Një përplasje procedurale mes prokurorisë dhe gjykatave ka çuar në rrëzimin e sekuestrimit të pasurive nën hetim për pastrim parash kundër biznesmenit Elman Abule dhe influencerit Kristian Boçi.

Videot dhe postimet me mesazhe motivuese, veshjet firmato, deklaratat për besimin në Zot, dashuria për familjen dhe një stil jetese luksoz – i mbushur me makina të shtrenjta dhe udhëtime në destinacione ekzotike, i kanë sjellë Kristian Boçit gati 100 mijë ndjekës në Instagram.

Por përtej fasadës së një babai të përkushtuar dhe bashkëshorti të dashur, që Boçi shfaqte në rrjetet sociale, Prokuroria e Tiranës dyshon se fshihet një skemë e sofistikuar pastrimi parash me origjinë nga krimi i organizuar.

Sipas prokurorisë, kjo skemë komplekse, me vlerë rreth 50 milionë euro, e ndërtuar përmes huave dhe qarkullimit të parave cash, implikon shtatë persona të dyshuar dhe 14 kompani.

Përveç Boçit, skema kishte në qendër biznesmenin Elman Abule – i bërë i njohur për marrëdhënien e tij të ngushtë me kryebashkiakun e Tiranës, Erion Veliaj, si dhe bashkëshorten e Abules, Mariza Nito.

Në tetor të vitit 2024, organi i akuzës kërkoi vendosjen e një sekuestroje preventive ndaj pasurive dhe aseteve të të dyshuarve, për të shmangur tjetërsimin e tyre, ndërkohë që po zhvilloheshin hetime.

Por, ndryshe nga shumë raste të tjera, një vendim i Gjykatës së Apelit, i marrë në shtator 2025 nga gjyqtari Altin Abdiu, e hodhi poshtë sekuestron preventive, duke e cilësuar kërkesën e prokurorisë të paplotë, joproporcionale dhe të pabazuar, për shkak të mungesës së një analize kontabël dhe provave për vepra penale të mëparshme – një konstatim i miratuar edhe nga prokurorja e Apelit, Arta Marku.

Burime pranë hetimit e cilësuan vendimmarrjen e gjykatës dhe qëndrimin e prokurorisë së Apelit si jo të zakonshme.

“Palët tashmë kanë bërë përpjekje për të tjetërsuar pronat”, tha një prokuror, i cili kërkoi të mbetej anonim, pasi çështja është ende në hetim.

Avokatët e Abules, Boçit dhe të tjerëve i kanë mohuar akuzat në gjykatë. Ata kanë këmbëngulur se pasuritë nuk kishin origjinë kriminale dhe se pretendimet e prokurorisë ishin të pabazuara, pa prova konkrete dhe shkakësore.

Mbrojtja këmbëngul se sekuestrimi ishte joproporcional dhe bazohej në pretendime të padokumentuara për një dënim të Abules në Belgjikë, si dhe në lidhje të ndërprera të biznesit me familjarë të Eldi Dizdarit – i dënuar në Itali dhe i njohur si pjesë e një organizate të trafikimit të narkotikëve nga Amerika Latine, të quajtur “Kompania Bello”.

Prokuroria e Tiranës i tha BIRN se çështja ndaj të akuzuarve vijonte të ishte në hetim, ndërsa prokurorja e Apelit, Arta Marku, nuk iu përgjigj një kërkese për koment.

Lidhjet e Abules me ‘krimin’ dhe politikën

Prokuroria dyshon se skema nis me biznesmenin Elman Abule, i cili furnizon fillimisht me para cash dhe hua një zinxhir shoqërish tregtare që i kontrollon përmes kompanisë “Fidalba”, e cila shërben si kompani mëmë.

Këto shoqëri, të ngarkuara me kredi dhe detyrime financiare, ia qarkullojnë më pas fondet njëra-tjetrës, duke krijuar në dokumente një burim të ri financiar, i cili kthehet sërish te “Fidalba” në formën e huave.

Me paratë e marra hua nga shoqëritë bija, kompania mëmë blen apartamentet nga kompania ndërtuese Garden Building në rrugën e Kavajës në qershor 2023.

Gjashtë muaj më vonë, në nëntor 2023, “Fidalba” ia kalon të drejtat e kontratës bashkëshortes së Abules, Marisa Nito, e cila e finalizon blerjen përmes një kredie bankare.

Sipas prokurorisë, ky veprim mbyll në dukje qarkun e transaksioneve, por hetuesit theksojnë se, ndonëse Nito shfaqet si blerëse legjitime, një pjesë e konsiderueshme e të ardhurave të saj, ashtu si edhe e kompanisë, buron nga Abule, në formë dhuratash dhe huash me burim të paqartë.

Frika e prokurorisë se pasuritë mund të firojnë nuk duket e pabazuar. Sipas akuzës, dosja nuk është thjesht një zinxhir transaksionesh, por një rrjet njerëzish me role të ndryshme dhe me lidhje komplekse me politikën, por edhe me personazhe të krimit të organizuar.

Skema që prokuroria thotë se përbën pastrim parash, përfshin kryesisht transaksione mes personave të përfshirë dhe kompanive të tyre. Transaksionet përshkruhen kryesisht si hua nga një kompani te tjetra, investime të ortakut dhe kredi të mëdha financiare, të garantuara me kolateral nga pasuritë e blera përmes huave.

Në një rast, një prej pronave është dhënë si kolateral katër herë për kredi të ndryshme.

Prokuroria ka veçuar, ndër të tjera, blerjen e disa pasurive të paluajtshme luksoze, përfshirë vila në ‘Green Coast’ apo vila në kompleksin “Mandarine Drive” në periferi të kryeqytetit, i ndërtuar nga Klajdi Merkaj, i hetuar nga ana e tij për lidhje me organizatën kriminale të vëllezërve Çopja.

Elman Abule dhe bashkëshortja e tij, Marisa Nito janë dy emra tashmë të njohur për drejtësinë. Abule, përveç këtij hetimi, akuzohet për pastrim parash edhe nga Prokuroria e Posaçme, në të njëjtën dosje me kryebashkiakun Erion Veliaj.

Të paktën dy prej kompanive që janë nën hetim nga Prokuroria e Tiranës përmenden nga SPAK si pagatore të mbi 30 milionë lekëve në dosjen Veliaj.

Përtej lidhjeve financiare, hetimi ka dokumentuar edhe një afërsi personale midis Abules dhe kryebashkiakut Erion Veliaj, fakt të cilin vetë Abule e ka pranuar gjatë marrjes në pyetje, duke konfirmuar udhëtime të përbashkëta në destinacione si Tokio dhe Kiev.

Sipas Prokurorisë së Tiranës, 300 mijë euro të përdorura si kapital fillestar në një prej nismave të biznesit të Abules dhe Boçit vijnë nga Sajmir Dizdari, vëllai i Eldi Dizdarit. Ky i fundit është tërhequr më vonë nga kompania, duke iniciuar një sërë transaksionesh që prokuroria i dyshon si fiktive dhe me burime të pajustifikuara.

Personazhi tjetër me rol thelbësor në skemë është Kristian Boçi. Sipas Prokurorisë së Tiranës, ai është i përfshirë në veprimtari të paligjshme, pasi është arrestuar në vitin 2011 në Itali dhe njihet për lidhjet e tij edhe me shtetas të tjerë të përfshirë në trafikun e narkotikëve, si Eldi Dizdari.

Boçi bën një jetë prej influenceri në Instagram prej të paktën dhjetë vjetësh, ku ndan foto nga udhëtimet e tij dhe të bashkëshortes, nga Brazili në Tajlandë. Luksi, që zë pjesën më të madhe të përmbajtjes së postimeve, shoqërohet herë pas here me foto me fëmijë në nevojë, këshilla fetare dhe imazhe nga ndeshje boksi e boksierë që Boçi financon.

Njësoj si për Abulen, prokuroria vë në dukje se pasuritë e Boçit janë përfituar pas një morie transaksionesh dhe veprimesh, të cilat më pas mbulohen me kredi. Prokuroria thotë se Boçi dhe bashkëshortja e tij, pavarësisht se janë të përfshirë në një sërë biznesesh, nuk kanë burime të ligjshme për të ardhurat.

Vetë Boçi dhe bashkëshortja reklamojnë, përveç jetës luksoze, vetëm përfshirjen e tyre në biznesin e modës dhe veshjeve. Në një reagim në Instagram pas njoftimit të sekuestrimit preventiv në vitin 2024, Boçi i mohoi akuzat.

“Kurrë s’i kam hyrë në hak vendit tim: as me vjedhje, as me tendera, as me krime, as me poste, as edhe me një lloj gjëje që cenon ligjin e vendit tim. E dua Zotin dhe Ai thotë: respekto ligjin dhe ashtu të respektoj unë ty”, shkroi ai në një postim që u shpërnda gjerësisht në media.

Beteja për sekuestron preventive

Para se të rrëzohej nga Abdiu, sekuestroja që përfshinte 14 kompani dhe asetet e llogaritë personale të Abules, Nitos, çiftit Boçi dhe personave të tjerë të lidhur u miratua fillimisht nga Gjykata e Tiranës në verën e vitit 2024.

Prokuroria njoftoi atëherë sekuestrimin e pasurive me vlerë rreth 50 milionë euro, që përfshinin, përveç kapitalit të kompanive, 11 mijë metra katrorë ndërtime dhe toka, përfshirë rreth 2 mijë metra katrorë vila, apartamente dhe garazhe në Tiranë, si edhe vila në bregdet.

Megjithatë, një muaj më vonë, në korrik 2024, pas ankimit të personave të përfshirë, Gjykata e Apelit e prishi vendimin, duke e kthyer çështjen për rigjykim në shkallën e parë. Apeli, me dakordësinë edhe të prokurores së Apelit, Arta Marku, arsyetoi se Shkalla e Parë kishte dhënë një vendim të paplotë dhe të paarsyetuar.

Apeli ngriti si arsye për prishjen e vendimit faktin se, ndërsa sekuestrimi po bëhej bazuar në Kodin e Procedurës Penale për veprën penale të “pastrimit të parave”, gjykata i ishte referuar gabimisht ligjit antimafia në pjesën urdhëruese të vendimit. Gjykata po ashtu arsyetoi se në kërkesën e Prokurorisë mungonte një analizë financiare.

Vendimi i Apelit, i cili gjeti mangësi thelbësore në vendimin e Gjykatës së Shkallës së Parë, e futi çështjen e sekuestrimit në një qerthull procedural. Të dyja palët, si prokuroria ashtu edhe personat dhe kompanitë e prekura, kërkuan qëndrim nga Gjykata e Lartë.

Kjo e fundit, siç referohet në vendimin e rigjykimit të marrë nga Shkalla e Parë në shtator 2025, e gjeti të drejtë qëndrimin e Apelit dhe rrëzoi kërkesat për rekurs, duke hapur rrugën që çështja të rigjykohej.

Ndryshe nga sa kishte vendosur më herët, gjatë rigjykimit Gjykata e Tiranës e rrëzoi kërkesën e prokurorisë dhe u ktheu pasuritë personave të përfshirë./BIRN