zgjedhore.

Diaspora duhet të organizohet një orë e më parë.

O sot o kurrë.

Sa për opozitën në Shqipëri, ajo është inekzistente, pret të riciklohet dhe kjo rrit alarmin për reagim.

 

Për të mësuar më shumë për praktikat ligjore firmos e vulos shihni më poshtë:

Oficerët Koordinues të Diasporës në Diplomaci 

 

(Video) Intervistë e Xhafer Shatrit: Fati i individit nuk është fati i Kosovës!

Xhafer Shatri tregon për telashet e Kosovës. Ndiqeni se ia vlen. Intervistoi Agron Bajrami

 

https://www.youtube.com/watch?v=Tk1KBYBIhzY

 

Pas 11 ditësh rrugë, arrijnë në Kosovë dy burrat që u nisën nga Zvicra me biçikleta

Shin Gjergji nga Stublla e Vitisë dhe Gjergj Zefi nga Ferizaj, kanë ardhur sot nga Zvicra në Kosovë. Ata i bënë 11 ditë rrugë, pasi udhëtimi i tyre ishte i veçantë, shkruan Gazeta Express

U nisën më 16 gusht, nga Willi i Zvicrës, për të arritur në Letnicë të Vitisë.

Udhëtimi i tyre do të zgjaste me ditë, pasi ata po vinin në vendlindje me biçikletat e tyre.

Mesditën e së dielës, Shini e Gjergji arritën te  Shenjtërorja e Zonjës në Letnicë të Vitisë, ku u pritën nga familjarë e bashkëqytetarë.

Familjarë të tyre, kanë thënë për Express se nuk kanë pasur vështirësi gjatë rrugës.

“Janë nisur më 26 gusht, sapo kanë arritur te kisha e Letnicës. Gjatë rrugës nuk kanë pasur vështirësi”, kanë thënë familjarët.

Ndërkohë, ata deklaruan se këtë rrugë, Shini e Gjergji e kanë bërë për një arsye.

“Dhe në fund të këtij shtegtimi kanë vendosur të bëjnë një aksion humanitar, një nevojatari nga Stublla të ia ndërtojnë një shtëpi”, kanë thënë familjarët për Express.

Ndërkohë, arsye e këtij udhëtimi është 110 vjetorit i lindjes së Nëne Terezës.

 

Xhaka kapiten i ri i Zvicrës: Jam krenar që po e përfaqësoj vendin tim

Granit Xhaka është shprehur krenar që do të jetë në gjendje ta udhëheqë ekipin kombëtar të Zvicrës si kapiten, pasi iu besua shiriti i kapitenit edhe zyrtarisht para takimit me Ukrainën.

Pas pensionimit të Stephan Lichtsteiner, shiriti i kapitenit iu besua mesfushorit shqiptar të Arsenalit, Granit Xhakës, raporton Gazeta Express.

“Jam tejet krenar që jam në gjendje ta përfaqësojë vendin tim. Veçanërisht si kapiten. Ëndrra më e madhe m’u bë realitet”, ka thënë Xhaka.

Xhaka, i lindur në Basel nga prindër shqiptar që kishin ikur nga okupimi serb në vitet 90-ta, do të bëhet shqiptari i parë që emërohet kapiten i Zvicrës.

Derisa Graniti e refuzoi Kombëtaren e Shqipërisë, vëllai i tij, Taulanti, e përfaqëson kombëtaren kuqezi.

Graniti i ka 82 paraqitje për ekipin senior të Zvicrës deri tani, si dhe 12 gola.

Xhaka u ka bërë thirrje tifozëve të Zvicrës ta përkrahin ekipin e tyre kombëtar: “Ne kemi nevojë për përkrahjen tuaj. Ne duam t’ju bëjmë të lumtur në këtë garë dhe në të ardhmen.”

Zvicra do të përballet me Ukrainën në ndeshjen hapëse të Ligës A në Ligën e Kombeve, sonte në orën 20:45.

Kombëtarja e yjeve shqiptare bën pjesë në Grupin 3, bashkë me Gjermanin dhe Spanjën.

Sërish nis viti i ri shkollor për të mësuar gjuhën shqipe Nga Nexhmije Mehmetaj

Lidhja e Arsimtarëve dhe Prindërve Shqiptarë “Naim Frashëri” është bartëse e mësimit plotësues të gjuhës shqipe në Zvicër, sërish nisi vitin e ri shkollor 2020/’21, më 10 gusht (Bernë – Basel Land) e diku më 17 gusht (Cyrih e tjera ) varësisht kur fillon mësimi i rregullt nëpër kantone të cilat kanë orare të ndryshme sa i përket fillimit dhe mbarimit të vitit shkollor.

Si çdo vit tashmë, nxënës, mësues, prindër entuziastë, miq e dashamirës, mblidhemi tok dhe me ambicie për fryte të mëtejshme nxitim për përfshirjen sa më të madhe të fëmijëve në këtë cikël të përvitshëm mësimor.

Është gëzim dhe kënaqësi e madhe për ne që sivjet nisemi të 30-tin vit radhazi në mësimin e gjuhës shqipe për fëmijët tanë. Ky vit shkollor përkon me tridhjetë vjetorin e organizimit të këtij misioni fisnik.
Shkolla ka krijuar një fole të ngrohtë për komunitetin, janë të regjistruar 1700 fëmijë shqiptarë dhe shqiptaro-zviceran që do të ndjekin mësimin e gjuhës shqipe për këtë vit shkollor- theksoi kryetari i LAPSH-it Nexhat Maloku, i cili është edhe mësimdhënës i gjuhës shqipe në Cyrih.

Mësimi vazhdon të realizohet në 15 kantone si: Argau, Bernë, Basel, Cyrih, Friburg, Glarus, Jura, Gjenevë, Neoshatel, St. Galen, Thurgau, Vaud, Chafhausen, Valis dhe Tiçino. Mësimi është nën kujdesin e personelit të 53 mësimdhënëseve mjaftë të përkushtuar. Pas këtyre e shumë të tjerave ne kemi çdo arsye të buzëqeshim.

Në kushtet e jetës jashtë Atdheut, mësimi i gjuhës amtare dhe ruajtja e zhvillimi i identitetit kombëtar vështirësohet dhe kjo manifestohet shumë më tepër te brezat e rinj, posaçërisht te fëmijët e lindur në vend të huaj. Prandaj, institucioni më i përshtatshëm, ku mësohet e zhvillohet formimi gjuhësor e kulturor me përkujdesje profesionale, është shkolla.

Shkolla shqipe është hapur për të gjithë fëmijët shqiptarë. Glarusi është Kantoni dhe qyteti ku ka filluar për herë të parë Shkolla Shqipe e pavarur (nga sistemi ish jugosllav) në Zvicër më 1 shtator 1990 nga mësuesja e përkushtuar Drita Krasniqi.

Prej më se 30 vjetësh për mes mësimit plotësues qindra fëmijë të moshave 6 -16 vjeç vazhdojnë të arsimohen në gjuhën shqipe.

Përgëzoj ata prindër që fëmijët e tyre i dërgojnë në shkollën shqipe, se shkolla për ta është hapur. Me mësimin e gjuhës amtare fëmijët kanë mundësi të zhvillojnë njohuritë e tyre gjuhësor në shqip, flasin më lehtë me prindër dhe rrethin familjare, mësojnë të shkruajnë e të lexojnë. Gjuha amtare është identiteti ynë kombëtar shqiptar, gjuha amtare është themeli mbi të cilën ndërtohet aftësia e tij për të mësuar. Fëmija që e dinë gjuhën e vet, më lehtë do të mësojë gjuhën e dytë. Duke mësuar shqipen krijohet dygjuhësia shqip dhe gjermanisht, shqip frëngjisht etj.

Shqetësimet për më shumë nxënës që ulën në bankat shkollore vazhdojnë të jenë plaga jonë, jo të gjithë prindërit e kuptojnë rëndësinë e mësimit shqip sikurse ne mësimdhënësit. Dhe është për të ardhur keq që shumë fëmijë me të dy prindër shqiptarë e kanë harruar gjuhën amtare shqipe.

Këtu në Zvicër janë me mijëra nxënës e nxënëse që nuk vijnë në shkollat shqipe. Për këtë duhet të jemi më këmbëngulës, prindërit nuk duhet të ua mohojnë fëmijëve të drejtën më elementare siç është mësimi i gjuhës amtare shqipe. Nga ana tjetër, qeveria e Republikës së Kosovës duhet t’i përgjigjet me përgjegjësi shqetësimit të diasporës në veçanti shkollës së mësimit të gjuhës shqipe. Po të qëndrojmë kështu të vjen një ditë ku vështirë se do të ketë lexues që dinë të lexojnë shqip.

Mbetemi me shpresë se vitin e ardhshëm shkollor në shkollën shqipe do të kemi më shumë nxënës të rinj e të reja që duan të mësojnë si flitet dhe shkruhet gjuha jonë shqipe.

Delemont, 30.08.2020 Nexhmije Mehmetaj


Send this to a friend