Pak njerëz e dinë nëse Miguel Angel Felix Gallardo ishte në gjendje ta kuptonte lajmin e ekzekutimit të Nemesio Oseguera Cervantes nga forcat speciale të ushtrisë meksikane të hënën e kaluar.

“Babai” i “Narcos Mexico”, së bashku me dy bosë të tjerë të drogës, hodhi themelet e karteleve të drogës  në vitet 1980, ka qenë nën arrest shtëpiak dhe mban një byzylyk gjurmimi që nga shtatori 2022.

Pas tridhjetë e tre vjetësh burgim, ai ka qenë i verbër në njërin sy për njëmbëdhjetë vjet, ka humbur dëgjimin në veshin e majtë, shqisën e nuhatjes, thuhet se po përjeton probleme komunikimi dhe është përgjithmonë i lidhur me oksigjen dhe në një karrige me rrota.

Miguel Angel Gallardo, në moshën tetëdhjetë vjeç, po përballet me probleme serioze shëndetësore (foto poshtë).

Në moshën tetëdhjetë vjeç, ish-“shefi i shefave”, ai që, së bashku me dy trafikantë të tjerë droge, Rafa Quintero dhe Ernesto Carrillo (foto kryesore), “lindën” kartelet që kanë shkatërruar Meksikën  me tregtinë e drogës për pak më pak se gjysmë shekulli, tani është një hije e vetes së tij të mëparshme.

Marrëveshja me Escobarin

Në një fermë në lagjen Bellavista të Culiacan, në shtetin e Sinaloa-s , u dëgjua për herë të parë britma e njeriut që do të bëhej ‘El Patron’ dominues dhe nxitësi kryesor i karteleve që ndanë zonat e trafikimit të drogës dhe trafikimit në Meksikë.

Sado e çuditshme që mund të tingëllojë Miguel Angel Felix Gallardo (foto poshtë), pas shkollës së mesme ai studioi administrim biznesi dhe më pas u bë agjent i Policisë Federale Gjyqësore.

Së bashku me Quintero-n dhe Carrillo-n, ai krijoi kartelin e Guadalajara-s dhe kishte kontakte personale me Pablo Escobar-in.

Ai u bë truproja personale e guvernatorit të Sinaloas, lidhjet politike të të cilit rezultuan të paçmuara kur ai hyri në tregtinë e drogës si oficer policie.

Njohja e tij me Rafa Caro Quintero dhe Ernesto Fonseca Carrillo (foto poshte) do të ishte vendimtare për Gallardon e shkëlqyer, i cili fluturoi deri në Kolumbi për të mbyllur marrëveshje me bosin më të fuqishëm të drogës në botë, Pablo Escobar.

Rafa Quintero, krahu i djathtë i Gallardos dhe përdorues fanatik i kokës.

Deri atëherë, ai ishte përfshirë në kultivimin dhe tregtinë e marijuanës, por e kuptoi se kokaina kishte marzhe fitimi pafundësisht më të mëdha.

Me DEA-n amerikane në fillim të viteve 1980 që bllokoi hyrjen e kokainës nga Kolumbia në Florida nga deti me bastisje të imët në motoskafe, Escobar iu drejtua Meksikës.

Gallardo dhe dy partnerët e tij nuk u paguan me para në dorë, por duke mbajtur 50% të sasisë që transportonin dhe sipas disa prej shumë gjërave që janë shkruar, fitimet që nga viti i parë ishin kolosale, duke tejkaluar 5,000,000,000 dollarë.

Ernesto Fonseca Carrillo, së bashku me dy miqtë e tij të tjerë, “lindën” kartelet e drogës në Meksikë.

Karteli i Guadalajarës sapo kishte lindur dhe në vitin 1985 Gallardo, Quintero dhe Carrillo ishin të plotfuqishëm, ku i pari kishte aleatë në mesin e ministrave, oficerëve të lartë të policisë, oficerëve të doganave dhe rojeve kufitare.

Megjithatë, ata nuk mbështeteshin në këmbënguljen dhe guximin e një agjenteje të DEA-s, Kiki Camarena (foto poshtë), e cila, pas muajsh hetimesh, arriti të zbulonte fillimisht një zonë të madhe ku karteli po kultivonte marijuanë.

Plantacionet e gjera në shkretëtirë

Në verën e vitit 1980, Enrique – Kiki për miqtë e tij – Camarena e kuptoi se do ta kishte të vështirë të vepronte jashtë kufijve të zyrës së DEA-s në Guadalajara.

Treshja e përbërë nga Miguel Ángel Félix Gallardo, Ernesto Fonseca Carrillo dhe sigurisht Rafa Quintero ngritën plantacione të mëdha larg qendrave urbane dhe maleve, në zona shkretinore. Ata përdorën një varietet të ri që prodhonte një produkt me cilësi superiore që ishte shumë i kërkuar në tregjet e Amerikës së Veriut.

Kiki Camarena, një agjente e DEA-s, ishte ajo që zbuloi plantacionet e gjera të marijuanës së kartelit të Guadalajarës.

Edhe pse Camarena nuk mund të punonte si agjent i fshehtë, ai provoi të ishte i shkëlqyer në rekrutimin e informatorëve të shkëlqyer, të cilët shpejt i sollën kapjen e tij të parë të madhe.

Ishte një plantacion i madh prej 2,000 akrash, të cilin Camarena e gjeti me informatorin e tij më të mirë, me emrin e koduar Miguel Sanchez.

Plantacioni ndodhej jashtë qytetit të Vanegas, dhe në gusht të vitit 1982, një agjent i DEA-s që e shihte atë me dylbi nga një distancë e sigurt u habit nga madhësia e tij.

Ai organizoi dy fluturime sekrete mbi plantacion dhe më pas informoi autoritetet meksikane, të cilat kryen një operacion në shkallë të gjerë në shtator të atij viti. Shumë u arrestuan dhe 4,000 ton marihuanë u dogjën, sasia më e madhe e gjetur ndonjëherë, ndërsa lajmi arriti menjëherë te treshja e Gallardo-s, Quintero-s dhe Carrillo-s, të cilët ishin jashtë kontrollit.

Të dy u përpoqën të zbulonin se si kishte arritur ushtria atje, por nuk mundën të gjenin nga vinte rrjedhja dhe nuk mund ta imagjinonin se çfarë do të ndodhte më pas.

Nga bastisja te rrëmbimi dhe ekzekutimi

Dy vjet më vonë, Camarena zbulon një plantacion të paimagjinueshëm marijuane në Allende, në shtetin e Chihuahua, i cili mbulon 20,000 hektarë.

Njësitë e ushtrisë, të mbështetura nga helikopterë, bastisin dhe shkatërrojnë plotësisht fushat dhe objektet që prodhonin marihuanë me vlerë 8,000,000,000 dollarë çdo vit.

Rafa Quintero (foto poshte), i tërbuar, lëviz qiellin dhe tokën për të gjetur personin që dha informacionin, ndërsa ofron shuma të mëdha parash dhe dhurata kujtdo që jep emrin e informatorit.

Edhe sot, nuk është sqaruar se kush ishte ai që “ua dha” Kiki Camarenën trafikantëve të drogës, megjithëse janë shkruar dhe dëgjuar versione të ndryshme.

Ai mbizotërues implikon oficerë policie të korruptuar në pozicione të larta, të cilët paguheshin majmërisht nga bosët e drogës për të mbyllur një sy.

Më 7 shkurt 1985, me urdhër të Felix Gallardo, agjenti i DEA-s u rrëmbye dhe u dërgua në një shtëpi të izoluar në sektorin perëndimor të Guadalajara-s, që i përkiste Rafa Quintero-s.

Torturuesit e tij do të përdornin çdo mënyrë të tmerrshme për të nxjerrë informacione prej tij, duke i thyer brinjët një nga një dhe duke e nënshtruar ndaj torturave të tmerrshme.

Ia shpuan kafkën me një trapano elektrike, një magnetofon regjistroi torturën e Kiki Camarena-s për tridhjetë orë, që Quintero ta “shijonte” ndërsa Felix Gallardo kalonte nëpër “shtëpinë e torturës” në një moment.

Vite më vonë, edhe gjyqtarë me përvojë, të cilët kishin parë dhe dëgjuar shumë gjatë rrugës, nuk mundën të duronin të dëgjonin kasetat dhe filluan të qanin.

Trupi i Kiki-t i mbështjellë me plastikë u gjet më 5 mars 1985, në zonën e La Angostura-s në një fushë, pothuajse i panjohshëm nga torturat.

Vdekja e tij ishte diçka që DEA nuk do ta linte të kalonte pa zbuluar fajtorët, prandaj një njësi speciale agjentësh ndërmori veprime të fshehta në Meksikë.

“Muret” filluan të shemben nga brenda me zbulime korrupsioni që arritën deri te drejtori i Interpolit në Meksikë, ndërsa Rafa Quintero (foto poshtë), duke ndjerë se litari po shtrëngohej, iku në Kosta Rika.

Atje ai u arrestua po atë vit pas një bastisjeje nga autoritetet në bashkëpunim me DEA-n dhe u dënua me dyzet vjet burg, por edhe tani ai nuk e pranon se urdhëroi ekzekutimin e Camarena-s.

Gallardo u arrestua katër vjet më vonë, në prill të vitit 1989, në Meksikë, ku vuajti pjesën më të madhe të dënimit të tij derisa problemet serioze shëndetësore e çuan në arrest shtëpiak.

Po për ndihmësin e tij, Rafa Quintero?

Më 27 shkurt 2025, trafikanti i drogës, tani 73-vjeçar, u ekstradua në Shtetet e Bashkuara (foto poshte) dhe, kur avioni që e mbante atë u ul në një aeroport të Nju Jorkut, bosi i drogës, tani me flokë të bardhë, ishte i lidhur me zinxhirë në duar dhe këmbë.

Kur zbriti prej tij, e dinte se po thithte ajrin e lirisë për herë të fundit në jetën e tij të mbetur, i veshur me një kostum portokalli, ndërsa ishte i lidhur me zinxhirë në duar dhe këmbë.

Qeni dhe shkurret

Arrestimi i tij i fundit u bë të premten, më 15 korrik 2022, me një operacion të koordinuar nga njësia speciale e komandove të Marinës Meksikane.

Ekipi u zhvendos me shpejtësi në perëndim të shtetit të Sinaloa-s, në një zonë me shumë pemë dhe shkurre të mëdha, duke kërkuar të arratisurin e atëhershëm Rafael Caro Quintero.

Informacioni se zëvendëskryetari i kartelit dikur të plotfuqishëm të Guadalajarës fshihej atje, doli i saktë kur, pas një kohe të shkurtër, një qen-ujk i stërvitur i komandove të Marinës filloi të lehte intensivisht.

Ai vrapoi në një shkurre të gjatë dhe të dendur dhe brenda sekondave dhjetë burra të ekipit me armë të nxjerra i bërtitën kujtdo që fshihej atje të dilte.

Rafa – siç e quanin miqtë e tij – Quintero (foto poshte), në moshën 69 vjeç në atë kohë, e kuptoi se nuk kishte vend për rezistencë dhe iu dorëzua Forcave Speciale.

Pothuajse tre vjet pas arrestimit të tij, ai u ekstradua më në fund në Shtetet e Bashkuara, ku u gjykua për vrasjen e agjentes së DEA-s, Kiki Camarena.

Ky i fundit u rrëmbye, u torturua dhe më në fund u ekzekutua nga sicarios (vrasësit me pagesë) të Quinteros në shkurt të vitit 1985, në një vrasje që tronditi amerikanët, të cilët nuk pushuan kurrë së kërkuari bosët e drogës që sundonin kartelin e Guadalajaras.

I dënuar me dyzet vjet burg, Quintero u lirua atëkohë falë një vendimi gjykate, një nga ato që ishin të zakonshëm në Meksikë dhe sigurisht ishte tashmë i arratisur kur filluan ta kërkonin.

Fshatarët e quanin “fantazma e Sinaloas” midis tyre, pasi ai ishte fshehur mirë deri në atë ditë të nxehtë korriku katër vjet më parë, kur një qen-ujk i dha fund udhëtimit të tij të përgjakshëm. Panorama